Mam wątpliwości-pomóżcie

[ania_1609]

Jestem tu pierwszy raz. Chciałam Was zapytać, co sądzicie, co powinnam
zrobić. Od trzech lat choruję na padaczkę, do tej pory nie mogę jej opanować,
mam napady kilka razy w miesiącu, średnio raz w tygodniu. Dzięki
wyrozumiałości profesorów udało mi się skończyć polonistykę (pozwalali mi być
tylko raz, dwa razy na zajęciach, a resztę zaliczać w dogodnym terminie).
Jestem więc z wykształcenia nauczycielem (kiedy szłam na studia, byłam
zdrowa), a moja choroba uniemożliwia mi pracę w moim zawodzie. Praktyki też
skończyłam z dużym trudem i okłamując wszystkich naokoło. Nie chciałam
przeżywać takich stresów w pracy, wystąpiłam więc o grupę inwalidzką. Bardzo
chcę pracować, ale chciałam, aby pracodawca od razu wiedział, co mi jest.
Dostałam III grupę (lekką)na 2 lata, wg. ustawy nie przysługują mi żadne ulgi
w pracy (zresztą wiecie sami). Nie wiem, czy powinnam się odwołać. Może moja
choroba nie kwalifikuje się do II grupy? Mam 14 dni na podjęcie decyzji i nie
mam kogo zapytać. Pomóżcie mi, proszę, napiszcie, co sądzicie.
Będę wdzięczna za każdą odpowiedź. Pozdrawiam.

[buffy79]

tak sobie myśle co by ci tu napisac, w sumie odwołac sie mozesz nic cie to nie
kosztuje, ale mysle ze problem lezy gdzie indziej - nawet jak dostaniez wyższą
grupe to z renty (sama) raczej nie wyzyjesz, przypuszczam ze i tak pracy
bedziesz szukac! Oczywiscie sytuacja sie zmienia jeśli z kims mieszkasz, to
jest wielka pomoc, sama mam 445 zł renty, śmiechu warte, nawet czynsz mam
wiekszy!!!!!!!!!!
A jak z leczeniem, nie można ograniczyc napadów? w tym temacie jestem zielona?

niezaleznie jaką podejmiesz decyzje, zycze powodzenia!

[ania_1609]

Dzięki za odpowiedź.
Ja właśnie chciałbym iść do pracy, ale kiedy miałam praktyki w szkole w ogóle
nie byłam w stanie wywiązywać się z obowiązków. A w uzasadnieniu komisja
napisała, że lekki stopień mi przyznaje, bo przez chorobę jestem mniej
efektywna. Kiedy ja w ogóle nawet nie miałam szans się wykazać. Tylko
oszukiwałam, że jestem w ciąży, że nie mogę przyjść, bo mama jest chora.
Koszmar po prostu, ale inaczej, bez tych praktyk, nie mogłabym nawet myśleć o
ukończeniu studiów. Bardzo bym chciała pracować, moje leki, które i tak
niewiele mi pomagają, wg nowej listy leków zdrożały 200%! Lekarz stwierdził, że
mam padaczkę lekooporną i cały czas szuka dla mnie dobrej dawki, niestety to
jest eksperymentowanie, a skutki są czasem opłakane. Dlatego zastanawiam się,
czy nie powinni mi przyznać II grupy.

[buffy79]

wiec odwołuj sie !!! moze akurat ci sie uda !!! to w sumie nic nie kosztuje !!!

[rita78]

ja tez jestem za odwolaniem...a swoja droga na przyszlosc lepiej jest mowic o
swojej chorobie...w sytuacji gdy nikt z otoczenia nie wie o niej moze byc
niebezpieczne dla ciebie w razie ataku...jako polonistka mozesz takze probowac
swych sil w wolnym zawodzie jak dziennikarstwo ( NP. praca w domu na zlecenie).
Po polonistyce nie musisz pracowac w szkole ( zreszta chyba w w przypadku
epilepsji nie dostaniesz zgody lek. medycyny pracy).nie poddawaj sie a odwoluj
sie swoja droga..pozdrawiam

[samtron6]

Szkoda,że tak późno tu weszłam.Jeśli jeszcze masz czas to się odwołuj!!!Twoja
jednostka chorobowa jest traktowana jako tzw.schorzenie specjalne i pracoawcy
Cię zatrudniającego przysługuje najwyższe dofinansowanie w związku z twoim
zatrudnieniem.Dofinansowanie w przypadku epilepsji jest wyższe niż w przypadku
stopnia znacznego(dawna I grupa inwalidzka).Więc sama widzisz, że twoja choroba
jest traktowana b.poważnie.Takie dofinansownanie to poważna zachęta dla
pracodawcy, bo oprócz kwoty dofinansownania, pracodawca otrzymuje z PFRON
refundacj 100% składek na ubezpieczenie społeczne.Kwota jest więc niebagatelna.
Pozdrawiam.CLio

[ania_1609]

Złożyłam odwołanie dwa tygodnie temu, ale jeszcze nie dostałam wezwania na
drugą komisję. A czy to dofinansowanie, o którym piszesz jest zawsze (nawet jak
mam III gr.), czy tylko w wypadku przyznanego umiarkowanego badź znacznego
stopnia niepełnosprawności? Jaka ustawa lub rozporządzenie to reguluje? Boję
się, że z padaczką nikt mnie nie będzie chciał zatrudnić...

[samtron6]

Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123 poz.766 z późn.zm).
Jeśli chodzi o zatrudnienie i otrzymywanie dofinansowania przez potencjalnego
pracodawcę to nie ma to znaczenia jaki to będzie stopień.Lecz z powodu innych
ulg i uprawnień(m.in skrócony czas pracy,10 dni dodatkowego urlopu
rehabilitacyjnego i inne - patrz:ww.ustawa) lepiej by było, żebyś miała
przyznany wyższy stopień niepełnosprawności.
Pozdrawiam

[ania_1609]

Nie wiem dlaczego, ale odrzucili moje odwołanie... Nie znaleźli podstaw do
zmiany decyzji. I kto mnie teraz zatrudni?
Dzięki za pomoc, pozdrawiam.

[dobrakobieta3]

Nie będę popularna, wiem. Ale powiem brutalnie tak - z TAKIM Twoim nastawienie
to sama się prosisz, żeby nikt Ciebie nie zatrudnił, bał się dotknąć i każdy
omijał szerokim łukiem. Przepraszam, ale - niestety - wmawiając otoczeniu, że
jestem dla niego problemem, naprawdę szybko wszystkich o tym przekonasz.
Masz kłopot, i to poważny. Ale jest parę rzeczy, które możesz robić w zakresie,
na jaki pozwala Twój stan. Otwórz się, skup się i nie daj sobie wmówić, ze jest
gorzej, niż jest! Powodzenia!

[ania_1609]

Ja właśnie chcę pracować na miarę swoich możliwości. Łapię się wszystkiego, co
mogę wykonywać. Ale jestem też realistą- pisałam o tym, jak mi poszło na
praktykach i nie chcę się oszukiwać. Nie chodzi o to, że jestem do niczego, bo
mam padaczkę, ale miałam nadzieję, że z wyższą grupą będzie mi łatwiej znaleźć
pracę i mieć większe ulgi. Wiem, co mogę robić, ale też wiem, czego nie dam
rady zrobić choćby nie wiem co. Może na chwilę obecną jakiegoś takiego
pesymistycznego posta napisałam. Godzę się z moją chorobą, ale nie godzę się z
opinią komisji.