Ile czasu?

[d0ris]

Kochalam prawdziwa miloscia. Milosc sie skonczyla.
On odszedl to znaczy on mnie porzucil. Nadal bardzo boli.
Chociaz minal juz miesiac od rozstania.
Nie mamy ze soba kontaktu. Pochowalam nasze wspolne zdjecia,
prezenty od niego itpp ale nie moge sobie z czyms poradzic.
Moze to glupie ale nie mohe nosic pizamy ktora on lubi,
bluzeczek ktore jemu sie podobaly..... tyle rzeczy mi sie z nim kojarzy :(( Nie chodze do pubow, kawiarni ktore odwiedzalismy wspolnie.
Na spacery chodze w inne miejsca.
Czemu to tak boli?kiedy przestanie? Ile czasu trzeba??
ile zeby zapomniec a ile zeby zyc?
Doris
ps kocham go:((

[fantka]

Witaj D0ris na forum.
Pytasz ile czasu potrzeba -
to bardzo indywidualna sprawa,
u mnie to trwało kilka lat
ale jestem całkowicie wyleczona.

[d0ris]

Kilka lat???
Nie pocieszylas mnie...
:(((((((

[fantka]

U mnie trwało kilka lat,
ale ja byłam ciężkim przypadkiem.
Są różne dobre metody
na oderwanie się od przeszłości,
schowałaś zdjęcia - to dobry początek.

[333a13]

:) czasem miłości nie można się pozbyć... ja kocham mojego byłego
już prawie 8 lat po tym jak się rozstaliśmy (mója pierwsza i
ostatnia miłość)... to uczucie nigdy u mnie się nie zmienilo przez
te lata... ale zmieniło się moje podejście do niego i do życia
wogóle... z wielu przyczyn nie możemy i nie będziemy razem... i
dlatego staram się ułożyć życie mimo tego, chociaż nie jest łatwo...
po tylu latach taka niespełniona miłość jest jak zabliźniona rana...
wiesz, że ona jest, pamiętasz o niej i o tym jak powstała... ale już
nie boli... życzę dużo siły, będzie dobrze :)

[fantka]

333a13 witam Cię na forum :-)))
Jak się do Ciebie zwracać?
Może Trójeczka?

[d0ris]

schowalam zdjecia ale wciaz je wyciagam.....
:(

sloneczko....

[tysia131]

Banal to wielki ale czas leczy rany... Pierwsza moja wielka milosc
trwala we mnie z piec lat, ale nastepna juz tylko dwa ;) Wiemy
dobrze ile to lez, ile cierpien, ile mysli i energii pochlania.
Znamy to doskonale. Ale jestesmy. Zyjemy dalej. Niektorzy sa
szczesliwi po raz kolejny.
Bedzie lepiej.
Juz niedlugo.

[d0ris]

milo czytac pocieszenia...Juz placze coraz rzadziej.....
ale wciaz strasznie boli...Tysiu napisalas ze
niektorzy sa szczesliwi poraz kolejny.
przeciez to nic nie wiadomo....nie ma gwrancji na
to ze przestane go kochac i pokocham innego...
Boje sie o swoja przyszlosc....

[nikita1001]

Z tego co napisałas wcześniej, to on Cię porzucił a nie Ty jego.
Zapewne nie kochał Cię tak bardzo i to jest pierwszy powód by jak
najszybciej starać się zająć czymś co sprawia Ci przyjemność. Czyli
może masz jakieś swoje hobby czy zainteresowania, ktore mogłyby cię
wciągnąć, byś mogła nie mysleć cały czas o tym co się wydarzyło.
Musisz jak najszybciej oderwać mysli od osoby, która tak Cię
zawiodła.

[fantka]

Trzeba patrzeć do przodu,
nie oglądać się za siebie.
Nie należy pielęgnować
tych bolesnych wspomnień.

[d0ris]

dzieki Fantko i Nikito!To naprawde wiele daje
gdy czlowiek moze gdzies sie wygadac choc w paru
slowach i zobaczyc ze ktos inny pomoze....
Nie myslalam nigdy ze rozstanie moze tak bolec....

[fantka]

Rozstanie boli i to bardzo...
mówią że to największy ból...
Doris pisz u nas,
to pomaga, bardzo pomaga.
Widzisz wtedy
że nie jesteś sama
że inni też to odczuwają....
i wtedy jest po prostu lżej.

[d0ris]

dalabym wszystkio co mam najcenniejszego
zeby tylko zapomniec... zeby przestac kochac...
przestac pamietac..... zasnac spokojne i zyc
spokojnie bez niego...

[fantka]

W pewnym momencie
sama ze zdziwieniem zauważysz
że on już jest Ci obojętny.
Dobrą metodą jest też
gadanie o tym na forum,
aż Ci się to znudzi.

Czas to nie wszystko

[grandis_bosman_rozy]

Fantka dobrze radzi (czas to najlepszy lekarz), ale to dosyć długi proces, a
doraźne skutki dość wątpliwe, ale oczywiście, jest to indywidualna sprawa...
Byłem świadkiem wielu podobnych przypadków. Bywało, że doradzałem... niestety z
różnym skutkiem... ;-)
Bardzo ważnym jest, by nie zamykać się w "twierdzy swojego bólu", bo ciągłe
rozpamiętywanie tej "klęski" dołuje, powoduje, że poczucie własnej wartości
gwałtownie spada. Nie wolno do tego dopuścić, bo powrót do normy bywa wtedy
jeszcze trudniejszy.
Łatwo radzić, ale moje doświadczenie podpowiada,że nie wolno też unikać
przyjaciół i zamykać się przed światem - przeciwnie, "zrób się na bóstwo" i idź
na imprezę (tylko nie byle gdzie, ale w miejsce, w którym możesz spotkać "ludzi
na poziomie")... :-)
Pożądliwe spojrzenia facetów, uszczypliwe uwagi koleżanek - to najlepszy znak,
że jesteś na dobrej drodze, by powstrzymać spadek poczucia własnej wartości... ;-)
Teraz pora na kontratak... tylko dobrze wybierz obiekt! :-)
Niestety mam też ostrzeżenie: powstrzymaj się przed pokusą, by być
"kolekcjonerką facetów". Wiem, początkowo, możesz świetnie się bawić tym, jak
łatwo "zdobyć mężczyznę" i jaką sprawi Tobie przyjemność czynność ich rzucania.
Wtedy każdy pretekst dobry, choć najczęściej słyszę, że to zemsta na facetach w
ogóle, bo "wszyscy faceci to dranie"...
Wcale nie chodzi mi o żal nad złamanymi męskimi sercami, ale o Twoją zdolność do
kochania, do zaufania innemu człowiekowi... Zbyt długie "kolekcjonowanie"
wypala, pozostawia pustkę w sercu, pogłębia stan niezaspokojenia i "tęsknoty za
normalnością".
Życzę byś szybko znalazła tego właściwego, a po jakimś czasie zdziwisz się, że
tego poprzedniego aż tak mocno opłakiwałaś...

[d0ris]

Grandis dziekuje ! Tyle pieknych slow dla mnie...
bardzo Ci dziekuje za kazde z nich....
Zaplanuje na weekend jakies wyjscie z przyjaciolmi
:))))

[fantka]

Bosman
jak to miło że jesteś :-)))))
Stęskniłam się za Tobą.

[grandis_bosman_rozy]

Oj tak, Fantko,przyjemnie wrócić do przyjaciół... :-)
Mam teraz trochę inne podejście dożycia... cieszę się każdą chwilą, tym, że
jestem zdrowy, a każdy nowo poznany człowiek jest taki ciekawy... tylko czasu
mało... ;-)

[grandis_bosman_rozy]

Oj Doris... ;-)
Baw się dobrze z przyjaciółmi. :-)

[fantka]

Bosmanie
obiecałeś mi coś napisać na priwa.

[mariaaniol]

Nie napisał jeszcze? Chyba coś mu powiem! :)

[fantka]

Powiedz mu Aniele,
powiedz że ja czekam.

[d0ris]

Dziekuje!! Wam wszystkim zycze udanego weekendu!!

[d0ris]

Sobota super imprezka do rana ale.... niedziela juz gorzej
pustka, samotnosoc.... brak jego.... placz... zdjecia....
:(((

[fantka]

Po co płakałaś?
Trzeba się było raczej wyspać po imprezie.
Zdjęć nie oglądaj...
schowaj je głęboko....

[d0ris]

Po co? To silniejsze... silniejsze ode mnie....
Niei potrafie czasami opanowac lez.... Ten placz nie
przyniosl mi ulgi..... bylo coraz gorzej.... ale
naprawde nie potrafilam nad tym zapanowac...
Fantko!! Zdjecia musialabym skasowac i spalic.....
zeby do nich nie zagladac.....

[fantka]

Jesteś na etapie drapania ran,
może jest to Ci potrzebne...
może szybko znudzi Cię to
i dostrzeżesz że wokół Ciebie są ludzie
i mężczyźni też są

hihi
wyszło mi że mężczyźni to nie ludzie
;-))))

[d0ris]

A jesli mi sie nie znudzi?
Kochalam Go...... tego jestem pewna.....
i niestety nadal kocham :((((
Doris

[fantka]

Doris wierz mi
wszystko ma swój początek i swój koniec.
Teraz wszystko zależy od Ciebie,
albo będziesz pielęgnować to stare uczucie,
albo popatrzysz do przodu...

[d0ris]

Moim przodem, moja przyszloscia byl On.
Nie widze swojej przyszlosci bez niego.
:((((

[fantka]

...tak to Ci się teraz wydaje...

[d0ris]

wcale nie jest lepiej po tym dolujacym weekendzie...
cmentarz..... żaloba... żaloba w moim sercu :(((

[fantka]

ile czasu trwa już ta żałoba?

[d0ris]

Odszedl na poczatku wrzesnia.
Dzisiaj umowilam sie ze znajomymi ale to dopiero
wieczorem..... jak ja nie znosze weekendow.....
:((((((

[pj79]

Mało czasu:( Ale będzie jeszcze dobrze:)

[d0ris]

a kiedy odeszla Twoja milosc?

[pj79]

Coraz jaśniej widzę, że moja miłość jeszcze nie nadeszła:)

[d0ris]

a kiedy Twoja byla kobieta od Ciebie odeszla?

[pj79]

W czerwcu.

[d0ris]

Nie wiem czy czas ma jaies znaczenie...
boje sie ze ja nigdy nie przestane kochac...
:((

[pj79]

Witam w klubie, ale domyślam się, że kiedyś nam się uda skończyć z
głębszymi odczuciami do osób które dały nam kopa wszelakiego (
uczuciowo bolącego, a życiowo - jak widać - zbawiennego:))

[rozalia25]

Witam,
ostatnio usłyszałam bardzo mądre słowa, mianowicie: "Ludzie nigdy nie odchodzą
równocześnie". Tzn. rzadko się zdarza, żeby obie osoby w tym samym czasie
stwierdziły, że nie są dla siebie stworzone. Zawsze jest ten, kto odkryje to
jako pierwszy i "zostawi". To rozumiem.

Ale jedna rzecz jet dla mnie nie jasna: dlaczego to akurat ja jestem tą osobą,
która ma dojść to tego później? I właśnie, pytanie postawione w temacie, ile
czasu upłynie zanim to zrozumiem?

Cóż za niesprawiedliwość!
Ja płaczę średnio dwa razy w tygodniu, on już zapomniał i jest zadowolony z życia.
Ja musiałam odejść z organizacji, w której się poznaliśmy, on nadal tam jest i
świetnie się czuje.
Ja czuję się upokorzona, gorsza, niczego nie warta (dlaczego wcześniej
potrafiłam mu coś dać a teraz już nie?), on żałuje, że do siebie nie pasujemy,
ale przez to nie spadło jego poczucie własnej wartości.

Tak to właśnie jest z tymi rozstaniami, że jedna strona bardziej cierpi niż druga.

[d0ris]

Rozalko bardzo Ci wspolczuje. Mnie jeszcze ciagle
boli serce... tyle wspomnien, tyle marzen...
Moj byly tez jest juz na pewno szczesliwy...
Tez jeszcze placze, jeszcze wspominam, tesknie.....
i jeszcze kocham :(
doris

[zpoznania2]

U mnie minelo dopiero niecale pol roku od kiedy sie rozstalem ze
swoja dziewczyna (raczej powinienem powiedziec od kiedy mnie
zostawila) i juz myslalem ze jest wszystko ok, ze jest lepiej ale
ostatnie dni sprawily ze jestem jeszce w wiekszym dole niz na
poczatku... rozmawialismy wczoraj przez telefon :( dobrze jest jej
teraz i nie ma zadnych szans na powrot a wciaz mialem nadzieje,
tylko to sprawialo ze mialem ochote (zle slowo - ze potrafilem )
podniesc sie rano z lozka... nie umiem sobie z tym poradzic, nie
potrafie bez niej zyc... byla najcudowniejsza kobieta jaka
kiedykolwiek znalem.l...
a w tym wszystkim najgorsze jest to ze rozstalismy sie przeze mnie i
tego nie moge sobie wybaczyc... to poczucie ze to moja wina jest
chyba najgorsze... drogo zaplacilem za ta lekcje, zbyt drogo...

[rozalia25]

To bardzo smutne. :( :( :( I niesprawiedliwe, że jedni ludzie przeżywają
bardzo mocno, skoro inni potrafią się pogodzić. "Nie potrafię bez niej żyć", to
już zdecydowanie za mocno. Ale rozumiem, bo też należę do wrażliwszych.

Ja stosuję dość banalną, ale według mnie bardzo skuteczną metodę na pozbycie się
smutku, mianowicie: aktywność, jak najwięcej różnych zajęć i kontaktu z ludźmi,
jak najmniej czasu na rozmyślania w samotności. No i uprawianie sportu też dużo
daję.

Pozdrawiam

[zpoznania2]

staram sie wypełnić dzień tak zebym mial jak najmniej wolnego czasu,
ale kiedys trzeba wrocic do pustego domu... i zanim przyjdzie kojacy
sen troche czasu mija....

[pj79]

Ale z czasem sen pomaga. A zasnąć łatwiej z dobrą książką w ręce
(opcjonalnie czytając bardzo nudną publikację:))
Widzę Szanowny Kolego, że nadal Cię ten stan męczy - nie przejmuj
się - widać taka jesienna pora. Więlszość z Nas tak ma:( Ale damy
radę: Jeszcze będzie przepięknie, Jeszcze będzie normalnie":)

[oskulati]

Optymisci! Miłość nie zna czasu przeszłego. Wiem to od 26 lat i
wiem, że nic się nie zmieni aż do końca.

[fantka]

Witaj Oskulati na forum.
Kochasz od 26 lat?
To piękne :-)

[oskulati]

Naprawdę? Smutny rekord: 26 lat żalu i smutku.

[rozalia25]

26 lat to, moim zdaniem, znak wielkiej niesprawiedliwości tego świata. Nie
rozumiem, dlaczego tak się dzieje :(

[rozalia25]

A co myślicie o odzyskiwaniu partnera i powracaniu do poprzedniego związku? Ja
już raz tak zrobiłam i próbuję drugi... U mnie to klasyczny konflikt między
uczuciami a rozsądkiem. Nie wiem, czy te działania są mądre, ale coś w głębi
duszy mnie ku temu pcha. A gdy widzę cienie nadziei, to humor mi się od razu
poprawia.

[oskulati]

Odpowiedź jest banalna: bo Miłość jest wieczna, nie zawsze jednak
szczęśliwa.

[rozalia25]

Niegłupie.
Ale mnie nie rozwiązuje problemu.

Napiszę teraz, jak rozumiem to, że miłość jest wieczna. "Miłość nigdy nie ustaje", piszę św. Paweł w swoim Hymnie.
Więc jeśli się skończyła, tzn, że w ogóle jej nie było!

Ja chciałabym, w całym swoim życiu, tylko jednej osobie powiedzieć, że ją kocham. Nie chcę mówić, że kocham, a potem tego odwoływać.
Dlatego też żaden z mężczyzn, z którymi byłam (było ich dwóch) nie usłyszał nigdy ode mnie tych słów. Mimo, że marzyłam o tym, żeby już zawsze być z nim. Ciekawe jest również to, że oni mogli mieć podobne podejście, choć nigdy o tym nie rozmawialiśmy. Z jednym z nich byłam prawie rok i nigdy nie powiedzieliśmy sobie, że się kochamy. I dobrze, bo już nie jesteśmy razem. A ja wciąż czekam na tego jedynego, któremu będę mogła to powiedzieć jako pierwszemu i ostatniemu.

Pozdrawiam