moda w gimnazjum

[nowabiala1]

Czy to prawda, ze teraz w gimnazjum jest moda na podarta, pocieyta ,
poszarpana odziez ? Syn zniszczyl nowa pluze zyletka bo podobno tak trzeba.

[ibulka]

Hmm Piętnastolatka z mojej rodziny jest teraz w 3 klasie gimnazjum - faktem
jest, że nigdy za modą nie podąża za wszelką cenę, ale nie widzę ani nie
słyszę, aby nastolatkowie chodzili ubrani w ten sposób...
Są na pewno jakieś wyjątki, ale nie sądzę, żeby to była moda, która akurat
teraz się pojawiła i wszystkich opanowała...

Za pociętą bluzę opierniczyłabym syna z góry na dół. Moda - jeśli takowa
faktycznie się pojawiła - przeminie jak każda inna, a bluzy nie odzyska.
Przecież można było odłożyć kasę i kupić specjalnie uszyty w ten sposób ciuch...
No i oczywiście - za karę za zniszczenie ubrania - nie kupiłabym przez dłuższy
czas nic nowego. Nie mówię oczywiście o rzeczach potrzebnych - bielizna,
skarpetki, ale o gratisach.


A tak na marginesie jeszcze mi przyszło do głowy...
Jesteś pewna, że syn sam sobie tak załatwił tą bluzę, i nikt mu w tym nie
pomógł? W której jest klasie?
W gimnazjum zaczyna się tak zwana fala - starsi kocą młodszych. Gdyby moje
dziecko wróciło do domu w nowej, pociętej i poniszczonej bluzie, chyba
nabrałabym obaw, że ktoś zniszczył ciuch celowo, a nie było to zwykłe podążanie
na modą.

Pozdrawiam.

[verdana]

Bez przesady - jesli syn pociął ciuch zyletka i nadal w nim chodzi, to nie
znaczy, ze go zniszczył tylko przerobił. Zamim moda przeminie, to bluza i tak
by sie zniszczyła, albo wyszła z mody, albo by wyrósł. Buza nie jest wieczna z
natury rzeczy. Karać nie ma za co, zastanawiać się, czy jest taka moda - też
nie.
Chce chodzić w podartym, znaczy się, ze tak się teraz chodzi do gimnazjum. Nie
widzę problemu. Nie mnóżmy konfliktów z nastolatkami bez potrzeby, bo zabraknie
nam kar i argumentów, gdy naprawdę stanie się coś powaznego.

[mika_p]

Verdana, naprawdę bez mrugnięcia okiem popatrzysz, jak coś, na co wydałaś 10%
swojej pensji, na drugi dzien po zakupie jest cięte żyletką, bo moda???

[mysz56]

to przecież niszczenie odzieży kupionej za zarobione przez rodziców pieniądze
tu chodzi o zasadę szanowania rzeczy a podkreślać indywidualizm możn w inny
sposób

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

mysz56 napisała:

> to przecież niszczenie odzieży kupionej za zarobione przez rodziców pieniądze
> tu chodzi o zasadę szanowania rzeczy a podkreślać indywidualizm możn w inny
> sposób

Czyje to w końcu ubranie? Rodzica, czy dziecka?
Zostało podarowane, czy oddane w leasing?

Bo jeśli podarowane, to obecnie jego właścicielem jest dziecko i może sobie to
ubranie dowolnie przerabiać.

[lola211]

Kiedys sama darlam dzinsy, bo to bylo modne, zreszta- mam takie i dzis.
Nie widze problemu- to dziecko w tym chodzi, nie ja, zreszta- do ciuchow nie
mam naboznego stosunku, stad pewnie mi latwiej zaakceptowac przerabianie
odziezy.Moja 8 latka jakis czas temu sprawila sobie takie wlasnie dziury w
dzinach, podejrzewam ze pod wplywem jakiegos teledysku.

[ibulka]

lola211 napisała:

> Kiedys sama darlam dzinsy, bo to bylo modne, zreszta- mam takie i dzis.
> Nie widze problemu- to dziecko w tym chodzi, nie ja, zreszta- do ciuchow nie
> mam naboznego stosunku, stad pewnie mi latwiej zaakceptowac przerabianie
> odziezy.Moja 8 latka jakis czas temu sprawila sobie takie wlasnie dziury w
> dzinach, podejrzewam ze pod wplywem jakiegos teledysku.


Chciałabym, żeby moje Dzieci skonsultowały ze mną swój zamiar - zamiast
zniszczyć jakąś tam bluzę, na przykład firmową, moglibyśmy pomyśleć o innej -
nowej, bez znaczka, ale za to przerobiliśmy ją na 'super-ciuch' i wszyscy
byliby zadowoleni.

[lola211]

Skoro musisz w takie sprawy ingerowac, to niech dzieci sie dostosowuja- ja
takiej potrzeby nie mam.

[ibulka]

lola211 napisała:

> Skoro musisz w takie sprawy ingerowac, to niech dzieci sie dostosowuja- ja
> takiej potrzeby nie mam.


Nie to, że MUSZĘ INGEROWAĆ.
Mam w rodzinie Piętnastolatkę, która więcej czasu spędza u nas w domu, niż u
siebie. Lubi ciuchy - zwłaszcza nowe Nie jest to typ panienki w stylu 'O
Boże, ja MUSZĘ-TO-MIEĆ!', ale chyba każdemu jest miło, kiedy kupi sobie nowy
ciuszek.
No i na przykład będąc matką dwóch [póki co małych ] Dziewczynek chciałabym,
żeby ustalały ze mną pewne sprawy tak, jak Piętnastolatka robi to ze swoją
Matką albo ewentualnie ze mną.

Sprawy wyglądają tak: założmy, że Matka z Piętnastolatką jadą na zakupy, i
Dziewczyna ma do wyboru: ta bluza kosztuje [zakładam tylko!] 100 zł., bo jest
firmowa NIKE itd., a ta kosztuje 42 zł, też jest ładna, ale jeśli chcesz możesz
przerobić ją na bezrękawnik, doszyć jakieś naszywki, poprzerabiać sobie według
własnego uznania itd. - a ja [Matka] mogę ci w tym najwyżej pomóc.
Jeśli decydujesz się na NIKE - nie robisz z nią nic.

I sprawa jest załatwiona - Piętnastolatka ma świetne ciuchy - niektóre ze
znaczkiem, a inne za grosze, ale za to bajerancko poprzerabiane, podniszone itd.
Moim zdaniem to nie jest ingerencja, wtrącanie się w sprawy dziecka, tylko
pewnego rodzaju kontrola i możliwość wyboru, podjęcia decyzji.


Pozdrawiam

[sir.vimes]

A tego kompletnie nie pojmuję - w ten sposób uczy się dziecko "szacunku" dla
marki . Po co?
Myślę, że dziecko powinno wiedzieć , że niektóre ubrania są przeznaczone na
konktretne okazje(wizyty, teatr, restauracja, itp itd) i że z takimi strojami
nie wolno robić nic.
Ale bluzy , dżinsy itp? Podarte czy niepodarte ; drogie czy tanie; firmowe czy
nie - i tak nie są ani galowe, ani eleganckie, i jako strój formalny użyte nie
zostaną.

[ibulka]

sir.vimes napisała:

> A tego kompletnie nie pojmuję - w ten sposób uczy się dziecko "szacunku" dla
> marki . Po co?

Jeśli ma już fajną, markową bluzę, to niech ją szanuje, bo każdy lubi mieć
czasami coś ze znaczkiem w szafie, a takie ciuchy niestety są dużo droższe
od 'zwykłych'.


> Myślę, że dziecko powinno wiedzieć , że niektóre ubrania są przeznaczone na
> konktretne okazje(wizyty, teatr, restauracja, itp itd) i że z takimi strojami
> nie wolno robić nic.
> Ale bluzy , dżinsy itp? Podarte czy niepodarte ; drogie czy tanie; firmowe czy
> nie - i tak nie są ani galowe, ani eleganckie, i jako strój formalny użyte nie
> zostaną.

Piętnastolatka posiada bardzo elegancką bluzę NIKE., zapinaną na zamek - jest
idealna do teatru czy na imieniny do cioci, czy na wigilię klasową. Dyskretny
znaczek, czarna, bardzo ładna.
Strój elegancki to niekoniecznie spodnie w kancik i biała bluzeczka.

[sir.vimes]

Czyli marka czyni elegancję??? Nie bardzo.

[ibulka]

sir.vimes napisała:

> Czyli marka czyni elegancję??? Nie bardzo.

Tego nie napisałam.
Napisałam, że markowa bluza może być elegancka - i często jest.
Wolę nastolatka w ślicznej, eleganckiej firmowej bluzie na rozpoczęciu roku,
niż w bieluśkiej koszuli z kołnierzykiem i sweterku w romby.

Marka nie czyni nikogo ani niczego lepszym. Po prostu fajnie jest mieć w szafie
czasami jakiś łaszek ze znaczkiem. Może dla Was nie - dla mnie i nie tylko
tak

[sir.vimes]

Dla mnie nie - dla mnie przyjemnie jest mieć w szafie coś naprawdę cudownego. A
gdzie, kiedy i za ile kupione - rzecz drugorzędna.

"> Marka nie czyni nikogo ani niczego lepszym. Po prostu fajnie jest mieć w szafie
>
> czasami jakiś łaszek ze znaczkiem. Może dla Was nie - dla mnie i nie "

A to już ty napisałaś - nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że marka może kogoś
czynić lepszym, gorszym , jakimkolwiek.
A bluza dresowa markowa jest równie odpowiednia do teatru czy na wizytę jak
bluza dresowa ze stadionu. Jeżeli jako alternatywę do stroju sportowego widzisz
jedynie sweterek w romby - hmmm, trochę przykre...

[ibulka]

sir.vimes napisała:

> "> Marka nie czyni nikogo ani niczego lepszym. Po prostu fajnie jest mieć w
> szafie
> czasami jakiś łaszek ze znaczkiem. Może dla Was nie - dla mnie i nie "

> A to już ty napisałaś - nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że marka może kogoś
> czynić lepszym, gorszym , jakimkolwiek.

Mam nadzieję )


> Jeżeli jako alternatywę do stroju sportowego widzisz
> jedynie sweterek w romby - hmmm, trochę przykre...

Ojejku, jaka Ty jesteś och i ach i w ogóle! :o))
Podałam PRZYKŁAD - wiesz co to jest? :o)
Mam Ci wymieniać co uważam za strój sportowy, a co za elegancki? :o)

[sir.vimes]

> > A to już ty napisałaś - nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że marka może k
> ogoś
> > czynić lepszym, gorszym , jakimkolwiek.
>
> Mam nadzieję )
>

Natomiast Tobie przyszło i śpiesznie (i bez żadnej przyczyny) rzuciłaś się
zapewniać, iż jednak tak nie jest...
I w niemal każdym zdaniu podkreślasz , że ciuszek markowy, że Nike, że coś tam -
gdybyś pisała o cudownym materiale, o kunszcie krawcowej, o oryginalnym fasonie...
Podkreślanie marki a nie jakości przedmiotów dla mnie jest nonsensem.

A poza tym-
jako przykład stroju eleganckiego podałaś czarną bluzę dresową.

[ibulka]

sir.vimes napisała:

> > > A to już ty napisałaś - nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że marka
> może k
> > ogoś
> > > czynić lepszym, gorszym , jakimkolwiek.
> >
> > Mam nadzieję )
> >
>
> Natomiast Tobie przyszło i śpiesznie (i bez żadnej przyczyny) rzuciłaś się
> zapewniać, iż jednak tak nie jest...
> I w niemal każdym zdaniu podkreślasz , że ciuszek markowy, że Nike, że coś
tam
> -
> gdybyś pisała o cudownym materiale, o kunszcie krawcowej, o oryginalnym
fasonie
> ...
> Podkreślanie marki a nie jakości przedmiotów dla mnie jest nonsensem.
>
> A poza tym-
> jako przykład stroju eleganckiego podałaś czarną bluzę dresową.


Lubię NIKE i dlatego podaję tą firmę. Mogę zmienić na PUMĘ albo Addidasa, jeśli
masz awersję do haczyków :]

Piętnastolatka z mojej rodziny ma bluzę czarną dresową. Może to nie jest typowy
dresik, ale coś w tym stylu. I świetnie się w niej prezentuje na 'okazjach'.
Chcesz zdjęcie bluzy? Mogę zalinkować.

[sir.vimes]

"Jeśli ma już fajną, markową bluzę, to niech ją szanuje, bo każdy lubi mieć
czasami coś ze znaczkiem w szafie, a takie ciuchy niestety są dużo droższe
od 'zwykłych'."

Nie rozumiem czemu dziecko miałoby BARDZIEJ szanować ubrania markowe od nie-
markowych.

[ibulka]

sir.vimes napisała:

> "Jeśli ma już fajną, markową bluzę, to niech ją szanuje, bo każdy lubi mieć
> czasami coś ze znaczkiem w szafie, a takie ciuchy niestety są dużo droższe
> od 'zwykłych'."
>
> Nie rozumiem czemu dziecko miałoby BARDZIEJ szanować ubrania markowe od nie-
> markowych.


Ehhh, strasznie się czepiasz :o)

Nie chodzi o to, żeby bluza NIKE była świętością, a sweterek za 7,59 z bazarku
szmatą do podłóg, ale po prostu kiedy coś kosztowało nieco więcej i było
swojego rodzaju prezentem ekstra, to nie chciałabym widzieć takiej bluzy
poszarpanej itd.
Do poszarpania i przerobienia na fajny, modny ciuch ze stylem i charakterem
mogę kupić nieco tańszy łaszek i co najwyżej pomóc wyczarować z niego inne cudo.
Markowe ciuchy są fajne same w sobie - jeśli nastolatek chce coś ze znaczkiem,
to proszę bardzo, ale nie do przeróbki.

[lola211]

Widzisz, dla mnie pociachane dzinsy nie sa zniszczone, wrecz przeciwnie,
nabieraja nowego stylu- stad nie ma znaczenia, czy beda kosztowac 50 zł. ,czy
200.

[ibulka]

lola211 napisała:

> Widzisz, dla mnie pociachane dzinsy nie sa zniszczone, wrecz przeciwnie,
> nabieraja nowego stylu- stad nie ma znaczenia, czy beda kosztowac 50 zł. ,czy
> 200.


Zależy jak potniesz... :o)
Jeśli fajnie i starannie - są przerobione.
A jeśli rodzicom na złość, bo zabronili albo coś w tym stylu, niedbale i na
szybkiego, to sorry - ale to są spodnie ewidentnie zniszczone...
Wszędzie są granice smaku - co innego fantazyjne wycieruchy i obszarpane
dziury, a co innego wyrwa na pół uda, która strzępi się bez ładu we wszystkie
strony!!!

Wolę kupić Dziecku spodnie za dwie stówki - modne, bez potrzeby przeróbki, i
takie za pięć dyszek, w których można powycierać kolana czy postrzępić tu i
ówdzie.
Te droższe spodnie pozostaną fajne i bez przeróbki, no i będą nadawać się na
większość okazji - te poszarpane będą dobre na dyskotekę, wyjście do kina, na
dwór itd.

Sorry, ale nie puściłabym dziecka do szkoły w dżinsach z dziurami - po prostu
uważam, że do szkoły trzeba chodzić w 'całych' ubraniach, bo to jest szkoła, a
nie wybieg dla modelek.
Mówię zarówno i gimnazjum - gdzie niektóre dziewczyny wyglądają na 17-latki
przez spódniczki ledwo zakrywające pupę i makijaż jak z filmu, jak i o
podstawówce, gdzie dziewczynki z 4 klasy mają na twarzy więcej tapety niż ja -
'stara baba' - przed jakąś imprezą.
Z liceum jeszcze nie miałam styczności, bo Piętnastolatka dopiero będzie
wchodziła w te szeregi.


[Oczywiście jest to moje zdanie, i nie potępiam tych Rodziców, którzy nie widzą
nic złego w kilogramie tapety na buźce i ciuchach jak z pod latarni - są gusta
i guściki, są różne charaktery i różne poglądy... :o)]

Pozdrawiam serdecznie! :o)

[sir.vimes]

Zgadzam się - kiedys była moda na malowanie wzorków na martensach. Moja
przyjaciółka została skrzyczana (możliwe, że też uderzona, nie pamiętam
dokładnie) nawet zanim zdążyła wytłumaczyć , że wie jak to zmyć.
A przecież martensy same w sobie rodzice jej kupili PONIEWAŻ były MODNE a nie
dlatego, ze do życia niezbędne. Bez przesady.

Pamiętam też modę na dzieury w spodniach i obszarpane szorty z dżinsów
-strasznie podobały mi się spodnie starszej koleżanki - pocięte w równiutkie
pasy niemal (wyglądało to pięknie - pas opalonej skóry, pas dżinsu na przemian.)
Moje szorciki nie posłużyły mi za długo - tata wyrzucił je i długo sie
tłumaczył, bo był pewien , że to jakieś resztki po szyciu))

[sir.vimes]

A poza tym fajnie jest mieć szczęśliwe , zadowolone z siebie dziecko , które
SAMODZIELNIE i twórczo sie "wykreowało" a nie smutasa naciągającego na "firmowo
podartą" bluzę za 300 zł.

A jeżeli ktoś chce kupować dziecku rzeczy "postpunkowe" - firmowo znoszone itp -
to polecam sklep Pepe Jeans i inne takie (Diesel też może być).
Za wspomnianą przez Verdanę sumę 145 zł można tu koszulki np. Albo szalik.

[nchyb]

> Pamiętam też modę na dzieury w spodniach i obszarpane szorty z dżinsów
he, he, też miałam, mojej mamie się nie podobały, ale nie wyrzuciła, bo
widziała ile włożyłam w to zachodu, by takie szorty uzyskać...

[agatka_s]

Ja potraktowalabym to jako wandalizm. Karac bym nie karala, ale kazala sobie
zaplacic za bluze. No i raczej dlugo bym nic nowego do ubrania nie kupila.

Dzieki Bogu u nas taka moda nie przyszlaby dziecku do glowy, poza tym
nauczyciele by nie pozwolili-gdyby moje dziecko przyszlo w pocietych ubraniach,
niwatpliwie zostalabym poproszona o wyjasnienie (moje dziecko co prawda chodzi
do 5 klasy podsatwowki, ale w gimnazjum dzieci sa traktowane tak samo).

Moda to moze byc na taki lub inny fason, ale nie na niszczenie ubran.

[verdana]

A. Nie wydaję na żadną rzecz do ubrania dla dziecka 10% pensji. W tej cenie nie
kupilam nawet córce sukni na studniowkę.
B. Gdy cos daję dziecku, jest to dziecka - nie moje. Owszem, mogłabym
ewentualnie ukarać za zniszczenie bluzy tak, by nie nadawała się do noszenia, a
aja musiałabym kupic nastepną. Natomiast skoro dziecko chce ją nosić w tym
stanie - nie ma mowy o zniszczeniu. Bedzie mu nadal służyła jako bluza.
Zaprotestowalabym tylko przeciw kupieniu nastepnej, gdyby po namysle pociętej
nie chciał nosić.
C. W liceum mojej córki nie takie rzeczy jak pocięta bluza się nosiło i
nauczyciele nie reagowali. Może dlatego byla to bardzo spokojna, kulturalna
szkola, bez przemocy , gdzie jeszcze nauczyciele zachowali autorytet... Bo
wykorzystywali go w waznych sprawach, a nie nieistotnych.

[wegatka]

verdana napisała:

> A. Nie wydaję na żadną rzecz do ubrania dla dziecka 10% pensji. W tej cenie nie
>
> kupilam nawet córce sukni na studniowkę.

10% Twojej pensji to może być dużo więcej niż 10% pensji kogoś innego.

[verdana]

Suknia mojej córki kosztowała dokładnie 145 zł. Bluzy gimnazjalistce w tej
cenie bym nie kupiła.

[agatka_s]

pamietam jeszcze swoje lata licealne i wiem ze czasem miewa sie rozne pomysly
na swoj wyglad i modne bywaja przedziwne rzeczy nie do "przelkniecia"
przez "wapniakow"-problem stary jak dowcip o rodzicach i nietoperzach...

Ale...co zniszczenie to zniszczenie. Poprostu uwazam ze nie mozna przejsc do
porzadku dziennego nad tym ze nastolatek cos zniszczyl i to niezaleznie czy to
jego wlasnosc,czy moja. Poprostu nie mozna przejsc do porzadku dziennego nad
wandalizmem, niezaleznie czy dotyczy on wl;asnej bluzy, lawki w parku czy
drogich adiodasow kolegi (nawiazuje tu do pewnego duzego watku zdajsie ze z
tego forum).

W tym pocieciu zyletka, mnie nie chodzi o to jak ta bluza wyglada. Chodzi o to
ze zostala zniszczona.

A w szkole zwroconoby uwage, poniewaz w szkole zwraca sie uwage aby ubior byl
schludny i dostosowany do miejsca jakim jest szkola. Poza tym przyjscie
dziecka w zniszczonym ubraniu uznano by za jakis sygnal, i pewnie z tego powodu
poproszonoby rodzica o zajecie sie sprawa. Juz nie chce sie powtarzac ze syn
chodzi do szkoly spolecznej gdzie jest okolo 150 dzieci-wiec kazde jest
obserwowane na biezaco-i jestem pewna ze taka manifestacja zostalaby
zauwazona. Mysle ze w panstwowych molochach to jakby dziecko przyszlo nawet
bez ubrania to mogloby umknac nauczycielom...

ale czy zniszczył?

[nchyb]

Czy to naprawdę zniszczenie? Czy bluzę trzeba wyrzucić do śmieci, bo juz do
noszenia się nie nadaje? Czy dziecko dalej ją nosi, tyle, że nie podoba się ona
mamie?

Jako ta, która osobiście żyletką nacinała dziury na kolanach w nowych dżinsach -
uważam, że jeżeli bluza dalej jest w noszeniu to o co robić tragedię? Dziecko
nosi taką, jaka mu się podoba.

Przy okazji, sama miałam w latach osiemdziesiątych kupione dekatyzownane
dżinsy, więc nie cudowałam z pumeksem w pralce. Ale kilka moich kolezanek tak
robiło. Spodnie niszczyły się dużo szybciej, kilka matek się wkurzało, że
ciężko zapracowane pieniądze na porządne granatowe dżinsy były wyrzucone w
błoto, bop dzieci chciały niechlujne plamiaste spodnie...

> Ale...co zniszczenie to zniszczenie. Poprostu uwazam ze nie mozna przejsc do
> porzadku dziennego nad tym ze nastolatek cos zniszczyl i to niezaleznie czy
to
> jego wlasnosc,czy moja. Poprostu nie mozna przejsc do porzadku dziennego nad
> wandalizmem, niezaleznie czy dotyczy on wl;asnej bluzy, lawki w parku czy
> drogich adiodasow kolegi
Agatko, dla mnie czym innym jest wandalizm, celowe niszczenie, a całkiem czym
innym doprowadzanie własnej odzieży do takiego stanu, jaki mi się podoba...

> W tym pocieciu zyletka, mnie nie chodzi o to jak ta bluza wyglada. Chodzi o to
> > ze zostala zniszczona.
Zapytam raz jeszcze, czy na pewno została zniszczona. Czy trzeba ją było
wyrzucić, czy nie da się jej nosić? Czy dziecko chce ją nosić dalej i teraz mu
się bardziej podoba? Bo jeżeli tak, to dziecko wcale jej nie zniszczyło. Tylko
ma inny gust niż mama, co jest zazwyczaj bardzo normalne

Przy okazji, nie zniszczyłam lalki mając 5 lat. Po prsostu za bardzo obcięłam
jej włosy. Po prostu nie podobały mi się jej warkocze, chciałam lalkę z
krótkimi włosami. Dla części z was pewnie byłby to wandalizm i niszczenie
drogiej zabawki. Na szczęście moja mama tak na to nie patrzyła...

[mera73]

Mam bardzo podobne odczucia co nchyb i verdana. Do nastolatka co prawda mojemu
dziecku daleko, ale mam zamiar ze uda mi się uniknąć argumentu "ja ci to kupiłam
za ciężkie pieniądze, a ty...". Przecież w liceum różne rzeczy się robiło - ja z
koleżankami oczywiście tez dziurawiłam dżinsy, farbowałam ciuchy tak, żeby
porobiły się na nich barwne "zacieki" itp. Moja mama czasem sama dostarczała mi
pomysłów, a czasem - protestowała, ale z powodu mojego wyglądu a nie
zniszczeń... Jeśli dziecko potnie bluzę nie złośliwie, i nie prosi o nową, tylko
chce wyglądać modnie - to co mi do tego?

[acorns]

> Ale...co zniszczenie to zniszczenie. Poprostu uwazam ze nie mozna przejsc do
> porzadku dziennego nad tym ze nastolatek cos zniszczyl i to niezaleznie czy
> to jego wlasnosc,czy moja.
> Poprostu nie mozna przejsc do porzadku dziennego nad wandalizmem, niezaleznie
> czy dotyczy on wl;asnej bluzy, lawki w parku czy drogich adiodasow kolegi

Ale to nie było zniszczenie tylko taka moda. To tak jak na poprzecierane
obszarpane spodnie. Czy kupi się nowe spodnie poprzecierane i podstarzone
firmowo, czy poprzecina się i obszarpie swoje stare spodnie czy też nowe, to
bez znaczenia. To jest przeróbka, coś jak tuning samochodu. Porównywanie
pocięcia własnej bluzy, którą dostosowuje się do mody do zdemolowania ławki w
parku jest nie trafione.

> Poza tym przyjscie dziecka w zniszczonym ubraniu uznano by za jakis sygnal, i
> pewnie z tego powodu poproszonoby rodzica o zajecie sie sprawa.
> Juz nie chce sie powtarzac ze syn chodzi do szkoly spolecznej gdzie jest
> okolo 150 dzieci-wiec kazde jest obserwowane na biezaco-i jestem pewna ze
> taka manifestacja zostalaby zauwazona.

Nauczyciele nie przeleżeli 80 lat pod lodem, więc są trochę zorientowani w
modzie młodzieżowej. Zwłaszcza że z dziećmi i młodzieżą stykają się na codzień.
Nie sądzę żeby poprzecierane, podziurawione, farbą maźnięte spodnie uznali za
zniszczone. Gdybym został poproszony o zajęcie się tą "sprawą", pokazałbym
nauczycielowi paragon za te spodnie albo bluzę, żeby wiedział ile to kosztowało
i że dziecko z pewnością biedy nie klepie i chodzi obdarte bo tak lubi, a
szkoła, zwłaszcza społeczna nie powinna zabijać w uczniach indywidualności i
kreatywności przejawiającej się między innymi noszeniem własnoręcznie
przerobionych ciuchów jakich nie ma nikt inny.

[lola211]

Jakie zniszczenie? Przerobienie i tyle.

[anulex]

Zależy od kręgu, w jakim dany osobnik się obraca. Pewnie w jakiejś tam grupie
młodzieżowej podarte ciuchy są modne. To nic nowego. Na szczęście moja mama nie
zapomniała, jak to jest być młodym i sama podpowiadała mi gdzie i w jaki sposób
ciąć, żeby było na topie

Syn nie zniszczył tylko, jak ktoś słusznie zauważył, przerobił. Z tego co
pamiętam kilka lat temu w "Filipince" istniał dział, w którym radzono, jak
przerabiać stare, niemodne ciuchy na nowe i fajne. Jego nowa bluza nie trafia w
Twój gust i to tu leży problem. Gdyby obklejał wazoniki techniką vintage,
umieścił jakąś naszywkę na swoich spodniach, przemalował pokój, oddał swoją
bluzę do przeróbek krawieckich lub też obkleił swoje zeszyty ozdobnym,
własnoręcznie wykonanym materiałem, nie miałabyś najprawdopodobniej pretensji,
że zniszczył, a to byłaby analogiczna ingerencja w formę przedmiotu.

I jeszcze: Nie przesadzajmy z tym szacunkiem. Rozumiem szacunek do rodziców i
ich ciężkiej pracy. Ale szacunek do rzeczy samych w sobie? Dla mnie to brzmi
conajmniej niezręcznie.

---
Tabula Rasa - forum dla ludzi kochających dyskusje.
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=45427

[scher]

Ja za verdaną.

Sz.

[verdana]

No, Scher, zaskoczyłeś mnie, słowo!
Tak od pewnego czasu mam wrazenie, ze Twoja surowość i mój liberalizm sa do
siebie dziwnie zbliżone.

[scher]

verdana napisała:

> No, Scher, zaskoczyłeś mnie, słowo!
> Tak od pewnego czasu mam wrazenie, ze Twoja surowość i mój liberalizm sa do
> siebie dziwnie zbliżone.

Też się tego domyślałem

Sz.

[mika_p]

Anulek, piszesz "radzono, jak przerabiać stare, niemodne ciuchy na nowe i
fajne" - a tu mowa o nowiutkiej bluzie. Kupowanej zapewne w jakimś tam
porozumieniu z dzieckiem, więc fajnej.
Są sytuacje, w których człwoiek nastoletni powinien się pokazać w stroju
przyzwoitym, na przykład na herbacie u babci - i po to jest mu potrzebna
porzadna bluza. A jak zamiast niej jest ochłap, to można się wkurzyć. Bo to
oznacza, że i tak trzeba bedzie kupić bluzę, tylko kurna nie daje gwarancji, że
między Dniem Babci a Wielkanoca nie trzeba bedzie kupić trzeciej, bo dziecku
nawet do łba nie przyjdzie, żeby uzgodnić przeróbkę na ścierkę.
Mógł ten młdoociany ciachacz przynajmniej uzgodnić z matką ciachanie, albo
odczekac kilka dni, az rzecz przestanie być az taka nowa.

A co do niszczenia zabawek - w wieku 5 lat mój Junior obciął wąsy plusozwemuy
tygryskowi, bo chciał sprawdzić, jak bedzie wyglądał. Tylko, że to był MÓJ
tygrysek! Dany do normalnej zabawy, a nie destrukcji.

[wieczna-gosia]

moda na wygladanie jak lacharz w gimnazjum/liceum jest stara i wieczna

niektorzy z niej nie wyrastaja zreszta

jesli bluza jest nowa, fajna a mimo to pocieta- wkurzam sie ( a niby czemu mam
sie nie wkurzyc), ale po prostu nowej nie kupuje. To ze moje dziecko do teatru
pojdzie w pocietej nowej blizie bo nie ma calej- jest jego zmartwieniem, nie moim.

Inna sprawa ze podobnie jak verdana nie wydalabym za duzo na zaden ciuch dla
dziecka i jak mi zaczyna byc czegos szkoda- to dochodze do wniosku ze po prostu
wydalam za duzo i nastepnym razem musze kupic cos tanszego

[agatka_s]

Ja mam konserwatywne poglady i dla mnie pociecie bluzki zyletka, i to
niezaleznie od intencji, niezaleznie od wlasnosci tej bluzki, jest
zniszczeniem. I nikt mnie nie przekona ze to jest cos innego (np pokazywanie
swojej indywidualnosci).

Niszczenia i wandalizmu w jakiejkolwiek postaci nigdy nie zaaprobuje,
niezaleznie czy dotyczy to wlasnosci czyjejs, wlasnej, czy spolecznej.

Tak jestem wychowana: niszczenie czegokolwiek jest zle, glupie i bezsensowne.
Tak samo wychowuje mojego syna, stad jestem pewna ze nigdy przenigdy by mu do
glowy nie przyszlo cos takiego.

Mysle ze mozna byc modnym, mozna miec swoj styl, mozna byc oryginalnym bez
potrzeby niszczenia.

[lola211]

Agatko- masz prawo do takiego podejscia.
Ja cenie sobie kreatywnosc, fantazje , polot- stad nie widze zadnego problemu w
ciachaniu bluzy.Ba- sama pociacham.

[agatka_s]

lola211 napisała:

> Agatko- masz prawo do takiego podejscia.
> Ja cenie sobie kreatywnosc, fantazje , polot- stad nie widze zadnego problemu
w
>
> ciachaniu bluzy.Ba- sama pociacham.


Tylko ze ja w ciachaniu nie widze fantazji, kreatywnosci ani polotu-widze
niszczenie.


Poza tym nie widze potrzeby aby kreatywnosc, fantazje i polot manifestowac
akurat strojem szkolnym. Gdyby to przyslowiowe "pociachanie" (choc ciachaniu
jestem przeciwna nadal) dotyczylo stroju na dyskoteke, albo na podworko-no to
jeszcze od biedy bym na to przymknela oko.

Do szkoly dziecko powinno chodzic ubrane, schludnie, czysto i w niepociachanych
rzeczach. Tak samo jak lubiacy ciachac dorosly, moze sobie chodzic na
wakacjach w pociachanych ciuchach, w pracy nie powinien.

No ale ja mam poglady konserwatywne.

[ibulka]

agatka_s napisała:

> lola211 napisała:
>
> > Agatko- masz prawo do takiego podejscia.
> > Ja cenie sobie kreatywnosc, fantazje , polot- stad nie widze zadnego prob
> lemu
> w
> >
> > ciachaniu bluzy.Ba- sama pociacham.
>
>
> Tylko ze ja w ciachaniu nie widze fantazji, kreatywnosci ani polotu-widze
> niszczenie.
>
>
> Poza tym nie widze potrzeby aby kreatywnosc, fantazje i polot manifestowac
> akurat strojem szkolnym. Gdyby to przyslowiowe "pociachanie" (choc ciachaniu
> jestem przeciwna nadal) dotyczylo stroju na dyskoteke, albo na podworko-no to
> jeszcze od biedy bym na to przymknela oko.
>
> Do szkoly dziecko powinno chodzic ubrane, schludnie, czysto i w
niepociachanych
>
> rzeczach. Tak samo jak lubiacy ciachac dorosly, moze sobie chodzic na
> wakacjach w pociachanych ciuchach, w pracy nie powinien.
>
> No ale ja mam poglady konserwatywne.



Zgadzam się z Tobą! :o)
Nie zawsze pociachanie znaczy zniszczenie - fakt, ale nie do szkoły czy
pracy :o)
Impreza, weekend, wakacje, wyjście do kina z przyjaciółmi - to co innego.

[zonaniezona1]

Mam syna w wieku gimnazjalnym.
Do szkoły chodzi w rzeczach modnych, kupowanych w markowych sklepach( w sumie to
oszczędność - na dłużej starczają).
W szkole jest regulamin, który nakazuje dzieciom chodzenie do szkoły w pewien
określony sposób - ubrania mają być czyste, wyprasowane, schludne, ubranie ma
zakrywać bieliznę osobistą oraz okrywać np. gołe brzuchy . System punktowy w
ocenie zachowania premiuje dzieci w ten sposób chodzące do szkoły.
Szkoła to szkoła... do pracy też nie idzie się w super mini, czy tez z odkrytym
brzuchem... a moim zdaniem szkoła ma przygotować dzieci do funkcjonowania w
świecie dorosłych - tj . świecie pewnych norm.
Podziwiam liberalne zasady verdany, ale myślę że jeśli podchodzi się mądrze do
wychowania to ważne żeby dziecko akceptowało rodzinne normy ! I to jest
ważniejsze niż pocięcie czy niepocięcie ubrania.
Mojemu gimnazjaliście by to głowy nie wpadło- jak na razie, a jakby wpadło
...to jeśliby to zrobił bez uzgodnienia ze mną - potraktowałabym to jako mój
brak komunikacji z dzieckiem. Pewnie bym się wściekła i powiedziała parę rzeczy
do słuchu dziecku...ale na tym by się skończyło ( też jestem człowiekiem i mam
prawo wyrażać swoje zdanie, a za pajdokracją nie przepadam). Każdy ma inny cel
wychowawczy, ja chciałabym wychować rozsądnego, ambitnego człowieka.. A plan
wychowawczy dostosowuje się do konkretnego dziecka. Jakbym się zachowała , gdyby
moje dziecko miało duszę artysty ... nie wiem
Reasumując. W szkole do której chodzi moje dziecko nie spotyka się dzieci w
podartych ubraniach!

Nie wyobrażam sobie,że mógłby pociąć ubrania.

[blessyou1]

Chyba nawet w niezamożnych rodzinach dziecko ma inny strój do szkoły a inny na
tzw. "wyjscia" Do teatru nie chodzi się tym samym co na boisko, do babci na
wigilie tez. Dlaczego więc ktos miałby w pociętej bluzie chodzić do teatru?
A jeżeli chodzi tak do szkoły, i jego koledzy też tak wyglądają to znaczy że
regulamin tego nie zabrania.

[agatka_s]

A jeżeli chodzi tak do szkoły, i jego koledzy też tak wyglądają to znaczy że
regulamin tego nie zabrania.


Regulamin moze nie, ale poczucie dobrego smaku, podstaw dobrego wychowania i
szacunku dla innych powinno.

Sa poprostu rzeczy ktorych sie nie robi i juz-moim zdaniem chodzenie w bluzie
pocietej i poszarpanej (nie mowiac brudnej i smierdzacej) do szkoly , do nich
nalezy.

Szkoda ze takich rzeczy nie uczy sie juz w domach (w niektorych sie na
szczescie uczy)

[blessyou1]

Brudne i śmierdzące bywają też garnitury nie tylko poszarpane bluzy, bo to
zupełnie inna kwestia. Higiena i kultura nie zależy od tego czy stroj elegancki.
Natomiast dlaczego mówisz o braku szacunku? Jakim cudem dzieciak pokazuje brak
szacunku dla innych skoro oni też się tak ubierają?
Nie sądzę też aby nawet nauczyciele w tej szkole czuli się obrażeni strojem
swoich uczniów, bo pewnie widzieli różne dziwactwa młodziezy.
Poczucie dobrego smaku, szacunku dla innych polega na tym żeby wiedzieć jak się
ubrać na ślub, na pogrzeb, do opery, na egzamin czy na interwiew w sprawie
pracy.
Ale tu mówimy o modzie, a moda nigdy nie ma na celu okazywania szacunku albo
braku szacunku. Po prostu jest, czasem mądra, czasem głupia , ale jest.
A poczucie dobrego smaku to chyba sprawa bardzo indywidualna.

[agatka_s]

wymieniasz rozne szacowne okazje, sytuacje. Dla mnie takim miejscem jest i
szkola.

Oiszesz ze chodzi sie porzadnie ubranym na interview do pracy. Ja uwazam ze
porzadnie chodzi sie ubranym nie tylko na interview, ale i do pracy. Tak samo
uwazam ze dzieci, mlodziez w szkole powinna byc ubrana porzadnie, co u mnie
oznacza np stroj niepociachany zyletka.

Szkola jest miejscem pracy-nie jest dyskoteka, czy stadionem pilkarkim tudziez
stadionem na ktorym gra kapela rockowa.

To sa takie podstawowe zasady ktore powinno sie wyniesc z domu, ze stroj
powinien byc dostosowany do miejsca i okazji. moim zdaniem poszarpane, pociete
ubranie tudziez gole brzuchy do miejsca i okazji jaka jest szkola dostosowane
nie sa. I gust nie ma tu nic do rzeczy,

[blessyou1]

No to mamy różne poglądy ale to chyba nic nie szkodzi ))
Miejscem pracy bywa dla mnie czasami moja działka, a nie jestem wtedy
specjalnie wystrojona Nie każde miejsce pracy wymaga eleganckiego stroju,
czasem jest wręcz przeciwnie. Co do szkoły - wiemy z innych dyskusji, że opinie
są bardzo różne.
Natomiast zgadzam się z niektórymi wypowiedziami, że dziecko powinno wcześniej
poinformować o zamiarze "upiększenia" swojego ubrania. Ta kwestia akurat nie
była tu szeroko omawiana, a wydaje się ważniejsza od tego, czy poszarpana bluza
jest właściwym czy niewłaściwym strojem.

[ibulka]

agatka_s napisała:

> A jeżeli chodzi tak do szkoły, i jego koledzy też tak wyglądają to znaczy że
> regulamin tego nie zabrania.
>
>
> Regulamin moze nie, ale poczucie dobrego smaku, podstaw dobrego wychowania i
> szacunku dla innych powinno.
>
> Sa poprostu rzeczy ktorych sie nie robi i juz-moim zdaniem chodzenie w bluzie
> pocietej i poszarpanej (nie mowiac brudnej i smierdzacej) do szkoly , do nich
> nalezy.


Pocięta i poszarpania nie zawsze = brudna i śmierdząca!!!

[agatka_s]

Pocięta i poszarpania nie zawsze = brudna i śmierdząca!!!


ja tego nie powiedzialam, nie mowiac o tym ze jestem na tyle inteligentna ze
potrafie odroznic bluze pocieta od zapoconej i brudnej(tez od brudnego
garnitur).

Posiadam pewien zestaw rzeczy nieakceptowalnych przeze mnie nalezy do nich
miedzy innymi (w takiej kolejnosci)

-chodzenie w brudnych ciuchach (niezaleznie od miejsca i okazji)
-chodzenie w podartych, pocietych, zniszczonych (dla innych artystycznie
zindywidualizowanych) ubraniach do szkoly.

A co do pytania, czy dziecko powinno sie zapytac ?

Dla mnie to jest konsekwencja zasad domowych-jesli dziecku pozwala sie na
bazgranie po scianach w pokoju (bo to jego pokoj i niech sobie slicznie
bazgra), jesli pozwala sie na "artstyczne uszlachetnianie" ubran poprzez ciecie
i inne spraywanie, (bo niech sie dzieciak artystycznie wyzywa), jesli wpada
sie w zachwyt gdy dziecko wezmie zaslonke i zrobi sobie z niej spodniczkke
tudziez szaliczek (pal szesc zaslonka, ale jaki talent ma ta moja pociecha,
jaki polot)jesli pozwala sie na bazgranie po ksiazkach (bo nie wolno nikomu
zabraniac ekspresji, niech pisze wielcy poeci tez robili malunki na marginesach)
itp itd -no to trzeba to robic konsekwentnie i nie wymagac aby dziecko
przychodzilo sie pytac czy moze pospreyowac sciane budynku, albo czy moze
wymalowac na sasiada samochodzie co mysli o policji np.

Dziecko ktore wie, ze ww nie sa w domu akceptowalne, nie przyjdzie sie zapytac,
ba nawet mu do glowy nie przyjdzie pytac i robic takich rzeczy.

Jednym slowem pytanie rodzicow, wydaje mi sie wtorne wobec pewnych zasad
obowiazujacych w domu. Grunt to zeby dziecko znalo (bo mu te granice wpajano
swoim wlasnym przykladem od kiedy otworzylo oczeta) granice, wtedy naprawde
dziecko nie musi pytac rodzicow czy mu cos wolno w gimnazjum (jesli pyta, to ja
bym to uznala za swoja porazke wychowawcza)

[sir.vimes]

Dla mnie porażką wychowawczą byłaby sytuacja w której dziecko nie odróżniałoby
przerobienia ciucha na "modniejszy" od wandalizmu (typu niszczenie elewacji).

[agatka_s]

sir.vimes napisała:

> Dla mnie porażką wychowawczą byłaby sytuacja w której dziecko nie odróżniałoby
> przerobienia ciucha na "modniejszy" od wandalizmu (typu niszczenie elewacji).
>

Ja nie odrozniam

[sir.vimes]

Wiem.

[meea]

Pociesze Cie, moj maz w wieku licealnym miewal bardzo dziwne pomysly
na "upiekszanie" swojej garderoby i nie tylko (fryzury, przemalowywanie roweru,
pokoju, itd.) Pomysly byly roznorodne, czesto wg rodzicow i nauczycieli
szokujace. Wyrosl na bardzo zdolnego architekta i obecnie ubiera sie
klasycznie. Aczkowlwiek zamilowanie do dziwacznych fryzur i dodatkow zostalo mu
do dzisiaj