Miłość do wspomnienia

[capriz]

To bardzo dawna historia,która powraca do mnie we wspomnieniach i nie pozwala
mi o sobie zapomnieć.
Bardzo żałuję mojej mylnej decyzji sprzed wielu lat. Nie jestem w stanie
uwolnić się od tego uczucia. Ono mnie trzyma przy życiu a jednocześnie zabiera
radość. Kocham tamtego ale jestem od lat z kim innym mam z nim dzieci. Mój mąż
jest mi już zupełnie obojętny, to codzienność i przyzwyczajenie, rutyna i
marazm. Tamten też ma rodzinę mieszka daleko mam z nim sporadyczny kontakt
listowny nie mam odwagi zapytać czy mnie kocha, obawiam się odrzucenia, żyję
więc być może złudzeniem. Wiem, ze kiedyś bardzo mnie kochał, byłam miłością
jego życia ja uświadomiłam to sobie o wiele za późno.
To bardzo trudna miłość może platoniczna?

[kolorowa_skarpetka]

witaj Capriz:)
A może tamten jest dla Ciebie tylko rodzajem ucieczki od rzeczywistości w świat
idealny, pełen miłości, świat który jest tylko w Twojej głowie...? Gdyby to
tamten był teraz u Twojego boku, prawdopodobnie wyglądałoby podobnie, też byłaby
pewnie rutyna, codzienność i przyzwyczajenie, a Ty wzdychałabyś może do swojego
obecnego męża?
Piszesz, że wiesz, ze kiedyś bardzo Cię kochał, byłaś miłością jego życia ale
uświadomiłaś to sobie o wiele za późno. Co i kiedy sobie uświadomiłaś? To że też
go kochasz czy że on Cie kochał? Może doceniłaś tamtego miłość jak zaczęła sie
szara codzienność z obecnym mężem i czar prysnął...? W każdym związku niestety
zauroczenie mija i człowiek zaczyna widzieć wady u partnera. Nie sztuką jest
jednak uciekać od problemów i oddawać się marzeniom o tym co mogłoby być a nie
jest. Jeśli w ten sposób reagujesz to automatycznie oddalasz sie od swojego męża
i problemy sie tylko pogłębiają.
Poza tym, zakładając, że tamten Cię nadal kocha, to czy potrafiłabyś być z nim
szczęśliwa rozbijając swoją i jego rodzinę?

Czasem sobie po prostu

[tropem_misia1]

wyobrażamy.
Wydaje się nam.
Jesteśmy w stanie wyidealizować wspomnienia.

[biedronka_3]

Witaj. Bardzo dobrze Cie rozumiem i wiem co przezywasz...Wspolczuje
I Tobie i sobie.Masz dokladnie taka sama sytuacje jak ja. tez jestem
mezatka,mam dwojke cudownych dzieci ,ktore sa bardzo udane,kochane i
sa najwieksza radoscia mojego zycia. Jestesmy 4 lata po slubie i cos
sie miedzy nami juz wypaliło. Nie wychodzilam za maz z wielkiej
milosci;Moja dawna milosc odeszla wraz z podmuchem wiosennego
wiatru...Nadal kocham tamtego choc dzsiaj jestem z innym...w
chwilach slabosci i smutku wracam myslalmi do tamtego zwiazku,tamtej
miłosci i tamtych uczuc..Wiem ze nigdy juz nie bede z poprzednim
partnerem choc bardzo wiele bym dała aby to zmienic. Ja w
przeciwienstwie do Ciebie nie mam z Nim kontaktu;wiem tylko od
wspolnych znajomych ze sie ozenił i tez do konca nie jest
szczesliwy. Tak to w zyciu bywa Kochana ,ze to na czym nam w zyciu
najbardziej zalezy, doceniamy i dostrzegamy dopiero wtedy gdy to
stracimy....Ja cały czas zyje tamtym zwiazkeim i tamta miłoscia
pomimo ze zyje u boku czlowieka z ktorym oprocz dzieci nic mnie nie
laczy....Pozdrawiam Cie.Powodzenia.

[krokodyl_13]

I tu przestroga dopadła mnie taka,
Tylko z miłości bierz sobie chłopaka
Bo kiedy nadchodzą jesienne zmory
Chochliki przynoszą młodości amory

Czas sobie biegnie nieubłaganie
I z tym jedynym nie takie było by kochanie
Wszystko co daleko nieodmiennie mami
Nie oglądaj się co było za nami