POBRALI SIE PO KILKU MIESIĄCACH ZNAJOMOŚCI POMÓŻCI

[Gość: szafarant]

Hej!
szukam bohaterów do tekstu. Pomóżcie!

Jak można się domyśleć - jestem dziennikarką. Piszę tekst o miłości w którym
przedstawiam 4 - 5 małżeństwa, do których doszło po 2- 5, 6 miesiącach
znajomości.
To jest tekst do kolorowego magazynu kobiecego ( jak sie nazywa wolałabym
powiedziec osobiście moim bohaterom - ale to dobry magazyn).
Tekst ma być prostą opowieścią o tym jak się ludzie poznali, pokochali i
dlaczego pobrali się tak szybko, co dziś o tym myslą - taka zwykła rozmowa.
Wszystko jest oczywiście autoryzowane.
Koniecznym elementem jest wspólne zdjęcie małzonków. Zdjęcia robione są w
profesjonalnym studio, z makijażem. wygląda się na nich swietnie i są fajną
pamiątką. ot taka zabawa.
Bardzo dziekuję wszystkim, którzy odpowiedzieli na moje wcześniejsze
ogłoszenie, wiem, że nie odpisałam wszystkim - ale to z braku czasu. Robię
niestety 100 rzeczy na raz. Dziękuję tym, którzy zgodzili się na współpracę
ze mną Prosze o więcej!!!
Czekam na kontakt
pozdrawiam
Paulina
ps. Niestety bohaterowie muszą mieć od 23 do 45 (kobiety) lat. dlatego wiele
bardzo ciekawych historii odpadło m.in. historia Pani Magdy, która jest już -
jak sama mówi - staruszką i absolutną rekordzisktą - wyszła za mąż po
miesiącu "patrzenia sobie w oczy". Dzisiaj ma 6 wnucząt i surfuje w
Internecie. Bierzmy przykład z Pani MAgdy! Dziękuję i pozdrawiam!!!

[celes]

To może my? Mamy 31 i 33 lata. Poznaliśmy się w internecie w styczniu
(towarzystko, niezobowiązujaco), parą zostaliśmy w maju a ślub był w
pażdzierniku?

ZAPOMNIJCIE O MILOSCI KIEDY OKRADAJA KALEKIE DZIEC

[Gość: PROSTO Z USA]

W imieniu poszkodowanej Ady przez jednego z polskich dziennikarzy Waldemara
Piaseckiego prosimy wszystkich o dokladne przeczytanie listu mamy Ady Dysput
Edyty Dysput jaki przeslala do wszystkich gazet polonijnych.

Niektore gazety wydrukowaly ten list ale bardzo okrojony.



Jezeli znajdziecie chwile prosze zapoznac sie z trescia tego listu i zadzwonic
do tej poszkodowanej rodziny.

Wszystkich informacje udzieli Pani babcia tego niepelnosprawnego dziecka,
ktora blaga wszystkie osoby o dobrym sercu

o zapoznanie sie z problemem.





Jej telefon jest nastepujacy: 81- 888-2110



Z gory dziekujemy.
Ochotnicy Forum Ochrony Praw Polonii
Nowy Jork




Oto ten list:



Edyta Dysput
22 King George Road
Warren, NJ 07059
14 grudnia 2002

Do Redakcji wszystkich gazet,dzienników i magazynów polonijnych oraz do ich
czytelników.

ŻEGNAJ POLONIO!

Kiedy 10 listopada przyleciałam wraz z Adą na lotnisko JFK w Nowym Jorku na
zaproszenie Forum Ochrony Praw Polonii i anonimowego urzędnika federalnego
rządu Stanów Zjednoczonych byłam pełna niepokoju. To przecież jeszcze nie tak
dawno bo w lipcu 2002, jeden z organizatorów Pan Waldemar Piasecki,
przebywający w lipcu w Kazimierzu Dolnym straszył nas, że jeżeli kiedykolwiek
przyjedziemy do Nowego Jorku upominać się o pieniądze zebrane podczas
kwietniowych obchodów 30-tych urodzin znanego hokeisty Mariusza Czerkawskiego
to FBI nas zaaresztuje a sąd amerykański skaże. Teraz to ja nie mogę się
doczekać dnia, kiedy FBI zainteresuje się Panem Piaseckim i skorumpowanymi
przez niego osobami i modle się o dzień kiedy w sądzie amerykańskim podniosę
rękę do góry i przysięgnę na biblię, że właśnie tak było.

Jeżeli chodzi o inne osoby zamieszane w sprawę protezy dla Ady to już naprawdę
nie mam siły z nimi polemizować. Pan adwokat Romuald Magda dobrze wie, ze
sprawa „śmierdzi" bo jak wtargnęłam do jego biura w obstawie Pani Małgosi
Chudziak i Pana Dariusza Michałskiego z Forum Ochrony Praw Polonii i
niezależnego producenta telewizji polonijnej (z kamerą) Pana Marka Podleskiego
to na nic nie mógł się zdobyć tylko na stwierdzenie, że za takie wtargnięcie
mógłby on zawołać policje. Pani Małgosia od razu mu odpowiedzieła „bardzo
proszę niech Pan dzwoni". Oczywiście nie zadzwonił. Ciekawe jest jedno, że na
pytania z mojej strony dotyczące całej tej afery umiejętnie się wymigiwał
czyli konsekwentnie wykręcał „kota ogonem". Bezczelnością z jego strony był
również komentarz, że jak zaproponował mójej córce kawałek czekolady, na co
Ada odpowiedziała, że nie chce, zażartował, cytuje „mam również tutaj (w
biurze) alkohol, ale nie będę Ci proponował (Ada ma 7 lat) bo mama by nie
pozwoliła". Uczułam się przez to tak upodlona, gdyż wiedziałam, że jest to
próba (na wstrzemięźliwość) dla mnie. Od samego początku bowiem organizatorzy
oskarżali mój ą rodzinę, że jesteśmy „pijacką rodziną" i że istnieje ryzyko,
że przepuścimy wszystkie pieniądze. Zachowanie Pana Romualda Magdy podczas
naszego piątkowego spotkania, świadczy tylko o jego kulturze. Ada nie tylko
nie wzięła od niego czekolady ale jak później sama powiedziała w samochodzie
odczuła, że „Pan nie był dobry dla mamy". Celem mojej wizyty było tylko
uzyskanie wyciągów z banku, gdzie były przelane pieniądze pomiędzy Citibankiem
a Klubem Rotary. Oczywiście żadnych wyciągów nie dostaliśmy. Obiecał przesłać
je natomiast faksem do Pani Chudziak. Jak dowiedziałam się od Redaktor
Naczelnej Pani Lasoty z „Kuriera Lubelskiego" pieniądze te zdeponowane były
chwilowo na jakimś tajemniczym rachunku? Czyżby Pan Piasecki miał też podobne
rachunki w Polsce? Przecież na upoważnieniu istnieją tylko dwa nazwiska
Romuald Magda i Waldemar Piasecki. Nawet przedstawiciele (nie chcieli ujawniać
swoich nazwisk) oddziału Citibanku na Greenpoincie byli zaszokowani tak
szybką „akcją przechwycenia" rachunku przez panów Magdę i Piaseckiego, który
był założony dla Ady i mojej rodziny (mój mąż Dariusz Dysput widniał na
wszystkich wyciągach (kopia w załączeniu). Ciekawe jest również, że pieniądze
te przelano do Polski w momencie jak już miałam w kieszeni bilety do Ameryki.
Zbieg okoliczności. Prawda?

Również godne zainteresowania są listy „paszkwile" napisane i podpisane przez
Panów Wieczerzaka, Chaleckiego, Archackiego, Pani Bożeny Kaminskiej i dwóch
innych osób, które nie chciały ujawnić publicznie swych nazwisk. Nigdy tych
osób nie poznałam, tak więc nie wiem dlaczego tak mnie oczerniają. A ta
ostatnia, Pani Kamińska podpisała się jako Centrum Polsko-Słowianskie. Nie
wiem co Centrum Polsko-Słowiańskie ma wspólnego z protezą mojej kalekiej
dziewczynki, chyba że żądza sławy Pani Kaminskiej i przypisania jej kredytu za
coś co się jej nie należy. Pisze ona w liście do mnie (jedyny list jaki
dostałam od organizatorów od przyjazdu do Ameryki), że powinnam dziękować
ludziom, którzy wyciągnęli do mnie rękę. Jeżeli filozofia życia Pani
Kaminskiej jest taka, że po wyciągnięciu na początku ręki do kogoś można mu
napluć w twarz na koniec, to współczuję wszystkim członkom jej organizacji.
Jakby Pani Kaminska miała kalekie dziecko, którego kikut krwawi i puchnie
przez 7 długich miesięcy, kiedy banda złodziei igra emocjami uczciwych ludzi
to by się zamknęła i nie odzywała wcale. Każda kochająca matka będzie walczyć
o swoje dziecko tak jak tygrysica walczy o swojego kociaka okrążonego przez
bandę hien. A jedną z takich hien publicznych jest właśnie Pan Piasecki.
Oczernia on ukradkiem ludzi ale publicznie to się boi wypowiedzieć. Używa
kiepskiego adwokata a sam chowa się gdzieś w jamie. Przebywając przez ten
ostatni miesiąc z rożnymi ludźmi dowiedziałam się jednego. Jest to człowiek
groźny, nieuczciwy i tylko wstyd, że Polonia pozwoliła mu omamić tak
znakomitego sportowca jakim jest Pan Mariusz Czerkawski. Ludzie, którymi Pan
Piasecki się posługuje w rozsiewaniu plotek, że moja rodzina ukradła już Adzie
$5,000 są równie winni jak on sam. Mówię tu o kamerzyście programu „TV ANTENA"
Panu Marku Skowrońskim, który też zarzucał nam pijaństwo. Ja jego nawyków i
stylu życia jaki on prowadzi nie będę komentowała.

Kiedy byłam w Waszyngtonie w American Center of Polish Culture i Pani Dr. Kaya
Mirecka Ploss opowiedziała mi jak Pan Piasecki wykorzystywał finansowo i
upijał św. pamięci Prof. Jana Karskiego to wszystko nagle zrozumiałam. A kiedy
na dodatek dowiedziałam się, że wdowa po św. pamięci malarzu Panu Łazorku ma
takie same doświadczenia co Pani Mirecka Ploss to poczułam ulgę, że i
mądrzejszych ode mnie ludzi Pan Piasecki wykorzystał. Tylko, że w moim
przypadku kosa trafiła na kamień. Za mną stoi Forum Ochrony Praw Polonii i
najuczciwsza osoba jaką kiedykolwiek poznałam - Pani Małgorzata Chudziak. Jej
prawdomówność, szczerość i bezpośredniość nie podoba się osobom, którzy mają
coś na sumieniu, ale dla nas ofiar nieprawidłowości to jedyny ratunek. Bóg
Zapłać Pani Małgosiu! Uszczęśliwiła Pani nie tylko kalekie dziecko ale dała
nadzieję mi, mojej rodzinie i wielu innym ofiarom, że warto jest walczyć o
swoje prawa.

Zadziwiające jest również zjawisko znieczulicy na polonijnym rynku. Dam
Państwu przekład, który przyprawił mnie o łzy w oczach. Otóż 10 grudnia
zadzwoniłam do działu ogłoszeń „Nowego Dziennika" i poprosiłam o podanie ceny
za ogłoszenie, ponieważ przed wyjazdem chciałam publicznie podziękować tym
wszystkim, którzy „naprawdę" mi pomogli. Kiedy osoba po drugiej stronie
słuchawki dowiedziała się, że chodzi tu o sprawę Ady automatycznie bez mojej
zgody przełączono mnie do Pani Anny Rudzinskiej, która dała mi do zrozumienia,
że jestem wariatką, że walczę o swojej prawa. Kiedy spytałam się czy zna Pana
Piaseckiego, enigmatycznie odpowiedziała, że on właściwie już nie pracuje ale
tylko pisze dorywczo. Zakończyłam tę rozmowę ze łza

[Gość: ??]

My jestesmy mlodzi i prawie od razu zdecydowalismy sie na wspolne zycie ale
slub wzielismy troche pozniej, juz po urodzeniu dziecka. Czy taka historia
moze Ciebie rowniez zainteresowac??

[soraya1]

a moze my?
poznalismy sie we wrzesniu, w grudniu zamieszkalismy razem i pozniej slob,
teraz mamy 9 miesiecznego synka i jest super

[Gość: elka]

My z mężem poznaliśmy sie 2 lata temu na początku lipca - wzięliśmy ślub 12
października, mamy roczną córcię. Ja mam 24 lata, mąż jest rok starszy. Czas
oszczędził nam wielu problemów typowo rodzinnych pt. kryzys po narodzinach
dziecka, kto ma się zajmować dzieckiem a kto nie itd.