Bardzo celny artykuł o euro-pacyfizmie

[swiatlo]

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040519/publicystyka/publicystyka_a_7.html

[spacerowicz]

swiatlo napisał:

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040519/publicystyka/publicystyka_a_7.html


Czy moglbys uzasadnic twoja opinie? Bo czytajac slogany Wildsteina typu:
"Projekt stabilizacji i demokratyzacji Iraku jest ambitnym i właściwie jedynym
projektem stabilizacji najbardziej dziś zapalnego regionu, jakim jest Bliski
Wschód. Przeciwnicy wojny w Iraku nie przedstawiali żadnej alternatywnej
propozycji."
- moge sie tylko rozesmiac.
Projektu "stabilizacji i demokratyzacji" nie bylo, nie ma i nie bedzie, region
podpalili Amerykanie i do cholery, dlaczego mialby sie ktokolwiek troszczyc o
okupantow i kolaborantow, katrupionych przez partyzantow irackich?

Wildsteinowi placa wiec pisze pod publiczke. Ale dlaczego dawac sie na to
nabierac?

[maaac]

Wojna Irak-Iran, Irak-Kuwejt, rzezie Szyitów i Kurdów - to oczywiście też
dzielo USA albo fakty, które nie mialy nigdy miejsca?
Dobra, jeżeli amerykański projekt "stabilizacji i demokratyzacji" nie istnieje
to przedstaw mi alternatywne projekty pacyfistów. Powiedz co proponują więcej
poza "amerykanie mają wracać do domu".

[Gość: sen]

Jakby tak Amerykanie pozabierali swe zabawki i chcieli wyjechać to kto by się
darł najbardziej??
Różne maaaci. Oni zwyczajnie wiedzą swoje - WSZYSTKO CO ZROBIŁY,ZROBIĄ USA JEST
Z GRUNTU ZŁE.
Ty wiesz jak to ułatwia myslenie? A właściwie je zastępuje.
Na lotnisku stoją dwa samoloty Boeing 767 i A300. Ile to by sie trzeba naumieć
by je móc rzeczowo porównać. A tu masz prostą odpowiedź- gorszy (ba wręcz zły)
jest ten amerykański.
Nie potrzeba rozważać zawiłości polityki bliskowschodniej ,co wymaga pracy i
predyspozycji umysłowych. A tu masz proste odpowiedzi. Każdy,nawet maturzysta,
robić może mając taką ideową busolę, za Kisingera.
Popatrz zresztą na to forum. Jest ten artykuł Wildsteina. Kto o nim chce
dyskutować? A wogóle go przeczytać? Ale wątek poswięcony irackiemu weselu aż
tonie w paplaninie.

Jesli ´pisze pod publiczke´ to tym gorzej dla cie

[Gość: ANka]

bo wyjdzie na to ze taka opinie prezentuje polskie spoleczenstwo :).
I toby sie zgadzalo :).

spacerkiem to bierz , bez nerwów

[Gość: piotr]

Bo nerwy nie pozwalają ci zrozumieć tego co pisze Wildstein.
Przeczytaj ten akapit o stabilizacji uważnie. Bez nerwów.
Chodzi o cały region Bliskiego Wschodu. Pali się tam od dawna. I to nie
Amerykanie go podpalili.
I zajęcie Iraku było niewątpliwie zuchwałą próbą uporządkowania całego regionu.
Jak masz jeszcze pytanie dotyczące zrozumienia tekstu,pisz smiało.Ale bez
nerwów.

[galaxy2099]

Co ty nie powiesz, spacer.
A Misztalowi nie placa co ???
Jeszcze tytuly profesorskie daja byle tylko takie brednie pisal.
Jak zwykle tacy jak ty nie odnosza sie konkretnie do zadnych argumentow.
Wedlug tzw. inteligentow to Irak podpalili Amerykanie, Witnam tez, Koree tez
tylko wy biedacy nigdy nie macie zadnych propozycji oprocz chorobliwej
nienawisci do Ameryki.
Tak jak napisal Wildstein ludzie pokazuja wam idiotom, kto mial racje. Bo to Z
Korei Pln uciekaja do Pld a nie odwrotnie. I przez te 50 lat od czasow wojny
Koreanskiej miliony padlo z glody na polnocy a nie amerykanskim poludniu. I tak
wszedzie gdzie Amerykanom pozolono dokonczyc wlasne dzielo. Wy pacyfistyczni
idioci zadnym sukcesem pochwalic sie nie mozecie.
Uzyteczni idioci.




spacerowicz napisał:

> swiatlo napisał:
>
> www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040519/publicystyka/publicystyka_a_7.html
>
>
> Czy moglbys uzasadnic twoja opinie? Bo czytajac slogany Wildsteina typu:
> "Projekt stabilizacji i demokratyzacji Iraku jest ambitnym i właściwie
jedynym
> projektem stabilizacji najbardziej dziś zapalnego regionu, jakim jest Bliski
> Wschód. Przeciwnicy wojny w Iraku nie przedstawiali żadnej alternatywnej
> propozycji."
> - moge sie tylko rozesmiac.
> Projektu "stabilizacji i demokratyzacji" nie bylo, nie ma i nie bedzie,
region
> podpalili Amerykanie i do cholery, dlaczego mialby sie ktokolwiek troszczyc o
> okupantow i kolaborantow, katrupionych przez partyzantow irackich?
>
> Wildsteinowi placa wiec pisze pod publiczke. Ale dlaczego dawac sie na to
> nabierac?
>
>
>

[old_surehand]

Hehehe, samo nazwisko: Widnstein.... hehehe...

[eloi]

old_surehand napisał:

> Hehehe, samo nazwisko: Widnstein.... hehehe...

O boże, ręce opadają!

Bardzo celny artykuł o euro-pacyfizmie

[Gość: piotr]

Zgadzam się z tobą.
Ponieważ artykuły w Rz. są tylko 1 dniowe , pozwoliłem sobie go skopiować:

19-05-2004 Rzeczpospolita
Statek profesorów, czyli bieda naszego świata

Wojna w Iraku jest do wygrania, tak jak była do wygrania wojna w Wietnamie.
Wojna wietnamska przegrana została w Ameryce i w ten sam sposób może zostać
przegrana obecna wojna na Bliskim Wschodzie. Nie jest natomiast możliwy powrót
do amerykańskiego czy jakiegokolwiek innego izolacjonizmu.

Artykuł Bronisława Misztala "Załoga Busha, czyli koniec naszego świata" ("Rz" z
12 maja br.) jest reprezentatywny dla wielkiej liczby tekstów gromiących dziś
politykę Busha. Jest to ogromna porcja zaprawionej moralizowaniem retoryki
antywojennej, która nie jest ani analizą sytuacji, ani nie proponuje żadnej
realnej alternatywy dla obecnej amerykańskiej polityki.

Dlaczego izolacjonizm nie jest możliwy

"Doktryna Wilsona przeżyła się już w okresie wojny wietnamskiej" - pisze
Misztal, a ponieważ jedyną alternatywę, jaką dla niej przedstawia, jest
izolacjonizm Monroego, wnosić można, że Stany Zjednoczone powinny do niego
powrócić. Oczywiście, rozwiązanie takie nie jest możliwe, co dobitnie
potwierdził terrorystyczny atak na USA 11 września 2001 roku. Przy obecnym
rozwoju technologii i procesów globalizacji, które w dużym stopniu uzależniają
od siebie wszystkie kraje, czekanie na atak jest wyborem samobójczym.
Zrozumiała to dobrze Europa, która w swojej doktrynie obronnej przyjętej w
Brukseli pod koniec minionego roku zagwarantowała sobie prawo do prewencyjnego
uderzenia. Być może swoista dyskrecja, która towarzyszyła zatwierdzeniu owego
dokumentu, jest efektem wcześniejszego oburzenia, z jakim państwa UE, głównie
promotorzy owej strategii, przyjęły prewencyjne uderzenie Stanów Zjednoczonych
w Iraku. Sytuacja ta dowodzi raz jeszcze, że owo wysoce moralne oburzenie
obecnych koryfeuszy UE motywowane było wyłącznie politycznymi kalkulacjami,
innymi słowy było jaskrawym wyrazem hipokryzji.

Doktryna Monroego skompromitowała się już w momencie japońskiego ataku na Pearl
Harbor. Zgodnie z nią USA nie powinny prowadzić ofensywy na Dalekim Wschodzie.
Chyba nie ma sensu rozwodzić się nad tym, jakie konsekwencje wiązałyby się z
przyjęciem tego typu strategii. Po lekcji II wojny światowej zimna wojna,
której gorącym epizodem był konflikt w Wietnamie, pokazała raz jeszcze, jakim
nieporozumieniem byłaby doktryna izolacjonizmu również dla wąsko pojętych
interesów amerykańskich. Ostateczny sukces w konfrontacji z komunizmem
wywalczony został dzięki prezydentowi Reaganowi, który wystąpił pod tradycyjnym
sztandarem i w obronie tradycyjnie wyznawanych przez Amerykę wartości, a więc w
imię doktryny Wilsona, tak jak pojmuje ją Misztal. Reagan był równie
znienawidzony przez ówczesne elity zachodnie, co dziś prezydent Bush i, co
ciekawe, atakowany pod tymi samymi hasłami, czym na szczęście nie specjalnie
się przejmował.

Lekcja Wietnamu

W odniesieniu do Wietnamu Misztal powtarza tezy równie obiegowe, co fałszywe.
Amerykanie wycofali się z tej wojny wyłącznie z powodu narastania nastrojów
pacyfistycznych w kraju, wzmacnianych przez podobne postawy w krajach
sojuszniczych. To wielka kampania antywojenna na Zachodzie podważyła
determinację USA i zmieniła postawy w tym kraju. Równocześnie afera Watergate
pogrążała coraz bardziej prezydenta Nixona i uniemożliwiała mu prowadzenie
bardziej zdecydowanej polityki, na którą w kontekście wspomnianych nastrojów i
tak nie miał szczególnej ochoty. Nawiasem mówiąc rzecznicy owej kampanii
antywojennej, jak zwykle pacyfiści, nie interesowali się zupełnie losami ludzi,
o których w wojnie chodziło, ani nie liczyli się z konsekwencjami swoich
działań. Świadczy o tym ich zupełna obojętność wobec dalszych losów ludności
Indochin po wycofaniu się Amerykanów. A pokój pod władzą komunistów, których
twórcy kampanii antywojennej gloryfikowali i nobilitowali na przywódców narodu,
był dużo bardziej krwawy niż "imperialistyczna" wojna.

Na polu walki Amerykanie radzili sobie dobrze. Największa ofensywa komunistów
wietnamskich Tet została pokonana. Największym problemem w prowadzeniu wojny
były dla Amerykanów zasady, na których przestrzeganie naciskał i tak im wrogi
świat, a których trzymali się oni ciągle, pomimo że druga strona, której opinia
światowa nie patrzyła na ręce, nie przejmowała się nimi na jotę. Amerykanie nie
zdecydowali się np. na zablokowanie portów Wietnamu Północnego, baz wypadowych
dla armii tego kraju na południe, co byłoby dla nich optymalnym rozwiązaniem
militarnym.

Demokracja przemocą

"Próba wciśnięcia demokracji przemocą w gardła ludzi, których kultura jest tak
odmienna od purytańskiego protestantyzmu, okazała się w skutkach tragiczna i
żałosna. Uczenie demokracji pod groźbą karabinu maszynowego wyzwoliło bowiem w
ludziach niespotykane pokłady poczucia zagrożenia, upokorzenia, dążenia do
godności za wszelką cenę, także i bez demokracji lub odkładając demokrację na
kiedy indziej. Dla państw zachodnich, a zwłaszcza dla Francji, Wielkiej
Brytanii i dla USA, koszty stosowania doktryny Wilsona były także
niewyobrażalnie wysokie" - pisze Misztal i wydaje się, że trudno odnaleźć
tekst, który miałby równie mały związek z rzeczywistością. Dlaczego demokracja
miałaby być na trwałe uzależniona od purytańskiej kultury? Co w takim razie z
demokracją w Hiszpanii, Korei, Japonii, Chile czy Polsce? Wyobrażenie o wojnie
w Wietnamie prezentowane przez Misztala to komunistyczna propaganda, której
wprawdzie uległa duża część lewicy, ale która z prawdą ma tyle wspólnego, co
demokracja ludowa z demokracją.

W rzeczywistości Amerykanie bronili Wietnamu Południowego podbijanego przez
komunistów z północy, wspieranych przez cały blok sowiecki. Komunistom udawało
się czasami wykorzystywać nacjonalistyczne nastroje przeciw Amerykanom, ale
nigdy na taką skalę, aby można było przyjąć, że była to wojna Wietnamczyków z
Amerykanami. Wizja terroru stosowanego przez armię amerykańską, jaka wyłania
się z tekstu Misztala i jest pochodną ówczesnej propagandy, jest zupełnie
fałszywa, co nie znaczy, że nie zdarzały się akty okrucieństwa i zdziczenia ze
strony amerykańskich żołnierzy, akty zresztą ścigane i karane przez tę samą
armię. Prawdziwy terror na dużą skalę w wojnie tej stosowali komuniści, czym
potrafili zastraszyć ludność i zmusić ją do posłuszeństwa. Wbrew temu, co pisze
Misztal, Amerykanie nie chcieli na siłę i natychmiastowo zaprowadzać w tamtym
kraju demokracji i być może brak determinacji w tym względzie był ich błędem..

Wojnę w Wietnamie porównać warto do wcześniejszego o 20 lat konfliktu
koreańskiego. Również tam południowa część kraju związana sojuszem z
Amerykanami zaatakowana została przez komunistyczny reżim wspierany przez
swoich potężnych mocodawców. Korea Południowa dość prędko uległa przeważającym
siłom i gdyby nastroje i postawy w USA były takie same jak 20 lat później, dziś
Misztal (i legion innych) porównywałby wojnę w Iraku do wojny w Korei. Pisałby,
jakim błędem było wyobrażenie, że Koreańczycy mogliby przyjąć tak odległy im,
zachodni model cywilizacyjny, gdy tymczasem w imię "godności" wybrali oni
przecież komunistyczną dynastię Kim Ir Sena.

Demokratyczno-liberalny system w Japonii wprowadzany był rzeczywiście pod
wojskowym nadzorem, ale chyba nawet Misztal nie kwestionuje jego sukcesu w tym
tak odległym mu kulturowo kraju.

Francja i Anglia żadnych kosztów wojny w Wietnamie nie poniosły i doprawdy
trudno zrozumieć, co Misztal ma na myśli pisząc o tym, bo chyba nie imigrację,
która w Anglii w konsekwencji tej wojny była śladowa, a w ogóle trudno zaliczać
ją do kosztów.

Doktryna Wilsona

Wojna w Wietnamie miałaby być zdaniem Misztala realizacją doktryny Wilsona,
który "chciał uczynić świat bezpiecznym dla demokracji" i, jak pisze ten
autor, "proponował, byśmy my, nal

[Gość: Piotr]

artykuł jest długi i admin obciął część,więc skopiuję drugą część:

Doktryna Wilsona

Wojna w Wietnamie miałaby być zdaniem Misztala realizacją doktryny Wilsona,
który "chciał uczynić świat bezpiecznym dla demokracji" i, jak pisze ten
autor, "proponował, byśmy my, należącej do wybranej, postępowej części świata,
narzucali nasze pomysły także tym, którzy akurat w nie nie wierzą". Jak
wspomniałem, w rzeczywistości wojna w Wietnamie była elementem globalnej wojny
między wolnym światem a komunizmem. Wpisana w nią była generalna i tradycyjna
strategia amerykańska, strategia Wilsona. Założenia jej są proste, zgodne z
empirią i zdrowym rozsądkiem. Demokratyczne, liberalne państwo prawa jest z
zasady mniej agresywne niż despocja. W państwie takim energia obywateli
użytkowana jest generalnie na podnoszenie ich poziomu życia, rozwój kultury i
działanie na rzecz osobistego szczęścia. Podjęcie wojny jest w nich sprawą
trudną, gdyż wymaga stosunkowo dużego konsensusu.

Wszystko to sprawy dość oczywiste. Dlatego działanie w imię zasad okazuje się
(i pokazuje to historia USA) na dłuższą metę również działaniem pragmatycznym.

Misztal stosuje specyficzną sztuczkę typową dla części lewicy zachodniej.
Przyjęcie uniwersalnych zasad, zgodnie z którymi w swoim fundamentalnym
wymiarze ludzie są tożsami, a więc powinni cieszyć się tymi samymi
fundamentalnymi prawami, przedstawia jako przejaw "zachodniego (w tym wypadku
amerykańskiego) imperializmu". W rzeczywistości jest to samoobalająca się
strategia argumentacyjna. Płynie z niej bowiem wniosek, że ludzie w różnych
kulturach są tak odmienni (odmiennie formowani przez nie), że obrona
jakichkolwiek uniwersaliów jest uzurpacją. Skąd jednak bierze się takie mocne
stwierdzenie? Jego przyjęcie zakłada możliwość wyjścia poza zamknięty horyzont
kulturowy, a więc samo sobie przeczy. Jeśli nie możemy wartościować kultur, to
na jakiej podstawie potępiamy zachodni "imperializm" (uniwersalizm) itd. Tezy
Misztala falsyfikuje nie tylko racjonalna argumentacja, ale i doświadczenie.
Jak wyglądają kraje, którym zachodni imperializm narzucił "swoje pomyły", takie
jak Japonia, Korea Południowa, Tajwan czy dłuższy czas Hongkong w
przeciwieństwie do tych, które się przed nimi obroniły, jak Laos, Kambodża,
Korea Północna itd. Gdzie ludziom żyje się lepiej, gdzie chcą mieszkać, a skąd
chcą uciekać?

Należy zgodzić się, że sprawa nie jest tak oczywista, kiedy zaczyna przychodzić
do konkretu i w tej kwestii doskonałą ilustracją jest sprawa Iraku.

Niedokończona lekcja Iraku

Projekt stabilizacji i demokratyzacji Iraku jest ambitnym i właściwie jedynym
projektem stabilizacji najbardziej dziś zapalnego regionu, jakim jest Bliski
Wschód. Przeciwnicy wojny w Iraku nie przedstawiali żadnej alternatywnej
propozycji. Ogromna większość krytyki europejskiej miała nastawienie
antyamerykańskie, a jej motywem była chęć ograniczenia roli USA w świecie. Stąd
różne zdumiewające i groźne projekty sojuszy francusko-niemiecko-rosyjsko-
chińskich. Również taki charakter ma pomysł przekazania kontroli nad Irakiem
ONZ, która to organizacja nie ma żadnych możliwości pacyfikowania regionów
zapalnych. Dowodem była choćby wojna na Bałkanach, gdzie na oczach błękitnych
hełmów dokonywane były masakry i eksterminacja ludności. I potrzebna była
dopiero interwencja amerykańska, aby położyć kres dokonującemu się tam
ludobójstwu, któremu Europa przyglądała się bezradnie. Przeciwko tym działaniom
nie protestowała, choć również nie miały one za sobą sankcji ONZ.

Jak wszystkie ambitne projekt amerykański jest również ryzykowny. Jest bardzo
kosztowny i wymaga długotrwałego zaangażowania, co jest trudne w wypadku
demokracji, gdzie stale trzeba przekonywać społeczeństwo o jego potrzebie. Być
może błędem USA jest chęć utrzymania Iraku w jego dotychczasowych sztucznych
granicach, a nie zgoda na jego podział zgodnie z etnicznymi, kulturowymi i
religijnymi granicami. Jednak obecna krytyka zaangażowania amerykańskiego w
Iraku sprowadza się do presji na jego wycofanie. To w ten nurt wpisuje się
artykuł Misztala. Co potem, krytycy się nie zastanawiają.

Ostatnio w sukurs przyszło im ujawnienie skandalicznych wyczynów strażników
alianckich wobec uwięzionych Irakijczyków. Sprawa jest przykra i wymaga reakcji
zwierzchników oraz osądzenia sprawców, z czym zresztą mamy obecnie do
czynienia. Histeria, którą jednak wobec tych wydarzeń rozpętano, stanowi
przykład bezmyślności, obłudy i konformizmu medialnego.

Wojna jest zła (co nie znaczy, że można jej uniknąć) m.in. dlatego, że zawsze
wyzwala złe instynkty. Fakt, iż to sami Amerykanie pokazali i natychmiast
zaczęli się rozliczać z więziennych ekscesów, świadczy o nich dobrze, a nie
źle. Określanie ich zresztą jako tortury jest przesadne. Jak w takim razie
określić trzeba by tortury używane przez oprawców Husajna? W ogóle ten brak
miary cechuje antyamerykańską krytykę i podążające za nią media. Artykuł
Misztala jest tego również przykładem. Ujawnienie ekscesów ze strony strażników
traktowane jest jako kolejny argument przeciwko obecności Amerykanów w Iraku.
Jest to pomysł tego typu, jak potraktowanie przestępczości jako argumentu
przeciw demokracji w Polsce. Ale jeśli argumentów brakuje...

Misztal dorzuca jeszcze jeden. Braki edukacyjne polityków i żołnierzy
amerykańskich. Czytając jego tekst można westchnąć z ulgą, że żołnierzami nie
dowodzą profesorowie
Bronisław Wildstein

Pacyfie, daj mi jakiś konkretny program

[swiatlo]

Swoją drogą chciałbym aby ten cały ruch euro-pacyfistyczny przedstawił jakiś
konstruktywny program pozytywny. Nie żadna krytyka i zadymy, nie żadne emocje,
ale na chłodno, podajcie proszę jakąś konstruktywną propozycję.
Jest tu jakiś gościu o nazwie pacyfista, który z uporem psychopaty reklamuje
jakąś książkę "Państwo Zła". Nie czytałem i nie przeczytam, choćby z tego
powodu że nie chcę nabijać kabzy jakimś psychopatom. Jednak z tytułu książki i
postów tego maniaka nie widzę niczego konkretnego co on proponuje oprócz
zwykłej kontesty.
Wszystko OK, ale samą kontestą nic nie zbudujesz. Musisz dać jakąś wizję budowy
czegokolwiek.

[Gość: Ben]

Problem w tym, ze administracja amerykanska przed atakiem na Irak zignorowala
reszte swiata, oklamala itd itd. A tak naprawde mozna bylo to pokojowo
rozwiazac. Teraz Wildstein z uparciem maniaka probuje usprawiedliwiac pozycje
USA w Iraku, gdy wszyscy naokolo widza ze ten zwiazek nie gra i tylko pograza
Irak i ludzi Iraku w coraz bardziej rozpaczliwy stan. Wiec o co chodzi?

A tak na marginesie: tortura jest tortura... cielesne tortury nie sa wcale
gorsze od psychicznych. W obydwu wypadkach urazy pozostaja na cale zycie...

[Gość: piotr]

pytasz o co chodzi? to przeczytaj ten artykuł uważnie.Możesz się nie
zgadzać,ale więcej zrozumiesz. Nie bedziesz pytał o co chodzi.

Nie wiem czy masz racje...

[Gość: jarek-Zyd]

Ostatnich 5 terrorystow zatrzymanych przez polizje Wloska byla w latach
1999-2001 wyszkolona i utrzymywana prze Saddama w polnocnym Iraku przy granicy z
Persja.
To wlasnie Saddam po porazce w roku 1991 zaczal glosic wielki Kalifat i wysylac
swoich ludzi do Europy ( w pewnych przypadkach jako azylantow-uciekinierow) aby
kraje Europy do wielkiego kalifatu przygotowac.
Czesc tych azylantow , choc to jest w Danii zakazane, bedac uciekinierami
politycznymi z Iraqu do Iraqu majac ich stary paszport jezdzila( Paszport
odnawiany ,chcailbym wiedziec przez kogo) i jak Dania zabrala im prawo do azylu
i chciala z Danii wydalic to oni bardzo latwo znalezli adwokatow, ktorzy
zaskarzyli Danie za lamanie praw czlowieka- bo jak ktos che to ma prawo byc
terrorysta.
Ten Irakienczyk, ktorego Amerykanie zatrzymali kolo Bagdadu, lezdzil w
mercedesie i mial przy sobie tyle dolarrow ( chyba okolo 80 tys), tyle ,ze nawet
urzad skarbowy szwedzki byl zdziwiony jak on byl zawsze na socjale.

Tak zwani lewicowcy, pacyfisci i inni romantycy

[Gość: jarek-Zyd]

nigdy nie zdaja sobie sprawy co bedzie potem, wystarczy zobaczyc komunistyczny
zamach stanu na Czechach w roku 1948, a jeszcze lepiej przeczytac europejskie
gazety co pisaly w roku 1978 w czasie przejecia wladzy przez Mullatow w Iranie,
dla nich to wygladalo jak pojedynek bokserski miedzy USA-Cartnerem( Gothiatem) a
a biednym Khomeni ( Davidem) i nikt cos nie potrafil dojrzc co bedzie potem...bo
potem ich nie interesuje, czekaja na nastepny pojedynek.

USA-latria

[indris]

Cały artykuł oparty jest na założeniu, ze USA mają prawo "urządzać świat" wg
swoich koncepcji. Ale tego założenia świat nie przyjmie.

problem w tym, że na półwyspie arabskim jest...

[zorianx]

... parę operetkowych mentalnie i faktycznie średniowiecznych królestw, stowrzonych przy udziale Impeium Brytyjskiego, które prosperują dzięki ropie, taki układ korzytny jest dla zachodu, masy arabskie a przynajmniej najaktywniejsza ich część chciałaby wspólnego państwa Kalifatu...
Amerykanie i Brytyjsczycy chcą zachować korzytny dla nich stan obecny, bo alternatywą jest ropa po 50 dolców i silne państwo z kalifem Bin Ladenem którego pierwszym zadaniem było by zniszczenie Izraeala a drugim islamizacja europy... ;-))))) ale będzie wesoło... a demokracja, prawa człowieka to zwykłe frazesy ideologiczne.

Tak pozatym , przy czyim udziale stworzono

[Gość: jarek-Zyd]

partie Bath a potem wielka islamska demokracje w Iranie.