CI, PI - cc; CII, PII - marzę o...

[mimi_p]

Dobry wieczór
Chciałam się przywitać i na wstępie podziękować Wam ze to miejsce w sieci,
które tu stworzyłyście.
Forum czytam regularnie, dużo tu praktycznych porad, z których mam nadzieję
skorzystać.

W zasadzie wszystko o mnie już wiecie z tematu wątku. Wiem, że jest tu kilka
kobiet, które dokładnie rozumieją co czuję i dlaczego...

Pierwszy poród - nawet nie brałam pod uwagę innej możliwości niż psn (o
naiwna!). Miałam opłaconą legalnie "swoją " położną i do głowy mi nie
przyszło, że trzeba było również postarać się o "swojego" lekarza. Nie
zdawałam sobie również sprawy, jak ważny jest wpisany na karcie ciąży termin
porodu. Wiedziałam, że te wyliczenia z OM to w moim przypadku kit, bo dziecię
zostało spłodzone w 21 dniu cyklu. Ale nie spodziewałam się, że może paść
argument na IP: "Pani! Ile ja tu już widziałem niepokalanych poczęć, bo mąż w
delegacji, he he he". Nie wiem dlaczego wtedy te słowa nie oburzyły mnie...
Ech - długo by pisać. Niestety - po trzech latach nadal to żywe jest we mnie i
uwierające.

Koniec końców - przez pięć dni podpisywałam na IP, że świadomie rezygnuję z
przyjęcia do szpitala. Potem - cztery dni wywoływania przy pomocy oksytocyny.
Samoczynna akcja rozpoczęta w nocy, wyciszona zupełnie o poranku, zaraz po
przebudzeniu oddziału (jestem przekonana, że to stres związany z wizytą: "i co
my teraz z Panią poczniemy?" spowodował wyciszenie akcji skurczowej). Na nowo
skurcze powróciły o 16... Przyjęcie na porodówkę, kilkugodzinne leżenie pod
KTG z bólami krzyżowymi (w pewnym momencie zeskoczyłam z łóżka i powiedziałam,
że może się KTG pisać na siedząco; położna przerażona: "my tu tak nie
praktykujemy!"; mąż trzymał pelotę od KTG, zapis był ciągły, a ja pierwszy
skurcz macicy bez towarzyszącego bólu w plecach odczułam jako autentyczną p r
z y j e m n o ś ć). No i o 21.30 decyzja o cięciu, z powodu braku postępu
porodu. Klasyka?

Moja koleżanka-lekarka, gdy usłyszała, że teraz chciałabym rodzić naturalnie,
skomentowała: "i co? tak ci potrzebne do szczęścia, żeby dzieciak wyszedł
tamtędy?"
Więc po cichu liczę, że może tu usłyszę chociaż ze dwa słowa otuchy.
Powspieracie Dziewczyny?

[kaakaa]

@mimi_p - witaj!
Piszesz, że niby o Tobie wszystko wiadomo z tematu wątku a ja mam poczucie, że
nic nie wiadomo nawet po przeczytaniu całego posta
Kochana, jesteś w komfortowej sytuacji - po jednym cc bez wskazań powtarzających
się w kolejnych porodach (typu zwężona miednica na przykład, czy inne problemy
ortopedyczne) to żaden lekarz nie ma prawa Ci się upierać, że drugie też powinno
być cc.
Nie napisałaś nic o tym, do jakiego postępu doszłaś przy pierwszym porodzie. Czy
w ogóle nic się nie rozwierało i dlatego zdecydowali o cięciu? Czy może uznali,
że rozwiera się za wolno a oni już chcą iść spać i nie będą do rana czekać? BTW,
od 16.00 do 21.30 to za długo Ci nie dali popróbować A nie wmawiali Ci, że
tam jakieś wahania tętna są, czy inna zagrażająca zamartwica? Aż mnie dziw
bierze, że po tak krótkim czasie ktoś orzeka o braku postępu...
No i podstawowa dla mnie kwestia - gdzie ta przyjemność Cię spotkała? Skąd
jesteś, dziewczyno? Są w Polsce miejsca mniej i bardziej przyjazna rodzącym,
także tym rodzącym po cc. Jak ujawnisz skąd jesteś, to może coś dziewczyny
doradzą w kwestii, z kim nawiązać kontakt, żeby sobie zwiększyć szanse
powodzenia drugim razem.
I nic nie piszesz, kiedy ten drugi poród ma nastąpić, a to bardzo istotna
kwestia, bo tu na forum wszystko niezwykle ciekawskie kobitki
A komentarz koleżanki-lekarki, IMO, debilny i wskazujący na to, że pojęcia o
fizjologii kobieta nie ma Smutno, że takich mamy lekarzy.
Bądź dobrej myśli, bo masz duże szanse, żeby było pięknie, tylko trzeba się
dobrze przygotować i nie popełniać drugi raz tych samych błędów

[mimi_p]

Dziękuję za odpowiedź Kaakaa (nb. serdecznie gratuluję dyplomu!). Postaram
się odpowiedzieć szczegółowo tym razem.

Z tego co mi wiadomo rozwarcie osiągnęło 7 cm. Główka nie chciała się wstawić...
Myślę, że położna bardzo chciała mi pomóc - wydaje mi się, że ona przebiła
pęcherz, ale to nie pomogło. Wody chlusnęły i owszem, a główka nadal była wysoko.
Jeżeli chodzi o tę panią dr (jakoś nie mogę o niej przestać myśleć per 'ten
wstrętny babsztyl'), co zadecydowała o cięciu, a potem je wykonała - z nią w
ogóle nie było rozmowy. Jej nazwisko oraz wskazania do cięcia wyczytałam sobie
na wypisie. Przyszła, jeden rzut oka na mnie, ktg, położną i rzucone: cięcie!
Niestety, od początku nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że późna godzina oraz
fakt, że pani dr nie była już pierwszej młodości, a ja byłam ostatnią rodzącą na
porodówce też odegrały tu rolę...

> No i podstawowa dla mnie kwestia - gdzie ta przyjemność Cię spotkała? Skąd
> jesteś, dziewczyno?
Jestem z Wrocławia. O tutejszej ginekologii to można regularnie poczytać w
gazecie, he, he...

> I nic nie piszesz, kiedy ten drugi poród ma nastąpić, a to bardzo istotna
> kwestia, bo tu na forum wszystko niezwykle ciekawskie kobitki

Jestem w 18 tygodniu.

> Smutno, że takich mamy lekarzy.

Jak ciekawskie to zdradzę, że ja też z tych rarogów niestety. Tylko ja nikogo
nie leczę, więc jakby drugi sort jestem. I generalnie to klincyści na mnie z
pobłażliwym uśmiechem patrzą. No. I myślę, że jak wpadłam w te szpitalne tryby,
to byłam tak samo przerażona jak niejedna z Was.

> Bądź dobrej myśli, bo masz duże szanse, żeby było pięknie, tylko trzeba się
> dobrze przygotować i nie popełniać drugi raz tych samych błędów

A! Miód!

[aajjaa]

Jak z Wrocławia, to nie jest tak zle, w koncu mamy tu dr Agrawal

Dr Agrawal

[mimi_p]

aajjaa napisała:

> Jak z Wrocławia, to nie jest tak zle, w koncu mamy tu dr Agrawal

No właśnie. Myślałam, że jej nazwisko tu wypłynie. Chodzę do innego ginekologa,
do którego mam zaufanie jeżeli chodzi o prowadzenie ciąży. Nasze poglądy na
poród różnią się znacznie, ale na chwilę obecną nie przeszkadza mi to.

Jak myślicie? Jak ważne jest żeby lekarz prowadzący wspierał kobietę w decyzji o
VBAC? Jak wiele może pomóc? Czy może jednak szukać tylko położnej? Czy lekarza,
który pracuje w spzitalu i w razie czego odroczy decyzję o jak najszybszym
ścięciu (myślę tu o sytuacji, kiedy nie ma absolutnie niepodwarzalnych wskazań)?

[kaakaa]

Wspierający lekarz jest w takiej sytuacji baaaaardzo ważny!
Nie koniecznie musi to być dr Agrawal ale ktokolwiek, kto zrozumie Twój wybór i
będzie Ci udzielał kompetentnych i uczciwych informacji na temat stanu Twojego i
malucha. Niestety, lekarz przeciwny psn po cc będzie szukał dziury w całym i na
pewno znajdzie wiele powodów, dla których nie powinnaś się decydować na próbę
psn. A potem ciężko dociec, co jest obiektywnym przeciwwskazaniem a co tylko
nadinterpretacją lekarza. Na prawdę warto mieć lekarza po swojej stronie.
Położna nie zrobi Ci USG by ocenić usytuowanie łożyska i grubość blizny - choćby
w tej kwestii musisz się zdać na lekarza i warto mieć takiego, któremu będziesz
ufać, że nie chce Cię wrobić w cc, bo uważa, że to lepsze rozwiązanie.

[fizula]

Mimi, wspieram całym sercem.
Uważam, że baaardzo dzielna byłaś, że przez 5 dni aż odmawiałaś przyjęcia do
szpitala- chylę głowę. Ja głupia przed pierwszym porodem zgodziłam się od razu
(bo mi powiedzieli "pani może już w każdej chwili rodzić 4 cm rozwarcia") i
dzięki temu zarobiłam 3 dni zupełnie niepotrzebnego obijania się na patologii
ciąży i również wywoływanie porodu, do którego właściwie nas zmuszono grożeniem
powikłaniami.
Miałam tylko większe szczęście niż Ty, że nie skończyło się cc, ale mając tę
wiedzę jaką mam teraz wiem, że równie dobrze mogło się skończyć operacją.
Bądź dobrej myśli, kochana, dużo spokoju i cierpliwości dla siebie i dla
maleństwa Ci życzę!

[mimi_p]

> Mimi, wspieram całym sercem.
Trzeba mi było napisać tu wcześniej... Zamiast śnić po nocach, że niemąż bez
mojego udziału, poszedł, załatwił cesarkę i przyniósł mi dziecko. A potem się
jeszcze tłumaczył, że ONI nalegali, żeby tak długo nie czekać. (schiza, nie?)
Wiem, że ja dla Was jestem nowa, ale ponieważ czytam od kilu dobrych miesięcy,
to jakoś tak czuję się tu dobrze...

[soldie]

oj kochana,ale ja cię rozumiem. Też mnie tak załatwili za pierwszym razem,główka
wysoko, rozwarcie 8 i późna godzina a ja ostatnia rodząca . Mój obecny gin
potwierdza,że to przez wywołanie porodu. Tak jak kaakaa napisała, masz ogromne
szanse, doszłaś do dużego rozwarcia, nie miałaś w zasadzie wskazań do cięcia,
napisz jeszcze ile jesteś po cc Ja tez wspieram i popieram wszystkim co mam

[bonga_dax1]

Oj te sny bywają dołujące... Ale jak piszą dziewczyny, generalnie twoja sytuacja
nie jest zła. 7cm to dużo. Uzbrój się w wiedzę, sporo woli walki (której i tak
odmówić Ci nie można, skoro tak dzielnie się broniłaś przed przyjęciem do
szpitala) i będzie dobrze. Ktoś musi szlaki przecierać w szpitalach, żeby
wiedzieli, że można rodzić bardziej w zgodzie z naturą, a rodzące trzeba
szanować i liczyć się z ich zdaniem. Może takie nasze - cesarzowych mam, mało
wdzięczne przyznaję zadanie.

[kaakaa]

mimi_p - w nocy naszła mnie taka myśl. Robisz wrażenie inteligentnej kobiety i
jesteś z Wrocławia (który położniczo jest raczej dość betonowy, ale ma pewne
zalety ) i w związku z tym mam dla Ciebie taką propozycję: Przeczytaj Ty
sobie książkę pod red. Ewy Janiuk i Emilii Lichtenberg-Kokoszki "Domowe
narodziny..." Tylko nie zwlekaj z tym, skoro u Ciebie już 18. tydzień. Jak
wiadomo, mądrej głowie dość dwie słowie - jak przeczytasz, to myślę, że będziesz
wiedziała, co Ci chciałam przekazać. Głośno tu nie będę pisać, coby komuś
kłopotów nie narobić

[marianna0077]

O tak
Tez zachęcam gorąco do przeczytania, połknęłam w całości, już
puściłam w obieg. Zwłaszcza dwie historie mnie zainteresowały,
spodobają Ci się z pewnością
Oj, kaaka

[mimi_p]

Dziękuję Dziewczyny za tak miłe przyjęcie.

Książkę planowałam zakupić, jak tylko finansowo stanę na nogi po wakacjach, ale
po takiej rekomendacji już ją zamówiłam, czyszcząc konto z ostatnich
zaskórniaków. Mam nadzieję, że mi szybko zapłacą za zlecone, bo może być
krucho... Ale czego się nie robi... <trochę się czerwieni>

Dla mnie rozstrzygające przed podjęciem konkretnych kroków odnośnie porodu
będzie USG w przyszły wtorek. Na USG z 13 tygodnia tworzące się łożysko było na
przedniej ścianie macicy, dość nisko. Chciałabym uzyskać pewność, że:
- nie jest już tak nisko,
- nie jest umieszczone w bliźnie po cc, ani blisko niej.

[kaakaa]

mimi_p napisała:

> Dla mnie rozstrzygające przed podjęciem konkretnych kroków odnośnie porodu
> będzie USG w przyszły wtorek. Na USG z 13 tygodnia tworzące się łożysko było na
> przedniej ścianie macicy, dość nisko. Chciałabym uzyskać pewność, że:
> - nie jest już tak nisko,
> - nie jest umieszczone w bliźnie po cc, ani blisko niej.

Nie, żebym się chciała mądrzyć, ale na tak wczesnym etapie ciąży, to kwestia
tego, dokąd finalnie będzie sięgać łożysko jest jeszcze otwarta. Ale fakt, że
łożysko na przedniej ścianie po wcześniejszym cc może być jakimś powodem do
zmartwienia.

[mimi_p]

Ależ Kaakaa - proszę mądrz się... To cenna uwaga.

Mi chodziło o to, że jeżeli okaże się za te kilka dni, że łożysko jest w bliźnie
np. to raczej przestanę marzyć o PD... Tylko będę się starać jakoś I-fazowo
domowo, potem IP... Ale jeżeli ginekolog powie, że jest wysoko, to przynajmniej
zostanie mi nadzieja...

[soldie]

Dziewczyny, jak was czytam to sie chyba cieszę,że nie wiedziałam o tym w
poprzedniej ciąży W 21 tc miałam łożysko nisko (nie przodujące) umieszczone
na przedniej ścianie. Problemów z łożyskiem nie miałam przy porodzie, nie mówiąc
o tym,że o bliźnie nie wiedziałam nic ( bo mi powiedzieli,że ocenić sie jej nie
da)

Jutro USG...

[mimi_p]

Soldie - masz rację.
Kurcze, być nieświadomym pewnych rzeczy - źle, wiedzieć za dużo - też
niedobrze... Niestety mam takie usposobienie chyba, że wszystko analizuję i
szukam informacji.

No to jutro USG - w pierwszej ciąży nie odczuwałam ciężaru potencjalnych
konsekwencji tego badania... Teraz jest inaczej.

[soldie]

No to daj znać jak po USG Swoją drogą- ja o tym nie wiedziałam i do głowy mi
to nie przyszło, bo nikt mi nie zasugerował badania blizny ani nie podjął tematu
wrośnięcia łożyska w macicę - tak mi sie trafiło być nieświadoma w tej
dziedzinie, więc nie wpadłam sama z siebie żeby jeszcze o tym myśleć,a martwić
miałam sie czym i tak... Wierze też,ze każda z nas jest prowadzona na swój
sposób przez własną intuicję w poszukiwaniu informacji, które są nam potrzebne.

Już po.

[mimi_p]

Uffff...

Łożysko bez cech przodowania, wysoko nad blizną po cięciu. Szyjka zamknięta.
Dzieć wydaje się w normie. Całość - obraz książkowy.

Porozmawiałam sobie z moim prowadzącym szczerze na temat porodów (chodzę do
niego dlatego, że to jedyny ginekolog, który zawsze upewnia się czy nie mam
więcej pytań; ja zawsze mam, a on mnie nie zbywa). Mimo że, jak się wyraził, na
moim miejscu zrobiłby sobie cesarkę (zbyłam pobłażliwym uśmiechem) - rozumie
chęć powicia dziecia siłami natury. Na chwilę obecną nie widzi przeciwwskazań.
Ale li i jedynie w szpitalu, żadnych domowych eksperymentów (wiedziałam po
pierwszej ciąży, że jest ich przeciwnikiem - taka postawa chyba tu nikogo nie
dziwi). Zapytałam więc, który wrocławski szpital by polecił, mając nadzieję, że
to nie brzmiało zbyt drwiąco. Milczał z dobrą minutę. Prawdziwie milczał i
myślał. W końcu podsumował: nie ma szpitala, który mógłby polecić, ale może
polecić położną – zdolną, wspaniałą, z dobrą opinią wśród fachowców i pacjentek...
Niestety położna jest ze szpitala, w którym rodziłam zeszłym razem. Absolutnie
wierzę w jej dobre intencje i umiejętności, ale moje doświadczenie pokazuje, że
położna nie ma tam za wiele do powiedzenia, a lekarze lubią ingerować – jak
wspomnę te hektolitry oksytocyny, które we mnie wlali przez 4 dni to przechodzą
mnie dreszcze... I jeszcze obiecałam sobie trzy lata temu, że moja noga tam
więcej nie postanie
Muszę porządnie się zastanowić...
Nie pamiętam, która z Was napisała, że nie powinno się rodzić w domu tylko ze
względu na strach przed szpitalem - przepraszam, nie mogę teraz odnaleźć miejsca
gdzie to przeczytałam, Ale dla mnie to właśnie szpital sam w sobie jest
największym problemem! To ostanie miejsce na świecie, gdzie czułabym się
bezpiecznie. Po prostu tam nie traktuje się ludzi po ludzku – i nie dotyczy to
tylko rodzenia, ale również umierania.
Ech...

[soldie]

mimi, doskonale cię rozumiem ( i cieszę że z łożyskiem wszystko ok ) Nie wiem
czy tam jest ktoś we Wrocławiu, no ale przyda ci się położna przyjmując porody w
domu, nie wiem czy sie zgodzi na domowy (moja sie nie zgodziła po cc bez żadnego
doświadczenia sn) ale przynajmniej istniej opcja domowo-szpitalna i przy
współpracy z połozną uniknięcie ingerencji.

Soldie.

[mimi_p]

Ach! Nie obraź się proszę - ale Twoja historia jest dla mnie pocieszeniem i
nadzieją...

[soldie]

> Ach! Nie obraź się proszę
Chyba mogę się tylko cieszyć i dziękować Bogu,że moje trudy nie były- nie
tylko,że nadaremne,ale że nie tylko dla mnie

[kaakaa]

mimi_p napisała:

> Nie pamiętam, która z Was napisała, że nie powinno się rodzić w domu tylko ze
> względu na strach przed szpitalem

Nie wiem, gdzie to przeczytałaś ale ja to piszę w wielu miejscach. Nie chodzi o
to, że lęk przed szpitalem wyklucza poród w domu. Sama wybrałam dom, bo szpital
budził we mnie jak najgorsze skojarzenia i wydawał mi się miejscem kompletnie
nieodpowiednim do rodzenia dla zdrowej baby w zdrowej ciąży. To jest OK. Ale
ważne, żeby było coś jeszcze, poza samym lękiem przed szpitalem. A konkretnie,
poczucie, że jesteś sobie w stanie sama w domu poradzić lepiej niż w szpitalu.
Jeśli pozostając na czas porodu w domu będziesz czuć lęk o to, czy sobie
poradzisz, czy nic złego się nie stanie, czy w razie potrzeby dotrzesz na czas
do szpitala, to taki lęk może mieć zgubne skutki dla przebiegu porodu. Jeśli
masz poczucie, że bardziej komfortowym rozwiązaniem dla Ciebie byłby poród w
przyjaznym szpitalu (a są takie, tylko może nie we Wrocku), to może lepiej
skupić się na poszukaniu odpowiedniego szpitala i możliwości, by tam urodzić niż
zastanawiać się nad porodem domowym (jeśli nie czujesz się do niego przekonana)
i drżeć z obawy przed wrocławskimi porodówkami. No, chyba, że czujesz, że jesteś
przekonana, że chcesz rodzić w domu. W takiej sytuacji pozostaje Ci "tylko"
znalezienie położnej i przekonanie jej, że wiesz, co robisz.
Ciesze się, że łożysko wysoko (wierzyłam, że tak będzie ), teraz wszystko
przed Tobą

[bonga_dax1]

Ach kaakaa, to według tej definicji ja "nadaję się" jak najbardziej do porodu
domowego Ostatnie trzy lata umocniły we mnie wiarę we własne siły i
przekonanie, że nigdzie nie będzie mi się rodziło tak dobrze i bezpiecznie jak w
domu. I faktycznie nie chodzi mi już "tylko" o lęk przed szpitalem. Jakoś wizja
porodu domowego nie budzi we mnie nawet cienia obaw, za to morze przekonania i
wiary, że będzie dobrze, a nawet pięknie. Cóż podobno wiara czyni cuda....

Czytam...

[mimi_p]

...zadane lektury i nie mogę przeczytać za wiele za jednym zamachem, bo litery rozmazują się we łzach. Po prostu wspomnienie mojego porodu zbyt jaskrawo kontrastuje z pięknymi opisami porodów domowych (hormony robią swoje, ech...).
Czekam na odpowiedź Położnej - wiem, że musi dokładnie rozważyć wszystkie "za" i przeciw"... Już na wstępie studziła moje zapały, ale nie powiedziała kategorycznie "nie" - tego się trzymam...

[hortensjaaaa]

trzymam kciuki

[marcy_83]

mimi ja też ci dzielnie kibicuję

[soldie]

mimi- ja tez mam nadzieję, że jakakolwiek będzie decyzja położnej ,to urodzisz po ludzku w godnych warunkach .

Dziewczyny...

[mimi_p]

Pani Położna nie powiedziała "nie", nie powiedziała również "tak"... Mamy się spotkać - chwilowo nie ma jeszcze wyznaczonego terminu, ale... No - boję się jakoś...
Zadaję sobie pytanie dlaczego nie dążyłam do porodu w domu za pierwszym razem, dlaczego posłuchałam "dobrych rad", dlaczego dałam się "zastraszyć"... I wiem, że zadawanie tych pytań nie ma sensu...
Mam wrażenie, że cc mnie skreśla... Skreśla jako kobietę, która może urodzić...

[kaakaa]

Mimi_p - przegoń precz te czarne myśli. Jak sama piszesz, położna nie powiedziała "nie". Jej ostateczne zdanie zależy głównie od Twojej determinacji i siły perswazji
Masz rację, że rozpamiętywanie poprzedniego porodu, nie ma sensu z perspektywy wyrzucania sobie, że coś zrobiłaś nie tak, za to ma, jak najbardziej sens, z perspektywy wnikliwej analizy, co się zdarzyło i dlaczego i jak podobnych problemów uniknąć następnym razem.
CC (szczególnie tylko jedno), samo w sobie, niczego nie przekreśla. Po polecanej przez nas lekturze powinnaś już dawno nabrać takiego przekonania
Więcej optymizmu i zaufania we własne siły! Uwierz, że może być pięknie! A jak by Cię nachodziły jakiekolwiek wątpliwości, to pisz do nas niezwłocznie

[aldakra]

Dziewczyno, co ty piszesz, cesarka cię skreśla??? Wiesz, ja myślę że Twoje pragnienie urodzenia dziecka po cesarce w normalny sposób jest piękne i naturalne i oznacza że właśnie się nie poddałaś i chcesz walczyć! I to się liczy. Ile to ja kobiet słyszałam które po jednej cesarce uważają że nie będą za żadne skarby rodzić naturalnie i wręcz się cieszą że jedna cesarka "niby" skazuje je na kolejne....i to jest chore. Twoja postawa jest dobra i nie daj się rozpamiętywaniom co by było gdyby bo to chyba nie ma sensu No i trzymam kciuki za dobre rodzenie no więc odwagi i głowa do góry!

[soldie]

też to przechodziłam kochana...Ale wiadomość jest taka,że urodzić możesz jak najbardziej i wierzę,że ci sie to uda niestety te pytania dlaczego i rozpamiętywanie, rozgrzebywanie wszystkiego i analiza w kółko i od początku to chyba nieuniknione...życzę ci jak najlepszego rozwiązania i jestem z tobą całym sercem, mam nadzieję,że uda się domowo.

[rubi.a]

Hej i jak sprawy stoją?

Jestem po cc i chciałabym przy nastepnej okzji rodzić SN a w domu to już w ogóle marzenie. Obawiam się, że w moim wypadku mogę o tym zapomnieć gdyż cc było przeprowadzone w 31 tc, co podobno gorzej rokuje...
Też jestem z Wrocławia, więc ciekawi mnie do kogo chodzisz i gdzie chcesz rodzić.

[mimi_p]

> Hej i jak sprawy stoją?

Ech. Sama chciałabym wiedzieć jak sprawy stoją.
Tzn. dwie położne wrocławskie, do których nazwisk byłam w stanie dotrzeć z pewnością towarzyszyć mi nie będą (z różnych względów). Pani Położna, z którą b a r d z o chciałabym rodzić nie powiedziała "nie", ale też w zasadzie "tak" też nie... Tzn. jestem na etapie uzgadniania pewnych spraw...
W międzyczasie szukam alternatywy.
I łapię doły.

[soldie]

A na kiedy masz termin? I co z opcją ewentualnego dojazdu do szpitala i porodu z położną? Czy ta niewiadoma dotyczy porodu w domu czy porodu z ta położna w ogóle?

[mimi_p]

> A na kiedy masz termin?

26 stycznia.

> I co z opcją ewentualnego dojazdu do szpitala i porodu
> z położną?
W grę wchodzi I okres porodu w domu i jazda do szpitala w momencie, kiedy już szpital nie będzie mógł za wiele napsuć.

> Czy ta niewiadoma dotyczy porodu w domu czy porodu z ta położna w og
> óle?
Nie jest możliwe rodzić z tą położną w szpitalu. Czyli albo w domu albo w ogóle.

[rubi.a]

Wysłałam Ci wiadomość, odpisz jesli możesz. Pozdrawiam