ubezwłasnowolnienie

[jater]

Czy są tutaj rodzice lub opiekunowie osób pełnoletnich, które z racji
uposledzenia umysłowego mogłyby być ubezwłasnowolnione?. Nigdzie w przepisach
prawa nie ma nakazu ubezwłasnowolnienia. Jednocześnie bez tego same problemy.
Bez żadnego problemu złożyłam jedynie wniosek o przyznanie NIPu w związku z
rentą socjalną. Cóż, to państwu zależy, żebym płaciła podatki w imieniu
swojego dziecka. Problem z lekarzem, /kwestia decydowania/, problem z
bankiem. Czy ktoś zna bank, w którym można założyć na rzecz osoby w opisanymi
ograniczeniami konto, najlepiej wspólne?. W grę nie wchodzi upoważnienie
notarialne. Jeżeli renta socjalna może przychodzić do domu i ja mogę ją
odebrać, a następnie dysponować, to dlaczego nie mogę mieć ułatwionego i tak
dostatecznie skomplikowanego życia i przelewaną rentę na konto?. Do dnia 18
urodzin nikogo nie obchodziło moje dziecko, dnia następnego w przypadku
przeprowadzenia ubezwłasnowolnienia mam obowiązek zdawania relacji na co
przeznaczyłam te nędzne grosze renty socjalnej. Nikt za to się nie utrzyma
nie mówiąc o jakiejkolwiek rehabilitacji. Ubezwłasnowolnienie mojego dziecka,
to jednocześnie ubezwłasnowolnienie mnie.
Nie ma nigdzie nakazu ubezwłasnowolnienia, jednocześnie nic bez tego nie
można zrobić. Jak radzicie sobie na codzień z tym problemem?

[doninika]

Musisz wystąpić do sądu, o ubezwłasnowolnienie sama, nikt tego nie może za
Ciebie tego zrobić, musisz dołączyć zaświadczenia o chorobie.

[jater]

Teoretycznie może wystąpic kto inny, nie koniecznie rodzic. Ale chyba nie
bardzo zrozumiałaś moje intencje. Ja nie chcę tego robić i właśnie w myśl
przepisów prawa nie mam takiego obowiązku, tylko, że z tego same kłopoty.

[dobrakobieta3]

Obawiam się, Ty chyba też nie bardzo zrozumiałaś przedmówcę.
A z Twojego postu właśnie wynika, ż chciałabyś ubezwłasnowolnić dziecko. Trochę
przeczysz sama sobie.
Skoro tego jednak nie chcesz, naprawdę trudno będzie formalnie to wszystko
rozgraniczyć.
Świadczenia rzeczywiście są przyznawane konkretnej osobie i tu akurat nie ma
się co dziwić, że banki itp. nie dopuszczają możliwości oficjalnego
przekazywania czegokolwiek opiekunom - zrozum, Ty tym opiekunem jesteś
faktycznie, ale masa kombinatorów zaraz by na tym skorzystała... A babcie w
życiu by rent nie zobaczyły na oczy.

Rozumiem Ciebie, bo borykasz się z konkretnymi życiowymi kłopotami. Ale
dlaczego, jeśli dziecko i tak zależy całkowicie od Ciebie, tego
ubezwłasnowolnienia faktycznie nie przeprowadzić? Ze względów etycznych to może
niezręczne, ale nie da się zjeść ciastko i je ciągle mieć...

[doninika]

Ja mam córkę 29lat i już od 4lat w śpiączce i musiałam ją ubezwłasnowolnić, bo
nic nie mogłabym załatwić dla niej. A tak jestem prawnym opiekunem i mogę
decydować o wszystkim , załatwiłam jej rente itp.Więc nie rozumię czego się
obawiasz??

[malgosia403]

Wiecie co? Na dzień dzisiejszy o tym nie myślę,ale syn ma już 15 lat,ma Zespół
autystyczny Aspergera,pobieram na Niego świadczenie pielęgnacyjne.O wszystkim
oczywiście ja decyduję-syn boi się ludzi,niczego sam nie jest w stanie
wykonac(codzienne sprawy-samodzielne wyjście z domu,zrobienie zakupów itd.).Nie
wyobrazam sobie syna załatwiającego sprawy w jakiś urzędach-jest to marzenie
każdej matki autystyka.A niestety coś trzeba będzie z tym zrobić kiedyś.Rany
Boskie,syn jest nadinteligentnym dzieckiem,no jak ja mam Go ubezwłasnowolnić?
Przeciez On się zalamie! A może będzie jakieś inne wyjście?

[jater]

Dlaczego nikt nie interesował się moim dzieckiem i mną przed ukończeniem przez
Nie 18 roku życia? Czy dzień później przestałam być odpowiedzialna i trzeba
mnie kontrolować? Pieniądze i tak będą trafiały do mnie, tylko będzie je
przynosił listonosz, a nie na konto - dodatkowa trudność. Jeżeli nie
przeprowadzę ubezwłasnowolnienia, to nie będę musiała tlumaczyć się na co
wydałam tą jałmużnę - bo inaczej wysokości renty socjalnej nie da się określić.
Roczna kwota to na przykład jeden wyjazd na specjalistyczny turnus
rehabilitacyjny i połowa następnego.
Nie można zakładać, że wszyscy faktyczni opiekunowie Takich Osób mają tylko
jeden niecny zamiar - przywłaszczyć sobie, to co należy się ON. Tak się nas
traktuje, mimo, że szanowne państwo raczej niewiele robi w kwestii opieki nad
ON.
Dlaczego Urząd Skarbowy nie robił żadnych trudności? Wystarczyła moja adnotacja
o niepełnosprawności złożona na wniosku o NIP. A co będzie, jeżeli moje dziecko
nie rozliczy się z podatku? /bo przecież nie jest w stanie/ A co z wezwaniem na
komisję wojskową? Przecież ja nie mam żadnych praw do swojego dziecka, to w
związku z tym nie mam też obowiązku reprezentowania Go w US i przed wojskiem.
Ubezwłasnowolnienie to również koszty. W związku z niepełnosprawnością ponoszę
wystarczająco dużo.
Czy nie na sprzeczności w tym, że nie ma prawnego nakazu ubezwlasnowolnienia, a
jednocześnie każdy urzędnik wymaga takiej podkładki?
Ubezwłasnowolnienie to odebranie godności, a do niej ma prawo każdy człowiek.
Czy w Unii też funkcjonuje taka instytucja? Chyba tam są inne rozwiązania. W
tylu sprawach wzorujemy sie na UE to może i w tej.

[dobrakobieta3]

Hmmm...
1. to jest sprawa trudna moralnie, społecznie, po ludzku...
2. do 18-go roku życia nikt się nie interesował dzieckiem, ponieważ do tego
czasu, zgodnie z przepisami, jego majątkiem dysponują rodzice lub opiekunowie.
Tu nie ma co bić piany.
3. co to miałby być ten prawny nakaz ubezwłasnowolnienia??? Możliwość,
alternatywa, wyjście awaryjne - tak, warunkowo. Ale nakaz? Wybacz, ale za
daleko idziesz... Chociaż Twoje intencje rozumiem.
4. znowu przeczysz sobie: najpierw upominasz się o bezwględne prawo do
ubezwłasnowolnienia, a zaraz potem piszesz, że to odebranie godności...
5. powiem tak: masz dużo racji. Ale samym złorzeczeniem niewiele się wskóra. I
wiem, o czym mówię, bo jestem w podobnej (tylko podobnej) sytuacji, co Twoje
dziecko. Ale... niestety, jeśli my sami czegoś nie zrobimy, nie masz co liczyć
na zrozumienie sądu, posłów, US, PFRON-u czy innych takich...
Może wy, rodzice w podobnej sytuacji, powinniście się zebrać do kupy i w końcu
napisać jakiś wstępny projekt zmiany prawa w tym zakresie? Aczkolwiek, wydaje
mi sie, że każdy prawnik powie, że jest już narzędzie - ubezwłasnowolnienie
właśnie - które wasze problemy rozwiązuje...

My generalnie za bardzo skupiamy się na problemie jako takim, a za mało energii
poświęcamy na jego rozwiązanie... jakąś taką mamy krzywą naturę. Ja też się na
tym łapię, niestety...

A z tym odbieraniem godności, formalnie, to bym nie dramatyzowała... Ja sądzę,
że to jest takie COŚ, czego nikt - żaden sąd, żaden urzędnik - tak naprawdę
nikomu nie może, choćby chciał, odebrać! Ona tkwi w człowieku a jej
wartość "namacalna" zależy także od tego, na ile tę godność ludzie wokół, także
rodzice, będą szanowali i uwzględniali.
Bywa, w przypadku osób niesprawnych intelektualnie, że one faktycznie nie
rozumieją aspektów prawnych życia. To jaką my im w takim razie krzywdę robimy,
decydując w sprawach, o których oni nie mają i nie chcą mieć pojęcia? A niech
żyją sobie spokojnie w swoim kolorowym świecie..., i tak będą zawsze się
różnili... Może zresztą udowadniając, że oni właściwie mają rację, nie
przejmując się tymi przyziemnymi, dziwnymi sprawami...:)

Pozdrawiam.

[jater]

Krótko - skoro nigdzie nie ma nakazu prawnego ubezwłasnowolnienia /jestem
przeciwna w ogóle tej instutucji, bo to chyba nie jest do końca odpowiednio
rozumiane/ - to dlaczego wszędzie jest wymagany. Sprzeczność. Przecież nie
muszę tego robić.
W tym kraju brak jednoznacznych spójnych rozwiązań szanujących godność ON oraz
ich opiekunów i nie utrudniających im życia.
P.S. Nie pójdę manifestować pod URM. Tak boją sie tylko górników

[dobrakobieta3]

No to krótko - nie ma nakazu, bo każdy człowiek ma prawo o sobie decydować sam,
bo z natury jest wolny. A jeśli nie może - można go ubezwłasnowolnić,
ułatwiając sobie życie tak, jak Ty sobie tego życzysz. I to jest konkretny
sposób na Twoje problemy. Ale jeśli nie chcesz z niego skorzystać to trudno,
żeby cały świat miał się zajmować wymyśleniem lepszego, według Ciebie,
systemu...
A dlaczego inni mieliby cokolwiek polepszać bez Twojego udziału? Wtedy też
pewnie miałabyś pretensje, że nikt Ciebie nie pytał o zdanie...
Zgadza się, brakuje spójnych przepisów. I będzie brakowało - sama sobie
odpowiadasz na pytanie, dlaczego.

[doninika]

Nikt mi nie nakazywał żebym ubezwłasnowolniła córkę to dla jej dobra zrobiłam,
nikt mnie nie rozlicza co pół roku wypełniam druk który mi sąd przysyła, i to
wszystko, ale ja o wszystkim decyduje co dotyczy mojej córki, nikt obcy.

[jater]

Dla mnie ubezwlasnowolnienie nie jest dla dobra, tylko przeciwko osobie
niepelnosprawnej. To wygoda urzednikow i niewiele wiecej.
Dopominam sie o spojne przepisy, tak jak oczekuja spojnych i jednoznacznych
przepisow inni w sprawach podatkowych, gospodarczych itp.
Szkoda, ze nie ma tu glosu specjalistow z Centrum Informacyjnego. Czyzby
problemy praw osob uposledzonych i ich opiekunow byly poza zakresem
dzialalnosci Centrum?

[doninika]

Jak może być przeciw osobie niepełnosprawnej, przecież osoba taka jak moja
córka nie ma możliwości sama o sobie decydować , jest w śpiączce więc ja muszę
za nią decydować i podejmować decyzję, nieubezwłasnowolą osoby zdrowej po to są
opinie lekarzy, a i sąd też bacznie się przygląda i robi wywiady czy osoba
ubiegająca się o funkcję opiekuna prawnego nadaje się na to.