Odrabianie lekcji za dziecko

[pasjanna]

Czy zdarza bądź zdarzyło się Wam odrobić lekcje za swoje dzieci?
Ja przyznam, że raz czy dwa zlitowałam się. Nie chodziło wprawdzie o
coś skomplikwanego a tylko o kolorowankę, ale jednak.

--

[nchyb]

zdarzyło się...
negatywnych skutków nie dostrzegliśmy

[nchyb]

było to jakieś proste zajęcie z gatunku moim zdaniem ogłupiających i
nie do końca potrzebnych, typu sto pięćdziesiąty szlaczek przy
czterystetnym obrazku...


o ile rozumiem potrzebę rozwoju i wzmcniania mtoryki itp o tyle
dostrzegam różnicę w codziennym kolorowaniu dwóch trzech obrazków, a
pomiędzy kilkudniowym spędzaniu kilku godzin (!) na mozolnym
rysowaniu dwusetnego pieprznego szlaczka, pani na zastępstwie nie
ma pomyslu jak zająć dzieci i nie rozumie, że pierwszak na lekcji
skończy może te dwadzieścia szlaczków, a poostałe 180 musiałby
dokańczać w domu przez jeszcze kilka dni.
Wtedy pomoglam ukończyć zadanie, tłumacząc mojemu dziecku - dlaczego
mu pomagam dokończyć zadanie. Nie używałam przy tym wcale slów
obrażających nauczycielkę, ale myślałam tak...

Nie zawsze zadania domowe podyktowane są rozsądkiem, he he,
nauczyciela i nie zawsze pomoc w ich zrobieniu, a czasem wręcz
zrobienie ich za dziecko jest złe. Tak uważam...

Na szczęście "przydziałowa" pani mojego pierwszoklasisty jest
normalną rozsądną kobiet, która ma pojęcie o możliwościech dziecka w
tym wieku więcej takich durnot nie przerabialiśmy.

Jak już wspomniałam,negatywnych skutków (na obowiązkowość mojego
synanarysowania przeze mnie tych arcydzieł) -nie dostrzegłam. Syn w
dalszym ciągu wie- że jego lekcje - jego sprawa. \Co ciekawe,
podobna sytuacja miała miejsce kilka lat temu, gdy starsze dziecko
też było pierwszoklasistą Wtedy też zrobiłam podobne szlaczki.
Starszy syn lekcje do dziś dość często odrabia i est z
tych "obowiązkowszych". Na miaręczywiście normalngo gimnzjalisty
Bywają w ego hierarchi ważnaości - ważiejsze sprawy od lekcji i ja
to staram sięnawet czasami zrozumieć...

A co do robienia prac za dziecko - tu wielkim"rozsądkiem" ostatnio
wykazała się katechetka syna.
Dała pierwszoklasistom zadanie - zrobić palmy welkanocne do
ustrojenia sali.
Dziecko robiło z pomocą taty. Pmoc taty ograniczala się np.do
przycięcia patyka, wystrzyżenia bibułki.
Palma nie najpiękniejsza, ale na miarę możliwości pierwszaka.

Szóstki trzymały dzieci, których palmy trafiły na wystawę. Ceny tych
palm to chyba od 6 zł w górę. Tak, tak. Tylko te kupione, słomkowe,
typu cepeliowego, zyskały uznanie pani katechetki. Dziecko
stwierdziło, że lepiej było kupić, to mógłby w tym zmarnowanym
czasie pograć z bratem w piłkę, a nie robić głupią palmę, która i
tak się pani nie spodobała, bo była nierówna...

[storczyk70]

Parę razy a i owszem. Zwykle to kolorowanki. Sam świetnie rysuje,
ale czasami jest zwyczajnie zmęczony lub ma dużo innych lekcji do
odrobienia. Bywa, że przepiszę za syna lekcje - np. po dłuższej
chorobie.

[kerry_weaver]

Raz czy dwa w I klasie pomogłam z kolorowanką kiedy przypomniał
sobie w ostatniej chwili.
Teraz tylko sprawdzam, głównie angielski, ze zboczenia zawodowego

[agadelm]

Hej. Zdarzyło mi sie raz wpisać o 7:30 ranno za córkę kilka cyferek
w ćwiczeniach z matematyki. Uważam, że bardziej wychowawcza byłaby
dwójka niż moja pomoc. Dzieci muszą wiedzieć że wszystko ma swoje
konsekwencje. Jeżeli nie przekonają się o tym teraz to co dalej..?

raz...

[blanka.g1]

jaką kolorowankę....coś z nimi nie tak skoro wszyscy kolorują ale
dlatego że była zapomniana i było późno natępnym razem pomino
histerii mała rysowała sama..do późna....zawsze pytam sprawdzam
kilka razy....jak coś zapomni trudno nie moja wina....uwaga w
zeszycie nauczy dziecko pamiętania u mnie jesen wyraz od pani pomógł
BRAK...i już nigdy nie zapomniała...

[mma_ramotswe]

nigdy, choć najstarsza córka juz kończy gimnazjum.
Ale może wymięknę pzry synach?

[magdmaz]

Nie. Czasami przynosi pały za brak pracy.

[kurczak1]

Nie. Natomiast zdarzało mi się wygonić go do łóżka, bo byo już
późno, a mały siedział długo nad lekcjami. Wtedy mu napisałam
usprawiedliwienie. Ale faktycznie mial za duzo, a u mnie zdrowie
dziecka droższe wyksztalacenia

Nigdy nie odrabiałem lekcji za dziecko

[inzynier2]

kurczak1 napisała:
> Nie. Natomiast zdarzało mi się wygonić go do łóżka

Ja tak samo. Odrabianie lekcji za dziecko to uczenie dziecka
oszustw. Potem ludzie się dziwią - rodzice porządni, a dziecko
przestępca. Sąsiedzi nie widzieli jak mama uczyła małe dziecko, że
oszukiwać można byle nikt nie widział.

Natomiast zapędzałem do łóżka aby wdrożyć do regularnego życia i
dyscypliny. Dziecko powinno nauczyć się rzeczywistego życia gdy
czasem mamy więcej pracy niż jesteśmy w stanie zrobić i musimy
nauczyć się znosić tego negatywne konsekwencje.

[marghe_72]

jak na razie nie.
1 klasa

[inia33]

ja też jeszcze nie-tylko pomoc przy kolorowaniu
też dopiero 1 klasa podstawówki

[iwciab]

ja raz pomogłam przy kolorowaniu na początku roku szkolnego ( I klasa ), gdy
lekcje zajmowały jej jeszcze 2-3 godz dziennie, teraz na szczęście trochę się
już wyrobiła i odrabianie lekcji zajmuje już mniej czasu.

[paniwalewska]

U mojego pierwszoklasisty wygląda to tak: pól godziny walki o to żeby do lekcji
usiadł i 5 do 15 minut odrabiania. Sprawdzam i pokazuję, gdzie jest błąd. Jak
chciał, bym mu spakowała plecak, to mu wytłumaczyłam, że jak się sam nie
spakuje, to pójdzie do szkoły nieprzygotowany. Poskutkowało.

aleś Ty mądra

[jednorazowy3]

no gratuluje hehe

[jolunia01]

Moje stare - II gimnazjum - ale nie odrobiłam ani razu, kilka razy
zdarzyło mi się błędy stylistyczne poprawić.

[jacksparrow1]

Kiedys przepisalam na komputerze to co napisala.Miala mase lekcji i
juz nie zdazyla.W innych przypadkach sama sie troszczy o swoje
zadanie domowe.Ale musze powiedziec ze moze ze dwa razy miala tak ze
siedziala nad lekcjami ponad 2 godziny.Czy nie przesada lekka zeby
pierwszak siedzial 2-3 godziny nad lekcjami?Moja cora w 5 klasie.

[guderianka]

Nie, nie zdarzyło mi się

[owocoskala]

Ja nie tknęłam niczego, ale zdarzało mi się podpowiedziec gdzie sa
ukryte wyrazy wśród liter po angielsku czy polsku, córka ma z tym
troszke problemy. Druga klasa.

[annataylor]

według mnie to głupota. nie mam w prawdzie jeszcze dzieci, ale moi
rodzice nigdy za mnie nie odrabiali zadan, czasem tylko pomagali mi.
dzieki temu nauczylam sie sama rozwiazywac problemy, a nie zwalac je
na kogos innego. jako dziecko nigdy nie chcialam, zeby oni wtracali
mi sie w zeszyty. i dobrze, bo to uczy samodzielnego myslenia.
moja ciocia robila lekcje z synem nawet w liceum!!!! skutek taki, ze
chlopak zupelnie nie radzi sobie na studiach

Never

[indiced.spaces.live.com]

Popieram przedmówczynię, 2-3 godziny nauki w Podstawówce to nie jest tak dużo.
Nie mam jeszcze własnego dziecka, ale mam dużo młodsze rodzeństwo, które do
nauki się raczej nie przykłada. Nigdy nie piszę za nich lekcji, po pierwsze z
zasady, po drugie uważam, że lepiej dać wędkę niż rybę. Stąd mogę pomóc i
wskazać ścieżkę, ewentualnie sprawdzić poprawność obliczeń/reakcji, chemia,
fizyka, angielski, polski, historia, matematyka nic mi nie jest straszne. W dni
dobrego sera moge słuzyc za rozbudowany Słownik
polsko-angielsko-niemiecko-rosyjsko-łaciński ale gdy nie mam czasu to odsyłam do
książkowych wersji. NIGDY nie pozwoliłbym sobie na wykonanie pracy zamiast nich.
Tak samo nie popieram kupna gotowców, jak też korzystania ze skryptów na uczelniach.

Doba ma 24h, ja studiuję, muszę się samemu uczyć, i dobrze mi idzie,
samodzielnie się uczę, i widać efekty. Widzę też zmagania na studiach ludzi
którzy pomocą rodziców w młodości nie gardzili.

To samo z zaświadczeniami o dysleksji/dysgrafii/dyskalkulii... w zasadzie miały
ułatwiać naukę, a wyszło, że służą głębokim nadużyciom i do tego powodują u
dyslektyków zaniechanie pracy nad sobą.

Szkoła nie może być przyjemna i łatwa, szkoła ma być konkretna i profesjonalna.

Tak więc nie wolno odrabiać lekcji za dziecko, niech pójdzie do szkoły i
dostanie tą jedynkę, to wywrze na nim ogromne wrażenie i zmobilizuje do
zwiększonej nauki.

[nangaparbat3]

Pozostaje tylko mieć nadzieje, że z wiekiem radykalizm Twoich pogladow nieco sie
stepi. Inaczej - wspołczuje.

[marter7]

A może wręcz przeciwnie - taki co robi lekcje sam, będzie potrafił sam wykonać
zadaną pracę zostanie potem specjalistą. A ten, za którego pracę wykonywali
najpierw rodzice, potem koledzy na studiach - taki to będzie się tylko na
kierownika nadawał...

[lost2323]

W dni
> dobrego sera moge słuzyc za rozbudowany Słownik
> polsko-angielsko-niemiecko-rosyjsko-łaciński


Co to jest "dzień dobrego sera"?

[jacksparrow1]

To samo z zaświadczeniami o dysleksji/dysgrafii/dyskalkulii... w
zasadzie miały
> ułatwiać naukę, a wyszło, że służą głębokim nadużyciom i do tego
powodują u
> dyslektyków zaniechanie pracy nad sobą.
I tu sie z toba nie zgodze.Mam dyslektyka w domu i uwirz mi nie jest
to bulka z maslem.Dzieciak potrafi sie szybko zniechecic bo mu nie
wychodzi, bo cwiczy i nie widac rezultatow.Pocwicz z dyslektykiem a
potem zacznij sie wypowiadac.
I jednak 2-3 godziny zadan domowych dla pierwszoklasisty to lekka
przesada jak jest to norma.Dla wyzszych rocznikow to juz nie.
I wez sobie np takiego dyslektyka - te 2-3 godziny dla dzieciaka bez
zadnej dysfunkcji dla dziecka z dysleksja to jest 4-5 godzin i
uwierz to jest katorga.
Jest jednak roznica ze pomozesz dzieciakowi i jednak przepiszesz to
wypracowanie na komputerze bo siadlo i zrobilo matematyke i juz
padalo na nos.Tobie zajelo to 10=15 min, dzieciakowi zajeloby to
kolejna godzine.BAdz czlowiekiem.
I piszesz ze nie masz dzieci.Zycze Ci zebys mial dzieci bez zadnych
problemow w nauce, bo naprawde bedzie im tylko wspolczuc takiego
tatusia.

[dziewczyna.briana]

Dlaczego to co profesjonalne i konkretne nie moze byc rownoczesnie
przyjemne i latwe????? Poprosze o wyjasnienie.

[hero77]

Pracuję z dyslektykami. Codziennie ktoś nowy z grona moich uczniów przynosi opinię. Otóż nie zgodzę się z tobą. Praca nad dzieckiem zaczyna się w przedszkolu. Jeśli od najmłodszych lat książkę zastępujemy komputerem, wyręczamy dziecko w odrabianiu lekcji, to później mamy całe pokolenie dys... . Te 2-3 godziny pracy w domu mają swój sens. Uczą wytrwałości, dyscypliny itp. Po jakimś czasie robi się z tego godzina.
Jeśli chodzi o opinie dla dyslektyków, to znacznie ograniczyłabym ich wydawanie. Mało jest rodziców i dzieci, którzy pracują nad swoją dysleksją. Zazwyczaj jest to wygodny papierek, który zwalnia dyslektyka z pracy nad sobą. Niestety tak jest. Jeśli Ty pracujesz ze swoim dzieckiem, to GRATULUJĘ i życzę sukcesów.

[xiv]

mój drużynowy harcerski (były) miał dysleksję - taką porządną, z papierami i tak
dalej... i chociaż się do tego przyznał w szkole to maturę z polskiego pisał
normalnie, bo dla niego byłby to dyshonor, gdyby nie potrafił przezwyciężyć
swojej ułomności

dostał pełną szacunku tróję [i poszedł na politechnikę ]

[hero77]

Z takich ludzi należy brać przykład!

[pasqda1]

To wcale nie jest głupota. Rodzice odrabiali za mnie lekcje
przerastające moje zdolności np. manualne. Klejenie brył z kartonu
było dla mnie katastrofą - więc robił to tata. Jak można stawiać
dziecku za zrobienie bryły ocenę z MATEMATYKI? Albo za rysunek (do
czytanki) ocenę z POLSKIEGO? W ten sposób zaniżało sie dziecku (lub
nastolatkowi) ocenę z przedmiotu, z którego potrzebna mu była wyższa
średnia, żeby np. dostać się do dobrego liceum. I jakoś
rodzicielskie działania nie wpłynęły źle na moją edukację.
Skończyłam prawo, znam kilka języków i te małe "oszustwa" nie
złamały mi "kręgosłupa moralnego". Była to swego rodzaju samoobrona
przed nie do końca kompetentnymi nauczycielami. Nikt nie nazwie
przestępcą osoby działającej w samoobronie. Chyba że polskie chore
sądy... Ale to już inna historia.

[edekw1]

Odrabianie-nie,,,,,,Pomoc-tak,,,,,,,Kontrola-tak,,,,,,w gimnazjum córka sama
przychodziła i prosiła o konsultacje,,, w liceum-już coraz mniej,,, A TERAZ JEST
studentką JAGIELONKI W KRAKOWIE DZIENNA PSYCHOLOGIA i ja rodzic jestem dumny z niej

[seven]

jest studentką biblioteki ? no, to rzeczywiście niecodzienny przypadek

[edekw1]

Wiesz ...jest po prostu mądrą dziewczyną i jestem z tego DUMNY a nie jak te
dzieci które sukces osiągają na plecach rodziców myśle że coś sama w życiu
osiągnie . a Ty pewnie zazdrościsz mi pozdrawiam Dziecko trzeba kochać i
wychowywać a nie chować??

[osmanthus]

Nigdy niczego za moje dziecko (12 lat koczy w maju) nie odrabialam.
I nie bede.
Natomiast chetnie podyskutuje z nia na temat zadanego opracowania.
Pamietam, ze w grudniu zeszlego roku (koniec 5 klasy) pisala o
ekosystemie Swan River (rzeka, nad ktora lezy miasto
Perth/Zachodnia Australia). Teraz ma napisac o rynku wynajmu
mieszkan w naszym miescie.
W naszej szkole podstawowej (australijsko/francuskiej, mojej corki
szkola jest hybryda tych 2 systemow) zaklada sie, ze w zasadzie
wszystko jest robione w klasie. Istnieje regulamin oprecyzujacy max.
tygodniowy czas przeznaczony na odrabianie pracy domowej. Trzeba
jednak pmietac, ze nasze dzieci (od 5-latkow poczawszy) sa w szkole
codziennie od 9-ej do 15.15. Byc moze reforma polskiego szkolnictwa
powinna isc w tym kierunku ?

[claratrueba]

Nigdy (syn ma 13 lat)i nigdy tego nie zrobię, choćby miał dostać Bóg wie ile
pał. I nigdy go nie usprawiedliwię przed nauczycielem, jeśli coś zawali. Ma
nauczyć się żyć w prawdziwym świecie, gdzie ponosi się konsekwencje swojego
postępowania. A poza tym, nie jesteśmy oszustami, po prostu. Ciekawe- mojemu
synowi jak dotąd nigdy to do głowy nie przyszło. Choć często mu pomagam i
sprawdzam zeszyty. Myślę, że jego średnia 5,4 na koniec podstawówki nie miałby
takiej wartości gdyby to była "nasza" średnia.

bez przesady

[owocoskala]

I nigdy go nie usprawiedliwię przed nauczycielem, jeśli coś zawali.
Ma
> nauczyć się żyć w prawdziwym świecie, gdzie ponosi się
konsekwencje swojego
> postępowania. A poza tym, nie jesteśmy oszustami, po prostu.
A co z odpowiedzialnością nauczyciela? Jesli dzieciaki (2 kl) kończą
lekcje o 16,15 a nauczycielka zadaje do domu 4 strony w ćwiczeniach
(teoretycznie nie powinna zadawać w te dni), a córka ma od razu
zajęcia -1,5 godziny lekcyjnej angielskiego, a następnego dnia idzie
na 8, to kiedy ma odrobić te lekcje? Nie napisałabyś
usprawiedliwienia jak dziecko pada ci na nos? Co to ma wspólnego z
oszustwem itd?

[claratrueba]

W takiej sytuacji oczywiście napisałabym, bo to nie zawalenie tylko obiektywna
przeszkoda. Ale nie odrobiłabym za dziecko!I współczuję nauczycielki.

[mambozydarka]

jestem przerażona. tak naprawdę robicie dzieciom krzywdę. Wam też tak rodzice
pomagali? a potem nie ma kogo zatrudnić, bo same pokraki życiowe, które nie
potrafią sobie zorganizować czasu i płaczą, bo się nie wyrabiają z zadaniami.
Jakby dziecko wiedziało, że jak się nie wyrobi, to nikt nie będzie się litował i
poniesie konsekwencje, to by się sprężyło. Zamiast robić z dziecka ofiarę,
sprawdźcie jaki drzemie w nim potencjał. Znam jedna panienkę, która zabiera do
domu zadania z pracy (np. analizę w excelu) i mąż jej to w domu robi (tak
twierdzi i co gorsze się tego nie wstydzi)- chociaż kto wie może jej Mama, tak z
przyzwyczajenia

[arwena_11]

Wiesz co przesadzasz. Każde dziecko jest inne. Jedne potrzebuja
dopilnowania, inne uczą sie same z siebie. Nie mówię o odrabianiu za
dziecko, ale o posiedzeniu z nim, przerobieniu marteriału. Ja teraz
z synem siedzę i robimy zadania z matematyki do konkursu Kangurek.
musze mu wytłumaczyć, rozwiązać z nim, pokazać metode rozwiazania,
aby potem sam umiał robić zadania na podobnym schemacie.
Moze jakby więcej rodziców poświęciło czas na pomoc dzieciom i
dopilnowanie ich a nie na żywioł puszczenie, nie było by tylu
uczniów zostających na kolejne lata w tej samej klasie.
I to naprawde zależy od dziecka. Moi teściowie nie mieli zwyczaju
pomagać w lekcjach ani dopilnowywać dzieci. Mój mąż sam się uczył i
potrafił zdyscyplinować, skończył studia na 5. jego młodszy brat,
natomiast to zupełnie inna bajka. Gdyby nie mój mąż, to pewnie i
podstawówki by nie skończył. Technikum skończył ledwo co z poprawką
na maturze, bo już nie miał go kto dopilnowac.
Tak wiec są różne dzieci. jedne przejdą gładko, innym trzeba
przysłowiowego "bata" nad gową aby się czegoś nauczyły.
Jak się nie ma dzieci, to cieżko wypowiadać sie na tematy związane z
wychowaniem i pomocą dzieciom w lekcjach. Bo życie potrafi pięknie
weryfikować nasze plany i zasady. Myślę że Twoje też się zmienią jak
bęziesz miała dziecko, które same nie usiądzie do lekcji. No chyba
że zostawisz je aby samo sobie radziło. Zrobisz mu "szkołę życia".
Tyle że to ono na tym wyjdzie najgorzej. Można mu tylko współczuć.

[verdana]

Pomoc - tak, odrabianie- nie. Ale z wyjatkami. Raz babcia uszyła
synowi rękawicę kuchenną na technike (uznalismy, ze ok. dwóch -
trzech dni pracy, aby nauczył się tego, co mu się nie przyda, to za
duzo).
I zdarzylo mi się ze dwa razy w klasie maturalnej corki -
przygotowanie do matury i jednocześnie pisanie referatow z
przedmiotow "pozamaturalnych" w marcu wydało mi sie tak szkodliwe,
ze sama zaoferowałam pomoc. Ale to już bylo chyba za późno, aby
dziecko zdemoralizować.
Natomiast odrabianie za dziecko w pierwszych klasach uwazam za
demoralizację i grubszą nieuczciwość. Mój syn przestał w pierwszych
trzech klasach odrabiać zadań dodatkowych - na szóstkę. Najpierw
bylam zla, ale gdy je zobaczylam i przeczytałam wywieszone w klasie
zrozumialam dlaczego - nie miał cienia szans, wszystkie pozostale
były zrobione przez rodziców.
Odrabianie za dzieci jest masowe i powoduje sztuczne podwyzszanie i
poziomu zadawanych pracy i ilosci zadawanych lekcji.

[kkokos]

Mój syn przestał w pierwszych
> trzech klasach odrabiać zadań dodatkowych - na szóstkę. Najpierw
> bylam zla, ale gdy je zobaczylam i przeczytałam wywieszone w
klasie
> zrozumialam dlaczego - nie miał cienia szans, wszystkie pozostale
> były zrobione przez rodziców.
> Odrabianie za dzieci jest masowe i powoduje sztuczne podwyzszanie
i
> poziomu zadawanych pracy i ilosci zadawanych lekcji.


a to już, droga verdano, pretensje miej do nauczycieli, nie do
rodziców! ty widzisz, ze to praca niesamodzielna, a nauczycielki w
klasach twoich dzieci nie? widzą doskonale i, jak sama widzisz,
premiują. pamietam ze swoich szkolnych czasów, że nauczycielki
potrafiły nie przyjąć pracy, oddając je z dopiskiem "praca
niesamodzielna". dzieci oczywiście w szloch, więc to chyba też nie
była najlepsza metoda, może wystarczyłoby rozmawiać z rodzicami, a
nie tak okrutnie i poniżająco odrzucać pracę, ale z drugiej strony
była to metoda skuteczna (chyba.
rodzice bywają mądrzy i głupi, chcą swemu dziecku pomóc - czasem w
niemądry sposób. notoryczne odrabianie za dziecko lekcji to
oczywiście głupota i prędzej czy później zemści się, oczywiście na
dziecku. ale owszem, zdarzało mi się np. rozwiązać trzy ostatnie
działania matematyczne, gdy mój syn w piątej klasie o 22 padał na
nos nad lekcjami. umiem zrobić za niego, nie umiem wytłumaczyć, gdy
nie rozumie; jest godz. 22 i zmuszanie go, by sam wpadł na to, jak
to zrobić, mija się z celem, bo i tak nie wpadnie. zdarzyło mi się
raz czy dwa wydatnie mu pomóc w pracach plastycznych, które
teoretycznie miały być samodzielne (oczywiście nie były, to ten
przypadek, o którym piszesz ) - całe życie miał kłopoty z
rysowaniem itp.
czy świat się z tego powodu zawalił? czy moje dziecko zostało w ten
sposób zdemoralizowane? jakoś nie zauważyłam, by domagał się
wyręczania go w lekcjach częściej lub natarczywiej

[verdana]

Zglosiłam uwagę nauczycielca. A ta, calkiem rozsadna zreszta
kobieta, powiedziala, ze jest bezsilna. Rodzice ida w zaparte, nie
moze dziecku powiedzieć, ze jego rodzic kłamie i jest nieuczciwy. I
na wielu wywiadowkach b;agała o samodzielne prace. Co ona winna, ze
rodzice są nieuczciwi? Nie może z gory odrzucić pracy dziecka, bo
jesli zdarzy się, ze rzeczywiscie zrobiłą ją tak doskonale samo,
skrzywdzi je dotkliwie.

Troszkę prawdy

[karagandak]

Bardzo interesujący temat.
Czy ktoś tutaj ma wiedzę o poziomie nauczania ,wynikach
testów ,poziomie intelektualnym dzieci itd,itd,itp?
Ponieważ piszą tutaj -widzę -dyskutanci z kilku Krajów ,uściślam ,że
pytania moje dotyczą Polski i opini o sytuacji ostatnich
dziesięciu ,piętnastu lat.
Jeśli muszę wyrazić swoje zdanie " w tym temacie ", to jest to
zdanie nadzwyczaj krótkie : TRAGEDIA!
Mnie interesuje ,czy Wy to widzicie.

[croyance]

Moj brat mial kumpla w podstawowce - matka odrabiala za niego
wszystkie lekcje. Kiedy poszedl do szkoly sredniej, odrabiala nadal
(potrafila zadzwonic do mojego brata i pytac co zadane, a potem
jeszcze raz dzwonic sprawdzac wyniki . Wymiekla dopiero na 3 roku
studiow syna, przy jakichs przedmiotach technicznych.

popelniasz ogromny BŁĄD ucząc dziecko na schematac

[jednorazowy3]

jwt

uczenie dziecka matematyki poprzez wykuwanie na pamiec schematow rozwiazania jest pomyłką
mam wiele kolezanek, ktore tak wlasnie sie uczyly - zapomniala schematu i juz klapa - w tym przedmiocie chodzi o to, zeby myslec, a nie podstawiac pod schemat
wychodzi to pozniej na studiach - wtedy najbardzie mnie smieszy jak taka kolezanka jedna z druga sie żali, ze przeciez byla taka dobra z matematyki, a tutaj biedny doktor tego nie dostrzega

No właśnie, bez prezsady

[tomeck3145]

Dzieciak ma do 16.15 lekcje, a Ty jeszcze je na 90 minut angielskiego wysyłasz?

[owocoskala]

> Dzieciak ma do 16.15 lekcje, a Ty jeszcze je na 90 minut
angielskiego wysyłasz?
No wysyłam, dwa razy w tygodniu, angielski to podstawa i takie
godziny są akurat Zresztą chodzi tego dnia na 11.30 to nie jest
tak że spędza w szkole czas od rana. Po prostu nie ma kiedy odrobic
lekcji zadanych tego dnia. Szkoła zobowiązała się od tego roku
prowadzić wszystkie lekcje od rana, nie wywiązała się - czy to
znaczy że nasze dzieci nie mają chodzić na żadne zajęcia dodatkowe?
Rozmawiałam zresztą na ten temat z dyrektorką - powiedziała że jak
mi się nie podobają godziny mogę zmienić szkołe....

[hero77]

Podstawą droga Pani jest szkoła. Najpierw trzeba poznać podstawy swojego
ojczystego języka, no i liczyć. Tak się składa, że większość ludzi w tym Kraju
mówi po polsku i tego języka trzeba się uczyć. Jakoś ludzie, którzy teraz
pracują i w pracy używają języka obcego, nie uczyli się go od przedszkola a
jakoś dają radę. Zajęcia dodatkowe droga Pani mają sprawiać dziecku przyjemność
a nie być kolejną lekcją.Zawsze są to tylko zajęcia dodatkowe.
Już wiem skąd w szkole tak niski poziom, uczniowie nie mają czasu na naukę.

[owocoskala]

> Już wiem skąd w szkole tak niski poziom, uczniowie nie mają czasu
na naukę.
Juz wiem dlaczego Polacy uważani są za wyjątkowo niekumatych z
języków obcych...
Proponuję zająć się swoimi dziećmi póki co moje ma na półrocze A i z
matematyki i z polskiego więc o jej edukację się nie martw. Nauka
angieslkiego w wydaniu tej szkoły językowej jest zabawą a nie
przykrym owowiązkiem, lecz zajmuje czas. U nas tak to już jest że
rodzice posyłają dzieci na różne zajęcia dodatkowe, bardzo różne. To
chyba lepiej że mają pasje, niz gdyby gapiły się w telewizor albo
monitor kompa. Są znacznie bardziej czasochłonne zajęcia dodatkowe,
np. szkoły muzyczne, treningi sportowe i są tacy "okrutni" rodzice
którzy dzieci na nie posyłają. Powtarzam że u nas jest akurat
teoretycznie umowa dotycząca całej klasy że danego dnia się nie
zadaje. To naprawdę nie jest nasz duży problem, bo dziecko może
takiego dnia nie odrobić lekcji i nic się nie stanie, podałam tylko
przykład że nie zawsze dziecko jest winne że nie odrobiło, czasami
nauczyciel przesadza i może zejdźmy juz z tematu planu tygodniowego
mojej córki. Mam wrażenie że najwięcej do powiedzenia w temacie mają
osoby nie mające jeszcze dzieci :roll:.

[tomeck3145]

> Juz wiem dlaczego Polacy uważani są za wyjątkowo niekumatych z
> języków obcych...

Masz chyba jakiś kompleks. Prawda jest taka, że stawiasz kurs językowy ponad szkołę, i dodatkowo masz pretensje o to, że biedne dziecko od 11 do 18 jest na zajęciach i nie ma kiedy odrobić lekcje.

Szkoła prowadzi zajęcia popołudni - źle. Szkoła językowa ma zajęcia tylko o 16 - dobrze. A przecież dziecko mogłoby chodzić na angielski np o 9 rano. Prawda?

[hero77]

Mam dzieci i w dodatku jestem wredną nauczycielką, która zadaje prace domowe
uczniom. Czy te dobre oceny z j. polskiego i matematyki to za brak zadań i
doskonałą znajomość angielskiego? Czy może mama lituje się i odrabia zadania za
dziecko. No cóż... najważniejsze, że będzie znało doskonale angielski, może w
przyszłości zasili grono naszych rodaków za granicą.
Moje dzieci też chodzą na zajęcia dodatkowe i to dość liczne, ale nigdy nie
wymagam od nauczyciela w szkole, żeby dostosował program nauczania do zajęć
pozalekcyjnych mojego dziecka. Zdrowa relacja to odwrotna. Pozdrawiam

[owocoskala]

ale nigdy nie
> wymagam od nauczyciela w szkole, żeby dostosował program nauczania
do zajęć
Zanim weźmiesz się do uczenia innych naucz się czytać.!!!!! Jeśli
przypadkiem jednak umiesz ale nie chce ci się czytać wątku to się
nie wypowiadaj. Wysnuwasz jakieś idiotyczne wnioski zupełnie z
księżyca. Sorry ale przy pewnej różnicy IQ nie da się dyskutować :]

[hero77]

To niskie IQ u mnie to pewnie dlatego, że nie chodziłam jako dziecko na
dodatkowy angielski.

A co z odpowiedzialnością nauczyciela? Jesli dzieciaki (2 kl) kończą
lekcje o 16,15 a nauczycielka zadaje do domu 4 strony w ćwiczeniach
(teoretycznie nie powinna zadawać w te dni), a córka ma od razu
zajęcia -1,5 godziny lekcyjnej angielskiego, a następnego dnia idzie
na 8, to kiedy ma odrobić te lekcje? Nie napisałabyś
usprawiedliwienia jak dziecko pada ci na nos? Co to ma wspólnego z
oszustwem itd?

Dlaczego nauczyciel ma być odpowiedzialny za zajęcia dodatkowe Twojego dziecka?
Przenieś mu ten dodatkowy angielski na inny dzień, jak nie ma czasu na lekcje
szkolne.
Dzisiejszym rodzicom tak trudno zrozumieć, że szkoła jest podstawą w każdym tego
słowa znaczeniu. Zajęcia dodatkowe to tylko dodatek.

Zresztą myśl sobie co chcesz. Pozdrawiam

[hero77]

Jeszcze nie weszła ustawa znosząca zadania domowe. Dlaczego , nauczycielka nie
powinna zadawać. Ten dodatkowy angielski, jest dodatkowy, więc ustaw go w takim
czasie, żeby dziecku nie przeszkadzał w wypełnianiu obowiązku szkolnego. Później
napiszesz, że poziom szkoły niski. Szkoła na pierwszym miejscu a zajęcia
dodatkowe można przełożyć.

[kalendarzowa_wiosna]

Szkoła to obowiązek syna, nie mój
Tak zapowiedziałam w I klasie i tego się trzymam , w razie
potrzeby, kiedy przyjdzie i poprosi, pomagam (w sensie tłumaczę)

No dobrze, dwa razy się złamamłam - w obu przypadkach powodem
głupota.

1 raz: syn rysuje koszmarnie, zero zdolności w tym kierunku. Rysował
Kosmos. Zanim pomyślałam, już moja ręka dorysowała kilka gwiazdek.
Syn sie obraził (i słusznie) i powiedział, że rysunku do szkoły nie
zaniesie...

2 raz: znów plastyka ale tym razem głupota nauczyciela. Syn miał
wyciąć kilkadziesiąt śnieżynek do udekorowania sali. Niby proste,
ale spróbujcie zrobić chociaż jedną, to zobaczycie
A dzieciak leworęczny, nożyczki to zmora. Pół dnia męczył się z
rysowaniem śniezynek, kiedy zaczął wycinać i zobaczył jak wolno mu
idzie, załamał się... Nauczyciel zwyczajnie się zagalopował, praca
przerastała dziecko w tym wieku, żeby jeszcze kilka śniezynek ale
zadane było bodajże 30.
Powiedziałam, że może nie odrabiać, ale mój syn takiego rozwiązania
w ogóle nie brał pod uwagę.
Kurcze, niedzielne popołudnie, czas by spędzić jakoś miło i
rodzinnie a tu nerwy, dziecko ze łzami w oczach wycina te p...
śniezynki.
Wzięłam nożyczki i sama wycięłam. Zajęło mi to 3 godziny (synowi
pewnie pół nocy). Ustaliliśmy, że w razie pytania, kto wycinał?
powie prawdę, że mama... A jak będą problemy to pójdę do szkoły
porozmawiać z nauczycielem. Podobno nauczyciel pytał, ale problemów
nie było

Ale wychowawczyni syna (uczy j. polskiego) mówiła mi, że rodzice
notorycznie odrabiają lekcje za dzieci. Zwłaszcza piszą wypracowania.
Czasem widać to po treści a czasem nawet po "dorosłym" piśmie.
I tego, to ja już nie potrafię zrozumieć
dopilnować, podpowiedzieć, naprowadzić OK, ale pisać za dziecko?
to dla kogo jest ocena? i co wazniejsze w jaki sposób dziecko ma się
nauczyć wyrażania mysli słowem pisanym?

[kkokos]

kalendarzowa_wiosna napisała:

Syn miał
> wyciąć kilkadziesiąt śnieżynek do udekorowania sali.
> Wzięłam nożyczki i sama wycięłam. Zajęło mi to 3 godziny (synowi
> pewnie pół nocy).

a właśie, zapomniałam - narysowałam kiedyś za mojego syna na muzykę
układ instrumentów w orkiestrze symfonicznej. pani od muzyki
zażyczyła sobie, by narysować te kilkanaście skrzypiec, altówek itp,
kilkadziesiąt instrumentów dętych i tak dalej. moj syn narysował
perkusyjne i coś tam jeszcze, ale poległ przy chordofonach właśnie -
a i mnie szlag trafiał przy rysowaniu kolejnych (dwudziestych??)
skrzypeczek. nie wiem, co pani od muzyki sobie myślała - bo przecież
schemat układu instrumentów był w podręczniku )

[zof-to]

Ja pomagam odrabiać lekcje a niektóre z premedytacją robię za
dziecko. Jak nauczyciel nie myśli i zadaje głupawe zadania z
przedmiotów /technika,muzyka/ to najpierw niech przemyśli a potem
zadaje. Dziecko w kl.IV-VI przebywa w szkole 5-7 godzin. Przynosi
zadania na 2-5 godzin. Kodeks pracy dla młodocianego wynosi 6 godz.
dziennie. Wniosek: już nie powinno być zadań w domu. Dorosły
człowiek pracuje 8 godz. dziennie. Za resztę ma mieć płacone godziny
ponadwymiarowe. A dziecku kto zapłaci? Chory system oświatowy a
dodatkowo nauczyciele chcą by jego ptrzedmiot był najważniejszy.
Dodam jeszcze sprawę sprawdzianów np. z techniki/ czy każdy będzie
budowlańcem?/, informatyki / od tego są później studia informatyczne
dla chętnych/ religii, muzyki. Ja to uważam za idiotyzm.

[kalendarzowa_wiosna]

nie wiem, co pani od muzyki sobie myślała - bo przecież
> schemat układu instrumentów był w podręczniku )


coś mi się wydaje, że myślenie nie jest jej mocną stroną
Cóż, kolejny przykład na absurdalność prac domowych, pomijam już
fakt, że tak naprawdę, rysowanie orkiestry to praca plastyczna, a
nie muzyczna. Często mam wrażenie, że praca domowa jest zadawana
tylko w celu "aby coś zadać", a nie w celu powtórzenia materiału z
lekcji, a przecież właśnie taki powinien być główny cel.

[alpepe]

moja córka nie chodzi jeszcze do szkoły, ale wiem, że będę jej pomagać. Mnie
rodzice pomagali: pisanie i robótki ręczne były dla mnie katorgą, jako jedyne
dziecko w klasie miałam zezwolenie na pisanie długopisem, a nie piórem, więc to
chyba wiele wyjaśnia...

[in_di_ra]

Dzieci jeszcze nie mam, ale mam dużo młodsze rodzeństwo, siostra od września
idzie do szkoły i wiem ze i rodzice, i ja w miarę możliwości, będziemy jej
pomagać ile wlezie.
Ja mam dysgrafię, głupawe przepisywanie bzdurnych zdań, pismo techniczne, i
najgorsze na świecie szlaczki i kolorowanki robiła za mnie mama.
Miałam też problemy z matematyką i jakoś mama nie robiła afery i zawsze ktoś mi
pomógł. Zresztą w pracach domowych z matematyki do końca szkoły pomagał mi
ojczym, teraz na studiach mam zupełnie zbędną matematykę i ojczym tez mi pomoże,
bo ja w ogóle tego nie kumam.
Maturę zdałam najlepiej w szkole, teraz studiuję na UW i jakoś nie czuję się
głupsza dlatego ze w podstawówce mama robiła za mnie jakieś pierdoły, z którymi
miałam ogromne problemy. Pamiętam jak strasznie płakałam nad trzecią godziną
lekcji, nieludzko zmęczona, po 7 godzinach w szkole, ze świadomością, że
następnego dnia będzie to samo.
I ja swoim dzieciom też będę pomagać na tyle na ile to będzie konieczne.

[epreis]

powiem ci jak to się MOŻE skończyć, bardzo cwana siostrzyczka mojego męża po latach odrabiania za nią lekcji przez mamusią (bo mamusia zestresowana, że jesli nie zrobi za nią DOBRZE lekcji, a córeczka ich nie odrobi lub odrobi źle to dostanie 1, nie dostanie się później do dobrej szkoły ze złymi ocenami i to będzie jawna porażka jej wychowawczych umiejętnośći - dodam że mausia sama jest emerytowaną nauczycielką), no więc przez rok mieszkania u nich zaobserwowałam wręcz moim zdaniem patologię..
cwaniara potrafiła przyjść gdy siedzieliśmy z mężem w pokoju przy komputerze z zeszytem do matematykli (późno w nocy, ok 22) i pod pozorem dotrzymywania nam towarzystwa, udawała, że robi lekcje - mąż lubi matematykę więc kilka razy szkoda mu się jej zrobiła bo późno i wyrywał się robił lekcje za nią- dopóki nie urządziłam karczemnej awantury,
od piątku do niedzieli nawet do godz 23 - siedzi sobie pannica przy komputerze lub z kolezankami, po czym idzie do mamy i mówię- mamo mam na jutro do napisania wypracowanie na temat "....", jest już póxno i nic nie mogę wymyślić.. (takie wypracowania daję się raczej z conajmniej tygopdniowym wyprzedzeniem)
spanikowana mama mówi- iudź się kaąpać, napiszę..
i tak za każdym razem..

dodam że dziewczyna kończy gimnazjum...
dlatego moim zdaniem odrabianie za dziecka lekcji to robienie mu krzywdy, pomoc w zrobieniu - TAK ale wyręczanie?!?!?!

[przeciwcialo]

Na razie jedno moje dziecko ma zadania domowe i od początku nauki
miało przedstawiony nasz punkt widzenia na temat odrabiania lekcji.
Odrabia samo, my możemy pomóc, wyjaśnić. Jesli nie odrobi to
poniesie konsekwencje w formie złej oceny i kary od nas.
Sprawdza się jak na razie

[mmaupa]

Moja mama RAZ JEDYNY w przyplywie empatii zaoferowala napisanie mi pracy z
polskiego, w pierwszej klasie LO, o Hiobie. Ja tego dnia padalam na pysk ze
zmeczenia - i zgodzilam sie. Mama, zdobywczyni nagrod literackich, poetka,
pisarka i dziennikarka dostala z Hioba troje z plusem, czym niestety spieprzyla
coreczce - piatkowej uczennicy - srednia. I taka to byla dla nas nauczka.

[owocoskala]

Mama, zdobywczyni nagrod literackich, poetka,
> pisarka i dziennikarka dostala z Hioba troje z plusem, czym
niestety spieprzyla
> coreczce - piatkowej uczennicy - srednia. I taka to byla dla nas
nauczka.

Ano, ciekawa historia, pouczająca
Pamiętajcie że nawet jeśli rodzic nie pomoże w domu to jest jeszcze
cos takiego jak przepisywanie od kolegów na przerwie Ja nie raz
przepisywałam matmę i fizykę a wyrosłam na bardzo samodzielną osobę,
ucząca innych samodzielności w myśleniu :roll:

[nchyb]

> pisarka i dziennikarka dostala z Hioba troje z plusem, czym
niestety spieprzyla
> coreczce - piatkowej uczennicy - srednia.
hm, hm, bardzo ciekawe. Jedna, jedyna praca w ciągu całego roku
szkolnego spieprzyła całoroczną średnią? Bardzo ciekawe...
Czy to nauczyło was innego liczenia średniej, czy też statystyka od
tej pory przestała sę dla Was liczyć?..

[mmaupa]

Uscisle: spieprzyla srednia na semestr z polskiego (nie caloroczna ze wszystkich
przedmiotow). A jest to mozliwe jesli nauczyciel rzadko robi kartkowki, nie
odpytuje, co jakis czas zada prace pisemna i pod koniec semestru ma sie trzy
oceny, np 5-, 5-, 3.

[twinnie77]

To tylko współczuć nauczyciela... Ja w LO z j. polskiego miałam po
kilkanaście ocen na semestr. Nigdy jedna ocena nie była przyczyną
obniżenia oceny końcowej. Teraz sama jestem nauczycielką
angielskiego i moi uczniowie oceniani są non stop, aby przypadkiem
nie popadli w rutynę, że uczą się tylko na sprawdziany i kartkówki.
W klasach, gdzie mają po 6 godzin tygodniowo, w czasie semestru
potrafią zdobyć przeszło 20 ocen. I wtedy też nie ma problemu z
wystawieniem oceny. A zresztą, ocena semestralna czy końcowa to nie
tylko średnia z ocen.

[mmaupa]

No widzisz, a jak nauczyciel olewa sprawe i np. robi tylko jeden albo dwa
sprawdziany na semestr - a na jeden z nich uczen nie przyjdzie bo jest chory, to
zostaje na koniec z pojedyncza ocena. Nie jest to dobra sytuacja, ale niestety
za moich czasow nie nalezala do rzadkosci.

[nchyb]

> zostaje na koniec z pojedyncza ocena. Nie jest to dobra sytuacja,
ale niestety
> za moich czasow nie nalezala do rzadkosci.
>

zdaje się, ze jesteś młodą osobą, więc te Twoje czasy bardzo
niedawno się wydarzyly. Miałaś i tak szczęście, bo za moich czasów
he he, jeszcze gorsi nauczyciele się trafiali...

A tak a serio, tojednak niewiele Cię to nauczyło. Za rzadko się
zdarzało, nie to co za moich czasów. Jakbyś miała takie sytuacje
częściej, lepiej by było.

Po kilku latach, na spokojnie przemyśl. Czy ta czwórka na jeden
semestr (w sumie chyba naciągana, bo tamte piątki to z minusami
były) tak zaważyła na Twoim życiu? Jeżeli byłaś naprawdę dobra, to
bylaś w stanie na drugi semestr zarobić piątkę.
Niezależnie od tego, czy kiedykolwiek, poza okresem szkolnym, ta
niższa ocena z polskiego na jeden semestr w pierwszej klasie miała
wpływ na Twoje życie? Czy na stdiach pytai co miałaś z polskiego w 1
klasie na 1 semestr? A może pracodawca jakiś o to pytał? Czy
naprawdę to miało znaczenie?

[mmaupa]

O co ci chodzi? Piszesz do mnie tonem wszechwiedzacej staruszki, w dodatku z
osobistymi problemami. Owszem, jestem osoba mloda. Owszem, sytuacja nauczyla
mnie czegos, dwoch rzeczy konkretnie: 1- ze zawsze nalezy samemu robic prace
domowe, 2- ze gusta literackie mojej mamy i panci od polskiego sie rozmijaja.

Chcialam przedstawic moja sytuacje dosc humorystycznie i zwiezle, nie
wiedzialam, ze przyciagnie az taka uwage i tyle komentarzy.

> A tak a serio, tojednak niewiele Cię to nauczyło.
Czego jeszcze niby mialo mnie to nauczyc?

Za rzadko się
> zdarzało, nie to co za moich czasów.
Czyzby mama miala mi czesciej pisac prace, zeby sytuacje takie mogly sie zdarzac
czesciej? Innej opcji nie widze.

Jakbyś miała takie sytuacje
> częściej, lepiej by było.
Lepiej? w jakim sensie? Oczywiscie ze jedna czworka z polskiego na okres nie
zawazyla na mojej karierze akademickiej. Przeciez nie pisze, ze matka zruinowala
mi zycie tworzac wypracowanie ktore sie nie spodobalo paniusi od polaka.
Oczywiscie ze ta ocena na dluzsza mete nie miala znaczenia - i nigdzie nie
napisalam, ze miala. Napisalam tylko, ze srednia na okres byla nizsza przez te
troje.

[arioso1]

ja niestety musze - ale nie odrabiac a pilnowac zeby było odrobione-
jak niewazne. moje dziecko 4 kl podst niema nawyku nigdy nie miała
do zapamietania czegokolwiecz. nieżadko mama jednej z koleżanki
dzwoni do mnie pózno wieczorem i pyta no jak tam zadanie z muzyki?
trudne prawda?? a ja oczy wielkie bo o zadaniu nic nie wiem choć
minoł tydzień. córkA NIE ZAPISUJE NIE PAMIETA NIE ZAZNACZA. Z
ANGIELSKIEGO JEJ NIE POMOGE BO NI W ZAB NIE UMIEM, jedynie niemąż
jej cos tam pokazał na interii tłumacza. z matematyki jest niezła
wiec nie trzeba z polskiego jedynie jak ma wypracowanie to musze jej
pomóc obrac sensowny azymut na temat- bo potrafi nieraz takie
dziwne cos napisac że hej i jeszcze dalej/ wiec najpierw pomagam
jej nadac sens potem pisze sama a ja potem sprawdzam o tyle o ile.
niestety moja kontrola sprowadza sie do pilnowania jej lekcji zeby
je miała wogóle zrobione- zreszta nie mam czasu na odrabianie jej
zadań-martwi mnie ze ona sama jest taka zakrecona i nie potrafi
zapamietac co ma np na plastyke przynieśc i nie zapisze sobie.

[nchyb]

> Czego jeszcze niby mialo mnie to nauczyc?
doświadczona staruszka, jednak bez probemów życiowych, odpowiada, ze
mogło cię to nauczyć, że nie oceny są ważne, a wiedza...
zrozumiałaś i zapamiętasz?

> Czyzby mama miala mi czesciej pisac prace, zeby sytuacje takie
mogly sie zdarza
> c
> czesciej? Innej opcji nie widze
że życienie do onca jest sprawiedliwe i czy dobre napiszesz, czy
źle, czy sama, czy nie, to ocena zależy od czyjegoś gustu i
widzimisię i jednak naprawdę, wiedza, nie oceny się liczą...

[mmaupa]

> doświadczona staruszka, jednak bez probemów życiowych, odpowiada, ze
> mogło cię to nauczyć, że nie oceny są ważne, a wiedza...
> zrozumiałaś i zapamiętasz?

A smarkata-pyskata odszczekuje, ze tyle to ona wie od pierwszej klasy podstawowki!

Tym niemniej dziekuje za przypomnienie .

[caffeinated]

Hehehe.
Za mnie Tata raz jeden, jedyny napisal prace z historii. To jego konik, a
szczegolnie epoka ktorej praca dotyczyla. W sumie juz nie pamietam dlaczego sie
zgodzil po tylu latach opierania sie. No usiadl, oblozyl sie fachowa literatura
i napisal.
Tez dostal 3+. Mialo to te zalete ze od tej pory skonczylo sie narzekanie na
moje oceny (zawsze bylo "czworka? a czemu nie piatka" etc.).
No i mamy kolejna rodzinna historie do wspominania przy kazdej mozliwej okazji z
cyklu "A pamietacie jak..."

[kasiapfk]

nie - nigdy. Nie mam ochoty uczyć dzieci, że można naskróty iść. A
poza tym, przy trójce i dużej róznicy wieku to musiałabym odrabiać
tak z 18 lat. A nie chce mi się. Czym innym jest dla mnie pomoc w
odrabianiu a czym innym odrobienie ZA DZIECKO.

przyznaj sie, ze po prostu nie potrafisz odrobic

[jednorazowy3]

wszystkich prac domowych

jak sie staliscie dorosli to nagle was olsnilo i wszystko potraficie zrobic?

ja bym mial jako dorosly problem z napisaniem wypracowania bo zawsze z tym mialem problemy, podobnie z analiza wierszy czy innymi pie..mi

[przeciwcialo]

tez mam trójkę i całkowicie popieram twoje stanowisko.

eee tam

[mma_ramotswe]

najlepiej odrabiać za dziecko wszytskie lekcje, będzie miało lepsze
oceny.

[piotr.ram]

a ja mam znajoma która odrabia lekcje z
licealista...,codziennie,wszystko!!!!

[mma_ramotswe]

Nie wiem, po co z nim, mógłby sobie chłopak odpocząć

[kalj]

Moim zdaniem zdawanie prac domowych to relikt przeszłości. Dziecko
wracając, że szkoły powinno mieć czas wolny, a ja widzę często
uczniów, którzy mają zadane z polskiego, z matematyki, z fizyki,
chemii itp - poświęcają po 4-5 h dziennie na odrobienie lekcji. To w
niczym nie pomaga, a jedynie wprowadza terror. Owszem, można zlecić
np. przygotowanie się z danego materiału, ale wszelkie prace pisemne
powinne być zakazane w domu. Od tego jest szkoła aby uczyć. Nie po
to dzieci siedzą po 8 i więcej godzin na lekcjach, żeby nauczyciel
wycierał się wolnym czasem naszego dziecka. W krajach zaawansowanych
nie zadaje się do domu prac bo już dawno wiadomo, że wypoczęte i
zrelaksowane dziecko lepiej się uczy, łatwiej przyswaja wiedzę.
Weźmy przykład z prywatnych szkół. Sam do takiej chodziłem, nie
pamiętam, abym kiedykolwiek miał coś zadane do domu w szkole
średniej. A jednak bez problemu dostałem się na studia i je
skończyłem. Moje dziecko jeżeli to będzie możliwe także pójdzie do
szkoły, gdzie czas ceni się zarówno czas potrzebny na naukę jak i
czas wolny.

[fasolka111]

To do jakiej szkoły i gdzie chodziłeś, że nie było prac domowych???
Mój syn chodził do podstawówki do szkoły społecznej do V klasy
włącznie. Teraz kończy gimnazjum i stoi przed wyborem LO. Gdy
rozważamy czy ma być to szkoła publiczna czy niepubliczna, to syn
trochę wzdryga się przed tą drugą, bo twierdzi, że mimo iż było to
dawno, to pamięta ten ogrom prac damowych, które były zadawane i to
właśnie w szkole niepublicznej.

[hero77]

Do zachodu nam trochę brakuje. Trudno w klasie 30 osobowej, zająć się na lekcji każdym uczniem i mieć pewność, że z lekcji skorzystał. Praca domowa to pewien rodzaj utrwalenia materiału. Po sprawdzeniu pracy domowej mam obraz, co mi umknęło na lekcji i co muszę jeszcze z uczniami nadrobić. Uczniowie niestety nie powtarzają w domu materiału, jeśli nie muszą tego zrobić na piśmie. Po to są właśnie prace domowe.
Te zachodnie szkoły są jednak trochę przereklamowane. Jakby tak zagłębić się w wyniki badań i poobserwować uczniów, to ta nasza polska szkoła nie jest taka zła.

[pasjanna]

Nawet nie miałam pojęcia, że z tego niewinnego pytania na starszym
dziecku taka jatka się już zrobiła Trudno mi będzie nawet całą
dyskusję przeczytać. W każdym razie wątek utrzymuje się cały czas na
pierwszej pozycji, widać problem w mniejszym lub większym stopniu
dotyczy wszystkich;-p
Nie napisałam, że chodzi o ucznia I klasy, pewnie dlatego odzywają
się głównie rodzice dzieci starszych. Trudno mi walczyć z Waszymi
argumentami. Nasza przygoda dopiero zaczyna się, Wy jesteście
bogatsi o większe doświadczenia.
Zgadzam się, że odrabianie lekcji za dziecko jest niepedagogiczne i
demoralizujące. Będę się jednak upierać, że co innego napisanie za
dziecko wypracoiwania, a co innego pomoc przy kolorowance. Rączka
pierwszaka, zwłaszcza w pierwszych tygodniach, miesiącach nauki
bardzo szybko się męczy. Napisanie kilku linijek szlaczków zajmuje
czasem całe godziny. Pokolorowanie obrazka po kilku godzinach takiej
mozolnej "gimnastyki" często graniczy z cudem. Maluch pada na
przysłowiowy "ryjek", a łapka odmawia posłuszeństwa.
Prace domowe w I klasie naprawdę potrafią skutecznie zająć dziecku
cały wieczór, czasami aż do późnych godzin nocnych! Pewnie niektórym
trudno będzie w to uwierzyć...
Dla mnie sen i zdrowie dziecka to swiętość. Raz czy dwa ulitowałam
się, ugięłam i pomogłam umeczonemu pracą domową dziecku w
kolorowance. Nie czuję się przez to nadgorliwą czy demoralizującą
dziecko matką. Kolorowanka to nie niesamodzielnie napisane
wypracowanie i tego się będę trzymać)

[hero77]

Kolorowanki i szlaczki na tym etapie kształcenia są naprawdę bardzo ważne. Przykro mi, że niektórzy nauczyciele, podobnie jak niektórzy rodzice, zagubili się w dzisiejszym świecie i narzucają dzieciom zbyt duże tempo. Prace domowe w nadmiernych ilościach, do tego ogrom zajęć pozalekcyjnych prowadzą do dużej niechęci do szkoły. Dziecko jest tylko i aż dzieckiem. W dzisiejszym kształceniu występuje coś takiego jak dostosowanie wymagań do możliwości ucznia i każdy nauczyciel powinien o tym pamiętać. To co Kasia zrobi w godzinę, Marysi może zająć 3. Dlatego swoje wymagania zawsze różnicuję.
Proponuję porozmawiać z panią nauczycielką i powiedzieć o swoich spostrzeżeniach. Zawsze warto spróbować. Lepiej jak nauczyciel będzie trochę mniej zadawał, niż zadawał dużo dla rodziców.