Rodzić w domu?

[Gość: Joa]

Jeśli ciąża jest jak najbardziej prawidłowa, przyszła mama zdrowa i sprawna
fizycznie, nawet bez dolegliwości ciążowych, to jej pierwsze dziecko i
ewentualnie miałaby kilka minut do szpitala i męża z samochodem gdyby coś
jednak było nie tak - rodzić w domu czy jednak w szpitalu?
Może ktoś miał podobne dylematy i jego doświadczenia pomogłyby mi dokonać
właściwego wyboru?

[Gość: alexa]

ja tez bylam zdrowa, ciaza ok i wogole. tylko, ze w trakcie (po 14 godzianch)
okazalo sie, ze cos jest nie tak. natychmiast na stol do ciecia. i powdem bylo
okrecenie dzidzi pepowina, czego nie wykazalo usg. a potem trzeba bylo ratowac
dziecko. dlatego uwazam, ze za pierwszym razem nie ma co ryzykowac. kazda
minuta jest wazna w razie gdyby co, sa srodki zaradzce dla dziecka a tak droga
do szpitala skraca czas mozliwosci pomocy. kobieta rodzac jest tak skupiona na
porodzie,, ze wszystko co sie dzieje wokol jest sprawa drugorzedna. teraz sa
szpitale, gdzie jest sympatycznie. choc dla mnie pomoc byla najwazniejsza, a
warunki...wszystko mi bylo jedno. mysle, ze za pierwszym razem, gdy nie znasz
jeszcze swoich reakcji nie ma co ryzykowac. a zreszta kazdy porod jest inny i
nigdy nie wiesz jak sie zakonczy. grunt to myslec pozytywnie i skupic sie na
tym, co najwaznieszjsze. pozdrawiam.

[Gość: acha]

witam.
Ja tez mialam podobne rozterki, w szpitalu, czy w domu. Zdecydowalam sie jednak
na szpital, z nastepujacych powodow:
1. nigdy do konca nie mozna byc pewnym prawidlowosci przebiegu porodu (vide
post wyzej..)
2. to byl moj pierwszy porod i mimo swietnego przygotowania tak fizycznego jak
i emocjonalnego nie moglam byc pewna swoich reakcji.
3. bliskosc szpitala postanowilam wykorzystac do tego, zeby sie w nim zjawic
jak najpozniej (czesc porodu przypadajacego na szpital trwala 6 godzin.)
4. mimo potwierdzonego znakomitego stanu zdrowia dzidziusia, skad moge
wiedziec, ze nie wystapia niespodziwane komplikacje - w szpitalu jest lekarz
pediatra, w domu go nie ma, a nawet najszybszy maz samochodem moze nie zdazyc
dowiezc. Z reszta.. parominutowe dziecko wiezc do szpitala autem? A na karetke
mozna nie doczekac...
5. poniewaz na slowo szpital reaguje wysypka, przejzalam kilka, zanim sie na
jakis zdecydowalam. Wybor byl znakomity. Przytulny pokoik do porodow rodzinnych
(niestety za doplata, ale warto bylo), wlasna polozna, wczesniej zaznajomiona
(tego wydatku i tak nie mozna pominac przy porodzie w domu), pokoj na
poloznictwie 2 osobowy z wlasna lazienka (w ramach ubezpieczenia)
6. z perspektywy czasu - dzieki Bogu nie zdecydowalam sie na porod w domu.
JEdnak...

[Gość: Joa]

Dzięki, to świetny pomysł, żeby obejrzeć kilka szpitali i w ten sposób wybrać,
bo właśnie mnie też przeraża już sama ta instytucja. Jeśli klinika, o której
piszesz jest może we Wrocławiu (w co wątpię, ale zapytać można)to podaj proszę
namiary.
Dzięki za oba listy, pokazały mi co istotne, bo już we własnych rozważaniach
się gubiłam.

[Gość: acha]

Niestety, rzeczywiscie nie jest to szpital we Wroclawiu. Ale przypuszczam, ze i
tam mozna znalezc fajna klinike. Sprobuj moze tez w prywatnych. Czasem bywa
tak, ze mimo prywatnosci kliniki mozna w niej urodzic i potem byc na
poloznictwie mniej wiecej w zakresie ubezpieczenia. Moja przyjaciolka bedzie
rodzila w kwietniu wlasnie w takiej klinice (niestety w Krakowie). Na szyldzie
to to ma napiszne "prywatna" a jednak sporo uslug maja doplacanych przez kase
chorych.
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: nunu]

Czy mozesz podac namiary na Krakow? Ile w przyblizeniu
trzeba zaplacic z wlasnej kieszeni?

[Gość: Mamulka]

Witam,
ja polecam jeszcze takie rozwiązanie:urodzić w szpitalu,a następnie( przy
założeniu ,że wszystko odbyło się prawidłowo)- wypisać się ze szpitala do domu
na tzw."własne żądanie" czyli najszybciej jak sie da (lub chce).
Tak też uczyniłam ja.
Pozdrawiam -Mamulka

[Gość: nunu]

A jak sie da najszybciej? Ile w sumie czasu spedzilas w
szpitalu?

[Gość: melenka]

Po nieoczekiwanie ciężkim porodzie (co jest, niestety, argumentem przeciw
rodzeniu w domu-synek był owinięty pępowiną-z tego wnioskuję, że nie są to aż
tak sporadyczne przypadki) spędziliśmy w szpitalu 2 noce. Gdybym się upierała,
to pobyt mogłabym skrócić o połowę. Jednak synek był zmęczony i wolałam nie
narażać go na tak szybką zmianę otoczenia.

[Gość: krysiuku]

droga Joa! widze że wszyscy respodeci radza Ci jednak szpital, i trudno sie z
nimi nie zgodzić ale.... mysmy zaryzykowali. I było to najpiekniejsze przeżycie
ktorego nigdy nie zapomnimy!!!!! ja jestem tatą, a moja kasia miała wtedy 22
lata, nie bylo przeciwskazań, znaleźliśmy cudowna położną i powiem ci tylko
tyle że tentno dziecka przez cała akcje porodowa było takie samo. oczywiscie
trwało to troche [12 h od odejscia wód] i były juz chwile zwatpienia] jednak
oboje jestesmy zgodni co do tego że to co sie wtedy wydarzyło nie mogło by sie
zdarzyc w ŻADNYM szpitalu!!! mineło od tej chwili juz prawie 4 lata
[17.01.1998] ale to nadal procentuje.
życze pełnej satysfakcji i wyboru zgodnego z własna naturą
pozdrawiam krzysztof

[Gość: alexa]

nie demonizowalabym roli sposobu urodzenia. zawsze bylam i jestem za naturalnym
podejsciem zarowno do narodzin jak i karmienia i pozniejszego wychowania.
pojmuje to jako wsluchanie sie w siebie i dziecko, jak najmniejsza ingerencje.
ale bez przesady. wieź z dzieckim buduje sie przez lata. na pewno te pierwsze 2-
3 sa najwazniejsze, bo wtedy ksztaltuje sie sfera emocjonalna, psychiczna. ale
z drugiej strony takie dziecko ma szybka zdolnosc przyswajania nowych
okolicznosci, zapominania zlych wrazen. dlatego przeciez nikt nie pamieta
porodu. mysle, ze dobre relacje poprzednika wynikaja a tego ,z e jest dobrym
ojcem i dba o kontakt z corka. uwazam, ze rodzenie w domu jest obarczone zbyt
duzym ryzykiem. jest sporo porodow , ktorych nie da sie przewidziec. i co
wtedy???co mi po przezyciach, jak dziecko moze byc zagrozone. tu decyduja
minuty!!!! taka minuta moze przesadzic o tym, ze dziecko moze miec np.
porazenie mozgowe. czy moje odczucia sa gorsze, a rodzilam w szpitalu. NIE!!!
bo to zalezy od czlowieka. gdziekolwiek bym rodzila to mam tak glebokie
odczuwanie wszystkiego, ze zawsze to bedzie niesamowite. ja po pierwszym
porodzie -nieprzewidzianym, boje sie miec dzieci. a jesli kiedys dojdzie do
kolejnego porodu to nie wiem, jak sobie poradze ze strachem. i rodzic bede w
najlepszym szpitalu, obstawiona lekarzami, ile to nie mialoby kosztowac.

[Gość: Insomnia]

Również jestem za rodzeniem w szpitalu, bo nigdy nic nie wiadomo. Pierwszy poród
poszedł mi bez komplikacji, drugi natomiast okazał się troszkę gorszy. Dziecko
było owinięte pępowina, miałam skurcze, których nie rejestrował KTG, tętno
dziecka było słabo wyczuwalne. Ale miałam przez cały czas trwania porodu komfort
psychiczny, że jestem w szpitalu i ktoś mi pomoże. Lekarz spędził przy mnie
prawie cały czas.

Gość portalu: Mamulka napisał(a):

> Witam,
> ja polecam jeszcze takie rozwiązanie:urodzić w szpitalu,a następnie( przy
> założeniu ,że wszystko odbyło się prawidłowo)- wypisać się ze szpitala do domu
> na tzw."własne żądanie" czyli najszybciej jak sie da (lub chce).
> Tak też uczyniłam ja.
> Pozdrawiam -Mamulka

Nie jestem natomiast za szybkim wypisaniem się ze szpitala na własne żądanie. W
przypadku mojego pierwszego dziecka, które urodziło się całkowicie zdrowe, doszło
do odwodnienia na przełomie 2 i 3 doby. Na szczęście byłam w szpitalu i
natychmiastowa pomoc lekarzy sprawiła, że poradzili sobie oni z tym problemem
bardzo szybko. A i dla mnie było to mniejsze obciążenie psychiczne.

[Gość: a]

Bardzo mądre podejście!

[bunny]

TYLKO W SZPITALU!!!!

Nie rozumiem kobiet, ktore rezygnuja z dobrodziejstwa rodzenia w szpitalu!
Zawsze jest to fachowa pomoc!
Ciaza moze byc jak najbardziej prawidlowa, ale nikt nie zagwarantuje
prawidlowego porodu. Nie wyobrazam sobie ostatnich 20-30 minut z wizja
problemow bez lekarza!
Nie ma nad czym sie zastanawiac. Kwestia do przemyslenia to szpital i lekarz.
Wstyd sie przyznac, ale lepiej miec swojego, zaufanego i niestety oplaconego
lekarza. Poza tym dobrze miec osobe bliska - tatusia, albo kogos zaufanego.

A! i jeszcze jedno ... pomysl o tym strasznym balaganie w domu... Kto
posprzata? Kto wybawi plamy od krwi? Kto przygotuje posilki? Kto przyjedzie
kilka razy dziennie do twojego dziecka? Pomyslalas o zoltaczce, zlamanych
obojczykach itp? Nie zycze oczywiscie tego, ale to nie pozostawia wyboru. A!
pomyslalas o tym jak przejdziesz przez pierwszy porod? Moze pozniej bedziesz
musiala byc poddana narkozie i glebokiemu szyciu - a to tylko w szpitalu i
natychmiast.

Kiedys kobiety wlasnie z takich prozaicznych przyczyn umieraly. Brrrrr...
Moze pisze dosc drastycznie, ale na twoim miejscu za nic nie zostalabym w domu.
Zycze szczesliwego rozwiazania i wszystkiego dobrego!

Pa!

[e.n.o.l.a]

bunny napisał(a):

> TYLKO W SZPITALU!!!!

Hmm, no coz, moglabym krzyknac cos wrecz przeciwnego: Tylko w domu! Mam za
soba dwa porody domowe, na dodatek w wodzie, przed soba trzeci i prawde mowiac
za nic nie chcialabym isc rodzic do szpitala... Moze to kwestia tego, ze mialam
cudowna polozna...

[Gość: Sylwia]

Radzę rodzić w szpitalu.Ja mieszkam w bloku i nie chciałabym żeby moje jęki a
czasami krzyki słyszeli sąsiedzi.Poza tym okazało się że w decydującym momencie
moje dziecko nie może wyjść na świat i trzeba było zastosować kleszcze.Gdybym
była w domu musiałabym z głową dziecka prawie na wierzchu jechać do szpitala.
Nie wyobrażam sobie tego.Do tego synek miał pępowinę okręconą wokół szyi co
widzę nie zdaża się tak rzadko,więc zagrożone było by jego życie.Te kilka dni w
szpitalu wspominam jako luksus(C.Z.M.P.w Łodzi).Zmieniano nam
koszule,podkłady,dzieci podawano czyste,wykąpane,przewinięte.Matki tylko leżały
i karmiły dzieci.No i dochodziły do siebie.W czasie porodu naprawdę jest
obojętne otoczenie.Jeśli tylko personel jest życzliwy.Mi nawet obojętne było
to,że w kulminacyjnym momencie zebrało się trochę studentów,stażystów i nie
wiem kto jeszcze -czego wcześniej sobie nie wyobrażałam po prostu bo to był
poród rodzinny.

W domu NIE!

[Gość: Lu]

Nie rób tego!

[Gość: mamusia]

mialam swietna ciaze, bylam zdrowa i w dobrej kondycji. ale jak mi
polozna "dodatkowo" przeklula pecherz plodowy, zeby ucisk glowki dziecka
przyspieszyl akcje porodowa to sie "popsulo" troche tetno malej. natychmiast
wezwano lekarke, ktora pobrala krople krwi malej i wyslala na expresowa
gazometrie, zeby wiedziec czy dziecko nie jest przypadkiem niedotlenione. nie
bylo. tego sie w domu zrobic nie da, a pare minut niedotlenienia moze byc
grozne.
juz lepiej poszukaj dobrej kliniki.

[Gość: Kasia]

Ja też bym się nie odważyła rodzić w domu.Mimo,że do szpitala mam 5 minut drogi
samochodem.Podzielam wszystkie poprzednie opinie - w każdej chwili mogą
wystąpić powikłania.

[Gość: Doki]

Moze sprobuj rozwazyc to tak: zaloz porod prawidlowy w
domu i w szpitalu. Czy masz na podoredziu taki szpital,
w ktorym bedziesz sie czuc moze nie jak w domu, ale
dobrze i nie bedzie ci przeszkadzala "szpitalnosc"
miejsca? Jesli tak, to rodz w szpitalu. Jesli nie,
rozwaz plan dzialania na wypadek gdy cos pojdzie zle, a
idzie zle wcale nie tak rzadko (raz na 50-100 porodow).
Jesli ten plan bedzie wymagal szalenczych jazd,
panicznych telefonow, heroicznych wyslikow i trudnych
decyzji, daj sobie spokoj z rodzeniem w domu. Niby
porod to nie choroba, ale... Ale przezycie przezyciem,
komfort komfortem, a bezpieczenstwo twoje i dziecka
jest (jak przypuszczam) najwazniejsze.
Pomijam juz organizacyjny aspekt, dom stoi na glowie,
nabrudzone wszedzie (no, chyba ze masz sprzataczke).
I jeszcze: a po co wypisywac sie od razu? Lezysz sobie
w pologu, pomagaja ci we wszystkim, jedzenie przyniosa,
a ty odgrywasz krolowa i przyjmujesz wizyty.
PS: na brak komfortowych klinik w okolicy nie mozna
narzekac, stad moze taki moj punkt widzenia, ktory, jak
wiadomo, zalezy od punktu siedzenia.

[e.n.o.l.a]

Gość portalu: Doki napisał(a):


> I jeszcze: a po co wypisywac sie od razu? Lezysz sobie
> w pologu, pomagaja ci we wszystkim, jedzenie przyniosa,
> a ty odgrywasz krolowa i przyjmujesz wizyty.

He he, to wlasnie dla mnie jedyny plus szpitala, szczegolnie, jesli nie jest to
pierwsze dziecko, a poprzednie sa jeszcze male. Z malymi dziecmi sie nie polezy,
zanm to az za dobrze... Gdyby to bylo mozliwe, rodzilabym w domu i zaraz potem
potem do szpitala na polog

[Gość: mamma2]

Nie wiem czy to jeszcze aktualne, ale chciałam odradzić Ci poród domowy z
bardziej prozaicznego powodu niż tu wymienione. Otóż środowisko
lekarskie "staje okoniem" na hasło "poród domowy". Moja starsza córka po
cudownym porodzie w domu musiała pojechać do szpitala - lekarze za przyczynę
jej choroby uważali poród w domu, mimo że obok leżały maluchy z podobnymi
problemami urodzone w szpitalu. Przeżyłam horror, bo mimo całej wiedzy na temat
bezpieczeństwa porodu domowego czułam się winna wszystkiemu. Następne dziecko
urodziłam w dobrym warszawskim szpitalu i mimo, że było mniej intymnie, czułam
się tam bezpieczniej niż w domu. Jestem gorącą zwolenniczką porodów domowych,
ale nie czuję się na siłach, by walczyć z przyzwyczajeniami lekarzy. Jeśli masz
dobrą położną (moja stchórzyła), która oprócz opieki w domu jest w stanie
zapewnić ci w miarę komfortowe przenosiny do szpitala, a oprócz tego jesteś
odporna psychicznie - to czemu nie. W innym razie odradzam.
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: rock'n'r]

Ja rodzilam w domku, to bylo moje czwarte dziecko. Rodzilam w domu bo
ostatniporod w szpitalu okazal sie koszmarem i prawie nie porodem w szpitalu
lecz w karetce. Rodzilam tylko 40 minuti obawialam sie ze nastepny porod bedzie
taki sam- a tak mialam spokoj, caly sprzet w domku, polozna w domku, urodzilam
bez stresu, choc po tych wypowiedziach trudno w to uwierzyc. Dobra polozna to
podstawa, ona potrafi ocenic czy nalezy lechac do szpitala. Z moich znajomych
calkiem sporo urodzilo w domu, a nikt nie mial komplikacji. Mysle ze to po
czesci dzieki sdolidniejszemu przygotowaniu do porodu, a czesciowo to kwestia
nastawienia psychicznego. Acha, co wazniejsze, moje dzieciatko tez mialo
owinieta pepowine- doswiadczona polozna umie sobie w tym poradzic, wiec nie
jest najgorzej. Osobiscie wole aby do szpitala szly osoby ktyore wymagaja
interwencji lekarskiej-a nie takie jak ja, zajmujace lozko sale porodowa,
podczas gdy byc moze ktos czeka na szybka pomoc. I ciesze sie ze wszystko
poszlo gladko

[Gość: IWONABL]

...ALE-TO SIĘ CZUJE!JA WIEDZIAŁAM CZY MOGĘ SOBIE POZWOLIĆ,CZY NIE,POPROSTU
INTUICJA.TEŻ SIĘ ZASTANAWIAŁAM,ALE IM BLIŻEJ TYM BARDZIEJ BYŁAM PEWNA SWOJEJ
DECYZJI...W SZKOLE RODZENIA BYŁA POŁOŻNA,KTÓRA NAS DO TEGO
PRZYGOTOWAŁA,MIELIŚMY DRUGĄ ZAUFANĄ,KTÓRA Z NAMI BYŁA(POŁOŻNA ZE SZKOŁY AKURAT
NA CZAS NASZEGO PORODU MUSIAŁA WYJECHAĆ).BYŁO WSPANIALE!W SZPITALU PRZY MOJEJ
NIEZDECYDOWANEJ AKCJI PODANO BY MI OKSYTOCYNĘ,PRZEBITO PĘCHERZ,A W DOMCIU
SPOKÓJ,WANNA,ŁÓŻKO,WANNA ,ŁÓŻKO,ROBIĘ CO CHCĘ,KIEDY I GDZIE CHCĘ.PO PORODZIE
OKAZAŁO SIĘ ,(OK.2GODZ.PO)ŻE MAŁA MA WADĘ WRODZONĄ-W SZPITALU ZABRANO BY JĄ
ODRAZU NA PATOLOGIĘ,A TAK MIAŁYŚMY CZAS NA POPRZYTULANIE,NAPATRZENIE NA
SIEBIE,BEZ PRZEKŁADANIA NA INNE ŁÓŻKO,DO INNEGO POKOJU,SZYCIA,
MIERZENIA,WAŻENIA I INNYCH RZECZY,KTÓRE ODZIELAJĄ MATKĘ I DZIECKO.WADA,KTÓRĄ
MIAŁA MARCELKA NIE ZAGRAŻAŁA W ŻADEN SPOSÓB JEJ ŻYCIU-BYŁA WYDOLNA KRĄŻENIOWO I
ODDECHOWO,9 PKT W SKALI APGAR,ALE GDY POJECHALIŚMY DO SZPITALA ODDZIELONO NAS-
JA NA POŁOŻNICTWIE,CÓRCIA NA NOWORODKACH NA INNYM PIĘTRZE.PÓZNIEJ OKAZAŁO
SIĘ ,ŻE TAKIE KROKI NIE KONIECZNIE MUSIAŁY BYĆ PODJĘTE.LEKARZE PO PROSTU SAMI
NIE WIEDZIELI CO DZIECKU JEST I POŁOŻYLI JĄ TAM,BY OBSERWOWAĆ,A CZAS PŁYNĄŁ...
GDYBYŚMY RODZILI W SZPITALU,NIE MIAŁYBYŚMY ANI CHWILI DLA SIEBIE-ZABRANO BY
JĄ DO OGLĘDZIN,A POTEM,TAK JAK PO PRZYJEŻDZIE-NA INNY ODDZIAŁ BEZ MAMY.TEGO
CZASU "NASZEGO"NIKT NAM NIE ODBIERZE-BYŁ NASZ I RAZEM GO DOŚWIADCZŁYŚMY.POTEM
BYŁO BARDZO CIĘŻKO-NIUNIA W INNYM MIEŚCIE,OPERACJA,KONTAKT BARDZO
OGRANICZONY.MIMIO,ZE BYŁAM OBOK NIEJ.W DOMU BYŁA MOIM DZIECKIEM,W SZPITALU-
SZPITALNYM.MUSIAŁAM PYTAĆ CZY MOGE JĄ DOTKNĄC,WZIĄŚĆ NA RĘCE,PRZEWINĄĆ
NAKARMIĆ....GDYBY NIE TO,ŻE RODZIŁA SIĘ W DOMU I CZUŁAM SIĘ JEJ MAMĄ OD
POCZĄTKU,TEN CZAS SZPITALNY BYŁBY DOŚWIADCZENIEM,KTÓRE BARDZO NASZĄ WIĘZ BY
ZUBOŻYŁO...
INTUICJA...,W INNYM PRZYPADKU SĄDZĘ,ŻE BYŁOBY JESZCE INACZEJ...NIE PYTAJ
INNYCH-SPYTAJ SIEBIE.(CHOĆ JA TEŻ PYTAŁAM I SZUKEŁAM TYCH CO RODZILI W
DOMU;JAK,CO KIEDY,DLACZEGO I CO DALEJ.I CZY SIĘ BALI-JA NIE)ACZKOLWIEK,GDYBYM
MIAŁA ZNPWU RODZIĆ,OD NOWA BYM WSZYSTKO ROZWAŻAŁA I WSŁUCHIWAŁA SIĘ W MALUCHA-
WIELE OD NIEGO ZALEŻY...POZDRAWIAM MAMA OLI I MARCELKI)))))))

[Gość: Noxia]

Wszystko fajnie, ale czemu tak krzyczysz?

[Gość: Anka]

Ja rodzilam w klinice prywatnej( Poznan) ze znieczuleniem zewnatrzoponowym
(polecam dla wrazliwych) i dzieki temu caly czas mialam pewnosc ze w razie
potrzeby mozna bez problemu wykonac cesarke.Dzieki bogu,ze bylam w szpitalu, bo
lozysko nie chcialo sie odkleic i musialam byc lyzeczkowana. Taka sytuacja w
domu i bylyby po mnie.

[Gość: Iza]

Dyskusja ciagnie sie juz dlugo, wiec mysle ze pierwsze
pytanie juz jest dla tej pani , przynajmniej,
nieaktualne. Ale mimo to postanowilam dodac cos od
siebie. Wiele pan tutaj przytacza swoje porody z roznymi
komplikacjami jako powod nierodzenia w domu. Mysle ze
nalezy zmienic poglad na rodzenie w domu w dzisiejszych
czasach bo ciagle gdzies pomiedzy linijkami przewija sie
straszny obraz niebezpiecznych porodow naszych babek i
prababek. Wiele pan zaczyne: mialam dobra ciaze, ale...
Chcialam poinformowac ze zadna z tych pan nie miala
wskazan do porodu domowego.W porodach domowych nie
stosuje sie rowniez znieczulen. W dzisiejszych czasach
polozna nie przychodzi z dwoma pustymi rekami ma
aparature, ktora pozwala na monitorowanie akcji porodowej
i w razi watpliwosi odsyla rodzaca do szpitala, srodki
ostroznosci przy takim porodzie sa dosc wysokie i zadna
polozna nie idzie w takim wypadku na ryzyko. Rzetalne
badania przed porodem rowniez maja na celu wykluczenie
komplikacji. Nie straszmy sie rowniez calym domem
poplamionym brudem i krwia po porodzie. Dobrze
przygotowane miejsce, plastikowe przescieradla, reczniki
, dwie zmiany poscieli wystarczaja by utrzymac czystosc.
W domu mozna rowniez rodzic w wodzie. Najnowsze badania
powierdzaja, ze przy dzisiejszym stanie wiedzy i
technologii porody domowe nie sa juz obarczone wiekszym
ryzykiem niz porody szpitalne oczywiscie pod warunkiem
spelnienia wszystkich wymagan jakie stawia sie rodzacej w
domu: ciaza bez problemow, dziecko normalnie rozwiniete,
porod w terminie, niewywolywany, polozenie plodu
glowkowe, wykluczone wieloraczki.

[Gość: annie]

Cudownie, pokaż mi tylko położną, która dysponuje jakimś sprzętem medycznym
skoro w wielu szpitalach nie mają odpowiedniego wyposażenia? o czym ty kobieto
mówisz?! Niestety brak wysokiej klasy wyposażenia cechuje również niektóre
prywatne kliniki, bo są nastawione na szybki zysk i łatwe porody i zdarza się,
że w przypadku komplikacji wzywają zwykłe pogotowie. Był taki przypadek w
jakiejś klinice, że młoda kobieta zmarła, bo dostała nagle krwotoku a klinika
nie miała zapasu krwi, żeby zrobić transfuzję. Poza tym w przypadku nagłych
komplikacji przy porodzie każda sekunda się liczy i jeśli zachodzi potrzeba
dodatkowego kursu do szpitala, ta strata czasu może mieć duże konsekwencje.
Nigdy nie da się przewidzieć, co się wydarzy, może być potrzebny inkubator
itd., dziecko może się okręcić pępowiną albo zachłysnąć wodami płodowymi.
Badania USG w ciąży nawet przed porodem nie dają gwarancji, że wszystko pójdzie
ok. A z ciekawości - co jeśli dziecko zapadnie na żółtaczkę fizjologiczną,
gdzie trzeba stosować naświetlanie? Moja znajoma wyszła już z dzieckiem do
domu, potem dziecko przyjeli na oddział, ale jej już nie, więc parę dni
przesiedziała na stołeczku obok dzidziusia, który musiał być pod lampami.

[Gość: Paulina]

Gość portalu: Anka napisał(a):

> Ja rodzilam w klinice prywatnej( Poznan) ze znieczuleniem zewnatrzoponowym
> (polecam dla wrazliwych) i dzieki temu caly czas mialam pewnosc ze w razie
> potrzeby mozna bez problemu wykonac cesarke.Dzieki bogu,ze bylam w szpitalu,
bo
>
> lozysko nie chcialo sie odkleic i musialam byc lyzeczkowana. Taka sytuacja w
> domu i bylyby po mnie.
Ja nie mam watpliwości, tylko w szpitalu.Czy mozesz napisac wiecej szczegołów
o znieculeniu? Jak to jest, do kogo należy się zwrócić? Chyba praktyczne
informacje na ten temat zainteresuja wiele przerazonych mam. Z góry dzięki za
odpowiedź.

[Gość: paula]

Wypisz, wymaluj mój przypadek - wszystko w jak najlepszym porządku, szpital
blisko, auto sprawne, i co? skończyło się na cesarce. Dzięki Bogu, mąż
rozsądnie od początku optował wyłącznie za szpitalem. Gdybym w nocy miała na
sygnale karetki gnać do szpitala - umarłabym chyba ze strachu, czy wszystko
będzie ok.