Spanie z dzieckiem

[Gość: Spox]

Wiem, że idealna sytuacja jest taka, że dziecko ma własny pokój, łóżko, etc.
Lecz w naszym przypadku tak nie jest - śpię z córką praktycznie od początku,
zawsze ja się nią w nocy zajmowałem, przykrywałem, etc. i tak już zostało.
W tej chwili córka chodzi już do 2 klasy. Co generalnie sądzicie na ten temat
- chyba powinienem znaleźć jakieś rozwiązanie, prawda. Żona śpi sama w drugim
pokoju. Jeśli tylko dłużej wieczorem nie wracam córka sama nie potrafi usnąć,
tylko czeka na tatę.

[Gość: wer]

Dla mnie to jest zboczone !!!

[Gość: merc]

Jak będzie miała 15 to też będziesz z nią spał ? Nie neguję jak dziecko
przychodzi do rodziców do łóżka pogadać, wyżalić się czy przytulić ale spanie z
9 letnią córką jest dla mnie nienormalne.

[Gość: tata]

Bzdura! Kto się wszędzie doszukuje zboczenia, ten sam nie jest OK.

[Gość: danwik]

Zgadzam się z "tatą" - na szczęście (przynajmniej w tym przypadku!)nie jesteśmy
w Ameryce gdzie wszystko wszystkim kojarzy się z seksem, molestowaniem itd.
Nie widze nic złego w tym, że nawet kilkuletnie dziecko wskoczy (od czasu do
czasu!) "starszym" do łóżka (dziecko molestowane przez rodzica napewno
dobrowolnie tego nie zrobi i będzie uciekało od takiego kontaktu !!!). Sama mam
9-cio letniego syna, ktory często wykorzystuje okazje nieobecności ojca i śpi
ze mną. Nie sądzę, że to jest złe i sieje zgorszenie - wręcz przeciwnie uważam
to za objaw silnego uczucia syna do matki(w pozytywnym tego słowa znaczeniu) i
"wykorzystuję" TO bo wiem, że przyjdzie niebawem taki dzień kiedy syn nie
będzie chciał juz ze mną spać a potem ... moje miejsce zajmie ktoś inny !!!
Pozdrawiam ;o}}

[Gość: ewcia]

> Dla mnie to jest zboczone !!!
oraz
> spanie z 9 letnią córką jest dla mnie nienormalne.

Chwileczke, chwileczke! Jak to by napisala matka, a nie ojciec, to
tez by bylo zboczone i nienormalne?
No, moze calkiem normalne by nie bylo, bo w tym wieku zazwyczaj dzieci
spia juz same, ale na pewno reakcja nie bylaby az taka. Podobnie jakby
to byla matka z synem (moj syn na przyklad - lat prawie 7 - regularnie
laduje u mnie w lozku, a maz idzie do jego lozka spac i nie uwazam, aby
to bylo jakies zboczone).
O ile uwazam, ze w takim spaniu nie ma nic zdroznego, to jednak
powinienes zaczac ja odzwyczajac od spania razem z rodzicami na
zasadzie uczenia samodzielnosci.
Wieczorem posiedz z nia, porozmawiaj, poczytaj ksiazeczke i powiedz,
zeby probowala sama zasnac i ze Ty jestes w drugim pokoju. Jak cos
jej sie przysni, to zawsze mozesz przyjsc do niej ja otulic, itp.
Moja corka jak miala 4 lata tez za nic nie chciala zasypiac sama
i robilam tak, ze bylam z nia i mowilam, zeby to ona powiedziala mi
kiedy mam pojsc. Nie czekalam jednak az zasnie, ale co kilka minut
pytalam sie czy moge juz isc. Za ktoryms (trzecim na ogol) razem
decydowala, ze juz moge isc. Oczywiscie czesto potem znow sie budzila
i potrzebowala towarzystwa, ale z czasem wreszcie sie usamodzielnila.
Ale uwazam, ze dobrze jest takie odzwyczajanie robic stopniowo,
szczegolnie jak dziecko jest starsze.

[Gość: mor]

4 lata a 9 to chyba spora różnica ! JAko matka nie pozwoliłabym na takie
sytuacje. Mam do czynienia z dziećmi tzw. "troskliwych rodziców" i stwierdzam
że bardzo często te dzieci nie mają pojęcia o samodzielności ale co w tym
dziwnego skoro matka twierdzi że jak ona sama nie nakarmi dzisięciolatka to
ona sam sie nie naje.

[bibba]

Mam nadzieje ze nie jest to zwykla prowokacja!

Mysle, ze czas zaczac spac oddzielnie. Na pewno trudno bedzie przekonac corke
ze powinna spac sama - przeciez nie jest przyzwyczajona. Moze na poczatek spac
w tym samym pokoju ale na oddzielnych lozkach, a ze wiem ze jest to prawie
niemozliwe praktycznie miec dwa lozka w pokoju - moze pozyczyc jakies lozko
skladane dla corki, albo odwrotnie. Albo niech zona spi z nia, przez jaks czas,
potem powinniscie sprobowac razem z zona - na zasadzie kazdy spi z kazdym w
naszej rodzinie.

No i a propos, co na to ZONA? Matka? Babcia????

Bibba

[marta_ewa]

zgadzam sie z opinia mor ,ze jest to delikatnie ujmujac dziwna sytuacjw.Juz
jakis czas sledze posty na forum dziecko i ze zdziwieniem stwierdzam , ze jest
tu duze grono nadopiekunczych rodzicow ,ktorzy przez kawal czasu spia w jednym
lozku z dziecmi ,dla wygody( bo nie chce sie im ruszyc tylka i nakarmic
dziecko),bo sie boja o dziecko(nie rozumiem o co!!!), bo to jest dobre dla
rozwoju dziecka (ciekawe!!!),a po jakims czasie dochodza do wniosku ,ze juz
wystarczy i co robic aby malenstwo spalo samo.Kochani dziecko to tez
czlowiek,jak przez lata spi z wami to przywyka,nie jest samodzielne ,boji sie
samotnosci ,ciszy w nocy.Ja mysle ,ze nalezy sie zastanowic wczesniej i nie
doprowadzac do takich sytuacji.Ja tez mam coreczka,Jagodka spi sama w
lozeczka ,a ja z mezem,ma 7mc budzi sie tylko raz o 5 i je (karmie ja
piersia),spi jeszcze godzine ,a potem 30-60min bawi sie w lozeczku.Ja tez
wstawalam po 10 razy w nocy od 4 mc jak osiagnela odpowiednia wage ograniczalam
nocne karmienia ,az z 4 ,3,doszlam do kolacji o 20 i karmienia o 5 rano.Ja tez
uwazam ,ze taka 9 latka to duza pannica ,a spanie z ojcem jest w tym przypadku
niesmaczne -tak uwazam ,przepraszam jesli urazilam czyjes uczucia -takie jest
moje zdanie.

[lola211]

> zgadzam sie z opinia mor ,ze jest to delikatnie ujmujac dziwna sytuacjw.Juz
> jakis czas sledze posty na forum dziecko i ze zdziwieniem stwierdzam , ze
jest
> tu duze grono nadopiekunczych rodzicow ,ktorzy przez kawal czasu spia w
jednym
> lozku z dziecmi ,dla wygody( bo nie chce sie im ruszyc tylka i nakarmic
> dziecko),bo sie boja o dziecko(nie rozumiem o co!!!), bo to jest dobre dla
> rozwoju dziecka (ciekawe!!!),a po jakims czasie dochodza do wniosku ,ze juz
> wystarczy i co robic aby malenstwo spalo samo.

- mnie tez nie chciało sie 5 razy w ciagu nocy ruszac tyłka zeby nakarmic
niemowle- o wiele praktyczniej jest miec je obok siebie, dlatego niemowle
spało ze mna, jak ktos lubi sie meczyc to prosze bardzo
-strach o dziecko- chodzi zapewne o poczucie ze jest szansa zauwazyc gdyby
dziecku cos w nocy zagrazało(moze irracjonalne to poczucie, ale jest)
-dobre dla rozwoju dziecka-dziecko czuje sie bezpieczne, duzo bardziej wg mnie
niz samo w łozeczku


Kochani dziecko to tez
> czlowiek,jak przez lata spi z wami to przywyka,nie jest samodzielne ,boji
sie
> samotnosci ,ciszy w nocy.

Uogólniasz i powielasz stereotypy.Moja córka mimo ze spi ze mną jest
samodzielna, od małego nie było zadnego problemu z zostawieniem jej nawet na 2
dni, 2 noce z kimkolwiek, nie boi sie ciemnosci ani ciszy.Chetnie zostaje beze
mnie u babc, ciotek, kolezanek, nigdy nie było problemu, ze płacze za mna.
A takie sytuacje dotyczą znanych mi dzieci spiacych w osobnych łozkach i
pokojach.

Ja mysle ,ze nalezy sie zastanowic wczesniej i nie
> doprowadzac do takich sytuacji.Ja tez mam coreczka,Jagodka spi sama w
> lozeczka ,a ja z mezem,ma 7mc budzi sie tylko raz o 5 i je (karmie ja
> piersia),spi jeszcze godzine ,a potem 30-60min bawi sie w lozeczku.Ja tez
> wstawalam po 10 razy w nocy od 4 mc jak osiagnela odpowiednia wage
ograniczalam
>
> nocne karmienia ,az z 4 ,3,doszlam do kolacji o 20 i karmienia o 5 rano.

A w jaki sposób ograniczałas te karmienia?

Ja tez
> uwazam ,ze taka 9 latka to duza pannica ,a spanie z ojcem jest w tym
przypadku
> niesmaczne -tak uwazam ,przepraszam jesli urazilam czyjes uczucia -takie
jest
> moje zdanie.

Zauwazyłam, ze zwolennicy spania razem z dzieckiem nie namawiaja innych na to
samo, nie krytykuja ich sposobu, w odróznieniu od zwolenników spania osobno-
nie chcecie, jest wam niewygodnie, prosze bardzo, spijcie bez dziecka.Ale nie
wmawiajcie tym drugim ze wasz sposób jest lepszy, bo to nieprawda.
Mam na tyle szerokie łozko, ze wysypiamy sie doskonale, a z mezem i tak nie
spałabym, bo nasz tryb zycia to wyklucza, właczony telewizor do 2 nad ranem to
nie dla mnie.
Dziecko mam samodzielne, otwarte, spontaniczne, wiec uwazam ze teoria
niekorzystnego wpływu wspólnego spania z rodzicem sie nie sprawdza.
Gwoli scisłosci, wspólne spanie wyeliminowałabym w wieku szkolnym, dopuszczam
nawet do 7 lat dziecka.






-------------------------------------------------------------------------------
-

Zgadzam się z lolą...

[mary_ann]

... w 100%.
Zimny wychów w imię rzekomej samodzielnosci już kiedyś przerabialiśmy, raczej
z marnymi skutkami.
Zas argument, że osobie spiącej z dzieckiem "nie chce sie tyłka ruszyc z
łózka, żeby je nakarmić" jest żenujący (i chyba słabo przystający do karmienia
piersią?)

[judytak]

Nie ma co teraz gdybać, dlaczego tak się stało i czy nie lepiej byłoby inaczej.
Ale teraz najwyższy czas "wyprowadzić" dziecko do własnego łóżka. Najlepiej też
do innego pokoju. To nie jest małe dziecko, niedługo będzie już małą kobietką.
Będzie jeździła na kolonie, wycieczki - tam też przecież tatusia nie będzie.
Być może że to jeszcze nie wpłynęło niekorzystnie na rozwój dziecka, ale jeśli
to tak pozostaje, to wpłynie. Od tego, że nie będziesz spał z córką, to jeszcze
nie musisz z żoną, jeśli o to chodzi...
Pozdrawiam
Judyta

[dethy]

Gość portalu: Spox napisał(a):

Żona śpi sama w drugim
> pokoju. Jeśli tylko dłużej wieczorem nie wracam córka sama nie potrafi usnąć,
> tylko czeka na tatę.

Spox,my mamy ten sam problem.Mamy 4-ro letnia corke,ktora spi z moim mezem,a ja
sama w drugim pokoju.Zaczelo sie od tego,ze w jej pokoju,naszej dawnej
sypialni,bylo nam ciasno z malzenskim lozkiem i lozeczkiem.Zamiast lozka
kupilsmy naroznik.Corka wg.naszych planow miala spac w lozeczku,a my na
naroznku.Jednakze ona przychodzila wiecznie do nas...Ja sie nie wysypialam i w
nocy przenosilam sie do stolowego pokoju.I tak to oni przyzwyczaili sie spac
razem,a mnie nawet bylo wygodnie.Teraz tez o tym myslimy,ze trzeba mala nauczyc
do spania osobno,ale ona w nocy sie odkrywa i marznie,wiec postanowilismy
przeczekac jeszcze zime,bo maz spiac z nia zawsze ja przykryje.
Ciesze sie,ze napisales swoj post,bo myslalam,ze tylko my mamy taki problem.

Do wszystkich:ludzie ,to nie jest zboczone !! Moj maz jest wspanialym mezem i
ojcem i dlatego spi ze swoja coreczka.Nie robi jej przy tym krzywdy.

calkowicie sie zgadzam...

[tomekmkk]

No wlasnie masz racje, uwazam, ze nie nalezy robic sztucznych problemow, a
sztucdznym problemem jest krecenie nosem nad tym, kto gdzie z kim spi. Dziecko
ma 9 lat - i co z tego? Jakby miala 20, rzucilby ja chlopak i poszla by sie
wyplakac do taty i kolo niego zasnela, to co? Tata zboczeniec czy po prostu
fajny tata, z ktorym mozna zawsze o wszytkim pogadac i nawet sie mu wyplakac,
jak jest zle w zyciu?
9 - latka spiaca z ojcem to nie tragedia, zazdroszcze takiemu ojcu, ze ma taki
kontakt z corka. Moj syn ma prawie 4 lata i spi niby sam, ale zasnac sam nie
chce. Pewnie sie boi albo co i ja wiem, ze moglbym go tego przy odrobinie
konsekwencji oduczyc, ale chyba nie chce ) Taki cieply maluch, ktory sie
kokosi w poduszce, wierci, dokazuje, a potem mu slepka zaczynaja uciekac po
powieki, buziak sie otwiera i... zaraz zaczyna spac - moj boze, ja czegos
takiego pieknego w zyciu nie widzialem, ani w natuirze, anie w kinie, ani w
telewizji; a ten maluch przeciez rosnie i nawet sie nie obejze, jak bedzie mial
pryszcze, potem zarost i bedzie spal z kims calkiem innym, niz tata. Wiec -
jestli juz go mam, chce sie nim nacieszyc, puki moge. Czy to grzech?
Tym bardizej, ze maly jak juz zasnie, to zwykle grzecznie spi sam do rana.
Tylko czasem sie odkryje, wola pic, czasem tez przyczlapie do nas do lozka i
wywali albo mame, albo tate ) To tez slodkie, nie widze w tym nic zdroznego
ani nienormalnego, a jakiejs wielkiej niewygody tez mi to nie sprawia...

[burza4]

Pal sześć spanie (choć mnie to dziwi - dlaczego akurat z ojcem, dlaczego matka
jest tak odizolowana tzn. najbardziej dziwi mnie fakt, że mamie nie przeszkadza
wieloletnia separacja) ale dlaczego dziecko jest tak przyzwyczajone że inaczej
nie zaśnie? Co innego od czasu do czasu, a co innego codziennie. A jak tata
pojedzie w delegację? Albo ona na kolonie? W tym problem - bo to już duża
dziewczyna i najwyższy czas żeby przestała być tak uzalezniona. Rolą rodziców
jest przygotowanie dziecka do SAMODZIELNOŚCI, a nie sztuczne utrzymywanie
dziwnych układów na zasadzie "bo to taki słodki widok, jak się kitłasi w
łóżku". Dziecko powinno CHCIEĆ jakiejś swobody - w różnym zakresie, w
zalezności od wieku, jeśli tego nie robi to znak, że jest zbyt mocno związane z
rodzicami. Jeśli się mu wmawia, że jest słodkim dzidziusiem mamusi/tatusia, to
nie jest to dobre. Nacieszyć się dziećmi można w inny sposób, niekoniecznie
związując je ze sobą na wieki wieków w taki sposób, że rodzice muszą być zawsze
obok, bo nie zje czy nie zaśnie.

[dethy]

burza4 napisała:

najbardziej dziwi mnie fakt, że mamie nie przeszkadza
>
> wieloletnia separacja)

A mnie dziwi dlaczego to ciebie dziwiJa jestem "odseparowana" 4 lata i nie
wcale nie narzekam.Buszujemy sobie z mezem w moim lozku ile nam starczy sil i
ochoty.Maz nie lubi mojego lozka,nie wysypia sie na nim.Ja nie lubie lozka jego
i naszej corki.No i naszacorka jak przebudzi sie w nocy to szuka
tatusia.Dlatego tatus spi z nia.Ja mam do dyspozycji cale lozko-jestem
wyspana,moj maz tez corka tez,wiec w czym problem?? Bo to smieszne,ze corka spi
z tatusiem??Moze zboczone?? A od kiedy to zyje sie dla ludzi? Cale szczescie,ze
nie zyje w Ameryce,a w Polsce spanie corki z tatusiem nie jest karalne,BO TO
NIC ZLEGO !

ale dlaczego dziecko jest tak przyzwyczajone że inaczej
> nie zaśnie? Co innego od czasu do czasu, a co innego codziennie. A jak tata
> pojedzie w delegację? Albo ona na kolonie? W tym problem - bo to już duża
> dziewczyna i najwyższy czas żeby przestała być tak uzalezniona. Rolą rodziców
> jest przygotowanie dziecka do SAMODZIELNOŚCI, a nie sztuczne utrzymywanie
> dziwnych układów na zasadzie

Jak tata wyjezdza w delegacje to corcia spi z mama i rozumie ,ze taty nie
ma.Jak mama pojedzie do babci to spi sama i problemu tez nie ma.A w domu spi z
tatem,bo tata caly dzien pracuje,do pozna wieczorem,a corcia bardzo za nim
teskni ....I to ,ze spia razem nie oznacza ,ze dziecko jest malo
samodzielne.Nie chce przytaczac przykladow,ale wiem to napewno.Moja corkama 4,5
lat,a szwagierka ma syna prawie 6 letniego z ktorym to ona spi( o tatus w innym
pokoju).Jej syn ma problemy z wymowa,nie potrafi zawiazac sznurowadel,jezdzic
na rowerze i wielu innych rzeczy....
-----
"Jutro mozna zaczac wszystko od nowa.
Jutro jest wolne od bledow"

Dethy

bumerang :)

[tiny]

))) mojego pięciolatka regularnie wysyłam do jego łóżka, ale... zazwyczaj
prosi, aby mógł zasnąć u mamy. no i zasypia. później przenoszę go do jego
pokoju, wracam do swojego łóżka i... około 3 w nocy gramoli się do mnie
uśmiechnięty szkrab, z tekstem: "jestem jak bumerang, no nie?"
no i co mam zrobic? nakrzyczeć, wywalić??? nie potrafie i chyba nie chcę,
chociaż sama wysypiam się lepiej. Mąż śpi w swoim pokoju - bo niemal do rana
pracuje przy komputerze. gdy ja wstaje do pracy, to on sie dopiero na drugi bok
przewraca.
Myslę, że podobnie jak upodobania kulinarne czy muzyczne preferencje, w każdej
rodzinie są też inne zwyczaje "spaniowe". Oczywiście, wygodniej, bezpieczniej
(bez pedofilskich podejrzeń) itp. od razu nauczyć bąbla samodzielnego spania.
ale teoria ma w zwyczaju z praktyką trochę się rozmijać.
Pozdrawiam
ps. hmmmm... wynieść dziś synka do jego pokoju, czy zaoszczędzić sobie noszenia
a jemu nocnej wycieczki powrotnej? )))))))))))))))

[asia.su]

Ja zupełnie z innej beczki.
Mój syn ma 7 lat i od wakacji śpi sam. Była rozmowa z panią doktor - miało być
o czymś innym a było o spaniu - w efekcie syn w ciągu kilku dni zaczął sypiać
sam.
ŚPI ODKRYTY. Nie czekaj aż córka nie będzie sie odkrywała bo to , jak widzisz,
może zająć dużo czasu. Zrób to wtedy, kiedy stwierdzisz, ze nadeszła właściwa
pora - nie czekaj jednak na nieodkrywanie.
Pozdrawiam

[dethy]

asia.su napisała:

> ŚPI ODKRYTY. Nie czekaj aż córka nie będzie sie odkrywała bo to , jak
widzisz,
> może zająć dużo czasu. Zrób to wtedy, kiedy stwierdzisz, ze nadeszła właściwa
> pora - nie czekaj jednak na nieodkrywanie.

I nie marznie?? Balam sie zawsze,ze jak zostawie corke sama w lozku,to odkryje
sie i zacznie chorowac.Nie chce tez odkrecac zbytnio kaloryferow ,bo nie bedzie
czym oddychac w nocy.Sama spie przy zakreconych.
Ustalilismy z mezem ,ze jak corka bedzie szla do zerowki(za 1,5 roku) to bedzie
juz spac sama.Jestem konsekwentna i jak mowie -tak zrobie.
Napisz ,czy moze ubirasz grubiej syna do spania z racji tego,ze spi odkryty?

[Gość: anma]

Zgadzam się z lili, mary_ann, tiny, tomekmkk i innymi o z blizonych
poglądach) Ale nie o tym chciałam, tylko o spaniu córki z ojcem.
Otóz ja, odkąd pamietam spałam sama (a wczesniej podobno z mamą, tata,
dziadkiem, babcią na zmianę do około 3 roku zycia), ale mieliśmy małe
mieszkanie, miałam młodszego brata i jak się zdarzyły jakieś święta i wiecej
ludzi do spania w domu to było ustalone kto z kim spi. No i wypadało np. tak,
ze moja mama spała z babcią (swoją teściową) a miedzy nimi mój kilkuletni brat
(bo mały zmiescił się na trzeciego), osobno spała ciocia ze swoją córką, a ja
z tatą. I tak było przez lata, nikt w tym nie widział niczego nadzwyjczajnego.
No i wreszcie kiedyś, miałam juz chyba ze 14 lat przyszły swięta i znowu to
gromadne spanie i ktoś palnął (chyba ciotka), ze to, ze ja spię z ojcem to
jest dziwne i nie wypada. No i jak grom z jasnego nieba padła na wszystkich ta
informacja, bo nikt inny tak na to nie patrzył. Ot, potrzeba organizacyjna i
nic więcej. Ja się jakoś dziwnie zawstydziłam, bo dopiero pojęłam o co ciotce
chodziło i w ogole tak się jakos zrobiło niefajnie.
Czemu to piszę? Bo czasem jest tak, ze na siłę dopatrujemy się czegoś
dziwnego, złego, zboczonego tam gdzie tego nie ma, krzywdząc przy tym osoby,
które nie mają ani krztyny złych intencji.

[jola_ep]

Gość portalu: Spox napisał(a):
>Żona śpi sama w drugim
> pokoju. Jeśli tylko dłużej wieczorem nie wracam córka sama nie potrafi usnąć,
> tylko czeka na tatę.

Ja mam trudne w usypianiu dziecko. I drugie, które śpi bardzo dobrze i nie
potrzebuje żadnej asysty.

Może spróbuj przyzwyczajać do samodzielnego zasypiania stopniowo.Ja robiłam to
tak: wspólne czytanie bajek (i przytulanie). Potem informowałam, że wychodzę,
ale za pięć minut wrócę. Początkowo nie wychodziłam, tylko siadałam przy
drzwiach pokoju, potem na korytarzu, a potem już normalnie szłam do innego
pokoju. Po kilku minutach wracałam: całusek i znowu wychodziłam. Przy następnym
powrocie najczęściej okazywało się, że dziecko śpi )) Jak nie spało, to
przytulałam i szeptaliśmy sobie w łóżku, bo często okazywało się, że jakieś
przeżycia z dnia, który minął (albo te przewidywane w przyszłości) nie dają jej
spać. Potem znowu wychodziłam itd.

Gorzej z nocą. Bo czasem śnią się koszmary. Czasem dziecko się budzi i
przerabia cienie na potwory. Po prostu duża wyobraźnia ) Więc na wszelki
wypadek w naszym pokoju stoi rozsuwany tapczanik. Zasada brzmi: możesz wejść,
jak drzwi do pokoju są otwarte, ale sama ścielesz sobie tapczanik i to tak, aby
rodziców nie obudzić )) A moja panienka jest duża - ma 8 lat )

Pozdrawiam
Jola

[Gość: Nia]

A ja mam kłopot z prawe 3l. Przyzyczaiło się do tego, że razem zasypiamy tj mama
kładzie się z dzieckiemi czeka aż dziecie zaśnie. Niestety dziecko w nocy się
budzi i woła mamę no i bedna ledwożywa mama galopuje do dziecka i zasypia w jego
łóżeczku (a raczej na materacu). Dzieko pare razy się jeszcze budzi i
kontroluje, kręci wierci czasem gada przez sen. Rezultat jestem wykończona, zła
i mam ochotę wszystkich gryźć od samego rana.
Mąż uważa, że powinnam przeczekać nocne nawoływania i przeczekać pewnie kiedyś
przestanie. Co z tym robić ?

[Gość: jedzie]

cześć Nia. Mam podobną sytuację. Usypiam małego- też trzy lata, potem wracam do
sypialni. Kiedy synek przebudzi się na tyle, że zobaczy moją nieobecność,
zaczyna mnie rozpaczliwie wołać. Poza tymi momentami śpi spokojnie. Rozmawiałam
ze znajomym psychologiem. Podobno 3 latki mają najsilniejsze lęki - z tąd może
wynikać ich obawa przed samotnością w ciemności. Musimy być cierpliwe - to
minie. Na pocieszenie napiszę Ci, że nie masz tak źle. Ja mam też roczną córę,
która budzi mnie na zmianę z synkiem. A rano do pracy...