prof. Edward Prus

[1drugikrzysztof1]

Przeczytałem kilka wypowiedzi i stwierdziłem, że ta strona jest hańbą
zawierającą ukraińskie oszczerstwa. Nie ważne, czy zmarły może się bronić.
Ważne, że podawane są opinie między innymi Osadczuka, stypendysty Hitlera w
Berlinie. Gdzie się drzewo rąbie, tam lecą wióry - ten się nie myli nigdy, kto
nic nie robi. W tym co pisał prof. Edward Prus zawarta jest miłość Ojczyzny.
Pies szczeka, karawana idzie dalej. Szczekaj dalej na Radio Maryja jeden z
drugim, ale jeśli się nie wstydzisz podaj swoje imię i nazwisko. Krzysztof
Bulzacki

[mat120]

1drugikrzysztof1 napisał:

Przeczytałem kilka wypowiedzi i stwierdziłem, że ta strona jest hańbą

Hmmm...
Podobnie uważają banderowcy:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48782&w=68011734&a=68011734
Czyżby...?

[liberum_veto]

Postać Osadczuka nie zasługuje na aż tyle uwagi, ile mu się poświęca
w Polsce. Na Ukrainie jest on prawie nieznany. A u nas hołubiony
ponad miarę, odznaczony Orderem Orła Białego (to już po prostu
profanacja tego odznaczenia!). Czołowe gazety publikują jego
artykuły, chętnie swoje łamy udostępnia mu np. "Rzeczpospolita",
pismo opiniotwórcze. Dlatego też opinie Osadczuka pojawiają się i na
naszym forum. Prof. Prus też się tutaj pojawia, i to nawet w
czołówce (link do artykułu "Pokochaj prawdę, Ukraino!"). Jego
twórczości poświęciłem też specjalny wątek, po śmierci Profesora
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48782&w=74625225
PS. Poniekąd fakt, że jesteśmy atakowani zarówno przez antypolskich
oszołomów banderowskich, jak też przez gorliwych miłośników Radia
Maryja, dobrze chyba świadczy o profilu naszego forum...
Pozdrawiam Pana, Panie Bulzacki. Ernest Koniecpolski

Bulzacki: To zawsze będzie zbrodnia ludobójstwa

[liberum_veto]

Żle nas Pan chyba ocenił, Panie Krzysztofie. Żle i pochopnie. Nie
zaliczamy się bynajmniej do sympatyków poglądów pana Osadczuka.
Popieramy działalność Stowarzyszenia, celem tego forum jest w dużej
mierze odkłamywanie prawdy o ludobójstwie na Kresach Wschodnich,
zgodnie z mottem programowym: "Polska-Ukraina: przyjażń i
partnerstwo. OUN-UPA: hańba i potępienie".
www.medianet.pl/~naszapol/0829/0829sadi.php
To zawsze będzie zbrodnia ludobójstwa
Z Krzysztofem Bulzackim, członkiem zarządu Stowarzyszenia
Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów z siedzibą we
Wrocławiu, rozmawia Jacek Sądej

Wasza organizacja jest jedną z największych w Polsce
upamiętniających i ujawniających tragiczne losy polskich ofiar
zbrodni dokonanych przez ukraińskich nacjonalistów z OUN-UPA?
- Nawet nie jedną z największych, ale największą. Od 1992 roku
wydajemy pismo "Na Rubieży" dokumentujące zbrodnie ludobójstwa
ukraińskich nacjonalistów. Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów
jeszcze dziś jest w Polsce bardzo czynna.

Wydają m.in. tygodnik "Nasze Słowo", szkalujący dobre imię Polaków
oczerniając m.in. działaczy Armii Krajowej?
- Skandalem jest fakt, że pismo to wydawane jest za pieniądze
państwowe. To jest największy skandal. W piśmie tym używa się
przecież antypolskich sformułowań.

Jakie są przykłady najbardziej rażące?
- Na przykład z wielką miłością wyraża się o Galicji, która
przestała istnieć 1 listopada 1918 roku. Za dziesięć lat będzie
stulecie zakończenia bytu Galicji, prowincji austriackiej. W tym
przypadku słowo Galicja stosuje się na porządku dziennym. To jest
taki chwyt antypolski, który występuje powszechnie, aby nie mówić
Małopolska Wschodnia. Używa się antypolskich sformułowań, na
przykład akcja "Wisła". To nie była żadna akcja, tylko operacja
wojskowa, która zakończyła ludobójstwo ukraińskie. O tym się nigdzie
głośno nie mówi, a to jest najistotniejsza rzecz. Prezydent RP był w
Pawłokomie, tam Ukraińcy dopuścili się oszustwa, mówiąc, że tam
zostało zamordowanych bodajże 366 Ukraińców i na tej liście znajdują
się Ukraińcy, którzy byli wywiezieni na roboty do Niemiec. Stąd
prosty wniosek, że jeśli byli na robotach w Niemczech, to nie mogli
być zamordowani w Pawłokomie. Ukrainki i dzieci z Pawłokomy zostały
wyrzucone ze wsi. Poszły do sąsiedniego miasta do NKWD poskarżyły
się, w wyniku czego AK-owcy na terenie Pawłokomy aż do Dynowa byli
aresztowani i po wielu z nich ślad zaginął. Tu właśnie jest
współpraca Ukraińców z NKWD przeciw Polsce. Jest takich spraw bardzo
dużo.

[bastion44]

Związek Ukraińców w Polsce i jego organ "Nasze Słowo",jest ramieniem
dla OUN-owców,prowadzących politykę antypolską i antypaństwową.W
1995r. był złożony wniosek do Sądu Wojewódzkiego w Warszawie o
delegalizację ZUwP.Jak dotychczas ze strony polskiej jedyną
odpowiedzią jest milczenie.Wniosek złożyło 9 organizacji społecznych
do Sądu Wojewódzkiego-VII Wydział Cywilny i Rejestrowy-nr,rejestru
RSŁ-326.Ludzi,którzy mają obywatelstwo polskie,ale wywodzą się
zmniejszości narodowych,i szkalują kraj ojczysty,lub,fałszują jego
historię,powinno się pozbawiać obywatelstwa.Na mocy prawa
międzynarodowego należy ich deportować do Republiki Ukraińskiej.

Ludobójstwo zawsze pozostaje ludobójstwem!

[liberum_veto]

Racje ma nasz Kolega. Finansowanie antypolskiego Naszego Slowa z
budzetu panstwa to prawdziwy skandal! HANBA!
www.medianet.pl/~naszapol/0829/0829sadi.php
Ukraińcy lubią używać słowa konflikt. Tyle że nie było żadnego
konfliktu, gdyż trudno nazywać ukraińskie ludobójstwo konfliktem.
Ludobójstwo zawsze pozostaje ludobójstwem! Gdzie się człowiek nie
obróci to widać działalność antypolską, która już została
usankcjonowana w uchwale Prowidu Ukraińskiego OUN 18 lat temu.
Henryk Pająk napisał książkę "Za samostijną Ukrainę". Napisałem
wtedy artykuł, że ta książka kwalifikuje się do nagrody Organizacji
Ukraińskich Nacjonalistów w wysokości, wówczas 15 tys. dolarów.
Nigdy nie spotkałem się z tym, aby Henryk Pająk gdziekolwiek
prostował to, co napisał w książce.
Tych spraw jest tak dużo, że w wywiadzie, który teraz udzielam, nie
sposób przedstawić nawet cząstki. Każdy numer ukraińskiego "Naszego
Słowa" daje temat do riposty. A co gorsze: większość pism polskich,
polskich tygodników, pokazuje wyłącznie stanowisko strony
ukraińskiej. Dlatego powstało takie określenie, że to nie jest prasa
polska, tylko prasa polskojęzyczna. I jak się przeglądnie
polskojęzyczną prasę to o działalności naszego Stowarzyszenia
Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów nigdy się nie
przeczyta.
W dniach rocznicy eksterminacji Polaków na Kresach chcę podkreślić,
że jednym z największych skandali jest blokowanie budowy pomnika
ofiar ludobójstwa ukraińskiego w Warszawie. Pierwotny projekt
przewidywał figury odrutowanych dzieci przymocowanych do drzewa,
odpowiadający ówczesnej rzeczywistości. Na ten pomnik się jednak nie
zgodzono, więc powstał nowy projekt, który właściwie nic nie mówi,
ale i przeciwko niemu jest również nagonka.
(Krzysztof Bulzacki)

Głupota władz i ignorowanie historii

[mat120]

są wręcz przerażające. Nasi "władcy" niepomni nauk wynikających z
historii wkładają nam pod kołdrę banderowską żmiję zapominając czym
skończyła się taka polityka bezrozumnych ustępstw uprawiana w latach
II RP. Może trzeba im przypomniec.

Opracowanie z 1942r. ze zbioru W.K. Świrskiego , podpisane
pseudonimem "Nikodem Swoboda", dotyczace dotyczące rozwiązania
stosunków polsko-ukraińskich po wojnie, poprzedzone ich analizą w
okresie międzywojennym i wojny.

Rozwój sił ukraińskich w czasach państwowości polskiej.

Dziesiątki lat trwająca akcja Berlina i Wiednia z dużym nakłademm
sił, wpoiła przez szereg pokoleń od kolebki hasła i zasadę, że
główny i pierwszy wróg narodu ukraińskiego to Polak. Doprowadziła
ona do uczuc nienawiści ślepej, bezmyślnej, dziś organicznej
niejako. To uczucie pod rządami polskimi nie tylko nie uległo
osłabieniu, ale przeciwnie, błędy rządowej polityki kresowej
doprowadziły jeszcze do zaostrzenia przez osłabienie sił polskich,
cofając element polski na pozycje defensywy narodowej w Małopolsce
Wschodniej.
Chwilowo zatrzymany ukrainizm przez klęskę r. 1919 cofa się. Element
polski ofensywę wojskową przekształca w ofensywę polityczną,
rozpoczyna politykę kolonizacyjną (akcja Piasta) - jednakże to czas
krótki.
Kładzie tej skutecznej akcji kres polityka ugodowa. Następuje powrót
bojowców, profesorów do kraju, ba nawet powołanie niektórych na
wybitne stanowiska w administracji państwowej (np. komendant obozu
koncentracyjnego w Kosaczowie inspektorem szkolnym). Wracają oni
dokształceni w Pradze czy w Berlinie jako silnie zwarta grupa w
momencie gdy Niemcy znajdują się już w wojnie gospodarczej z Polską,
wracają do kraju, w którym czeka ich bezkarnośc. Przystępują zaraz
do działania konekwentnego w myśl założenia, że: 1/podstawą
ukrainizmu Berlin, 2)głównym wrogiem Polska.
Równocześnie rząd polski prowadzi politykę pro-ukraińską, popiera
ich ruch narodowo-gospodarczy, który zatrudnia absurdalną ilośc
ludzi (dla celów politycznych), opłacając ich z 1-groszowego podatku
od litra mleka ściąganego przez spółdzielnie mleczarskie i subwencje
niewiadomego pochodzenia. Starostowie prowadzą zdecydowaną pro-
ukraińską politykę, ziemia przechodzi masowo w ręce ukraińskie przy
parcelacji.

Głupota...... II

[mat120]

W końcu rząd daje rentę inwalidzką inwalidom z walk przeciw Polsce
1918/1919. Równocześnie rząd prowadzi niezmordowana walkę z
polskością reprezentowaną tu jako opozycja, najpierw przez
Stronnictwo Narodowe i Piasta, potem przez PPS. Rozwala i
neutralizuje wszystkie organizacje społeczne polskie, niszczy
ideologicznie prasę, przy równoczesnym silnym rozwoju prasy
ukraińskiej. Doprowadziwszy do zepchniecia żywszego elementu
polskiego poza obręb zyhcia zorganizowanego, dopuszcza Ukraińców
zorganizowanych, pełnych temperamentu i zorientowanych do współpracy.
Gdy ugodowcy są u szczytu powodzenia, po wzmocnieniu kooperatyw
wszelkich typów, przystepują Ukraińcu do budowy przenysłu, odgrywaja
już rolę kapitalisty. Sukcesywne skutkie, tej niesłychanie płodnej
dla Ukraińców polityki doprowadzają do skonkteryzowania nowego
stadium walki z polskością. Ukraińcu uważają, że czas już przejśc do
walki z polskością do zupełnego jej wytępienia. Rozpoczyna sie w
roku 1930 palenie mienia polskiego, nie tylko dworskiego, ale i
chłopskiego. Łuny przypominają czasy hajdamaczyzny i wojen
kozackich. Reakcja administracji poprzez pacyfikację, kończy się
dalszymi ustepstwami.
Wśród pewnych kół rzadowych następuje otrzeźwienie, nie ma ono
jednak decydujacego znaczenia, gdyŻ ugrupowanie sił ukraińskich tak
się wzmocniło, że nie można juz działac półśrodkami.
Charakteryzując całośc polityki lat 1926-1939 można stwierdzic, że
szła ona w kierunku dającym Ukraińcom jedną koncesję za drugą,
ziemię polską w niespotykanej ilości, ułatwiała powstawanie i
subwencjonowała spółdzielczośc, która dzięki temu wzrosła do silnej
organizacji gospodarczej, w końcu zapoczątkowała tworzenie przemysłu
ukraińskiego.
W najcięższej dla państwa chwili, gdy okazała sie jego słabośc
fizyczna, gdy pędzone rozbitki resztek armii polskiej szukały przez
te częśc kraju drogi na Wegry i do Rumunii, ludnośc ukraińska
spokojnie tropiła te niedobitki, często rozbrajała je i zaopatrywała
się sama w broń przeciw Polakom, Zbrojne wystąpienie mas ukraińskich
przeciw cofającym się oddziałom armii polskiej połączone z rabunkiem
ludności cywilnej, posunęły się do tak bestialskich czynów, jak
mordowanie dzieci (rozbijanie głów niemowletom w Srokach pod
Buczaczem).