Pomnik Hitlera w Warszawie

[wianuszek_kresowy]

Ze statystyk podanych przez liberum_veto wyglada na to, ze tematy
pomnikow beda ciesza sie w Polsce nieprzecietna popularnoscia,
wypada chyba poruszyc tu tez temat pertraktacji ambasadora w
Berlinie Lipskiego z Hitlerem w 1938 roku na temat wspolpracy w
rozbiorze Czech. Jako dodatkowa zostala tam tez wspomniana kwestia
zydowska i sposoby na jej rozwiazani,ambasadorowi Jozefowi Lipskiemu
tak spodobaly sie smuty Hitlera, ze za ich realizacje obiecal
postawieni mu pieknego pomnika w Warszawie.
Czy ktos chcialby tu cos dodac na ten temat?
(kargulgdziepawlak NA TEMAT !!!!!!)

[mat120]

Pomysł popieram. Najlepszą lolalizacją wydaje sie być bezpośrednie
zaplecze siedziby ZUwP w Warszawie. Ostatecznie to ich ulubieńcy
mieli znaczący, praktyczny udział w realizacji planów Fuhrera.
Proponuję też umieszczenie obok Fuehrera z jednej strony pomnika
Stepana B. a z drugiej Kubijowicza.))

[mat120]

Zapomniałem. Należy też koniecznie zadbać aby było miejsce na
składanie wiązanek. Trudno sobie bowiem wyobrazić sytuację gdy
przyjeżdża do Krajowego Prowydu "Obywatelxxyx" z synami i rodzina
nie ma możliwości złożenia wodzom hołdu.

[wianuszek_kresowy]

To minister Beck i ambasador Lipski w imieniu Krajowego Prowydu i
Kubijowycza sie z Hitlerem dogadywali?
Czego to sie czlowiek nie dowie)

[mat120]

W Polsce przedwojennej rzeczywiście w latch 30-tych problem
żydowski był nabrzmiały. Linkowane opracowanie jest jednak dość
lakonicznie i tendencyjnie traktuje tę sprawę, ograniczając się do
wypominania antysemityzmu czy też rozmów Lipskiego i Becka /pierwsze
słyszę/ z Hitlerem o sposobie rozwiązania tej kwestii. W rzeczy
samej sprawa była o wiele bardziej skomplikowana niż się to autorom
opracowania wydaje. Postaram się, jeśli to jest interesujące,
w najbliższym czasie przygotować jakiś tekst o tym jak to widzieli
przedwojenni polscy politycy.

[wianuszek_kresowy]

Nie odwracajmy kota ogonem, w Polsce po 1920 roku znalazlo sie 38%
ludzi, ktorzy Polakami nie byli, Zydzi stanowili najliczniejsza
grupe.Ukraincy i Bialorusini uzani zostali za "zdatnych" do
polonizacji, natomiast Zydzi i Niemcy nie. Czemu skoro ich obecnosc
wczesniej nie byla postrzegana przez zaborcow jako problem stali sie
oni problemem dla rzadow Polski?
Ja sobie zdaje sprawe z tego, ze to byl w pewnym sensiena czasie w
Europie i nie tylko, ale czemu nagle takie akcje.
Mamy tu przeciez wypowiedzi hierarchow koscielnych (kardynal Hlond),
dla politykow- Dmowski, dla gospodarki- reformy grabskiego.
Dlaczego ambasador polski omawial sprawe bylo nie bylo wewnetrzna
Polski z Hitlerem?

[mat120]

Żydów uznawano za nie nadających sie do asymilacji nie tylko
w Polsce. Trwające tysiące lat rozproszenie było tego wystarczającym
dowodem. Polska była ich największym skupiskiem w Europie. Stwarzało
to naprawdę liczne problemy społeczne, których rozwiązanie widziano
w emigracji Żydów. Co do rozmów Lipskiego, nie zapominaj, że bodajże
w zimie z 38 na 39r. Polska otrzymała w "darze" od Hitlera kolejne
tysiące Żydów, których Niemcy po prostu przepędzili przez granicę do
Polski w okolicach Zbąszynka.

[wianuszek_kresowy]

Dobra, ale czemu problem? Rozmowa z Hitlerem mial miejsce we
wrzesniu przed ukladem monachijskim wiec i przed przybyciem
wiekszosci uciekinierow zydowskich. Mysle, ze problemem byla
koncepcja panstwa narodowego a nie obecnosc mniejszosci na terenie
Polski, przyklad z Lipskim ukazuje glupote politykow,pozbyc sie
przez wysiedlenia lub zasymilowac przeciez to byl lekko liczac co
trzeci obywatel RP. Polska nie byla panstwem gdzie szanowano prawa
bywateli.

[mat120]

Małe sprostowanie. Nie w 1938 a zimą z 36na 37r. Niemcy przegonili
przez zieloną granicę w okolicach Zbąszynka do Polski ok. 15 tys.
Żydów niemieckich.
Włazi z Ciebie galicyjska zaściankowość. Nic tylko ukraińskie
"krzywdy" i podstępne Lachy.)
Problem był. Dostrzegali to sami Żydzi. W Polsce w 2 poł lat
trzydziestych mieszkało ponad 3,5 mln. Żydów, co stanowiło ok. 10%
ludności. Jeden milion z nich wegetował w skrajnej nędzy, która
pogłębiała się wraz z rozwojem przemysu, rujnującego opanowane przez
nich rzemiosło.Również w handlu napotykali coraz większą konkurencję
co sami uznawali za coś gorszego niż pogromy. Żydów w Polsce było po
prostu za dużo. Nie starczało dla nich zajęcia w rzemiosle i handlu,
które opanowali odpowiednio w 40 i 62%.
Chaim Weitzmann 27 wrzesnia 1936r. mówił przed brytyjską Komisją
Królewską, że 6 mln. Żydów w Europie skazanych jest na życie z dnia
na dzień i nie wiedzących co się stanie jutro /Austria, Niemcy,
Rumunia, Łotwa, Polska/.
Dr. Tartakower na światowym kongeresie żydowskim w Genewie mówił 6
sieprnia 1936r, że „wypieranie Żydów z ich pozycji gospodarczych w
szeregu krajów jest wynikiem żelaznych praw rozwoju gospodarczego:,
wg niego z Europy wyemigrować musi co najmniej 200 tys. Żydów
rocznie.
Nie da się mówić o koncepcji państwa narodowego w kraju, w którym
był tak znaczny odsetek mniejszości oraz Żydów. Zresztą nigdy na
poważnie nikt takiej koncepcji nie głosił. Poważsniejsza była
koncepcja asymilacji państwowej. Ale to juz inna historia.

[wianuszek_kresowy]

Nie, nie zgodze sie z tym.
Juz wypowiedz Grabskiego z Polska dla Polakow a jezeli by sie komus
mialo nie podobac to lepiej niec wyjedzie i na tym sie opierala
polityka rzadu.Jest przeciez wiecej tego jak narady rozpoczete w
1936 (moge sie mylic co do roku) na szczblu wojewodzkim o polityce
narodowosciowej i tu wzmocnienia polskiej, szkolnictwo dla mnie
jawna asymilaja narodowosciowa.Do Zydow i Niemcow sie to i tak nie
odnosilo.
Asymilacja panstwowa? Niby po co przeciez ci sami ludzie
zamieszkiwali te tereny za czasow Austrii i Rosji, panstwo polskie
bylo dla mniejszosci tak samo nowe jak i dla Polakow,dlaczego wiec
zwiekszona ilosc zabiegow na terenach gdzie mieszkaly mniejszosci?
XX wiek i przymusowe konwersje na katolicyzm?
Argumenty o industrializacji dobre z pewnoscia dla Angli czy Niemiec
do konca XIX wieku ale w Polsce?
Coz tu mialo miejsce? Raczej nacjonalizacja, promowanie polskiego
czy nawet miejscowego zamiast zydowskiego i tyle a stosunkowo wysoka
emigracja Zydow i tak utrzymywala wszystko na przyzwoitym poziomie.

[mat120]

Nie mieszaj kwestii zydowskiej ze sprawą mniejszości. To naprawdę
dwie różne sprawy. Powtarzam, 1/3 Żydów polskich groziła zagłada bo
nie byli w stanie znaleźć tylu kupujących, którzy mogliby ich
utrzymać. I "zawinił" tu zarówno rujnujący ich rzemieślnictwo, wolny
bo wolny ale jednak rozwój przemysłu jak i konkurencja zarówno
polskich jak i ukraińskich organizacji; kólka rolnicze, kooperatywy
jak i napływ solidnego kupiectwa z Wielkopolski np.oraz bardzo
wysoki wśród Żydów przyrost naturalny. Przecież sami Żydzi to
dostrzegali. Taka była tendencja nie tylko w Polsce i problem nie
tylko Polski dotyczył, chociaż ze względu na olbrzymią ilość Żydów w
Polsce był najbardziej widoczny.
Emigracja mogła być dla nich zbawieniem. I nie mów, że była ona na
przyzwoitym poziome. Wręcz odwrotnie. Po wielkim kryzysie Zachód
odgrodził się dość szczelnie od cudzoziemskich emigrantów.
Pozostawała Palestyna. W 1920r. Liga Narodów przyznała mandat nad
częścią Palestyny Wielkiej Brytanii i zobowiązała ją do stworzenia
warunków dla żydowskiej siedziby narodowej. W 1881r było ich tam 25
tys. a w 1914 80 tys. Na początku 1937 już 400 tys., w tym 40% z
Polski. To właśnie zresztą od okresu międzywojennego datuje się
konflikt, który trwa do dziś. Od sierpnia 1937 ograniczono
imigrację do 1000 osób miesięcznie. Agencja Żydowska widziała tam
miejsce dla 2 mln. Ludzi. Po odliczeniu 600 tys. już tam
przebywających było jasne, że Palestyna problemu nie rozwiąże. Stąd
też poszukiwania innych obszarów a właściwie naciski na Roosvelta,
kraje Ameryki Łacińskiej, Francję i Wlk. Brytanię aby znacząco
podwyższyły kwoty imigracujne lub umozliwiły emigrację żydowską do
zamorskich posiadłości tych państw. Madagaskar to był właściwie
francuski pomysł.
I bardziej związany ulokowaniem tam tysięcy Żydów uciekających z
Niemiec niż z żydostwem polskim. Żydzi emigrowali chętnie; nikt ich
jednak nie pragnął i to był zasadniczy problem /vide historia
błąkającego się po morzach statku, na który zaokrętowano Żydów,
statku którego nikt nie chciał wpuścić do portu nawet/.
Co do „krzywd” galicyjskich Ukraińców proponuję kontynuację w wątku
Pornoholika. Opowiedziałem tam już trochę o wojnie polsko-
galicyjskiej,i nie tylko, ale bez echa; jakby wszyscy się ze mną
zgadzali

[wianuszek_kresowy]

Ja niczego tu nie mieszam, polityka narodowosciowa Polski byla
podobna do wszystkich. W zaglade miliona Zydow polskich nie wierze,
oczywiscie geszeft nie byl tak dobry jak za Rosji carskiej ale dalo
sie wyzyc. Sprawa Palestyny zwiazana z syjonizmem i to w wielkiej
czesci niezydowskim W Angli juz od poczatku XIX wieku zastanawiano
sie nad ozywieniem koloni afrykanskich i bliskowschodnich, jednym z
rozwiazan bylo wyslanie tam Zydow jako ludzi przedsiebiorczych, wraz
z narastaniem nacjonalizmow w Europie udzielilo sie to tez i Zydom,
chcieli wlasnego panstwa bo zycie stawalo sie coraz ciezsze w na
zachodzie Europy. Po rewolucji w Rosji sytuacja nawet sie
pogorszyla, duzo uciekinierow i do tego jeszcze przylepiona opinia
burzycieli ladu w Europie. Lata dwudzieste emigracja glownie za
ocean, to samo odnosilo sie do Ukraincow istnialy agencje panstwowe
trudniace sie wspomaganiem emigracji mniejszosci. Najgorszy czas
nastal od momentu przejecia wladzy przez Hitlera, uciekinierzy z
Niemiec, Austri i Czech, a Amerykanie wstrzymali przyjmowanie
emigrantow.
W Polsce nie bylo tak zle, tylko ok 10% Zydow bylo bezrobotnych
reszta pracowala.Oczywiscie daje do myslenia to, ze mniejszosc
Zydowska stanowiaca okolo 10% ludnosci Polski, stanowila 26%
studentow szkol wyzszych,23% srednich, a tylko 2,6% pracownikow
panstwowych bylo Zydami, nastepny z cudow nad Wisla? Czy polityka
narodowosciowa?
Statek z uciekinierami Zydowskimi troche pozniej bylo,zreszta ten
przejaw antysemityzmu Amerykanow do dzisiaj miliardami dolarow
pomocy (bokiem) wychodzi.
A do wojen galicyjskich przejdziemy kiedy ten watek uderzy 100,
jakos tak wole pomniki.

[3centy]

wianuszek_kresowy napisał:

> W Angli juz od poczatku XIX wieku zastanawiano
> sie nad ozywieniem koloni afrykanskich i bliskowschodnich, jednym z
> rozwiazan bylo wyslanie tam Zydow jako ludzi przedsiebiorczych, wraz

шо ты, ще за министру инностраных дiл работаеш ?

[wianuszek_kresowy]

Tres sentavos, dziekuje za wspomaganie tego watku, prosze w dalszym
cigu sie tu wpisywac moze w ten sposob przescigniemy
pisz_pan_na_berdyczow. Niewazn tresc ale kazdy wpis sie tu liczy

[mat120]

WK napisał:
W Polsce nie bylo tak zle, tylko ok 10% Zydow bylo bezrobotnych
reszta pracowala.Oczywiscie daje do myslenia to, ze mniejszosc
Zydowska stanowiaca okolo 10% ludnosci Polski, stanowila 26%
studentow szkol wyzszych,23% srednich, a tylko 2,6% pracownikow
panstwowych bylo Zydami, nastepny z cudow nad Wisla? Czy polityka
narodowosciowa?

Poruszyłeś ważną kwestię.
Młodzeż polska wsutek braku środków materialnych napływała na wyższe
uczelnie w odsetku rażąco nieprooporcjonalnym do swej ogólnej ilości
a młodzeż żydowska wręcz przeciwnie. Mogło to sprawić, że
spłeczeństwo polskie stałoby się dziwolągiem – narodem robotników i
chłopów kierowanym przez inteligencję żydowską.
Nie dziwiłbym się, że tylko 2,6% Żydów było pracownikami
państwowymi. W moim odczuciu była to zapewne polityka, ale polityka
uzasadniona i nie mająca nic wspólnego z dyskryminacją. W sądowych
procesach komunistycznych 90% stanowili Żydzi. Jak wiesz KPZU
nawoływała między innymi do podziału II RP i przyłączenia Galicji
Wsch. do bratniej republiki radzieckiej. Trocki, Kaganowich,
Litwinow były magnesem dla żydowskiej dumy narodowej. Jakie państwo
mogło to tolerować i w dodatku dbać o obsadzanie stanowisk
państwowych wrogich temu państwu ludźmi? Dotyczy to niestety też
Ukraińców w II poł lat trzydziestych.
Mimo to:
„Premier Składkowski zapewniał, że wszelskie ekscesy antyżydowskie
będą zwalczane. Jednoczesnie jednak mówił, że sprawiedliwość
społeczna nakazuje witać z radością te najzdolniejsze jednostki
sposród chłopów, które z przeludnionej wsi szli do miast szukać
uczciwego zarobku. Stwiewrdził też, że w państwie posiadającym
niejszości popieranie jednej tylko z nich byłoby popularne ale
krótkowzroczne; proponował drogę współzawodnictwa, walki o byt i
wydźwiganie się obywateli najpozytecznieszych bez względu na to jak
kto się nazywa i skąd pochodzi. Żydom się to oczywiście nie
podobało.”
Te tylko 2,6 % pracowników państwowych z okresu międzywojennego
Żydzi odbrobili sobie zresztą po II wojnie.)
Emigracja za ocean z lat dwudziestych to nie tylko Ukraińcy, czy
Żydzi. Dotyczyła ona w równym stopniu Polaków. I była to emigracja
wybitnie zarobkowa, w poszukiwaniu chleba i lepszego losu. Nie
rozumiem dlaczego łączysz to z polityką narodowościową II RP. To
chyba nieporozumienie.

[wianuszek_kresowy]

Szkoda, ze nie mam danych o emigracji ale podejrzewam, ze
mniejszosci stanowily wiekszosc emigrantow z Polski w tym czasie.
To byla jednak polityka panstwa zmierzajaca do poprawienia proporcji
narodowosciowych, nie tylko droga asymilacji.

[mat120]

Przeczytaj:

www.cefmr.pan.pl/docs/cefmr_wp_2005-04.pdf
Wynika z tego, że oprócz pobożnych życzeń, nie uczyniono niczego co
mogło spowodować i powodowało określoną, pożądaną strukturę
narodowościową emigracji. I tak też było. Emigrację jedynie
ułatwiano poprzez politykę zagraniczną ale w jednaką dla wszystkich.
Na Podolu było tak, że emigrowali w jednakowym stopniu i Ukraińcy
i Polacy. Przeglądałem kiedyś listy okrętowe z lat dwudziestych
i trzydziestych XX wieku publikowane w internecie przez
Kanadyjczyków i Amerykanów. Są tam w równym stopniu nazwiska polskie
jak i ukraińskie. Jak odnajdę dam linka.

[liberum_veto]

chyba wiem, skąd wziąłeś ten temat
fzp.jewish.org.pl/historia42.html
Polska prowadziła z Niemcami w drugiej połowie lat trzydziestych
gruby flirt, ulegając nierzadko kokieterii zalotnika znad Łaby.
Dotyczyło to także polityki wewnętrznej, w tym stosunku do Żydów, co
znalazło wyraz w narastającym antysemityzmie, który szczególnie w
latach 1936-1939 przybrał formę fizycznego terroru. Nawet jeśli nie
był on akceptowany, to niestety w znacznej mierze tolerowany przez
państwo, mimo że - jak już w 1941 r. podkreślał Jacob Lestschinsky w
swoim świetnym porównaniu antysemityzmu polskiego, rosyjskiego i
niemieckiego - żaden polski rząd przedwojenny nigdy nie organizował
pogromów Żydów[9]. Niemniej jeszcze we wrześniu 1938 r. ambasador
Polski w Berlinie Józef Lipski powiedział Hitlerowi, że Polacy
wybudują mu pomnik, jeśli potrafi rozwiązać kwestię żydowską, a w
styczniu 1939 r. minister spraw zagranicznych Józef Beck debatował z
Hitlerem nad wysiedleniem Żydów do jednego z krajów afrykańskich.

Z nadzieją przyjęła wybór Hitlera część polskiej inteligencji, nawet
tradycyjnie antyniemieckich endeków. Zygmunt Wojciechowski, jeden z
bardziej wpływowych polskich historyków, tak się zapatrzył w
skuteczność Hitlera, że porównał go do króla Władysława Łokietka,
który zjednoczył Polskę w XIV w. Inna sprawa, że autor pisał te
słowa w 1935 r., kiedy Hitler cieszył się największym uznaniem ze
strony międzynarodowej opinii publicznej. Nowy przywódca Niemiec -
jak pokazał Markus Krzoska - do tego stopnia zauroczył jednak
Wojciechowskiego, że ten uwierzył, iż ów "katolik" z Austrii
przyniesie nam dziesiątki lat pokoju i jeszcze pod koniec lat
trzydziestych był skłonny wybaczyć Hitlerowi tak Anschluss Austrii,
jak i układ monachijski. Historyk polski do pewnego czasu przyglądał
się z życzliwością również żydowskiej polityce Hitlera[10]. Nie on
jeden zresztą[11]. Stanisław Cat-Mackiewicz przyznawał na przykład,
że wezwanie do usunięcia Żydów z Polski jest okrutne, ale dodawał,
że jest to okrucieństwo konieczne[12]. I wprawdzie niemal żaden z
polskich antysemitów nie identyfikował się ani z krwawą retoryką
Hitlera sprzed wojny, ani tym bardziej z późniejszym żydowskim
programem Hitlera, a wielu z nich stanęło wręcz w obronie Żydów
pędzonych na śmierć, to jednak nie ulega wątpliwości, że w Polsce
tuż przed wojną sytuacja w kwestii traktowania Żydów wymykała się
stopniowo spod kontroli. Co gorsza, tylko stosunkowo niewielu
dostrzegło na czas potrzebę kontrakcji, aczkolwiek trzeba
podkreślić, że nie brakowało wśród tych ostatnich - obok
przedstawicieli lewicy, konserwatystów katolickich i
intelektualistów - także reprezentantów środowisk związanych z rządem

[wianuszek_kresowy]

Fakt powszechnie znany, autorzy jako zrodlo podaja sprawozdanie z
rozmow z Hitlerem sporzadzone przez Lipskiego dla Becka.
Kto wie co by to bylo gdyby nie Chamberlain, nastroje antysemickie
sie nasilaly, Mein Kampf byla w tym czasie tlumaczona na jezyk
polski, przeciez nawet pozniej za korytarz i Gdansk Hitler obiecywal
zlote gory na wschodzie.
Ale slowo sie rzeklo..... gdzie pomnik?

"pomnik Hitlera" - antypolskie insynuacje

[liberum_veto]

Z Hitlerem rozmawiali i paktowali (układ monachijski) wszyscy możni
ówczesnego świata. Przekonani, że w ten sposób ratują pokój. Rozmowy
Lipskiego i Becka na temat rozwiązania kwestii żydowskiej, jeśli w
ogóle były (pierwsze słyszę), dotyczyć mogły jedynie przesiedlenia
Żydów na Madagaskar. Pomysł ostatecznego rozwiązania kwestii
żydowskiej poprzez wymordowanie wszystkich Żydów narodził się w
głowie Hitlera dopiero po inwazji na ZSRR w 1941, a do jego
realizacji przystąpiono w 1942 roku. Sugerowanie, że Lipski
obiecywał Hitlerowi pomnik w Warszawie za wymordowanie Żydów to
obrzydliwa antypolska insynuacja z twojej strony.
pl.wikipedia.org/wiki/Holocaust
Początkowo władze niemieckie rozważały wysiedlenie europejskich
Żydów (np. za Ural, bądź na Madagaskar). Projekt ten został jednak
oceniony jako niemożliwy do przeprowadzenia w warunkach wojny. W
związku z tym, jesienią 1941 roku podjęto decyzję o
tzw. "ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej" (die Endlösung der
Judenfrage), co było sformułowaniem oznaczającym w praktyce politykę
zagłady wszystkich Żydów w Europie. Szczegóły akcji dopracowano
formalnie podczas Konferencji w Wannsee, 20 stycznia 1942, a
przeprowadzenie operacji powierzono SS, jej koordynowanie miał
prowadzić Obersturmbannführer Adolf Eichmann kierujący referatem IV
D4 w RSHA (Reichssicherheitshauptamt - Główny Urząd Bezpieczeństwa
Rzeszy).

[wianuszek_kresowy]

Ja nigdzie nie pisalem o planach wymordowania Zydow,chodzilo mi o
wysiedlenie (tak zreszto pisze w odpowiedzi dla mata).Mozliwe, ze
Hitler patrzyl bardziej na kontynent afrykanski niz naMadagaskar,
ale przeciez to ta sama sprawa 38% obywateli RP mialo jak nie
opuscic Polske to sie zasymilowac (Polak-katolik).

pomniki na ukrainie

[3centy]

www.ncsj.org/AuxPages/030706A-S_Ukr.shtml
www.israelnationalnews.com/News/Flash.aspx/133936
www.mcculloughsite.net/stingray/2007/09/11/antisemitic-attack-on-jewish-high-school-in-u.php
www.israelforum.com/blog_article.php?aid=1017884
jta.org/cgi-bin/iowa/breaking/103761.html

eta mif

[surowiczny]

www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/f57d5d36cf05a2a7.html
napis na murze w centrum Kijowa

Żydzi na Madagaskar

[liberum_veto]

Pomysł rozwiązania kwestii żydowskiej poprzez przesiedlenie części
Żydów na Madagaskar był przed wojną rozpatrywany. Z perspektywy
historii można powiedzieć, że byłoby to doskonałe rozwiązanie dla
wszystkich stron. Żydzi skorzystaliby na tym najbardziej, gdyż
uniknęliby dzięki temu holocaustu. Utworzenie państwa żydowskiego
postulowały zresztą same środowiska syjonistyczne. Tak też ten
problem rozwiązała po wojnie ONZ. Osadnictwo żydowskie na
Madagaskarze, a nie w Palestynie, pozwoliłoby także uniknąć
długotrwałego i wyczerpującego konfliktu arabsko-żydowskiego,
stanowiącego obecnie największe zagrożenie dla pokoju światowego.
pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBydzi_na_Madagaskar
Żydzi na Madagaskar - przedwojenne hasło obozu narodowego, które
było wezwaniem do deportowania 70 tysięcy Żydów, a docelowo całej
ludności żydowskiej, na tę wyspę w celu stworzenia tam ośrodka
osadnictwa żydowskiego. Hasło miało charakter antysemicki; było
związane z pragnieniem skrajnej prawicy usunięcia Żydów z Polski.
Było też krytykowane przez środowiska syjonistyczne, które
postulowały osadnictwo żydowskie w Palestynie.
Pomysł powstał w związku z dyskutowanym przed II wojną światową
pomiędzy rządami polskimi i francuskim (z inicjatywy francuskiego
ministra Mariusa Mouteta) pomysłem przekazania Madagaskaru - wówczas
francuskiej kolonii - Polsce. Madagaskar miał stać się polskim
terytorium zamorskim, pozyskanym drogą cesji od Republiki
Francuskiej. W 1937 na Madagaskar udała się specjalna polska komisja
rządowa (Komisja Studiów), pod przewodnictwem majora Mieczysława
Lepeckiego, byłego współpracownika marszałka Piłsudskiego, celem
oceny możliwości realizacji tego planu. Zamierzenia te pokrzyżowała
krytyka w prasie zarówno lokalnej, jak i francuskiej, i plany te
skończyły się na dyskusji, a ostatecznie pogrzebał je wybuch II
wojny światowej. Z jeszcze nie potwierdzonych informacji wynika, iż
po fiasku polskiej komisji rządowej, o terytorium ubiegał się rząd
niemiecki. Do teraz nie wiadomo jak to się skończyło z powodu braków
dokumentacji, dowodów i zeznań naocznych świadków.

sport to zdrowie

[3centy]

liberum_veto napisał:
> Pomysł rozwiązania kwestii żydowskiej poprzez przesiedlenie części
> Żydów na Madagaskar był przed wojną rozpatrywany.

Podczas "pedałowania" zmusza się do pracy niemal wszystkie mięśnie, spala się
kalorie, a nagrodą za ten wysiłek jest smukła sylwetka i świeża, wspaniale
dotleniona skóra.
www.fasole.pl/platek/art.asp?clanek=945

[wianuszek_kresowy]

Czy profesor Konieczny bylby godnym powierzenia wykonawstwa tak
wielkiego monumentu?
Juz to widze...
Opjat' wianuszki....

[pornoholik]

Wianuszek mam pytanie czym różni sie polityka II RP w stosunku do
Ukraińców od polityki obecnego państwa ukraińskiego w stosunku do
mniejszości polskiej?

[wianuszek_kresowy]

Ukraincy za rozwiazanie "problemu Polakow" Stalinowi pomniki
postawili, czy o to chodzi?

[3centy]

wianuszek_kresowy napisał:

> Ukraincy za rozwiazanie "problemu Polakow" Stalinowi pomniki
> postawili, czy o to chodzi?

a to nie za odchudzanie było ?

[wianuszek_kresowy]

Nie, srodki zaoszczedzone w czasie odchudzania wykorzystane zostaly
na budowe Palacu Kulury i Nauki w Warszawie.