Bochnia

[madohora]

Kopalnia przez wieki dawała utrzymanie mieszkańcom miasta i okolicznych miejscowości. W nadziei na dostatnie życie przybywali tu przybysze z odległych miast a także z zagranicy. To właśnie Żupie zawdzięcza swój prężny rozwój bocheńskie rzemiosło, wytwarzające wyroby na jej potrzeby; pierwszy cech powstał w 1316 roku, w latach największej świetności miasta było ich 13.

[madohora]

Wszystkie te świadectwa świetności Bochni i zamożności jej mieszkańców nie przetrwały niestety do naszych czasów. Podczas wojen szwedzkich 1655 – 1657 zrujnowano umocnienia miejskie, kościół parafialny, podupadł ratusz. Już od drugiej połowy XVI wieku zaczął się powolny zmierzch świetności Bochni, który później przeradził się w upadek miasta. Rozwojem miasta zachwiały pożary, ale najważniejszą przyczyną był regres Żupy, który nastąpił na skutek zaniedbań w eksploatacji złóż oraz rabunkowej gospodarki jej administratorów. Wiek XVII był dla Bochni pasmem ciągłych nieszczęść: epidemii, przemarszów wojsk, podpaleń, rabunków. W połowie XVII wieku w Bochni przebywały wojska szwedzkie, łupiąc ją doszczętnie, „dzieła” dokończyły oddziały siedmiogrodzkie Franciszka Rakoczego, a później Kozacy, w wyniku czego w 1664 r. w Bochni przetrwały zaledwie 54 domy

[madohora]

W 1817 roku w Bochni założone zostało gimnazjum, co przyczyniło się do ożywienia intelektualnego miasta. W latach 1822 – 1826 w mieście miało przejściowo swoją siedzibę biskupstwo tynieckie i seminarium duchowne, co z pewnością również nie pozostawało bez wpływu na ożywienie umysłowe miasta. Jednak faktyczne odrodzenie nastąpiło dopiero końcem XIX wieku, do czego niewątpliwie przyczyniło się uruchomienie w 1856 roku linii kolejowej Wiedeń – Kraków – Dębica, przebiegającej przez Bochnię. W tym okresie wybudowano nowe domy, kształtujące reprezentacyjne ulice. W 1908 r. powstał jeden z najnowocześniejszych wtedy wodociągów miejskich w Galicji, w latach późniejszych miasto skanalizowano. Kopalnia soli została zmodernizowana, jednak szybki rozwój konkurencyjnych salin wschodniogalicyjskich spowodował, że nigdy już nie odzyskała swego dawnego znaczenia.

[madohora]

Sześć lat II wojny światowej to podobnie jak w całym kraju, okres terroru hitlerowskiego. W grudniu 1939 roku miała w Bochni miejsce jedna z pierwszych egzekucji na ziemiach polskich, gdzie okupant zastosował zasadę zbiorowej odpowiedzialności. 16 grudnia 1939 r. Jarosław Z. Krzyszkowski i Fryderyk Piątkowski – członkowie organizacji „Orzeł Biały” wywodzącej się ze wspomnianego już Związku Strzeleckiego dokonali zuchwałego napadu na posterunek policji niemieckiej. W wyniku parugodzinnej walki zabici zostali dwaj policjanci, w tym komendant posterunku, ciężko ranni byli także dwaj Polacy. Następnego dnia obaj zostali powieszeni na słupie latarni przed posterunkiem, a w mieście dokonano aresztowań oraz wyprowadzono z aresztu Sądu Grodzkiego 29 osób z Bochni i okolic, osadzonych tam za drobne wykroczenia. Całą 52 osobową grupę przepędzono z rękami do góry na wzgórze Uzbornia, gdzie grupami zostali rozstrzelani i pochowani w dwóch dołach na miejscu egzekucji pochowano również Piątkowskiego i Krzyszkowskiego, których ciała zdjęto z latarni dopiero po czterech dniach. Łapanki, wywóz do obozów koncentracyjnych, deportacje na przymusowe roboty do Niemiec – wszystko to stało się udziałem mieszkańców Bochni i jej okolic, wspomnieć należy także o krwawej likwidacji getta Żydowskiego w 1943 roku.

[madohora]

W ciągu ostatnich dziesięcioleci wybudowano nowe osiedla mieszkaniowe z największym osiedlem Niepodległości. Powstała nowoczesna sieć dróg. W 1984 r. oddano do użytku obwodnicę omijającą miasto od południa, co znacznie zmniejszyło ruch samochodowy w centrum. W tym samym czasie wzniesiono dwa kościoły: św. Pawła Apostoła na wzgórzu Kolanowskim i św. Jana Nepomucena w pobliżu osiedla św. Jana. Miasto posiada sprawnie działającą komunikację miejską i podmiejską, jest w zasadzie w całości zgazyfikowane i skanalizowane.

[madohora]

BOCHNIA WIDOK OGÓLNY WSPÓŁCZEŚNIE

[madohora]

Kopalnia Soli w Bochni – założona w 1248 r. kopalnia soli kamiennej jest jednym z najstarszych czynnych nieprzerwanie (sól wydobywano tu do 1990 r.) zakładów przemysłowych w Europie i w Polsce.

[madohora]

W unikatowym labiryncie solnych korytarzy, czeka na odwiedzających wiele niespodzianek. Już sam zjazd do kopalni jest wielkim przeżyciem. Do podziemnego miasta zjeżdża się prawdziwą windą górniczą. Przejazd autentyczną górniczą kolejką, dostarcza wiele radości nie tylko dzieciom, ale również dorosłym. Przeprawa łodzią po zalanej solanką komorze to kolejna atrakcja, gwarantująca wiele niezapomnianych wrażeń, dzięki którym poznajemy piękno bocheńskiej kopalni. W największej z podziemnych komór, komorze Ważyn, czekają kolejne atrakcje: boisko sportowe oraz mini plac zabaw dla dzieci.

[madohora]

Kościół św. Mikołaja w Bochni

gotycka świątynia z XV w., z wyposażeniem z XVII – XIX w. i polichromiami z wieków XVI-XX (m.in. projektu J. Matejki) oraz słynącym łaskami obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem. Od 1997 r. posiada tytuł bazyliki mniejszej nadany przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Przy kościele drewniana dzwonnica znajdująca się na Szlaku Architektury Drewnianej (odbudowana w latach 1990-93 na miejscu obiektu XVI-wiecznego).

[madohora]

Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni – mieści się w zabytkowym klasztorze dominikanów (najstarsze fragmenty z XVI w.), gdzie prezentowane są m.in. kolekcja dawnej rzeźby i malarstwa ludowego o tematyce religijnej, kolekcja malarstwa polskiego (płótna Olgi Boznańskiej, Tadeusza Makowskiego, Jacka Malczewskiego, Leona Wyczółkowskiego) oraz rysunki i grafiki (m.in. Jana Matejki, Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera), a także liczne pamiątki związane z osobą Ojca Świętego Jana Pawła II.

[madohora]

Tężnia to nie tylko bardzo atrakcyjna wizualnie konstrukcja. Inhalacje przy tężni solankowej pozwalają na „odtrucie” organizmu, który na co dzień narażony jest na kontakt z zanieczyszczonym powietrzem. Mikroklimat wokół tężni korzystnie wpływa również na profilaktykę i leczenie zapalenia zatok, rozedmy płuc, nadciśnienia tętniczego, alergii, nerwicy wegetatywnej, a nawet w przypadku ogólnego wyczerpania. Jej walory docenią również osoby zmagające się z chorobami tarczycy.

[madohora]

[madohora]

Nieświadomie tak właśnie spacerowałam po rynku w Bochni

[madohora]

Tym szlakiem przeszłam przez Bochnię ale to już z przewodnikiem

[madohora]

BOCHEŃSKIE POMNIKI

[madohora]

BOCHNIA CMENTARZ NA MAPACH GOOGLE

[madohora]

Bochnia − stacja kolejowa w Bochni, w województwie małopolskim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca regionalnego.
W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 2900 pasażerów na dobę[2], a w roku 2019 ok. 2500 pasażerów na dobę.
15 października 1855 na stację wjechał pierwszy pociąg, który wykonywał jazdę próbną.

[madohora]

O świcie i o zmroku
O świcie i o zmroku
W południe w nocy o świcie
W Skarżysku i w Sanoku
W Skarżysku i w Sanoku
Ty mnie pokochaj nad życie
W berecie w czapce chustce
W berecie w czapce chustce
W czapce od stryjka ze Lwowa
Na falochronie w Ustce
Na falochronie w Ustce
Ty mnie pokochaj od nowa
W kinie w Lublinie kochaj mnie
W Kłaju w tramwaju kochaj mnie
Nie marudź nie szlochaj ale z całej siły kochaj
W gminie w Kętrzynie kochaj mnie
W metrze i w swetrze kochaj mnie
Czy miasto czy wiocha ty mnie z całej siły kochaj
W radości no i w smutku
W radości no i w smutku
W radości z ciepłego lata
Na piasku plaży w Gródku
Na piasku plaży w Gródku
Kochaj mnie do końca świata
W spokoju oraz w niebie
W spokoju oraz w niebie
W spokoju palmowych niedziel
W Marwałdzie i w Giętlewie
W Marwałdzie i w Giętlewie
Kochaj w bogactwie i w biedzie
W kinie w Lublinie kochaj mnie
W Kłaju w tramwaju kochaj mnie
Nie marudź nie szlochaj ale z całej siły kochaj
W gminie w Kętrzynie kochaj mnie
W metrze i w swetrze kochaj mnie
Czy miasto czy wiocha ty mnie z całej siły kochaj
Jak młody ułan dzielnie
Jak młody ułan dzielnie
Jak wartki na wiosnę strumień
Na nartach wodnych w Mielnie
Na nartach wodnych w Mielnie
Kochaj najmocniej jak umiesz
Latem w przydrożnym rowie
Latem w przydrożnym rowie
Zimą na sankach i nartach
Najmocniej zaś w Krakowie
Najmocniej zaś w Krakowie
Kochaj bom tego jest warta
W kinie w Lublinie kochaj mnie
W Kłaju w tramwaju kochaj mnie
Nie marudź nie szlochaj ale z całej siły kochaj
W gminie w Kętrzynie kochaj mnie
W metrze i w swetrze kochaj mnie
Czy miasto czy wiocha ty mnie z całej siły kochaj

[madohora]

Wieś Kłaj umiejscowiona jest w południowo-zachodniej części Kotliny Sandomierskiej. Większość terenu Kłaja (północną) zajmuje Puszcza Niepołomicka. Na północ od centrum przebiega linia kolejowa 91 Kraków Główny – Medyka. Stacja kolejowa składa się budynku z kasą i poczekalnią oraz niedokończonego nowego dworca. Przez centrum Kłaja biegnie droga lokalna z Niepołomic do Bochni.

[madohora]

Wieś jest zgazyfikowana, posiada też wodociągi i kanalizację (w części sfinansowaną przez Unię Europejską). Centrum Kłaja (budynki Urzędu Gminy i Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, oraz wiele dróg) zostało wybudowanych za wójta Płachcińskiego 1980. W roku 2007 za wójta Majerza zostały wykonane prace remontowe w ścisłym centrum Kłaja (u zbiegu ulic Płachcińskiego i Kołodziejczyka). Wyremontowane zostały budynki Urzędu Gminy i Wiejskiego Domu Kultury, które zyskały nową elewację oraz rewitalizowany został obszar otaczający centrum administracyjno-usługowe (wymiana zieleni, chodników, budowa placu zabaw dla dzieci, alejkami i ławkami). We wrześniu 2007 roku przy miejscowym Zespole Szkół Ogólnokształcących odbyła się uroczysta inauguracja przy obecności kard. Stanisława Dziwisza roku szkolnego w Małopolsce. Wówczas szkole nadano imię ks. Jana Twardowskiego, oraz oddano do użytku nowoczesną halę widowiskowo-sportową (najnowocześniejszą w powiecie wielickim).

[madohora]

Nowy Wiśnicz – miasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.

[madohora]

W maju 2020 roku za pomnik historii uznany został zespół architektoniczno-krajobrazowy położony na obszarze Nowego Wiśnicza, Starego Wiśnicza i Leksandrowej z zabytkowym ratuszem i kościołem pw. Wniebowzięcia NMP, zamkiem i dawnym klasztorem oo. Karmelitów Bosych, w którym obecnie mieści się Zakład Karny Nowy Wiśnicz.

[madohora]

Pod koniec 1939 roku Niemcy urządzili w dawnym polskim więzieniu karnym w Nowym Wiśniczu pod Bochnią przejściowy obóz filtracyjny, skąd kierowali osadzonych do obozów koncentracyjnych. Załogę stanowiło kilkunastu Niemców, którzy stale mieszkali na terenie więzienia. Pozostawiono także kilkudziesięciu polskich strażników z okolicznych wsi[2]. Dzięki nim Armia Krajowa miała w więzieniu swoich informatorów i przed rozpoczęciem akcji posiadała dokładne plany obiektu, rozkład straży, grafiki służby, rozlokowanie więźniów w celach, a nawet kopie akt personalnych osadzonych

[madohora]

Na akcję wyruszył oddział dywersyjny 36 partyzantów AK z I Batalionu 12 Pułku Piechoty Armii Krajowej z Placówki „Łosoś” w Lipnicy Murowanej, dowodzony przez podporucznika Józefa Wieciecha ps. „Tamarow”. Polacy posiadali 2 ręczne karabiny maszynowe, 2 pistolety maszynowe MP, 4 steny, 1 pepeszę, 22 karabiny „Mauser”, 17 pistoletów oraz po 2-5 granatów dla każdego żołnierza.

[madohora]

Po zdobyciu więzienia otworzono cele uwalniając 128 więźniów politycznych. Więźniów kryminalnych skazanych za pospolite przestępstwa pozostawiono w celach, aby uniemożliwić im dokonywanie przestępstw na wolności, a także, by uniknąć wydania uczestników akcji za pieniądze. Uwolnieni więźniowie zostali wyprowadzeni przez partyzantów do okolicznych lasów, gdzie podzielono ich na grupy i rozlokowano w okolicznych placówkach AK. Część z nich zgłosiła chęć wstąpienia w szeregi Armii Krajowej, co zaaprobował dowódca I Batalionu 12 Pułku Piechot