nerwica

[bozena8510]

Witam!
Mam dziecko w wieku szkolnym.Synek chodzi do pierwszej klasy ma 7 lat.Od
pewnego czasu zauważyłam,że syn bardzo się stresuje co objawia się bólem
brzuszka,płaczem, biegunką.Kiedy jest w domu jest ok ale jak ma wyjść do
szkoły zaczyna się płacz.Nie było tego wcześniej.Syn jest dzieckiem bardzo
ambitnym i wrażliwym wystarczy żeby coś mu nie wyszło w szkole,wystarczy ze
jakieś dziecko go skrytykuje to wszystko powoduje że zaczyna się dnerwować
płakać boli go brzuch.Próbowalismy z mężem z nim rozmawiać że nie zawsze musi
być naj....żeby się tak nie przejmował wszystkim.Nadmieniam ze dziecko nie
jest opóźnione w rozwoju jest zdolny wychowuje się w normalnej rodzinie.Tylko
te stany depresyjne biorą się z faktu że on zawsze chce być najlepszy i źle
znosi porażki i potknięcia i być może stąd to zachowanie które powoduje ze
już kilka razy musiałam syna odbierać ze szkoły bo np: podczas klasówki
zdenerwował się że nie zdąży wszystkiego napisać i to wywołało reakcje
jw.Zdaje sobie sprawy że zachowanie syna ma jakieś syndromy nerwicy,ale co
robić?Czy parzyć mu ziółka uspakajające,czy iśc do psychologa?Czy ktoś ma lub
miał podobny problem i może nam doradzić?
Bożena

[alexxa6]

nerwica u dziecka nie bierze się sama z siebie,przerost ambicji też nie.Może
nieświadomie dopingujecie dzieciaka do takich "wyścigów"?
vanilla-cafe.net/

[kalendarzowa_wiosna]

Bożeno, a jak było zanim poszedł do szkoły? Tez miał tak wygórowaną ambicję?
zawsze musiał wygrywać? robić wszystko najlepiej? jaki Wy mieliście do tego
stosunek?
Ambicja sama w sobie nie jest zła, tylko gorzej gdy przybiera taką dramatyczną
postać jak u Twojego syna. Być może chłopiec zwyczajnie nie miał okazji poznać
smaku porażki. Pierwsze doswiadczenia w tej "dziedzinie" bywają bolesne.

[bozena8510]

Witam!
W sumie zawsze był taki ambitny.Zawsze jak mu coś nie wychodziło to zanosił się
od płaczu i denerwował.Oczywiście zawsze próbowaliśmy mu tłumaczyć że raz się
jest na wozie raz pod wozem i będąc w przedszkolu jakby te jego ambicje troszkę
osłabły ale tam też nie było takiej rywalizacji jak w szkole.Tu np kolega mu
powie ja dostałem 5 a Ty tylko 4 i już małego boli brzuszek,albo Pani kazała im
oddać jakąś pracę i pierwsze 5 dzieci miało dostać oceny mój syn niestety nie
zdążył co wywołało u niego nerwy płacz i ból brzuszka.Idąc do szkoły oczywiście
dopingowaliśmy go żeby dobrze się uczył ze super jak dostanie piątkę jak będzie
najlepszy ale to chyba nie jest złe,wiadomo chcieliśmy go nauczyć
zdyscyplinowanego podejścia do nauki i pokazać jakie są korzyści ( w postaci
ocen) z tego ze ktoś się dobrze uczy.To wszystko nie było robione pod presją
krzyku czy bicia,ot poprostu zawsze mówiliśmy mu ucz się ale jak Ci nie wyjdzie
trudno nic się nie stanie.Nie wiem może za bardzo sobie wziął do serca ten nasz
doping,a może coś w szkole jest nie tak,zastanawiamy się czy np ich Pani nie
stresuje dziecka.On jest wrażlwy i wystarczy ze usłyszy od Pani coś nie
przyjemnego i to może go też zniechęcić i spowodować takie stany
nerwowe.Niestety to tylko domysły bo synek nic nam nie chce powiedzieć czy tak
właśnie jest.

[monia145]

Być może, ale powtarzam być może, jakis nagły, mocno wyzwalający czynnik
wywołał w twoim synu fobię szkolną w ostrej postaci. Takim czynnikiem może byc
gorsza ocena w szkole lub niewłaściwa postawa nauczyciela.
Spróbuj przypomnieć sobie od kiedy konkretnie pojawiły sie te wszystkie objawy
psychosomatyczne, co wydarzyło sie takiego w życiu syna? Bo jak rozumiem, nie
zachowywał się tak od samego września?