Tylko mamusia

[kaktus29-only]

Jest jak w temacie moja 5 latka od dwóch tygodni boi się ze mną rozstać. Mała od września chodzi do zerówki początki były trudne nawet bardzo ale po jakiś 3 tygodniach było już fajnie . Córka polubiła Panią zaprzyjaźniła się z dziećmi było super ale od parunastu dni płacze w szkole jak Pani pyta o co chodzi to mówi że tęskni do mamy, tak jest też w domu jak mnie nie widzi dłużej to pyta gdzie jestem. Dzisiaj jedzie na urodziny do koleżanki na które czeka już od dawna ale dziś powiedziała że mam z nią tam zostać jak powiedziałam że nie mogę to powiedziała że wcale nie jedzie i się popłakała. Stanęło na tym że ją zawiozę i za małą godzinkę mam ją zabrać. Ostatnio spędzam z nią dużo czasu bo nie pracuje wiele rzeczy robimy razem jest super a może właśnie tu jest problem że tego jest za dużo. Szkoda mi dziecka bo widać że jest taka rozerwana między mną i tęsknotą a między tymi fajnymi rzeczami czyli szkołą koleżankami. W domu jest spokojnie nie wydarzyło się nic co w naszym mniemaniu mogło tak wpłynąć na córkę. Pani w szkole powiedziała że dziecko jest rozwinięte w sensie emocjonalnym jest dojrzalsza od innych 5 latków w grupie. Nie wiem gdzie mam się już dopatrywać takiej zmiany w zachowaniu dziecka.

[dzidzia_ch]

to norma rozwojowa
mialam podobny problem z moja Ola,codziennie placz w przedszkolu "bo teskni za mama"
plakala 15 minut a potem super uczestniczyla w zajeciach,bawila sie z dziecmi
konsultowalam jej zachowanie z przedszkolnym psychologiem i stad wiem ze takie zachowanie zdaza sie nawet 5 latkom
moja Ola przestala plakac a zaczela jej kolezanka z grupy,plakala calymi dniami,rowniez na dworze i wycieczkach
i tez przeszlo
najlepiej nie roztrzasac tego problemu,nie robic wyrzutow corce "ze taka duza i placze",uczulic Panie zeby nie rozdmuchiwaly problemu i bron Boze nie zawstydzaly malej przed grupa
u nas super zachowaly sie dzieci,pocieszaly,rozmieszaly a nawet pozwolily jej byc dyzurna prze tydzien(najbardziej lubiana przez dzieciaki "fucha" w przedszkolu)
wprowadzialam tez system drobnych nagrod,dzien bez placzu to naklejka i to chyba tez pomoglo
mama tej drugiej dziewczynki nie robila nic i placz minal jak i u mojej Oli

[dzidzia_ch]

aha u nas placz zaczal sie po 1,5 roku chodzenia do przedszkola
ja bym jeszcze porozmawiala z Pania,moze cos zauwazyla
corcia jest teraz w 1 klasie szesciolatkow,na 18 dzieci plakal jeden chlopiec i tez dopiero po miesiacu
nasza wychowawczyni powiedziala ze to stres adaptacyjny bo czesc rodzicow byla zdzwiona ze 6 latek tak rozpacza za mama,wiec moze Twoja corcia tez go przezywa

[kaktus29-only]

Bardzo dziękuję Ci za odpowiedź, trochę się uspokoiłam, teraz widzę swój błąd kiedy ciągle mówiłam nie płacz w szkole, jesteś dużą dziewczynką, inne dzieci nie płaczą itp. Faktycznie lepiej zostawić to swojemu biegowi nie naciskać. Niestety dziś trochę opadły mi ręce ponieważ córka jak do dej pory od mniej więcej 2 tyg popłakiwała w szkole tak jak napisałaś po 10-15 min potem wszystko ok dalej uczestniczyła w zajęciach, ale właśnie dzisiaj nie pozwoliła się zostawić przed klasą strasznie płakała. Musiałam z nią wejść wtedy zagadywała ją pani i ja się wycofałam. Płakać mi się chce taką sytuacje miałyśmy dokładnie na początku września. Po 1,5 tyg jakoś już mogłam zostawić ją z dziećmi i panią przed klasą. Czuje się jak bym wróciła do punktu wyjścia. Boje się tego aby nie zraziła się do szkoły, Idę po nią o 15 wcześniej o 2 godz ale pani powiedziała że to może być dobry pomysł aby przez parę dni zabierać ja wcześniej. Kręcę się w kółko.

[dzidzia_ch]

wiem co czujesz szczegolnie jak widzisz wokol same rozesmiane dzieciaki a tylko twoje placze
u nas bardzo pomogly dzieci,kolezanki wychodzily po Ole do szatni (byl problem z wejsciem)
mysle ze bardzo bypomoglo gdyby coreczka miala jakas blizsza kolezanka z ktora by szla do szkoly,zeby razem weszly i zeby byla blisko niej juz w klasie
mozesz zaprosic ktoras dziewczynke do domu,pogadac z mama jaki jest problem,napewno pomoze
ja tak troszkepomoglam dziewczynce z naszej klasy ktora nie mogla znalezc sie wsrod dzieci,mama tej dziewczynki mnie poprosila opomoc a ja juz taka pokierowalam moja Olka ze teraz sa najlepszymi kolezankami
popros tez pania zeby absolutnie nie ganilacorki za placz i zeby pilnowala aby dzieci jej nie dokuczaly z tegopowodu
ona naprawde nie robi tegospecjalnie czy zlosliwie,ma poprostu ciezki okres,to wciaz male dziecko

[kaktus29-only]

Dzidzia_ch Dzięki po raz kolejny, tak, widok tylko mojego dziecka które ma zapłakaną buzie porażająca sytuacja, tym bardziej że mam poczucie winy że nie robię wszystkiego by było dobrze. Rozmawiałam z mamami innych dzieci i dwie najbliższe koleżanki mają pomóc mojej córce w ponownym zaadaptowaniu się. Dziś bardzo płakała przy drzwiach weszłam z nią do klasy to był jeszcze większy ryk dziewczynki chciały ją zabrać prosiły żeby z nimi usiadła itp ale moje dziecko się nie dało przekonać, może jutro. Wiem tylko tyle że wczoraj jak mój mąż odbierał ją wcześniej z zajęć to pani powiedziała że Lenka płakała tylko przy mnie i chwile jak zamknęły się za mną drzwi później normalnie uczestniczyła w zajęciach. Myślę że robię źle wchodząc z nią na górę. Jutro będę musiała to jej jakoś wytłumaczyć, znów się boje co było dzisiaj a jeszcze godzinka tylko została.

[mkaroli]

Moi chłopcy mieli różne fazy, na tęsknotę pomagało, gdy mówiłam im, że rozumiem, że tęsknią i że to jest normalne. Trzeba wyraźnie zaakceptować uczucia ale powiedzieć, że płacz nie jest w tym wypadku najlepszym rozwiązaniem. Czasami działał tez drobiazg typu misiek (malutki), który był w kieszeni u chłopaków, taki tęsknotowy