ZBOMBARDUJE WAS !!!

[Gość: Aynur]

......nowymi wiadomosciami.

Po angielsku:
http://www.larouchespeaks.com/

Po niemiecku:
http://www.bueso.de/seiten/larouche/lyndon.htm

Po polsku:
http://szukacz.icm.edu.pl/Szukaj/Szukaj.aspx?q=Lyndon+LaRouche&ct=polska !!!

http://www.larouchepub.com/polish/biul/2001/01biul29.html

http://www.larouchepub.com/polish/biul/str01.html !!!


27.07.2001, nr 28 Dalszy spadek produkcji przemysłowej w Stanach
ZjednoczonychLaRouche ostrzega przed wojną Dane o produkcji przemysłowej w
Stanach Zjednoczony w drugim kwartale bieżącego roku pokazują po raz kolejny
załamywanie się realnej gospodarki w tym kraju. Według raportu zarządu Banku
Rezerw Federalnych spadek ten w drugim kwartale b.r. przedstawiał się
następująco (porównanie drugiego kwartału b.r. z pierwszym kwartałem w stosunku
rocznym)Sektor przemysłu Spadek produkcji (%)
Maszyny elektryczne -21,3
Sprzęt telekomunikacyjny -20.0
Półprzewodniki i inne komponenty elektroniczne -27.3
Maszyny i sprzęt przemysłowy -12.2
Produkcja przemysłu zbrojeniowego i na potrzeby badań kosmicznych -3.0
Kamień, glina i szkło -7.2
Druk i papier -9.9
Guma i plastik -6.4
Tkaniny -15.9
Sprzęt dla elektrowni -6.0
Sprzęt dla gazowni -25.3
Jednocześnie amerykański departament handlu opublikował raport, według którego
nowe zamówienia na trwałe dobra były w czerwcu b.r. o 22.7% niższe w porównaniu
z czerwcem 2000 r. Fakt, że od lipca 2000 r. aż 727 tys. osób utraciło pracę w
przemyśle jest dodatkowym wskaźnikiem obrazującym opłakany stan tej branży
amerykańskiej gospodarki. Spowolnienie amerykańskiej gospodarki postrzegane
jest w wielu krajach jak bomba zegarowa.„Świat znajduje się na krawędzi kryzysu
finansowego o wiele gorszego od paniki w 1998 r., szczególnie ze względu na
słabą gospodarkę amerykańską" - napisał w specjalnym raporcie o tzw. nowych
gospodarkach brytyjski tygodnik „The Economist". Autorzy raportu zauważają, że
obecny kryzys, którego przykładem jest m.in. Argentyna, położy wkrótce kres
aroganckim wypowiedziom amerykańskiego sekretarza skarbu, Paula O’Neila. Raport
zaczyna się od analizy sytuacji w Argentynie i Turcji, następnie
stwierdzają: „Choroba rozprzestrzenia się coraz szybciej. Waluty i rynki
finansowe przeżywają upadki w krajach tak odległych od siebie jak Afryka
Południowa, Polska czy Singapur. W Europie najbardziej zagrożona jest Polska,
Węgry i Czechy ze względu na wysoki deficyt handlowy. ". Stosowana przez Alana
Greenspana strategia ratowania sytuacji poprzez obniżanie stóp procentowych
jedynie pogarsza sytuację i wzbudza coraz częstszą krytykę. Znany komentator i
ekonomista, Henry Kaufman porównał go nawet do „kobiety, która nie potrafi
powiedzieć nie". LaRouche ostrzega przed wojnąW czasie transmitowanej z
Waszyngtonu przez Internet konferencji 24 czerwca amerykański ekonomista,
L.LaRouche, wyraził przekonanie, iż ani administracja amerykańska, ani też
rządy Europy zachodniej nie są przygotowane do rozwiązania obecnego kryzysu
finansowego, a prezydent George Bush całkowicie ignoruje problemy gospodarki
światowej. W kontekście dyskusji o konsekwencjach krachu fiansowego LaRouche
ostrzegł przed zagrożeniem wojną na Bliskim Wschodzie. Stwierdził, iż „za
Arielem Sharonem stoją ludzie, którzy w razie jego śmierci w rezultacie
zamachu, okazaliby się nawet gorsi" i nie zawahaliby się wykorzystać broń
jądrową w wojnie religijnej, która może rozprzestrzenić się na kontynent
eurazjatycki. „Wojna taka nie będzie tworem Izraelczyków, a na pewno nie
Arabów, którzy nie chcą wojny. Manipulacje, które mają doprowadzić do wojny na
Bliskim Wschodzie, pochodzą z Wielkiej Brytanii, Australii i Stanów
Zjednoczonych. Tacy ludzie jak Zbigniew Brzeziński, przekonani są, że jedynym
sposobem na powstrzymanie współpracy gospodarczej między Chinami, Rosją, Indią
i innymi państwami Eurazji jest rozpętanie wojny między Islamem a Zachodem. Jak
to uczynić? Poprzez sprowokowanie wojny na Bliskim Wschodzie". LaRouche
podkreślił jeszcze raz, że jedynym rozwiązaniem kryzysu jest realizacja
eurazjatyckiego mostu lądowego w ramach nowego systemu monetarnego Bretton
Woods. Wdrożenie tego programu wymagać będzie jednak, według LaRouche’a,
powstania w Stanach Zjednoczonych nowej grupy liderów, która odrzuciłaby
partykularne interesy i skoncentrowała się na obronie idei wspólnego dobra, jak
to miało miejsce w czasie kampanii o zachowanie szpitala ogólnego w południowym
Waszyngtonie. „Jeśli Amerykanie zobaczą, że istnieją liderzy, którzy nie
poddają się, tak jak wielu dobrych demokratów poddało się w walce o szpital w
Waszyngtonie, czy też w kampanii o uratowanie ustawy o prawie do głosowania z
1964 r., świat zacznie zwracać uwagę na to, co robią Stany Zjednoczone. Wiem,
że tak się stanie, ponieważ znam sytuację międzynarodową. Wiele osób
reprezentujących elity innych państw zwraca się do mnie: Niech Pan coś zrobi,
by sytuacja w Pana kraju polepszyła się! Apeluję dziś do Was, byście pomogli mi
w tym przedsięwzięciu" – zakończył LaRouche swoje przemówienie. 03.08.2001, nr
29 Powstrzymaj wojnę! Poniższy komunikat został opublikowanych przez komitet
wyborczy Lyndona LaRouche’a 2 sierpnia br.Istnieje coraz większe
niebezpieczeństwo, iż Izrael zamierza posunąć się poza obecną kampanię
systematycznych zamachów i zainicjować inwazję tzw. „terytorium A",
znajdującego się obecnie pod kontrolą władz palestyńskich. W tej sytuacji Stany
Zjednoczone i rządy innych państw powinny podjąć natychmiastowe środki, by
zmusić rząd izraelski do stanu samo kontroli. Prezydent George W.Bush dysponuje
środkami umożliwiającymi zorganizowanie międzynarodowej inicjatywy, która
doprowadziłaby do oczekiwanych rezultatów; powinien wykorzystać swój autorytet
i dostępne mu zasoby, aby osiągnąć ostateczne rozwiązanie
konfliktu.Porozumienie w tej kwestii między poszczególnymi rządami wynikać
powinno ze zrozumienia konsekwencji fiaska kroków podejmowanych w celu
powstrzymania obecnej izraelskiej lawiny wojny zanim za późno będzie na
powstrzymanie ogólnej wojny religijnej na kontynencie eurazjatyckim. Prowadzona
obecnie przez rząd Sharona kampania zamachów jest oczywistym naruszeniem
porozumień mających powstrzymać zbrodnie wojenne, zaadaptowanych w czasie
procesów w Norymberdze po drugiej wojnie światowej. Jednakże należy podkreślić
fakt, że obecne działania rządu Izraela są nie tylko kryminalne, ale co gorsza,
powodują, iż rząd ten coraz bardziej pogrąża się w kryminalny stan umysłu,
powodujący coraz większą skłonność do czynienia lub prowokowania nawet gorszych
zbrodni przeciwko ludzkości na coraz szerszym terytorium.Należy też podkreślić,
że prawdziwymi autorami obecnego konfliktu nie są ani mieszkańcy Izraela ani
Arabowie, ale wyznawcy doktryny Brzezińskiego i Huntingtona, pragnący wybuchu
sprowokowanej przez Izrael ogólnej wojny religijnej, która miałaby zniszczyć
obecny trend współpracy gospodarczej w Eurazji. Chociaż to oni są prawdziwymi
zbrodniarzami, należy jednak nie dopuścić, by Izrael dał się wykorzystać do
rozpalenia powszechnej wojny religijnej. Stany Zjednoczone i ich sojusznicy
posiadają środki, aby powstrzymać wojnę. Kiedy pojawią się ofiary „wojny
religijnej" sprowokowanej przez zajścia w Izraelu, powstrzymanie ludobójstwa
może okazać się niemożliwe na wiele dziesiątek lat.
Lyndon LaRouche

Krach na Wall Street już w sierpniu?

[Gość: Aynur]

07.08.2001, nr 30
Krach na Wall Street już w sierpniu?
Polska w obliczu zagrożenia

„Główny strateg przewiduje krach na Wall Street" – pod takim tytułem ukazał się
3 sierpnia w niemieckim dzienniku „Die Welt" artykuł przewidujący załamanie się
giełdy nowojorskiej na początku sierpnia b.r. Autor artykułu, Albert Edwards,
główny strateg Dresdner Kleinwort Wasserstein, branży inwestycji Dresdner Bank,
utrzymuje, że krach na Wall Street doprowadzić może do spadku indeksu Dow Jones
o 20%, czyli 2 000 punktów, powodując w ten sposób finansowe trzęsienie ziemi
na rynkach światowych.
Edwards podkreśla, że w przeszłości nigdy nie podawał tak dokładnej daty
krachu, gdyż nie miał wystarczających argumentów, by określić czas załamania
się rynków. Jednakże obecnie sytuacja jest inna: 7 sierpnia rząd amerykański
poda do wiadomości dane dotyczące produkcji w drugim kwartale b.r., co
spowoduje poważny szok. Dane te poddadzą w wątpliwość politykę gospodarczą
Stanów Zjednoczonych, w tym politykę monetarną Alana Greenspana. Udowodnią one,
że tzw. amerykański cud gospodarczy był jedynie fikcją, sfinansowaną przez
amerykański Bank Rezerw Federalnych. Będzie to „ostatni gwóźdź do trumny nowej
gospodarki" – napisał Edwards – „będzie to dynamit dla rynków, inwestorzy
przeżyją szok".
W piątek, analiza Edwardsa została szeroko rozpropagowana na arenie
międzynarodowej. Agencja Reutersa zacytowała słowa niemieckiego
eksperta: „Inwestowanie w amerykański cud będzie postrzegane jako gorzki żart.
Rynki będą w sierpniu zmuszone stanąć w obliczu nieprzyjemnej rzeczywistości".
Analizę Edwarda potwierdził amerykański ekonomista, James Galbraith, w czasie
spotkania w Australii zorganizowanego przez Whitlam Institute. Galbraith
przyznał bez ogródek, iż amerykański balon wkrótce pęknie, a jedynym remedium
na kryzys jest nowa architektura finansowa na wzór Bretton Woods.
Galbraith wyraził obawę, że apel o nowy system Bretton Woods być może jest zbyt
optymistyczny, gdyż niewielu jest kompetentnych ekonomistów, którzy
wiedzieliby, jak taki system powinien funkcjonować. Powiedział jednak,
że „należy mimo wszystko zbudować system, oparty na zasadzie, według której
każdy kraj ma prawo i obowiązek kontrolować przepływ kapitału na swoim
terytorium, gdyż może on potencjalnie mieć charakter destabilizujący. Takie
kraje, jak Chiny, India i Brazylia mają na tyle duże terytorium, by regulować
swój rynek. Prawdziwy problem powstaje w mniejszych krajach. Inwestorzy nie
widzą różnicy między Tajlandią, Malezją czy Indonezją. Zjeżdżają się do Azji, a
potem nagle wyjeżdżają. Potrzebny jest więc regionalny system stabilizujący". W
komentarzu na temat propozycji Japonii dotyczącej Azjatyckiego Funduszu
Monetarnego, Galbraith potwierdził, iż taki system byłby rozwiązaniem, ale
niestety nie został utworzony z powodu sprzeciwów Stanów Zjednoczonych, które
uznały go za konkurencję dla MFW. „Ale to właśnie było wystarczającym powodem,
by taki fundusz utworzyć" – dodał amerykański ekonomista.
W Stanach Zjednoczonych trwa niekorzystny trend utraty miejsc pracy. Według
kalifornijskiej firmy Challenger, Gray and Christmas, zajmującej się
pośrednictwem pracy, w lipcu br. roku liczba zwolnionych osób wzrosła o 65% w
porównaniu z czerwcem b.r.. Jest to największy miesięczny stopień utraty miejsc
pracy od 1993 r., kiedy firma zaczęła gromadzić dane na ten temat. Według prasy
kalifornijskiej tzw. Dolina Krzemowa, znana jako kolebka nowej technologii
komputerowej, przeżywa panikę z powodu zwolnień określanych jako „największy
kryzys w historii, który wydaje się nie mieć końca". Według raportów prasowych
sytuacja wygląda następująco
(liczba zwolniony dotyczy całego kraju, a nie tylko Kalifornii):
Firma Zwolnienia w 2001 Procent zatrudnionych (%)
3Com 4,200 46
Applied Materials 1,000 brak danych
Cisco Systems 8,500 12
Hewlett-Packard 10,770 13
Intel 5,000 6
JDS Uniphase 16,000 53
LSI Logic 450 brak danych
Maxtor 1,500 18
Nat'l Semiconductor 1,100 10
Oracle 900 brak danych
Sanmina 7,200 30
SGI 2,500 38
Solectron 20,700 23
Zwolnienia te mają wpływ na inne działy gospodarki, wydatki na dobrea
konsumpcyjne i usługi. Coraz mniej jest też firm pośrednictwa pracy, gdyż
liczba poszukujących stale rośnie, natomiast brak jest nowych miejsc
zatrudnienia.

Chub niedlugo Stanom bedzie "Kirdyk" ;-)))

[Gość: Misza]

Zobaczymy co bedzie dalej. Na razie nic nie wiadomo. Teraz w USA depresja u
ludzi co doprowadza do spadku w gospodarce. Ale jezeli tendencja bedzie sie
rozwijala... no wowczas naprawde KIRDYK
POzdrawiam.
Misza

[Gość: Aynur]

Do tego musi paru amerykanskich zolnierzy zginac.
Co bedzie gdy sie dowiedza za pare lat, ze niepotrzebnie walczyli, tzn nie z
przeciwnikiem
Pozdrawiam

Polska w obliczu zagrożenia

[Gość: Aynur]

Polska w obliczu zagrożenia

Według londyńskiej agencji Economist Intelligence Unit (EIU) Polska, były model
wolnorynkowych reform, powoduje obecnie niepokój wśród zagranicznych inwestorów
i ekspertów finansowych. Przyczyną tego jest fakt, iż rząd polski oczekuje w
bieżącym roku 14 mld dolarów kredytów zagranicznych, a w przyszłym roku ponad
15 mld, aby sfinansować deficyt budżetowy i deficyt w handlu zagranicznym.
Stawia to Polskę w szeregu tuż przed Turcją, która stara się o 10 mld dolarów w
bieżącym roku i 18 mld w przyszłym roku. W nieco gorszej od Polski sytuacji
znajduje się Meksyk, Brazylia i Argentyna.
Raport EIU stwierdza, że obecny rząd najprawdopodobniej nie przeżyje wyborów 23
września i niewiele czyni, by polepszyć sytuację. W ciągu ostatnich tygodni
złotówka spadła o 10%, co nie wystarcza, by zmobilizować eksport, stwierdzają
ekspercie EIU, a rosnące bezrobocie oddaje opłakany stan gospodarki. Niedawna
poprawka do budżetu zwiększa deficyt do 3,9% PKB, a napływ funduszy z podatku
dochodowego stanowi jedynie 42% oczekiwanej sumy, rzekomo z powodu
nieadekwatnego ściągania należności.
Polska nie jest jednak odosobniona, podkreśla raport. Inne kraje Europy
wschodniej przeżywają podobne kłopoty.

Komunikat prasowy nr1
wrzesień 2001
Największy kryzys oznacza też największą szansę.

LaRouche apeluje o eurazjatycki most lądowy.

Tegoroczna powódź spowodowała niewątpliwie ogromne straty materialne i
niewymierzalne cierpienia ludzkie. Jednakże niebezpieczeństwo o wiele
poważniejszej katastrofy, będącej konsekwencją dziesięciu lat błędnej polityki
gospodarczej opartej na neo-liberalnej propagandzie i globalizacji, zaczyna
dopiero teraz docierać do świadomości wielu ludzi, zafascynowanych
powierzchownym blichtrem wolnego rynku.
Polska znajduje się w równie opłakanym stanie jak Argentyna, Meksyk czy
Turcja. Dla osób potrafiących samodzielnie myśleć rzeczywistość ukrywana za
fasadą statystyki przedstawia się raczej pesymistycznie. Proces niszczenia
gospodarki, prowadzony zgodnie z podręcznikowymi zasadami wolnego rynku, wyraża
się na kilku płaszczyznach, z których wymienić wystarczy trzy najbardziej
oczywiste:
1. po pierwszej fatalnej dla polskiego przemysłu i rolnictwa fali terapii
szokowej zastosowanej przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy przy pomocy
L.Balcerowicza, wiara oparta na podręcznikowej ideologii, iż Polsce potrzebny
jest kapitał zagraniczny, by odbudować gospodarkę, umożliwiła wielu
zagranicznym molochom wykup resztek przemysłu, który najczęściej zredukowano do
prostych taśm produkcyjnych opartych na taniej sile roboczej. W raportach
statystycznych traktowano taki proces jako
ekspansję opartą na szerokich inwestycjach sprzyjających wzrostowi produktu
krajowego, chociaż w jego efekcie gospodarka Polski kurczyła się w szybkim
tempie. Nowi zagraniczni właściciele zazwyczaj zamykali jednostki pracujące nad
nowymi technologiami i modernizacją produkcji, w rezultacie czego tysiące
inżynierów i naukowców straciło pracę. Zyski z produkcji przelewali zaś na
zagraniczne konta unikając w ten sposób płacenia podatków, których przez wiele
lat i tak nie musieli płacić dzięki znacznym ulgom.
2. w celu zachęcenia zagranicznych inwestorów do lokowania kapitału na polskim
rynku podniesiono znacznie stopy procentowe, w rezultacie czego, po pierwsze,
powstrzymano formowanie się wewnętrznego kapitału i zwiększono koszty kredytów
dla przemysłu i rolnictwa, po drugie, doprowadzono do wzrostu zadłużenia
wewnętrznego.
3. Brak prawdziwego rozwoju rynku wewnętrznego i produkcji dóbr inwestycyjnych
spowodował jednostronną orientację na eksport. Jednakże w sytuacji upadku
tradycyjnych rynków dla polskiego eksportu na Wschodzie i Południu oraz
kłopotów gospodarczych na Zachodzie, spowodowanych narastającym szybko od lat
1997-98 kryzysem finansowym, taka polityka gospodarcza doprowadziła jedynie do
ogromnego deficytu handlowego.
Warto przypomnieć, co amerykański ekonomista, Lyndon LaRouche, kandydujący na
fotel prezydenta USA w 2004 r., powiedział 24 maja br. w czasie spotkania na
Politechnice Warszawskiej na temat obecnej sytuacji światowej, mającej
niewątpliwie wpływ na warunki w Polsce:
„Kryzys często oznacza też szansę na zmianę. Mamy dziś przed sobą wyjątkową w
historii nowożytnej możliwość zmiany na lepsze. Tak jak w przeszłości, ten
moment wielkiej szansy historycznej zawiera też element
niebezpieczeństwa. Świat stoi dziś w obliczu największego, najpoważniejszego
kryzysu finansowego w historii nowożytnej. Obecny system finansowy skazany jest
na zagładę, nic nie zdoła go uratować. Ale system finansowy to nie wszystko. To
tylko papier. Jeśli rządy stwierdzą, że papier ten nie ma znaczenia, to
przestanie on mieć wszelką wartość. (...) Cywilizacja europejska oparta jest na
bardzo ważnej zasadzie wspólnego dobra, zwanej też zasadą powszechnego
dobrobytu. W sytuacji bankructwa
systemu, według kodu moralnego, według prawa naturalnego, w przypadku
bankructwa państwa, czy systemu międzynarodowego, należy zmobilizować wszystkie
trzy strony dotknięte bankructwem. Po pierwsze, wierzycieli i dłużników, ale
nie są oni aż tak ważni. Po drugie, najważniejszy element – zasadę wspólnego
dobra. Jak wygląda sytuacja obecnie? Spójrzmy na Rosję, czy też Polskę, czy
jakikolwiek kraj europejski. Zacznijmy od faktu, że wszyscy obecnie są
bankrutami. Zapomnijmy przez chwilę o pieniądzach.
Zastanówmy się nad tym, jaki powinien być nasz główny cel. Mamy pewne
instytucje, które są kluczowe dla odpowiedniego funkcjonowania narodów i
państw. Rolnicy muszą produkować żywność. Przemysł musi produkować dobra.
Zakłady użyteczności publicznej muszą dostarczać usługi. Banki muszą
kontynuować swoją działalność. Dlatego też każdy naród musi wykorzystać zasadę
suwerenności narodowej, by poradzić sobie z bankructwem, ale przede wszystkim
utrzymać funkcjonującą i rosnącą gospodarkę, co wymaga odpowiedniego
zredukowania zobowiązań finansowych. Dlatego też uważam, że w obliczu kryzysu,
głównym obowiązkiem jest zachowanie zasady wspólnego dobra”.
Wypowiedziane przez LaRouche’a słowa odnoszą się do całego systemu światowego.
Ostatnim przejawem kryzysu finansowego jest upadek tzw. nowej gospodarki.
Począwszy od kwietnia 2000 r. po sierpień br. w samych tylko Stanach
Zjednoczonych wartość akcji firm należących do tej kategorii spadła o 10 bln
(sic) dolarów, co doprowadziło do masowych zwolnień i bankructw
przypominających lata trzydzieste.
Prawdziwe zagrożenie, również dla Azji i Europy, stanowi jednak ogromny balon
spekulacyjny powstały w rezultacie obrotu derywatami czyli instrumentami
pochodnymi, których wartość osiągnęła sumę 400 bln (sic) dolarów, trzydzieści
razy większą od wartości produktu krajowego wszystkich państw świata.
Zwiększenie świadomości powyższych faktów jest pierwszym krokiem w odpowiednim
kierunku. Następnym krokiem powinno być jak najszybsze zastosowanie remedium,
które Instytut Schillera przedstawił kilkakrotnie w Polsce w różnych
środowiskach. Oparte jest ono na nowym systemie Bretton Woods. Jego główne
cechy to:
- spisanie na straty zobowiązań finansowych wynikających z czystej spekulacji,
lichwy i podobnych operacji;
- zamiana pozostałych „legalnych” długów na długoterminowe linie kredytowe na
inwestycje w duże projekty rozbudowy infrastruktury i przemysłu w skali
krajowej i międzynarodowej;
- stworzenie systemu stałych kursów wymiany waluty w celu zagwarantowania
stabilnych podwalin dla inwestycji;
- odrzucenie błędnej polityki społeczeństwa post-przemysłowego, która rządziła
światem od lat 70-tych oraz powrót do aksjomatów rozwoju produkcji w celu
ustanowienia nowoczesnej gospodarki przemysłowej, opartej na klasycznym
systemie oświaty; zmiana ta konieczna jest w celu zaangażowania coraz większej
częśc

LaRouche o sprawcach ataku terrorystycznego na Amerykę.

[Gość: Aynur]

LaRouche o sprawcach ataku terrorystycznego na Amerykę.

Żaden kraj, oprócz Stanów Zjednoczonych, nie ma zdolności, by zorganizować to,
co wydarzyło się we wtorek. Oczywiście Prezydent nie ma z tym nic wspólnego. To
nie jest tego rodzaju prezydentura. Atak ten skierowany był w takim samym
stopniu przeciwko niemu, jak przeciwko wszystkim Amerykanom. Jednak istnieją
ludzie w służbach wywiadowczych, w służbach brytyjskich, amerykańskich i
izraelskich, którzy zdolni są, przy współpracy z wywrotowym elementem w
establishmencie wywiadu
amerykańskiego, w służbach bezpieczeństwa, do zorganizowania tego rodzaju
operacji. Nikt inny nie był w stanie tego zrobić. Trzeba przyjrzeć się
zdolnościom brytyjskim, izraelskim i amerykańskim, najprawdopodobniej
połączonym. Może w grę wchodzą inne elementy, ale są one marginalne. Ataku nie
zorganizował żaden kraj arabski, ani Osama bin Laden, bez względu na to, jak
bardzo ludzie chcą w to wierzyć. Bin Laden jest problemem, to prawda, ale nie
byłby on w stanie przeprowadzić takiej operacji. (...)
Nie ma jednak dowodów bezspornie wskazujących na to, kto jest odpowiedzialny
za atak. Jeśli nie wiemy dokładnie, kto to jest, i jeśli jest to element
wywrotowy posiadający tego rodzaju zdolności, porównywalne do zdolności
mocarstwa, to oznacza to, że wróg jest ciągle jeszcze wśród nas. Wróg ten nie
objawił swego oblicza, co oznacza, że zaatakuje jeszcze raz. Zaatakuje
Amerykanów i ich sposób myślenia. Stoimy w obliczu takiego niebezpieczeństwa.
(...)
Ważny jest kontekst wydarzeń. Po pierwsze, mamy do czynienia z całkowitym
rozkładem światowego systemu finansowego i monetarnego. Ostateczny krach może
nastąpić w ciągu zbliżających się tygodni. Jeśli nie zmienimy światowego
systemu finansowego teraz, nie przeprowadzimy reorganizacji upadłościowej,
krach nastąpi z wielką siłą. W tych warunkach, wywrotowe siły w Stanach
Zjednoczonych, przy współpracy z ludźmi z zewnątrz, zorganizowały tę operację.
Uderzą jeszcze raz. Wszystko to dzieje się w kontekście najgorszego kryzysu
monetarnego w nowożytnej historii światowej.
Tak wygląda niebezpieczeństwo. Kto myśli w sposób, który doprowadziłby do
powstania takiego planu ? Nie wiemy dokładnie, kto dokonał tego strasznego
aktu, ale wiemy, jaki jest sposób myślenia ludzi, którzy go zorganizowali,
którzy uważają, że służy on ich interesom. Są to ludzie myślący tak samo jak
Zbigniew Brzeziński, jak Józef Korbell (ojciec Madeleine Albright). Są to
ludzie, którzy wierzą w przesłanie książki H.G.Wellsa pt. „Open Conspiracy”
["Otwarta Konspiracja"],
która poświęcona jest teorii o tym, jak manipulować historią. (...)
Sprawcy ataku z pewnością kierowali się taką ideologią, czego przykładem było
specjalne seminarium zorganizowane w Nowym Jorku w 2000 r. przez Radę Stosunków
Międzynarodowych (instytucja związana z brytyjską agencją Royal Institute of
Foreign Affairs; grupa finansistów, polityków, ekspertów ds. stosunków
międzynarodowych przedstawiła na seminarium szereg scenariuszy reakcji na krach
finansowy, m.in. wprowadzenie stanu wojennego, reakcje w sytuacji usunięcia
prezydenta z jego stanowiska etc. – przyp.tłumacza ).
Odwet na Osama bin Laden i szukanie kozła ofiarnego w świecie arabskim jest
najgorszą reakcją na tragedię. To jest ostatnia rzecz, jaką powinniśmy zrobić.
Potrzebna jest nam zimna krew, zachowanie spokoju, poczucie odpowiedzialności,
ale w atmosferze zrównoważenia.

Komunikat prasowy nr2
wrzesień 2001
LaRouche o sprawcach ataku terrorystycznego na Amerykę.



"Celem tego aktu terroru jest sprowokowanie rządu Stanów Zjednoczonych do
szybkiego nieprzemyślanego działania. Zamiast tego potrzebna jest
międzynarodowa współpraca wszystkich rządów".
W czasie wywiadu dla ogólnokrajowego programu radiowego kierowanego z Salt
Lake City, dn. 11 września w godzinach porannych, kiedy do amerykańskiego
społeczeństwa zaczęły docierać pierwsze wiadomości o ataku na Centrum Handlu
Światowego w Nowym Jorku i Pentagon w Waszyngtonie, Lyndon LaRouche, kandydat
na fotel prezydenta USA w wyborach 2004 r. powiedział m.in., że atak ten miał
wyjątkowo szeroki
zasięg, był on czymś więcej niż jedynie aktem terroru, dlatego też "potrzebna
jest współpraca międzyrządowa w celu ustanowienia kontroli nad sytuacja".
LaRouche zaapelował do prezydenta Stanów Zjednoczonych, Georege'a Busha,
o "natychmiastowe nawiązanie kontaktu z prezydentem Rosji, W.Putinem, oraz
innymi kluczowymi przywódcami w Europie, Japonii i Chinach" w celu
opracowania "wstępnego porozumienia" między poszczególnymi rządami z myślą o
wprowadzeniu skutecznej kontroli nad sytuacja. LaRouche zaoferował swoja pomoc
w tym procesie.
Jeśli chodzi o najważniejsze pytanie, tzn. "Kto dysponuje środkami
umożliwiającymi zorganizowanie takiego skomplikowanego ataku przeciwko Stanom
Zjednoczonym?" - operacji, która według doświadczonych ekspertów ds.
bezpieczeństwa, przekracza możliwości "przeciętnej organizacji terrorystycznej"
ponieważ wymaga szerokich zdolności logistycznych i wielomiesięcznego szkolenia
militarnego, LaRouche powiedział: "Świat arabski nie ma ani środków do
zorganizowania czegoś takiego, ani też intencji. Są jednak ludzie, którzy chcą,
by Stany Zjednoczone zaangażowały się w wojnę przeciwko krajom arabskim. Ludzie
jak Samuel Huntington, autor książki "Zderzenie cywilizacji". Intencje ataku
maja podłoże geopolityczne".
Następnie LaRouche zwrócił uwagę na oczywista kwestie, która poruszyło kilku
przedstawicieli rządów europejskich i innych: "Co się stało z instytucjami
wywiadu, których zadaniem jest śledzenie tego rodzaju problemów?". Według słów
LaRouche'a, "mamy do czynienia albo z brakiem kompetencji, albo załamaniem się
całego systemu bezpieczeństwa, ponieważ tego rodzaju atak nie mógł wydarzyć się
bez poważnego przeoczenia ze strony służb bezpieczeństwa. Ludzie kierujący nimi
najwyraźniej nie spełnili swego zadania".
LaRouche podkreślił też, ze istnieją w Stanach Zjednoczonych grupy ludzi,
które chciałyby wykorzystać panikę wśród społeczeństwa amerykańskiego, by
wprowadzić stan wyjątkowy lub nawet rządy autorytatywne. Skomentował to w
następujący sposób:
"Powinniśmy - bez prowokowania paniki - jak najszybciej skorygować pewne
rzeczy. Stanom Zjednoczonym potrzebny jest nowy Franklin Roosevelt. Nie mamy
się czego bać, z wyjątkiem samego strachu. Wojen nie wygrywa się w panice czy
dzięki nieprzemyślanym odruchom; musimy zachować spokój. W ciągu zbliżających
się godzin samo istnienie Stanów Zjednoczonych będzie zagrożone. Wprowadzenie
stanu wojennego byłoby błędem. Trzeba wprowadzić lepsze środki bezpieczeństwa,
ale bez stanu wyjątkowego".
W końcowej części wywiadu odwołał się do fundamentalnych powodów obecnego
kryzysu: "Globalny system finansowy już wkrótce runie, proces rozkładu już się
rozpoczął. Znaleźliśmy się w obecnej opłakanej sytuacji z powodu złego
funkcjonowania naszych instytucji rządowych. Nikt nie śledził sytuacji; sami
jesteśmy odpowiedzialni za ten kryzys. Musimy teraz usunąć jego przyczyny".
Oprócz koniecznych zmian w amerykańskich instytucjach rządowych, LaRouche
przypomniał dyskutowany w wielu krajach zaproponowany przez niego nowy system
monetarny Bretton Woods, który powinien zastąpić beznadziejnie zbankrutowany
system oparty na Międzynarodowym Funduszu Walutowym. Zaapelował też o
realizacje w ramach nowego sprawiedliwego ładu gospodarczego takich programów
rozbudowy infrastruktury, jak np. eurazjatycki most lądowy, który umożliwi
osiągniecie "pokoju dzięki rozwojowi".
Pełny tekst wywiadu w j. angielskim znaleźć można na stronie:
www.larouchein2004.com
Osoby, które przeczytały ten komunikat, proszone są o jego szerokie
rozpowszechnienie wśród różnych grup społecznych, partii politycznych i mass
mediów.
Pobierz plik: Atak Na USA.doc
Kontakt z Instytutem S

“Trzeba zastrzelić kota sąsiadów”–

[Gość: Aynur]

20.09.2001, nr 32 “Trzeba zastrzelić kota sąsiadów”– komunikat Lyndona
LaRouche’a do społeczeństwa Ameryki Całodobowe wypieranie z mózgów przez takie
sieci telewizyjne jak CNN, zaczyna przekraczać wszelkie granice przyzwoitości.
Strach przez atakami terrorystycznymi i masowym ludobójstwem spowodował, że
ludzie z CNN, i nie tylko, zachowują się jak człowiek, który wraca z pracy i
stwierdza, że ktoś włamał się do jego domu, bierze więc strzelbę i uśmierca
kota sąsiadów. Kiedy jego żona mówi: „Henry, to tylko kot sąsiadów”, szaleniec
grozi jej: „Zejdź mi z drogi, bo jak nie to i ciebie zabiję”. Społeczeństwo
amerykańskie jest całkowicie zaskoczone masowym mordem zorganizowanym prze siły
wywrotowe w samych Stanach Zjednoczonych. Ponieważ żaden inny kraj nie ma
zdolności, aby zorganizować masowy atak tego rodzaju, jedynie pewne wywrotowe
elementy działające w ramach naszego establishmentu w siłach zbrojnych i
służbach bezpieczeństwa, mogły zaplanować taką operację. Ten masowy zabójca
jest włamywaczem i obecnie czai się w naszym kraju, przygotowując następny
atak, który z całą pewnością zamierza przeprowadzić. Musimy się bronić, bronić
nasz kraj przed tym wywrotowym elementem; wszelkie oskarżenia skierowane
przeciwko obcokrajowcom, którzy nie byliby w stanie przeprowadzić wtorkowego
ataku, czynią nasz naród jeszcze bardziej otwartym na ataki sił wywrotowych
znajdujących się tutaj i szykujących się do następnego ataku. Tchórzliwi
szaleńcy, jak np. ludzie z CNN, wolą usunąć kota, „z zemsty”, zamiast
zmobilizować się w celu obrony kraju przeciwko wrogom znajdującym się wśród
nas. CNN wyraża w ten sposób tchórzliwą postawę, którą w języku militarnym
określa się „atakiem na ślepo”: siedzący w okopie żołnierz, drżący ze strachu,
rzuca się prosto na karabin maszynowy wroga, „by skończyć ten koszmar”.
Nadszedł czas, by zagwarantować, iż doradcy prezydenta Busha nie przejęli
takiej właśnie postawy tchórza, który woli zlikwidować bezbronnych niewinnych
ludzi o ciemniejszym kolorze skóry, w różnych oddalonych krajach świata,
zamiast stanąć w obliczu przerażającego faktu, że zabójcze siły wywrotowe
czyhają w naszych szeregach i szykują się do kolejnego ataku. Czy tak bardzo
boimy się wroga, że wolimy udawać, iż nie istnieje i rewanżować się strzelając
do dzieciaka z sąsiedztwa bawiącego się plastikowym karabinem? Pozwólmy
prawdziwym generałom, reprezentującym tradycję generała Douglasa MacArthura,
przejąć pozycję doradców prezydenta. Eksperci myślący w
kategoriach „Mechanicznej pomarańczy” powinni wrócić do swoich biur, by poważni
profesjonaliści mogli opracować strategię zwycięstwa i obrony narodowej.
Ryzyko jakie niesie ze sobą zemsta Wszystkie wojny i agresywne ataki w historii
ludzkości zorganizowane w celu „rewanżu” czy „odwetu” okazywały się zawsze
najgorszą możliwą taktyką. Konsekwencją takiej polityki, szczególnie
prowadzonej pod pretekstem „wojen religijnych” była destrukcja państw, które ją
inicjowały. Rozważmy konsekwencje zastosowania broni jądrowej przeciwko
narodom, które wskazał niedawno weteran masowego ludobójstwa, Henry Kissinger,
przysłowiowy Rozpruwacz współczesnej dyplomacji. Według osób, które widziały go
w niemieckiej telewizji, kilka dni po ataku na WTC i Pentagon w czasie
konferencji prasowej na lotnisku we Frankfurcie, Kissinger wymienił Afganistan,
Irak, Syrię i Libię (być może jeszcze inne kraje), jako cele odwetu.
Zastanówmy się przez chwilę. Zadajmy pytanie: jaki będzie rezultat uderzenia
któregoś z tych państw, czy to z ograniczonym użyciem broni jądrowej, czy też
nie. Przestudiujmy tę kwestię na dwóch poziomach, po pierwsze, co oznacza
zastosowanie broni masowej destrukcji przeciwko krajom z listy Kissingera, przy
zastosowaniu broni jądrowej lub też bez niej; po drugie, szczególny efekt
zastosowania broni jądrowej. Ludzie na całym świecie wyrażają pełną desperacji
nadzieję, że Stany Zjednoczone zrezygnują z okropnego i długotrwałego „odwetu”
przeciwko narodom wybranym w sposób całkowicie arbitralny na ofiary obecnej
nawołującej do rozlewu krwi kampanii CNN. Świat zgodzi się posłusznie na
dokonywane przez Stany Zjednoczone okrucieństwa, gdyż boi się uczynić coś
więcej ponad delikatne apele o powściągliwość. Załóżmy, że Stany Zjednoczone
rozpoczną działania zgodnie z propozycją Kissingera. Załóżmy, że Amerykanie
zdołają spowodować okropną destrukcję ciemnoskórych narodów zamieszkujących
wymienione kraje. Kiedy to nastąpi, jaki będzie drugi krok? W międzyczasie,
światowy system monetarny i finansowy ulegnie dezintegracji w rezultacie
obecnej polityki Stanów Zjednoczonych i innych wpływowych państw. Problem
polega na tym, że oszukujący samych siebie idioci w USA trzymają się kurczowo
histerycznej wiary, że wprowadzenie środków dyktatorskich umożliwi im
uratowanie systemu. Wiara nie uczyni z Księżyca smacznego sera. Co więc stanie
się potem, człowieku? Rozważmy drugi scenariusz z wykorzystaniem broni
jądrowej. W tym przypadku można powiedzieć: „Nie mówi się o psychologii w domu
szaleńca!”. Od ataku na Hiroszimę i Nagasaki w 1945 r., a w jeszcze większym
stopniu od ukazania się we wrześniu 1946 r. apelu Bertranda Russella (rzekomego
pacyfisty i szalonego fanatyka ataków jądrowych) o „prewencyjny” atak bronią
jądrową przeciwko Związkowi Radzieckiemu, po kryzys rakietowy w 1962 r., świat
znajduje się w stanie terroru z powodu samego słowa „jądrowy”. Polityka i
ideologia świata została ukształtowana, na dobre i złe, przez strach jaki
wywołuje to słowo. Niektórzy ludzie byli na tyle szaleni, że chcieli usunąć
niebezpieczne jądro ze wszystkich atomów. Wszystkie aparaty polityczne i
popularne ideologie zostały nasączone dążeniem do usunięcia fuzji jądrowej i
innych zjawisk związanych z procesami jądrowymi, wszędzie i na zawsze .
Oczywiście osoby niezdolne do przeanalizowania swych własnych procesów
myślowych, tak jak np. ekipa CNN, skłonni będą przeoczyć niektóre rzeczy
czające się w butelce, gdzie mieszczą się ich nieświadome procesy umysłowe.
Zastosowanie obecnie broni jądrowej jakiegokolwiek typu otworzy puszkę Pandory.
Biada temu, kto zostanie obarczony odpowiedzialnością za jej otworzenie.
Problem polega na tym, że grupa ludzi posiadających wiedzę i odwagę, by
powiedzieć prawdę, jest niewielka, szczególnie w moim kraju. Dlatego też na
moje barki przypada rola przywódcy wśród liderów naszego kraju, i tych, którzy
zostali wybrani na liderów, a nie spełniają tej funkcji. Jeśli chodzi o obecny
światowy kryzys monetarny i finansowy, który określa tło wtorkowych wydarzeń,
wiele razy przed nim ostrzegałem. Wielu z Was odrzuciło moje ostrzeżenia, w tym
czołowi kandydaci na fotel prezydencki w 2000 r. Zrobiliście błąd, poważny
błąd. Teraz diabeł, przed którym Was ostrzegałem, jest tutaj. Wiem jak
moglibyśmy bezpiecznie wyjść z tego kryzysu. Nie wiem, kto należy do
zdradzieckiej grupy wywrotowców, kto dokonał ataku 11 września, ale wiem, że
możemy pokonać tych ludzi, jeśli pójdziemy po rozum do głowy. Obywatele naszego
kraju powinni znaleźć więcej odwagi. Powinni przestać żądać odwetu na ludziach,
których winy nie udowodniono. Powinni znaleźć odwagę, by stanąć w obliczu
faktów, których dotychczas nie mieli odwagi zauważyć. Wtedy, wspólnie,
odbudujemy nasz naród z obecnego przerażającego koszmaru. Ja mogę przedstawiać
różne propozycje; co z nimi zrobicie, zależy od Was. Możecie odrzucić moje
ostrzeżenia, ale nie zdołacie uciec od konsekwencji swojej własnej
nierozwagi.
A na początek, przestańcie oglądać CNN.

Lyndon LaRouche

"Celem tego aktu terroru jest sprowokowanie rządu Stanów Zjednoczonych do
szybkiego nieprzemyślanego działania. Zamiast t

Kto jest odpowiedzialny za atak 11 września.

[Gość: Aynur]

26.09.2001, nr 33 Kto jest odpowiedzialny za atak 11 września. Chociaż czołowe
mass media oraz rząd Stanów Zjednoczonych zdają się być całkowicie przekonane o
odpowiedzialności Osama bin Ladena za atak na Stany Zjednoczone 11 września,
wielu ekspertów i polityków wyraża jednak pogląd, iż jego rola (jeśli w ogóle
był zaangażowany w atak) była minimalna, gdyż osoby winne za tragedię miały
dostęp do środków i potencjału wywiadowczego o wiele szerszego, niż to czym
dysponuje ukrywający się w Afganistanie terrorysta. Przytaczamy poniżej kilka
wypowiedzi z ostatnich dni oddających charakter toczącej się obecnie
debaty.*Stephen Pelletiere, profesor bezpieczeństwa narodowego w uczelni
wojskowej, Army War College, kilka dni po wydarzeniach 11 września ostrzegł na
seminarium w Centrum Analiz Politycznych przed pochodzącymi z mass mediów
manipulacjami, mającymi sterować opinią publiczną. Pelletiere wyraził
wątpliwość, że bin Laden odpowiedzialny jest za atak: „Trudno jest mi sobie
wyobrazić, że to bin Laden, gdyż nie posiada on środków koniecznych do
zorganizowania takiej operacji". Pelletiere podkreślił też, że jak dotąd nie
przedstawiono dowodów, które potwierdzałyby związek między terrorystami a bin
Ladenem. „Mass media wytykać go będą palcem. Stanie się on kozłem ofiarnym",
powiedział Pelletiere. Wyraził też przekonanie, iż wysłanie oddziałów
amerykańskich do Afganistanu jest najgorszym posunięciem, jakie rząd USA może w
obecnej sytuacji dokonać.*Milt Bearden, były pracownik CIA, który w latach 80-
tych prowadził szkolenia dla Osama bin Ladena i bojówek afgańskich, które
walczyły przeciwko Związkowi Radzieckiemu, skrytykował w czasie wywiadu dla
programu telewizyjnego CBS tych, którzy natychmiast po ataku 11 września
oskarżyli Osama bin Ladena o jego zorganizowanie. Bearden zaapelował o
przeprowadzenie szerokiego śledztwa i skrytykował atny-Islamską propagandę.
Kiedy prowadzący wywiad nalegał, iż „według wszelkich osądów" sprawcą ataku
jest bin Laden, Bearden odpowiedział:„Przez wiele lat zastanawiałem się, jak
powstał mit o Osama bin Laden. Byłem tam, w Afganistanie, w tym samym czasie,
kiedy on tam przebywał. Wcale nie był wielkim bohaterem wojennym. (...) Według
mnie nie mamy jeszcze odpowiedzi na pytanie, kto to zrobił. Nie zamierzam
poprzestać na pierwszej lepszej odpowiedzi, która się nasuwa. Wielu ekspertów
twierdzi, że Osama bin Landen jest jedyną osobą zdolną do takiego czynu. Według
mnie, jest jedyną osobą, znaną tym ekspertom. Myślę, że powinniśmy utworzyć
Grupę B, by prześledzić, co się rzeczywiście stało. Nie jestem przekonany, że
był to bin Laden".*W wywiadzie dla „Corriere della Sera" z 13 września, były
premier Włoch, Giulio Andreotti, powiedział: „Zastanawiam się, kto pomógł
terrorystom w Stanach Zjednoczonych. Z pewnością mieli znaczne poparcie w tym
kraju. Byli to ludzie, którzy potrafili sterować samolotem, zorganizować atak
dokładnie tak, by znalazł się w telewizji. To nie byli improwizujący turyści.
Terroryzm nie jest czymś charakterystycznym jedynie po naszej stronie
Atlantyku, Amerykanie przeżyli atak w Oklahoma City i nie powinniśmy o tym
zapominać". Andreotti przypomniał, że niemal wszyscy pomagali Osama bin Laden,
kiedy walczył przeciwko Sowietom. „Myślałem, że wycofają się z tego poparcia,
ale okazuje się, że się myliłem. Bin Laden ma poparcie ogromnej potęgi
gospodarczej i finansowej, a do niedawna miał swoje biuro w Londynie" –
zauważył Andreotti.*Tak jak wcześniej Lyndon LaRouche, Profesor Pradetto,
wykładowca niemieckiego uniwersytetu Bundeswehr, stwierdził w wywiadzie
dla „Die Welt" z 19 września, że członkami spisku, który doprowadził do ataku
terrorystycznego w Nowym Jorku i Waszyngtonie, mogli być byli członkowie służb
tajnych, których celem jest wciągnięcie krajów NATO do wojny przeciwko krajom
Islamskim. Trwające przez rok przygotowania do ataku nie mogły być kierowane z
Afganistanu, zauważył Pradetto: „Być może bin Laden był jednym z elementów
planu, ale nie jego kluczową postacią".Spytany, kogo podejrzewa o
zorganizowanie ataku Pradetto odpowiedział: „Od upadku Związku Radzieckiego
obserwujemy proces anarchizacji polityki światowej. W przeszłości wspólnym
mianownikiem ideologii anty-amerykańskiej, anty-Zachodniej, anty-
kapitalistycznej była ideologia sowiecka, czego nie ma dzisiaj. Uważam, że
istnieje prawdopodobieństwo, iż byli agenci wywiadu z tego środowiska połączyli
swe siły i innymi kręgami w celu zorganizowania ataku". Jeśli chodzi o cel
ataku, Pradetto powiedział: „Motywem nie była ślepa chęć destrukcji, ale zimna
kalkulacja. Atak na najważniejszy symbol jedynego istniejącego dziś mocarstwa
jest przemyślaną prowokacją. Służby wywiadowcze znają reakcję sowich
przeciwników z wyprzedzeniem.
Celem może być zaangażowanie sił NATO w wojnę przeciwko Islamowi.
Niestety jesteśmy bliscy wpadnięcia w tę pułapkę.

[Gość: Ki]

Nasz "załamywanie się realnej gospodarki w tym kraju" było by w twoim kraju
ogactwem ekonmicznym jakiego jeszcze nigdy nie doświadczyłeś i nigdy nie
doświadczysh.BS.

[Gość: Aynur]

Co ma z czym wspolnegoß

[Gość: KAT]

Od początku nie wierzyłem ,że to zrobił Bin laden.

[Gość: Aynur]

To jeszcze nie rozwiazuje sprawy ale dziekuje za poswiecenie czasu.
pozdrawiam

[Gość: ?]

"Żaden kraj, oprócz Stanów Zjednoczonych, nie ma zdolności, by zorganizować to,
co wydarzyło się we wtorek. Oczywiście Prezydent nie ma z tym nic
wspólnego. To
nie jest tego rodzaju prezydentura. Atak ten skierowany był w takim
samym
stopniu przeciwko niemu, jak przeciwko wszystkim Amerykanom. Jednak
istnieją
ludzie w służbach wywiadowczych, w służbach brytyjskich,
amerykańskich i
izraelskich, którzy zdolni są, przy współpracy z wywrotowym
elementem w
establishmencie wywiadu
amerykańskiego, w służbach bezpieczeństwa, do zorganizowania tego
rodzaju
operacji. Nikt inny nie był w stanie tego zrobić. Trzeba przyjrzeć
się
zdolnościom brytyjskim, izraelskim i amerykańskim,
najprawdopodobniej
połączonym. Może w grę wchodzą inne elementy, ale są one marginalne.
Ataku nie
zorganizował żaden kraj arabski, ani Osama bin Laden, bez względu na
to, jak
bardzo ludzie chcą w to wierzyć. Bin Laden jest problemem, to
prawda, ale nie
byłby on w stanie przeprowadzić takiej operacji."


Zgadzam się z tym. Od początku byłem przekonany, że akcja terrorystyczna była
zbyt dobrze przygotowana, jak na terrorystów arabskich. Oni mogliby być nawet
wykonawcami (co też nie jest do konca pewne), ale mógiem był ktoś inny.
Także Izrael nie zaryzykowałby samodzielnie takiej akcji, w obawie przeciw
utracie jedynego gwaranta istnienia tego panstwa.
Musiało to być robione w porozumieniu z ludźmi, którzy naprawdę rządzą USA (nie
Bush).