I klasa gimnazjum - dziecko nie chce na religię

[zebra12]

Co byście zrobiły/zrobili?

[przeciwcialo]

W liceum bedzie dowolność.

[verdana]

Uszanowałabym zdanie dziecka.

uszanować zdanie dziecka?

[big.ot]

verdana napisała:

> Uszanowałabym zdanie dziecka.

A jak dziecko powie, że nie chce w ogóle chodzić do szkoły to to też
należy uszanować?

Wszystko zależy od tego czy autorka jest wierząca czy nie. Jeżeli
jest to powinna wychowywać dziecko w swojej wierze aż do uzyskania
pełnoletności. Jeżeli nie jest wierząca wtedy nie ma sensu zmuszać
dziecka do uczestnictwie w czymś w co się samemu nie wierzy. Chyba
proste prawda ?

[badbotx]

big.ot napisała:

> verdana napisała:
>
> > Uszanowałabym zdanie dziecka.
>
> A jak dziecko powie, że nie chce w ogóle chodzić do szkoły to to też
> należy uszanować?
>
> Wszystko zależy od tego czy autorka jest wierząca czy nie. Jeżeli
> jest to powinna wychowywać dziecko w swojej wierze aż do uzyskania
> pełnoletności. Jeżeli nie jest wierząca wtedy nie ma sensu zmuszać
> dziecka do uczestnictwie w czymś w co się samemu nie wierzy. Chyba
> proste prawda ?

Wcale nie takie proste ;p Dlaczego dziecko ma bezwarunkowo popierać przekonania
religijne swoich rodziców?... Co to znaczy "powinność wychowywania we własnej
wierze do pełnoletności"?

Prawa dziecka:
• prawo do życia i rozwoju
• prawo do posiadania stanu cywilnego
• prawo do uzyskania obywatelstwa
• prawo dziecka do rodziny; prawo poznania swego genetycznego pochodzenia, do
wychowania przez rodziców naturalnych,
• prawo do wolności religii lub przekonań
• prawo do swobodnego wyrażania poglądów i poszanowania ich przez dorosłych
• wolność od przemocy fizycznej lub psychiatrycznej, wyzysku, nadużyć
seksualnych wobec okrucieństwa
• wolność od bezpośredniego udziału w działaniach zbrojnych (do lat 15)
• zakaz wykonywania kary śmierci lub stosowania kary dożywocia więziennego wobec
dziecka
Prawa socjalne:
• prawo do zabezpieczenia socjalnego
• prawo do możliwie najwyższego poziomu ochrony zdrowia,
• prawo do odpowiedniego standardu życia
• prawo do wypoczynku, czasu wolnego, rozrywki i zabawy,
Prawa kulturalne:
• prawo do nauki (nauka w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjalnej jest
obowiązkowa i bezpłatna),
• prawo do korzystania z dóbr kultury,
• prawo mniejszości etnicznych do znajomości swojej kultury, wyznania i praktyk
religijnych
Prawa polityczne:
• prawo do stowarzyszania się i gromadzenia w celach pokojowych
• prawo wolności wypowiedzi, swobody poszukiwania i przekazywania informacji i
idei wszelkiego rodzaju

W KRO [Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy art. 95 par. 2] stoi, iż "dziecko
pozostające pod władzą rodzicielską winne jest rodzicom posłuszeństwo (...)".
Zatem, wagary to nieposłuszeństwo (w przypadku, gdy rodzic powie: "masz chodzić
do szkoły"), a niechęć do religii w szkole to wyrażanie własnego zdania, do
którego dzieciaki mają pełne prawo ;p

[big.ot]

A co z OBOWIĄZKAMI rodzica? Obowiązkiem rodzica jest jak najlepsze
wychowanie dziecka. Jeżeli rodzic uważa, że wychowanie dziecka w wierze
katolickiej/żydowskiej/muzułmańskiej/zulu będzie dla dziecko najlepsze
to ma obowiązek w tej wierze go wychować.



Żeby od razu było jasne - jestem niewierzący...

[kindofmagic]

Tak może jest w Iranie. W państwie świeckim wychowanie religijne nie
jest tożsame z dobrym wychowaniem. Dobrze można wychować katolika,
ateistę czy muzułmanina. Rodzic może przekazywać poglądy religijne ale
nie może zmuszać dziecka do ich akceptacji, bo to oznacza najlepszą
drogę rozwoju ale tylko z punktu widzenia kościoła katolickiego.

[learning-to-fly]

To nie jest najlepsza droga, dla żadnej wiary i żadnego kościoła. Nic tak skutecznie nie zniechęca do religii jak przymus jej nauczania w wydaniu szkolnym.

[one_rak]

A jeżeli dziecko chce grać w tenisa a mamusia grała tylko w
teatrzyku szkolnym to co ? Ma pójść w ślady mamusi, bo mamusia uważa
że to jest słuszne co ona lubi. Nic na siłę. Dziecko jak dorośnie
zawsze będzie pamiętało ten nakaz. Zresztą lepij niech poczyta
mitologię Grecką. Jest bardziej wiarygodna.

[big.ot]

Wartości moralne to raczej nie gra w tenisa.

Z resztą jak już robimy takie trywialne porównania to dziecięciem będąc
byłem zmuszany do do jedzenia wątróbki i kaszanki, choć ich nie
lubiłem. Dzisiaj to jedne z moich ulubionych potraw

[czachorek11]

Chodzenie na religię nie ma nic wspólnego z wartościami moralnymi. Te można
przekazać dziecku bez konieczności posyłania go na religię, tam się raczej
takich rzeczy nie nauczy

[big.ot]

czachorek11 napisał:

> Chodzenie na religię nie ma nic wspólnego z wartościami moralnymi.

A właśnie, że ma. I co? Odbijasz piłeczkę?

Głupie stwierdzenie dla katolików ma dla Ciebie nie ma - w czym
problem ?

Te można
> przekazać dziecku bez konieczności posyłania go na religię, tam się
raczej
> takich rzeczy nie nauczy

Hmmm religia chałupnicza ... może powinieneś opatentować nowy
wynalazek?

[learning-to-fly]

A kiedy ostatnio byłeś na religii? Pewnie w salce przy kościele...Religia w szkokle ma swój program. Program zawiera min. hitorię KK według KK (czyli o tym, ze inkwizytorzy nie torturowali, a nawet jesli, to oskarzony i tak musiał zeznanie potem potwierdzić, o tym, zę jak nie potwierdził, to wracał na "przesłuchanie" już nie ma), definicje Duch Sw., definicje Boga (!) itp. podobne, "sensowne" definicje i najważniejsze, umoralniające historie nastolatków "z życia wzięte", czyli o tym, ze rock to muzyka szatana, spanie w jednym namiocie z bratem powoduje grzeszne myśli, a czytanie horrorów i fantastyki to prosta droga do opętania. "Wartości morlane" pełną gębą

[dr.mak25]

Jakaś ty otępiała big.ot.

Zdanie dziecka, że nie będzie chodzić na religię jest prawie równoznaczne z "nie
będę brać narkotyków", a nie "nie będę chodzić do szkoły". Pewnie się nie
zgadzasz, ale pewnie też stoisz teraz przy krzyżu jak większość światłych Polaków

[big.ot]

dr.mak25 napisał:

> Pewnie się nie
> zgadzasz, ale pewnie też stoisz teraz przy krzyżu jak większość
światłych Polak
> ów

big.ot napisała:

> Żeby od razu było jasne - jestem niewierzący...

To chyba nie wymaga komentarza....

dr.mak25 napisał:

> Jakaś ty otępiała big.ot.

To samo mogę o Tobie powiedzieć

Nie pozdrawiam...

[zakletawmarmur]

> A jak dziecko powie, że nie chce w ogóle chodzić do szkoły to to też
> należy uszanować?

Tak ale dopiero po 18 roku życia. Do tego czasu dziecko ma obowiązek chodzić do szkoły. Jeśli nie
chodzi to rodzic może mieć z tego powodu nieprzyjemności. Nie ma natomiast obowiązku
prawnego, żeby dziecko chodziło na religię. Nie widzę więc powodu, żeby dziecko zmuszać.
Zmuszanie do chodzenia do kościoła czy na religie śmierdzi mi fanatyzmem religijnym...

[baba06]

> W liceum bedzie dowolność.

a na czym ta dowolność będzie polegała?


Do jednego z liceów syn wypełniał ankietę czy religia, czy etyka, w innym liceum
jest tylko religia

[joa66]

W liceum bedzie dowolność.

A dlaczego nie w gimnazjum?

[przeciwcialo]

Ponieważ mnie tez w liceum dano wybór. To dobry czas na decyzje.

[joa66]

Dla mnie to nie argument, że "mnie też.." (nie mówiąc o szczegółach
takich, że wtedy gimnazjów nie było i pierwszym krokiem do przodu
było liceum)

A wracając do pytania autorki - czy wiesz dlaczego nie chce na
religię?

Kwestia (braku) wiary, niechęć do nauczyciela religi, chęć
zaoszczędzenia czasu?


p.s. w gimnazjum mojego dziecka katecheta prosił rodziców, żeby nie
zmuszali dzieci do chodzenie na religię jeżeli by nie chcieli.

[alcabin]

bo jak nie jest pełnoletni, to decydują za niego rodzice. Ewentualnie można się
zastanowić, czy nie warto posłuchać wcześniej, np. jak osiąga częściową zdolność
do czynności prawnych. A póki jest dzieckiem, to decydują za niego rodzice i ma
być wobec nich posłuszny.

[dorek3]

hmm
Religia nie jest obowiązkowa na żadnym poziomie kształcenia o ile mi wiadomo.
Szokuje mnie że ktos przeżywa taka decyzje kilkunastolatka. Moje 7-latkibęda podejmować dokładnie taka samą.
Po takim stwierdzeniu nie zrobiłabym dokładnie nic poza przyjęciem do wiadomości.

[pacynka27]

Naprawdę się dziwisz?
Niedawno pisałaś, że ochrzciłaś wszystkie 3 córy na raz. Skoro nie ochrzciłaś
ich wcześniej to wnioskuję że wiara nie jest dla Ciebie bardzo ważna. Córka po
prostu nie miała wzorca, wiara nic dla niej nie znaczy.

[baba06]

zasłyszane dzisiaj w hipermarkecie

mama do chłopca na oko 7lat
"weź zeszyt do religii"
syn na to
"ale ja nie będę chodził na religię"
mama ściszonym głosem odpowiedziała coś, czego nie dosłyszałam, a syn na to
"to będę chodził, ale będę olewał"
Zapadła głęboka cisza!

[angazetka]

Jak nie chce, niech nie chodzi.

[wieczna-gosia]

powiedzialabym "acha".

[agni71]

wieczna-gosia napisała:

> powiedzialabym "acha".

ja tak jak wieczna-gosia.

[biobuster]

Jak byście dziecku to dawały na piśmie, to polecam "aha". Przynajmniej się wyedukuje.

[coronella]

dowiedziałabym się dlaczego nie chce, i porozmawiała o tym z dzieckiem.
To bym najpierw zrobiła.

[lernakow]

zebra12 napisała:

> Co byście zrobiły/zrobili?
>
U mnie to ewentualnie na odwrót, ale postępowanie to samo: rozmowa z
dzieckiem z pytaniem o przyczyny (jeśli nie zechce - nie musi mówić)
i z informacją o konsekwencjach (możliwość/brak przystępowania do
sakramentów, więcej/mniej nauki i tak dalej). Potem przyklepanie w
szkole decyzji dziecka.

[mruwa9]

jakich sakramentow? Do bierzmowania jedynie. I pewnie do kaplanstwa,
choc przy niecheci do uczeszczania na religie kaplanstwo mu chyba
nie grozi. Pozostale sakramenty moze przeciez przyjmowac.

[lernakow]

mruwa9 napisała:

> Pozostale sakramenty moze przeciez przyjmowac.
>
Zdaje się, że bez bierzmowania to i o sakrament małżeństwa trudno. I o
ewentualne bycie rodzicem chrzestnym.

[pam_71]

No jeszcze małżeństwo Bez bierzmowania nie dopuszczą ;-p
Ja pozwoliłam Młodym chodzić na religię katolicką. Chcą, więc
chodzą. Zmuszanie w jakąkolwiek stronę zwykle przynosi odrębny
skutek.

[angazetka]

To jak mu się zachce ślubu kościelnego, to bierzmowanie sobie
dorobi, nie jest to kwestia nieodwracalna.

[budyniowatowe]

angazetka napisała:

> To jak mu się zachce ślubu kościelnego, to bierzmowanie sobie
> dorobi, nie jest to kwestia nieodwracalna.

Nie ma to jak katolicy co wlasnej wiary nie znaja

Bierzmowanie do slubu nie jest potrzebne.

[agulle]

nie szerz niewiedzy )

[magnolia1973]

Nie zmuszaj.
Mnie rodzice zmuszali. Nie osiągnęli nic poza jeszcze większą niechęcią do
kościoła i spraw wiary.
Sami nie byli praktykujący, choć wierzący niby tak, a ja w imię czegoś miałam
się angażować w sprawy religijne.

[pieskuba]

Zebro... A nie jesteś Ty aby protestantką? No to chyba na szkolną,
katolicką religię dzieci nie chcesz posyłać?

[zebra12]

Jak chciały to je posyłałam na religię w szkole. Teraz starsza chce
zrezygnować. Absolutnie nie zamierzam jej przekonywać, bo katoliczką
nie byłam i nie jestem. Podobnie jak cała moja rodzina i dziadkowie
od taty i od mamy. Nie mam takich tradycji. Ale nie chcę im zamykac
żadnej drogi. Chcą to chodzą, nie chcą to nie chodzą. Dziwi mnie
tylko, że tak szybko zmieniają zdanie. W każdym razie płakać nie
będę. Jestem ciekawa, co wy byście zrobiły w takiej sytuacji.

[nika_j]

Rezygnacja ze szkolnej religii niczego nie zamyka tak naprawdę w kwestii wiary.
Mało to dorosłych czy licealistów przyjmuje sakramenty później? Uważam, że nie
ma sensu zmuszać dziecka, tym bardziej jeśli sami nie mamy argumentów
zachęcających je do nauki.

[nangaparbat3]

Właśnie chciałam Cię spytac o Twoj stosunek do religii.
Bo to chyba ma znaczenie - choc nawet najbardziej wierzącym odradzałabym
zmuszanie do chodzenia, także ze względu na dobro katechetów, a zwłaszcza
katechetek - takie "zmuszone" dzieci wyżywają sie potem na nich w sposób
niesłychany.
Sama jestem agnostyczką, więc kiedy córka oznajmiła w pierwszej gimnazjalnej, że
się zapisała na etykę (ich postawiono przed wyborem; albo religia, albo etyka)
nawet się ucieszyłam.

[alabama8]

Trochę dziwne pytanie. Odpowiedzi w zasadzie są dwie. Zmuszę do
chodzenia / zaakceptuję wybór. I nad czym tu się zastanawiać? Nad
tym czy szanować dziecko czy też z punktu widzenia dorosłego
powiedzieć że wiem lepiej i świadectwo z religii ci się
potem "przyda". Taka nasza wiara katolicka.

[matizka]

No właśnie, Twoja osobista historia jest tak skomplikowana
religijnie, że pozwolilabym córkom na samodzielność.

Miałam koleżankę wychowaną w ateistycznej rodzinie, której mama
nawróciła się gdy dziewczyna była na studiach. Dręczyła ją
strasznie, by chodziła do kościoła, a ta odpowiadała, że całe życie
mówiła jej co innego i ona jej uwierzyła...

Twoje dzieci muszą znaleźć własną drogę...

[sion2]

Chyba najpierw powinnas sama sobie odpowiedzic na pytanie czym dla
ciebie jest religia, czym wiara i w ogole czy ty chcesz zeby
chodzila. Bo dziecko w szkole sie tylko uczy religii zas wiare
czerpie z domu, z ogniska rodzinnego. Najpierw musi sie stac
obojetna wiara zeby nie chciec chodzic na religie.

Ja sie nie dziwie twojej córce, pewnie mlodsze pojda za nia. jestes
protestantka a ochrzcilas je w kosciele katolickiem, wszyskie naraz
a najstarsza to chyba juz 10 lat miala? w ciagu roku szkolnego
chodzily na religie katolicka a w wakacje jada na obóz z pastorem
(swoja droga nie sadzisz ze to moze byc wplyw wlasnie tego obozu?
pamietasz jak ciebie przestrzegano przed agitacja antykatolicka na
obozach protestanckich, na subtelne i nie wprost podwazanie
wszystkiego co ma zwiazek z katolicyzmem?).

Mysle ze twoja cora ma mętlik w głowie. jesli jestes w stanie jej
cokolwiek wyjasnic to spytaj o powod decyzji, co sie za nia kryje.
nie jako sędzia, nie z punktu widzenia ze na pewno nie zgodzisz sie
z nia ale z troski bo przeciez za "nie pojde na religie" moze sie
kryc kryzys o ktorym chetnie by z kims porozmawiala no ale skoro
wszystkim to wisi... to jej tez bedzie.


Sam kryzys nie determinuje w tym wieku niczego. kryzysy dobre sa bo
umiejetnie rozegrane przynosza dobro w dluzszym rozrachunku.

Sion

[nangaparbat3]

>
> Sam kryzys nie determinuje w tym wieku niczego. kryzysy dobre sa bo
> umiejetnie rozegrane przynosza dobro w dluzszym rozrachunku.

Co masz na myśli pisząc "umiejętnie rozegrane"?

[sion2]

Przepraszam, nie bylo mnie.

Mam na mysli to ze kryzys w rozwoju czlowieka, jakikolwiek, jest
sytuacja potencjalną, nie determinuje jeszcze żadnego rozwiazania.
Rozwijamy sie psychicznie w zasadzie głownie dzieki kryzysom,
przemianom, przełomom. Z kryzysem wiary jest tak samo. Taki kryzys
jest wrecz konieczny aby przejsc do wiary swiadomej i
dojrzalej, która bedzie wyborem wlasnym a nie przejetym bez
reflekleksji od rodziców.
Kryzys wiary, motywacji religijnych jest dobry, nawet jesli
chwilowo wiąże sie w z wyborem niewiary czy chwilowym zniecheceniem
do praktyk, religii itp. Takze jesli ta chwila trwa 5 czy 8 lat.
Nie znaczy to ze dorosli powinni nie zauwazac kryzysu u dziecka, ze
nie powinni reagowac, interesowac sie. jesli tacy beda to dziecko
uzna ze wiara na serio jest do niczego nie potrzebna i łatwiej
zrezygnuja na dluzej albo na zawsze.
Rodzic powinien towarzyszyc dziecku w takim kryzysie. nie zmuszac
do praktyk, nie straszyc pieklem, nie zalamywac rąk ale starac sie
przede wszystkim swoim zyciem pokazywac dlaczego warto wierzyc, to
jest czas dawania świadectwa wiary a nie nauczania
nastolatka i prowadzenia na sile do kosciola. Trzeba umiec podsunac
odpowiedna ksiazke, spytac czy nie chcialoby dziecko pogadac z
jakims "odjechanym" ksiedzem ktory byc moze wskaze jakies tresci,
cos wartosciowego co pomoze odzyskac kiedys rownowage?
jest tez mnostwo wspanialych ksiazek dla nastolatkow,
opowiadajacych prawdziwe historie ich rowniesnikow, jak oni
odnalezli sie w wierze, nieraz po skrajnie trudnych doswiadczeniach
np nalezenia do gangu mlodziezowego itp.

Kryzys wyzwala jakas energie, rolą rodzica jest probowac troszkę
pokierowac tę energię na wlasciwy rozwoj dziecka. I przede
wszystkim okazywac milosc dziecku, bez wzgledu na wybór, predzej
czy pozniej dziecko samo zrozumie ze fundamentem tej milosci jest
wlasnie Bóg.

[kgsz]

> Rodzic powinien towarzyszyc dziecku w takim kryzysie. nie zmuszac
> do praktyk, nie straszyc pieklem, nie zalamywac rąk ale starac sie
> przede wszystkim swoim zyciem pokazywac dlaczego warto wierzyc

A dlaczego warto wierzyć?
Co takiego daje wiara czego nie daje solidny kręgosłup "moralny" (zaczynający
się od "nie czyń drugiemu co tobie niemiłe") i wiara we własne siły, w to, że
jest centrum własnego wszechświata i że choć może liczyć zawsze na rodzinę i
czasem na innych ludzi to w ostatecznym rozrachunku _wszystko_ zależy od niego?

Dla mnie lata spędzone w katolicyźmie to potworna strata czasu. Wyrwanie się z
opresyjnej tresury wiary (straszenie dzieci męczarniami w gorącym oleju itp. nie
ma nic wspólnego z religią miłości), przełamanie lęku przed karą ze strony
zmyślonego bóstwa zajęło mi lata.

[przeciwcialo]

Solidny kręgosłup moralny buduje sie na wartościach chrzescijańskich
choc niektórym to słowo przejśc przez usta nie może.

[kgsz]

A skąd ten jakże absurdalny pomysł? twoim zdaniem nie-chrześcijanin nie może być
wartościowy, dobrym człowiekiem? Bo podobne zdanie ma moja Mama mocno
rydzyko-katolicka (niestety). Powiedziała mi kiedyś, że jej bóg jest lepszy od
boga jakiegoś, za przeproszeniem, dzikusa, bo jest lepszy.
Wcale mi to nie wygląda na kręgosłup; raczej na mackę.

[przeciwcialo]

Źle zrozumiałaś/łeś. Wiekszość przykażań to zasady postepowania
przyzwoitego ze tak powiem człowieka.
A co do wiary- to dar, nie kazdy go dostaje.

[wiosnaidzie]

Sekundzina, skoro wiara to dar i nie każdy go dostaje, to dlaczego rzekomo mam
być potem z tej wiary lub jej braku rozliczana?
To tak jakby pani na lekcji angielskiego wszystkim dała kserówki z pracą domową,
tylko mi nie, a potem postawiła jedynkę za brak zadania.

[kgsz]

Napisałaś: "Solidny kręgosłup moralny buduje sie na wartościach chrzescijańskich "

Co tu można źle zrozumieć? Wedle Twoich słów, aby zbudować "kręgosłup moralny"
(czyli w uproszczeniu wychować przyzwoitego człowieka) muszą to być wartości
chrześcijańskie.

Zupełnie irrelewantne jest to na ile "nie zabijaj" czy "nie kradnij" powinno być
ważne dla tzw. "dobrego człowieka" - twierdzisz, że to są wartości
chrześcijańskie, a ja na to: guzik, tak powinien się zachowywać człowiek
przyzwoity. Sugerujesz jakoby osoba postępująca dobrze, uczciwie, postępowała
automatycznie wedle "wartości chrześcijańskich" - czy uczciwy hinduski rolnik
czy irański robotnik są wg Ciebie chrześcijanami?
Jeśli tak, to ja to odwrócę i powiem: nie, nawet ten ksiądz nie zachowuje się
jak chrześcijanin, a po prostu jak człowiek uczciwy i dobry. Uprawnione?

Po prostu cżłowiek taki nie musi mieć nad sobą bata ukręconego z diabłów i
przepisu na życie w postaci Dekalogu - będzie wiedział jak postępować, a jeśli
pobłądzi, nie zrzuci winy na jakieś zewnętrzne diabelskie podszepty, tylko
będzie musiał poradzić sobie z tym sam.

Co do wiary - co takiego daje wiara, że jest wartościowa? Jeśli "warto wierzyć"
to rozumiem, że jest z tego jakaś korzyść - jaka? W czym w takim razie wierzący
ma lepiej od niewierzącego - czy tylko w wierze w cudze obietnice?
W czym wierze w to, że żył sobie biblijny Noe przeszkodzi fakt, że sama historia
została spisana znacznie wcześniej w delcie Tygrysu i Eufratu?
W czym człowiek wierzący szukający wskazówek i wzorców na zewnątrz jest
lepszy/ma lepiej niż człowiek odpowiadający za każdy swój czyn, niemogący
zrzucić winy i strachu na byt urojony?

[forencka]

Raczej odwrotnie - to chrześcijaństwo czerpie z moralności. A przynajmniej by
chciało.

[peryklejtos]

Chrześcijaństwo ma tylko nieco ponad 2 tys. lat. Czy wg Ciebie
wcześniej nie było ludzi z solidnym kręgosłupem moralnym? Grow up!

[tojatojatoja]

przeciwcialo napisała:

> Solidny kręgosłup moralny buduje sie na wartościach chrzescijańskich
> choc niektórym to słowo przejśc przez usta nie może.

Niekoniecznie. Na przykład w moim systemie moralnym dużą rolę odgrywa
pozytywny stosunek do dzieci - okazywanie im szacunku, traktowanie jako
podmiotu, z czego wprost wynika m.in. powstrzymanie się od przemocy
fizycznej i psychicznej wobec dziecka, od wykorzystywania go w
jakikolwiek sposób. Wartości chrześcijańakie, np. 10 przykazań, w ogóle
nie wspominają o szacunku do dziecka. Nakazują tylko "czcić ojca swego
i matkę swoją". Nie ma słowa o szacunku dla dziecka. Mój system
wartości zakłada szacunek dla rodziców, jeśli oni okazują szacunek
dziecku. Jest to relacja równa, a nie podległa na zasadzie, że dziecko
ma nakaz szanowania rodziców, a rodzice moga robić z dzieckim, co tylko
chcą. Dziecko nie ma obowiązku szanować rodziców, którzy naruszają jego
godność.

Ciekawy artykuł na temat tzw. wartości chrześcijańskich i 10 przykazań:
www.racjonalista.pl/kk.php/s,7312/q,Dziesiecioro.przykazan
Odnosząc się do pytania założycielki wątku i stosując bardzo prosty
nakaz moralny wyrażający się np. w imperatywie kategorycznym Kanta,
pozwól swojemu dziecku na podjęcie samodzielnej decyzji dotyczącej
uczęszczania na religię.

Jeśli sama nie chciałabyś być zmuszana do brania udziału w lekcjach
religii np. islamu, to dlaczego masz zmuszać dziecko do czegoś, czego
nie chce. Już kilkuletnie dziecko ma prawo do swojego swiatopoglądu i
podjęcia decyzji dotyczących odrzucenia religii rodziców.

[magdalaena1977]

sion2 napisała:

> Taki kryzys
> jest wrecz konieczny aby przejsc do wiary swiadomej i
> dojrzalej, która bedzie wyborem wlasnym a nie przejetym bez
> reflekleksji od rodziców.
Skąd ten pomysł ? pytam zupełnie poważnie.

Urodziłam się w rodzinie katolickiej, zostałam ochrzczona, byłam u komunii i u
bierzmowania. Przez 13 lat chodziłam na religię.
Nigdy nie miałam wątpliwości, że jest to właściwy sposób postępowania. Cały czas
wierzyłam i wierzę w Boga, regularnie praktykuję. I większość moich znajomych
katolików praktykuje nieprzerwanie od dzieciństwa i nie zwierzała się z jakichś
kryzysów wiary.
A wszystkie odejścia od Kościoła jakie obserwowałam w swoim otoczeniu są na
razie nieodwracalne.

[sion2]

Pomysl nie jest teorią . Po pierwsze jest to teoria psychologii
wspoleczesnej tzn jedna z wielu, jeden pomysl z tysiaca. Po drugie
trzeba rozumiec pojecie "kryzys" nie jako cos negatywnego, nie
jak "kryzys gospodarczy" który oznacza jedno: klopoty, klęskę i po
prostu cos pejoratywnego.
Kryzys o jakim ja mowie ze momentem obudzenia sie pewnej
swiadomosci w czlowieku, dojrzalosci do samodzielnych wyborow i
decyzji, jest sytuacją potencjalną i nie determinuje juz
rozwiazania.
ja tez cale zycie jestem osoba wierzaca, ale zapewniam ze moja
wiara teraz a wiara mnie jako dziecka to zupelnie rozne etapy,
wierzę swiadomie, bo chcę, moja relacja z Bogiem jest osobista a
nie jest tylko tradycja przejeta od rodzicow i w
posluszenstwie "panu papiezowi"

mialam taki moment w wieku 14 lat gdy mi sie zdawalo ze Boga nie ma
ale nie moge powiedziec zebym utracila wtedy wiare, nie - po prostu
przeszlam z dzieciecej pewnosci ze Bog jest do wiary samodzielnej,
krytycznej i dojrzalej

i tez nie cchialo mi sie chodzic do kosciola i na religię, nikt
mnie nie zmuszal ale widzialam czym skutkuje wiara w zyciu mojego
taty (samym dobrem)
i w koncu sama odkrylam Boga, dla siebie, rzeczywistego i
najlepszego Przyjaciela
i wlasnie takiej drogi zycze córce zebry autorki wątku

[nangaparbat3]

matizka napisała:

>
> Twoje dzieci muszą znaleźć własną drogę...

Myślę, że zwłaszcza w sprawie religii każdy człowiek musi odnaleźc własną drogę

[beatulek]

Jeśki dziecko ochrzciłam to znaczy, że zobowiązałam się wychować je
w wierze. Czyli konsekwentnie dziecko będe puszczała na lekcje
religii. Zgadzam się z przedmówcami, ze rezygnacja z katechezy jest
skutkiem braku religijnego wychowania. Dziecko, za które ja jestem
odpowiedzialna, któr ja mam wychować, które mieszka w moim domu i
które jest na moim utrzymaniu będzie mi posłuszne w sprawach dla
mnie ważnych. Tutaj należy postawić sobie pytanie na ile ważna jest
dla mnie religia. Dla mnie nie dla dziecka bo dziecku przekazuję te
wartości, któe są wazne dla mnie. Nie potępiam tych z Was, które
pisały, ze wybór zostawiają dziecku. Każdy ma inne wartości.
Zastanawiam sie tylko po co przed Bogiem i Kościołek obiecywać, że
wychowa się dziecko w wierze (chrzest) a potem w wieku kilku lat
dawać dziecku wolną rękę. Albo się zobowiązuję do czegoś albo nie?

[aka10]

Ja bym osobiscie nie zmuszala. Chodzenie z musu czesto daje efekt
przeciwny do zamierzonego.

[nangaparbat3]

>>>Dziecko, za które ja jestem
odpowiedzialna, któr ja mam wychować, które mieszka w moim domu i
które jest na moim utrzymaniu będzie mi posłuszne w sprawach dla
>>>mnie ważnych.
To znaczy, że chcesz przemocą narzucic dziecku swoje wartości. Że wolisz
sprzeniewierzyc się swoojej religii, która przemoc odrzuca, żeby tylko nie
przyznac, że nie zdolałaś przekazac swych wartości po dobroci.
Potrójnie bez sensu (bo to ani mądre, ani dobre, ani skuteczne)

[majaa]

Myślę, że nie tyle chodzi o narzucanie wartości przemocą, ale raczej
o to, że jeśli rodzice wyznają pewne wartości dla nich ważne i
według nich postępują, ucząc przykładem swoje dziecko, to
najczęściej, przy normalnych rodzinnych układach, ono również
przesiąka tymi wartościami i wynosi je z domu jako swoje i
obowiązujące na jego dorosłe życie. Dlatego pytanie o to, co jest
ważne dla autorki wątku, co chce przekazać swoim dzieciom, jest
bardzo sensowne. Trudno bowiem wymagać, żeby dzieci wychowywane w
duchu protestantyzmu czuły przemożną chęć uczestnictwa akurat w
lekcjach religii katolickiej. Mogłoby się tak oczywiście zdarzyć,
ale tutaj akurat nie ma to miejsca.

[nangaparbat3]

>Dziecko, za które ja jestem
>odpowiedzialna, które ja mam wychować, które mieszka w moim domu i
>które jest na moim utrzymaniu będzie mi posłuszne w sprawach dla
>mnie ważnych.

A co to jest, jak nie przemoc?

[beatulek]

nangaparbat3 napisała:

> >Dziecko, za które ja jestem
> >odpowiedzialna, które ja mam wychować, które mieszka w moim domu i
> >które jest na moim utrzymaniu będzie mi posłuszne w sprawach dla
> >mnie ważnych.
>
> A co to jest, jak nie przemoc?



A jeśli Ci taki kilku/kilkunastolatek powie, ze nie chcę chodzić do szkoły, że
zamierza się odchudzać wprowadzając sobie niezdrowe głodówki itp??? Pozwolisz???
Czy zmuszanie dziecka do chodzenia do szkoły nie będzie przemocą?? Rodzice
dlatego mają prawa rodzicielskie, ponieważ dzieci nie są jeszcze zdolne do
podejmowania samodzielnie ważnych decyzji. Owszem można i należy brać ich zdanie
pod uwagę jednak ostateczna decyzja należy do rodzica.
Co do tej religii ja nie widzę w tym wielkiego problemu - dlatego napisałam, że
to zależy od tego
jak ważne są w danym domu wiara i religia. Przypominam jednak wszystkim, którzy
ochrzcili swoje dzieci, ze decydując się na chrzest wzięli na siebie
zobowiązanie dbania o religijne wychowanie dziecka w Kościele.

[joa66]

" decydując się na chrzest wzięli na siebie
> zobowiązanie dbania o religijne wychowanie dziecka w Kościele"

Pamiętam chrzest mojego dziecka. Ani ja , ani jego tata nie
deklarowaliśmy niczego (nikt nas o to nie prosił/pytał). Na pewno.

Przeoczenie księdza(???)

[pieskuba]

Moim zdaniem absolutnie niemożliwe, przeczytaj sobie.


chrzciny.wieszjak.pl/chrzest-swiety/208894,Przebieg-ceremonii-Chrztu-Swietego.html

[pieskuba]

Albo lepiej tu:


www.kalwaria.diecezja.krakow.pl/chrzty/obrzed.html

[joa66]

Naprawdę nie było tego. Zapamiętałabym.

A tak na marginesie i z ciekawości:

"Prosząc o Chrzest dla Waszego dziecka przyjmujecie na siebie
obowiązek wychowania go w wierze, aby zachowując Boże przykazania,
miłował Boga i bliźniego, jak nauczył nas Jezus Chrystus. Czy
jesteście świadomi tego obowiązku?;"


Z czego w tym zdaniu wynika, że jest to:

a) wiara katolicka
b) że wychowanie w wierze musi polegać na uczestnictwie na lekcjach
religii?

[lolinka2]

a dodatkowo biorąc ślub w kościele kat. zaprzysięgasz się wraz z
małżonkiem, że "chcecie przyjąć i po katolicku wychować potomstwo,
którym was Bóg obdarzy".

Znaczy - cuś jakby - obiecuje się już na wstępie......

[joa66]

" a dodatkowo biorąc ślub w kościele kat."

ale nie każdy bierze ślub w kościele kat.

To takie luźne dywagacje - chcę pokazać, że związek chrztu z
uczęszczaniem na lekcje religii nie jest zawsze taki oczywisty.

[beatulek]

joa66 napisała:

> " a dodatkowo biorąc ślub w kościele kat."
>
> ale nie każdy bierze ślub w kościele kat.
>
> To takie luźne dywagacje - chcę pokazać, że związek chrztu z
> uczęszczaniem na lekcje religii nie jest zawsze taki oczywisty.


Jej no przeciez normale, że jak nie masz ślubu w Kosciele kat, nie
ochrzciłaś dzieci to nie będziesz ich wychowywać po katolicku. PO co?
ja pisałam do tych, które ochrzciły a ktoś jeszcze trafnie
przypomniał formularz ślubny.

[joa66]

Dzieci par , które nie mają ślubu katolickiego też są chrzczone,
wiesz?

Dlatego, szukam w treści przyżeczenia, zobowiązania, do
którego dostałam link, czegoś co potwierdza, że chodzi o wyznanie
katolickie i czegoś , że wychowanie w wierze musi polegać na
uczestniczeniu w lekcjach religii

[joa66]

przyrzeczenia !!!!!

sorry

[joa66]

I co zrobić wtedy kiedy ktoś obiecał wychować dziecko tak, aby "
miłowało Boga i bliźniego", a lekcje religi mu to utrudniają, bo
i tak bywa?

[beatulek]

joa66 napisała:

> Dzieci par , które nie mają ślubu katolickiego też są chrzczone,
> wiesz?
>
> Dlatego, szukam w treści przyżeczenia, zobowiązania, do
> którego dostałam link, czegoś co potwierdza, że chodzi o wyznanie
> katolickie i czegoś , że wychowanie w wierze musi polegać na
> uczestniczeniu w lekcjach religii


Uczestniczenie w lekcjach religii jest jednym z elementów
katolickiego wychowania - jeśli jedynym to pewnie mało skutecznym. A
w jakiej wierze zobowiązujesz sie wychować dziecko chrzczone w KK -
jak myślisz? Jeśli masz wątpliwosci to zapytaj jakiegoś księdza - u
mnie w parafii w przedzień chrztu była nauka dla rodziców gdzie nam
tłumaczono jakie obowiązki na siebie przyjmujemy chrzcząc dziecko.

[joa66]

Myślę, że po prostu popełniłaś błąd powołując się na sakrament
chrztu, kiedy deklarujesz wychowanie w chrześcijaństwie
(przynajmniej tak wynika z treści linków). Logiczniejsze byłoby
powołanie się na sakrament małżeństwa, gdzie (chyba) deklarujesz
wychowanie w duchu katolickim.

[beatulek]

joa66 napisała:

> Myślę, że po prostu popełniłaś błąd powołując się na sakrament
> chrztu, kiedy deklarujesz wychowanie w chrześcijaństwie
> (przynajmniej tak wynika z treści linków). Logiczniejsze byłoby
> powołanie się na sakrament małżeństwa, gdzie (chyba) deklarujesz
> wychowanie w duchu katolickim.
>
Dla mnie z jednego i z drugiego to wynika. Co do poprzedniego
pytania - czy lekce religii moga utrudniać miłowanie bliźniego?
Wiesz ja uważam, ze te lekcje religii to jeden mały dodatek do
wychowania - podstawę kształtuje rodzina. Jesli jedyny kontakt z
Kościołem dziecko ma na lekcji religii tam jeszcze nieciekawy
katecheta to na pewno się zniechęci. Jeśli uczestniczy w życiu
Kościoła to znajdzie tam udzi takich jak wszędzie - jednych
lepszych, drugich gorszych. Ale będzie wiedziało, ze jeden katecheta
nie daje obrazu całego Koscioła. Podobnie było u mnie z nauką
pianina - dziecko nielubiło grać do... zmiany nauczyciela. Na
początki choć nielubiło jedynie nauczyciela mówiło, ze nie lubi
pianina.

[joa66]

" to na pewno się zniechęci"

to nie chodzi o zniechęcenie do lekcji religii, kościoła itp

Co się stanie jeżeli taki katecheta/ksiądz w kościele nauczy
nienawiści ?

A przecież zobowiązanie jest do wychowania w miłości do bliźniego....

[beatulek]

Hm... Myślisz, ze mając dwie godz lekcji w tygodniu bedzie miał taką
siłę przebicia, że dziecko odrzuci watrości, których nauczyło się w
domu??? no ale jeśłi jakiś taki "wybitny egzemplarz księdza" się
trafi to decyzja należy do rodziców. Ja w całym swoim życiu
spotkałam tylko JEDNĄ siostrę zakonną, której nie pozwoliłabym uczyć
moich dzieci. No ale ona po 2 miesiącach, po skargach rodziców
wogóle przestała uczyć.

[joa66]

" że dziecko odrzuci watrości, których nauczyło się w
domu??? "

czyli jednak w domu uczymy wartości, nie musimy się opierać na
lekcjach religii

p.s. do 2 godzin w szkole można dołożyć też księdza w kościele...też
bywa tam różnie.....

[beatulek]

joa66 napisała:

> " że dziecko odrzuci watrości, których nauczyło się w
> domu??? "
>
> czyli jednak w domu uczymy wartości, nie musimy się opierać na
> lekcjach religii
>
> p.s. do 2 godzin w szkole można dołożyć też księdza w
kościele...też
> bywa tam różnie.....

Jej toż ja od samego początku uważam, że podstawą jest dom. I to tam
się wychowuje dziecko. Uważam także, ze jesli rodzice nie wierzą w
Boga, lub poprostu zwisa im Jego istnienie to bez sensu jest
posyłanie dzieci na religię ale także bez sensu jest wtedy
przyjmowanie sakramentów. Inaczej własnie tak jest, że sakrament
bierzmowania nazywa sie sakramentem pozegniania z Kościołem. Pytanie
po co? Albo ktoś wierzy i praktykuje (w tym posyła swoje dzieci na
religię) albo niech omija Kościół szerokim łukiem i żyje po swojemu.
I wtedy dzieci w wieku lat 7 moga sobie decydowac czy chcą chodzić
na religię czy nie. Bo ważnosc tej decyzji dla rodziców ma wartość
podobną do pytania: batonik truskawkowy czy malinowy.

[joa66]

Unikasz odpowiedzi na pytanie

Co z rodzinami wierzącymi w Boga, ale nauczyciel ich dziecka uczy
nienawiści, a proboszcz nie widzi w tym nic złego, więc wszelkie
protesty na nic?

Muszą namawiać dziecko na chodzenie na religię?

[beatulek]

joa66 napisała:

> Unikasz odpowiedzi na pytanie
>
> Co z rodzinami wierzącymi w Boga, ale nauczyciel ich dziecka uczy
> nienawiści, a proboszcz nie widzi w tym nic złego, więc wszelkie
> protesty na nic?
>
> Muszą namawiać dziecko na chodzenie na religię?


Rodzice w szkole znajomego dziecka (pisałam o owej siostrze) poszli
do dyrektora szkoły i proboszcza parafii - poskutkowało. Jeśli
byłoby to za mało można pisac donos do kurii. Myślę, ze katechetów
uczących nienawisci jest naprawde malo ale jeśli założymy, ze się
jakiś element wybitnie nienadający na katechetę zdarzył a obalić go
sie nie da to chyba rodzice powinni zabrać dziecko z religii ale
prowadzic je do Kościoła, może znaleść dziecku jakas wspólnotę w
któej będzie mogło wzrastac w wierze. Z tym, ze dla rodziców którzy
sami praktykują to jest poprostu normale. Oni i z katechezą by tak
robili.

[joa66]

" .......chyba rodzice powinni zabrać dziecko z religii .."

i o to mi chodziło. Dopóki nie wiadomo dlaczego dziecko zebry nie
chce chodzić na religię, trudno cokolwiek radzić.

[beatulek]

joa66 napisała:

> " .......chyba rodzice powinni zabrać dziecko z religii .."
>
> i o to mi chodziło. Dopóki nie wiadomo dlaczego dziecko zebry nie
> chce chodzić na religię, trudno cokolwiek radzić.

OKi - niewiemy ale jeśli wierzaca matka zgadza się na niechodzenie
swojego dzieka na religię to wierzę, ze chociaż ona zna powód i że
ten powód jest naprawdę ważny. Jak również to, że ma jakiś "pomysł"
na przekazanie wiary.

A tak naprawdę to uważam, że zdecydowanie lepiej było jak religia
była w salkach katechetychnych gdzie chodziły tylko te osoby, które
chciały.

[maly_zlosliwiec]

Do Beatulek !
Pierwszy krok do tyranii masz za sobą. Współczuję otoczeniu. I gwarantuję Ci że
w przyszłości odczujesz skutki bycia nieustępliwą.
Ciekawe czy ktoś będzie miał odwagę Ci to powiedzieć. Niezmiernie się cieszę że
nie znam Cię osobiście.

[verdana]

Mój syn jest posłuszny swojemu ojcu - to znaczy wybiera lekcje
religii, nie etyki, bo wie, ze jego ojcu na tym zalezy. I nie chce
go martwić.Jest posłuszny, bo jest sympatyczny. I tyle - wartości
waznych dla ojca nie podziela, bo to zupełnie inna sprawa. Chodzenie
na religię absolutnie nie gwarantuje wychowania dziecka w wierze.
czasem przeciwnie, niestety.

[judytak]

o, u nas tak samo :o)
no, nie całkiem, ale podobieństwo jest ;o)

córka chodziła na religię, miała bierzmowanie, bo
a) ojcu na tym zależy
b) dziecko ojca lubi
c) nie wiązało się to z jakimś wielkim wysiłkiem ;o)

ojciec za to uznał, że na tym, aby córka chodziła na religię w
liceum, tak bardzo już mu nie zależy ;o)))

ja z kolei (agnostyk) prowadzam synów dwóch na religię i niedzielami
do kościoła bo obiecałam to mężowi (mieszkamy teraz daleko od siebie)
na marudzenia chłopaków w stylu "czy ja muszęęęę" stosuję ten
właśnie jedyny argument - "bo tacie zależy, dla niego jest to ważne"
chłopaki przełykają argument bez problemu

jeśli chodzi o wiarę / religijność, to dzieci są różne, kształtują
się jeszcze, a moim zdaniem im więcej widzą, wiedzą, znają, tym
lepiej mogą kształtować swoje poglądy

pozdrawiam
Judyta

[joa66]

Takie podejście nie dotyczy tylko religii - sporo dzieci chodzi na
różne zajęcia, bo rodzicom na tym zależy...

[verdana]

Ale chodzac na angielski, nauczy się, nawet slabo tego angielskiego.
I o to rodzicom chodzi. Tym posyłającym na religie raczej idzie o
wiarę, nie o naukę - a wiary na lekcjach religii dziecko raczej nie
odzyska.

[joa66]

Mówiłam tylko o motywacji dziecka, a nie o efektach.

Po prostu zdarza się, że dzieci chodzą na różne zajęcia, tylko po
to, żeby zadowolić rodziców.

Ale nie oceniam...

[joa66]

p.s. i w sumie mnie cieszy, że uważasz, że takie zachowanie wynika z
tego, że dziecko jest sympatyczne.

[kgsz]

> ja z kolei (agnostyk) prowadzam synów dwóch na religię i niedzielami
> do kościoła bo obiecałam to mężowi (mieszkamy teraz daleko od siebie)
> na marudzenia chłopaków w stylu "czy ja muszęęęę" stosuję ten
> właśnie jedyny argument - "bo tacie zależy, dla niego jest to ważne"
> chłopaki przełykają argument bez problemu

Czyli taki szantaż emocjonalny? ;>

[stypkaa]

Dziecko, za które ja jestem
> odpowiedzialna, któr ja mam wychować, które mieszka w moim domu i
> które jest na moim utrzymaniu będzie mi posłuszne w sprawach dla
> mnie ważnych.

O ja piórkuje ;O
A co się stanie jak jako 18-latek przestanie być od Ciebe zależna i
świadomie wybierze odejście od wiary? Zerwiesz kontakty?

>Dla mnie nie dla dziecka bo dziecku przekazuję te
> wartości, któe są wazne dla mnie.
Przekazujesz, ale to czy dziecko je naprawdę przyjmie jako swoje (a
nie tylko ze strachu) to już zupełnie inna bajka.

A zmuszanie to najprostsza droga do wywołania skutku dokładnie
odwrotnego.

Ahahah

[orson_lol]

Śmieszą mnie te wszystkie jaśnie oświecone porady w stylu "uszanuj
zdanie dziecka bo wiara to osobisty wybór cżłowieka etc". Tak aleeeee
mówimy tu DZIECKU Z I GIMNAZJUM, które pozostawione samemu sobie nie
pożyłoby za długo i tak naprawde on sam nie wie co jest dla niego
dobre.

Poza tym - gimnazjum to kretyński okres w rozwoju i to ze nie chce
chodzić to na 90% chce poprostu zaimponować kolegom/poddać się
modzie/być "elo". Jak nie chcesz żeby dzieciak właził CI na głowe to
go wychowuj stanowczo i konsekwentnie (tak drodzy oświeceni, to na
pewno bedzie znecanie sie psychiczne).

Co innego gdy skończy 18 i bedzie miał juz jakis rozum - wtedy można
powiedzieć że to jego świadoma decyzja i pozostanie CI ją uszanować,
ew delikatnie nakłonić go do zmiany decyzji ale nic na siłe.

[learning-to-fly]

>Dziecko, będzie mi posłuszne w sprawach dla mnie ważnych.
Wiara to nie angielski, że można kazać dziecku iść, sprawdzić prace domowe i zadzwonić do lektora, zapytać, czy się na zającia przygotowuje. Dziecko może posłusznie chodzić na religię. I myśleć w tym czasie o Diablo czy innym Wiedźminie. Twierdzisz, że siedząc tam plackiem na tyłku, myśląc o niebieskich migdałach i raz w semestrze przygotowując się do sprawdzianu jest Ci posłuszne w sprawach wiary? Naiwność, żeby nie powiedzieć, że głupota.
>Zastanawiam sie tylko po co przed Bogiem i Kościołek obiecywać, że wychowa się dziecko w >wierze (chrzest) a potem w wieku kilku lat dawać dziecku wolną rękę.
Bo akurat na chrzcie obiecuje sie wychowanie w wierze w Boga, nie w Kościół. A Bóg o nasuwaniu na religię do szkoły, ani o ocenach z niej nic nie mówił.

[oldrena1]

Przyjęłam do wiadomości. Dziecko powiedziało, że nie będzie chodzić,
bo... Wiara/niewiara jest jedną sprawą, a uczestniczenie w
nieobowiązkowych zajęciach - w tym przyypadku prowadzonych przez
nieodpowiednią osobę - to druga sprawa.
BTW traktowanie "religii" jak każdego innego przedmiotu szkolnego
tylko jej zaszkodziło.

[przeciwcialo]

> BTW traktowanie "religii" jak każdego innego przedmiotu szkolnego
> tylko jej zaszkodziło.

I tu się zgodzę.

[kindofmagic]

> > BTW traktowanie "religii" jak każdego innego przedmiotu szkolnego
> > tylko jej zaszkodziło.

Nie z finansowego i satatystycznego punktu widzenia KK. Teraz
większość rodziców pcha dzieci na religię aby uniknąć wytykania
palcami albo problemu co zrobić z dzieckiem w czasie tej godziny, bo
często jest kłopot z zajęciami zastępczymi.

Gdyby religia była osobno to z pewnością dużo mniej dzieci
uczęszczałoby na zajęcia. A tak statystyka idzie w górę, a sale
przykościelne można wynająć firmom (tak jak np. koło mojego domu)
Jaki kościół tacy wierzący.

[ariana1]

Dla mnie szokujący wątek i szokujące pytanie. Przestudiowałam go
starannie i dowiedziałm się z niego, że:
1. autorka jest protestantką
2. ochrzciła dzieci w kk
3. dzieci chodziły na religię katolicką
4. w wakacje jeżdżą na obozy protestanckie
I na koniec autorka się pyta co zrobić jak dziecko nie chce chodzić
na religię katolicką.
Czy tylko mnie szokuje ta niekonsekwencja postępowania? Albo raczej
pomieszanie z poplątaniem. To w końcu członkiem jakiego kościoła ty
jesteś zebra? I zasady którego kościoła wyznajesz i stosujesz w
życiu?

[guderianka]

Niech robi co chce-jeśli chce chodzić na religię -niech chodzi,
jeśli nie to nie. Nie będę zmuszała dziecka do wyznania/jego braku

[morekac]

Same zasady nie różnią się aż tak bardzo - imho: jeśli ktoś jest
przyzwoitym człowiekiem jako protestant to nie tak znowu mu dalego
do bycia przyzwoitym człowiekiem jako katolik. (i na odwrót).
Kto sobie w codziennym życiu zawraca głowę dogmatami?

[ariana1]

morekac napisała:
Same zasady nie różnią się aż tak bardzo - imho: jeśli ktoś jest
> przyzwoitym człowiekiem jako protestant to nie tak znowu mu dalego
> do bycia przyzwoitym człowiekiem jako katolik. (i na odwrót).
> Kto sobie w codziennym życiu zawraca głowę dogmatami?

Na przykład ja. I wielu z moich przyjaciół i znajomych m.in. z
mojego kościoła. "Przyzwoitość" nie ma ty akurat nic do rzeczy. Same
zasady w obu kościołach różnią się kilkoma, ale za to bardzo
zasadniczymi detalami. Nie chce mi się teraz ci tego wypunktowywać,
ale poszukaj sobie sama w wyszukiwarce, to się przekonasz jak bardzo
różnią się te zasady.

[hermina5]

> Same zasady nie różnią się aż tak bardzo - imho: jeśli ktoś jest
> przyzwoitym człowiekiem jako protestant to nie tak znowu mu dalego
> do bycia przyzwoitym człowiekiem jako katolik.

Jezu Chryste, przecież to sie bardzo rózni! Po pierwsze - koscioł
protestancki nie uznaje kultu swiętych, łacznie z kultem Matki
Boskiej, relikwiami, blogoslawionymi i tym podobnymi cudami.

Po drugie - koscioł prostestancki nie uznaje sakramentu pokuty w
formie spowiedzi jeden na jeden w konfesjonale

Po trzecie - koscioł prostestancki nie ma szeregu durnych i
pozbawionych sensu ograniczeń w raamch tzw. społecznej nauki
kosicoła - mozna stosować antykoncpecję pod kazdą postacią, nie ma
problemów z in vitro, nikt nie wypytuje w konfesjonale o zycie
erotyczne i nei wpada napomysl propagowania NPR itp .

Po czwarte - pastorzy maja ZONY i dzieci i to jest rzecz
diametralnie rózniąca te dwa wyznania !

Jak mozna dzieciakom coś takiego zrobić, z ebędąc protestantką
pakuej sie je swiadomie w katolicyzm, który, szczególnie w wyadaniu
polskim, jest opresywny, nietolerancyjny, pakuje sie z buciorami w
intymnosc ( zwłaszcza dziewczat)

Przyzwoitosc nie ma nic wspólnego z zasadami religijnymi - chyba
kazdy prostestant wie o tym, ze ruch reformacyjny powstał dlatego,
ze reformatorzy nei mogli juz patzreć na hipokryzję odpusty, kullt
swietych i zwiazane z nim relikwie, bałwochwalstwo itp

[morekac]

A teraz poszukaj podobieństw:
- nabożeństwo w niedzielę
- Święta Bożego Narodzenia i Wielkanocne też są obchodzone
- jakaś spowiedź i pokuta jednak istnieje
- dla obu wyznań wspólne jest jednak 10 przykazań

[hermina5]

teraz poszukaj podobieństw:
> - nabożeństwo w niedzielę

Ale w innej formule, do tego w kosciele protestanckim komunia jest
udzielana pod dwoma postaciami.

>jakaś spowiedź i pokuta jednak istnieje

Słuchaj, w kosciele protestanckim nie ma ani spowiedzi
indywidualnej, ani odpuszczania grzechów przez księdza. Co więcej ,
spowiedz nie ejst jak u katolików sakramentem! Wyznaje sie grzechy
bezposrednio wrozmowie z Bogiem i prosi o przebaczenie w trakcie
mszy, zkaładajac ze skoro bogjest wszechwiedzacy to i tak zna nasze
grzechy. To jesttak fundamentalna róznica, ze nie do pogodzenia,
zwłaszcza dla dziecka!

> - dla obu wyznań wspólne jest jednak 10 przykazań

10 przykazań jest też wspólne dla judaizmu, tylko co z tego?

[przeciwcialo]

Forma nabożeństwa inna ale protestant powinien je odbyc.
Spowiedx powszechna i odpuszczeniegrzechów zbiorowe jest- to tez
tylko forma. Nikt protestantowi nie zakazuje wyspowiadac się przed
pastorem.

[ariana1]

przeciwcialo napisała:
Nikt protestantowi nie zakazuje wyspowiadac się przed
> pastorem.

Co za bzdury. Owszem zakazuje mu biblia. I żaden pastor nie wysłucha
spowiedzi usznej, bo też jest tylko człowiekiem i nie będzie się
równał z Bogiem aby odpuszczać grzechy innemu czlowiekowi.

[przeciwcialo]

No dobra, spowiedź to za duże słowo. Kiedys oglądałam program o
ilustam leciu parafii ewangelickiej i sam pastor mówił że czasami
słuzy swoim wiernym podobnie jak ksiądz katolicki, czyli wysłucha
doradzi. Wiadome że grzechów nie odpuści ale katolicka spowiedx to
tez nie tylko odklepanie grzechów i odmówienie modlitw. To rozmowa a
finałem jest odpuszczenie grzechów.

[ira_07]

Zależy od Kościoła. Ty jesteś z KECH, prawda? A w KEA taka spowiedź jest możliwa.

[ira_07]

>
> Co za bzdury. Owszem zakazuje mu biblia.

A gdzie? Biblia nie nakazuje spowiedzi usznej, ale nie zakazuje również. I w moim Kościele taka spowiedź jest możliwa.

nie będzie się
> równał z Bogiem aby odpuszczać grzechy innemu czlowiekowi.

Nawet w KRK to nie ksiądz odpuszcza grzechy tylko Bóg U nas na nabożeństwie ksiądz tylko ogłasza odpuszczeni lub zatrzymanie grzechów, nie dlatego ,że równa się z Bogiem, ale z Bożego nakazu: "którym odpuścicie, są im odpuszczone".

[morekac]

> 10 przykazań jest też wspólne dla judaizmu, tylko co z tego?
To z tego, że we wszystkich tych wyznaniach czy religiach ogólne
zasady przyzwoitości są zbliżone.

[hermina5]

Poza tymi religiami i wyznaniami zasady przyzwoitosci tez sa
zblizone i wynikają one z empatii i etyki, a nie - z religii.

Nie zabijaj, bo sam nie chciałbyś być zabity lub widzieć zabitego
syna, nie kradnij, bo sam nie chciałbyś aby cię okradziono itp, itd
Do tego szereg tych zasad wspiera państwowe prawo.

A na religii na poziomie gimnazjum nie uczysz sie zasad
przyzwoitosci z 10 przyjazań, ale prawd wiary i katechizmu KK,
którego prostestanci nie uznaja,bo uznają 5 prawd podstawowych ,
itp. To są DUZE róznice - jesli wg neiktórych nie ma znaczenie, to
równie dobrze mozna posyłać dziewczynki na lekcje islamu.

[morekac]

ale prawd wiary i katechizmu KK,

Osobiście nie wnikam za bardzo, czego uczą na religii w gimnazjum. Kto o tym potem pamięta?
przecież to działa bardziej na zasadzie 3Z - zakuć, zdać, zapomnieć niż na zasadzie 'żyjmy według
tych prawd i katechizmu'...

[learning-to-fly]

A skąd założenie, że przebywanie w środowisku zróźnicowanym wyznaniowo i znajomość różnych obrządków szkodzi? A może właśnie łączy: tak, wyznania sią różne, ale podstawy są te same, Bóg jest ten sam, nie ma po co latać z krzyżem za protestantem/prawosławnym/żydem i obażać jego sposób wiary. Możemy się szanować zamiast lać po łbach. Nie wpadłaś na to, że do takich wnioskow też można dojść? Nawidoczniej nie, bo przecież masz monopol na rację, to twoja wiara jest najlepsza, Twoje dogmaty są najbliższe prawdy, a "tamci" to durnie - protestantyzm w wersji moherowej. Czyli głupota nie zależy od wyznania

[learning-to-fly]

>10 przykazań jest też wspólne dla judaizmu, tylko co z tego?
To, ze skoro pochodzą od Boga, to są chyba ważniejsze od ustaleń reformacji czy soboru któregoś tam nie? Bóg oczekuje od protestanta i katolika dokładnie tego samego. Forma święcenia dnia świętego jest sprawą wtórną, potrzebną ludziom, nie Bogu. To z tego.

[ira_07]

Następna mądra;/

Wyznaje sie grzechy
> bezposrednio wrozmowie z Bogiem i prosi o przebaczenie w trakcie
> mszy, zkaładajac ze skoro bogjest wszechwiedzacy to i tak zna nasze
> grzechy.

Protestanci nie mają MSZY! A ksiądz jak najbardziej udziela rozgrzeszenia- władza kluczy, mówi Ci to coś?

[ira_07]

Nabożeństwo u protestantów, msza u katolików.

Święta owszem, ale dla protestantów najważniejszy jest Wielki Piątek.

Rozumienie pokuty zupełnie inne.

10 przykazań...Też się nieco różni(9 i 10)

[ira_07]

Po pierwsze: nie ma kościoła protestanckiego, tylko różne kościoły protestanckie!

> Po drugie - koscioł prostestancki nie uznaje sakramentu pokuty w
> formie spowiedzi jeden na jeden w konfesjonale

Luteranie jak najbardziej mogą praktykować spowiedź jeden na jeden.

> Po trzecie - koscioł prostestancki nie ma szeregu durnych i
> pozbawionych sensu ograniczeń w raamch tzw. społecznej nauki
> kosicoła

Ma. Nie ma np w polskim KEA zgody na eutanazję, aborcję i niszczenie zarodków na ten przykłąd. Tylko nie jest to ujęte w taką formę jak w KRK

[ira_07]

Przeciwnie, zasady różnią się BARDZO. Widać, że masz mgliste pojęcie o protestantyzmie i katolicyzmie też. I nie chodzi tylko o kult maryjny czy jego brak, ale o: rozumienie pokuty, małżeństwa, kapłaństwa, Kościoła, usprawiedliwienia, Wieczerzy Pańskiej...

jeśli ktoś jest
> przyzwoitym człowiekiem jako protestant to nie tak znowu mu dalego
> do bycia przyzwoitym człowiekiem jako katolik. (i na odwrót).

Oczywiście, że przyzwoity człowiek jest tak samo przyzwoity jako katolik, protestant i ateista. Ale ZASADY wiary nie dotyczą bycia przyzwoitym. Tylko wiary właśnie. Wg katolików zbawienie może osiągnąć przyzwoity człowiek, nawet niewierzący. Wg protestantów zbawienie wynika z łaski przez wiarę i możesz sobie być najprzyzwoitszy na świecie, ale bez wiary życia wiecznego nie osiągniesz.

> Kto sobie w codziennym życiu zawraca głowę dogmatami?

Ktoś kto chce żyć zgodnie ze swoją wiarą i swoim wyznaniem, ktoś kto zna swój Kościół a nie wpada na modlitwę raz w tygodniu, z przyzwyczajenia.

[vogon.jeltz]

> Czy tylko mnie szokuje ta niekonsekwencja postępowania?

Co w tym szokującego? Widzisz jakąś zasadniczą różnicę pomiędzy dwoma różniącymi
się nieistotnymi detalami zbiorami bredni?

Odpowiedź dla autorki wątku: oczywiście nie posyłać. Im mniej ludzi
będzie posyłało swoje dzieci na gów.no warte lekcje katechezy, tym większa
szansa, że ktoś wreszcie wywali to ścierwo ze szkoły i skończą się podobne dylematy.

[ariana1]

vogon.jeltz napisał:
Co w tym szokującego? Widzisz jakąś zasadniczą różnicę pomiędzy
dwoma różniącym i się nieistotnymi detalami zbiorami bredni?

Tak, widzę zasadniczą różnicę. Ale skoro dla ciebie biblia to zbiór
bredni, to nie mamy o czym mówić. Widać z dodą ci bardziej po drodze.

[vogon.jeltz]

> Tak, widzę zasadniczą różnicę.

To mówisz, że ile tych diabłów zmieści się na główce od szpilki?

> Ale skoro dla ciebie biblia to zbiór bredni

A jak inaczej określiłabyś baśnie starożytnych półdzikich ludów pasterskich,
mających zerowe pojęcie o świecie i takież osiągnięcia cywilizacyjne?

[ariana1]

vogon.jeltz napisał:

> > Tak, widzę zasadniczą różnicę.
>
> To mówisz, że ile tych diabłów zmieści się na główce od szpilki?
>
> > Ale skoro dla ciebie biblia to zbiór bredni
>
> A jak inaczej określiłabyś baśnie starożytnych półdzikich ludów
pasterskich,
> mających zerowe pojęcie o świecie i takież osiągnięcia
cywilizacyjne?

Bez komentarza. Szkoda mi czasu dla ciebie.

[vogon.jeltz]

> Bez komentarza. Szkoda mi czasu dla ciebie.

Kochana, zanim zabierzesz swoje obrażone "uczucia religijne" może najpierw
wskaż, które z użytych przeze mnie określeń nie odpowiada prawdzie?

I wciąż czekam na odpowiedź, jakież to zasadnicze różnice istnieją pomiędzy
różnymi odłamami religii chrześcijańskiej nie sprowadzające się do
przysłowiowych diabłów na szpilce i abstrakcyjnych rozważań czy natura Chrystusa
ma cechy Multiple Personality Disorder czy tylko zwykłej schizofrenii?

[je2bny]

ariana1 napisała:

> vogon.jeltz napisał:
> Co w tym szokującego? Widzisz jakąś zasadniczą różnicę pomiędzy
> dwoma różniącym i się nieistotnymi detalami zbiorami bredni?
>
> Tak, widzę zasadniczą różnicę. Ale skoro dla ciebie biblia to
zbiór
> bredni, to nie mamy o czym mówić. Widać z dodą ci bardziej po
drodze.
================================================
Wytłumacz mi staremu na jakiej podstawie w szkole naucza się religii,
wszak religii nie można nauczyć, to nie jest nauka.
Tak samo jak psa nie można nauczyć, że przemówi ludzkim głosem, tak
samo człowieka nie można nauczyć WIARY, a jedynie tylko wytresować
jednego i drugiego i to właśnie jest ta różnica pomiędzy nauką i
wiarą.
Proszę o przeczytanie "apelu ateisty", a w szczególności ten
fragment pogrubionym drukiem.


Apel ateisty
~solaris
Widząc bardzo często na forum nieudane próby pokazania ludziom
uzależnionym od religii
faktów przeczących dogmatom wiary , czy też prowokujące logiczną
część ludzkiego umysłu do
wysiłku apeluję - nie tędy droga.
Nasz system wartości , sposób widzenia świata - to wszystko
kształtuje się w dzieciństwie. Hierarchowie
religijni doskonale zdają sobie z tego sprawę. Indroktynowany od
wczesnego dzieciństwa człowiek nie
potrafi wyobrazić sobie świata w sposób inny niż ten jakim karmiono
go od tylu lat. Każde wasze
prowokujące pytanie mające wykazać religijny falsz uruchamia obronę
umysłu uzależnionego. Jego obroną
jest negacja faktów a następnie agresja. On nie potrafi już żyć bez
schematów myślowych wpajanych
mu długie lata. Czy moralnie dopuszczalnym jest aby uzależniać
człowieka od religii a nstępnie
czerpać z tego korzyści? Moim zdaniem ( a zapewne i sporej części
społeczeństwa) nie.
Myślę , że uzależnionym od religii nie powinniśmy nisczyć
fundamentów ich postrzegania świata. To
może mieć fatalne skutki - przecież to często zabranie im jedynego
celu życia. Ich świat może runąć -
dlatego często religianci na fakty reagują agresją - po prostu
bronią się tak jak potrafią - nie można
ich za to winić.
Powiem co można. Można od najmłodszych lat uczyć dzieci
logicznego myślenia, przekazywać wiedzę i
upowszechniać dostęp do wiedzy. Wiedza i intelekt to najwięksi
wrogowie religii. Dbajamy o wykształcenie
naszych dzieci a religijny narkotyk nie znajdzie dla siebie pożywki.
W dzieciach nadzieja - a my jesteśmy
za to odpowiedzialni.
==========================================
@ariana1 - oto fragment "historii kościoła"
Rzymski filozof Celsus poświadcza fałszowanie pism
chrześcijańskich, mowiąc o rewizjonistach: "przerabiali Pisma Święte
z ich pierwotnej postaci i usunęli wszystko, co pozwalało im na
odparcie skierowanych przeciwko nim zarzutów." - (Pomimo zakazania
przez Kościół prowadzenia jakichkolwiek dalszych badań dotyczących
pochodzenia Ewangelii, uczeni wykazali, ze wszystkie cztery uznane
przez Kościół Ewangelie zostały przerobione i poprawione)
Twoje zacietrzewienie wynika z tego właśnie, co ująłem powyżej,
że Ciebie nie nauczono religii[wiary], a jedynie wytresowano i tak
jak dobrze wytresowany pies reaguje na komendę "aport", tak samo i
Ty reagujesz[bez zastanowienia] na hasło religia[wiara].

[mamabasia]

Jak ktoś ma ciasny umysł to go religia czy wyznaie faktycznie
ograniczy.

I bardzo dobrze !

[brave48]

Uszanować! - to znaczy że ma własne poglądy i odwagę je wyrażać!

[zwiatrem]

Wlasnie moj syn zrezygnowal z religii.
Uszanowalam Jego decyzje i nie zamierzam niczego zmieniac.

[karol_zmj]

uszanować to można chęć noszenia zielonych włosów ale jak dziecko nie
wierzy to nie wierzy i wysyłanie go na religię na siłe powinno być
karane

Dzielne dziecko!

[kgsz]

Pochwalił za samodzielność, odwagę przeciwstawienia się rodzicom i presji
otoczenia, a potem zabrał do kina, na lody i gokarty.

A, moje dziecko?
Nie będzie chodzić na religię - po co prać mu mózg?

[anika1983]

dokładnie!

[wuetend]

a skąd wiesz, że to jest samodzielność ??
z tego co pamiętam z autopsji cielęcy wiek 13 lat charakteryzuje się
tym, że szuka się uznania wśród rówieśników. Więc tej odwagi
szukałbym gdzie indziej raczej.


POROZMAWIAĆ POWAŻNIE. być może 13-latek rozgląda się za różowymi
blondlalkami, a być może już ma conieco pod kopułą.




kgsz napisał:

> Pochwalił za samodzielność, odwagę przeciwstawienia się rodzicom i
presji
> otoczenia, a potem zabrał do kina, na lody i gokarty.
>
> A, moje dziecko?
> Nie będzie chodzić na religię - po co prać mu mózg?

[kgsz]

OK, porozmawiac poważnie (poprosić o uzasadnienie i zaakceptować je).

Czy samodzielność - dalece nie każdy małolat podąża z prądem nawet, jeśli
potrzebuje akceptacji (bo niekoniecznie jej szuka).

Swoją drogą jest na pewno bardziej świadomy przyczyn podejmowania takiej decyzji
niż decydowania, że jest na tyle dojrzały, by przystąpić do I komunii.

[jolunia01]

Nie wnikając w przyczyny takiej decyzji dziecka i nie analizując (w
przeciwieństwie do innych piszących) Twojej sytuacji, odpowiadam -
NIC. To znaczy tylko i aż tyle - NIC. Polskie prawo jednoznacznie
stanowi, że tylko w sytuacji, kiedy rodzice chcą, aby dziecko
uczestniczyło w takich zajęciach, to zgłaszają ten fakt w szkole. W
innej sytuacji nie muszą niczego robić - ani pisać podań o
zwolnienie, ani sie tłumaczyć, ani niczego innego.
Odrębną sprawą jest powód dla którego dziecko nie chce chodzić na te
lekcje - tu jednak warto poznać przyczynę niechęci. Nie narzucać
jednak swojej woli.

[eruiluvatar]

Byłbym dumny.

[krystyna_anna]

W pewnym wieku dzieci zaczynają myśleć i chcą same podejmować decyzje. Na Twoim
miejscu chyba bym starała się dowiedzieć , czemu i w zależności od tego jego
decyzję uszanować , lub spróbować dziecko nakłonić do zmiany zdania .Swoją drogą
ciekawe , ile by było statystycznych katolików w Polsce , gdyby chrzest
przyjmowało się w pełni świadomie w wieku np. 18 lat .

A na inne przedmioty chce?

[ppo]

To ciesz się! Sporo gimnazialistów w ogóle nie lubi szkoły, a zmusić
do "obowiązku szkolnego" nie będzie coraz łatwiej...

[alfred-alfred]

Religia nie jest przedmiotem, to podmiot. Ksiądz nie jest
człowiekiem - jest kimś więcej. Dla przykładu: sądy cywilne nie są
własciwe dla orzekania kar dla księży-pedofili. Jedynie sądy
kościelne. Jak dziecko nie chce chodzić, to trzeba zmusić -
skutecznie...

[tojatojatoja]

> Religia nie jest przedmiotem, to podmiot. Ksiądz nie jest
> człowiekiem - jest kimś więcej. Dla przykładu: sądy cywilne nie są
> własciwe dla orzekania kar dla księży-pedofili. Jedynie sądy
> kościelne.

Mylisz się. Jak najbardziej sądy powszechne (jednak nie cywilne, jak
piszesz, a karne) moga orzekać w sprawach księży pedofili.

Stosowanie kodeksu karnego nie jest wyłączone w stosunku do księży.
Choć obserwując polskie realia można czasem odnieść takie mylne
wrażenie...

[your_stary]

Rzuciłbym go na pożarcie lwom. Ewentualnie ukrzyżował.

[forencka]

Nie chce, niech nie chodzi. Będzie mądrzejszy.

[konsultant313]

POGRATULOWAł!!!!!

[estiej]

pogratulowałbym.

[forencka]

To całe gadanie o samodzielnej decyzji... Każda religia to bujdy i oszustwa, nie
posyłajcie tam swoich ukochanych dzieci.