jak myślicie

[inka281]

mam problem. Mój syn chodzi do zerówki w przedszkolu. Radzi sobie dobrze.
Choć pani mówi, że nie ma powodu do niepokoju. Ale problem jest inny. ok.20
marca sa zapisy do szkoły i niektórzy rodzice chcą wystosować pismo do
dyrekcji szkoły o to aby dzieci z tej gupy były w jednej klasie. Jak
myślicie, czy jest to korzystne dla dziecka?
W grupie mojego synka sa dzieci faworyzowane przez panie, np. zawsze
wybierane do występu w przedstawieniach, czy taka swoista stygmatyzacja
nie "pójdzie" razem z dziećmi do szkoły jeśli będą w jednej klasie?
Czy dla rozwoju psychospołecznego jest to sytuacja korzystna?
A może macie doświadczenia w tym względzie?

[verdana]

Trudno powiedzieć. W opisanej przez Ciebie sytuacji - raczej niekorzystna. Poza
tym jak bedzie czuło się dziecko "sopza rejonu" przypisane do zgranej już
grupy?
W klasie faworyzowane ( o ile w ogóle..) będą inne dzieci, co najmocniej odbije
się na "byłych prymusach".

[nooleczka]

Wydaje mi się że nie masz się czego obawiać, bo przecież dzieci wraz z
przejściem do szkoły zmienią wychowawczynię. U nas w szkole jest tak, że są
dwie klasy pierwsze - w jednej są zgrupowane głównie dzieci z zerowki
przedszkolnej, a w drugiej dzieci z zerówki szkolnej. I taki układ wydaje mi
się najbardziej ok, bo dzieci idąc do pierwszej klasy nadal mają dzięki takiemu
rozwiazaniu jakieś poczucie bezpieczeństwa, szkoła nie wydaje się być "czymś
nowym i bardzo strasznym",bo przeciez wokoło same znajome twarze rówieśników.

[kina74]

u nas w szkole jest jedna zerówka, więc dzieci do niej chodzące nie są
rozdzielane, dla dzieci z "zewnątrz", czyli dzieci po zerówkach przedszkolnych
tworzone są dwie klasy pierwsze. Dyrektor bardzo przychylnie jest nastawiony do
próśb rodziców, czyli to o czym piszesz. Dla mnie jednak ważniejsze było aby
zapisać córkę do jednej klasy z przyjaciółką z podwórka i z dziewczynką, która
mieszka bardzo blisko nas. W ten sposób dziewczyny mają kontakt również poza
szkołą, a my (rodzice) sobie pomagamy w różnych sytuacjach organizacyjnie.

[ka1311]

Moja córka jest w takiej sytuacji i nie oceniam tego pozytywnie. Jedynym plusem
jest faktycznie znajomość między dziećmi, czyli brak stresu przy poznawaniu
nowych dzieci, ale jest to także minus. Dzieci, które są ze sobą od trzeciego
roku życia bardzo się zmieniły, ale sporo "opinii" przylgnęło i to w jakiś
sposób dzieli dzieci. Najgorszą sytuację mają dzieci nieśmiałe, takie z boku.
One będąc nieśmiałymi wobec swoich kolegów w przedszkolu nie mają okazji
do "pokazania" się w szkole. One są po prostu już zaszufladkowane jako te,
które zawsze ustępują, stoją z boku. Wśród dzieci jest to bardzo silne i
obserwuję to na własnym "podwórku" jakim jest klasa mojej córki.

[inka281]

no właśnie obawiam się sytuacji, o której piszesz. Moje dziecko nie należy do
super zdolnych, ale nie jest też słabe... Jak juz napisałam pani mówi, że
wszystko jest w porządku i nie ma do synka uwag. Czasem mam wręcz wrażenie , że
jest w przedszkolu postrzegane jako nijakie, bo niczym szczególnym się nie
wyróżnia ani w dobrą ani w złą stronę. Nie chciała bym aby nijakosć przeszła
razem z nim.

[ka1311]

Ale ta pani przecież nie będzie wychowawczynią synka w szkole? A jak synek
radzi sobie z kolegami? Jak oni go postrzegają? Myślę, że to są najważniejsze
pytania na które trzeba odpowiedzieć.

[ewamonika1]

W szkole, do której chodzą nasze dzieci, są tworzone po 3 klasy pierwsze. I
zawsze dzieci z zerówek przedszkolnych (dwie grupy z najbliższego przedszkola)
są rozbijane na te 3 klasy. Ponieważ przedszkole "wypuszcza" dzieci z dwóch
grup - dzieci te stanowią sporą część w każdej z nowoutworzonych klas
pierwszych.
I od początku szkoły daje się to wyczuć. Trzymają się razem, rozumieją się w
pół słowa. Od charakteru dziecka zależy, czy otworzy się na nowe znajomości,
czy będzie chciało się obracać tylko w znajomym gronie.
Zarówno córka jak i syn mają dobre relacje z dziećmi, z którymi chodziły
wcześniej do przedszkola, jak z i z tymi, które poznały dopiero w 1 klasie.

Powiem tak: na pewno lepiej jest być w małej choćby, ale grupie znajomych sobie
dzieci. Na szczęście w szkole, którą wybraliśmy, dzieci znające się stanowią
mniejszość w stosunku do reszty klasy i nie są "silniejszą" grupą.

e.

[kristy4]

Opowiem jak ten problem wygląda w szkołach międzynarodowych (mieszkam za
granicą, moje dzieci są w 6. i w 1. klasie). Tutaj klasy miesza się co roku.
Dzieci wiedzą, że po wakacjach zmieni się nauczyciel i zmienią się koledzy. Na
początku ten pomysł bardzo mi się nie podobał, sama chodziłam przez 8 lat
szkoły podstawowej w prawie takim samym składzie klasy, nauczyciele nie
zmieniali się często. Teraz widzę dobre strony układu w jakim przyszło uczyć
się moim dzieciom. Uczniowie nie idą przez szkołę z "łatkami" dobrego lub
złego ucznia, każdy co roku zaczyna od nowa. Moje dzieci mają więcej przyjaciół
i są otwarte na zawieranie nowych przyjaźni.
Każdy nauczyciel wychowawca dostaje klasę na rok, jest specjalistą np. od
pierwszej lub drugiej klasy... Dzieci mogą więc spotkać różne osobowości
nauczycielskie , poznać odmienne style pracy. Nawet gdy trafią na gorszego
nauczyciela, wiadomo, że po roku i tak go zmienią.
Wiem, że w Polsce obowiązuje inny model szkoły, ale wydaje mi się, że w Twojej
sytuacji optowałabym za wymieszaniem dzieci zerówkowych i przedszkolnych. Będą
w nowej klasie i będą miały przed sobą nowe szanse.
Pozdrawiam!
Kristy

[aszar.kari]

Do powyzszych uwag Kristy, dodam jeszcze, ze w klasach 1-5, do ktorych chodzila
moja corka obowiazkowa zmiana kolegow i kolezanek siedzacych przy wspolnych
stolach w czasie lekcji nastepowala 3 razy w ciagu roku. Zalozenie bowiem bylo
takie, ze czlowiek musi nauczyc sie wspolpracowac z roznymi ludzmi i w roznych
ukladach zmiennych osobowosci. W ogole w Jej szkolach zawsze duzy nacisk
kladziono na umiejetnosc pracy w grupie/zespole i na umiejetnosci adaptacyjne.
To sie przydaje w zyciu
W sprawie tematu watku - ja osobiscie nie popieralabym zadnych rodzicielskich
inicjatyw zmierzajacych do narzucania nowej szkole starego ukladu istniejacej
klasy przedszkolnej. Pomijajac wszystko inne, dla samych dzieci najbardziej
oczywistym winno byc, ze zaczynaja "nowe zycie" jako uczniowie w szkole i to ma
swoje konsekwencje jesli chodzi o uklady kolezenskie.
Aszar

[evee1]

U nas jest dokladnie tak samo (moze to ten sam kraj ). U nas jeszcze
sugeruje sie, zeby dzieci bawily sie z roznymi, a nie stale z tymi samymi
dziecmi. W efekcie moje dzieci maja kolegow i kolezanki w roznych klasach, na
tym samym poziomie, ale takze mlodszych i starszych.
Ja oceniam ten model bardzo pozytywnie.