anna_sla
31.05.07, 23:07
że gdy się obudzi zjemy obiadek, nakarmię chłopców i poczytamy bajeczkę a
potem poukładamy klocki. Bardzo się cieszyła. I nadchodzi pora obiadku, dzieci
powstawały, Magda oczywiście zjadła pierwsza i biegnie do mnie z książeczką.
Tłumaczymy jej z tatusiem, że poczytamy jak skończę chłopców karmić, że już
prawie kończę. No mało się nie popłakała, ale zapewniam ją, że to już
wkrótce.. Skończyłam ich karmić, myjemy chłopaków i pobojowisko jakie powstało
w kuchni po obiedzie i idę do niej.
- "Magduniu chodź poczytamy książeczkę" wołam
- "nie chciem" mówi zajęta zabawą z chłopakami,
- "ale chciałaś, chodź poczytamy"
- "nie telaś, nie chciem". No to pytam "to może klocki poukładamy?"
- "nie e" - zdziwiona nie wiedziałam co ze sobą zrobić, za co się wziąć?
Pokrzątałam się, kliknęłam parę razy na forum, pomordowałam chłopaków i
usiadłam układać klocki ;P Podbiega do mnie:
- "cio lobiś? Bawisz sie?"
- "układam sama klocki, bo Ty ze mną nie chciałaś"
Usiadła na kolana i mówi "pomogę Ci", że też wcześniej na ten pomysł nie
wpadłam, bo suma sumaru to długo nie poukładałyśmy, bo musiałam wkrótce iść
chłopaków do łóżek kłaść a to jak nie patrzeć trochę trwa. Umyć, przebrać,
przytulić, pocałować, położyć.. Przez ten czas zniechęciła się.. Czasami jej
nie rozumiem, bo najlepiej to chciałaby by robić z nią coś akurat gdy muszę
robić coś przy chłopcach. Moim błędem jest chyba to, że przyzwyczaiłam ją do
tego, że wcześniej czytałyśmy książeczki podczas ich karmienia. Czuła się
odrzucana, a karmienie malców zawsze tyle trwało i zawsze się wydawało, że
ledwo co się nakarmiło i trzeba znowu karmić.. ale teraz chłopcy są bardziej
ruchliwi i karmienie ich skupia całą moją uwagę, zwłaszcza, że skubany Bartek
wstaje mi w krzesełku, a Krzyś wyciąga jedzenie i rozsmarowuje na ubranku i
firance..
