Uważajcie proszę na swoje maluchy!!!

[Gość: Iza]

Wczoraj szliśmy z mężem i naszą córą do domu. Było już ciemno, osiedlowa
uliczka, dochodząca do osiedlowej drogi, z dwóch stron żywopłot. Właśnie
mijaliśmy jakąś mamę, która stała przy wózku i coś poprawiała przy małej
dzidzi, patrzę a 3-4 metry dalej drugi szkrab może 2 może 2,5 letni idzie
prosto na ulicę, a zza żywopłotu przebłyskują światła samochodu, zdążyłam
krzyknąć do męża łap go, ale mąż już był przy maluchu, kierowca jechał na
szczęście wolno i też zrobił skręt kierownicą! Mąż tylko podprowadził
szkraba do jego mamy mówiąc, że on by tak nie ryzykował, na co mama
szarpnęła malucha i zaczęła na niego wrzeszczeć (dosłownie).

Niecały miesiąc wcześniej mieliśmy inny przypadek, my jechaliśmy samochodem,
kiedy na ulicę, wprost pod nasze koła, wepchnęła się pani z wózkiem.
Przejście z sygnalizacją było 2 metry dalej, ale czerwone dla pieszych, więc
po cóż było podejść i czekać jak można na skróty. Jechaliśmy wolno i mimo
bardzo śliskiej drogi wyhamowaliśmy, ale kiedyś ta osoba może nie mieć tyle
szczęścia.

Ja wiem, że większość tutejszych mam uważa na swoje Skarby, ale może ten
wątek trafi to do tych kilku mam które nie biorą pod uwagę, że malucha
trzeba mieć na oku cały czas (wczorajsze zdarzenie), albo, że auta też nie
można zatrzymać od razu (mimo zahowania odpowiedniej prędkości, droga
hamowania zawsze wynosi ileś tam metrów, już nie mówiąc o tym, jak jeżdżą
niektórzy kierowcy).

[agat1]

Wiesz Izo, chodząc i jeżdżąc po ulicach odnoszę takie samo wrażenie, że
niekiedy mamom brak wyobraźni. A wchodzenie z wózkiem wprost pod samochód w
naszym mieście jest nagminne - albo taki obrazek mama stoi na chodniku i czeka
na zielone światlo na przejściu, a przednie kółka wózka są już na jezdni,
samochody muszą je omijać ! Ja też jestem mamą, mój czteroletni synek to żywe
srebro, ale sam dobrze wie, że nawet na chodnik przed domem nie ma prawa wyjść
sam, jeśli nie ma z nim kogoś z dorosłych. Może to też przesadne, ale wolę tak
niż żeby się miało coś stać.
No i mam wśród swoich znajomych rodziców, którzy lekceważą nakaz przewozenia
dzieci w fotelikach lub na specjalnych podstawkach, co mnie też przeraża.
Przecież to nie jest tak bardzo kosztowne, kupic fotelik lub podstawkę
starszemu dziecku.

[Gość: aluc]

parę dni temu zostałam ochrzaniona przez tatusia, który nie patrząc puścił
prosto pod moje koła (na szczęście bardzo wolno jadące, bo już widziałam, co
się święci) parkę dzieciaków w wieku podstawówkowym, oczywiście nie na pasach,
tylko trzy metry dalej, oczywiście na ukos przez jezdnię, bo szybciej,
oczywiście dzieci przodem, żeby się nie pałętały gdzieś z tyłu, oczywiście
żadne "najpierw w lewo potem w prawo potem jeszcze raz w lewo", bo strata czasu
a tatusiowi się spieszy

otworzyłam okno i naprawdę grzecznie zwróciłam mu uwagę, że jakby ktoś jechał
szybciej, to takie zachowanie może skończyć się nieszczęściem, a on na mnie
wsiadł, że to ja mam uważać (tak, jakbym nie uważała)

[Gość: agat1]

No właśnie - powyższy przykład dobitnie pokazuje jak się uczy dzieci. Wyrosną z
nich w przyszłości kierowcy piraci, przejeżdżający na czerwonym świetle
skrzyżowania i zmieniający pas ruchu bez sygnalizowania kierunkowskazem, tak,
jak zapewne robi to tatuś. Często można też spotkać ludzi przechodzących przez
pasy na czerownym świetle dla pieszych, jeśli akurat nie jedzie żaden samochód.
Świetna nauka dla dzieci, które to widzą lub za sprawą rodziców biorą w tym
udział.

[Gość: Insomnia]

No właśnie. Odprowadzałam dzisiaj moją 6-letnią córę do przedszkola. Prawidłowo
zatrzymałyśmy się na czerwonym świetle, itp, itd. a tu nagle moja dziewczynka
mówi, że wczoraj z tatusiem przechodziła na czerwonym świetle jak nic nie
jechało. Dziecię wiedziało, że źle zrobili i odpowiednio to skomentowało, ale
nie zmienia to faktu, że muszę sobie dzisiaj wieczorkiem z tatusiem na ten
temat porozmawiać. A i jeszcze straszną dzisiaj miałam drogę do przedszkola.
Ponieważ przedszkole stoi na ulicy wąskiej, bez chodnika, to naprawdę trudno
tamtędy iść, zwłaszcza z dwójką dzieci (w tym jednym w wózku), a innej drogi
nie ma. No i szłyśmy sobie tą piękną drogą (w Warszawie) a obok nas migały
samochody (przy ograniczeniu 40 km/h) ze średnią na oko 70 km/h. Nie muszę
nawet mówić jakie czyste wróciłyśmy do domu, bo kałuże obok nas w dziurawej
jezdni pryskały na każdą stronę a i duszę cały czas miałam na ramieniu czy
jakiś świetny kierowca w nas nie przywali.

[Gość: Goka]

Ja w obronie pieszych
Przykład nr 1: wchodzę na pasy(ZAWSZE na nich przechodzę), gdy za zakrętu nie
wiadomo skąd nadjeżdza szybko samochód. Kierowca wyglądał na jaieś 20 lat,
muyka na full, okno otworzone(w takie zimno). W ostatniej chwili cofnęłam się z
dzieckiem na chodnik. Oczywiście zaczęłam krzyczeć, tylko,że on i tak mnie nie
słyszał, a potem to tylko płakać mi się chciało, no bo co by było, gdyby
nadjechał jakbyśmy byli w połowie pasów (pewnie...,brrr).
Przykład nr 2: czekam, by wejść na pasy, a na parkingu obok facet kombinuje coś
samochodem(już patrzę w jego stronę dociekliwiej i uważam). Facet stwierdził,
że jedzie w przeciwną stronę niż pasy-więc przechodzę. Nagle facet stwierdził
zdanie, że zmienia kierunek jazdy i na wstecznym jedzie na pasy!!! (za pasami
jest zakręt, w który on chciał wjechać). Oczywiście on hamuje w ostatniej ja
znów się drę i wkurzam-dlaczego idiota tak drastycznie zmienił zdanie!!!

Ja wiem, że zazwyczaj wini się pieszych "lezie se jakaś paniusia i myśli,że jej
każdy ustąpi", "a ta baba, gdzie z tymi torbami się pcha"-to są słowa czlonków
mojej rodziny, gdy spotkała mnie wątpliwa przyjemność podróżowania z nimi.

Pozdrawiam i życzę wszystkim oczu i uszu i rozumku szeroko otwartych. Goka.

do Goki

[agat1]

Wiesz, ten wątek to właściwie nie był atak na pieszych, tylko głos rozsądku w
sprawie bezpieczeństwa dzieci. Masz rację,że kierowcy zachowują się bardzo
egoistycznie na ulicy, szczególnie w takich sutyacjach, jakie opisałaś. W
naszym mieście są co najmniej dwa przejscie dla pieszych, na których co roku
ginie jakiś przechodzień, bo - zazwyczaj bardzo młody - kierowca wjeżdża zza
zakrętu, przy czerwonym świetle, mając jedynie zieloną strzałkę co oznacza, że
powinien się zatrzymać i upewnić, czy może wjechać. A komentarze typu "gdzie ta
baba lezie" (czy zawsze tylko pod adresem kobiet takie padają?) są wyrazem -
nie gniewaj się - prostactwa i tyle.
Ja na przykład nigdy nie pozwoliłam mojej teściowej, która zajmowała się naszym
synkiem, wychodzić na spacery z wózkiem, gdyż ona nie dosłyszy, w związku z
czym jest bardzo zagrożona na ulicy - nie usłyszy klaksonu...
Pozdrawiam i życzę bezpiecznych spacerów

[Gość: Goka]

Tak, wiem tem wątek to nie żaden atak, ma za zadnie zwiększyć naszą czujność.
Ja po prostu napisałam własne doświadczenia z kierowcami. Napisałam ten post,
po to, aby kierowcy też troszeczkę uważniej i rozsądniej kierowali pojazdami.
Ja mam prawo jazdy 4 lata, a za kierownicą siedzę bardzo rzadko-"niedzielny
kierowca" i uważam, że jeżeli nie potrafię dobrze prowadzić , to nie prowadzę,
gdyż w ten sposób przysłuże się sobie i społeczeństwu nie wyrządzając nikomu
krzywdy. Natomiast zwłaszca wśród bardzo młodych ludzi, którzy mają te prawa
jazdy rok, 2 lata, czy nawet 5 panuje dziwne przekonanie, ze oni już umieją
jeżdzić(no bo w końcu dostali te prawko).
Niestety mija się to najczęściej z prawdą, o czym będziemy zapewne mogli się
przekonać latem, kiedy to większość takich ludzi "dosiądzie" samochodów
rodziców.
Komentarze typu "gdzie ta baba lezie" należa jak najbardziej do ludzi
prymitywnych i prostaków (ulubione powiedzenie mojego szwagra), ale niestety
rodziny się nie wybiera

[Gość: Iza]

Zaczynając wątek nie atakowałam pieszych, tylko prosiłam mamy o uwagę na swoje
pociechy, właśnie m.in. dlatego, że nie każdy kierowca jeździ zgodnie z
przepisami i zdąży wyhamować. Pal licho jeśli ucierpi samochód, ale jeśli coś
się stanie człowiekowi to już jest to tragedia, i zawsze potem myślimy jak
można było jej uniknąć. Może ten post zapobiegnie kilku takowym, bo zwróci
uwagę na problem.

Przykłady z mojego życia z zeszłego roku:

1) stałam na drodze dojazdowej do sklepu, 1,5 metra przede mną taksówkarz,
nagle wrzuca wsteczny i cofa, bo gdzieś zauważył wolne miejsce. Nie miałam
gdzie uciec, więc stuknął mnie w błotnik! I jeszcze hasła, pani za blisko
stała (!!!) i coś o kobietach za kierownicą - nawet się nie obejrzał do tyłu,
a co by było gdyby tamtędy ktoś szedł? (nawet z nim nie dyskutowałam, telefon
i wezwałam policję, przyjechali, policjant zwymyślał taksiarza od amatorów
(dobrze mu tak) i jeszcze wlepił mandat... bo była jego wina). Tego nauczył
mnie mąż, jeśli ktoś stuknie mi samochód, a jesteś przekonana, że to jego
wina - nie dyskutuj z facetem, bo będzie się wymądrzał i przegadywał, tylko
zawsze dzwoń po policję.

2) staliśmy z mężem na czerwonym świetle, nagle z tyłu puk, facet zatrzymał
się na naszym zderzaku, też jego wina, ale co by było gdyby wjechał na
przejście (nie zauważył czerwonego światła i nas o 10 rano, to pewnie i
pieszego by nie zauważył, a wtedy słaba pociecha, kto jest winny)

I pewnie każda z nas mogłaby dodać coś ze swojego życia. Może jestem
przewrażliwiona (choć czytając Wasze posty wnioskuję że nie), ale gdy mąż
łapał tamtego malucha oblał mnie zimny pot ze strachu, że brzdąc wpadnie pod
samochód.