świąteczna pustka...

[sweet2]

Tak dawno spod pióra nic nie wyszło
czuje juz pustkę i brakuje czegoś
mroczna niemoc, natchnienie odeszło
a może to tylko brakuje mi kogoś?....

Pustka, tęsknota za nieosiągalnym
pogoń za światem tylko w mej głowie
patrze w odbicie wzrokiem błagalnym
serce?..głowa?..moze cos podpowie...

Kolejna kawa brudzi blat stołu
kolejny papieros powietrze zatruwa
chyba zaczynam wariowac pomału
ciało na krześle jak kawa spływa

Życie jest piękne krzyczą z ekranu
będzie wspaniale grzmi spiker w radio
sączą się dni jak krople z kranu
wstaje by uciec...uciec lecz dokąd?....

[rb13]

Z powodów opisanych na wątku "czy mogę się wprosić dziś... nie mogę niestety
nic dopisać ..od słów uciec ale dokąd

Mozna tez tak....

[illusio]

"Stojac sam na milczenia progu
trace na zawsze Twe imie
druga osobo dialogu
wiecznej mglawicy pseudonimie..."

Ladne, prawda?
Staff to napisal, ale nic dodac nic ujac...

[mario2]

Życie to jest teatr, mówisz ciągle, opowiadasz
Maski coraz inne, coraz mylne się zakłada
Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra
Przy otwartych i zamkniętych drzwiach, to jest gra!

Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam
Życie to nie tylko kolorowa maskarada
Życie jest straszniejsze i piękniejsze jeszcze jest
Blednie przy nim wszystko, blednie nawet sama śmierc!

Ty i ja, teatry to są dwa, - ty i ja!
TY - ty prawdziwej nie uronisz łzy
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi
Nawet kiedy źle ci jest, to nie jest źle
Bo TY grasz
Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam
Cały zbudowany jestem z ran
Lecz kaleką nie jestem, tylko ty

Dzsiaj bankiet u artystów, ty się tam wybierasz
Gości będzie dużo, niedostępna tyraliera
Flirt i alkohole, może tańce będą też
Drzwi otwarte zamkną potem się, no i cześć

Wpadnę tam na chwilę, zanim spadnie atmosfera
Wódki dwie wypiję,potem cicho się pozbieram
Wyjdę na ulicę, przy fontannie zmoczę łeb
Wyjdę na przestworza, przecudowny stworzę wiersz

Ty i ja - teatry to są dwa, ty i ja!
Ty - ty prawdziwej nie uronisz łzy
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi
I niezaraźliwy wcale jest twój śmiech
Bo ty grasz...
Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam
Cały zbudowany jestem z ran
Lecz gdy śmieję się, to w krąg śmieje się świat

[rb13]

Któż zgadnie myśli cudze
Nie wszystkim to odpowiada
Że wierszem uczucia budzę
To bełkot, bzdura – powiada
Tymi słowami dyskusję utnie
Co piszę jednak - wciąż czyta
Czy to na wesoło czy smutnie
I znów za klawiaturę chwyta
Znów zieje nienawiści jadem
Pisze - daj spokój z rymami
Dodając wciąż jedną poradę
Skończ z tymi swoimi wierszami

Ryś B. Kraków 17.03.2003 godz.18 17