NOWOŚĆ !!! - IPN o Ukraińcach ratujących Polaków

[krouk]

Bardzo potrzebna książka !

"Kresowa księga sprawiedliwych 1939–1945. O Ukraińcach ratujących
Polaków poddanych eksterminacji przez OUN i UPA" opracował Romuald
Niedzielko, Warszawa 2007, 223 s., cena 25,00 zł (seria: „Studia i
materiały”, t. 12).

"...Nacjonaliści ukraińscy dokonali eksterminacji ludności polskiej
zamieszkującej Kresy Wschodnie Rzeczypospolitej, które znalazły się
pod okupacją sowiecką i niemiecką. Do pojedynczych napadów oraz
rzezi na masową skalę doszło w kilku tysiącach miejscowości. Zginęło
tam, według różnych szacunków, od 100 tys. do 200 tys. osób.

Korzystając z zachowanych relacji świadków, w książce odnotowano
wydarzenia w 500 miejscowościach (na terenie województw:
wołyńskiego, poleskiego, tarnopolskiego, lwowskiego,
stanisławowskiego, rzeszowskiego i lubelskiego), w których z rąk OUN-
UPA poniosło śmierć blisko 20 tysięcy Polaków. Część skazanych na
zagładę polskich mieszkańców otrzymała pomoc humanitarną ze strony
ukraińskich sąsiadów, zazwyczaj członków rodzin mieszanych, krewnych
lub przyjaciół, czasem nieznajomych, kierujących się chrześcijańską
miłością bliźniego, w sporadycznych przypadkach – także ze strony
katów.

Zachowani we wdzięcznej pamięci ocalonych Ukraińcy – główni
bohaterowie tej książki (ponad 1300 osób, niestety częstokroć
anonimowych) zasłużyli na zaszczytne miano „sprawiedliwych” i na
publiczne uhonorowanie, ponieważ z narażeniem życia, indywidualnie,
a nawet całymi rodzinami, przeciwstawili się czynnie ludobójstwu.
Ostrzegali przed napadem, udzielali schronienia, wskazywali drogi
ucieczki, zaopatrywali w żywność i ubranie, przewozili w bezpieczne
miejsce, do lekarza czy szpitala, przyjmowali pod opiekę, a
nierzadko na długoletnie wychowanie sieroty po zamordowanych,
odmawiali wykonania rozkazu zabicia członka własnej rodziny – np.
żony lub męża – narodowości polskiej. Dzięki aktom solidarności i
miłosierdzia ocalały zarówno pojedyncze osoby, jak i całe wsie
(łącznie ponad 2,5 tysiąca osób). Kilkuset Ukraińców
wykonawcy „akcji antypolskiej” ukarali śmiercią, uważając udzielanie
pomocy „Lachom” za zdradę ukraińskich ideałów narodowych.

Autor prosi czytelników o nadsyłanie uwag i uzupełnień pod adresem:
Romuald Niedzielko
Instytut Pamięci Narodowej
00-839 Warszawa, ul. Towarowa 28
Kontakt telefoniczny: 0-22 431-83-73
e-mail: [e-mail]

www.ipn.gov.pl/portal/pl/229/6526/Kresowa_ksiega_sprawiedliwych_19391945.html
----------------------------------------------------------------

p.s. G. Motyka już kilka lat temu w jednym z wywiadów wspominał, że
IPN zbiera materiały do tego, tak bardzo potrzebnego opracowania i -
w końcu się ukazało - od tygodnia jest już w sprzedaży !!!

Chwała Bohaterskim Ukraińcom ratującym Polaków od śmierci z rąk OUN-
UPA !!!

budowa kopca w Przemyślu

[liberum_veto]

Kilka lat temu kontrowersje wywołała inicjatywa budowy kopca w
Przemyślu upamiętniającego Ukraińcow ratujących Polaków. Kopiec,
zdaje się, ostatecznie nie powstał
www.kki.pl/pioinf/przemysl/dzieje/rus/kopiec.html
W centrum Przemyśla nie będzie kopca ku czci ukraińskich obywateli
stających w obronie Polaków przed atakami UPA w latach 1943-1946.
Pomysł za zbyt kontrowersyjny uznał Andrzej Przewoźnik, sekretarz
generalny Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W opinii środowisk
kombatanckich, upamiętnienie Ukraińców, którzy z narażeniem własnego
życia ratowali Polaków, jest faktem godnym uznania, jednak
zaproponowana forma jest nie do przyjęcia.
Zgodnie z inicjatywą krakowskiej Fundacji im. Tadeusza Kościuszki w
centrum Przemyśla miałby zostać usypany czterometrowej wysokości
kopiec ku czci Ukraińców broniących Polaków przed bandami UPA.
Propozycja ta spotkała się z ostrym protestem przedstawicieli
przemyskich środowisk kombatanckich i społecznych, stanowczo
sprzeciwiających się inicjatywom usypania kopca, który ich zdaniem
gloryfikowałby zbrodniczą formację UPA siejącą terror w granicach
powojennej Polski. Jak powiedział nam Andrzej Zapałowski,
przewodniczący Zarządu Powiatowego Ligi Polskich Rodzin w Przemyślu,
upamiętnienie Ukraińców, którzy z narażeniem własnego życia ratowali
Polaków, jest faktem godnym uznania, jednak zaproponowana forma jest
nie do przyjęcia. - Należy pamiętać, że kopce w rozumieniu
ukraińskich nacjonalistów na pewnym etapie historii były symbolem
występowania przeciw państwu polskiemu, i tym bardziej nie należy
tolerować tego typu zachowań obecnie. Stosowną formą byłaby
natomiast tablica pamiątkowa - uważa Andrzej Zapałowski. W opinii
Andrzeja Przewoźnika, sekretarza generalnego Rady Ochrony Pamięci
Walk i Męczeństwa, który ostatnio gościł w Przemyślu, Polska,
stosując się do prawa międzynarodowego, a szczególnie konwencji
genewskiej, zapewnia godny pochówek wszystkim poległym - niezależnie
od tego, czy byli to sojusznicy, czy wrogowie. - Czym innym jednak
są symboliczne upamiętnienia, tym bardziej że w Polsce nie ma
społecznej zgody na budowę takich pomników. W sposób szczególny
dotyczy to Podkarpacia, gdzie wciąż żywa jest pamięć o krzywdach
wyrządzonych przez ukraińskich nacjonalistów, a kopiec, zwłaszcza w
Przemyślu, budziłby jednoznacznie negatywne skojarzenia. Zdaniem
Andrzeja Przewoźnika, sama idea upamiętnienia Ukraińców, którzy w
czasie wojny ratowali Polaków, szczególnie w okresie rzezi
wołyńskiej i na terenie Małopolski Wschodniej, jest pomysłem godnym
rozważenia, a właściwym ku temu miejscem byłaby stolica Polski. -
Być może jeszcze w tym roku idea ta zostanie skonkretyzowana. W tym
wypadku kurhan, który kojarzy się jednoznacznie negatywnie, nie jest
formą właściwą - stwierdził sekretarz generalny Rady Ochrony Pamięci
Walk i Męczeństwa.

[mat120]

Jest wiele przykładów, nie waham się tu powiedziec, bohaterskiej
postawy Ukraińców, którzy ryzykując życie pomagali i ratowali
Polaków z rąk kainowych potomków. Bardzo wielu przypłaciło to
własnym życiem. Życiem płacili też za krytykę poczynań UN-UPA.

Kilka przykładów:

- 6.08.1944r - napad na Baligród - Ks. J. Miezin i adwokat
S. Śmietana - mieszkańcy Baligrodu, którzy w dniu 3.08.1944r
uzyskali od UPA zapewnienie, że nie ma ona złych zamiarów wobec
polskich mieszkańców. Księdza uratowało wstawiennictwo miejscowego
duchownego grekokatolickiego a adwokata Śmietanę ukryli miejscowi
Ukraińcy,
- Trywolne pow. Lesko - 18.01.1945 - zamordowano ukraińską rodzinę
Gałuszków /4 osoby/ za ukrywanie Polaków,
- Niwistka pow. Brzozów - 1945r. - za ostrzeganie Polaków
o planowanych na nich napadach przez OUN-SB powieszono Ukraińca Jana
Kica a jego żona ciężko pobita zmarła,
- Terka pow. Lesko - członkowie UPA zamordowali Ukraińca Łuszczycę
za udzielanie schronienia Polakom,

- w podolskiej wsi Głęboczek UPA zamordowała za krytykę swoich
poczynań ukraińską rodzinę Hradowy; Michał (ojciec) zabity
a następnie powieszony na krzyżu, Maria /żona/; za słowa: „nie stało
Polakiw to wzięły się za Ukraińciw”; Władysław, syn w/w.

[mat120]

Z tego co słyszałem, jest kilka miejsc w Polsce, gdzie przy okazji
upamiętnienia Polaków, ofiar UPA, na tablicach pamiątkowych wyryto
również nazwiska Ukraińców zamordowanych przez banderowców. Między
innymi chyba w Głogowie.

Jeszcze raz Terka

[mat120]

Zapłacili życiem za sprzyjanie Polakom:

"12.07.1946r. - Banderowcy zastrzelili jednego Ukraińca, zaś dwóch
powieszono następnego dnia za sprzyjanie narodowi polskiemu."

żródło - Z. Konieczny - "Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich.."

[wianuszek_kresowy]

Taaaak? A co polactwo wyrabialo 7,8 i 9 lipca 1946 roku w tejze
Terce?
Co Z. Konieczny na ten temat napisal?

Taz to chrzest bojowy osrancow z WOP-u byl))

[cudowianek]

wianuszek_kresowy napisał:

> Taaaak? A co polactwo wyrabialo 7,8 i 9 lipca 1946 roku w tejze
> Terce?
co wyrabialo ? szaszlyczki z terkowiakow czy co ?

[wianuszek_kresowy]

Eeee tam zaraz szaszlyczki, cos a la luau, ale gdzie ci debile
mieli niby tak zaawansowane techniki kulinarne opanowac...
przypalony krupniok oswiecimski temu bydlu z "ariolkami" na czapkach
wyszedl, ot co)

[cudowianek]

wianuszek_kresowy napisał:

gdzie ci debile
> mieli niby tak zaawansowane techniki kulinarne opanowac...
jak to gdzie ? toc wystarczylo im pozyczyc ksionzke kucharska od klyma sawura i delicyje by zrobili mociumpanie delicyje ...

[wianuszek_kresowy]

A gdziez tam, dobrodzieju, a gdziez tam...
Niegramotne to musi bylo, bo tak jak w Jedwabnem krupniok przpalali,
ot dupki krajcowe (zoledne) i tyle

[mat120]

Wiesz co WK, tak sobie zacząłem liczyc i wychodzi na to, że w tej
Terce zanim zginęli Ukraińcy, o których tak tu gardłujesz, upowcy
wraz z policją ukr. wykończyli co najmniej taką samą
liczbę "polactwa","żydostwa" i "ukraiństwa". Tych ostatnich
za "sprzyjanie" narodowi polskiemu i odmowę wstępowania do band.
Widzę, że masz problemy z odróżnieniem skutków od przyczyn. Weź może
poczytaj Motykę zamiast latopysu.

[wianuszek_kresowy]

mat120 napisał:

> Wiesz co WK, tak sobie zacząłem liczyc i wychodzi na to, że w tej
> Terce zanim zginęli Ukraińcy,

Z ilu bohaterowie orla bialego zrobili krupniok?


o których tak tu gardłujesz,

upowcy
> wraz z policją ukr. wykończyli co najmniej taką samą
> liczbę "polactwa",

Ilu? (mozliwie w rozbiciu na UPA i policje(nie granatowa?))

"żydostwa"

Ilu? (mozliwie w rozbiciu na UPA i policje(nie granatowa?))

i "ukraiństwa". Tych ostatnich
> za "sprzyjanie" narodowi polskiemu i odmowę wstępowania do band.


W trzy dni po tym jak WOP pichcil krupniok, ciekawe na czym
to "sprzyjanie" narodowi polskiemu mialo polegac?

> Widzę, że masz problemy z odróżnieniem skutków od przyczyn.

Wezmy dla przykladu sznur aut stojacych na czerwonym swietle,
zalozmy, ze w ostatnie stojace auto wjezdza z calym impetem jakas
ciezarowka. Normalna reakcja uderzonego auta bedzie najpierw krotki
opor, do momentu przelamania, nastepnie uderzenie w pojazdy stojace
przed nim i tak dalej az do momentu kiedy, ktorys z
uderzonych pojazdow bedzie w stanie zabsorbowac uderzenie w tyl bez
uderzania auta przed nim stojacego.
Przyczyna - Ciezarowka
Skutek - cala reakcja lancuchowa, masa rozbitych przodow i tylow.

Polska logika - dostac w dupe, dac dupe stojacemu z przodu, odjechac
z miejsca wypadku, jezdzic, rozbijac sie przez rok autem z rozbitym
przodem i
tylem, nastepnie wjechac komus stojacemu na czerwonym swietle w
tyl , wysiasc z pojazdu i krzyczec:

Wolyn! Wolyn! Wolyn!



Weź może
> poczytaj Motykę zamiast latopysu.

Mat, moze nastepnym razem cytuj Motyke zamiast Koniecznego nie
bedziemy mieli problemu.

[mat120]

wianuszek_kresowy napisał:
Z ilu bohaterowie orla bialego zrobili krupniok?

Znając radosną twórczośc byłych banzdierowców np. z Pawłokomy, gdzie
w stosunku do napisów na pomniku brakuje gdzieś z 200 szkieletów, to
smiało mozna podzielic podawane przez nich liczby przynajmniej przez
dwa.
Odnosnie zarezania w Terce "polactwa" "żydostwa" i "ukraiństwa"
przez bohaterów Ukrainy, to wybacz ale nie bedę Ci podawał na
talerzu danych, bo te łatwo znajdziesz /częś zresztą już podałem/.
Jest to około 20 osób. Kilka przykładów juz zamieściłem.

wianuszek_kresowy napisał:
> Wolyn! Wolyn! Wolyn!
Mat, moze nastepnym razem cytuj Motyke zamiast Koniecznego nie
> bedziemy mieli problemu.

Nie histeryzuj. Co do reakcji przyczynowo- skutkowej to Motyka
potwierdza moje poglady:

z „Ukraińskiej partyzantki…”.
cyt. „Akcje polskie wymierzone w ukraińską ludnośc cywilną
normalnie wywołałyby spore zakłopotanie, ale bledną one przy
zestawieniu ofiar poniesionych przez stronę polską /i przy
niebywałym zwierzęcym, banderowskim barbarzyństwie – przyp. Mat120/.
(… Polscy historycy spierają się, czy akcje odwetowe można
usprawiedliwiac czy nie , ale zasadniczo zgodni są, że nie doszłoby
do nich, gdyby nie poczynania UPA. I nie można –szczególnie na
Wołyniu/ stawiac znaku równości między polskimi i ukraińskimi
działaniami”. Koniec cytatu.

Już nie bedziemy mieli problemu?

[wianuszek_kresowy]

mat120 napisał:

> wianuszek_kresowy napisał:
> Z ilu bohaterowie orla bialego zrobili krupniok?
>
> Znając radosną twórczośc byłych banzdierowców np. z Pawłokomy,
gdzie
> w stosunku do napisów na pomniku brakuje gdzieś z 200 szkieletów,
to
> smiało mozna podzielic podawane przez nich liczby przynajmniej
przez
> dwa.

Przez dwa? Ino przez dwa? Maly pikus(ze sie tak wyraze), polskim
historykom (tym lepszym, kresowym) ery w przyblizeniu 400 tysiecy
szkieletow przy remannecie zabraklo

> Odnosnie zarezania w Terce "polactwa" "żydostwa" i "ukraiństwa"
> przez bohaterów Ukrainy, to wybacz ale nie bedę Ci podawał na
> talerzu danych, bo te łatwo znajdziesz /częś zresztą już podałem/.
> Jest to około 20 osób. Kilka przykładów juz zamieściłem.
>
Alez podaj, PROSZE, ja sie gubie w tym wszystkim

> wianuszek_kresowy napisał:
> > Wolyn! Wolyn! Wolyn!
> Mat, moze nastepnym razem cytuj Motyke zamiast Koniecznego nie
> > bedziemy mieli problemu.
>
> Nie histeryzuj. Co do reakcji przyczynowo- skutkowej to Motyka
> potwierdza moje poglady:
>
> z „Ukraińskiej partyzantki…”.
> cyt. „Akcje polskie wymierzone w ukraińską ludnośc cywilną
> normalnie wywołałyby spore zakłopotanie, ale bledną one przy
> zestawieniu ofiar poniesionych przez stronę polską /i przy
> niebywałym zwierzęcym, banderowskim barbarzyństwie – przyp.
Mat120/.
> (… Polscy historycy spierają się, czy akcje odwetowe można
> usprawiedliwiac czy nie , ale zasadniczo zgodni są, że nie
doszłoby
> do nich, gdyby nie poczynania UPA. I nie można –szczególnie na
> Wołyniu/ stawiac znaku równości między polskimi i ukraińskimi
> działaniami”. Koniec cytatu.
>
> Już nie bedziemy mieli problemu?


No patrz pan.... taki szuja..... trzeba bedzie jeszcze raz zagladnac
do krytyki Poliszczuka, czy tam innego Prusa.

Inny przykłady

[mat120]

H. Cybulski - Czerwone noce
"Wiesława Kopija we wsi Hawczyce ostrzegła żona sołtysa: Uciekajcie!
Będą rżnąc!"

Relacja M. Śladewskiej - "Tego ranka zbudził nas znajomy Ukrainiec,
oznajmił rodzicom, że wraca z zebrania w Ośmigowiczach i posiada
wiadomo,sci o wyroku na nas wydanym. Powiedział: jeśli dzisiaj nie
wyjedziecie , to jutro będzie za późno, wiedzcie, będą rżnąc (...).
Wyrazy wdzięczności winni jesteśmy przede wszystkim Ukraińcom,
którzy nas ostrzegali i nam pomagali."

ofiary ukraińskie UPA = zdrajcy sprawy narodowej

[liberum_veto]

W sprawie inicjatywy Fundacji im. T. Kościuszki w Krakowie dnia 21
stycznia 2004 roku wydali opinię Władysław Siemaszko i Ewa Siemaszko
www.kki.pl/pioinf/przemysl/dzieje/rus/kopiec.html
Opinia w sprawie usypania w Przemyślu Kopca Ukraińcom pomagającym
Polakom.
Na ziemiach należących do II RP, wspólnie zamieszkałych przez
Polaków i Ukraińców, podczas drugiej wojny światowej, a także po jej
zakończeniu do 1947 roku (w Polsce w pojałtańskich granicach)
nacjonalistyczne ugrupowania ukraińskie, a przede wszystkim tzw.
banderowcy dokonali zbrodni ludobójstwa, mordując w okrutny sposób
ponad 100 000 Polaków. Ci, którzy ocaleli, przeżyli trwające w
niektórych rejonach dwa lata, nieustające zagrożenie życia,
zaszczucie, śmierć bliskich, utratę mienia i podstaw egzystencji,
głód, poniewierkę, ciągłe ucieczki, ukrywania się - dotyczy to
kilkuset tysięcy Polaków. W tym czasie ogół społeczności ukraińskiej
demonstrował co najmniej wrogość wobec Polaków. Wśród powszechnej
nienawiści nieliczni Ukraińcy mieli odwagę być ludźmi, ostrzegając
Polaków przed zagrożeniem, pomagając w ucieczkach, ukrywając,
wyrażając dezaprobatę dla zbrodniczych poczynań swych rodaków -
niektórzy stracili z tego powodu życie. Udokumentowane dane
dotyczące Wołynia to 167 zamordowanych Ukraińców za pomoc Polakom i
odmowę ich mordowania. Postawom sprzeciwiającym się zbrodni należy
się wdzięczność, cześć, pamięć i to zostało już wyrażone przez
Towarzystwo Miłośników Wołynia i Polesia w Olsztynie, gdzie 20
września 2003 roku została uroczyście odsłonięta symboliczna mogiła
ofiar nacjonalizmu ukraińskiego na Wołyniu i w Małopolsce
Wschodniej - Polaków i Ukraińców. Znajdują się na tej mogile dwie
tablice - jedna poświęcona Polakom, druga Ukraińcom pomagającym
Polakom. Reakcja Związku Ukraińców w Polsce na to upamiętnienie była
negatywna, wyrażona w dwu artykułach umieszczonych tydzień później
po uroczystości w ukraińskim tygodniku „Nasze Słowo". Warto dodać,
że inicjatywa Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa umieszczenia
tablicy pomordowanym przez OUN - UPA Ukraińcom w warszawskim
kościele greckokatolickim 00. Bazylianów spotkała się z odmową. A
zatem „polscy" Ukraińcy (ale też na tzw. zachodniej Ukrainie) w
dalszym ciągu traktują ofiary ukraińskie OUN - UPA jako zdrajców
sprawy narodowej. Argumentacja Fundacji im. T. Kościuszki w
Krakowie, że „Polityka dobrego sąsiedztwa przemawia za tym, żeby
Ukraińcy przyjeżdżając do Polski nie odczuwali niechęci i
historycznych pretensji, lecz by widzieli, że wysoce cenimy
ofiarność i poświęcenie tych z nich, którzy nie ulegli
nacjonalistycznemu zaślepieniu i ratowali życie ludzkie .. ." jest
argumentacją chybioną z trzech powodów:
1. Generalnie Ukraińcy są dobrze przyjmowani przez Polaków, a Polska
jako państwo nieustannie wspiera Ukrainę, tak na szczeblach rządowej
i samorządowej administracji, jak i przez przeróżne organizacje,
środowiska kulturalne i naukowe. Ukraińcy nie mają żadnych podstaw
do poczucia nieprzychylnego traktowania przez Polaków i Polskę.
Natomiast Polacy mają obowiązek pamiętać o ofiarach nacjonalizmu
ukraińskiego, podobnie jak o ofiarach nazizmu, czy stalinizmu -
komunizmu, a jeśli nasza pamięć jest negatywnie postrzegana przez
Ukraińców, to świadczy to wyłącznie o aktualności ideologii
nacjonalistycznej.
2. Intencja inicjatorów kopca w Przemyślu razi tym bardziej, że na
Ukrainie jest zupełnie odwrotna sytuacja niż w Polsce. Tam nikt się
nie przejmuje, jakie wrażenia odnosimy tam przyjeżdżając, jak
jesteśmy traktowani, a przede wszystkim nikt się nie przejmuje
naszymi odczuciami jako ofiar, stawiając pomniki zbrodniarzom -
Banderze, Szuchewyczowi, nazywając ich imionami ulice, sypiąc kopce
kierującego ludobójstwem na Wołyniu Kłymowi Sawurowi, nie zezwalając
na upamiętnienia pomordowanych Polaków.
3. W przypadku upamiętnienia ukraińskich ofiar nacjonalizmu
ukraińskiego jedyną słuszną ideą powinno być oddanie hołdu i
wdzięczności postawom, które sprzeciwiły się ideologii nienawiści i
zbrodni, a nie chęć przypodobania się przyjeżdżającym do Polski
Ukraińcom.

[mat120]

Andrzej Bosakowski - Wschodnie losy Polaków
"Ostatniego wieczoru, a było to w niedziele, 1 sierpnia pewien
zaprzyjaźniony z Centkiewiczami Ukrainiec uprzedził ich \, że
właśnie tej nocy banderowcy zamierzają mordowac Polaków w
Białozórce."

Bronisław Janik - Było ich trzy
"... w kilka dni po zebraniu bulbowskich przywódców w Kisoryczach
przyszedł do jednego z Kozińskich mieszkaniec pobliskich chutorów
ukraińskich Trofim Dmytruk i ostrzegł go, ażeby z rodziną uciekł do
lasu, gdyż bulbowcy przyjdą ich rżnąc".

[hak_amoniak]

Czy są już opracowania o Polakach ratujących Ukraińców
od "striebkow", polskich oddziałów w partyzantce radzieckiej, AK i
Schutzmannschaften?

www.historia.gildia.pl/wiek_20/polsko_ukrainskie

[mat120]

hak_amoniak napisał:
Reasumując: spośród licznych walk polsko-ukraińskich w ciągu 600-
lecia żadna nie toczyła się na ziemi polskiej, wszystkie rozgrywały
się w okupowanej Ukrainie. W historiografii niekiedy nawet
znajdziemy obiektywny sąd, że wina na te walki spada na stronę
polską, jednak pisze się o tym nieśmiało, jakby na marginesie, bez
przekonania o potrzebie wywarcia jakiegokolwiek wpływu na zmianę
świadomości społeczeństwa. Większość bowiem społeczeństwa polskiego
ma poczucie krzywdy i wcale nie uświadamia sobie, że akcja
wyrzucania Polaków za Bug i fizyczna likwidacja opornych, prowadzona
w obronie gospodarza tych ziem - narodu ukraińskiego, była słuszna
i nieunikniona.

Stek bredni. Rozumiem, że powołując się na "logike" autora tych
bzdur, per analogia, jako gospodarze ziem między Bugiem a Odrą mamy
prawo wyrzucic wszystkich ukraińskich "okupantów" do ojczyzny, za
Bug. A jeśli nie zechcą wyjechac...

[tomekk46]

сало сало сало завжди його мало

I vice versa

[hak_amoniak]

mat120 napisał:
Większość bowiem społeczeństwa polskiego ma poczucie krzywdy i wcale
nie uświadamia sobie, że akcja wyrzucania Polaków za Bug i fizyczna
likwidacja opornych, prowadzona w obronie gospodarza tych ziem -
narodu ukraińskiego, była słuszna i nieunikniona. Wynikła ona z
imperialistycznych zamierzeń poprzedników i następców Romana
Dmowskiego, kierowników polskiej nawy państwowej, którzy anektowali
obce ziemie i stosowali na nich przez długie stulecia
eksterminacyjną politykę. W krytycznej chwili, kiedy nad ludnością
polską zawisł banderowski miecz, ojcowienarodu, zamiast ratować to
co się da, uderzyli w patriotyczną strunę, wzywając rodaków do
trwania na"kresowym posterunku", nie spiesząc z pomocą, skazując
dziesiątki tysięcy ludzi na poniewierkę i śmierć. Bezustanne
podpalanie lontu musiało doprowadzić do wybuchu.
...szkoła w Dębicy wypuszczała bataliony policji granatowej."Miło
było popatrzeć na te oddziały, chociaż w niemieckich mundurach -
pisał sprawozdawca krajowy, - jak maszerowały sprawnie z polską
piosenką na ustach. Widząc to Ukraińcy spuścili zupełnie głowy, a na
twarzach zaobserwować można było przygnębienie i lęk...". Współpraca
ludności polskiej z Niemcami nie ograniczała się do policji
granatowej. Jak pisze Delegat Wołyński w sprawozdaniu"Sprawa
ukraińska"z grudnia 1943 roku., będąc w służbie niemieckiej na
posadach administratorów majątków, służby leśnej, drogowej, Polacy
wysługiwali się Niemcom. Nieraz z nadmiaru gorliwości mogły się
trafiać nadużycia na szkodę miejscowej ludności, a ta indywidualnie
odpłacała się śmiercią. Wciskali się do władz i urzędów niemieckich,
gdzie też działali na szkodę ludności - z tym samym skutkiem. Oprócz
policji Niemcy przyjmowali Polaków do żandarmerii"sprowadzali
oddziały sformowane z Polaków - prawdopodobnie jeńców wojennych z
kampanii 1939 r. (...) te polskie oddziały z ramienia niemieckiego
zaczęły wycinać wsie ukraińskie, a Niemcy podkreślali, że jest to
kara za mordowanie Polaków".
Zapalnym punktem była także współpraca Polaków z Sowietami,
składała się ona z kilku elementów. Pierwszym stały się polskie
oddziały w partyzantce radzieckiej, która zaczęła napływać jeszcze w
roku 1942 do lasów Polesia i Wołynia. Nie były to już wynędzniałe
rozbitki początku wojny, a regularne oddziały dobrze zaopatrzonych i
uzbrojonych żołnierzy i oficerów, dobranych przez Ukraiński Sztab
Ruchu Partyzanckiego, wysyłanych celem dezorganizacji zaplecza
niemieckiego i likwidacji UPA. Cele te pokrywały się z celami
partyzantki polskiej zarówno komunistycznej jak i AK-owskiej, toteż
ludność polska stała się naturalnym oparciem dla wszystkich
partyzantów, tak polskich jak i sowieckich. Działania partyzanckie
przyczyniły się po części do polskiej pomocy przy utrwalaniu
radzieckiej władzy po przesunięci się frontu na zachód. W meldunku
tygodniowym z 6-go lipca 1944 roku czytamy"Z tamtej strony frontu,
że w Kołomyi milicja jest polska w mundurach bolszewickich. (...)
Aresztowano, wywieziono i rozstrzelano pewną ilość Ukraińców.
Zdarzają się wypadki aresztowania i wywożenia także wśród Polaków,
dotyczy to jednak tych osób, którym bolszewicy zarzucają zbyt ścisłą
współpracę z Niemcami. Ogłoszenia na mieście są w językach rosyjskim
i polskim. Stanowiska obsadzone prawie przez samych Polaków...".
Armia Radziecka zajmowała Zachodnią Ukrainę jako kraj
nieprzyjacielski, pierwszym więc zadaniem było oczyszczenie
terytorium z wrogiego elementu. Po mobilizacji część tego elementu
wysłano na pierwszą linię frontu, skąd mało kto wrócił, druga część
poszła do łagrów i na rozstrzelanie, reszta nadal się ukrywała. Do
wyłapywania tych resztek NKWD powołało specjalne formacje zbrojne -
istrebitielnyje bataliony (niszczycielskie), zwane przez
ludność"strebkami".
W Moskwie, pod koniec czerwca podpisano rozkaz nr 0078/42 o
oczyszczaniu z Ukraińców Ukrainy, nie wolno było tymżeUkraińcom
oddawać na ziemiach"wyzwolonych"władzy terenowej, foteli
urzędniczych, wkładać w ręce broni do zabijania w"strebkach"własnych
braci, a ktoś musiał to robić Na podorędziu byli Polacy, którzy
ocaleli z pogromu i oto mieli przed sobą okazję chociaż mizernego
odwetu za rzezie wołyńsko-galicyjskie."Strebki", znienawidzone przez
całą społeczność ukraińską, stały się trzecim elementem współpracy
polsko-sowieckiej

[mat120]

Piękna bajka. Czy na szkoleniach UPA mówią też coś bardziej
rozsądnego?

hak_amoniak napisał
"Większość bowiem społeczeństwa polskiego ma poczucie krzywdy i
wcale nie uświadamia sobie, że akcja wyrzucania Polaków za Bug i
fizyczna> likwidacja opornych, prowadzona w obronie gospodarza tych
ziem narodu ukraińskiego, była słuszna i nieunikniona."

A gdyby tak zastosowac tę filozofię do twojej sytuacji w dzisiejszej
Polsce i uznac, że akcja wyrzucenia cię za Bug, już nie wspomnę
o czymś innym, byłaby słuszna i nieunikniona?

[wianuszek_kresowy]

Ja nie pochodze zza Buga
Ale element przybyly w ramach repatriacji w sporej czesci mial
genetyczne jak rowniez kulturowe zwiazki z tamtymi terenami, bo byl
to spolszczony element ruski, ktoremu sie wsrod wiekszosci ruskiej
polskiego panstwa zachcjalo.

[mat120]

wianuszek_kresowy napisał:
Ja nie pochodze zza Buga

Ależ pochodzisz. Przybyłeś tylko troche wcześniej /może z Włodkiem?/.
I zachciewa Ci się wśród wiekszości polskiej - Ukrainy.)

[wianuszek_kresowy]

mat120 napisał:

> wianuszek_kresowy napisał:
> Ja nie pochodze zza Buga
>
> Ależ pochodzisz. Przybyłeś tylko troche wcześniej /może z
Włodkiem?/.

Wlodka jakos nie pamietam, moze ja tu wczesniej jeszcze bylem.


> I zachciewa Ci się wśród wiekszości polskiej - Ukrainy.)

Rozne sie rzeczy pod wplywem roznych rzeczy robilo, ale tego sobie
nie przypominam.

[hak_amoniak]

Paweł Leszczyński
„Stosunki polsko-ukraińskie na Wołyniu w latach II wojny światowej.”
www.historia.gildia.pl/wiek_20/polsko_ukrainskie
Może byś jednak przeczytał ?

[mat120]

Ależ czytałem, czytałem.

hak_amoniak napisał:
Wynikła ona z imperialistycznych zamierzeń poprzedników i następców
Romana Dmowskiego, kierowników polskiej nawy państwowej, którzy
anektowali obce ziemie i stosowali na nich przez długie stulecia
eksterminacyjną politykę.

To mi wystarcza. Kim jest Paweł Leszczyński? Czy to kolejny
bajkopisarz?)

Vice versa

[hak_amoniak]

mat120 napisał:

To prawda, że Polacy po miastach pracowali w Gestapo na szkodę
Ukraińców, dawali największy kontyngent folksdojczów, później poszli
do policji na miejsce Ukraińców, którzy odeszli do lasu, wspólnie z
Niemcami przeprowadzali akcje przeciwko ludności ukraińskiej.
Ale ...

[mat120]

Mieczysław Buziewicz:
"W marcu 1944r. ojca poinformował jego kolega Michał Żółkiewski,
Ukrainiec, mówiąc: Bronek, musisz do tygodnia wyjechac z rodziną, bo
inaczej zginiesz. Powiedz też Bronkowi Marchewiczowi, żeby w tym
czasie wyjechał. O tym nie mów nikomu, bo jak się dowie organizacja,
to mnie rozstrzelają."

baaaaardzo nieliczna pomoc Ukraińców Polakom

[liberum_veto]

Władysław i Ewa Siemaszko
Następne sprawy, które należy zauważyć, to proponowane miejsce
upamiętnienia oraz jego forma. Wybór Przemyśla jako miejsca kopca
nie jest właściwy. Wiadomo wszystkim, że jest to miasto, w którym są
napięte stosunki polsko - ukraińskie, w którym toczyła się kilka
lat „wojna" o Karmel, w którym żyje pamięć terroru ukraińskiego,
straszliwych zbrodni nacjonalistów ukraińskich dookoła Przemyśla
dokonywanych jeszcze przez kilka lat po zakończeniu wojny, gdzie
wokół Przemyśla Ukraińcy spalili 60% wsi polskich - a więc z dużym
prawdopodobieństwem można przewidzieć, że ta inicjatywa spotka się z
negatywnym odzewem. Sprzeciw może pochodzić zarówno ze strony
polskiej, jak i ukraińskiej. Sytuowanie więc tego upamiętnienia w
Przemyślu może wywołać zupełnie niepotrzebne zaostrzenie stosunków
polsko - ukraińskich na miejscu, będące tematem dla mediów,
aktywizującym z kolei antypolskie środowiska we Lwowie. Proponowana
przez Fundację im. T.Kościuszki forma upamiętnienia jest również
ryzykowna. Jest to forma charakterystyczna dla wielowiekowej
tradycji ukraińskiej, zaś w latach ostatniej wojny symbolem
antypolskim stosowanym przez nacjonalistyczne ugrupowania
ukraińskie, w tym głównie przez banderowców dla upowszechnienia
wśród ludności ukraińskiej nienawiści do Polski i Polaków. W tym
czasie kopce usypywano by pogrzebać w nich różne symbole polskości,
np. flagi narodowe, czapki żołnierskie z orzełkami, same orzełki
zerwane z mundurów itp. Działo się to z pewnym rytuałem, a następnie
kopce były poświęcane uroczyście przez duchownych ukraińskich.
Polakom ta forma upamiętnienia będzie kojarzyć się z ludobójstwem, a
więc nie jest do przyjęcia. Również obecnie kopce są sypane na
Ukrainie dla oddania hołdu zbrodniarzom z OUN - UPA, np. kopiec
Kłyma Sawura, kierującego na Wołyniu ludobójstwem Polaków został
usypany w Równem. Na terenie państwa polskiego powinny być stosowane
formy upamiętnienia odpowiadające polskim tradycjom, tym bardziej,
że upamiętnienie ma być wyrazem wdzięczności Polaków. Następne po
Olsztynie upamiętnienie Ukraińców - ofiar nacjonalizmu ukraińskiego
w obronie Polaków powinno więc mieć inną formę, być umiejscowione
tam gdzie żyje dużo Kresowian, którzy zawdzięczają uratowanie
sąsiadom Ukraińcom, a więc na Ziemiach Zachodnich. Ponadto powinno
towarzyszyć czy sąsiadować bezpośrednio z upamiętnieniem ludobójstwa
dokonanego przez ukraińskie formacje nacjonalistyczne waz z
wciągniętą do tego ludnością ukraińską (tak jak to zrealizowano w
Olsztynie) - wówczas jest pełen kontekst upamiętnianych postaw i
naszej, Polaków, wdzięczności. Proponowane przez inicjatorów kopca
upamiętnienie nie wyraża okoliczności, w jakich zaistniała nieliczna
pomoc Ukraińców Polakom, pomijając w ten sposób rzecz najważniejszą.
Usypanie kopca z napisem, w którym brak informacji dlaczego pomagali
Polakom, przeciwko czemu i komu wystąpili - nie ma odpowiedniej
wymowy. Niezbędne jest jeszcze odniesienie się do liczby ponad 5 000
Ukraińców zamordowanych przez nacjonalistów ukraińskich za pomoc
Polakom. Nie ma żadnej dokumentacji, która by tę liczbę
potwierdzała, czy nawet pozwalała na dokonywanie na jej podstawie
szacunku. A zatem jest to liczba wymyślona przez inicjatorów
usypania kopca, w dodatku bez określenia na jakim obszarze mieliby
zginąć, ratując Polaków. Lista ofiar ukraińskich sporządzona przez
Wiktora Poliszczuka (a nie Bohdana, jak twierdzą inicjatorzy kopca)
na podstawie publikacji ukraińskich (prasy) nie zawiera przyczyn
zamordowania. Powoływanie się na wywiad z Władysławem Filarem, w
którym podaje on przykłady pomocy ukraińskiej udzielonej jego
rodzinie nie jest właściwe, nie jest przykładem upoważniającym do
jakichkolwiek szacunków, zwłaszcza że jest to przykład nietypowy dla
okolicy, której dotyczył, oraz okresu 11-14 lipca 1943, w którym
dokonywano tamże rzezi około 100 polskich kolonii.
Od Redakcji:
Do powyższej opinii dodajemy, że we Wrocławiu wybudowano Pomnik-
Mauzoleum Pamięci Ofiar Zbrodni Ludności Polskiej na Kresach
Południowo Wschodnich w latach 1939 - 1947, Popełnionych przez
Organizację Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) i Ukraińską Powstańczą
Armię (UPA), który został odsłonięty i poświęcony w 1999 roku. Na
Cokole Pomnika umieszczono tablicę: Pamięci Ukraińców, którzy
udzielali schronienia Polakom, a w krypcie Pomnika złożono urnę z
ziemią z grobów Ukraińców.
www.kki.pl/pioinf/przemysl/dzieje/rus/kopiec.html