Eksterminacja czy ludobójstwo?

[liberum_veto]

Eksterminacja - termin publicystyczny
Z prokuratorem Piotrem Zającem z lubelskiego oddziału Instytutu
Pamięci Narodowej rozmawia Jacek Dytkowski
Zbrodnie popełnione przez ukraińskich nacjonalistów na ludności
polskiej w latach 40. ubiegłego wieku słusznie nazywamy ludobójstwem?
- Termin prawny, kategoria prawna, która nas obowiązuje jako
prokuratorów, to ludobójstwo. Tak to jest w aktach prawa
międzynarodowego określone i takiego też sformułowania używamy. Przy
czym należy zaznaczyć, że terminem tym posługujemy się ze względu na
znamiona tego przestępstwa. Istnieje bowiem konwencja z 1948 r. o
karaniu zbrodni ludobójstwa. Określa ona znamiona, które odpowiadają
tej kategorii zbrodni.

Niektórzy zbrodnie dokonywane przez oddziały UPA na Polakach
określają jako "eksterminację"...
- "Eksterminacja", "rzezie", "likwidacja" - są to publicystyczne
określenia, natomiast prawne - to ludobójstwo. My, prawnicy,
zbrodnię ludobójstwa traktujemy jako specyficzną kategorię zbrodni
przeciwko ludzkości. Ponadto jest to coś cięższego, o większej wadze
gatunkowej niż zbrodnia przeciwko ludzkości. Przy aktach prawa
międzynarodowego pojawiają się terminy, które wskazują, na czym
polegają zbrodnie przeciwko ludzkości, np. że jest to wytępienie,
eksterminacja. Natomiast samą zbrodnię ludobójstwa można zdefiniować
jako szczególną kategorię zbrodni przeciwko ludzkości. I nie ma
tutaj zamienników w postaci eksterminacji lub innych określeń.
Generalnie definicja zbrodni ludobójstwa oznacza wytępianie czy też
pozbawianie życia ludzi z powodu ich przynależności narodowej,
wyznaniowej bądź politycznej. Brane jest pod uwagę kierunkowe
działanie sprawców, którzy dążą do wytępienia w całości lub części
określonej grupy ludności z powodu jej odrębności, np. narodowej.
www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20080716&id=po03.txt

Czy rzeź Wołynia to ludobójstwo

[liberum_veto]

Kombatanci krytykują prezydenta Lech Kaczyński, wbrew zapowiedzi
ministra Kamińskiego, nie pojawił się na rocznicy
– To skandal, że na piątkowe obchody rocznicy tragedii wołyńskiej
nie pofatygował się żaden z najważniejszych polskich polityków –
mówi „Rz” zaangażowany w organizację uroczystości ksiądz Tadeusz
Isakowicz-Zaleski. – W niedzielę Kresowiacy o niczym innym nie
mówili, tylko o przykrości, jaka ich spotkała. Wszyscy byli
rozgoryczeni.
Uczestników obchodów szczególnie dotknął fakt, że prezydent nie
pojawił się na piątkowych uroczystościach na skwerze Wołyńskim w
Warszawie, choć minister w Kancelarii Prezydenta Michał Kamiński
zapewniał w „Rz”, że Lech Kaczyński tam będzie.
– Udział prezydenta w tych obchodach nie był planowany. Już od
dłuższego czasu było wiadomo, że Lech Kaczyński ma w tym czasie inne
obowiązki – tłumaczy sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta prof.
Ryszard Legutko. To właśnie on reprezentował głowę państwa podczas
piątkowych obchodów i odczytał list skierowany do uczestników. Jego
treść także wzburzyła Kresowiaków.
„Jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w imieniu całego narodu
składam dzisiaj hołd wszystkim ofiarom wydarzeń wołyńskich z lat
1943 – 1944. (...) Tragedia Wołynia była przełomowym momentem
zagłady polskich Kresów” – napisał Lech Kaczyński.
– Cały list składa się z ogólników. Szczególnie bulwersuje to, że
ani razu nie padło słowo „ludobójstwo”. Nie zostali też nazwani
sprawcy –ocenia ks. Isakowicz-Zaleski.
– Dobrze, że głowa państwa nie używa tak jednoznacznie brzmiących
słów, zachowując pewien dystans. Spór o terminologię powinien być
przedmiotem dyskusji historycznych, a nie politycznych – uważa z
kolei prof. Andrzej Chojnowski, przewodniczący Kolegium Instytutu
Pamięci Narodowej. – W swoich publikacjach nie używam
terminu „ludobójstwo”, choć pewne przejawy ludobójstwa miały tam
miejsce.
Kombatanci mają też żal do posłów o nieprzyjęcie rocznicowej
uchwały. W środę marszałek Komorowski tłumaczył, że nie ma takiej
potrzeby, bo Sejm już pięć lat temu zajął stanowisko w sprawie
mordów na Wołyniu. – Ostre debatowanie nad uchwałą może się
negatywnie odbić na stosunkach polsko-ukraińskich – twierdził
marszałek.
rp.pl/artykul/162369.html

zdaniem Prezydenta:

[krouk]

"...Oczywiście doszło do ludobójstwa na Wołyniu - powiedział w
poniedziałek dziennikarzom prezydent w samolocie tuż przed wylotem z
Paryża do Warszawy. Ocenił, że "to jest sprawa bardzo skomplikowana"
i wynika z relacji politycznych między Polską a Ukrainą.

- Naprawdę doceniam to, co dotknęło Polaków w roku 1943 i 1944 -
zaznaczył prezydent...."

wiadomosci.onet.pl/1788721,11,,,,,9077,prezydent_nikt_nie_zrobil_dla_kombatantow_tyle_co_ja,itemspec.html

[mat120]

Liczą się czyny a nie słowa. A czyny, czy raczej "nieczyny"
polskiego prezydenta totalnie kompromitują.

Nieskomplikowany prezydent

[liberum_veto]

W 2006 roku specjalnie przerwał urlop żeby odsłonić pomnik jednego
patrioty w Zakopanem. Znanego mordercy i zabójcy. Teraz nie znalazł
czasu. Zamordowani na Wołyniu nie byli polskimi patriotami...
~logika Kaczyńskiego, 15.07.2008 09:26
wiadomosci.onet.pl/1,15,11,46007404,124713247,5325142,0,forum.html

[sadova]

krouk napisał:

> - Naprawdę doceniam to, co dotknęło Polaków

z jakiego gniazda on wypadł ?

Borubar

[liberum_veto]

Prezydent DOCENIA, że wymordowano w barbarzyński sposób tysiące
Polaków??? Chwała więc rezunom z UPA??? Prawdopodobnie to tylko
kolejne "przejęzyczenie" tego karzełka intelektualnego...
wyborcza.pl/1,76842,5459935,Borubar___dlaczego_prezydent_mowi_niewyraznie_.html
''Jeśli nie wiesz co mówić, mów niewyraźnie'' - Paktofonika
Kiedyś prezydent Kaczyński powiedział mniej więcej coś takiego: "i
łejszejorozycji". Na tych słowach zakończył i ucznił wzorowy w tył
zwrot. Wraz z dwójką radiowców odtwarzaliśmy kilkakrotnie owe słowa,
zastanawiając się, co mogą znaczyć. "Orozycja" to mogła
być "opozycja", problemem pozostało "łejszej". W końcu uznaliśmy
bezradni, że chodzi o "dzisiejszej", choć była również opcja, że
szło o jakieś ("łejsze") propozycje.
Po meczu Polska - Austria prezydent oświadczył, że najbardziej
podobał mu się Perejro i Borubar. Pewien dziennikarz "Wprost" o
słuchu Mozarta odkrył, że nie powiedział "borubar", ale że Boruc
bardzo mu się podobał. Ma zadatki na oficjalnego prezydenckiego
tłumacza.
Cóż, prezydent mówi klarownie jak wyrocznia pytyjska, a jego dykcja
nie jest rodem z krakowskiej PWST. Jednak z tej ułomności uczynił
zaletę. Z pełną świadomością stosuje "borubara" - dyplomatyczny
zwód, finezyjny jak drybling Zidane'a.
"Borubar" polega na wysłaniu bliżej niezrozumiałego komunikatu,
który elektryzuje pół Europy. A potem mozolne tłumaczenie, że "nie o
to chodziło".
Gdy prezydent Kaczyński znowu powie coś niejasnego, nie wpadajmy w
panikę. To będzie kolejny "borubar". A jeśli i "borubar" nie
poradzi, to prezydent zastosuje "benhałera".

[mat120]

liberum_veto napisał:

Prezydent DOCENIA, że wymordowano w barbarzyński sposób tysiące
Polaków??? Chwała więc rezunom z UPA??? Prawdopodobnie to tylko
kolejne "przejęzyczenie" tego karzełka intelektualnego...

Też zwróciłem uwagę na to mało fortunne zdanie. Z drugiej jednak
strony gdyby nas wszystkich wyrezano, Lech Kaczyński nie miałby
dzisiaj kłopotu. Mógłby, by zadowolic faszystów ukraińskich,
składac kwiatki np. pod pomnikami Stepana, Kłyma i innych
rzezimieszków.

[mat120]

I to bez obawy, że spłynie mu na głowę lawina miażdżącej krytyki.

eufemizmy peerelowskiej nowomowy

[liberum_veto]

krouk napisał:

> "...Oczywiście doszło do ludobójstwa na Wołyniu - powiedział w
> poniedziałek dziennikarzom prezydent

Bardzo spóżniona, wymuszona i mało przekonująca ta wypowiedż. Guzik
warte takie oświadczenie. W liście do kombatantów prezydent
Kaczyński dokonał niebywałej wręcz ekwilibrystyki słownej, byle
tylko nie użyć adekwatnego do wydarzeń na Wołyniu
terminu "ludobójstwo". Boi się tego słowa, jak diabeł święconej
wody... Uciekł się do nowomowy rodem z PRL-owskiej propagandy...
rp.pl/artykul/162226.html
Samą nieobecność prezydenta na obchodach 65. rocznicy rzezi
wołyńskiej można by jakoś usprawiedliwić. Listu, który wystosował do
ich uczestników, już nie.
List ten jest powtórzeniem politycznie poprawnych fałszów, jakimi od
kilkunastu lat władze wolnej Polski zbywają pamięć zbrodni, a język,
jakim został napisany, przypomina eufemizmy peerelowskiej nowomowy –
owe "wypadki poznańskie" czy "tragiczne wydarzenia na Wybrzeżu".
Ktokolwiek chciałby się dowiedzieć z oficjalnych polskich
dokumentów, takich jak wspomniany list czy też rocznicowa uchwała
Sejmu sprzed pięciu lat, co właściwie stało się na Wołyniu, nie
umiałby tego odgadnąć. Nastąpiła tam jakaś "tragedia", w której
zginęli jacyś Polacy, ale czy było to trzęsienie ziemi, czy powódź?
Raczej nie zbrodnia, bo tego słowa nikt nie użył, zresztą wtedy
trzeba by wskazać zbrodniarzy.
Gotowość do tuszowania pamięci o ludobójstwie dokonanym przez
ukraińskich nacjonalistów i milcząca aprobata dla kłamliwych
frazesów o "wzajemnych" winach łączą wszystkie rządzące dotąd III RP
opcje polityczne. Ale uczestnictwo w tej zmowie prezydenta Lecha
Kaczyńskiego oburza podwójnie.

ukrzyżowanie

[sadova]

liberum_veto napisał:

> krouk napisał:
>
> > "...Oczywiście doszło do ludobójstwa na Wołyniu -



Ponieważ konflikt miał silne podłoże religijne, duchownych traktowano ze szczególnym bestialstwem:
...o. Ludwik Wrodarczyk z Okop, [który leczył Ukraińców], został przez nich ukrzyżowany. Ks. Stanisławowi Dobrzańskiemu obcięto głowę siekierą, wraz z nim zginęło 967 osób spośród parafian z Ostrówki, ks. Karola Barana w Korytnicy przepiłowano w poprzek ciała piłą w drewnianym korycie, ks. Zawadzkiemu poderżnięto gardło nożem... *5

Norman Davies
www.davies.pl/t_europa_buczacz.php

[bastion44]

Tylko w Archidiecezji Lwowskiej w latach 1941-1944,dokonano 128
napadów na kościoły polskie,zamordowano 52 księży,8 zakonnic i 7
zakonników.Spalono 16 i 7 zburzono.To wszystko dzieło OUN i jej
zbrojnego ramienia UPA.

Ewa Siemaszko: Zbrodnie przed ołtarzem

[liberum_veto]

sadova napisał:

> Ponieważ konflikt miał silne podłoże religijne, duchownych
> traktowano ze szczególnym bestialstwem:

To prawda, rezuni nie mieli żadnego szacunku dla miejsc świętych.
Mordowali wiernych zgromadzonych na mszy świętej, jak też duchownych
katolickich. Pisze o tym Ewa Siemaszko w dodatku Rzeczpospolitej
Rzeż na Kresach:
rp.pl/artykul/160977.html
„Jednocześnie dwoma bocznymi drzwiami kościoła weszło dwóch
Ukraińców z karabinami i każdy z nich, idąc obok rzędów ławek,
zaczęli strzelać osobno do każdego człowieka. Zabijali pomału, z
dokładnością, aby trafić w każdą osobę” (opisuje dalej Julia
Gruszczyńska). Ludzie kryli się po kątach, za filarami, w
podziemiach kościoła, a napastnicy krążyli po kościele i dobijali
rannych; niektórzy udawali zabitych. „Krzyk ludzi, płacz dzieci i
kobiet był przerażający (wspomina były ministrant Stanisław
Filipowicz). Często i dziś, po 50 latach, widzę ten obraz, jak
spośród leżących na posadzce kościoła powstała młoda kobieta i z
płaczem powiedziała te słowa: „Zabiliście moją matkę i rodzinę,
zabijcie i mnie”. Natychmiast padła od kul. (...) W pewnym momencie
bandyci zaczęli wnosić do kościoła słomę (drzwiami od strony
ołtarza). Umieszczono w niej materiały wybuchowe (chyba pociski
armatnie). (...) Gdy zapalono słomę, powstał dym, ogień i zaczęły
wybuchać pociski. Ci, którzy jeszcze żyli, zaczęli dusić się od
dymu”. Wtedy upowcy odjechali, licząc, że pożar dokończy zbrodnię.
Tymczasem ogień po pewnym czasie wygasł, a materiał wybuchowy
zniszczył wnętrza i tylko częściowo uszkodził mury.

Nie ma wątpliwości, że ludobójstwo

[liberum_veto]

W odniesieniu do zbrodni popełnionych przez nacjonalistów
ukraińskich na ludności polskiej na Kresach w latach 40. nie należy
używać terminu "eksterminacja", ale "ludobójstwo". Tym terminem
posługują się prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej, bo właśnie
znamiona ludobójstwa miały zbrodnicze działania oddziałów OUN-UPA w
stosunku do Polaków. Potwierdzają to również naukowcy badający
historię stosunków polsko-ukraińskich w XX wieku. - To ludobójstwo,
ponieważ ludzi mordowano tylko za to, że byli Polakami, a nie z
innych przyczyn - zaznacza prof. Czesław Partacz z Politechniki
Koszalińskiej.
- Termin prawny, kategoria prawna, która nas obowiązuje jako
prokuratorów, to "ludobójstwo". Tak to jest w aktach prawa
międzynarodowego określone i takiego też sformułowania używamy -
mówi prokurator Piotr Zając z IPN w Lublinie. Jak wskazuje, decydują
o tym znamiona tego przestępstwa określone w konwencji ONZ w sprawie
zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 roku. -
Natomiast "eksterminacja", "rzezie", "likwidacja" - są to
publicystyczne określenia - dodaje Zając. Jak tłumaczy, w
międzynarodowym prawie karnym występuje wprawdzie
termin "eksterminacja", ale jako jeden z charakteryzujących zbrodnie
przeciwko ludzkości. Jako specyficzną kategorię tych ostatnich,
według prokuratora Zająca, można natomiast zdefiniować zbrodnię
ludobójstwa o zdecydowanie większym ciężarze gatunkowym.
Tego samego z dania jest dr Antoni Kura, prokurator z warszawskiego
oddziału IPN. - Naturalnie, że zbrodnie dokonane przez ukraińskich
nacjonalistów na ludności polskiej w latach 40. to ludobójstwo. My
tutaj żadnych wątpliwości nie mamy - informuje prokurator.
Również prof. Czesław Partacz z Politechniki Koszalińskiej
zdecydowanie stwierdza, że zbrodnie popełnione przez nacjonalistów
ukraińskich na ludności polskiej na Kresach były ludobójstwem. - To
ludobójstwo, ponieważ ludzi mordowano tylko za to, że byli Polakami,
a nie z innych przyczyn - uważa historyk. - To było typowe
ludobójstwo i polskie sądy oraz IPN powinni zaskarżyć UPA o zbrodnie
ludobójstwa, ażeby apologeci tych oddziałów - nawet z "Naszego
Słowa" - nie mogli traktować UPA jako bohaterów i stawiać im
bezsensownych pomników - dodaje. Poza tym musimy pamiętać, że ta
ideologia żyje na Ukrainie. Czarno-czerwone sztandary, defilady,
pieśni upowskie, które się wydaje - o tym, żeby "rezać Lachów" - to
wszystko się upowszechnia i to jest dla nas realne
niebezpieczeństwo - podkreśla prof. Partacz.
Doktor Lucyna Kulińska, historyk i politolog, z Akademii Górniczo-
Hutniczej w Krakowie zwraca uwagę, że zbrodni na Polakach UPA
dokonywała na różnych terenach. - Ale jeśli chodzi o samo
ludobójstwo, odbywało się ono mniej więcej w latach 1943-1945.
Obejmowało, poza województwem wołyńskim, także obszar Małopolski
Wschodniej, czyli województwa: lwowskie, tarnopolskie i
stanisławowskie. Sumarycznie liczba ludzi, która tam zginęła w
czasie tego ludobójstwa, obejmuje minimum 120 tys. osób, ale w
praktyce tych dalszych ofiar było o wiele więcej - tłumaczy dr
Kulińska. I dodaje, że ocaleni ulegali przemieszczeniom, byli
wypędzani, prowadzeni w marszach śmierci, część Niemcy wywieźli na
roboty. - O tych wszystkich ludziach w większości zaginął
jakikolwiek ślad. Więc my tych ofiar do końca nie policzymy. Możemy
szacować, że razem z tymi osobami, które zginęły na miejscu, może to
sięgnąć nawet dwustu tysięcy Polaków. A to już jest hekatomba -
zaznacza Kulińska.
Jacek Dytkowski
www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20080716&id=po02.txt

"wojna polsko-ukraińska" na Wołyniu

[liberum_veto]

Historycy czy dziennikarze używają różnych terminów: „wojna polsko-
ukraińska”, „ludobójstwo”, „antypolska akcja”, „rzeź” i wielu
innych. Zazwyczaj konkretni autorzy używają uparcie tych samych
terminów.
Kresowiaków wyrażenie „wojna polsko-ukraińska” na Wołyniu bulwersuje
szczególnie. Oni bowiem nie byli stroną walczącą, niektórzy zaś,
będąc dziećmi ledwo uniknęli zamordowania. Nie były to już Orlęta
lwowskie, tylko po prostu małe dzieci, kobiety czy cywile, których
jedynym pragnieniem było zachowanie życia. Osoby takie straciły
swoje matki, ojców, dziadków, zakładając, że w ogóle same przeżyły.
Starsi ludzie nie prezentują większej wartości bojowej, tak samo jak
najmłodsi czy kobiety w ciąży. Rok 1943 zastał ich na Wołyniu bez
broni. Nie wykonywali żadnych działań, które mogłyby być poczytywane
za agresywne, bojowe i politycznie aktywne. Nie zamierzali, nie
mogli nawet - wykazywać się jakąkolwiek czynnością na rzecz
przynależności tego terytorium do Polski. Takie możliwości mieli
jedynie mężczyźni zdolni do noszenia broni, pomagać im mogły
ewentualnie jakieś kobiety w charakterze łączniczek. Jakiekolwiek
jednak działania, biorąc pod uwagę, że Polacy na Wołyniu stanowili
ok. 15%, byłyby samobójstwem. Wszelkie ich starania nie miały szans
wobec ukraińskiej większości. Ukraińska Halicka Armia, atakując w
podobny sposób Lwów w 1918 r., zamieszkany przez równie małą liczbę
ludności ukraińskiej doznała porażki, pomimo swojej przewagi w
uzbrojeniu i wyszkoleniu bojowym, mimo to, że walczyła w dużej
części z dziećmi, w teorii zaś miała nawet przewagę liczebną w
ludziach zaangażowanych bezpośrednio w walce.
Na nic się to jednak zdało, ponieważ miasto w swoim charakterze było
polskie. Żołnierze ukraińscy walczyli więc na nieprzyjaznym dla
siebie terytorium. Samym Orlętom Lwowskim, które zostały zmuszone do
walki, nie przyszłoby przedtem do głowy prowadzenie jakiejkolwiek
ofensywy, na co zresztą szanse nie istniały. W ten sam sposób nie
było możliwości, by mniejszościowa garstka ludności na Wołyniu
myślała o ofensywie, czy jakichkolwiek działaniach zaczepnych.
www.wolgal.pl/art4.html

Jarosław Kaczyński: To było ludobójstwo!

[liberum_veto]

To, co się stało przed 60 laty na Wołyniu, a później w innych
częściach Galicji Wschodniej – to było ludobójstwo! To było
ludobójstwo w najczystszym tego słowa znaczeniu! To było ludobójstwo
na wielką skalę i każdy, kto nie chce tego powiedzieć, każdy, kto
tego po prostu nie mówi – kapituluje przed zbrodnią, zapewnia triumf
zbrodniarzom... Jeżeli w jakikolwiek sposób relatywizujemy,
zmniejszamy wagę, nie określamy w sposób adekwatny właśnie, czyli
jako ludobójstwo, masowego zabijania Polaków – to stwarzamy podstawę
do powtórzenia tego rodzaju wydarzeń!
(Jarosław Kaczyński)
forum.gazeta.pl/forum/w,48782,73110333,73110333,Jaroslaw_Kaczynski_to_bylo_ludobojstwo.html

Nie ma powodu, by unikać słowa „ludobójstwo”

[liberum_veto]

Debata o Wołyniu cofnęła się o wiele lat. Politycy, od prezydenta
Kaczyńskiego zaczynając, i publicyści, nie chcąc ranić czy drażnić
Ukraińców unikają jak ognia słowa „ludobójstwo”, mówią o tragedii,
zbrodni, mordzie. Dlatego wystąpienie wojewody lubelskiej, która na
obchodach 66. rocznicy Wołynia użyła określenia „ludobójstwo”,
wydaje się takie niezwykłe.
Tak jednak nie jest. O ludobójstwie dokonanym na Wołyniu w 1943 roku
mówił prezydent Aleksander Kwaśniewski, którego trudno uznać za
nacjonalistę. Mówił o tym podczas obchodów 60. rocznicy ludobójstwa
w Porycku, dzisiejszej Pawliwce. Obok niego stał prezydent Ukrainy
Leonid Kuczma.
Nie ma powodu, by zapominać o tamtych słowach. Mimo późniejszych
wydarzeń na Ukrainie, mimo pomarańczowej rewolucji, w której zresztą
Kwaśniewski odegrał ważną rolę, nie ma powodu, by cofać debatę o
Wołyniu. Bo chodzi o prawdę, moralność i rację stanu. Chodzi też o
ból rodzin wymordowanych na Wołyniu. Oraz o niebezpieczeństwo
odradzania się kultu ukraińskich nacjonalistów, odpowiedzialnych za
ludobójstwo.
A oto to najważniejsze zdanie, które wypowiedział Kwaśniewski w
lipcu 2003 roku w Pawliwce:
„Wiem, że te słowa wielu mogą zaboleć. Ale żaden cel, ani żadna
wartość, nawet tak szczytna jak wolność i suwerenność narodu, nie
może usprawiedliwiać ludobójstwa, rzezi cywilów, przemocy i gwałtów,
zadawania bliźnim okrutnych cierpień”.
blog.rp.pl/haszczynski/2009/07/13/nie-ma-powodu-by-unikac-slowa-%e2%80%9eludobojstwo%e2%80%9d/

Wołyń 1943 to było ludobójstwo [Rz]

[liberum_veto]

66. rocznica mordów. UPA dokonała czystek etnicznych na bezbronnych
Polakach – powiedziała w Chełmie wojewoda lubelska
www.rp.pl/artykul/153227,333184_Wolyn_1943_to_bylo_ludobojstwo_.html
– Współcześnie to, czego na bezbronnej polskiej ludności dokonały w
latach 1943 – 1944 Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów i jej
zbrojne ramię UPA, jest określane mianem czystek etnicznych i jako
takie stanowi zbrodnię ludobójstwa. Było też zbrodnią ludobójstwa
wtedy, w latach 40. XX w. – mówiła wojewoda lubelska Genowefa
Tokarska na sobotnich uroczystościach w Chełmie. Tak mocne słowa
padły podczas ceremonii odsłonięcia Krzyża Wołyńskiego i wmurowania
kamienia węgielnego pod pomnik pomordowanych na Kresach Wschodnich.

– Ta zbrodnia nie została osądzona, a winni nie otrzymali nawet
symbolicznej kary. Z przykrością należy stwierdzić, że w niektórych
ukraińskich kręgach cieszą się niezasłużoną sławą bohaterów
narodowych – mówiła wojewoda. Pod wrażeniem jej wystąpienia jest dr
Leon Popek, historyk z lubelskiego IPN badający zbrodnie na
Wołyniu. – Cieszę się, że władze nazwały rzeczy po imieniu –
komentował dla "Rz". – Jestem za zbliżeniem, współpracą i
pojednaniem polsko-ukraińskim, ale w duchu prawdy.

– Pięknie powiedziane! – wzruszali się Kresowianie, potomkowie
ofiar, podczas odsłonięcia dębowego krzyża z herbem województwa
wołyńskiego, u stóp którego znajduje się głaz z tablicą epitafijną i
napisem: "Jeżeli my zapomnimy o nich, Ty, Boże, zapomnij o nas".

– Dotąd miałem poczucie niespełnienia, bo tym, którzy oddali tam
życie, winniśmy coś więcej. Jakiś widzialny znak na ziemi – mówił
ks. Kazimierz Bownik, proboszcz parafii Narodzenia Najświętszej
Marii Panny w Chełmie, który poświęcił krzyż. – Budując pomniki i
stawiając krzyże, nie kierujemy się pogardą i chęcią zemsty. Boli
nas tylko, że za wschodnią granicą tej zbrodni nie potępiono.