Jak żyć?

[basilisque]

To pytanie z gatunku literacko-retorycznych, znane ze sztuk Czechowa, nagle wydał z siebie rolnik spod Sandomierza i przygwoździł kandydujacego premiera. I mało co nie obalił. Premier coś tam dukał, zbity z tropu, zaplątał się, a przeciwnicy, konkurenci dawaj bić w ten bęben. "No właśnie - jak żyć, panie premierze? Aaaaa - nie wie pan! Co z pana za premier!" Na koniec kampanii pan premier wziął się ostro do agitacji, ruszył tuskobusem i odrobił straty.

No i co tu odpowiedzieć na takie pytanie? Moim zdaniem ono nie ma w ogóle sensu. Właściwie to takie - ot sobie westchnienie żalu i bezradności. Ale też premier wtedy nie mógł tak odpowiedzieć, bo słupki - od razu w dół.

[zawle]

www.youtube.com/watch?v=4Vm5ieTFxMM&feature=related

[canus_lupus]

A może zostawić to wszystko i wyjechać w Bieszczady???")

[bartos29]

canus_lupus napisał:

> A może zostawić to wszystko i wyjechać w Bieszczady???")

____
No tak, ale: jak żyć - w Bieszczadach?

[sclavus]

1
najlepiej żyć
w mozaikowym świecie
z madonną pod rękę

mieć święte myśli
i ręce czyste

i spokój sumienia zapewniony

aureoli jaśniejącej
nad głową
nie trzeba

2
najlepiej żyć
z fortuną w parze
idąc prosto przez burzę życia

kochać prawdy nie odkryte

nie zapominać pieszczot
bajkowych śnień

i czasem zbaczać
w kręte ścieżki wyobraźni

3
i jeszcze żyć najlepiej
będąc sobą

tak będąc sobą
żeby ptakom
mówić na ty

i drzewom i gwiazdom

jak żyć naprawdę

[zawle]

Mnie poraziło to że pan premier był zaskoczony, poirytowany i zbity z pantałyku. Rzeczywiście myślał wtedy tylko o słupkach. A dla człowieka w obliczu tragedii działają proste, ludzkie słowa. Niestety trzeba wtedy myśleć o człowieku, nie o swojej popularności.
Gwoździem do trumny okazała się pomoc drugiej GADAJĄCEJ GŁOWY.

[krol-czy-krolik]

zawle napisała:

> Mnie poraziło to że pan premier był zaskoczony, poirytowany i zbity z pantałyk
> u. Rzeczywiście myślał wtedy tylko o słupkach. A dla człowieka w obliczu traged
> ii działają proste, ludzkie słowa. Niestety trzeba wtedy myśleć o człowieku, ni
> e o swojej popularności.
> Gwoździem do trumny okazała się pomoc drugiej GADAJĄCEJ GŁOWY.

Ciekawe co by powiedział jakby facio się podpalił , albo strzelił w policzek.

[zawle]

Pewnie na chwilę przestałby myśleć o słupkach

[ilnyckyj]

Próbowałem sobie wyobrazić jakbym zareagował na jego miejscu:
- Panie premierze: jak żyć?
Ja:
- Jak żyć - przyznam się, że nie wiem. Ale - może w czymś mógłbym pomóc?
Plantator papryki:
- No właśnie! Wszystkie uprawy , zalane, a ja bez niczego, żadnego odszkodowania itp.
Ja:
- No rozumiem. Proszę się zgłosić do dyrektora gabinetu, o albo asystenta (do kogoś ze Świty).. panie Darku, niech pan zapisze tutaj dane i kontakt do tego pana... Na pewno się odezwiemy!

I - niebezpieczeństwo zażegnane.

[sclavus]

Eeeeeeeee.....
Początek bardzo dobry, ale zakończenie nie takie
Po: No właśnie! Wszystkie uprawy , zalane, a ja bez niczego, żadnego odszkodowania itp.
Powinno być: a ubezpieczył się pan, qrva mać, czy też pan pożałował???....
***
No dobra! Przyznaję ... qrva mać można pominąć by było....

[ilnyckyj]

sclavus napisał:

> Eeeeeeeee.....
> Początek bardzo dobry, ale zakończenie nie takie
> Po: No właśnie! Wszystkie uprawy , zalane, a ja bez niczego, żadnego odszkod
> owania itp.
> Powinno być: a ubezpieczył się pan, qrva mać, czy też pan pożałował???...
> .
> ***
> No dobra! Przyznaję ... qrva mać można pominąć by było....
Na tych ubezpieczeniach - to już jeden premier się przejechał. Trza wyciągać wnioski z błędów!

[sclavus]

Przejechał się - to prawda....(!) przejechali się bardziej (vide: paprykarz)
Jednak nieubezpieczeni

[krol-czy-krolik]

Paprykarz w końcu stał się sławny i zrobił karierę, więc może mu się opłaciło -?

[basilisque]

ilnyckyj napisał:

> Próbowałem sobie wyobrazić jakbym zareagował na jego miejscu:
> - Panie premierze: jak żyć?
> Ja:
> ogoś ze Świty).. panie Darku, niech pan zapisze tutaj dane i kontakt do tego pa
> na... Na pewno się odezwiemy!
>
> I - niebezpieczeństwo zażegnane.


W języku szołbiznesu się mówi: "don't call us we'll call you"
>

[essor]

basilisque napisał:

> ilnyckyj napisał:
>
> > Próbowałem sobie wyobrazić jakbym zareagował na jego miejscu:
> > - Panie premierze: jak żyć?
> > Ja:
> > ogoś ze Świty).. panie Darku, niech pan zapisze tutaj dane i kontakt do t
> ego pa
> > na... Na pewno się odezwiemy!
> >
> > I - niebezpieczeństwo zażegnane.
>
>
> W języku szołbiznesu się mówi: "don't call us we'll call you"

_______
W naszym pięknym języku jest taka formuła: " komplementując odprowadzić do drzwi". A potem wydaje się polecenie: "jak ten pan zadzwoni lub się pojawi - to mnie nie ma".

Wbrew pozorom: to wcale nie jest wesołe
> >
>
>

[w.ell]

Powinien nic nie mówić. Tylko przytulić nieszczęśnika do piersi i współczuć, zadumawszy się nad człowieczym losem. Może - łzę uronić.

[canus_lupus]

‎"Najpierw Hanka, potem Rysiek. Już nikt nie może czuć się bezpieczny! Jak żyć, Panie Premierze?'

[zawle]

)))

[bartos29]

Wyszła taka książka francuskiego filozofa Luc Ferry - "Jak żyć". Polecam (jest z nim wywiad, w którejś z ostatnich GŚw.
Na tytułowe pytanie - odpowiedzi jednoznacznej oczywiście nie ma.

[trzcinka78]

Czytałam ten wywiad. On uważa, że nie mamy podstaw do narzekań, na kryzys itp. bo i tak warunki życia mamy o niebo lepsze niż mieli ludzie np. 100 lat temu. Więc - głowy do góry

[zawle]

No i nie mieli 100 lat temu prozacu

[dziwny_ten_swiat]

zawle napisała:

> No i nie mieli 100 lat temu prozacu

Ale mieli gorzałę! Pocieszycielkę wielu narodów ( w tym polskiego)

Jak nie (powinno się) żyć?

[basilisque]

Przede wszystkim nie zamartwiać się, nawet w sytuacji pozornie bez wyjścia. Nie ma sytuacji bez wyjścia! A w każdym razie większość sytuacji, które wydają nam się fatalne, jest do rozwiązania

[krol-czy-krolik]

A nawet jak są bez wyjścia, to zawsze można sobie powiedzieć: Bóg tak chciał! I do razu lzej na duszy

[basilisque]

Tak apropo wąta sąsiedniego. Trudniej żyć jak nie ma Boga.

[basilisque]

W jednej z mądrych książek wyczytałem odpowiedź na to pytanie:
Jak żyć? Tak, aby latem zbierać maliny, a zimą jeść konfiturę z malin

[zawle]

A mi się podobało : Żyć tak, żeby nie bać się otworzyć drzwi we własnym domu.

[w.ell]

a ja nie oczekuję od życia nic specjalnie dobrego. Jeżeli się rozczaruję to zawsze pozytywnie!

[dziwny_ten_swiat]

Ja nie lubię malin ani konfitur z malin, nie mam też szczególnych emocji związanych z otwieraniem drzwi.

Przyznam się, że nie wiem "jak życ". Staram się stosować do zasad tzw. "savoir vivre" i tyle.