Kulinarne tabu

[363636r]

W różnych kulturach, w różnych zakątkach świata takie istnieją. Czytałem
gdzieś, kiedyś, że większość czarnych ludów Afryki, bodajże z grupy Bantu, czy
jeszcze inne nie uznawało jaj ptasich za produkt spożywczy. Traktowali je na
równi z odchodami, wiadomo skąd takie jajeczko pochodzi. Podobno tak samo w
kuchni chińskiej traktowano mleko. Jakie jeszcze znacie zakazane przez obyczaj
potrawy czy składniki i jak to dzisiaj na świecie wygląda. Czego na przykład
nie tkną miejscowi w krajach w których mieszkacie czy byliście a w Polsce się
jada. I odwrotnie.

[pani.serwusowa]

Mysle, ze przedewszystkim w szeroko pojetej kulturze zachodu jedzenie psa to
tabu. W Chinach czy Wietnamie juz nie.

Poza tym z takich kontrowersji, ktore mi przychodza na mysl, to spozywanie
prochow zmarlych wsrod niektorych plemion. Czytalam jakis czas temu, nie wiem,
czy jeszcze to sie praktykuje.

A i jeszcze koszernosc produktow mi do glowy przychodzi - dla ograniczenia,
ktore nie mieszcza sie w glowie, dla wyznawcow judaizmu cos naturalnego.

[363636r]

Spożywanie prochów zmarłych czy kanibalizm rytualny to raczej sfera sakralna nie kulinarna . A tak na co dzień. Bez specjalnych zakazów, pop prostu czego się tradycyjnie nie jada w jednej części świata a w innej to norma?

[pani.serwusowa]

Aaa, mnie sie wlasnie jakos kulturowo-religijnie tabu kojarzy, stad moje przyklady.

musisz uscislic o co chodzi Raf, bo sie rozpelznie

[jacek1f]

dyskusja

Tabu to tabu, kulinarne to zwyczajowe zakazy, religijne, kulturowe glebokie.

Zjedzenie miesa czlowieka - to tabu.

Ale pies, kon, kot, szczur... - to zwyczajowa niechec np w Polsce. Slabsza przy koniu gdzieniegdzie. Wszytskie wymienione - sa zjadane w ciezkich chwilach - Powstanie Warszawskie, Balkany ostatnio - w kregu europejskim.

Inne - zuki, robale itp - w ogole nie wchodza w zakres rozwazan IMO.

Takze rozmowa o kiszonkach, "popsutych" rzeczach dla jednych to co innego niz hallal i koszer i bzimu, i czlowiek.

Dla mnie np z roznych powodow zyciowych to żółw jest tabu

[363636r]

Tabu może mieć, jak mi się zdaje znaczenie wąskie, dosłowne o mocnych korzeniach
religijnych czy kulturowych, ale w znaczeniu szerszym, bardziej przenośnym
dotyczy zwyczajów obowiązujących w danej kulturze. Zauważ też Jacku, że w
sytuacjach ekstremalnych także w naszym kręgu kulturowym, tak silne tabu jak
kanibalizm bywa przełamywane. Jest wiele tragicznych przykładów.

zgadzam sie, chodzi jeno o uscislenie

[jacek1f]

bo tak, to "tabu" moze oznaczac indywidualne nie jedzenie koniny, a zaraz ktos powie, ze slimakow i zab "on" nie jada... baranina jest be itp..

Niejadanie pajakow i mrowek nie jest okreslone tabu w Polsce, prawda?

[krysia2000]

> Ale pies, kon, kot, szczur... - to zwyczajowa niechec np w Polsce.

No niby racja, ale nie wiem, czy w świetle zachodniego prawodawstwa pozbawienie
życia psa, czy kota w celach spożywczych nie zakwalifikowano by jako
okrucieństwa wobec zwierząt.

O głębokości tabu można dyskutować długo i namiętnie. Samo słowo pochodzi z
Tonga, polinezyjskiego języka i niekoniecznie wiązać się może z zakazem
uświęconym religijnie, w judeochrześcijańskim tego słowa rozumieniu. Po prostu
silna negatywna norma społeczna i dotyczyć może dowolnej sfery życia
wspólnotowego, jak i dowolnej wielkości społeczności, niekoniecznie narodu,
kręgu kulturowego, czy cywilizacyjnego. Zakaz niejednokrotnie bywa tak
stanowczy, że nie ma przewidzianej dla jego przekroczenia sankcji. Po prostu nie
do pomyślenia jest zrobić coś, co objęte jest taboo. W praktyce więc, albo
łamacz taboo jest wykluczany ze społeczności, albo nawet całe zdarzenie jest
wymazywane z pamięci społecznej, jakby w ogóle nie zaszło. To w takich
przypadkach wypowiada się: "To się w pale nie mieści!", czy "Nawet mi nie mów!"

Tak więc, Jacku, polemizowałabym z tymi psami, kotami i insektami w Polsce. Są
grupy społeczne pośród naszych rodaków, gdzie się takich rzeczy po prostu nie je
i już, i to nie ze względów smakowych, estetycznych, czy zdrowotnych. I księdza,
czy prezydenckiego dekretu do tego nie potrzeba.

Chociaż, z drugiej strony, sama już nie wiem. Często bowiem jest tak, że dla
danego zakazu znajduje się uzasadnienia (czy to naukowe, czy inne) i
jednocześnie w drugą stronę - dla w miarę "racjonalnych" zaleceń szuka się
"irracjonalnych" (a więc zwyczajowych, moralnych, czy religijnych) wytycznych,
żeby lud ciemny nie zadawał głupich pytań, tylko nie robił czegoś i już! I potem
zadaniem socjologa jest to wszystko odplątać i zawyrokować, co było pierwsze,
kura czy jajo.

--
To pisałam ja, Krysia2000, kuchmistrzyni samozwańcza.

[wadera3]

Serwusowa, mieszkasz na Wyspie, czy spotkałaś kogoś, kto tam zbiera grzyby, i je
jada?
Podejrzewam, że nie
To samo w Szwecji, grzyby jadalne pochodzą tylko ze sklepu.

a to prawda, w West Dryton jak bytowałem i

[jacek1f]

w Winchester tez, to wkolo domow na otwartch terenach tylko my zbieralismy
przepiekne prawdziwki i kozaki, a inni patrzyli na nas z przestrachem, choc
najbardziej oblegany grzybny warzywniak ze wszlekimi gatunkami lesnymi i
polnuymi jest kolo katedry St Paul w Londynku - nigdy nie widzialem takiego
wyboru skarbów runa.

Potem urzadzalismy pikniki weekendowe czestujac grzybami wlasnie na szybko na
masle z pietruszka robionymi i od czasu widzialem, ze zaczynaly znikac w
sezonie))
Innymi slowy - lokalnie obalalismy tabu

[krysia2000]

Zbiera się i jada na Wyspach, ale dla trochę innych niż kulinarne doznań.

Bogactwa za dużego lasów i borów nie ma tam, to i o dary lasu trudno. Więc nie
tyle tabu, co egzotyka i ąę. Porcini, cepesy, trufle, czy inne wild mushrooms są
dla arystokracji, lud musi się zadowolić pieczarkami. W najlepszym wypadku
organicznymi.

[wadera3]

No, to wiem, ale inne grzyby tez tam są i są traktowane przez tubylców jak trujące.

[pani.serwusowa]

Nie zbieraja. Wyobrazni nie maja. Ku mojej uciesze, bo w tym roku studiuje
gatunki grzybow i ide w las.

[wadera3]

Ja żałuję, że jak bywam u syna, nie mam nigdy czasu na wycieczkę do lasu (ale
mi się rymło) też bym się chętnie obłowiła.
Brat zbierający grzyby w Szwecji, był oglądany przez znajomych siostry(tam
mieszkającej) jak dziwak.

[363636r]

Oglądałem kiedyś angielski program kulinarny, tytułu nie pamiętam, ale był
gospodarz programu i dwaj zaproszeni mistrzowie kuchni u niego gotowali (
średnio mi się podobał ). Jeden z gości, uznany kucharz jak się zorientowałem,
przyrządzał własnoręcznie zebrane grzyby: kurki, lejkowce i jeszcze jakieś
blaszkowe. Opowiadał przy tym, że zbiera je w lesie nieopodal swojego domu oraz
że nauczył się tego w dzieciństwie . Postrzegane to chyba było jako coś niezwykłego.

[fettinia]

Wiekszosc Niemcow nie ruszy flakow-Kutteln.
Dla nich jest to "jedzenie dla psa".
W wielu marketach tez pod tym tytulem sa sprzedawane.

[pasqoodnikowo]

Na tej samej zasadzie są tacy co nie ruszą naszych ogórków
kiszonych, kapusty czy zsiadłego mleka (gdzieś już dziś o tym było -
chyba w wątku o "zepsutym" śledziu).
Ale nie wiem, czy można to podciągnąć pod "tabu". Bo to chyba
indywidualne upodobania do próbowania dziwnych potraw a nie "tabu".
Ja bym smażonego pająka czy szarańczy nie zjadła, skośnoocy jedzą i
znam Polaków, którzy też chętnie próbowali

[fettinia]

No tak-tabu to mi sie bardziej religijnie kojarzyNp indyjskie swiete krowy

[shachar]

jedzenie mózgu i jąder, niech sie Freud wypowie