...inny gatunek czyli dzieci szczęśliwie urodzone

[kropkaa]

- Co jest szczególnego w dzieciach urodzonych w świadomy, naturalny
sposób?
- Są jak zupełnie inny gatunek, szczęśliwsze, spokojniejsze i
zdrowsze. Mają ładniejszy koloryt skóry, lepsze napięcie mięśniowe.
Są zrelaksowane, ufne, dobrze jedzą, dobrze śpią. Nie płaczą na
widok obcych. Są bezkonfliktowe, odważne, radosne i otwarte. Relacje
przez nie nawiązywane nie mają psychologicznego drugiego dna, są
wolne od przemycania potrzeb w ukrytych komunikatach. Odnoszą się do
siebie i innych w sposób jasny i otwarty. Nie są uzależnione od
cierpienia i są calkowicie pozbawione agresji.

Fragment wywiadu z Eleną Tonetti-Vladimirową "Urodzeni
inaczej", "Sens" nr 1/2009 luty/marzec 2009

Bardzo mi się spodobał ten wywiad (film zresztą też) i postanowiłam
zacytować ten fragment.

[kaakaa]

Zapraszam panią Elenę Tonetti-Vladimirową do mnie - jak pozna moją urodzoną w
domu czwórkę bladych, hipotonicznych, alergicznych, kłótliwych nerwusów, to
zmieni zdanie

[kropkaa]

Kaakaa, a co by było, gdybyś rodziła w szpitalu???
Poza tym nie ściemniaj, gdyby było tak źle, to nie sądzę, żebyś
miała czwórkę
I poza tym nie ściemnaj drugi raz - widziałam i zachwycałam się
zdjęciem i albo podmieniłaś egzemplarze albo trochę robisz czarny PR
tym ślicznym aniołkom Kiedyś Cię za to pozwą o zniesławienie

Na zdjęciu...

[kaakaa]

...faktycznie wyglądają niegroźnie
Ale to rylko PR...

kropkaa napisała:

> Poza tym nie ściemniaj, gdyby było tak źle, to nie sądzę, żebyś
> miała czwórkę
Niektórzy lubią znęcać się nad soba

[pacsirta]

taaa... byłoby pięknie... tylko że moja starsza córka, wrażliwiec
wielki, zupełnie do tej wizji nie przystawała... może młodsza...

[kropkaa]

Ojejku, czepiacie się...
Mój mąż a ojciec dziecka też zaraz wyliczył, co się nie pokrywa...
A ja tam się nie przejmuję tylko cieszę, że mam takie cudowne
dziecko I nawet pani Elena Wladimirowa to potwierdza
Po prostu się nie znacie i już!

[pacsirta]

ale moje też są cudowne!!!

[987ania]

A moje szpitalne w dużej części odpowiada temu opisowi. No i teraz będę miała
problem, kolejne w domu (i wtedy takie jak u kaaki) czy szpitalne (i wedy wg
opisu)??

[oldzinka]

Moim zdaniem relacje z innymi i większość wspaniałych cech
wymienianych przez panią Tonetti, zależą bardziej od tego, na co
tafia dziecko po urodzeniu, kontaktu fizycznego, ale też od
wychowania (które często są następstwem światopoglądu rodziców
wybierających swiadomy, naturalny poród).

[pacsirta]

kontaktu fizycznego jej nie szczędziłam, non stop na rękach albo
przy piersi, wyprzytulana itp. a lękliwa i obcych się bała, i nowych
sytuacji... ale ja tu raczej na geny stawiam bo w rodzinie pełno
wrażliwców
druga - młodsza, inna natura, bardziej przebojowa i samodzielna, co
dało się zauważyć już od pierwszych dni życia
ale oczywiście wdzięczna jestem, że mogły się w domu urodzić, bo
poród szpitalny mógłby jeszcze tu bardziej namieszać - szczególnie w
przypadku starszej... a tak przynajmniej niebezpieczeństwo zostało
zminimalizowane...

[kropkaa]

Aha, chciałam jeszcze zwrócić uwagę, że ona mówi o porodzie
świadomym i naturalnym, nie o domowym. Zresztą zajmuje się głównie
porodami w wodzie bardziej niż w domu.
Jak to każda wizjonerka niektóre wizje ma trochę kosmiczne (tu mówię
bardziej o filmie niż o wywiadzie) ale jak się to trochę przepuści
przez palce to jest ok moim zdaniem.

[pacsirta]

no mam nadzieję, że moje porody, poza tym że domowe, były też
świadome i naturalne... jakkolwiek należy to rozumieć...

[kropkaa]

O tym samym pomyślałam - czy mój poród był oby świadomy???
Już cytuję Elenę T-V:
- Co to właściwie znaczy "poród świadomy"?
- To umiejętność całkowitego poddania się temu, co się dzieje.
Rodząca świadomie kobieta rozumie reakcje swojego ciała w trakcie
porodu, dlatego nie boi się i z miłością wygląda dziecka, łagodnie
pomaga mu przyjść na świat. Jest spokojna i całkowicie skupiona na
rodzeniu, pełna zaufania na każdym etapie. Świadomy poród to poród
pełen miłości. Nie najważniejsze jest, gdzie się odbywa, czy w
taksówce, przed kominkiem, w morzu czy w szpitalu, najważniejszy
jest stan świadomości kobiety.

Jakoś nie wiem, czy ten mój poród do końca był taki świadomy... Bo
marzenie o cesarce czy deklarowanie posiadania tylko tego jednego
dziecka to nie był wyraz spokoju i łagodności

[sun.pl]

Mogę przychylić się do opinii Vladimirowej - jak do tej pory pasuje jak ulał do
naszego domowego synka Film również bardzo mi się spodobał, mam go w domu na
stanie, jakby ktoś z okolic Poznania był zainteresowany...

[soldie]

Mnie się wydaje,ze to nie tylko na rodzaju porodu się kończy. Bo skoro rodzice
zdecydowali się na naturalny, zgodny z natura porod, to znaczy ze maja trochę
oleju w głowie i podejrzewam ze nie tylko w temacie porodu- z reszta potwierdza
to to forum i tematy jakie sa poruszane poza tematem porodu.
Moje dzieci szpitalne- jeden po kompletnej traumie cc (najpierw 13 godz w
kurczącej sie macicy a potem nagle wyjeli go z brzucha obcy ludzie i byl sam
zupełnie prawie 12 godzin)był niesamowicie spokojnym niemowlakiem i pasował do
tego opisu- teraz się zrobił jakiś taki bardziej absorbujący a drugi urodzony
naturalnie i wciąż był ze man tez spokojny , no i więcej się uśmiecha- moze
faktycznie ten porod lepiej na niego wpłynął hmmm...
No ale mam nadzieje i jestem przekonana,ze te dzieci których rodzice tak
starannie zabiegają o to zeby się urodzily w normalny sposob i w normalnych,
naturalnych warunkach, beda niesamowitymi ludzmi- bo maja naprawde madrych rodzicow

[goblin.girl]

kropkaa napisała:

Mają ładniejszy koloryt skóry, lepsze napięcie mięśniowe.
> Są zrelaksowane, ufne, dobrze jedzą, dobrze śpią. Nie płaczą na
> widok obcych. Są bezkonfliktowe, odważne, radosne i otwarte. Relacje
> przez nie nawiązywane nie mają psychologicznego drugiego dna, są
> wolne od przemycania potrzeb w ukrytych komunikatach.

no nasz jest ładny i dobrze je potrzeby tez komunikuje całkiem jawnie i
głosno, a na psychologiczne drugie dno jeszcze za wczesnie chyba. Zobaczymy, co
z niego wyrośnie. Z drugiej strony nie chcialabym, zeby byl calkiem pozbawiony
agresji, gniew dobrze ukierunkowany i w porę jest calkiem dobrą rzecza
swoja droga nasze pokolenie, biorac pod uwage warunki, w jakich przewaznie
rodzily nasze matki, powinno byc bandą znerwicowanych krętaczy

[oldzinka]

I biorąc pod uwagę to, że przez pierwszych kilka dób prawie nie
miałyśmy kontaktu z matką (nie mówiąc o praktyce walenia w plecy
noworodka trzymanego za nogi) to powinniśmy być wszyscy chorzy
psychicznie
Mój synek, cesarkowy, też ma ładny kolor skóry, jest pogodny,
radosny, nie boi się obcych, itp. Ciekawe jaki by był urodzony w
domu...

[987ania]

> swoja droga nasze pokolenie, biorac pod uwage warunki, w jakich przewaznie
> rodzily nasze matki, powinno byc bandą znerwicowanych krętaczy

w ostatnich latach liczba osób chorujących na depresję i zaburzenia lękowe
rośnie. Sama jestem tego przykładem. Może więc jednak nie pozostało to bez
wpływu na nasze pokolenie. Część z nas potrafiło nadrobić pewne braki, jednak
większość nie.

[kropkaa]

A tutaj dość ciekawa teza o bulimii i anoreksji. Oczywiście to są
poglądy Preeti Agrawal, bez naukowych badań, ale może coś w tym
jest? Kwestię diety po porodzie pominę milczeniem

www.zwierciadlo.pl/przygody-ciala/zdrowie/matka-tez-czlowiek.html

[oldzinka]

Dieta, którą proponuje pani Agrawal opiera się na zaleceniach
medycyny chińskiej. Jak dla mnie ok.

[sugarxxx]

Przecież to dieta eliminacyjna! Wolę również pominąć ją milczeniem

[kropkaa]

Rozumiem, że kontekście kulturowym np. Indii jest ok, ale nie jeść w
ogóle surowych warzyw i owoców? Bez białej mąki?
Jeśli ktoś stale gotuje np. wg pięciu przemian to pewnie jest to nic
nowego, ale trochę trudne i odstraszające może być wraz z
pojawieniem się noworodka zmiana kuchni i gotowanie przez 5 godzin
rosołu.
Tym bardziej, że u nas nie ma tak, że kobiety się zjawiają,
pomagają, gotują i przygotowują ziołowe kąpiele i masaż

...

[sun.pl]

wtrącę się na temat jedzenia (i nie tylko) Jestem zwolenniczką diety:
"wszystko ciepłe, gotowane", od kiedy 3 lata temu trafiłam do doktora medycyny
tybetańskiej. Zalecił mi kurację ziołową i właśnie taki sposób odżywiania się,
wraz z dokładnymi wskazówkami dotyczącymi "mojej natury". Byłam pod jego opieką
przez pierwszą ciążę, poród domowy, połóg - bez przerwy, aż po aktualną ciążę.
"Wszystko ciepłe, gotowane" to według mnie zalecenia dla współczesnego
człowieka, bez względu na szerokość geograficzną. Nie potrafiłam zrozumieć, jak
surowe owoce i warzywa w nadmiarze mogą być dla mnie szkodliwe, a one po prostu
wychładzały i osłabiały mój organizm. Muszę przyznać Kropcee, że trudno zmienić
kuchnię wraz z pojawieniem się dziecka - dlatego też lepiej "ogrzać się"
jedzeniem już trochę wcześniej. Cieszę się, że mogłam to zrobić na długo przed
ciążą i że miałam kogoś godnego zaufania, kto tym pokierował. Gotowanie to też
kwestia organizacji. Na czas połogu miałam przygotowane mrożonki - ugotowane
wcześniej pyszne zupy z sezonowych warzyw i nie musiałam spędzać czasu przy
garnkach. Dziękuję za link do artykułu, przy okazji znalazłam coś jeszcze, w tym
samym numerze, też od Agrawal (to tak nawiązując do tematu dzieci urodzonych
naturalnie):
www.zwierciadlo.pl/przygody-ciala/zdrowie/swieto-urodzin.htmlPozdrawiam

[soldie]

Mogę sie podpisac- mojej mamie pokazali ze jestem dziewczynką i zabrali na 18
godz. Tylko dzięki Bogu jestem normalna i wygrywam z depresjami i nerwami- nasze
pokolenie faktycznie jest pokręcone te porody i w ogóle metody wychowania (żłoby
od 3 miesiąca życia) zrobiły swoje.

[goblin.girl]

soldie napisała:

nasze pokolenie faktycznie jest pokręcone te porody i w ogóle metody wychowania

nie wiem czy inne czynniki nie maja jednak wiekszego wplywu - przemiana
ustrojowa, kryzys swiatowy i ogólnie fakt, ze zyjemy w ciekawych czasach

teza o anoreksji tez mnie nie przekonuje, nie tłumaczy dlaczego chlopcy karmieni
tak samo jak dziewczynki jednak nie choruja. Sama przechodzilam anoreksje i
bulimie jako nastolatka i wiem, co bylo przyczyna - raczej nie sadze, zeby to
byl sposob karmienia w dziecinstwie.
mysle ze nie nalezy jednak przypisywac wszystkiego porodom; w sumie chyba
wieksze znaczenie ma dobry porod dla nas niz dla dzieci

[annairam]

Skrobnę coś w temacie karmienia dziecka.
Wydaje mi się, że wiedza jaką się zdobędzie przed porodem na ten temat oraz
przekonanie, że się będzie karmić piersią nie bardzo pomagają. Byłam w takiej
sytuacji przed pierwszym porodem. Niestety trauma tego wydarzenia,
ból,zmęczenia, brak pomocy (choć mąż był cały czas w domu to nie wiedział co ma
robić, a położna środowiskowa pojawiła się u nas raz i to w 9 czy 10 dobie życia
Córki) bardzo źle wpłynęły na dziecko, i na mnie. Dodatkowo, po tym co nas
spotkało w szpitalu, Córka była bardzo znerwicowana, wrażliwa, wręcz
histeryczna. Tak naprawdę uspokoiła się dopiero po kilku miesiącach choć nadal
jest bardzo wrażliwa. Wracając do tematu karmienia - Ona nie chciała ssać, nie
umiała, denerwowała się, ja wpadałam w histerię, czułam się koszmarnie, miałam
przyjemnośc zapalenia piersi z 40 stopniową gorączką i marzyłam głownie o tym by
mleko w moich piersiach się skończyło. Miałam wrażenie, że to kolejna rzecz,
która ma mnie dobić. Walczyłam z laktatorem i przez kilka tygodni karmiłam córkę
odciaganym mlekiem. W tym okrsie sypiałam jakieś 3-4 godziny na dobę, schudłam 7
czy 8 kg w stosunku do tego ile ważyłam przed ciążą. Oczy podkrążone, blada.
Pediatra na wizycie kontrolnej orzekł, że Córka bardzo mało przybiera.
rzeczywiście tak było ponieważ przez 5 tygodni od porodu przybrała ledwie 300g
względem wagi urodzeniowej. Kazał karmić butelką co przyjęłam wtedy z ogromną
ulgą. Przez cały czas czułam ogromna presję otoczenia i zewsząd słyszałam "karm
piersia, karm piersią". Mimo, że w ciązy byłam 100% pewna, że jest to najlepszy
sposób karmienia dziecka i, że tak właśnie będzie i u nas, skończyło się inaczej
a wszystko co z tematem związane, przez długi czas wydawało mi się koszmarem i
oszustwem.
Będa w drugiej ciąży, z ogromnym lękiem myślałam i nieuniknionej laktacji...
Marzyło mi się nawet by od razu ją zakończyć i ani razu nie przystawiać dziecka
do piersi. Naprawdę tak myślałam. Bardzo pomógł mi mąż i moja mama, którzy
powtarzali mi nieustannie, żebym o tym nie myślała, że cokolwiek postanowię
będzie dobrze i, że nic nie muszę. Zaczęłam oswajać się z tą myślą. Drugi poród
był dla mnie wspaniałym wydarzeniem, i mimo, że zakończył sie w szpitalu dał mi
ogromną wiarę w siebie, w siłę kobiety, w to, że wiem co trzeba dzieku i mnie.
Po za tym na pewno "dorosłam", byłam bardziej świadoma i nauczyłam się być
asertywna. Kiedy położna położyła mi Syna przy piersi wszystko zaczęło się tak
po prostu. Nie zastanawiałam się nad tym. On czuł się dobrze, ja też, dawałam mu
tego czego potrzebował. A jeszcze kilka tygodni wcześniej, gdyby mi ktoś
powiedział, że będe się cieszyć karmieniem piersią, to bym go wyśmiała.
Na podstawie własnych doświadczeń mogę powiedzieć, że przebieg porodu ma ogromne
znaczenie jesli chodzi o powodzenie w karmieniu piersią. Teama jakos prawie
nigdzie nie poruszany. Wydaje mi się, że sfery fizyczne i psychiczne są w tym
przypadku niesamowicie od siebie zależne i sprzężone - kiedy sie pomaga ale się
nie przeszkadza to wszystko działa z reguły dobrze, za to ingerencje i brak
pomocy działają zdecydowanie źle.
Wiele kobiet ma teraz wielkie problemy z karmieniem swoich dzieci i rezygnyje z
naturalnego sposoby. Z reguły tłumaczy się to ich wygodą, faktem, że nie chcą
się poświęcić dla własnego, bezbronnego dziecka, myślą o sobie, itd. itp.
Niewielu jednak zastanawia sie nad tym co one przeżywają i co jest rzeczywistym
powodm takiej powszechnej sytuacji, a szkoda.
Nie twierdzę oczywiscie, że po dobrym porodzie kobieta nie będzie miałą nigdy
zastoju, nawału ale wydaje mi się, że duzo szybciej i łatwiej sobie z tym poradzi.

Hmmmm, znowu strasznie długo.

Szczęśliwie urodzone i ciepłe jedzenie...

[karj-oka]

... czyli to co wyciągam z tego wątku, by dorzucić coś od siebie.

O dzieciach urodzonych w dobrych warunkach, w cieple, spokoju i świadomie myślę "dzieci szczęśliwie urodzone" chyba w trochę szerszym kontekście niż samego tylko porodu. Myślę bowiem, że w naszej rzeczywistości poród domowy jest tak dużym wyzwaniem, iż decydują się na niego ludzie, że się tak wyrażę, o określonych parametrach. Trzeba bowiem dużej wiary we własne siły, wiedzy, samozaparcia, świadomości, ciepła i miłości w związku w końcu (jakież to przecież i jasne i ważne!), by nie tylko na poród domowy się zdecydować, ale także by w tej decyzji wytrwać. A takie właśnie cechy pary rodziców jak najlepiej wróżą dziecku, z czym chyba się zgodzicie. Może więc nie sam poród naturalny, a raczej jego geneza determinuje szczęście owych dzieci.

Jeśli zaś chodzi o ciepłe jedzenie, odżywianie wg pięciu przemian - to oczywiście wielki temat i chyba osobne forum lub choćby wątek by się przydał. Krótko tylko tutaj: to naprawdę ma sens i po prostu działa. Polecam! A rosołki długo gotowane i pite w połogu by szybko odbudować siły i uratować wypadające włosy na pewno wypróbuję!