Walentynki czy Święty Jan

[madohora]

Kiedy wypada przesilenie letnie i jaki ma wpływ na życie na Ziemi?
Prawdopodobnie już w dobie neolitu ludzie rozpoznawali i czcili przesilenie letnie. W Szwecji do dziś jest to jedno z najważniejszych świąt w roku! Dla nas to przede wszystkim dobry zwiastun – pierwszy dzień wyczekiwanego przez cały rok lata. Ale z przesileniem letnim wiąże się też wiele bardzo ciekawych faktów.

[madohora]

Samo słowo przesilenie wskazuje na punkt zmiany i, rzeczywiście, od tego właśnie momentu wszystko się zmienia. Słońce, które dotąd wydawało się poruszać po północnym kursie teraz zmienia kierunek i do grudnia będzie poruszać się na południe. Jednocześnie dni zaczynają być coraz krótsze.

[madohora]

Dlaczego najdłuższy dzień w roku nie jest najcieplejszym? Mogłoby się wydawać, że najwięcej godzin słońca przełoży się na najwyższą temperaturę w ciągu dnia. W rzeczywistości jednak między przesileniem letnim i najcieplejszym dniem w roku jest znaczące przesunięcie. Wynika ono z faktu, że Ziemia akumuluje energię słoneczną i oddaje ją z pewnym opóźnieniem. Najwyższe temperatury odnotowuje się więc kilka tygodni po przesileniu, mimo że dni już się konsekwentnie skracają.

[madohora]

Wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa w wielu krajach, w tym w Polsce, tradycyjna noc Kupały została jednak przekształcona na obchody świętojańskie – według kościoła św. Jan Chrzciciel narodził się bowiem pół roku przed Jezusem Chrystusem, co wychodzi akurat w okolicach 20-21 czerwca.

[madohora]

Dokładnie dziewięć miesięcy po przesileniu letnim w Skandynawii rodzi się też zaskakująco dużo dzieci. Można to zrzucić na karb rozwiązłych celebracji, ale prawdą jest, że większość ludzi na naszej półkuli odczuwa w czerwcu wzrost libido i ochoty na czułości. Wydłużające się dni pozytywnie oddziałują bowiem na nasze samopoczucie i hormony, sprzyjając towarzyskim i romantycznym zachowaniom.

[madohora]

Ile godzin trwa najdłuższy dzień w roku?

To zależy od szerokości geograficznej – na biegunie południowym w przesilenie słoneczne słońce nie wschodzi wcale, na północnym w ogóle nie zachodzi. W Polsce najdłuższy dzień w roku trwa ok. 16 godzin.

[madohora]

SPOTKANIE Z ELFAMI - www.yukon-news.com

[madohora]

[madohora]

Ceremonie ognisk w środku lata ( Tansys Golowan w języku kornwalijskim) zostały przywrócone w St Ives w 1929 r. przez Old Cornwall Society i od tego czasu rozprzestrzeniły się na inne stowarzyszenia w Kornwalii, aż do Kit Hill w pobliżu Callington . Od 1991 r. festiwal Golowan w Penzance przywrócił wiele z tych starożytnych zwyczajów i rozrósł się do rangi ważnego festiwalu sztuki i kultury; jego główne wydarzenie, Mazey Day, przyciąga obecnie dziesiątki tysięcy ludzi do regionu Penzance pod koniec czerwca.

[madohora]

„W Kornwalii, świąteczne Ogniska, zwane Ogniskami, rozpalane są w Wigilię św. Jana Chrzciciela i św. Piotra; a Midsummer jest stąd, w języku kornwalijskim, nazywany 'Goluan', co oznacza zarówno światło, jak i radość. Przy tych Ogniskach Kornwalijczycy uczestniczą z zapalonymi pochodniami, smołowanymi i smołowanymi na końcu, i chodzą wokół Ognisk, i chodzą od wioski do wioski, niosąc przed sobą pochodnie; i jest to z pewnością pozostałość po druidzkim przesądzie, ponieważ 'faces praeferre', noszenie zapalonych pochodni, było uważane za rodzaj poganizmu i jako takie było szczególnie zakazane przez rady gallickie: w oczach prawa byli 'acensores facularum' i uważano, że składają ofiary diabłu i zasługują na karę śmierci”.

[madohora]

Wraz z rozwojem miasta i populacji Penzance w połowie i pod koniec XIX wieku, rosła również liczba ognisk i liczba osób zajmujących się wyrobem, odpalaniem i rzucaniem fajerwerków. W latach 50. XIX wieku uchwalono lokalne przepisy, które zabraniały odpalania fajerwerków na ulicy. Jednak przepisy te zostały zignorowane. Jak donosił Cornish Telegraph z 8 lipca 1857 r., w sesjach Borough Magistrates's Petty Sessions stwierdzono: „Sam akt odpalania fajerwerków w mieście lub na autostradzie jest poważnym przestępstwem i naraża sprawcę na surową karę, ale prawo to, jeśli chodzi o Penzance, jest niemal anomalią, a w Midsummer i w Wigilię św. Piotra jest uchylane, a fajerwerki są dozwolone za powszechną zgodą w te wieczory. „ Ustawa o prochu i fajerwerkach z 1860 r. wymagała, aby produkcja fajerwerków, która była przemysłem chałupniczym w Penzance w miesiącach poprzedzających Midsummer, wymagała licencji. Ale okazało się to niemożliwe do wyegzekwowania. Ustawa o materiałach wybuchowych z 1875 r. uznała za przestępstwo puszczanie fajerwerków na ulicy i przyznała policji uprawnienia do nakładania wysokich grzywien. Na początku lat 80. XIX w. w noc przesilenia letniego i w noc św. Piotra panował szczególny niepokój. W 1883 r. wprowadzono godzinę policyjną od 22:00. W 1884 r. Petty Sessions wskazują, że policja nałożyła wysokie grzywny na niektóre osoby o wysokiej pozycji społecznej. W 1885 r. miasto było spokojne wieczorami w tygodniu przesilenia letniego, a to, co w istocie było festiwalem ognia w Penzance, dobiegło końca.

[madohora]

W dzień przesilenia letniego, w czasach nowożytnych, mieszkańców tej parafii witały odgłosy przypominające wystrzały z muszkietów w różnych kierunkach, dochodzące z otworów wywierconych w skałach, do których kolejno odpalano załadowany prochem ładunek wybuchowy. Tego samego dnia na każdej minę wywieszano nową flagę, a noc rozpoczynała się hałaśliwymi uroczystościami, a na wielu wzgórzach płonęły ogniska.

[madohora]

Współczesny Festiwal Golowan w Penzance rozpoczął się w 1991 r. jako próba ożywienia wielu z wyżej wymienionych tradycji. Rdzeniem współczesnego festiwalu jest długi weekend, który obejmuje Mazey Eve, Mazey Day i Quay Fair Day. W czwartek odbywają się popularne wybory „Burmistrza Quay”, a w piątek Mazey Eve odbywa się w okolicy portu w Penzance, skąd odbywa się duży pokaz fajerwerków. Następnego dnia, Mazey Day, jest dużym świętem społeczności i sztuki. Szkoły, artyści, grupy społecznościowe i inni biorą udział w serii procesji, które obejmują muzykę, gigantyczne rzeźby i różnorodne inne działania artystyczne. Wkład muzyków i artystów z narodów celtyckich jest regularną cechą, podobnie jak różnorodne inne muzyczne wkładki. Samo Penzance w tym dniu jest udekorowane dużą ilością zieleni, odzwierciedlając praktykę w mieście podczas starożytnego festiwalu. W całym mieście znajduje się również duża liczba straganów targowych. Mazey Day przyciąga tysiące turystów do tego obszaru i stał się ważnym symbolem tożsamości miasta wśród miejscowej ludności. Quay Fair Day to święto, które pod wieloma względami przypomina „Midsummer Fair” opisany w starożytnym festiwalu, z dodatkiem popularnej rozrywki ulicznej.

[madohora]

Podczas wieczoru Mazey Eve i 23 czerwca (wigilia św. Jana) każdego roku pojawia się Penglaz, Penzance 'Obby 'Oss. Penglaz zawdzięcza swoją inspirację opisom konika na biegunach, który kiedyś towarzyszył tancerzom przebranym za Boże Narodzenie podczas ich wędrówki po Penzance w XIX wieku. Klasyczną, współczesną opowieść o koniu tancerzy przebranych za Boże Narodzenie przedstawił Richard Edmonds, który opisał konia jako:

[madohora]

Barbara Spooner w swoim artykule z 1958 r. na temat 'Obby'Oss z Padstow błędnie opisała 'Obby'Oss powiązanego ze „Starym Penglaze” jako „czaszkę konia podtrzymywaną na kiju przez mężczyznę okrytego skórą lub prześcieradłem”, nie sprawdzając oryginalnego źródła spisanego przez Richarda Edmondsa w 1846 r. Błędne założenie Spooner dotyczące czaszki konia zainspirowało wiele „bestii” z czaszką na drągu w kornwalijskiej kulturze ludowej od czasu powstania Penglaz Golowan.

[madohora]

Dawne obchody Golowan były również inspiracją dla obchodów ognisk w środku lata Old Cornwall Societies . Ogniska na szczycie wzgórza, które tworzą łańcuch, odbywają się obecnie w Kit Hill , St Breock Beacon, Castle An Dinas i Redruth .

[madohora]

Z przemianą tytułowego bohatera w wilkołaka jest to pierwszy odcinek horroru nadprzyrodzonego w serialu. Brooker napisał go po odcinku szóstej serii „ Demon 79 ”, innej historii grozy, i miał na celu poszerzenie zakresu programu. Zdjęcia odbyły się w czerwcu 2022 r. w Hiszpanii.

[madohora]

Midsummer to święto pory lata , mające miejsce w dniu lub w pobliżu daty przesilenia letniego na półkuli północnej ; najdłuższego dnia w roku. Nazwa „midsummer” odnosi się głównie do festiwali przesilenia letniego pochodzenia europejskiego. Kultury te tradycyjnie uważają je za środek lata, a sezon zaczyna się 1 maja . Chociaż przesilenie letnie przypada na 20, 21 lub 22 czerwca na półkuli północnej, tradycyjnie uważa się, że przypada ono na 23–24 czerwca w większej części Europy. Daty te zostały schrystianizowane jako Wigilia św. Jana i Dzień św. Jana . Zwykle jest obchodzone podczas spotkań na świeżym powietrzu, które obejmują ogniska i ucztowanie.

[madohora]

Podobnie w starożytnym świecie rzymskim tradycyjną datą przesilenia letniego był 24 czerwca a Marek Terencjusz Warron napisał w I wieku p.n.e., że Rzymianie uważali to za środek lata. W mieście Rzymie było to święto bogini Fors Fortuna . Ludzie tłumnie gromadzili się nad rzeką Tyber i wiosłowali łodziami do świątyń Fortuny; „po nieujawnionych rytuałach wiosłowali z powrotem, udekorowani girlandami i upici”

[madohora]

XIII-wieczny mnich z Winchcomb w Gloucestershire, który sporządził zbiór kazań na święta chrześcijańskie, opisał, jak w jego czasach obchodzono Wigilię św. Jana:

[madohora]

W 1482 roku niemiecki zakonnik franciszkański Paul Walther dostarczył wczesnej dokumentacji albańskiej tradycji rozpalania ognisk ( zjarre ) w wigilię św. Jana

[madohora]

Dzień św. Jana jest również popularnym dniem chrztu niemowląt , a w XIX wieku „odgrywano chrzty dzieci, które zmarły jako „poganie”. W Szwecji młodzi ludzie odwiedzali święte źródła , „aby przypomnieć sobie, jak Jan Chrzciciel ochrzcił Chrystusa w rzece Jordan”.

[madohora]

Wcielenie Chrystusa było ściśle związane z „dniami wzrostu” ( diebus crescentibus ) cyklu słonecznego, wokół którego opierał się rok rzymski. W VI wieku ten cykl słoneczny został zakończony przez zrównoważenie poczęcia i narodzin Chrystusa z poczęciem i narodzinami jego kuzyna, Jana Chrzciciela. Taki związek między Chrystusem a jego kuzynem był w pełni uzasadniony obrazami Pisma Świętego. Chrzciciel został poczęty sześć miesięcy przed Chrystusem (Łk 1,76); sam nie był światłem, ale miał dać świadectwo dotyczące światła (J 1,8–9). Tak więc poczęcie Jana obchodzono w ósme kalendy października (24 września: blisko równonocy jesiennej), a jego narodziny w ósme kalendy lipca (24 czerwca: blisko przesilenia letniego). Jeśli poczęcie i narodzenie Chrystusa miało miejsce w „dniach wzrostu”, to było stosowne, aby poczęcie i narodzenie Jana Chrzciciela miało miejsce w „dniach ubywania” („diebus decrescentibus”), ponieważ sam Chrzciciel głosił, że „On musi wzrastać, ja zaś muszę się umniejszać” (J 3,30). Pod koniec VI wieku, Narodzenie Jana Chrzciciela (24 czerwca) stało się ważnym świętem, równoważącym w środku lata święto Bożego Narodzenia w środku zimy.

—  Profesor Éamonn Ó Carragáin, University College Cork

[madohora]

Przy starożytnym Stonehenge , w angielskim hrabstwie Wiltshire, zbiera się wiele osób, aby obserwować ustawienie się wschodu słońca względem kamieni w czasie letniego przesilenia.

[madohora]

Midsummer jest tradycyjnie obchodzony w całej Europie, w tym w Albanii, Austrii, Białorusi, Bułgarii, Danii, Estonii, Finlandii, Flandrii, Francji, Niemczech, Grecji, Węgrzech, Irlandii, Włoszech, Łotwie, Litwie, Malcie, Norwegii, Polsce, Portugalii, Rosji, Hiszpanii, Szwecji, Ukrainie i częściach Zjednoczonego Królestwa ( szczególnie w Kornwalii ), a także w innych częściach świata: Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Portoryko, a także na półkuli południowej (głównie w Brazylii, Argentynie i Australii). W Estonii , Łotwie , Litwie i Quebecu (Kanada) tradycyjny dzień Midsummer, 24 czerwca, jest świętem państwowym . Tak było dawniej również w Szwecji i Finlandii , ale w tych krajach został przeniesiony, w latach 50., na piątek i sobotę, odpowiednio między 19 czerwca a 26 czerwca.