NIENAWIDZĘ swojej pracy

[alkazz]

NIENAWIDZĘ swojej pracy! Męczę sie już 3 lata. Na samą myśl cierpnie mi skóra
i cieszyłabym się, gdyby mnie zwolnili (na to się nie zapowiada, niestety:(
Chciałabym mieć tyle odwagi, żeby sama odejść, ale boję sie bezrobocia i
tego, że jak nie będzie mnie stać na nic to będę sobie pluć w brodę i
żałować. Kiedyś już tak było...
Nie wiem, co robić...

[kalina28]

Ja też tak miałam. Ale doszłam do wniosku, ze jak sie nie ma co sie lubi, to
się lubi co sie ma. I pomogło. Nie powiem zebym wyła z zachwytu ale jakoś lzej
przychodzi sie rano do pracy.

[alkazz]

zgadzam sie, ale ja mam 22 lata i chcę w zyciu robić coś, co będę lubić, a nie
męczyć sie do emerytury... Wiem, że to nieco idealistyczne, ale ja wierzę, ze
to jest mozliwe!
Kalina28, a Ty nie myślałaś, że moze warto by spróbować i zaryzykować?

[egon.olsen]

Ja tam zawsze się rozglądam za nową pracą - chodzę na spotkania, interesuję
się tym, co się dzieje na rynku pracy zgodnie ze starym monty-pythonowskim
powiedzeniem, że nigdy nie wiadomo kiedy wybuchnie hiszpańska inkwizycja :))

Wtedy trochę wzrasta poczucie własnej warości :)

[kalina28]

alkazz napisała:

> zgadzam sie, ale ja mam 22 lata i chcę w zyciu robić coś, co będę lubić, a
nie
> męczyć sie do emerytury... Wiem, że to nieco idealistyczne, ale ja wierzę, ze
> to jest mozliwe!
> Kalina28, a Ty nie myślałaś, że moze warto by spróbować i zaryzykować?


Może i kiedyś myślałam nad zmianami. Ale tchórz jestem straszliwy i boję sie
zmian. Zreszta przez 6 lat miałam ustabilizowane życie i nic wiecej nie
musiałam mieć.
Pozatym w mojej mieścinie malenkiej i w całym regionie jest tak wielkie
bezrobocie, ze trzeba lubić co sie ma.

[tristana]

ja dzisiaj mojej tez nie :(
moze jutro bedzie lepiej :)
w pracy na pewno nie, ale moze humor mi sie poprawi ;)

[ann.k]

z tego co piszesz wynika, ze jestes jeszcze bardzo mloda, a wiec nie powinnas
miec problemow typu: dziecko i dom na utrzymaniu;

moje zdanie jest takie, ze trzeba sie szanowac i nie dac soba pomiatac czy to
szefowi czy to po prostu sytuacji wokol; nie cierpisz swojej pracy, zle sie tam
czujesz, nie interesuje Cie to co robisz... po prostu rzuc to w cholere i
zacznij wszystko od nowa; i nie ogladaj sie, ze wokol tylu na bezrobociu, bo
prawda jest taka, ze wielu z nich to ksiazeta, ktorzy za mniej niz 2000 netto
swoich delikatnych raczek brudzic nie beda; zawsze warto isc do przodu chocby i
o ten najmniejszy krok; tkwiac w stagnacji nawet nie zauwazysz jak Ci fajna
posada umknie kolo nosa

[mocca2003]

hej , nie wiem jakie masz kwalifikacje i czy to co teraz robisz jest zgodne z
twoim wykształceniem. jestes jednak młoda i naprawde wszsytko przed
tobą .Przeczytałam ostanio , że osoby które chcą zrobić karierę, powinny się
zastanowić czy to co robią teraz przybliża je do upragnionego celu , czy wręcz
czasami nie ma nic z nim wspólnego .Zastanów się jaką pracę chciałabyś
wykonywać , pomarz sobie . A następnie oceń czy masz do niej wymagane
kwalifikcje. Jeżeli nie to postraraj sie je zdobyć . Zastanów się równiez
dlaczego twoja praca ci się nie podoba ?jest zbyt nudna , monotonna , nie daje
ci mozliwości rozwoju ? nie lubisz swojego szefa ?czy od zawsze miałaś taki
stosunek do pracy ?
Zastanów się nad tym może tu nie chodzi o pracę ? pozdrawiam i życzę sukcesu
W ostanim "Zwierciadle " czytałam , że w Uni Europejskiej pracownik średnio 3-4
razy w swoim życiu zmienia zawód . Trudno u nas w dobie bezrobocia odnosić się
do realiów Uni , warto jednak to przemysleć . W końcu już sama mysl o zmianie
na lepsze jest już pierwszym krokiem a on jest najtrudniejszym . Pozdrawiam i
życze powodzenia . Pamiętaj , każda twoja decyzja będzie słuszna bo jest to
twoja decyzja!!!!!!!!!Paula

[omango]

oj dziewczyny, ale marudzicie! ja akurat jestem na etapie szukania pracy i wcal
enie jest latwo!
mam za soba spore doswiadczenie w bardzo dobrych firmach, wlasnie bronie sie
(OPrawo UW dzienne) i naprawde wcale nie jest prosto cos znalezc! faktem jest
tez, ze nie zadowoli mnie praca na kiepskich warunkach, bo nei po to charowalam
przez kilka lat zeby dojsc do tego kim teraz jestem ...
Choc moze jeszcze troche, jak juz zaczne glodowac, to najme sie na kasjerke w
spozywczaku... ;-) (nei chce tu oczywiscie nikomu ublizyc)

Kiedys tez zrezygnowalam z pracy, bo bardzo zle znosilam to psychicznie i do
tej pory nie zaluje tego. Zaluje tylko tego , ze nei znalazlam sobie od razu
inne pracy w zamian. Takie sprawy nalezy dokladnie przygotowywac. rynek pracy
jest marny i to jest fakt.

[alkazz]

dzieki za rady!
mocca2003, może coś w tym jest, że to niekoniecznie ta praca jest moim
problemem, bo dotychczas pracowałam w 6 miejscach i nigdzie mi sie nie
podobało. Wiec może to coś z moim podejściem, sama nie wiem... Chyba spróbuję
poszukać jakichś plusów, a nie myśleć o tym, jak mi tu beznadziejnie. Ciekawe
jest to, że mimo mojej niechęci(to mało powiedziane:) szefowa, współpracownicy
i inni uważają, że uwielbiam tę pracę i twierdzą, że widać, że jest dla mnie
stworzona. Szkoda, że ja tego nie widzę:((

[ann.k]

omango napisała:

> i naprawde wcale nie jest prosto cos znalezc! faktem jest
> tez, ze nie zadowoli mnie praca na kiepskich warunkach, bo nei po to
charowalam
> przez kilka lat zeby dojsc do tego kim teraz jestem ...


No właśnie, wreszcie ktoś napisał to wprost, o czym wszyscy wiedzą. To nie jest
tak, że pracy dla Ciebie nie ma. Po prostu jesteś wybredna. Twoje prawo. Możesz
nie chcieć pracować jako recepcjonistka w kancelarii za 1500 netto miesięcznie.
Ale gadanie w takiej sytuacji o tym jaki to mamy podły rynek i jak trudno
znaleźć pracę, jest co nieco nie na miejscu.

A ja Ci powiem tak od siebie, że mój brat, który ukończył prawo dzienne na UW z
oceną bdb a dyplomie i z jedną z trzech najwyższych średnich, też mówił tak jak
Ty. We łbie mu się trochę poprzestawiało, zwłaszcza jak dostał pracę tymczasową
w PriceWaterhouse i zarabiał więcej niż ja i mój mąż razem wzięci. Aż się
okazało, że po studiach jedyne co może dostać to posadka za 800 netto
miesięcznie. Najpierw ich wyśmiał i poszedł się zarejestrować jako bezrobotny i
siedział na d*** w domu, żarł za moje i rodziców pieniądze i marudził, że "nie
ma pracy". Po pół roku podburzyłam rodziców, zagroziliśmy, że albo idzie do
pracy i zarabia cokolwiek, albo niech się sam o siebie martwi i my kończymy
finansowanie go. Podziałało. Wziął tę niskopłatną posadę. Dzięki pracy tam,
dostał się na aplikację notarialną.

[alkazz]

a ja nawet magistrem jeszcze nie jestem:( Dopiero w trakcie, a cieżko jest
znaleźć jakąś intratną posadę bez wyższego wykształcenia, bez określonego
doświadczenia itd. Teraz pracuję dzieki b. pozytywnym opiniom poprzednich
pracodawców, ale w innej branży te opinie do niczego mi nie będą potrzebne, a
zarabiam...600 zł netto. Buuuu........!

[kalina28]

Doświadczenie zdobywa się z wiekiem. Znam ludzi, którzy są po bardzo dobrych
kierunkach i mają problemy z pracą. Nigdy nie pracowali i nie maja tego
doświadczenia co ty. Jeżeli ktoś jest chętny wszystkiego się nauczy (no prawie).

[ann.k]

alez kochana, minely juz czasy szalonych zawrotnych karier tzw. cholernych
japiszonów; teraz nikt nie idzie do pracy nawet zaraz po studiach i nie zarabia
na reke 3500 netto; ewentualnie sa to bardzo nieliczne przypadki;

ja poszlam do pracy majac tytul inzyniera w dosc waskiej branzy i dostalam
pierwsza posadke w cenie 1500 netto; ale nie wylam do ksiezyca, ze to ponizej
mojej godnosci; moze dlatego, ze moj tata cale zycie mi powtarzal, ze jak sie
idzie do pierwszej pracy, to najpierw trzeba zaplacic tzw. frycowe, czyli
zaplacic za zdobycie doswiadczenia, za nabycie wiedzy praktycznej; dzieki temu
spedzilam niecaly miesiac na poszukiwaniu pracy, dostalam posade za psie
pieniadze (jak na moje kwalifikacje i porównanie, ale idac dalej moge smialo
mowic, ze mam doswiadczenie, mam referencje i żądać wyzszego wynagordzenia;

jestem od Ciebie niewiele starsza i uważam, że mam jeszcze czas na większe
zarobki; teraz koncentruje się nie na tym, żeby mieć więcej kasy, tylko więcej
wiedzy;

[omango]

ann.k napisała:

> omango napisała:
>
> > i naprawde wcale nie jest prosto cos znalezc! faktem jest
> > tez, ze nie zadowoli mnie praca na kiepskich warunkach, bo nei po to
> charowalam
> > przez kilka lat zeby dojsc do tego kim teraz jestem ...
>
>
> No właśnie, wreszcie ktoś napisał to wprost, o czym wszyscy wiedzą. To nie
jest
>
> tak, że pracy dla Ciebie nie ma. Po prostu jesteś wybredna. Twoje prawo.
Możesz
>
> nie chcieć pracować jako recepcjonistka w kancelarii za 1500 netto
miesięcznie.
>
> Ale gadanie w takiej sytuacji o tym jaki to mamy podły rynek i jak trudno
> znaleźć pracę, jest co nieco nie na miejscu.
>
> A ja Ci powiem tak od siebie, że mój brat, który ukończył prawo dzienne na UW
z
>
> oceną bdb a dyplomie i z jedną z trzech najwyższych średnich, też mówił tak
jak
>
> Ty. We łbie mu się trochę poprzestawiało, zwłaszcza jak dostał pracę
tymczasową
>
> w PriceWaterhouse i zarabiał więcej niż ja i mój mąż razem wzięci. Aż się
> okazało, że po studiach jedyne co może dostać to posadka za 800 netto
> miesięcznie. Najpierw ich wyśmiał i poszedł się zarejestrować jako bezrobotny
i
>
> siedział na d*** w domu, żarł za moje i rodziców pieniądze i marudził,
że "nie
> ma pracy". Po pół roku podburzyłam rodziców, zagroziliśmy, że albo idzie do
> pracy i zarabia cokolwiek, albo niech się sam o siebie martwi i my kończymy
> finansowanie go. Podziałało. Wziął tę niskopłatną posadę. Dzięki pracy tam,
> dostał się na aplikację notarialną.

no i tu sie mijamy z nastawieniem do swiata. Jestem za tym, aby panstwo, skoro
taka instytucja istnieje, stwarzalo chociaz podstawy dla istnienia w nim. A
skoro nie jest w stanie zapewnic pracy, to po co w ogole sa kreowane studia
wyzsze. To po pierwsze.
Po drugie - rynek pracy w tej chwili jest beznadziejny. I to jest fakt. Nawet
nei ma co o tym dyskutowac.
po trzecie - zgadzam sie ze minely czasy kiedy mozna bylo dostac prace za 3, 4
tys na reke. Ale przyjmujac oferty duzo tansze, po prostu obnizamy swoja
wartosc.
Ja akurat zamierzam byc w tej malej grupie ludzi, ktora zarabia wiecej niz cala
reszta.
Poinformuje Cie o tym, kiedy juz to nastapi. :-)

[ann.k]

życzę Ci, rzecz jasna, aby to się udało (dobra satysfakcjonująca praca za
odpowiednie pieniądze), nie mniej sądzę, że to dość naiwne podejście w obecnej
sytuacji rynkowej; no chyba, że się jest na czyimś utrzymaniu;
jak napisałam w innym poście tego wątku, moim zdaniem ludziom wprost po
studiach (a Ty chyba ich jeszcze nie skończyłaś - jeśli się mylę, to
przepraszam), jakich by wyników nie mieli, to się po prostu wielkie pieniądze
_jeszcze_ nie należą; najpierw trzeba swoje odpracować i pobiegać z papierami
na ksero; bo jak świat światem nawet najwięksi artyści zaczynali od podawania
pędzla swojemu mistrzowi;

[alkazz]

a wiecie, co sobie wczoraj pomyślałam? Gdybym miała kupę kasy ( np. wygrana w
totka)to moja praca by mi nawet odpowiadała! Wiec może nieodpowiednie
wynagrodzenie odbiera mi mozliwość odnalezienia satysfakcji w tym, co robię i
przysłania mi wszystkie zalety(są takie???) Za rok kończę studia i postanowiłam
wytrwać do tego czasu, a później rezygnuję i poszukam czegoś lepszego.
Pozdrowienia dla wszystkich:)

[corregidor]

A ja chcialbym podzielic sie z Wami pewnym spostrzezeniem. Pracuję od 94 roku
(skończyłem wtedy studia) i udało mi się wskoczyć do pociągu szybkich karier
połowy lat 90tych. Zacząłem pracę w 94 za odpowienik 1000 zl aby cztery lata
później mieć 9000, dziś tak się już nie da. Udało mi się to, ponieważ czujnie
obserwowałem sytuację i nie wachałem się podejmować ryzyka, gdy uznawałem że
jest warto.

Chcę Wam powiedzieć, że musicie się pogodzić z jedną zasadą, która obowiązywała
wtedy, obowiązuje teraz i będzie dalej obowiązywać: dyplom nie jest gwarancją
niczego i do żadnych oczekiwań wobec pracodawcy was nie upoważnia.

Musicie kombinować, starać się, być elastyczni i liczyć tylko na własne siły,
nikt wam w niczym nie będzie pomagać. Jeżeli ktoś skończył mechanikę, musi być
gotowy, żeby szybko nauczyć się ksiegowości, albo zająć się dystrybucją prasy.

Chodzi mi o to, że musicie mieć jakiś pomysł, wizję którą chcecie realizaować i
być aktywni. Na waszym miejscu, jeśli nie macie pracy, to załóżcie własną
firmę.

Ostatnio takiego chłopaka widziałem, zamiast siedzieć bezrobotny zaczął robić i
sprzedawać różnego rodzaju zaproszenia (na śluby, uroczystości, imprezy itp).
Widziałem że mu się chce coś robić, ma w oczach zapał i idzie do przodu. Jego
czeka jakaś przyszłość. Jeżeli będziecie tylko oczekiwać, że ktoś do was
przyjdzie na kolanach i będzie błagał, abyście z nim podpisali kontrakt na
pracę, to sorry, ale za rok dalej będziecie ppisali posty że jest tragedia i
bryndza na rynku pracy.

I tyle umoralniania ;-)