tak sobie płakałam....

[frania_bania]

i stwierdzilam, ze musze sie gdzies wyzalic, no i trafilam tu:)
jakos tak mi strasznie zle-siedze w domu z siedmiomiesieczna corką, maz
przyjezdza tylko na weekendy, bo pracuje w innym miescie.
czuje sie strasznie samotna,zaniedbana fizycznie i intelektualnie..
moje rozmowy z kolezankami zawsze schodza na temat dzieci. kocham mojego
szkraba, ale tesknie za normalnym zyciem-kinem, knajpami i przede wszystkim-
ludźmi!
marze o dniu dla siebie, ale jakos to moje zycie ostatnio kreci sie wokol
dziecka i meza, bo jak on wraca na weekend, to czesto musi sie uczyc-bo kurs,
bo podyplomowka.
niby wysyla mnie do fryzjera, kosmetyczki, ale zawsze konczy sie na tym, ze
on cos musi zalatwic:( juz mu tyle razy mowilam, ze potzrbuje czasu dla
siebie i zawsze to samo-"przecez mozesz, gdzies sie umowic" a potem znowu sie
okazuje, ze egzamin, ze to, ze tamto.
pomagaja mi rodzice, ale oni tez maja swoje zycie, a do tego remont - mama
pilnuje ekipy a tata wiecznie zapracowany...
a mi tak smutno....
a w zasadzie juz ciut lepiej..ale tylko ciut

[yvona73pol]

przede wszystkim jesli nie fryzjer, to kup sobie jakies maseczki i inne srodki
pieknosci, i w domu sobie poszalej, koniecznie, na to czas znajdziesz, na
bank... wiem co mowie, bo sie dzieciakami zajmowalam i to malymi, w tym jednym
z trauma ;)
potem - duzo spacerow i jakies cwiczenia; dalej - jakies zainteresowania masz
zapewne (mialas) dla zdrowia psychicznego prosze rozwijac/kontynuowac,
chociazby dwie godzinki w tygodniu, albo jedna - na to chyba czas sie znajdzie?
a po miesiacu zameldowac efekty ;)))))
czekam :) i pozdrowionka z Sy ;))))
iwona

[bogna71]

Kochana - też pamiętam takie czasy....
Ja z Młodym Człowiekiem w domu dziczałam i ludzkiej mowy zapominałam, a
szanowny małż pracował całymi dniami....
Rozumiem Cię doskonale...
Jak pierwszy raz wyrwałam się na solarium, to myślałam, że się poszczam ze
szczęścia za te pół godziny luzu;)...
Spróbuj być konsekwentna i jeżeli następnym razem mąż Ci zaproponuje, żebyś
gdzieś uciekła;), to spieprzaj odrazu i nie czekaj, aż mu się przypomni, że on
coś ma do załatwienia.
Albo rozejrzyj się za jakimiś zajęciami - np. jakiś aerobik 2 razy w tygodniu i
dogadaj się wtedy z Mamą, czy może jakąś opiekunką, że Ci z Młodą zostaną.
Nie bądź męczennicą, bo to nikomu na nic się nie zda, a smutna i sfrustrowana
Mama nie będzie służyć dziecku...
Ja na początku taki błąd zrobiłam i robiłam wszystko przy Młodym, a jeszcze
wszyscy mieli wytłumaczenie, że przeciez cyckiem karmię, więc tylko JA jestem w
stanie Młodym się zająć, bo nikt inny cycków nie ma:), ale w końcu doszłam do
wniosku, że nic się dziecku nie stanie, jak zostanie z kimś na godzinkę, a ja w
tym czasie gdzieś się wyrwę. Wywalczyłam np. w niedzielę parę godzin dla
siebie, żeby na konie pojechać. Młody żarcie ze słoiczka wtedy dostawał, albo
jakąs inna paszę Tatuś mu zapodawał - i żyje:)
Ja wracałam zrelaksowana i zadowolona i wtedy z ochotą przejmowłam stery:)

Pomyśl o tym!
Powodzenia.
I napisz!!!

[ewa.x]

Boszszsz Bogna jakbym o sobie czytała...

[rzaba10]

Mlody z ADHD,cora do dwoch lat na cycu,szkola zaoczna,maz od poniedzialku do
piatku w trasie,a jak w sobote wracal to caly porzadek dnia szlag trafial:))
Jesuniu! naprawde teraz to juz nawet w kamieniolomach moge dorywczo pracowac!
Pocieszajace jest tylko to,ze dzieciaki szybko rosna:))Niestety,mezowie zawsze
zawaleni robota i straaasznie zmeczeni:))