Codzienne rano histeria, pomóżcie

[mamabuly]

Córka nie chce zostawać w szkole. Juz nie wiem co robić. Nata albo
płacze albo przykleja mi się sczelnie do nogi i ni huhu zostac nie
chce.
Kończy się to interwencja nauczycielki. Pytam córki czy jej nie
wstyd, a ona mówi, że ja to nie obchodzi bo to nie boli
Rozmawiamy z córka o co chodzi, ale żaden z argumentów nie trzyma się
kupy. Ona nie chce zostac bo nie. Z baletu juz wypisałam, no ale ze
szkoły nie moe przecież zrezygnować.
Co robic myslicie, że iść z tym do psychologa?

[czar_bajry]

Nic nie dzieje się bez przyczyny, musisz ją znaleźć dla dobra Twojego dziecka.

[mamabuly]

To już wiem, ale jak?

[mamabuly]

Zapomniałam dorzuciać, że mała ma pięć lat. Może to taki ciężki wiek?

[kocianna]

Coś się musiało wydarzyć. Może jakieś sposoby "naokoło" pomogą dowiedzieć się,
co? Zabawa w szkołę samochodzikami, opowieść o Twojej zerówce? Tylko bez
zadawania pytań dotyczących meritum. Może to jest związane z tamtą koleżanką, o
której pisałaś na "Wychowaniu"?

[kocianna]

Watki mi sie zlaly, odszczekuje "Wychowanie". Przepraszam najmocniej.

[mamabuly]

NP z watkami
Myslałam o tej koleżance i właściwie chyba za długo kecilismy się
wokół tego. Zauwazyłam, że dzieci bardzo serdecznie witaja się z Bułą
rano, wszystkie, bo ta gaduła daję się lubić. To moja pannica strzela
focha i rano jest bardzo nieprzyjemna.
Szczególnie podobało mi się stwierdzenie mojej córki, że bardzo lubi
jednego chłopca z klasy. Pytam dlaczego, a ona na to, że oni razem
płaczą rano! Znowu dlaczego płaczą, a ona twierdzi, że sama nie
wie
Zaraz lece po małą do szkoły może dzisiaj uda mi się ponownie pogadać
z nauczycielką

[paolka_82]

Mamobuly, skąd ja to znam. Mój syn skończy 8 lat w kwietniu, od końca listopada
zaczeły sie problemy z chodzeniem do szkoły. najlepsze jest to że chodził rok
jako pieciolatek, nastepnie zerówka no a teraz 1 klasa. Wcześniej nie było
kłopotów, nagle w trzecim roku chodzenia do szkoły- zonk, nie idzie i koniec.
Rano scena płaczu, przy sniadaniu wymioty, bóle brzucha i ogólnie wszystko na
nie, żeby tylko nie pójść. Szkoła maleńka, 500m od domu, wszyscy wszystkich
znają, zaczęłam drążyć co sie dzieje. No i zaczęło się od tego że z religii dużo
uczą sie na pamięć, wszystkie modlitwy po kolei no i dziecko mi sie wystraszyło
że nie da rady sie nauczyć. Synek z tych dzieci z zapedem perfekcjonisty, musi
umieć idealnie i koniec. Nie chciał chodzic na religię, płakał na korytarzu i
nie dało sie go uspokoić. co kilka dni telefon- "prosze przyjechac bo syn tak
płacze z nerwów, że nie mozna wogóle się z nim dogadac. a ja głupia jeżdziłam .
W międzyczasie okazało sie ze jedno z dzieci strasznie sie z niego śmieje jak
on płacze. No to dorwałam tego delikwenta i sobie z nim "porozmawiałam" . Dwa
dni było lepiej i od nowa szopki, że on do szkoły nie bedzie chodził. W ruch
poszła pani pedagog, jednak na nic sie zdały jej rozmowy i tłumaczenia.
Jak sobie przypomne to była droga przez meke, codziennie to samo od 6 rano płacz
na zmiane z bólem brzucha, w szkole synek uczepiony mojej kurtki i za nic nie
dajacy sie zaprowadzic do klasy. Konsultacja z psychologiem, magnez z witamina
b6, zeby go troche wyciszyć, kary , nagrody, krzyki, prosby, płacz jego i mój na
zmiane. Recę opadały, sama zaczełam sie nakręcać i znienawidziłam poranki. Ale
po ok 2 tygodniach magnez z wit b6 chyba zaczał działac, bo synek troche sie
wyciszył i zaczął bez płaczu zostawac, wcześniej bywało tak, że wogóle nie była
na lekcjach tylko siedział na korytarzu z panią pedagog 5 godzin. Teraz jest juz
w miare dobrze. nie wiem czy to pomogły dziesiatki godzin rozmów i tłumaczenia,
czy te witaminy, a może jedno i drugie. Życze wytrwałosci i duuuuużo spokoju.
Wiem jak jest potrzebny.

[n-lgimnazjum]

Coś się musiało wydarzyc. Skoro wstyd nie boli, tzn. że coś w szkole
boli. Jeżeli do tej pory chodziła chętnie i nagle przestała, to coś
złego się stało.

Dawno, dawno temu moja siostra (wtedy uczennica I klasy SP) wpadała
w histerię przed każdą lekcją matematyki. Kiedyś moja mama
(nauczycielka w tej samej szkole) spotkała moją siostrę spacerującą
po korytarzu w czasie matematyki. No, i okazało się, że pani bije
dzieci i ciągnie je za uszy, jeżeli czegoś nie wiedzą. Takie wtedy
były czasy...

Mam nadzieję, że szybko znajdziesz przyczynę niechęci, bo szkoda
Buły.

[mamabuly]

No własnie z tym bólem też się zastanawiałam o co tu chodzi, podpytam
jeszcze Bułę.
Jedyne co mi się udało wysledzic, to oni tam maja regularna falę. Tzn
nikt nikogo nie bije, bo nauczyciele zawsze sa obok, ale starsze
dzieci ganiaja za młodszymi. To raczej przemoc psychiczna, ale już
rozmawiałam o tym z nauczycielką. No i wydaje mi sie zrobiłam z tym
porządek raz na zawsze
Teraz jest pomysł żeby zaprosić kolejne dziecko z klasy celem
zaprzyjaźnienia.

[estelka1]

Wiesz co, kochana, jakoś tak chodzi mi po głowie, że NIC ZŁEGO się
nie dzieje. Młoda w którymś momencie, po jakimś trudniejszym
przeżyciu, się nakręciła i teraz ryczy chociaż sama do końca nie
wie, dlaczego. Ty się nakręciłaś, bo płacz dziecka = jego krzywda
(absolutnie nie krytykuję, bo sama też mam regularnego pie...a na
punkcie swojego dziecka, chociaż ono już duże) i zrobiła się lekka
doopa Może tutaj rozwiązanie będzie całkiem proste. Max miłości,
ciepła i serdeczności i również max stanowczości wobec histerii
młodej. Bez drążenia i rozdrapywania, co mogło się wydarzyć, żeby
córci dalej nie nakręcać. Trzymam kciuki za powodzenie.

[mamabuly]

To prawda, że oboje z mężem bardzo to przeżywamy, jak nawet staram
sie nabrać dystansu to tatuś córeczki relacjonuje mi ze łzami w
oczach przebieg wydarzeń.
Może i racja, że powinnismy nabrać dystansu bo mała tez się
nakreciała.
Wiesz to póxne dziecko i jedyne i pewnie dlatego tak nam daję
popalić

No nic jutro piatek potem weekend spróbuje o tym nie mysleć, bo przez
te akcję Buły jestem tak rozkojarzona, że nie wiem co robię. Drugi
raz włączyłam wyprane pranie, małzon je jak kloszard spod macdonalda,
a jeszcze straciłam dwie godziny na jakiejś bezsensownej analitycznej
robocie, bo mi się słowa klucze pomyliły koszmar jakiś!

Dziękuje za wsparcie

[estelka1]

Dacie radę... może wymyśl jakieś (nawet fikcyjne) imieniny, czy
święto młodej, które mogłaby obchodzić z dziećmi ze szkoły i być
chociaż przez kilka godzin w centrum uwagi? U mojej córki to się
sprawdziło. Ryczała w przedszkolu ponad miesiąc, każdego poranka
była scenka, taka o jakiej piszesz. Ja z uporem prowadzałam ją do
przedszkola, chociaż sama też byłam u kresu wytrzymałości i już
nawet chciałam się łamać i zabierać młodą. I dopiero urodziny, kiedy
była najważniejsza, dokonały przełomu.
Wierzę, że jest Wam obydwojgu ciężko, bo ukochana córunia rozpacza i
cierpi, ale skoro w sumie tylko ona i kolega płaczą, to nic złego
prawdopodobnie się nie dzieje. I tej myśli się trzymajcie.

[mamabuly]

Jesteś genialna!!!!
Dzięki zorganizuję jej imieniny, oni nie znaja instytucji imienin, więc
to może być kiedykolwiek
Super pomysł, dziękuje kochana!

[estelka1]

U mnie samo życie podsunęło taki scenariusz Aż szkoda że nie mój
geniusz bo w piórka bym jakieś obrosła, albo co - a przy tych
syberyjskich temperaturach byłoby to całkiem przydatne
Poważnie mówiąc trzymam kciuki. Mocno!!! Fajną macie córeczkę,
pogodną i odważną, wiem co mówię, bo oglądałam jej narciarskie
wyczyny Będzie dobrze, jestem pewna

[mamabuly]

hahahhaha obrastaj w piórka ile wlezie nie ma w tym nic złego, a jak
inspiruje
Ciesze się, że Buła ma Ciebie za fankę!

A własnie na serio rozważamy z mężem imprezke u nas, dom jest duży,
ale schody i antresolę zabezpieczają dyskretne linki z drutów. No i
wyobrazilismy sobie dziewiatkę pięciolatków dyndajacych na tych
linkach kilkanaście metrów nad ziemią, koszmar jakiś Musze poprosić
o pomoc nastoletnie córki moich koleżanek, bo może byc bardzo
"wesoło"

[estelka1]

tam zaraz gromadka pięciolatków dyndających na drutach kilka metrów
nad ziemią... gorzej jak "starzy" poczują wenę i zdominują imprezę
swoich pociech i zadyndają W dzisiejszym stanie ducha, pewnie
pierwsza bym to zrobiła, coby się lekuchno rozerwać.
A jakby co, w razie potrzeby ja dysponuję nastoletnią córką... tyle
że ona też z gatunku zwisających z antresoli Obawiam się, że
pięciolatki mogą okazać się najbardziej stąpające po ziemi.

[mamabuly]

hahahhahh A to dam znać kiedy impra, pewnie w drugiej połowie lutego
bo za tydzień ferie zimowe. Przed feriami się nie opłaca bo zapomną

Karzę podokrecac linki, to głównie zejęcie Buły, a zabawa murowana

pozdrawiam

[mamabuly]

Oj to też mieliście "wesoło", współczuję.
Będziemy rozmawiać z Bułą i cos dalej kombinować.

Dzisiaj miałam kolejną rozmowę z nauczycielką. Moja córka w czasie
przerwy często zamiast ganiać z dziećmi wdaję się w dyskusję z Panią.
Tak mi świta, że może nauczycielka ma z tym większy problem niż
sadziłam. Wprawdzie kiedyś napomknęła mi, że mam zwrócić córce uwagę
żeby jej nie zagadywała, bo przecież w klasie są też inne dzieci,
którymi ona teoretycznie ma się zająć, ale ja to zignorowałam.

Bo tak serio to jak mam powiedzieć córce żeby nie rozmawiała z
nauczycielką, przecież to nauczycielka jako pedagog powinna sobie
sama z tym umieć poradzić. I nie dlatego, że nie wiem jak to zrobić,
tylko skoro Buła lubi sobie z kobita pogadać to niech gada Po
mojemu nie ma w tym nic złego, choć faktem jest, że szkoda, że nie
spędza więcej czasu z dziećmi.
No nic bede dalej kombinować co z tym zrobić.