Grzybowe epigramaty

[cusiew44]

Blaszki
Grube, wybrzuszone, o szerokości 4–11 mm, przy trzonie wycięte. Są rzadkie. Liczba kompletnych blaszek wynosi 30-60, pomiędzy nimi są międzyblaszki w liczbie 1–3 między dwoma kompletnymi blaszkami. Barwa od białej do białożółtawej

[cusiew44]

Pojawia się od sierpnia do listopada, na ziemi w liściastych i mieszanych, przede wszystkim pod brzozą brodawkowatą i dębami. Owocniki występują zazwyczaj w grupkach

[cusiew44]

trująca gąska nieprzyjemna (Tricholoma inamoenum). Ma nieprzyjemny zapach gazu świetlnego i rośnie w lasach iglastych

[cusiew44]

Blaszki są koloru białego, kremowego, z ząbkowanymi brzegami. Gęste i dosyć łamliwe.

[cusiew44]

[cusiew44]

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r., dawniej w polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten miał nazwę gąska oddzielona lub bedłka oddzielona

[cusiew44]

[cusiew44]

Wysyp zarodników biały. Zarodniki o rozmiarach 5–7,5 × 4–6 μm, elipsoidalne lub owalne, gładkie, nieamyloidalne. Cystydy nie występują, na strzępkach brak sprzążek

[cusiew44]

Grzyb mikoryzowy. W większości atlasów grzybów wymieniony jest jako grzyb trujący

[cusiew44]

W Ameryce Północnej nazwa Tricholoma sejunctum była stosowana bardzo szeroko, obejmując wiele grzybów o cechach nieco odbiegających od oryginału (na przykład o znacznie ciemniejszych, promieniście rozchodzących się włókienkach lub brązowych kapeluszach bez zielonych ani żółtych odcieni) i/lub o bardzo odmiennych powiązaniach mikoryzowych (na przykład z drzewami iglastymi). Jednak teraz jest jasne, że nadszedł czas, aby rozpocząć proces hamowania; wydaje się, że mamy kilka – a nawet wiele – północnoamerykańskich gatunków przypominających sejunctum .

[cusiew44]

Łodyga : 3–10 cm długości; 1–1,5 cm grubości; równa; łysa; sucha; biała, czasami z żółtymi odcieniami, lub żółtawa w całości; podstawna grzybnia biała.

[cusiew44]

Cechy mikroskopowe : Zarodniki 5–8 x 3,5–5,5 µm; elipsoidalne, z małym apiculusem; gładkie; bezbarwne w KOH ; inamyloidalne . Trama blaszkowata równoległa. Cheilocystydy czasami obecne; 15–40 x 5–15 µm; maczugowate, podbutelkowate, cylindryczne lub nieco nieregularne; cienkościenne; gładkie; bezbarwne w KOH. Pleurocystydy nie występują. Pileipellis an ixocutis; elementy o szerokości 2,5–8 µm, o brązowawych ścianach, gładkie lub lekko inkrustowane, bezbarwne w KOH. Połączenia zaciskowe nie występują.

[cusiew44]

Średnicy 3–7 cm, srebrzystoszary do popielatoszarego, z ciemniejszymi, wrośniętymi, promienistymi prążkami, o cienkim miąższu, z charakterystycznie spiczastym szczytem. Skórka sucha, gładka i naga, lecz również pękająca w promienistowłókienkowate łuski

[cusiew44]

Występuje w Ameryce Północnej oraz w Europie. W Polsce jest pospolita, występuje pojedynczo lub gromadnie

[cusiew44]

Szare gatunki Tricholoma są liczne i odpychające w swojej nijakości, ale Tricholoma virgatum wyróżnia się (ledwie) z tłumu dzięki połączeniu następujących cech:

Wzrost pod drzewami iglastymi;
Smak gorzki lub cierpki , zapach niewyraźny;
Sucha, ostrostożkowa czapeczka , która wydaje się być pokryta prążkami z ciemniejszych, przylegających włókien;
Biała łodyga , która nie przyjmuje żółtego odcienia, a po przekrojeniu nie ma różowawego lub pomarańczowego odcienia u podstawy.
Opis:

Ekologia: mikoryzowy z drzewami iglastymi; rośnie pojedynczo, rozproszony lub w grupach; jesienią (i zimą na zachodnim wybrzeżu); dość szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej. Ilustrowane i opisane kolekcje pochodzą z Kolorado.

Kapelusz : 2–8 cm; ostro stożkowaty u młodych osobników, stając się szerokostożkowaty lub prawie płaski z ostrym centralnym guzkiem; suchy; szary; z ciemniejszymi szarymi, wrodzonymi lub przylegającymi, promieniście rozchodzącymi się włókienkami i smugami.

Blaszki : Przyczepione do trzonu za pomocą wcięcia; gęste; białawe do matowo-szarego; czasami z przebarwieniami na szaro na krawędziach.

Łodyga : 6-10 cm długości; 1-2 cm grubości; płaska lub nieco spuchnięta od spodu; z jedwabistymi, przylegającymi włóknami; sucha; biała.

Miąższ: jędrny, biały do ​​jasnoszarego, niezmieniający się pod wpływem ekspozycji.

Zapach i smak : Zapach nie jest charakterystyczny; smak zazwyczaj gorzki lub cierpki (czasami powolny).

Wysyp zarodników : biały.

Reakcje chemiczne : KOH na powierzchni kapelusza matowopomarańczowy; na podstawie trzonu jasnożółty.

Cechy mikroskopowe : Zarodniki o wymiarach 7–9 x 4–6 µm; szerokoelipsoidalne; gładkie; bezbarwne w KOH ; nieamyloidalne . Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy przypominające bazydiole . Pileipellis – skórka złożona z cylindrycznych elementów o szerokości 2–7,5 µm. Brak połączeń zaciskowych .

[cusiew44]

Na dzień dzisiejszy do rodzaju gąsek (Tricholoma) zalicza się nieco ponad 350 gatunków grzybów – większa część z nich zlokalizowana jest w Europie. Nie są to bez wątpienia trofea leśnych zbieraczy, bowiem w przeważającej mierze bywają niejadalne lub nawet trujące. Nieliczne jadalne gąski nie przedstawiają wielkiej wartości gastronomicznej, stwarzają natomiast ryzyko nieprzyjemnej pom

[cusiew44]

Poza Europą gąski występują także dość powszechnie w Ameryce Północnej (ponad 100 gatunków) oraz niektórych rejonach Azji.

[cusiew44]

Do toksycznych gąsek zalicza się również wspomnianą już gąskę mydlaną o szarozielonym kapeluszu, która zjedzona w większych ilościach powoduje u ludzi wymioty oraz gąskę zielonkę (Tricholoma equestre). Ta ostatnia przez wiele lat uznawana była za grzyb jadalny i dopiero seria zatruć w różnych krajach świata spowodowała przesunięcie ją na listę gatunków niebezpiecznych. Źródła naukowe podają, że w Francji i w Polsce odnotowano wiele poważnych zatruć objawiających się rabdomiolizą, czyli rozpadem tkanki prążkowanej, uszkadzającą przede wszystkim nerki. Gąska zielonka ma już na swoim „sumieniu” także śmiertelne zatrucia, ale zdania na temat jej jadalności mimo to są wciąż podzielone. W Japonii masowe zatrucia powoduje z kolei gąska bukowa, charakteryzująca się czerwieniejącym miąższem i dość pieprzna w smaku.

[cusiew44]

▪️▪️▪️

[cusiew44]

•••

[cusiew44]

Aksamitówka złota zawiązuje owoce od końca lata aż do przedzimia (sierpień–listopad).

[cusiew44]

Trzon pełny, z wyraźnym pierścieniem oraz z komorami, obrośnięty niezliczonymi kosmkami i włókienkami. Pierścień cyganki złotej takoż złoty, błoniasty w dotyku. Pochwy nie ma.

[cusiew44]

Aksamitkówka złota to grzyb niejadalny. W starych pracach grzyboznawczych uznawano niekiedy aksamitkówkę złotą za grzyb jadalny (przy czym opinie o jej walorach kulinarnych były mocno rozbieżne: od delikatesu po grzyb niesmaczny), potem jednak okazała się lekko trująca.

[cusiew44]

Owocnik berłóweczki czeskiej składa się z trzonu oraz szczytowej główki.

[cusiew44]

Wysyp zarodników ochrowy (brązowo żółty). Spory odznaczają się okrągłym albo szeroko jajowatym kształtem. Ich grube ściany pokryte są niewielkimi brodawkami, tworzącymi razem całe, acz niezbyt długie grzebienie. Mierzą zazwyczaj 5,5 μm średnicy.

[cusiew44]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tricholoma, Tricholomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi

[cusiew44]

Rozstawione szeroko, lekko zgrubione, ząbkowato wykrojone. Początkowo są białe, później żółtoszare, uszkodzone czernieją