Co robiłeś 11 września 2001?

[Gość: PAL]

To był jeden z najlepszych dni w moim życiu. Cieszyłem ze zwycięstwa
ucięmiężonych, i współczułem im dzielnych synów narodu którzy oddali swe życie
w obronie praw swojego narodu i wolności.

[Gość: iman]

Właśnie wracałam samochodem z Zakopanego, razem z bratem, słuchamy radia a tam,
że jedna z wież WTC się pali, mieliśmy problem bo nam radio "zanikało",
słuchaliśmy tych strzępków wiadomości i nie chciało nam się wierzyć i byliśmy
coraz bardziej przerażeni. Po powrocie do domu zobaczyliśmy wszystko dokładnie
w TVN 24, to było straszne, nie zapomnę tego dnia do końca życia.

[komandor0]

Byłam w Turcji, w Ankarze. Wróciłam do hotelu i włączyłam TV, kanał BBC. Było
jakieś 5 minut po pierwszym wybuchu. Potem siedziałam gapiąc się w ekran parę
godzin, coraz bardziej się bojąc i czekając na męża, który pracował w fabryce
lotniczej TAI pod Ankarą, gdzie produkują F-16. Obok tej fabryki jest baza
wojsk lotniczych. Mąż opowiadał mi później, że prawie natychmiast jak tylko
stało się jasne,że to nie wypadek, F-16 wystartowały.
Przez kilka następnych dni, które jeszcze spędziliśmy w Ankarze czuliśmy się
strasznie, bardzo silnie odczuwaliśmy oddalenie od kraju.
Do tej pory, gdy myślę o 11 wrześnie czuję, tak jak wtedy gdy w TV
obserwowałan "na żywo" uderzenie drugiego samolotu, niemal fizyczny ból.

[Gość: Iza]

Wydaje mi się, że to jakieś fatum ale zawsze gdy dzieje się coś tragicznego
przebywam w Belgii. Tak było 11 września, gdy spadła Columbia i tydzień temu
gdy wybuchła wojna.Ponieważ znam tylko angielski w hotelach, w których się
kwateruję musi być CNN i BBC. Boję się myśleć co się stanie następnym razem.

[Gość: !!!]

to musi byc denerwujace nac angielski w hotelach, jaki znasz w metrze?

kupe

[Gość: juzwa]

[Gość: Krystyna]

< Zwiedzalam zamek w Wersalu z kolezanka, ktora do mnie przyjechala z Polski.
< Zadzwonili mi na komorke z pracy, myslalam, ze to glupi zart; chwile potym
otrzymalam telefon od corki z ta sama wiadomoscia, a nastepnie widzialam
dookola turystow z telefonem przy uchu...zrozumialam, ze to jest prawda...
Ale tak naprawde doszlo to do mnie, jak chwile potem zatrzymalismy sie
w "bistro" i zobaczylam na ekranie wlaczonego telewizora kleby dymu....Przy
stolikach siedzieli milczacy ludzie, a mnie lecialy lzy...

[Gość: charlie]

Ja 11 września 01 byłam na blauce razem z koleżanką. Ten straszny dzień
spędziłam pod ratuszem w Poznaniu aż ktoś nagle powiedział, blisko nas, dlatego
usłyszałam, że zawaliły się wierze WTC, że tysiące ludzi nie żyją. Nie bardzo
wiedziałyśmy o co chodzi, zaczęłyśmy się nabijać, a potem przestraszyłyśmy się.
Pamiętam, że żałowałam tych ofiar. Zawsze kiedy ginie człowiek jest mi przykro,
a teraz było ich tak wielu. Za to wkurzył mnie ten cały medialny szum. Zamiast
minuty ciszy dla uczczenia śmierci ofiar były dni i godziny krzyku, kolorowych
pamiątek, filmów. Z ofiar zrobiliśmy światowych bohaterów, z Amerykanów
pokrzywdzony naród. Takimi samymi bohaterami powinni być pozabijani przez
żołnierzy Serbowie, ofiary pokojowych misji w Afganistanie, zamordowane
Wietnamskie dzieci. Teraz, w rocznicę tego dnia wyłączam telewizor, radio.
Zapalam tylko świecę pod ambasadą i chwilą ciszy oddaję cześć tym co zginęli. I
moim zdaniem tak powinni postępować wszycy.

[kaye]

Pamietam bardzo dobrze ten dzien.
Spedzalam urlop na Sycylii i tego wlasnie dnia zwiedzalam Palermo. Bylam
nieswiadoma, ze ta tragedia miala miejsce az do godzin wieczornych, kiedy
zadzwonilam do domu. Potem cala noc spedzilam wsluchujac sie w wiadomosci BBC w
radiu. Poniewaz nie mialam telewizora, walace sie wieze zobaczylam dopiero po
powrocie do Polski w jakims filmie dokumentalnym.
Po kilku dniach zwiedzalam Taormine, gdzie bywa mnóstwo turystów amerykanskich.
Na wystawie kazdego sklepu, baru wywieszono napisy po angielsku, w których
wyrażano współczucie i sympatię wszystkim Amerykanom. Był to piękny gest.

[Gość: sylaba76]

Byłam na wstępnych badaniach lekarskich do nowej pracy, ale nie dlatego zapamiętam ten dzień do końca życia...

Myślałem o milionach pomordowanych ludzi.

[Gość: Tomson]

O kilku milionach ofiar Amerykańskiej interwencji w Wietnamie, o setkach
tysięcy ofiar wspieranych przez Amerykanów bojówek w Indonezji,Hondurasie i
Nikaragui. O najgorszym powojennym ludobójcy Polpocie (Stalin to przy nim
pikuś), któremu Amerykanie pomagali dojść do władzy by dokopać Wietnamowi. O
umierających z powodu skarzenia zubużonym uranem Serbach i Irakijczykach. O
milionach głodujących przez embargo dzieci w Iraku, które ośmieliły się
zamieszkiwać na "amerykańskiej" ropie. O doprowadzonych do ruiny przez
amerykański model gospodarki krajach Europy Wschodniej.
A gdy ułyszałem że Amerykanów spotkała tragedia, jakiej nikt na świecie nie
może sobie nawet wyobrazić...

[Gość: A.D.]

>> Rozmyslalem o zbankrutowanej polityce zagranicznej Stanow i jej oczywistych
owocach. Dzisiaj rozmyslam nad tym, ze to, co sie wydarzylo wowczas, niczego
politykow tego kraju nie nauczylo, poza stworzeniem...'bezpieki' dla
ograniczania juz i tak watpliwych praw cywilnych w tym kraju.

[Gość: dorota]

Bylam wtedy w gorach w Austrii, zreszta z moja ciotka, ktora mieszka od wielu
lat w Nowym Jorku...dowiedzialysmy sie bedac w gorskiej chacie, gdy ludzie
prowadzacy maly barek, zawolali nas, bo slyszeli ze mowimy po angielsku i
poprosili zebysmy im tlumaczyli o co chodzi. Na poczatku wydawalo nam sie ze to
jakis film...szok!!!potam reszte pobytu wlasciwie spedzilam w hotelu ogladajac
cnn. Ciocia wracala samolotem do Nowego Jorku w kilka dni po ataku...ale nie
bala sie, za to ja sie bardzo o nia denerwowalam. Potem dzwonila i opowiadala
co sie dzieje, ze prawie kazdy z jej znajomych kogos tam stracil, moja inna
ciocia tez mieszkajaca w Nowym Jorku, pracowala w World Trade Center, ale udalo
sie jej przezyc...

[Gość: AWW]

Byłem w pracy, tam dotarły do nmie pierwsze, bardzo niedokładne informacje.
Potem powrót do domu (ponad godzinna jazda autobusem). Dopiero w mieszkaniu
zorientowałem się, co się stało.
Pierwsza myśl: genialnie prosty plan ataku!
Druga: nie do powtórzenia.
Trzecia: zemsta będzie siedemdziesiąt i siedemkroć...
Świadomość, że coś się zaczyna, nowa jakość stosunków międzynarodowych. Nowa,
świecka tradycja popkultury.
To w zasadzie wszystko. Po XX wieku takie fajerwerki nie robią większego
wrażenia.

[Gość: luxer]

yłem w WC, mialem rozwolnienie......

redakcja napisała:

> Kizny sfotografował pasażerów nowojorskiego metra tuż przed pierwszą rocznicą
> 11 września. Opowiedzieli mu, co robili w tamten wtorek, czego się boją,
> czego by chcieli. A jak Ty wspominasz tamten dzień?

[tymon10]

to cąłkiem tak jak ja

Gość portalu: luxer napisał(a):

> yłem w WC, mialem rozwolnienie......
>
> redakcja napisała:
>
> > Kizny sfotografował pasażerów nowojorskiego metra tuż przed pierwszą roczn
> icą
> > 11 września. Opowiedzieli mu, co robili w tamten wtorek, czego się boją,
> > czego by chcieli. A jak Ty wspominasz tamten dzień?

robiłem kupę

[tymon10]

byłem w kibleku i xrobiłem kupę... taaaką wielką!!!!!

redakcja napisała:

> Kizny sfotografował pasażerów nowojorskiego metra tuż przed pierwszą rocznicą
> 11 września. Opowiedzieli mu, co robili w tamten wtorek, czego się boją,
> czego by chcieli. A jak Ty wspominasz tamten dzień?

[fredzio54]

11.9.2001 wjdzie do historii jako koniec wladzy Muzelmaskie Arabskie na swiecie
uratowano ciwilizacje sachodnaja !
Konie Arabstwo Amen Izrael

[Gość: iga]

Byłąm na grzybach. trzeci miesiąc ciązy. Starch, płacz, mój syn nie może iść
na wojnę.

Miałem nadzieję że dzięki temu dwa najbardziej

[pstateista]

chujowe twory łażące jeszcze po ziemi, czyli amerykańscy faszyści i islamscy
fanatycy, wyrżną się na wzajem i uwolnią nasz świat od swojej jebanej obecności!

Śledziłem informacje z Czeczenii

[Gość: wojciech]

11 września 2004 roku śledziłem informacje napływające z Czeczenii gdzie rząd
rosyjcki za zgodą dużych mocarstw w tym USA precedensowo przywracał demokrację
i wartości europejskie.

[lala24]

11 wrzesnia 2001...10 wróciłam z mini wakacji w szwecji...a 11...oglądałam tv i
równocześnie rozmawiałam przez telefon z ,,miłością mojego zycia,,....myślałam
ze to jakiś film...zdziwiłam sie tylko ze na cnn...z jednej strony to był jeden
z najszczesliwszych dni ( ze względu na oświadczyny mojego faceta) z drugiej
jeden z tragicznieszych.....ani miłośc ani wieze nie przetrwały.

[Gość: vik]

redakcja napisała:

> Kizny sfotografował pasażerów nowojorskiego metra tuż przed pierwszą
rocznicą
> 11 września. Opowiedzieli mu, co robili w tamten wtorek, czego się boją,
> czego by chcieli. A jak Ty wspominasz tamten dzień?

Siedziałem w domu i kułem do egzaminu na studia. Chciałem trochę odetchnąć,
więc włączyłem TV na Wiadomości o 15.00. Nie wyglądało to specjalnie grożnie,
mówili coś o samolocie, który uderzył w WTC, ale nie było jeszcze mowy o
zamachach... Nauczony, by nie ufać publicznej TV (Wiadomości zresztą skończyły
się 0 15.10) przełączyłem na CNN. Przez kilka (kilkanaście?) minut, nudząc się
coraz bardziej, wpatrywałem się w ekran i słuchałem komentarza, gdy nagle
BUUUM! - drugi samolot uderzył w WTC. Dziennikarze CNN, zajęci rozmową, nawet
go nie zauważyli! dopiero po kilkudziesięciu sekundach zaczeli pokazywać
powtórki...
Przy telewizorze siedziałem do póżnej nocy, o nauce nie było już mowy.

[Gość: 21]

Naprawiałem u kolegi samochód ,wyniósł mały tv i widzielismy chyba na tvn o ile
dobrze pamiętam cały przebieg zamachu

[Gość: rado]

ja 10 wrzesnia 2001 bylem w wtc. przesiadalem sie tam na inna linie metra. a
lecialem do LA nia szczescie nie tym samolotem ktory porwano. troch szczescia
jednak mialem. wrocilem do nyc 22 wrzesnia i widzialem tlace sie zgliszcza i
widzialem ludzi niesamowice przybitych i smutnych.
pozdrawiam rado

Co robiłeś 11 września 2001?

[brooklyn44]

Akurat wychodziłem z domu i w TVP zaczęły się wiadomości o 15.00. Spikerka
podała, że od kilku minut płonie szczyt jednej z wież WTC, prawdopodobnie
zahaczonej o samolot i...tyle. Momentalnie przełączyłem na CNN i nie wyszedłem
jeszcze z szoku na widok status quo, jak drugi samolot uderzył w wieżę
sąsiednią. Polska TV w ciągu tych wydarzeń oferowała program godny swego
poziomu. Ok. 16.30 - gdy runęła druga z wież, na "1" toczyła się jakaś debata
przedciążowa, na "2" zaś rolnik z Podkarpacia zachwalał nową metodę nawożenia
rzepaku, czy innej ziemorośli. "A to Polska właśnie..."

[Gość: z daleka]

Tel-Aviv.Bylem w pracy. Nagle dzwoni moj syn i mowi :Tato wejdz do internetu
CNN - cos sie stalo w NY. Prawdopodobnie sportowy samolot rozbil sie o jeden
z "blzniakow". Z niedowierzaniem zaczelismy sledzic wydarzenia. To byl szok,
to jest nadal szok. Terroryzm jest najwiekszym zagrozeniem dla ludzkosci, choc
brzmi to naiwnie.

[Gość: oHa]

Ja byłam gówniarą - miałam 11 lat.
Poszłam kupić sobie BravoGIRL bo mi się nudziło. Jak wróciłam, mama przerażona
patrzyła w telewizor. Nie było jeszcze TVN24 a teraz podłączyli - dziwiłam
się, po co.
Poszłam do siebie, zobaczyłam co jest w TV ale nic ciekawego nie było, więc
zostawiłam na TVN24 żeby zobaczyć o co chodzi. Ale mam podzielną uwagę, więc
czytałam i równocześnie wysłuchałam w tv "KATASTROFA!!! TRAGEDIA!!!". Wtedy
już wyłączyłam tv i na następny dzień mama mi wszystko opowiedziała.

[Gość: Paweł]

Zapieprzałem na poligonie.

[obdarzony]

redakcja napisała:

> Kizny sfotografował pasażerów nowojorskiego metra tuż przed pierwszą rocznicą
> 11 września. Opowiedzieli mu, co robili w tamten wtorek, czego się boją,
> czego by chcieli. A jak Ty wspominasz tamten dzień?

Leciałem samolotem jako pasażer. Wtargnąłem do kabiny pilotów, zarżnąłem ich i
przejąłem stery. I sami widzieliście, co dalej.

[rispetto]

Tego dnia byłem na wakacjach w Jordanii (Aquaba) Akurat kończył się cudowny
dzień nurkowania na fantastycznej rafie koralowej, gdy poszliśmy do sklepu po
zakupy. Już w drzwiach dało się odczuć, że coś jest nie tak. Do tego momentu
Arabi okazali się wyjątkowo przyjacielsko i spontanicznie usposobionymi ludźmi,
więc zdziwiło mnie to takie sztuczne zachowanie. Jeden ze sprzedawców wskazał
ręką na ekran telewizora i kątem oka zobaczyłem jakieś samoloty uderzające w
budynki. W pierwszej chwili myślałem, że to jakiś film, ale już po kilku
sekundach uświadomiłem sobie, że na dole widzę znaczek CNN Breaking News. To
nie był film. Radość z cudownych wakacji nagle prysła. Smutny był widok
uciekających w popłochu Amerykanów, którzy udawali się bądź to do Izraela
(Eilat), bądź to do Egiptu. Nagle zrobiło się pusto i ponuro. Arabowie też byli
przygnębieni i nieprawdą jest, że cieszyli się z nieszczęścia Ameryki.
Jechaliśmy później przez całą Jordanię oraz Syrię i w trakcie wielu spotkań
nigdy nie usłyszałem stwierdzeń w stylu "A dobrze im tak !". Nie lubią w
większości Ameryki, ale współczucie było powszechne.
Zaraz po ataku przestraszyliśmy się oczywiście całej sytuacji, tym bardziej, że
dochodziły do nas najbardziej fantastyczne plotki o sytuacji na świecie. Całe
szczęście, że mogliśmy zadzwonić do domu i uspokoić rodziny. Z wielkimi obawami
położyliśmy się spać i wyczekiwaliśmy z niepokojem następnego dnia.