ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

W 1852 roku Bahāʾullāh (arab. Chwała Bogu) został uwięziony i osadzony w ciężkich łańcuchach. Bahāʾullāh doniósł później, że doświadczył tam początku swojego boskiego objawienia:

[madohora]

W listopadzie 1938 roku francuska filozofka, mistyczka i działaczka polityczna Simone Weil przeżyła głębokie przeżycie duchowe, recytując z modlitwą wiersz George'a Herberta (1593–1633). Wiersz wywarł na niej ogromne wrażenie. Simone Weil opisała poczucie obecności Chrystusa nie jako przejaw obecności, ale jako „osobową, pewniejszą i bardziej realną obecność niż obecność istoty ludzkiej”. Ani zmysły, ani wyobraźnia nie zostały zaangażowane w „nagłe pokonanie Chrystusa”. Poprzez swoje cierpienie odczuwała obecność takiej miłości , „którą czyta się w uśmiechu twarzy ukochanej osoby”.

[madohora]

[madohora]

Rainald z Dassel przyniósł Kolonii w XII wieku nie tylko relikwie, ale także inne przedmioty kultu religijnego, m.in. Madonnę Mediolańską. Od tego momentu nastąpił gwałtowny rozwój miasta – polityczny, gospodarczy i kulturalny; przyniesienie i konsekracja relikwii podniosły zaś prestiż Kolonii na arenie międzynarodowej. W krótkim czasie miasto to stało się jednym z największych ośrodków kultu religijnego. Obok relikwii Trzech Króli w mieście znajdowały się już przedmioty czci związane ze św. Urszulą oraz św. Gereonem. W rezultacie Kolonia stała się jednym z najważniejszych punktów docelowych pielgrzymek chrześcijańskiej Europy – ustępowała jedynie takim ośrodkom jak Jerozolima, Rzym, Santiago de Compostela i pobliski Akwizgran. Relikwie Trzech Króli umocniły pozycję cesarza; ze względu na ciągle powtarzający się w średniowieczu spór o inwestyturę świeccy władcy tłumaczyli fakt posiadania tak ważnych relikwii jako dany przez Boga dowód na „prawowitość” ich władzy, która nie potrzebowała już papieskiego błogosławieństwa.

[madohora]

Dzieło ma formę rozbudowanego relikwiarza skrzynkowego o dwóch krótszych i dwóch dłuższych bokach. Kształtem przypomina trzynawową bazylikę: obok siebie stoją dwa sarkofagi, na których spoczywa trzeci.

[madohora]

Kształt relikwiarza ma wiele znaczeń. Składa się z trzech mniejszych sarkofagów dostosowanych do pochówku relikwii każdego z Trzech Króli. Ponadto odzwierciedla myśl teologiczną doby średniowiecza, przede wszystkim aspekt trynitarny – scalenie trzech części w integralną całość symbolizuje Boga w Trójcy Świętej. Podział na dwie kondygnacje odwołuje się do dwóch okresów życia Chrystusa: w dolnej części sarkofagu czas przed męką i śmiercią Jezusa, czas sub lege – pod prawem, natomiast w górnej części – czas po zmartwychwstaniu Jezusa, czas sub gratia – czas łaski. Integracja apostołów i proroków odnosi się do ciągłości zawartej w Biblii nauki Bożej.

[madohora]

TO NAJCENNIEJSZY RELIKWIARZ TRZECH KRÓLI - www deon.pl

[madohora]

Gdy chodzi o Trzech Króli, nie ma zbyt wiele źródłowych dokumentów, natomiast więcej jest legend i spekulacji. Nie ma ostatecznej pewności co do tego, czy rzeczywiście w sarkofagu złożone są ich relikwie. Tylko w Ewangelii wg św. Mateusza jest mowa o bezimiennych mędrcach ze Wschodu, którzy przybyli do Betlejem, by oddać pokłon Jezusowi i ofiarować mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. Dopiero w tradycji VI w. zaczęto mówić o nich jako o "królach", a zanim nazwano ich Kacprem, Melchiorem i Baltazarem, upłynęło kolejnych 300 lat.

[madohora]

- W tamtych czasach mistrz mógł wykuć całą figurę z jednego kawałka srebra - przypomniał Arnold Wolf, wieloletni szef biura budowlanego katedry w Kolonii. Zwrócił uwagę, że jedynie figury w części frontowej są wykonane ze złotej blachy. Wolf zaprzecza, jakoby sarkofag, w którym znajdują się relikwie Trzech Króli, kształtem nawiązywał do kościoła. Jego zdaniem, są to dwa stojące obok siebie relikwiarze, na których spoczywa trzeci. W dolnej części przechowywano w średniowieczu relikwie Trzech Króli, w górnym - męczenników Nabora i Feliksa. W późniejszym czasie wszystkie relikwie umieszczono w neogotyckiej urnie we wnętrzu relikwiarza. Już w średniowieczu wyodrębniono relikwie głów Trzech Króli, które spoczywają obecnie na podstawie za zdejmowaną płytą w szczycie relikwiarza.

[madohora]

OFICJALNA STRONA KATEDRY W KOLONII

[madohora]

Tekst powstał prawdopodobnie w języku syryjskim. Witold Witakowski zasugerował, że mógł powstać między V a VII wiekiem. Istnieją dwie wersje apokryfu: krótsza, występująca po raz pierwszy w Kronice Maronickiej (VII w.), oraz dłuższa, pierwszy raz przytoczona w scholionie Teodora Bar Koni (VIII w.). Tekst przytaczają ponadto Kronika Michała Wielkiego (XII w.), Chronografia Grzegorza Bar Hebraeusa (XIII w.), Księga pszczoły (XIII w.), Historiae sacrae Salomona z Basry (XIII w.) oraz Kronika Agapiusza z Hierapolis, w której przełożył apokryf na język arabski.

[madohora]

Apokryf opowiada o dwunastu magach o imionach: Zaharuandad, Hormizd, Ausztazp, Arszak, Zaruand, Aricho, Artachsziszat, Asztanbozan, Mahruq, Achszirach, Natsardich i Merodach. Mieszkali w mitycznej krainie Szir na Wschodzie i strzegli w Jaskini Skarbów Ukrytych Misteriów ksiąg spisanych przez Seta. Magowie mieli oczekiwać narodzin Syna Najwyższego Majestatu, co objawić się miało przez pojawienie się bardzo jasnej gwiazdy, i w tym celu co miesiąc wspinali się na Górę Triumfów, gdzie znajdowała się jaskinia. Po ukazaniu się gwiazdy weszli do jaskini, gdzie ujrzeli niewysłowione światło pod postacią „małego i skromnego człowieczka”, widzianego przez każdego z magów w innej formie. Z towarzyszeniem gwiazdy magowie udali się do Jerozolimy, gdzie dotarli w miesiącu nisan, a po wizycie u Heroda i zasięgnięciu rady starszych poszli do Betlejem. Po złożeniu pokłonu i darów Jezus przemówił do nich w dwóch mowach. Następnie magowie odbyli rozmowę z Maryją, po czym wrócili do ojczyzny. Po jakimś czasie do ich kraju przybył Juda Tomasz, przez którego zostali ochrzczeni i podjęli ewangelizację

[madohora]

Fragment o pokłonie magów został znaleziony podczas zorganizowanej przez berlińskie Museum für Völkerkunde II wyprawy do Turkiestanu Wschodniego, która się odbyła w latach 1904–1905 pod kierunkiem Alberta von Le Coq. Podczas wyprawy znaleziono wiele rękopisów buddyjskich i manichejskich, a także kilka chrześcijańskich. Jednym z takich rękopisów była podwójna kartka pochodząca z rękopisu w formie książkowej; na czterech stronach znajdowało się w sumie 80 wierszy tekstu w języku ujgurskim, zapisanych pismem ujgurskim.

[madohora]

Apokryf sugeruje następnie, że kapłan Zachariasz poniósł śmierć z ręki Heroda, który rozkazał także wymordować chłopców do dwóch lat. Ostatnie, urwane zdanie fragmentu jest prawdopodobnie paralelne z Mt 2,13 (dany Józefowi nakaz ucieczki do Egiptu).

[madohora]

Kacper imieniny obchodzi 6 stycznia.

[madohora]

Melchior – imię męskie pochodzenia semickiego. Nazwę melchior nosi również stop miedzi z niklem, cynkiem i żelazem.

[madohora]

Imię Baltazar przypisywane jest jednemu z trzech mędrców (króli, magów) z Nowego Testamentu.

[madohora]

[madohora]

W tradycji polskiej, ale nie tylko, Objawienie Pańskie nazywane jest potocznie świętem Trzech Króli.

[madohora]

Objawienie Pańskie należy do pierwszych świąt, które ustanowił Kościół. We wczesnym chrześcijaństwie dzień ten obchodzony był na Wschodzie jako święto Bożego Narodzenia (w Apostolskim Kościele Ormiańskim jest tak do dzisiaj), a także wspomnienie pokłonu Mędrców, Chrztu Pańskiego i przemiany wody w wino w Kanie Galilejskiej. Było to święto Epifanii, objawienia się Boga całemu światu (Objawienie Pańskie)

[madohora]

„W tym dniu tak świętym trzy cuda wysławiamy: dziś gwiazda przywiodła mędrców do żłóbka; dziś podczas godów woda stała się winem; dziś Chrystus dla naszego zbawienia przyjął od Jana chrzest w Jordanie.”

[madohora]

Dzień ten był również zakończeniem okresu Godów, który rozpoczyna się w pierwszym dniu święta Bożego Narodzenia, a jednocześnie początkiem karnawału. W polskiej tradycji ludowej dzień ten był czasem kolędowania przebierańców, którzy jako Trzej Królowie z towarzyszącymi im innymi postaciami odwiedzali okoliczne domy z życzeniami pomyślności i odtwarzali sceny przybycia do Betlejem. Współcześnie zwyczaj ten funkcjonuje w Sopotni Małej, gdzie kolędowanie trwa aż trzy dni.

[madohora]

Objawienie Pańskie w Kościele ewangelicko-augsburskim obchodzone jest 6 stycznia pod nazwą Epifanii.

[madohora]

W południowych Niemczech i Austrii notatki z okazji Trzech Króli były powszechne jako ochrona domu; W takim przypadku można je było przymocować do domów zamiast zwykłych błogosławieństw śpiewaka-gwiazdy pisanych konsekrowaną kredą. Jednakże, podobnie jak Breverl , często noszono je na ciele lub trzymano razem z innymi przedmiotami religijnymi .

[madohora]

Beda Venerabilis (niem. Bede Czcigodny; * 672/673 niedaleko Wearmouth w Northumbrii ; † 26 maja 735 w klasztorze Jarrow w dzisiejszym hrabstwie Tyne and Wear ) był anglosaskim benedyktynem , teologiem i historykiem. Za jego główne dzieło uważa się historię Kościoła Anglików . Jest czczony jako święty w Kościele katolickim, w Kościołach prawosławnych, we Wspólnocie Anglikańskiej i w niektórych wyznaniach protestanckich . Dzień jego pamięci przypada na 25 maja .