Dzień z życia TWA-cza

[diffie]

Rano. Zrobiłem sobie herbatę, kubek stawiam na stoliku i sięgam po książkę.
Wtem słyszę brzęczenie, jakby owad jakiś ... Wyraźnie od kubka brzęczy !
Podnoszę go, zbliżam do ucha, no proszę, modulacje sobie zmienia, jakby nigdy
nic ! I tak przez kilka minut. Bardzo się zdziwiłem, że herbata tak umie
brzęczeć, bo zawsze siedziała cicho.

[mamarcela]

A po jakiemu brzęczała? Można to pod portugalski podciągnąć? To brzęczenie
znaczy się? Bo to byłby znak, że duch Osculatiego z moich głośników na północ
się przeniósł i teraz brzęczy herbatą u Diffiego. Bo ja już się zaczynałam o
niego martwić. O ducha
Ktoś kiedyś, chyba Brunosch, opowiadał, że u niego puste wiadro ryczało, to
niby dlaczego pełny kubek nie może brzęczeć. Żyjemy podobno w wolnym kraju więc
niech sobie brzęczy na zdrowie.
pozdrawiam :-)
mamarcela rzeczniczka praw brzeczących herbat, ryczących wiader oraz głośników
mówiących językami ludzi i aniołów

[eeela]

W moim akademiku brzeczy rowniez. Kazdego popoludnia, czasem bardzie, czasem
mniej. Podloga lekko drzy, biurko glucho brzeczy, wibrujac, o sciane, a kartki
trzepoca. Tak delikatnie. Kiedy to zaobserwowalam pierwszy raz, bylam odrobine
zdziwiona, poniewaz nie mieszkam w rejonie aktywnym sejsmicznie, potem jednak
zaczelam podejrzewac, ze moze to byc spowodowane wlaczaniem ogrzewania. Tylko
dlaczego ogrzewanie trzesie domem???

eeelu off topic

[mamarcela]

Witaj w TWActwie zwanym inaczej TWArzystwem. Co prawda jam tu nie gospodyni,
ani admin, tylko się tak szarokaczę czasami. Narazie mi na to pozwalają :),
chociaz nie wiem jak długo jeszcze.
P:)
mamarcela obaw pełna

[eeela]

Bardzo dziekuje za przywitanie. Dlaczego obaw pelna? Ze wiecej ci nie pozwola?

[broch]

Rano. 3:27 sie obudzilem. Spac, nie spac? Eeeee, poczytam. Poczytalem (nowa
ksiazka, fajjjniuska ze hej). 5:00 (ciagle rano): to moze prysznic wezme? Dobra,
wzialem. Sniadanie (kawa z mlekiem). 5:45 o rany trzeba sie spieszyc i na
autostrade zdarzyc przed pozostalymi 15mln ludzi. Jade: o fajna gwiazda.... Jade
dalej. Gites, dojezdzam na uniwerek. W budynku ciemno. Duchy tylko smutno
porykuja z nudow, bo nie ma kogo straszyc. Ale od kiedy wlazlem, weselej im sie
zrobilo. To co moze jakies doswiadczonko?
doswiadczonko, doswiadczonko, doswiadczonko, doswiadczonko.....
Dobra, zwijam sie. Jade,jade, jade, jade... dojechalem. A zima byla piiiiieeekna
tego roku.

[kawa_malinowa]

Spalam do dziesiatej! Ale to dlatego, ze w nocy pisalam dla grupy streszczenie
Curtiusa, a potem czytalam "Noc" Stasiuka. Zjadlam drozdzowke na sniadanie i
popilam zimna kawa (brat mi zrobil, wychodzac do szkoly). Wlaczylam
komputer.... rozmawialam ze wszystkimi chyba znajomymi, komponowalam playliste
(lili marlene, marilyn manson, metallica), poczytalam fora rozne...
posymulowalam nauke, poduawalam, ze sprzatam, zapodalam obiad, poszlam do
biblioteki, do ciotki (cierpienia mlodego wertera sie skonczyly w bibliotece),
poszlam do przyjaciolki, gdzie zostalam pozbawiona kilku zludzen....

[braineater]

wstałem, wypiłem kawusię, wypaliłem 3 papieroski, przyodziałem się w zimowy
półpancerz praktyczny, zapodałem na uszy składak z rosyjsko żydowski disco-
punkiem i wybyłem do pracy. W pracy przeczytałem całego nowiusieńkiego Kereta,
poszalałem na forach wnerwiając jakiegoś człowieka na forum Telewizja i
uświadamiając w dziejach filmu pornograficznego innego człowieka na forum Kino,
po czem odstawszy swoje 45 minut na przystanku (tym razem na uszach żeby było
raźniej huczał Afrokolektyw) dotarłem w pobliże domu. Uznawszy, że byłem dzis
dla świata miły i dobry, kupiłem sobie prezent, czyli nową ksiązkę
Pollacka 'Śmierć w bunkrze' oraz sympatycznego caberneta z Jacobs Creek na
wieczór i wróciłem do domu. Od tego czasu juz trzykroć odgarniałem snieg
zwokółdomu i przestało mi sie to podobać. By się odstresowac wytarzałem
Marysieńkę w zaspach, a teraz będe się relaksił. Nic mi nie wyło, nic nie
straszyło, nic nawet w kominie nie łka. I tak ma być.

P:)

o/t to Braineater

[nienietoperz]

Gogol Bordello czyzby na sluchawkach?
Beda niedlugo grali w zasiegu nienietoperzego lotu i powaznie rozwazam skok.

[braineater]

Nie - akurat składanka Russendisco z Leningradem, Zub si Zdub i innymi
wariatami, ale na Gogola na zywo to bym poszedł w ciemno:)

P:)

[kwiecienka1]

otwieram oczy, przede mną budzik, ósma, trzeba wstawać
potem musli, kawa i internetowe wydanie prasy
szybkie wyjście na przystanek bo tej zimy rozkład jazdy jakiś niestabilny...
lekcja po lekcji, lekcja po lekcji... w przerwie TWA
(na kursie niemieckiego mam ferie, więc jestem w domu 2h wcześniej)
powrót do domu
ostatnie zerknięcia na pocztę, fora i allegro
dziś: radosna perspektywa nowego Kereta pod kocykiem w towarzystwie
marcepanowej czekolady na gorąco
(nowy Pollack będzie potem, PO spotkaniu z panem Martinem)
pozdrawiam nadziewając, iż nie kończę wątka :-)))
Kwiecienka z Keretem

marcepanowa czekolada

[mamarcela]

Ogłaszam, ze IMO marcepanowa czekolada na gorąco jest "ofulasta" w
przeciwieństwie do pistacjowej, pomarańczowej i nawet bananowej. W chwili
największego głodu związanego z mrozem syberyjskim sporządziłam ją sobie i...
wylałam do zlewu. Wielkie rozczarowanie.
pozdrawiam
mamarcela, która nie lubi marcepanu wbrew wszelkim nomen omenom
PS. A w Warszawie, na Dolnej pada deszcz...

[kwiecienka1]

dzięki za ostrzeżenie
w takim razie zostanę przy zielonej herbatce :-)))
u nas jeno śnieg sypie, sypie, sypie...
zasypało dziś większość autobusów - jak tak dalej będzie to jutro wyciągam
sanki...
pozdrawiam
Kwiecienka & Osiem procent z niczego

[noida]

A skąd się bierze takie bajeranckie czekolady?

[aaneta]

Eee tam bajeranckie, chemiczne :(

rankiem

[stella25b]

Wymykam sie z cieplego lozka i zal mi bardzo bo na dworze wieje i zacina
deszczem niemilosiernie. Pozniej wszystkie oblucje i pakowanie sniadania dla
calej rodziny. Wychodze z domu ostatnia i ruszam piechota do pracy. Moglabym
rowerem ale nie oplaca sie, te 7 minut przechodze w skupieniu podziwiajac
kolorowe budynki. Wieje i zaczyna znow padac. Nie lubie takiej pogody. Parasola
nie mozna otworzyc bo sie zaraz polamie wiec trzeba z definicji moknac.
Wreszcie moja firma. Pedze na 5 pietro i zapalam swiatlo w pokoju bo kolezanka
uwielbia jaskiniowy nastroj. Wlaczam kompa i patrze w outlook- ok. nic nowego.
Ide do kuchni zrobic sobie herbaty przy ktorej bede znow testowac, dokumentowac
i poprawiac.

[awo_omama]

Wstałam lewą nogą (bo prawą byłoby niewygodnie), zdecydowanie za wcześnie,
trochę się powściekałam, bo po pierwsze..., po dugie..., a po trzecie to...Coś
zatrzęsło domem (ale to ciocia babcia waliła drzwiami), coś wyło (ale to moje
dziecko), coś sapało (ale to szanowny w wyrze), coś szalało po całym domu (ale
to ja).Już się nie wściekam.Robię ściągi z greki, bo inaczej nie jestem w stanie
tego przyswoić. Idę na koło. Nie chcę wychodzić z domu, w którym jest przytulnie
i w którym mogę popijać niebrzęcącą herbatę. Nie lubię greki i nie lubię
brzydkiej pogody nie za oknem. Na pocieszenie spędzę dzisiejszy wieczór w
towarzystwie. No chyba, że przysnę sobie gdzieś w kąciku przytulona do mojego
dziecka.

[eva.68]

Wstałam ok. 6:00 i zaczęłam się zastanawiać: iść do pracy?/nie iść do pracy? Na
wszelki wypadek udałam się do łazienki w celu uzdatnienia się do wyjścia. W
międzyczasie włączyłam ekspres i wyjęłam jedzenie dla kota. I cały czas
zastanawiałam się: iść?/nie iść? po 45 min. wybrałam wariant 1. Siedzę sobie w
domu, czytam co na forumach, jednym okiem śledzę przygody Łatka (swoją drogą co
oni puszczają dzieciom w tej TV?!) i zastanawiam się co na obiad.

W temacie odgłosów dziwnych jestem w posiadaniu lodówki, która miauczy.
P:)
Ewa udomowiona

[beatanu]

eva.68 napisała:

> Wstałam ok. 6:00 i zaczęłam się zastanawiać: iść do pracy?/nie iść do pracy?

No ale to Ty masz strasznie fajnie, że tak sobie możesz nie iść do pracy... tak
zupełnie bez powodu, czy przeziębienie Cię dopadło, czy drogi zawiane a
niezamiecione?

Broń Boże nie narzekam (ale ciut zazdroszczę!), bo dzisiaj mam wolne i udało mi
się odeprzeć atak pracodawcy, próbującego namówić mnie do wzięcia dodatkowego
dyżuru :)
A powód miałam bardzo ważki i związany z odgłosami dziwnymi. Bo nasza
starusieńka (ok.25 lat!) lodówka nie tyle miauczy, co burczy nadąsana okrutnie
głośno i kapie z niej wszędzie, i tydzień temu kupliśmy nową (nasza pierwsza w
życiu nowa lodówka!) i dzisiaj panowie mają ją na drugie piętro, po spiralnych
schodach wtargać. Dlatego siedzę sobie w domu i próbuję pracować przed kompem,
ale ciągle mnie coś/ktoś rozprasza... na przykład panowie odpowietrzacze
pionów, na których to panów czekałam wczoraj:( Albo Kot Niecnota.
O TWA nie wspomnę :)

O innych odgłosach : popiskujące od czasu do czasu niewiadomoco okazało się
wczoraj wieczorem detektorem dymu (od paru lat istnieje tutaj obowiązek
posiadania takowych w mieszkaniach) któremu wyczerpała się bateryjka i prosił
grzecznie o nową. Na razie jesteśmy bez detektora, bo bateryjka jest na tyle
fikuśna, że nie znalazłam jej następczyni w szufladzie z bateryjkami i tysiącem
innych rzeczy, i muszę pójść do sklepu, a teraz mi się nie chce, a pśźniej
przyjdą Panowie Z Lodówką...

:-)

[mamarcela]

A mamarcela dzisiaj sobie pospała ciutkę dłużej, bo numero due szło dopiero na
trzecią lekcję. Z tego powodu wlazło do mojego pokoju dopiero jakieś
dwadzieścia po siódmej z pytaniem na uściech "Mamuniu, mogę sobie poczytać?"
Osłabiło mnie to pytanie, więc otworzywszy jedno oko ryknęłam. "Nie, nie
możesz".Co zresztą było wielkim błędem, bo zaowocowało szeregiem pytań, które
mnie zupełnie z błogiego snu wybiły.
Zresztą tak po prawdzie już od 6.30 sen był taki bardziej przerywany, bo numero
uno w drodze do edukacji zwykle tupie potwornie i wydaje mi się, że
przechodzi krokiem defiladowym przez moje śpiące jestestwo. Natężenie tupania
jest odwrotnie proporcjonalne do zadowolenia, jakie odczuwa spojrzawszy rano w
lustro. Im lepiej w swoim mniemaniu się prezentuje tym ciszej chodzi. Na
dodatek kot nowy (bezimienny, a raczej wieloimienny obiekt płci żeńskiej)wybrał
sobie końcówkę snu mojego na harce "okołokupowe" - wszyscy ci, którzy są u
kotów na służbie wiedzą, że ich państwo tuż przed kupą i tuz po kuppie dziwnie
się zachowują. W związku z ogólnym poruszeniem czarny duży pies mamarceli
postanowił udać się na stanowisko podrzwiowe i sapiąc oraz popiskując oznajmić
światu i mamarceli w pościeli, że jemu też należy się wydalanie.
No i musiałam się zewlec z łóżka i powędrować w świat juz nie zaśnieżony, a
raczej zlodowaciały na szaro i ogólnie smutny. Dwie kawy (z czekoladą
chemiczną) oraz pączuszki malutkie przywróciły mi wiarę w to, że może kiedyś
będzie lepiej. Widok z okna dopełnił czary słodyczy, bo puchowy śniegu tren na
parapecie Parapeciary stopniał i w ogóle okolice jej okna stały się podejrzanie
mokre, co dowodzi, że śnieg na dachu topnieje i spływa przez rynny nieszczelne.
Z kawą i widokiem na w/w okno udałam sie do pracy (mocno dzisiaj pozorowanej. W
międzyczasie wypełniając różne obowiązki rodzicielskie w tym podpisanie dwóch
uwag w dzienniczku. I tu niestety znowu górę wzięła moja
wrodzona "tokszyczność", bo musiałam ryknąć śmiechem. Wbrew wszelkim
pedagogicznym regułom. Okropnie mi z tego powodu wstyd. :-(((
pozdrawiam
mamarcela nadal niepracująca, chociaż powinna i na dodatek coraz bardziej
antypedagogiczna

[eva.68]

beatanu napisała:
> No ale to Ty masz strasznie fajnie, że tak sobie możesz nie iść do pracy...
tak
>
> zupełnie bez powodu, czy przeziębienie Cię dopadło, czy drogi zawiane a
> niezamiecione?

Pospieszam wyjaśnić, że jednak nie tak zupełnie bez powodu. I że przeziębienie
jak najbardziej w tle, nie moje jednak. Jeden wirus co go był przyniósł mój mąż
w ubiegły czwartek, pomieszkawszy i u mnie (krótko acz gwałtownie), zakończył
swoją u nas wizytę na dziecku. I z powodu "nieszczelności" dziecięcego nosa to
wszystko.
Pozdrawiam "od kuchni"
ewa z krupnikiem i śląskimi
:)

[brunosch]

dzień do dnia podobny.

Codzień rano daję sobie słowo, że:
- dziś zasnę wcześniej, żeby się choć raz wyspać
- ograniczę palenie.
Potem bardzo ciekawa, rozwojowa, niemęcząca, pasjonująca praca, która ma jedną
wadę - trzeba ją odwalić.
A potem to już z górki.
Czasem tylko na korkach dowiem się od maturzysty że Wesele to sielanka, a Boryna
był zalążkiem polskości.
Co mnie tak wkur..., że po wyjściu tej "jelity entelektułalnej" cholera mną
ciska, więc wypalam paczkę i zgrzytam zębami w furii aż do świtu.

nazajutrz daję sobie słowo że:
- dziś zasnę wcześniej
- ograniczę palenie
;)
***
PS wiadro gwizdało - bez względu na to czy było pełne czy puste.

przeprosiny i sprostowania

[mamarcela]

Przepraszam serdecznie Szanowne Wiadro oraz Szanownego Szanownego Wiadra
Właściela za przekłamania i nieścisłości, które się były wkradły w moje posty.
W żadnej mierze moją intencją nie było sprawienie przykrości Szanownemu Wiadru
i doskonale rozumiem, że gwizdanie i ryczenie to dwie zgoła różne czyności.
Ryczą krowy, a gwiźdźą kosy, drozdy i inne ptaszki poetyczne takie. :)
pozostaję z szacunkiem
mamarcela pokajana i zkonfudowana wielce

[brunosch]

Wiadro gwizdało na tyle głośno, że można podciągnąc pod "ryk"
Lokomotywa ryknęła.
O, coś w ten deseń.
W dodatku modulowało jęk, co w sumie dawało niezłe gotyckie nastroje.
***
Natomiast dzisiejszej nocy gdzieś w kamienicy wyła jakaś psina.

Błędy ortograficzne

[mamarcela]

SKONFUDOWANA, cholera jasna mać!
Czy ktoś może mi wytłumaczyć, dlaczego pisząć ręcznie nie robie błędów
ortograficznych, a podczas pisania na komputerze zdarzaja mi się błędy
kompromitujące potwornie. O co chodzi? Jaskieś ine półkule pracują?
Z nasłuchu wiem, że nie tylko ja tak mam.
P:)
mamarcela skonfudowana z powodu "zkonfudowania" na maksymalnego maksa

[braineater]

Bo pisząc klawiszoma, podświadomie czujesz, że zaraz to puścisz przez
autokorektę i się mniej skupiasz. I to chyba o to chodzi. Z tym, ze dokładnie
te same błędy, którę robię pisząc łapą (jej - już nie pamietam kiedy to
ostatnio robiłem) w tym cholerne 'zdażyło się , zdażenie' - czym ostatnio się
Daria zaraziła nieświadomie:), robie też pisząc na kompie.

P:)

[beatanu]

mamarcela napisała:
>Czy ktoś może mi wytłumaczyć, dlaczego pisząć ręcznie nie robie błędów
> ortograficznych, a podczas pisania na komputerze zdarzaja mi się błędy
> kompromitujące potwornie. O co chodzi? Jaskieś ine półkule pracują?
> Z nasłuchu wiem, że nie tylko ja tak mam.

Nie potrafię Ci wytłumaczyć neurofizjologicznych procesów, bo nie mam o nich
pojęcia ;) Ale sama tak mam i zastanawiałam się nad fenomenem nie raz i jedynym
wyjaśnieniem "chłopsko-zdrowo-rozsądkowym z rozumiem jeszcze" jest to, że
pisząc ręcznie, jednocześnie "czytam" co piszę i ewentualne wpadki mogę
wzrokowo wychwycić. Nigdy nie posiadłam umiejętności pisania na maszynie bez
patrzenia na klawiaturę i stąd ten brak jednoczesnego kontrolowania tekstu. Nie
zawsze mam siłę czytać, to co spłodziłam. A nawet jak czytam, to robię to
nieuważnie i stąd takie kwiatki jak wczorajsze "subjektywne" coś tam. To
równocześnie przykład na przerażający mnie od czasu do czasu wpływ języka
obcego, w którym jestem, na dobre i na złe, zanurzona po szyję, nawet w snach...

A zaletą ręcznego pisania było to, że w razie wątpliwości "razem czy osobno"
(btw to moja największa bolączka, milion razy starałam się zapamiętać
odpowiednie regułki i jakoś bez większego rezultatu) można było napisać
takmniejwięcej razem alejednakosobno. Co mój polonista w liceum zwalczał
pasjami, a ja do tej pory mam lęki, gdy pojawiają się jakieś luźne partykuły i
imiesłowy i w ogóle te najnowsze reguły jeszcze mi bardziej w głowie
namieszały...

Może ktoś (Brunosch?) jakichś bezpłatnych korepytycji forumowiczom udzieli?

B - wdzięczna, nieskonfudowana i pełna wiary w to, że kiedyś nauczy się pisać
patrząc w ekran a nie na klawiaturę :)

[brunosch]

> Może ktoś (Brunosch?) jakichś bezpłatnych korepytycji forumowiczom udzieli?

ja? V rzyću!
Śmichy śmichami, ale ilość i jakość błędów w necie jest taka, że samemu można
starannie zgłupieć. Dlatego szukamy wciąż słów nowych, nie wyświechtanych,
których jeszcze nie przemielili forumowicze przez swoją wyobraźnię i dysgrafię
urojoną.

[beatanu]

brunosch napisał:
Dlatego szukamy wciąż słów nowych, nie wyświechtanych,

No ale ja w zasadzie tylko o tych problemach z "razem czy osobno" "łącznie czy
rozłącznie" ....

Właśnie, dlaczego "nie wyświechtanych" a nie "niewyświechtanych". Czy nowe
zasady pisowni łącznej i tej drugiej nie zrównały pisowni, niezależnie od
znaczenia? Czyli "niepalący" i "niepalący" zamiast "niepalący" (zawsze) i "nie
palący" (teraz).

Bardzo mącę?
Pozdrawiam w każdym razie!

[mamarcela]

Po głębokim namyśle
1. rację ma Brain, bo podświadomie się edytorem tekstu (zwanym u mnie wiedzieć
czemu Grześkiem) wyręczamy
2. rację ma Beata, bo często sprawdzamy niepewny wyraz pisząc go dwa razy i
porównując obrazy graficzne (jeśli oczywiście Grzesiek daleko)
3. rację ma Brunosch, bo net działa na człowieka pod wieloma względami
zdecydowanie destrukcyjnie
Z mojej strony dodałabym jeszcze, że w ręcznym pisaniu wiele wyrazów zakodowało
się w naszej podświadomości jako rodzaje ideogramów i ręka sama pisze
prawidłowo bez zastanowienia.
W moim konkretnym przypadku to jest tak, że ja piszę co prawda niezupełnie
bezwzrokowo, ale potwornie szybko, nie skupiając się zupełnie nad ruchami
palców. Stąd nie tylko zdarzające się (zdażające!) błędy ortograficzne, ale
także niesamowita ilość literówek, których często nie poprawiam, bo już robię w
tym czasie zupełnie co innego i myślami jestem również całkiem gdzie indziej.
Obiecuję, że się poprawię, bo to wygląda tak, jakbym Was lekceważyła.
A TO NIEPRAWDA.
mamarcela zawstydzona i z popiołem

[kawa_malinowa]

wstalam. ledwo - pol nocy patrzylam za okno. zjadlam. posprzatalam po rodzinie.
wypilam kawe. wlaczylam komputer. poczta i blog. a tam komentarze, listy i
statystyki i pozniej "i just don;t know what to do with myself".

plan przewiduje - spakowanie sie. podanie obiadu. wyjazd do wroclawia. piwo z
kumplem. naukę.

[ash3]

Właściwie nie wiem, co uznać za początek dnia: czy 3.30 czy 4.50 czy 7 rano?
Zacznijmy od siódmej, bo było juz jasno. Wstałam dziarsko juz o 7.10 i zajrzałam
do łóżeczka małej - byla gotowa na sniadanie, więc szybko wyjrzałysmy za ono
(śnieg nadal lezal) i przycupnęłyśmy na brzegu łóżka (by nie zasnąć znowu),
ratując się gazetą i dokończeniem wczorajszego wywiadu o blogach i internetowych
dziennikarzach. Poranna błyskotliwa refleksja: właściwie to ja też należę do tej
społeczności internautów... Oraz: zajrzec pod podane pod koniec tekstu adresy
internetowe. Najpierw jednak spręzyć się i zdążyc z małą na szczepienie na 9.
Trochę się obawiam tego szczepienia. Włączyć radio, nastawić kawę. Popijając
małymi łyczkami kawę nosze zaspaną małą, podciągam spodnie od piżamy, zmieniam
jej pieluszkę i smaruję policzki przed wyjściem na zewnatrz, ale nie na mróz,
dzisiaj jest cieplej.

[quarantine]

Po porannym seksie z własnym mężem, szybki prysznic. Włosy?? Co zrobić z
włosami?? Makijaż, opanowany do perfekcji, mogę robić po ciemku. W co się
ubrać???? Dobra, ubrałam się. Śniadanko. Musi być śniadanko. I jest to jedyne
pół godziny w ciągu dnia, kiedy możemy spokojnie porozmawiać z mężem. Zaraz
potem wyłażą z łóżek moje ukochane, najdroższe dzieci, które jednak wolę, kiedy
śpią. Ulatniam się w kulminacyjnym punkcie, kiedy kobiety zaczynają wydziwiać
co by tu zjeść, tatuś dzieci dostaje szału, a Frankowi wszystko to wisi, bo po
co się spieszyć. Jadę do pracy. W pracy kawa i korespondencja, to na początek.
Potem praca, a po pracy się dopiero okaże przecież.

[nienietoperz]

Wstalo sie 8.30, powedrowalo do kuchni wstawic tosty + patelnie na English
breakfast (co prawda nie full, bo slodkiego groszku i smazonych pomidorow sie
nie uznaje), powrot w celu umycia sie nieco i rzucenia wlasna pizama w zone
(rytual codzienny) w celu tej obudzenia (porazka codzienna), proba wlozenia paru
kolejnych rzeczy do pudel i teczek (przeprowadzka za dwa dni), ukradzione do
sniadania pare stron 'Soboty' McEwana i wyjazd rowerem na pozegnalne spotkanie z
ulubionym sklepem z uzywanymi plytami i nieulubionym supermarketem. Powrot na
kawe, i znow zwijka do tak zwanej expracy (glownie juz w celu czytania forum i
pakowania swoich papierzysk). Teraz zaczyna sie plan na przyszlosc: seminarium
plus lunch pozegnalny z jednym Portugalczykiem, co to tylko o futbolu, ale i tak
sympatyczny, potem znow do expracy w celu troche popracowania moze?, do telefonu
do nowej pracy i na kolacje pozegnalna do Ukraincow, co to nie tylko o futbolu.

Wasz nntpz

[ydorius]

tradycyjnie, koło trzeciej w nocy, kończąc czytać lub grać w morrowinda,
nastawiam sobie budzik na 10.15, wiedząc, że będzie wył z przerwami do 11.15 nie
speniając i tak w końcu swej powinności (czasem w okolicy 11.15 przestawiam go
na 11.30 albo 11.45). Wstaję po południu i przyzwyczajam się do myśli, ze
kolejny dzień się nie tylko zaczął, ale w dodatku dla większości ludzi już trwa
w najlepsze. Nie jem śnaiadania, kupuję w sklepie świeżą (niezdrowo) bułkę i
kefir (zdrowo) i idę na przystanek. Kupuję bilet, wyciągam książkę i zanim się
obejrzę jestem w pracy. W pracy siedzę i piję kawę. Piszę opowiadania, gadam z
ludźmi, piszę w necie, znowu piję kawę. Czasem nawet pracuję (ale nie w
poniedziałki, w poniedziałki zazwyczaj i tak nie mam co robić). Koło 16 wychodzę
z pracy (chyba, że już jest mało ludzi, wtedy zostaję dłużej - wrzucam sobie
wówczas na głośniki jakąś muzykę bardzo głośno i nikt nic nie może powiedzieć,
bo nikogo nie ma). Potem wracam do domu, robiąc po drodze jakieś zakupy. Czytam
w metrze. Potem jest już późno, więc czytam i siedzę przed komputerem. I słucham
muzyki. W pewnym momencie okazuje się, ze znów jest trzecia w nocy, więc
nastawiam budzik na 10.15, wiedząc, że to i tak bez sensu.

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
wypielęgnowany harmider w duszy

[eeela]

> tradycyjnie, koło trzeciej w nocy, kończąc czytać lub grać w morrowinda,

Ydorius!!! Wiedzialam od poczatku, ze cie lubie, choc tak rzadko czytam :-)

[diffie]

Rano, ale trochę później. W drodze do roboty podchodzę sobie do kiosku "Ruchu".
Przy okienku stoi chłopaczek, z niewielką konsolą w dłoniach, i zaciekle w coś
pogrywa.
- Ma pan coś ? - pyta ten chłopaczek - i nawet na mnie nie spojrzy, bo zajęty -
No ma pan coś ?
- Czy wyda pani ze stu złotych ? - nachylam się do okienka.
- Nie.
- No ma pan coś ? - podpytuje dalej ten mały - To pan mi da.
- Poproszę te slimy i gazetę.
- Wyborczą ?
- Wyborczą.
Pani kioskarka daje mi papierosy, gazetę, bez jakielkolwiek uwagi wydaje resztę
ze stu złotych. Odkładam monetę dwuzłotową i mówię do tego chłopaczka:
- Pewnie w domu się nie przelewa, co ?
- No - odpowiada. I gra, aż miło !
Zastanowiłem się chwilkę i mówię:
- Ojciec pewnie pije.
- No.
- A ty chcesz kupić sobie coś do jedzenia. Bułkę i serek.
- No - odpowiada chłopaczek, i proszę, jak mu poszło, pewnie wygrał, bo nagle
wykrzykuje tak jak pan premier, wow, wow !
- To sobie kup - mówię i daję mu monetę.

[daria13]

Nie umiem tak barwnie opowiadać o swoim dniu, bo też nie ma o czym, ale za to
mogę się poszczycić posiadaniem kapiącej ściany. Właśnie tak. Niedawno
odkryłam, że ściana w naszym pokoju gościnnym (przez zimno musiałam tam spać
przez kilka nocy, bo w sypialni było tylko 12 st.)kapie, przy czym kapanie jest
wyłącznie słyszalne, a nie widzialne. Dziwne to i cholernie denerwujące, bo nie
można temu zapobiec, ani zakręcić, ani naprawić, bo nie ma czego, a zasnąć przy
takim odgłosie naprawdę ciężko. Na szczęście noce zrobiły się cieplejsze i
mogliśmy wrócić do sypialni.
Pozdrawiam:)

opowieść o kapiącej ścianie

[brunosch]

Dawno, dawno temu, chyba na początku lat '90 mieszkał Brunosch na Dolnym
Mokotowie. I mu w łazience tajemniczo kapało. Znikąd. Na podłodze rosła kałuża,
a nihuhu nie było widać miejsca przecieku.
Pewnego dnia poszedł se Brunosch jak zawsze do pracy (niewyspany!!!) zostawiwszy
na miejscu Przyjaciółkę ze złamaną nogą.
Nagle w Firmie telefon. Zalewa nas! wody po szyję!
Lecę do domu ratować niebogę (gips namoknięty to nie przelewki) Co się na
miejscu okazuje? - źródło bije ze ściany. Rura pękła pod tynkiem i tryska jak
nie przymierzając skała mojżeszowa. Na szczęście, w międzyczasie Ewa zawołała
już pogotowie hydrauliczne, zakręcili Główny Zawór, skuli ścianę i dawaj odcinać
rurę i wymieniać na nową. Wszystko pięknie, ale zawór był jeden, obejmujący nie
tylko kamienicę, ale też przedszkole i coś jeszcze, więc w momencie, gdy Wielki
Hydraulik uciął rurę, objawił się jakiś cwaniaczek, któremu wody zabrakło i
Zawór ten wziął i odkręcił.
Ba! Czy widzieliście fontannę odbijającą się od sufitu? Mało tego. Czy
widzieliście Mokrego i Przeklinającego Hydraulika? Ja do tamtej pory nie...
I nie da się tego zapomnieć.

[daria13]

Psia kosć, ale mnie teraz nastraszyłeś. A jak u mnie to też kapiąca w środku
rura? Ale w pokoju nie ma kałuż, nie ma nawet śladu wody, tylko ze ściany
wydobywa się odgłoś delikatnie kapiącej wody.
Czy mam rozkuwać ścianę, a jeśli tak, to w którym miejscu, bo odgłosu nie da
się dokładnie umiejscowić.
Pozdrawiam mocno zaniepokojona:)

[beatanu]

daria13 napisała:
> Czy mam rozkuwać ścianę, a jeśli tak, to w którym miejscu, bo odgłosu nie da
> się dokładnie umiejscowić.
> Pozdrawiam mocno zaniepokojona:)

Dario, spokojnie:) Może najpierw zorientujess się, czy w danej ścianie istnieje
jakaś rura. O ile pokój nie sąsiaduje z łazienką albo kuchnią to jakoś nie
widzę powodu istnienia rury w tej właśnie ścianie. Może zadzwonisz najpierw do -
nie wiem, głównego architekta, firmy, która dom wybudowała, jakiegoś
administratora czy kogoś jeszcze, kto takie rzeczy powinien wiedzieć. Odgłosy
domowe roznoszą się bardzo dziwnymi drogami i czasami trudno się zorientować,
skąd naprawdę pochodzą. A jeżeli gdzieś kapie, to gdzieś ta woda musi się
zbierać i w końcu ją zauważysz. Trudno skuć cały dom w poszukiwaniu kropelek...

Mam nadzieję, że to niegroźne kropelki! Głowa do góry!
Pozdrawiam ciepło!

[beatanu]

brunosch napisał:

>Czy widzieliście Mokrego i Przeklinającego Hydraulika? Ja do tamtej pory
nie...

Owszem, widziałam. Też tylko raz i mam nadzieję, że już nigdy więcej :) U nas
nie było takich spektakularnych zjawisk fontannowych, ale też było mokro i z
przekleństwami, i naprawdę żyl mi było tego fachowca, bo nie jest fajnie
stracić panowanie nad sytzacją, chociażby trwało to tylko parę minut...

Pan przyszedł do nas wymienić kolanka pod umywalkami, bo spółdzielnia
mieszkamniowa stwierdziła, że stare są za stare (ponad 30 lat) i zardzewiałe
rdzą i innym brudem zaszłe. Wszystko szło sprawnie i zgodnie z planem z
łazience, ale w kuchni zaczęły się problemy. I już nawet nie pamiętam, w czym
te problemy miały podłoże. Dość, że hydraulik (młody wiekiem) biegał między
głównymi zaworami w piwnicy a naszym mieszkaniem, został zmuszony kuć ścianę (w
piwnicy) i tłuc się młotkiem (już tylko po zapieczonych rurach) u nas. Zalał
podłogę w kuchni (sprzątałam ja) i podłogę w piwnicy (sprzątał on). A poza tym
mieliśmy całkiem udany dzień :)

Od tej pory mamy ładne, plastikowe rury i kolanka i co tam jeszcze, i mam
nadzieję, że następną wymianą zajmą się dopiero przyszli właściciele
mieszkania...

Beata Z Nową Lodówką-Milczką (ale za to z drzwiami po "złej" stronie ;)

dalej o hydraulikach

[blue.berry]

ja za to widzialam wystraszonego hydraulika, a wlasciwie nawet dwoch.
spoldzielnia w ramach dzialan remontowych majacych zrobic dobrze lokatorom
postanowila wymieniac rury lazienkowe. (u nas jest to tak sprytnie pomyslanie
ze do ror owych mozna sie dostac od strony korytarza ogolnego bo lazienka
przylega i na korytarzu sa do pionu specjalne drzwi) wymiana wiec byla
komfortowa. do momentu wymieniania na nowe malego kawalka rury co to laczy ten
caly pion z kranem zlewowym. i ten owy kawalek rury w ramach spoldzielczej
oszczednosci mial byc puszczony wierzchem znaczy tak sobie luzem nad kafelkami
jako lazienkowy ozdobnik. oczywiscie panowie uslyszeli ze po naszym trupie i ze
naten tychmiast maja sie wkuwac fragmentarycznie i wymieniac po bozemu. no i
sie wkuli. przy 3 puknieciu ze sciany spadly wszystkie kafelki razem z
przyklejonym do nig wielgachnym lustrem ktore w ostatnim momencie zdazyl
chwycic moj TZ. myslalam ze bede miala jakis wylew:)))
o tym jak pozniej bylo to naprawiane i jak moj TZ kupil kafelki pod kolor do
latania sciany nie chce mi sie opowiadac bo mimo ze zdarzenie sprzed dwoch lat
to rana ciagle krwawi:)))

[mamarcela]

mamarcela mogłaby napisać książkę pt.. "Moje życie z hydraulikami". Powiem
więcej jej najrozmaitsze wodne przygody były parokrotnie opisywane w gazecie
stołecznej, co to jeszcze wtedy cienka i szara była. A wszystko to dlatego, że
od lat 20 mieszka w domu głęboko przedwojennym, który to komuna oraz pączkująca
demokracja usiłowała po swojemu wyremontować. Oj, długo by mówić o hydraulikach
ze szczególnym uwzględnieniem niejakich Jaśka i Jóżka.
Rury pękające w scianach to dla mamarceli po prostu chleb powszedni. Nie bez
powodu mieszkająca pod nią śp. sąsiadka nosiła dumny nick Zalewajka, a jej syn
niejaki pan Marek zjawia się u mamarceli w domu li i jedynie, żeby oznajmić, że
u niego znowu cieknie.
Dolne szafki w kuchni pewnego dnia rozpadły się na trociny, bowiem jak wiadomo
kropla drąży skałę i wieloletnie sączenie się za szafkami musi kiedyś przynieść
owoce. Nawet tak trujące jak konieczność wymiany szafek (na takie na nogach,
coby od razu widzieć, co się święci0.
ALE i tu słowa pocieszenia dla Darii - nigdy przenigdy tych większych i
mniejszych katastrof hydraulicznych nie przepowiadały żadne zjawiska
akustyczne. Nigdy nie było żadnego kapania przepowiadającego.
Ja uznałabym więc owo kapanie za zjawisko z pogranicza rozdzielności ciała i
ducha i wsadziłabym do jednego worka z brzęczącymi herbatami, miauczącymi
lodówkami, gwiżdżącymi wiadrami i głósnikami , co to po portugalsku z akcentem
brazylijskim.
Nie ma, co się zawczasu przejmować jak ma pęknąć to i tak pęknie. Niezbadane są
wyroki Wielkiego Hydraulika. :)
P:)
mamarcela w kwestii rur nauczona postawy stoickiej

o wodach tajemnych

[brunosch]

> ALE i tu słowa pocieszenia dla Darii - nigdy przenigdy tych większych i
> mniejszych katastrof hydraulicznych nie przepowiadały żadne zjawiska
> akustyczne. Nigdy nie było żadnego kapania przepowiadającego.

to chyba jednak gorzej, bo znienacka...
A woda potrafi robić sobie niezłe jaja z człowieka!

Kilka lat temu (cały czas chodzi o to samo mieszkanie) sąsiad z góry zalewał
mnie w sposób metafizyczny. Bo nie szło ludzkim rozumem ogarnąć, dlaczego woda z
jego kąpieli wylewa się u mnie w pokoju przez pstryczek od światła... Ale tak było.
Swoisty rekord pobił zalewając mnie na sucho. To znaczy - u mnie poszedł tynk na
suficie, woda lała się z mocą wodospadu, a u niego NIC. Nawet kaloryfer miał w
innym kącie pokoju. Zaczęliśmy się głowić i okazało się, że w ramach odwilży
śnieg na jego balkonie roztapiając się wpłynął w strop, robiąc tam niezły
purchel, tzw "rezerwuar" wody śródstropowej.
Zmieściło się tam jak nic ze trzy wiadra wody i nagle rymsło, bo musiało.
I kto by pomyślał... nic tego nie zapowiadało, a sufit spadł z hukiem.

[beatanu]

blue.berry napisała:
> spoldzielnia w ramach dzialan remontowych majacych zrobic dobrze lokatorom

Nie wiem czy to będzie pocieszające, ale (ponieważ rana krwawi, to nie mogę jej
rozdrapywać;)
a) rurę wam w końcu zamontowali pod kafelkami
b) czasami takie działania spółdzielni "wymuszają" rzeczy, których normalnie
nigdy (no, może nie nigdy, ale prawie) byśmy nie zrobili :)

Na przykład nasza spółdzielnia zachęcała wszystkich mieszkańców do remontu
generalnego łazienki, bo istniała (wg. tutejszych standardów) potrzeba wymiany
rur podpodłogowych i takich innych, do których trzeba się wkuwać. Zachęceni
sporym rabatem na robociznę podjęliśmy decyzję: wymieniamy wsio (oprócz w miarę
nowej muszli klozetowej) I od dwóch lat mamy o wiele jaśniejszą i czyściejszą
łazienkę :)

[blue.berry]

ja za to mam lazienke w trzech kolorach kafli.
wczesniej byla w dwoch - delikatnym niebieskim i jasnym golebim. jako trzeci
kolor doszedl, cytuje: "prawie taki sam, tak jak mowilas, golebi, no wiesz,
taki jasniutki szary" - KOLOR BARDZO CIEMNEGO BETONU!
jedyne co moglam pozniej zrobic to dodac duzo metalowych elementow aby jakos
usprawiedliwic ten industrial:)))

o kafelkach

[beatanu]

blue.berry napisała:

> ja za to mam lazienke w trzech kolorach kafli.

Bo z kafelkami to nie jest tak prosto jak by się wydawało...Zwłaszcza jak się
żyje z mężem-nie-tyle-daltonistą-co-nieczułym-na-subtelności-odcieni :) Wiem
coś o tym :)))


>KOLOR BARDZO CIEMNEGO BETONU!


A może Twój mąż, kupując te nieszczęsne kafelki, miał na myśli brudnawe nieco
gołąbki krakowskie? Bo te bywają w kolorze ciemnego betonu...


Ale sama przeżyłam szok, gdy przed wspomnianym wcześniej remoncie łazienki
musieliśmy podjąć decyzję, co w tej łazience będzie na ścianach i podłodze i
pod sufitem. Nikt z nas nie ma zacięcia z tym kierunku (kto nas przyjedzie
odwiedzić,zobaczy jaki ładny eklektyzm niezamierzony stosujemy :)
Zdecydowaliśmy, że kafelki będą białe (łazienka jest maciupka) a podłoga
niebieska. No a w sklepie pani wywala na stół czternaście rodzajów bieli... O
niebieskości podłogowe już nie pytaliśmy, tylko wskazaliśmy paluszkiem na jedno
z urządzonych w sklepie mini-wnętrz: takie, please!

Pozdrawiam serdecznie!

O urokach hydrauliki stosowanej....

[dr.krisk]

Nie wiem czy zwróciście uwagę na obowiązkowy element amerykańskich komedii -
bohater zabiera się za reperację zlewu i wywołuje powódź, gejzery, erupcje,
itp. Zawsze zastanawia mnie owa magia hydraulictwa - przecież jest to jeden z
prostszych elementów instalacji domowej, a tu proszę: najwyraźniej jakaś
amerykańska trauma... A może woda to ostatni groźny żywioł, który wpuszczamy (i
to pod ciśnieniem!!!) do domu, i stąd ów przestrach? Faceci, bez mrugnięcia
okiem konfigurujący komputer (partycje dysków, sterowniki, itp..) wymiękają,
gdy trzeba zamontować nową baterię w umywalce? Bo tu jak siknie to
niewirtualnie jeno na mokro i nie da się zresetować, ino zaleje nas, sąsiadów,
dzielnicę, a potem połaczy się z morzem, i tylko patrzeć jak w stołowym jakies
behemoty zębate pływac będą i nasze meble na wysoki połysk obgryzać....
Okropna to rzecz ta hydraulika, ale ją lubię. Wielkie klucze - żabki, taśmy
teflonowe, gwintowniki, uszczelki.. i ten dreszczyk emocji - pocieknie, czy nie?
Ciekawe są również lokalne odmiany hydraulictwa - przeciętny włoski syfon
umywalkowy przypomina silnik Ferrari: mnóstwo maluśkich częsci, delikatych i
podatnych na zagubienie. Amerykanie z kolei stosują mokre miski klozetowe,
przez co ich spłuczki charakteryzują się niezywkle złożona budową. No i trzeba
było widzieć moją zdziwioną minę, gdym po raz pierwszy odwiedził taki
przybytek....
Tak, hydraulika to rzecz dla ludzi o mocnych nerwach......

[ben-oni]

Wszystkim spragnionym posiadania śpiewajacych kubków!
Bezbłędnym zakupem są kubki "made in Romania", takie ładne, kolorowe,
połyskliwe... i niemal zawsze śpiewające. Rumuni to widać, bardzo muzykalny
ludek.
W trakcie śpiewania kubek wydziela serie bąbelków bezzapachowych. Ciekawe...

[brunosch]

dziś w moje ręce wpadł kubek chiński.
Ciekawe - będzie w nim śpiewało czy nie? A jeśli tak, czy będzie to "Wschód jest
czerwony"?
Ach, idę naparzać napary.

[diffie]

Koło południa. Ludzie dzwonią. W sprawie elektrycznych czajników.
- Proszę pani, nie mamy nic wspólnego z elektrycznymi czajnikami.
- Proszę nie kłamać ! W ramach promocji przy zakupie powyżej trzystu złotych
należy mi się czajnik ! Czy to numer taki, a taki ?
- Zgadza się.
- Właśnie !!! Taki sam numer mam na paragonie, kasjerka przybiła pieczątkę !
- Ależ to musi być jakaś pomyłka !
- Więc odmawia pan wydania czajnika na podstawie opieczętowanego paragonu ?
- Mamy tylko jeden, a i to używany ...
- (na boku, pewnie do męża) Antoni, ty sobie wyobrażasz ? Jacy złodzieje ?

[olahabe]

Około 14tej nieznośna świadomość, że :
-kwiatek czeka w łazience na przesadzenie i gnije z braku światła i nadmiaru
wody
- pranie sztywnieje nadal na sznurach i zaraz odpadnie samo
- w garnku czekają ugotowane rano jaja, które trzeba obrobić
- druk bezpiecznego /rozpaczliwego L-4 nadal wisi na lodówce zamiast przejść
przez jakikolwiek faks
- dwoje bliskich mi ludzi czeka bez skutku na telefon ode mnie
Mimo wszystko, ci ludzie są jednak na końcu czarnej listy, a ja wolę sie
pogrążać w egoistycznym, ale jakże wygodnym chaosie.

[blue.berry]

pamietacie doskonały film All That Jazz (znany u nas jako Caly ten zgiełk) w
rezyserii Boba Fosse'a z doskonałą rolą Roya Scheidera?
tak glowny bohater (skondinad grajacy wlasnie Boba Fosse'a) kazdy dzien zaczyna
od stalych rutynowych czynnosci takich jak ogladanie swojej zmeczonej twarzy w
lustrze, lykaniu sterty pigulek, zakraplaniu oczu etctera. slabo sie to
opowiada bo w filmie ma to swoj niesamowity rytm a dodatkowo klimat robi
swietnie pokazana ta codzienna powtarzalnosc. zestaw czynnosci ktore
przywrtacaja cie do zycia i pozwalaja przetrwac nastepny dzien.
uwielbiam ten film z zwlaszcze te sceny. prawdopodobnie dlatego ze
przypominaja mi wiekszosc porankow w moim zyciu:))

[ash3]

blue.berry napisała:

> pamietacie doskonały film All That Jazz (znany u nas jako Caly ten zgiełk) w
> rezyserii Boba Fosse'a z doskonałą rolą Roya Scheidera?
> tak glowny bohater (skondinad grajacy wlasnie Boba Fosse'a) kazdy dzien zaczyna
>
> od stalych rutynowych czynnosci takich jak ogladanie swojej zmeczonej twarzy w
> lustrze, lykaniu sterty pigulek, zakraplaniu oczu etctera. slabo sie to
> opowiada bo w filmie ma to swoj niesamowity rytm a dodatkowo klimat robi
> swietnie pokazana ta codzienna powtarzalnosc. zestaw czynnosci ktore
> przywrtacaja cie do zycia i pozwalaja przetrwac nastepny dzien.
> uwielbiam ten film z zwlaszcze te sceny. prawdopodobnie dlatego ze
> przypominaja mi wiekszosc porankow w moim zyciu:))
>

Mi się jeszcze a propos filmów o porankach przypomina stale American Beauty i
poranek gł. bohatera pod prysznicem (zwłaszcza jego komentarz, że to
najprzyjemniejsza część dnia, a potem jest już tylko gorzej. Dla mnie czymś
takim jest filiżanka kawy - zwłaszcza po jakiejś męczącej nocy, która tak
naprawdę zaczęła się poprzedniego wieczora. Bo na ogół lubię poranki).

Tez uwielbiam ten film (ATJ). Kiedyś leciał na Alekino i miałam przyjemność
oglądania go kilkakrotnie w krótkim czasie:-) Poza tym - koniecznie biorę go pod
uwagę, gdy myślę o śmierci. Wydaje mi się, że sztuki tzw. popularne (jak kino)
mają sporo ciekawego materiału do analizy do przekazania jeśli chodzi o sprawy
ostateczne... wbrew pozorom (moze).

Poranek filmowy?

[brunosch]

korowód codziennych zmagań z rzeczywistością najdoskonalej przedstawił Koterski
w "Dniu Świra"
Nie tylko powtarzalność działań (bo przecież każdy ranek wygląda podobnie) ale
przede wszystkim rytualną (i neurotyczną) magiczność powtarzanych gestów.
Kto o sobie może powiedzieć, że "Adaś Miauczyński to ja"?

[kwiecienka1]

To był jeden z najbardziej dramatycznych dni w moim życiu. Dzisiaj.
Rano. Budzi mnie telefon. Matka przerażona każe mi natychmiast przynieść z domu
wszystkie wiaderka (mamy jedno) i ręczniki (mamy sporo) - dramatycznie
wyjaśnia, że w ich pracy pękła rura i woda się leje... (dodam: rodzice mają
mały sklep + małą firmę na parterze sąsiedniego bloku). Na miejscu okazuje się,
że musiała pęknąć jakaś superwielka rura i wszystko leje się do nas... Po kilku
godzinach ratowania dobytku & prób powstrzymania lejącej się wody przez nas,
hydraulików i strażaków spasowaliśmy...
Okazało się, że ktoś na pierwszym piętrze robił sobie remont przy pomocy
nieudolnych robotników, którzy niechcący uszkodzili (nie wiem jak) główną rurę
doprowadzającą wodę do jedenastopiętrowego bloku - pomimo w miarę szybkiego
zakręcenia zaworów sporo jeszcze tej wody pociekło no i wiele rzeczy nam
pouszkadzało... do wyrzucenia jest część towaru ze sklepu i komputer, i
zobaczymy ile mebli z biura...
ale:
są i dobre informacje: podobno dobrze, że mieliśmy jakieś dziurki w suficie i
dlatego nam nie odpadł (woda lała się tylko po ścianach i przez te dziurki) =>
jak się wszystko wysuszy można się tam dalej bawić :)
spółdzielnia i ubezpieczalnia zachowały się całkiem całkiem, nie powiem => nie
powinno być problemów (facet z pierwszego piętra też był ubezpieczony) :))

a na dodatek jak już ochłonęliśmy, tak koło drugiej, siedliśmy sobie na tym
pobojowisku a ojciec zapytał: ciekawe jak tam Janica?
nie wiedzieliśmy, że Janica Kostelić jednak dziś nie wystartowała w zjeździe
(prąd trzeba było wyłączyć) - to się nazywa być kibicem :-)))
pozdrawiam
Kwiecienka i Rodzice-Kibice (z Nadziejami na Szybką Kasę z Ubezpieczenia)

[beatanu]

kwiecienka1 napisała:
> a na dodatek jak już ochłonęliśmy, tak koło drugiej, siedliśmy sobie na tym
> pobojowisku a ojciec zapytał: ciekawe jak tam Janica?
> nie wiedzieliśmy, że Janica Kostelić jednak dziś nie wystartowała w zjeździe
> (prąd trzeba było wyłączyć) - to się nazywa być kibicem :-)))
> pozdrawiam
> Kwiecienka i Rodzice-Kibice (z Nadziejami na Szybką Kasę z Ubezpieczenia)

No proszę, a ja zupełnie nieświadoma Twoich dramatycznych przeżyć pracowałam w
suchych pomieszczeniach szpitala, a później zaparkowałam się w suchym
mieszkaniu i cieszyłam z brązu Anji Pärson...

Mam nadzieję, że kasa nie będzie zwlekać z kasą, i że bez problemów i jak
najszbciej uda się Wam doprowadzić sklep i biuro do używalności!

Pozdrawiam serdecznie!

A mówiłem? Woda to żywioł, a hydraulictwo...

[dr.krisk]

.. to zabawa dla Prawdziwych Mężczyzn!
Dobrze, że wszystko się tak skończyło! Bo z potopami różnie bywa....

[kwiecienka1]

Skończyło się nawet lepiej niż bym kiedykolwiek przypuszczała...
Nie wiemy co będzie dalej i ile trzeba będzie przejść w administracjach
przeróżnych, ale wiem jedno - moi rodzice są hmmm, dość nietypowi - zamiast się
zamartwiać "co to będzie" leżą sobie teraz w łóżku i oglądają hokej (USA-Łotwa)
i do tego zażarcie komentują :))
pozdrawiam
Kwiecienka i w Domu po Staremu

[stella25b]

To sie nazywa zachowac Olimpijski Spokoj. Takich ludzi lubie.