Odpust

[madohora]

Komu grzechy odpuścicie,
będą odpuszczone, a komu za-
trzymacie, będą zatrzymane”.
(Mt 18,18)
Tymi słowami Chrystus
udzielił Apostołom, a przez
nich całemu Kościołowi, wła-
dzy nad grzechami. Na mocy
tej władzy Kościół otrzymał
przywilej uwalniania wiernych
od kary wiecznej. Czyni to
w sakramencie pokuty - mocą
samego Chrystusa. Jeżeli posia-
da taką władzę odnośnie kary
wiecznej, to tym bardziej po-
siada ją w zakresie odpuszcza-
nia kary doczesnej, którą zacią-
ga każdy człowiek popełniają-
cy grzech. Takąpraktykę uwal-
niania człowieka wierzącego w
Chrystusa od kary doczesnej
nazywamy odpustem.

[madohora]

Rozróżnienie kary doczesnej i wiecznej niejest tylko wynikiem rozumowa-
nia teologów. Ma również swoje źródło w nauce Pisma Św.
Do istoty grzechu należy: “wzgardzenie i zlekceważenie osobowej przyjaźni
z Bogiem, prawdziwa, choć nigdyw pełni nie pojęta, obrazaBoga, niewdzięcz-
ne odrzucenie miłości Bożej ofiarowanej nam w Chrystusie”. Poza tym:
“grzech niesie ze sobą zakłócenie powszechnego porządku, jaki Bóg ustano-
wiłw swej niewysłowionej mądrości i nieskończonej miłości, grzech niszczy
wiele dóbr zarówno w samym grzeszniku, jaki w ludzkiej wspólnocie”. (Pa-
weł VI, Konstytucja Apostolska Indulgentiarum doctrina).

[madohora]

Starsza kobieta na Odpuście

[madohora]

Odpust jubileuszowy.
(Ciąg dalszy.)
11. Czy chcąc dostąpić odpustu zupełnego powinni
wszyscy odwiedzić wyżej wymienione kościoły i to
tyle razy, jak jest przepisane?
Tak, wszyscy, którym Ojciec święty nie udzielił
osobnej dyspensy, powinni zwiedzać kościoły wyzna-
czone przez Jego Eminencyą albo w jego imieniu
przez księży dziekanów lub proboszczów. Jednako-
woż uwolnił Ojciec św. od tego obowiązku:
A. 1) zakonnice z klauzurą odwiedzać mają swój
B.
G.
kościół klasztorny;
2) wszyscy żyjący w więzieniu lub niewoli, tak
samo jak i
3) wszystkie osoby, którym nie pozwala ciężka
choroba na zwiedzanie kościołów, dostępują
odpustu, jeźli podług postanowienia Jego Emi-
nencyi odmówią przepisane modlitwy przed
krzyżem, zamiast w kościele;
4) wszyscy, którym brak zdrowia lub inne prze-
szkody nie pozwalają na zwiedzenie kościołów,
mogą prosić swoich spowiedników, także po
za spowiedzią św., o zamienienie odwiedzań
kościelnych na inne pobożne uczynki.
Oprócz tego na mocy upoważnienia Papieża zniżył
Jego Eminencya liczbę odwiedzań kościelnych na
10 razy dla wszystkich kapituł, kongregacyi se-
kularnych i regularnych, stowarzyszeń, bractw,
cechów i wszelkich korporacyi, również dla
■wszystkich wiernych chrześcian, którzy ze swoim
proboszczem lub innym kapłanem odwiedzą w
procesy! wyznaczone kościoły.
{toby zaś rozpocząwszy przepisane uczynki w
celu dostąpienia jubileuszu dla choroby jednak
tej liczby odwiedzin nie zdołał osiągnąć, może do-
stąpić odpustu i przebaczenia, przystąpiwszy
skruszonem sercem do spowiedzi i do Komunii św.
12. Czy tam, gdzie tylko jest jeden kościół (albo
dwa), trzeba po każdem odwiedzeniu wracać do domu,
zanim się odwiedzenie w ciągu dnia powtórzy?
Nie, nie potrzeba wracać po każdorazowem zwie-
dzeniu kościoła do domu, lecz wystarcza po jednem
zwiedzeniu wyjść z kościoła i znowu zaraz wrócić,
aby nowe odwiedzenie rozpocząć. Można także z
odwiedzeniem kościoła połączyć przyjęcie Sakra-
mentów ŚW. (Dokończenie nastąpi.)
Poleca się wszystkim Czytelnikom „Posłańca“: Ks. A. Arndt
„Książeczka jubileuszowa“, 48 stron, 10 fen., do nabycia w
eksp. „Posłańca“. Książeczka ta, aprobowana przez naszego Arcy-
pasterza, zawiera najprzód naukę o odpustach, potem stosowne
modlitwy, które przy zwiedzaniu kościołów odmawiać można

[madohora]

Prośba do świętej Anny.
O w iela św ięta Anno ukochana.
Któraś jest Matką N ajśw iętszej D ziew icy;
Twa dobrotliw ość jest pow szechnie znana —
Któż przez Cię łaski otrzym ane zliczy? —
W dzisiejszych czasach ogólnej udręki
Na tym padole płaczu i niedoli;
Ach! nie odmawiaj Twej pomocnej ręki
Tym, których serce krw aw i się i boli —
0 św ięta Anno, Tyś jest tą jedyną.
Szczęśliw ą Babką Jezusa Chrystusa;
To rozw ażając, łzy z radości p łyną
1 serce nasze z m iłości się w zrusza. —
O św ięta Anno, w śród Twej w ielkiej chw ały.
Której zażyw asz już od w iek ów w niebie;
W ejrzyj na dzieci, które tu zostały,
A które płacząc, w ołają do Ciebie: —
O św ięta Anno! Matko nasza tkliw a!
Do Ciebie biegniem — chorzy i kaleki;
Dla w szystkich jasteś w ielce dobrotliwa —
Więc nas u szczęśliw tutaj i na w ieki! —
Br. Aniół O. F.M.

[madohora]

ODPUSTY DROGI KRZYŻOWEJ.
Często, a zwłaszcza podczas rekolek-
cyj, zwracają się do mnie dusze pobożne,
z prośbą o wyjaśnienie, jakie odpusty
można uzyskać przy nabożeństwie Drogi
Krzyżowej. Dla tych i innych, pragnę td
(następujące wskazówki umieścić, by
z nich poznały, jak bogatem źródłem łask
Bożych jest dla nas Nabożeństwo krzy-
żowe.
Najprzód podaj sposób odprawiania
Drogi Krzyżowej.
Papież Benedykt XIV., w rozporzą-
dzeniu w tej sprawie z dnia 10 maja 1742
roku, mówi tak:
„Kto prywatnie odprawia to nabożeń-
stwo, nie jesit zobowiązany do zmówie-
nia 6 Ojcze nasz i Zdrowaś przy każdej
stacji, jak to dotychczas niektórzy wy-
magali ; starczy zupę I n i e, je-
żeli, chociażby tylko krótko,
rozważają mękę Pana Jezusa,
bo to rozmyślanie jest właśnie istotnym
warunkiem dla zdobycia odpustów. Po-
leca się dodać jedno Ojcze nasz i Zdro-
waś Manjo i wzbudzenie żalu serdecz-
nego za grzechy“.
Z tych słów Ojca św. Benedykta XIV.
wynika, że przy każdej stacji mamy krót-
ko rozmyślać o mękach naszego Zba-
wiciela; on wyraźnie mówi: „krótko“;
to znaczy, jak utrzymują niektórzy, czas,
w którym można zmówić jedno Ojcze
nasz i Zdrowaś.
A teraz co się tyczy odpustów, to pa-
pież Klemens XII. zakazał surowo wy-
mieniać takowe; starczy, jeżeli się po-
wie: te same odpusty można uzyskać
przy Drodze Krzyżowej w kościele, jak
pielgrzymi w Jeruzalemie. Jakie odpu-
sty to właściwie były, nikt powiedzieć
nie mógł, bo spis odpustów, nadanych
przez Rzym pielgrzymującym do Ziemi
świętej, zginął podczas pożaru klasztoru
O. O. Franciszkanów w Jeruzalemie już
za czasów Piusa V.
Stąd wielka niepewność co do uzy-
skanych podczas Drogi Krzyżowej odpu-
stów. Dlatego Ojciec św. Pius XI. na-
reszcie załatwił sprawę w ten sposób,
że przez osobne Brewe określił liczbę
odpustów tego nabożeństwa, i dodał wiel-
kie przywileje dla chorujących, żcbv mo-
gli swe boleści połączyć z Męką Chry-
stusa i zyskać te same odpusty, które
wierni zyskają przy Drodze Krzyżowej
w kościele. Otóż tabliczka odpustów:
I. Odpusty przy Stacjach
Drogi Krzyżowej.
1. Odpust zupełny, jeżeli odprawia-
my Drogę Krzyżową, idąc od stacji do
stacji bez dłuższej przerwy. — Co się
tyczy , dłuższej przerwy“, patrz pod nr. 4.
2. Jeżeli w tym samym dniu przystę-
pujemy do Stołu Pańskiego, to uzyskamy
jeszcze jeden odpust zupełny. Komunja
święta może być przed lub po Drodze
Krzyżowej.
3. Jeżelibyśmy w jednym miesią-
cu odprawili dziesięć razy Drogę
Krzyżową, a przystąpili w tym samym
czasie raz do Stołu Pańskiego, to udziela
nam Kościół św. jeszcze jeden odpust zu-
pełny.
4. Drogi Krzyżowej nie wolno prze-
rywać bez ważnej przyczyny. W razie
przerwania tego nabożeństwa z jakiegoś
ważnego powodu, uzyskujemy o doust
niezupełny 10 lat i 10 kwadragen za każ-
da stacje, przy którejśmy rozważali Męki
Chrystusowe.
Owa przerwa może być spowodowa-
na przez jćikąś pilną pracę, której odłożyć
nie można, albo przez jakieś nabożeń-
stwo, w kitórem koniecznie musimy brać
udział. Jeżeli owe zajęcie lub praca nie
trwa dłużej jak 10 do 15 minut, to wtedy
możemy, po załatwieniu obowiązku, do-
kończyć Drogę Krzyżową; zaś przerwa
z powodu jakiegoś nabożeństwa — msza
św., różaniec, godzinki, adoracja — może
trwać nawet ponad pól godziny. Jeżeli
wiec dokończymy po takiej przerwie'
Drogę Krzyżową, otrzymamy odpust zu-
pełny, w innym razie uzyskamy przynaj-
mniej od nu st cząstkowy: 10 lat i 10 kwa-
dragen od każdej stacji.
5. Warunek uzyskania odpustu jest:
rozmyślanie Męki Pańskiej. — Nie jest
wymagany jako przedmiot tego rozmy-
ślania męka Chrystusowa, jaka nam jest
uwidoczniona na obrazach stacyjnych;
można rozważać także boleści Zbawi-
ciela w ogrojcu, przed sądem, w więzie-
ziu, przy biczowaniu cierniem ukorono-
waniu i t. p., do czego nas zachęca tak serdecznie owa pieśń wielkopostna:
'Rozmyślajmy dziś, wierni chrześcija-
nie, jakie Chrystus Pan cierpiał za nas
rany; od pojmania nie miał spoczywania
aż do skonania!
6. Dla uzyskania tych odpustów, zwy-
czajne cztery warunki nie s a prze-
pisane, jak to spowiedź, komunja św.,
odwiedzenie kościoła i modlitwa na in-
tencję Ojca św., starczy, że raz w mie-
siącu przystępujemy do Stołu Pańskiego
i trwamy w stanie łaski uświęcającej, to
jest ibez grzechu ciężkiego

[madohora]

Odpust w Częstochowie

[madohora]

Uzupełniając szczegóły dotyczące L utra w jego duchowym rozwoju,
wypada nam dać czytelnikom naszym obraz jego powierzchowności w epo-
ce o którśj mówimy. Jeden z biografów L utra tak o nim powiada: „Oso-
bistość jego była pociągającą, już ze względu na koleje które przeszedł
w życiu. Braciszek Augustyauski, Marcin Luter, syn biednego górnika, wśród ciężkich znojów przebywający szkołę, jako młody magister erfurcki
pełen nadziei, poczęści nadzieję tę zawiódł, wstępując do klasztoru. W spół-
cześni powiadają o nim, żc przez długie lata odznaczał się chudością, pra-
wie skóra i kości, z głęboko zapadłemi, błyszczącemi oczami. W rysach
i wyrazie twarzy, odbijały się ciężkie a przebyte już wewnętrzne walki ( ).
0 tych walkach mówiliśmy już wyżej. Luter przebył je z wy ciężko, lecz
walki podobne zostawiają po sobie zawsze prawie niezatarte ślady, dlate-
go i w obrazach z późniejszych czasów, widoczne są w rysach okalających
usta reformatora. Na czole tylko, obok pokoju, zwiastującego zwycięztwo,
równie jak i w oczach maluje się odwaga i nicugiętość wynikła nie z cha-
rakteru naturalnego człowieka, ale z wiary. Głowa i postawa cała zna-
mionują człowieka nieugiętej woli, i, noszą na sobie niezatarte cechy syna
ludu i nic zepsutego potomka germańskiego plemienia. Pohopność do dy-
sputy, maluje się w nieco naprzód wysuniętych ustach i rzeczywiście L u ­
ter dysputował chętnie, nie żeby rozprawiać tylko, ale żeby nauczyć 1 przekonać.

[madohora]

Wedle nauki kościoła Rzymskiego, odpusty są wynikiem i następ-
stw em dobrych uczynków Chrystusa i Świętych, którzy daleko więcej tych
uczynków spełnili, jak było potrzeba do zadość uczynienia za grzechy całej
ludzkości. Ztąd powstał skarb uczynków dobrych, którego rządzcą jest
Papież (*). Papież, jako Namiestnik Chrystusa i widzialna głowa Kościoła
Rzymsko-Katolickiego, posiada władzę udzielania ze skarbca świętych
uczynków łaski, której brak grzesznym członkom Kościoła. W odpustach
znaleźli Papieże bogate źródło dochodów, a Klemens VI bullą z r. 1342
podniósł naukę o odpustach do znaczenia artykułu wiary. Ponieważ odpu-
sty zasadzały się na udzieleniu odpuszczenia kary za grzechy i odpuszcze-
nie to nabywało się pieniędzmi, niepodobna pomyśleć, aby serce szukają-
cego odpustu podobnego, mogło być przejęte uczuciem prawdziwej pokuty
i żalu. Dlatego słusznie powiada Luter w objaśnieniu Listu do Galatów:
„że skutkiem zaprowadzenia odpustów, nie ci otrzymywali grzechów odpu-
szczenie, którzy w Chrystusa wierzyli, ale ci, którzy wedle przepisów Kościo-
ła dostatecznie za nie żałowali, z grzechów swych się wyspowiadali i summę
oznaczoną zapłacili; lecz tak biorąc rzeczy, przychodzi się do wniosku, że
Chrystus na próżno umarł, a łaska Jego jest zbyteczną i bezpożyteczną”

[madohora]

Wierzymy, iż co Tetzel mówił i czynił, było wynikiem jego osobisto-
ści, było nadużyciem; lecz dlaczego żaden Biskup nic skarcił zuchwałego
Dominikanina? Dlaczego otoczony opieką władz duchownych mógł do-
puszczać się nadużyć? Widać te nadużycia nic raziły, a praktyki Tetzla
nie były jedyne, nie stanowiły wyjątku! A dlaczego? Bo drzewo złe, nie
może przynieść dobrych owoców; bo każde odstępstwo od słowa Pisma,
musi wyrodzić się w grzech, musi psuć serca i gubić dusze

[madohora]

Niektóre ksiąŜeczki dość szczegółowo rozwaŜają znaczenie spowiedzi świętej.
W tekście Jubileusz Wielki... Z 1776 roku część poświęconą sakramentowi pokuty otwiera
omówienie pięciu warunków dobrej spowiedzi. Rachunek sumienia odbyć naleŜy
w samotności, co słuŜyć ma głębszemu wsłuchaniu się w siebie. NaleŜy przypomnieć sobie
popełnione grzechy, pomagając sobie analizą dziesięciu Przykazań BoŜych, Pięciu
Przykazań Kościelnych czy siedmiu grzechów głównych. Drugim elementem jest okazanie
skruchy – naleŜy Ŝałować z powodu złego postępowania. śal ten musi być oczywiście
autentyczny i powinien wypływać z rzeczywistego przekonania o niewłaściwości
przeszłych zachowań. Jako trzecie wymienione zostało przedsięwzięcie, a więc
postanowienie poprawy, obietnica niepowracania do dawnych zwyczajów. Później
następuje spowiedź, czyli szczere wyznanie wszystkich grzechów i zadośćuczynienie –
odbycie wyznaczonej pokuty. Pomoc dla penitentów stanowi równieŜ zamieszczony w ksiąŜeczce rachunek sumienia. Zamiast tradycyjnej formy pytań, mających uzmysłowić
popełnione przewinienia, przybiera on postać objaśnień, tłumaczących znaczenie
poszczególnych przykazań, np. „Nie mów przeciwko bliźniemu fałszywego świadectwa” –
„skłamać w znacznej rzeczy z szkodą czyją”, „świadczyć fałszywie, albo przysiąc
fałszywie u sądu”, „zmyślić rękę, pieczęć podfałszować dokumenta, podskrobać,
przerobić”

[madohora]

Modlitwy w wyszczególnionych wyŜej intencjach obowiązywały uczestników
soboru trydenckiego, w dokumentach z którego czytamy: „Natomiast biskupów oraz
wszystkich innych mających święcenia kapłańskie i biorących udział w odprawianiu
w tym mieście soboru ekumenicznego, zachęca [...] aby zanosili, tak jak tenŜe Duch
Święty polecił przez Apostołów: <<prośby, modlitwy, wspólne błagania,
dziękczynienia>> za najświątobliwszego naszego papieŜa [Pawła III], za cesarza [Karola
V], <<za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić Ŝycie
ciche i spokojne>>, cieszyć się pokojem i ujrzeć wzrost wiary”513. Zalecenia te stanowią
echo słów św. Pawła z Pierwszego Listu do Tymoteusza (2, 1-2): „Zalecam więc przede
wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za
wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli
prowadzić Ŝycie ciche i spokojne z całą poboŜnością i godnością”

[madohora]

Autorzy jubileuszowych ksiąŜeczek nie zapominają o przypadkach, kiedy ktoś
z waŜnych powodów nie moŜe nawiedzić wyznaczonych kościołów i wskazują
alternatywny sposób uzyskania odpustu zupełnego. Pierwszą grupą, która z racji wyboru
drogi Ŝyciowej nie ma moŜliwości wypełnienia wszystkich wskazanych przez papieŜa
warunków, są zakonnice. Siostry (a takŜe kobiety świeckie, mieszkające w klasztorach), po
wyraŜeniu głębokiego Ŝalu za grzechy, powinny odbyć spowiedź przed wyznaczonym
spowiednikiem, przystąpić do Komunii świętej. I uczestniczyć przez określoną liczbę dni
w procesjach do specjalnie w tym celu przygotowanych ołtarzy. Przed kaŜdym z nich
zakonnice powinny odmówić wskazane modlitwy w wyŜej wymienionych intencjach.
Drugą, odizolowaną od społeczeństwa grupą, są więźniowie. RównieŜ w ich
przypadku podstawowym warunkiem uzyskania odpustu jest odbycie spowiedzi i przyjęcie
Komunii św. Dodatkowo, przez określoną liczbę dni zobowiązani są do odmawiania
identycznych jak zakonnice modlitw, w tych samych intencjach. Łagodniej w stosunku do
pozostałych wiernych traktowani są teŜ chorzy, kobiety cięŜarne i wdowy.
W niektórych tekstach autorzy rozpatrują sytuację osób znajdujących się poza
domem w dniach odprawiania naboŜeństw: „śeglujący, podróŜni, powróciwszy się do
domów swoich, gdy kondycje wyŜej połoŜone (chociaŜ po odprawionym Jubileuszu)
wypełnią, Jubileuszu niniejszego dostąpią”
518, „PodróŜujący na lądzie albo na morzu mogą dostąpić Odpustu, byleby wróciwszy do domu wypełnili wyznaczone uczynki i dwakroć
zwiedzili kościół swój parafialny”519. Taki gest ze strony Kościoła świadczyć moŜe
o trosce, by jak największa liczba wiernych skorzystała z moŜliwości otrzymania odpustu.

[madohora]

Ślązaczka

[madohora]

Odpust zupełny uzyskuje się m.in. po odbyciu co najmniej trzech rozważań duchowych na temat Soboru Watykańskiego II lub katechizmu

[madohora]

Ponadto odpust uzyskuje się, kto w Roku Wiary weźmie udział w co najmniej trzech kazaniach lub weźmie udział w co najmniej trzech rozważaniach duchowych na temat Soboru Watykańskiego II lub Katechizmu Kościoła Katolickiego. Inną możliwością uzyskania odpustu w „Roku Wiary” jest nawiedzenie własnej baptysterium, pod warunkiem odnowienia przyrzeczenia chrzcielnego

[madohora]

Ostatnio, na Rok Święty 2000, Jan Paweł II udzielił odpustu zupełnego na cały rok. Jednak z takim błogosławieństwem wiąże się także błogosławieństwo „Urbi et Orbi”, którego Papież udziela co roku na Boże Narodzenie i Wielkanoc z balkonu Bazyliki św. Piotra.

[madohora]

TORCIK Z BISZKOPTAMI

ok. 24 podłużnych oraz
ok. 32 okrągłych biszkoptów
3 i 1/2 tabliczki gorzkiej czekolady (min. 70 proc.)
4 łyki mleka
2–3 łyżeczki żelatyny
1 łyżka olejku migdałowego
3 szkl. śmietany kremówki
2 jajka
4 łyżki cukru
1/2 szkl. marmolady morelowej

Czekoladę połam na kawałeczki, stop w gorącej kąpieli wodnej wraz z mlekiem. Zdejmij z kąpieli wodnej. Potem dolej olejek i wymieszaj. Żelatynę namocz, odstaw na 10 minut, by spęczniała. Śmietanę ubij z cukrem. Masę czekoladową zmiksuj z jajkami. Delikatnie połącz ją z bitą śmietaną. Spęczniałą żelatynę rozpuść, podgrzewając. Domieszaj ją do pianki czekoladowej. W tortownicy (śr. 26 cm) ułóż warstwami okrągłe biszkopty i piankę czekoladową. Wstaw do lodówki na 4 godziny. Od reszty biszkoptów odetnij końce (po ok. 2 cm). Marmoladę podgrzej. Posmaruj nią ciastka. Zdejmij obręcz tortownicy. Bok tortu obłóż ciastkami. Schładzaj 30 minut. Skrawki biszkoptów pokrusz, posyp nimi ciasto, ew. udekoruj (np. borówkami i kakao). 

[madohora]

KRUCHA TARTA Z MIGDAŁAMI I GRUSZKAMI

250 g + 3 łyżki mąki
130 g masła
żółtko
100 g + łyżka cukru pudru
50-60 g wody
szczypta soli
3 gruszki
2 jajka
180 g jogurtu naturalnego
łyżeczka cukru wanilinowego
garść migdałów w płatkach

1. Z 250 g mąki, wody, 125 g posiekanego zimnego masła, żółtka, łyżki cukru pudru zagniatamy ciasto. Owijamy je folią i wstawiamy do lodówki na 30-60 minut. Następnie ciasto rozwałkowujemy i wykładamy nim wysmarowaną masłem formę. Spód nakłuwamy widelcem i przykrywamy papierem do pieczenia. Obciążamy ziarnami fasoli i pieczemy 15 minut w 200°C. Zdejmujemy papier z obciążeniem i dopiekamy 5 minut.
2. Miksujemy 2 jajka, 100 g cukru pudru, 3 łyżki mąki, jogurt i cukier wanilinowy. Masę wylewamy na upieczony spód. Gruszki myjemy, kroimy w plasterki i układamy na budyniu. Posypujemy migdałami i pieczemy w 180°C przez 30 minut.

[madohora]

KAWA PO ADMIRALSKU

25 ml rumu
łyżeczka prawdziwego miodu np z Mazur
200 ml parzonej mocnej czarnej kawy

Do kubeczka nalać rumu. Dodać płynny miód. Zalać wszystko mocną czarną kawą.

[madohora]

Kościół św. Marii Ablass był trójnawową bazyliką z kwadratową wieżą zachodnią na północnych przedmieściach Kolonii w Niederich . Pierwsza wzmianka o nim jako Marienkirche pojawiła się w 927 r., a do 1804 r. był kościołem klasztoru św. Urszuli. Został zamknięty w 1808 roku w wyniku sekularyzacji i kasacji klasztoru, gdyż nie stał się kościołem parafialnym. Przypomina ją mała Marienkapelle, Maria-Ablass-Kapelle , która była kiedyś do niej przymocowana i zachowała się do dziś . Dziś kaplica służy jako kościół św. Konstantyna i Heleny przez rosyjską wspólnotę prawosławną w Kolonii .

[madohora]

Mały kościółek został ponownie wspomniany w 1172 roku i obecnie nosi nazwę s. Marie prope virgines („Święta Maria w pobliżu dziewic”). Na początku XIII w. poświadczona jest nazwa s. Maria de campis vel avelasz („Matka Maria Polna lub Odpust”), a około 1220 r. nazwano ją eclesia beate dei genitricis Mariae („Kościół Najświętszej Marii Panny” ). Ostatecznie od około 1300 roku nadano mu nazwę eclesia s. Marie ad odpustu („Kościół Najświętszej Marii Panny odpustowej”).

[madohora]

Aby zabezpieczyć fresk maryjny na zewnętrznej ścianie kościoła przed czynnikami atmosferycznymi , około 1431 roku dobudowano dobudówkę po północnej stronie kościoła parafialnego, z której pochodzi Kaplica Miłosierdzia, wzmiankowana po raz pierwszy w 1528 roku i zachowana do dziś dzisiaj został zbudowany. Zewnętrzna ściana kaplicy, która pozostała po rozbiórce kościoła parafialnego w 1808 roku, jest obecnie ścianą południową kaplicy, w ostatnim przęśle, którego na górnej ścianie po prawej stronie widać obraz Matki Boskiej. Cudowny obraz , wielokrotnie odnawiany , ostatni raz widziano po drugiej wojnie światowejprzerobiona przez kolońską artystkę Ritę Paasche-Hecker (1915–1981). Sama kaplica również przeszła kilka zmian od czasu jej budowy. W XVII wieku do jej wschodniej strony dobudowano dwuprzęsłową zakrystię , niższą od nawy kaplicy . Strona zachodnia otrzymała neogotycką fasadę podczas renowacji w XIX wieku pod kierunkiem kolońskiego architekta Vincenza Statza , której pozostałości rozebrano po zakończeniu wojny w 1945 roku.

[madohora]

Budynek pokryty łupkiem , z niewielką wieżyczką kalenicową, jest kaplicą trójprzęsłową , sklepioną żebrowo . Ściana południowa, podobnie jak reszta budynku, pokryta jest gładkim, białym tynkiem zewnętrznym, nie posiada dekoracji i nie ma od tej strony okien. Do wnętrza kaplicy światło dzienne docierają przez trzy gotyckie okna od strony północnej. Mniejsze okna od strony wschodniej oświetlają jedynie zakrystię za obszarem ołtarzowym trzeciego przęsła kaplicy. Prosty, pozbawiony struktury front zachodni zdobi zachowany renesansowy portal z 1687 roku , lekko podwyższony o kilka stopni.

[madohora]

[madohora]

Wspólnota kościelna, oficjalnie uznana za wspólnotę religijną, nie otrzymuje żadnych podatków ani innych dotacji . Ona ponosi wszelkie koszty opieki i utrzymania kaplicy, finansując ją z datków.

[madohora]

Pierwsze wrażenie w dzisiejszej kaplicy wyznacza duża liczba ikon i ikonostas. Odwiedzający nieobeznani z cerkwią zauważą także wykładzinę na podłodze i brak miejsc do siedzenia. Zwiedzający podążający za liturgią stoją podczas nabożeństwa, dla osób starszych i chorych przygotowanych jest jedynie kilka krzeseł .

[madohora]

Wykorzystując mnie jako osobę i w ten sposób raniąc mnie (osobiste poczucie winy),
wyrządzając mi szkody materialne (teraz brakuje mi pieniędzy) i
szkodząc sobie i społeczeństwu. (Kara)