Walentynki czy Święty Jan

[madohora]

Słowianie wierzyli, że tylko raz w roku, w dzień św. Jana, zakwita paproć . Ten mityczny kwiat, który nie występuje w naturze, ma obdarzać tych, którzy go zerwą i będą go nosić przy sobie, cudownymi mocami. Według wierzeń, posiadacz kwiatu staje się jasnowidzem, rozumie mowę zwierząt, widzi wszystkie skarby, bez względu na to, jak głęboko są w ziemi, i wchodzi do skarbców bez przeszkód, trzymając kwiat na zamkach i zasuwach (muszą się przed nim rozpaść), włada nieczystymi duchami, włada ziemią i wodą, staje się niewidzialny i przybiera dowolną postać .

[madohora]

[madohora]

Wierzono, że aby uchronić się przed napaścią czarownic, należy położyć pokrzywy na progach i parapetach okiennych. Ukraińskie dziewczęta zbierały bylica, gdyż wierzyły, że boją się jej czarownice i rudzielce.

[madohora]

Według wierzeń słowiańskich korzeń krwawnicy pospolitej wykopany w dzień św. Jana miał właściwości odstraszające czarowników i czarownice; mógł być stosowany do wypędzania demonów z opętanych i opętaczy.

[madohora]

[madohora]

W różnych kulturach ze złym okiem można walczyć jeszcze innymi metodami – w kulturze arabskiej wypowiedzenie frazy „ Masha'Allah ” ( ما شاء الله ) („Bóg tak chciał”) wraz z komplementem zapobiega przyciąganiu złego oka przez komplement, natomiast w niektórych krajach, takich jak Iran , pewne konkretne rośliny – takie jak ruta – są uważane za chroniące przed złym okiem.

[madohora]

Dane archeologiczne: w Tell Berak, jednym z najstarszych miast Mezopotamii, znaleziono alabastrowe figurki z wyrytymi oczami

[madohora]

Teksty ze starożytnego Ugarit , miasta portowego na terenie dzisiejszej Syrii , poświadczają koncepcję „złego oka” – miasto istniało do około 1180 r. p.n.e., w okresie późnego upadku epoki brązu . W greckiej starożytności klasycznej „złe oko” jest wspominane przez Hezjoda , Kallimacha , Platona , Diodora Sycylijskiego , Teokryta , Plutarcha , Heliodora , Pliniusza Starszego i Aulusa Gelliusza . W książce Envy and the Greeks (1978) Petera Walcota wymieniono ponad sto prac tych i innych autorów, w których wspomniano o złym oku. Starożytni greccy autorzy często wspominali o ὀφθαλμὸς βάσκανος ( ophthalmòs báskanos ; złe oko).

[madohora]

Klasyczni autorzy próbowali zarówno opisać, jak i wyjaśnić funkcję złego oka. Plutarch w swojej pracy zatytułowanej Symposium ma osobny rozdział opisujący takie wierzenia. W swoim naukowym wyjaśnieniu stwierdził, że oczy były głównym, jeśli nie jedynym, źródłem śmiercionośnych promieni, które miały wystrzeliwać jak zatrute strzały z wewnętrznych zakamarków osoby posiadającej złe oko. Plutarch traktował zjawisko złego oka jako coś pozornie niewytłumaczalnego, co jest źródłem zdumienia i przyczyną niedowierzania. ​​Pliniusz Starszy opisał zdolność niektórych afrykańskich czarowników do posiadania „mocy fascynacji oczami, a nawet zabijania tych, na których utkwili swój wzrok”.

[madohora]

[madohora]

Fascinus lub fascinum , od łacińskiego czasownika fascinare „ rzucać urok” (pochodzenie angielskiego słowa „ fascinate ”), jest jednym z przykładów przedmiotu apotropaicznego używanego przeciwko złemu oku. Znaleziono je w całej Europie i na Bliskim Wschodzie w kontekstach datowanych od I wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Amulety falliczne były często przedmiotami osobistej ozdoby (takimi jak wisiorki i pierścionki), ale pojawiały się również jako kamienne rzeźby na budynkach, mozaikach i dzwonkach wietrznych ( tintinnabula ). Przykłady kamiennych rzeźb fallicznych, takie jak z Leptis Magna , przedstawiają bezcielesnego fallusa atakującego złe oko poprzez ejakulację w jego kierunku. Opisując ich zdolność do odchylania złego oka, Ralph Merrifield opisał rzymski amulet falliczny jako „rodzaj piorunochronu na szczęście”.

[madohora]

[madohora]

Wiele wierzeń dotyczących złego oka można odnaleźć także w religii ludowej , zazwyczaj skupiając się na stosowaniu amuletów i talizmanów jako środka ochronnego.

[madohora]

Wśród tych, którzy nie traktują złego oka dosłownie, czy to z powodu kultury, w której zostali wychowani, czy też dlatego, że po prostu w nie nie wierzą, zwrot „to give someone the evil eye” zazwyczaj oznacza po prostu spojrzenie na osobę ze złością lub obrzydzeniem. Termin ten wszedł do powszechnego użycia w języku angielskim . W branży nadawczej odnosi się do sytuacji, gdy prezenter daje sygnał rozmówcy lub współprezenterowi, aby przestał mówić z powodu braku czasu.

[madohora]

Dyski lub kule, składające się z koncentrycznych niebieskich i białych okręgów (zwykle, od wewnątrz do zewnątrz, ciemnoniebieskie, jasnoniebieskie, białe i ciemnoniebieskie), symbolizujące złe oko, są powszechnymi apotropaicznymi talizmanami w Azji Zachodniej i na Bałkanach , znajdowanymi na dziobach łodzi i w innych miejscach; w niektórych formach folkloru wpatrzone oczy mają kierować złośliwe spojrzenie z powrotem w stronę czarownika

[madohora]

Mała Czarownica

[madohora]

Słowo hamsa, pisane również jako khamsa, oznacza „pięć” odnosząc się do palców dłoni. W lewantyńskiej kulturze chrześcijańskiej nazywana jest Ręką Maryi , w niektórych kulturach muzułmańskich i bałkańskich Ręką Fatimy . Jest potępiana jako przesąd przez doktrynerskich muzułmanów. Jednak dla wielu osób hamsa lub nazar są po prostu używane jako ozdoba.

[madohora]

[madohora]

Niektórzy Żydzi wierzą, że „dobre oko” oznacza postawę dobrej woli i życzliwości wobec innych. Ktoś, kto ma taką postawę w życiu, będzie się radował, gdy jego bliźniemu się powodzi; będzie wszystkim życzył dobrze. „Złe oko” oznacza przeciwną postawę. Człowiek ze „złym okiem” nie tylko nie będzie odczuwał radości, ale doświadczy rzeczywistego cierpienia, gdy inni będą prosperować i będzie się radował, gdy inni będą cierpieć. Według niektórych Żydów osoba o takim charakterze stanowi wielkie zagrożenie dla czystości moralnej.

[madohora]

Wielu religijnych Żydów unika mówienia o cennych przedmiotach, które posiadają, szczęściu, które ich spotkało, a w szczególności o swoich dzieciach. Jeśli którykolwiek z nich zostanie wymieniony, mówca i/lub słuchacz powie b'li ayin hara ( hebr . בלי עין הרע ), co oznacza „bez złego oka” lub keyn eyn-hore ( jidysz : קיין עין־הרע ; często skracane do kinehore , קינעהאָרע ), „bez złego oka”. Innym sposobem na odpędzenie złego oka jest splunięcie trzy razy (lub udawanie). Rzymianie nazywają ten zwyczaj „despuere malum”, plucie na zło.

[madohora]

Złe oko sprawia, że ​​ofiara źle się czuje następnego dnia, chyba że wypowie się ochronną frazę, taką jak „z wolą Boga” ( mashallah po arabsku) lub „Niech Allah cię błogosławi” (Alhumma Barik).

[madohora]

[madohora]

Albańczycy tradycyjnie wierzyli w najwyższą moc kamieni gromu, które, jak wierzono, powstawały podczas uderzeń piorunów i spadały z nieba ( qielli ). Kamienie gromu były przechowywane w życiu rodzinnym jako ważne przedmioty kultu . Wierzono, że wniesienie ich do domu może przynieść ludziom szczęście , dobrobyt i postęp, w hodowli zwierząt i rolnictwie, lub że kule karabinowe nie trafią właścicieli kamieni gromu. Powszechną praktyką było wieszanie wisiorka z kamieniem gromu na ciele bydła lub kobiety w ciąży, aby zapewnić szczęście i przeciwstawić się złemu oku.

[madohora]

Niebieskie mydło i Albion Blue (barwnik indygo, nazywany przez mieszkańców Trynidadu po prostu niebieskim ) są tradycyjnie używane do mycia w domu, ale uważa się, że zapobiegają one również maljo, jeśli są dodawane do wody kąpielowej lub namaszczane podeszwy stóp.

[madohora]

Wyznawcy Maljo są szczególnie zaniepokojeni ochroną niemowląt i dzieci, które są uważane za najbardziej podatne na jego skutki. Może być „spowodowane przez kogoś urodzonego z „plamą” w oku, gdy taka osoba patrzy z podziwem na dziecko. Może również wystąpić po poklepaniu po głowie lub po prostu spojrzeniu. Niezależnie od tego, czy jest to zamierzone, czy nie, komplementy (...) mogą powodować maljo. Może być spowodowane przez nieznajomego, członka najbliższej rodziny dziecka lub innego krewnego. Może być nawet przekazane przez rodzica, który jest zafascynowany własnym dzieckiem. Niemowlę z maljo „odmawia jedzenia i picia, nieustannie płacze i „tętni”. Może mieć „atak gorączki”.