Hiszpańska policja udaremniła zamach bombowy na...

[Gość: meerkat]

A ja właśnie wyjaśniłem w dyskusji nt kurdyjskiej automomii,
dlaczego na drobnicę we współczesnym świecie nie ma miejsca.
A dlaczego nie suwerenny SLASK? Miałby przynajmniej większe
szanse utrzymania się ekonomicznie przy życiu niż Baskonia czy
Kurdystan. A Kaszubia ma odręny język i kulturę, więc...;)

Nawiedzone jołopy ta ETA!:(

[Gość: Krzysztof K.]

Gość portalu: meerkat napisał(a):

> A ja właśnie wyjaśniłem w dyskusji nt kurdyjskiej automomii,
> dlaczego na drobnicę we współczesnym świecie nie ma miejsca.
> A dlaczego nie suwerenny SLASK? Miałby przynajmniej większe
> szanse utrzymania się ekonomicznie przy życiu niż Baskonia czy
> Kurdystan. A Kaszubia ma odręny język i kulturę, więc...;)
>
> Nawiedzone jołopy ta ETA!:(

Kurdowie mają odrębny język, natomiast Ślązacy mówią po polsku
lub po niemiecku. Bezsensowny głos w dyskusji. Natomiast co do
kwestii ETA - głównym problemem jest sposób walki - mordowanie
niewinnych ludzi. Nic nie usprawiedliwia takich metod walki, a
juz zwłaszcza położenie narodu baskijskiego, który nie jest
uciskany w taki sposób jak np narod kurdyjski.

[Gość: zedor]

Odrebny i niezalezny Slask czy Kaszuby to kompletna bzdura. Po
pierwsze nie maja wlasnego jezyka i gloszenie jakis bzdur ze
Kaszubi mowia w innym jezyku to kompletna bzdura. Jak ktos nie
wierzy, to niech zobaczy strony pisane po kaszubsku - to po
prostu jezyk polski w innym zapisie fonetycznym i z domieszkami
jakis uposledzonych slowotworow. Po drugie Slazacy czy Kaszubi
nie maja zadnych tradycji ani kultury, ktora bylaby odrebna od
polskiej. A po trzecie i najwazniejsze, to wszystkie te bajdasy
o narodowosciach w Polsce sa w wiekszosci uwarunkowane sytuacja
ekonomiczna w Polsce i mozliwoscia czerpania korzysci z faktu,
ze jest sie mniejszoscia.

[Gość: Ślóńzok]

Mamy odębną kulturę, odrębny język, nie jesteśmy Polakami,
nigdy nimi nie byliśmy i nie będziemy. A Śląsk prędzej czy
później będzie wolny i to niezależnie od tego czy wam się to
podoba czy nie.

[Gość: Kaszebe]

Nigdy nie był i nie będzie tępy prowokatorze...

[Gość: Ślóńzok]

Gość portalu: Kaszebe napisał(a):

> Nigdy nie był i nie będzie tępy prowokatorze...
a to się jeszcze okaże oportunisto i lizusie (jeśli
rzeczywiście jesteś Kaszebą)

[Gość: ez]

a tos sie pan popisal wiedza i elokwencja.
kaszubi i slazacy WSPOLTWORZA kulture tego kraju. sam korzystasz
z jej elementow, stad wydaja ci sie znajome (choc jak widac nic
ci o tym nie wiadomo). w tym kontekscie - i kaszubi i slazacy
maja swoje jezyki - i nie skladaja sie one, jak piszesz,
z "uposledzonych slowotworow". uposledzony jest tu co najwyzej
twoj stosunek do odmiennosci kulturowej. i totalitarne, z
minionej epoki, opinie jakoby ludnosc tego kraju byla jednolita,
homogeniczna i murem stojaca.

[Gość: Hanys]

Nie reaguj na tego kretyna , to znany z innych forów prowokator..
.

[Gość: zedor]

Ale jakos Slazacy trybunalu miedzynarodowego nie przekonali do
swojej odrebnosci kulturowo-jezykowej pozywajac tam rzad polski

Slązacy mówią po SLUNSKU!!!

[Gość: meerkat]

BZDURY opowiadasz! Znam Slązaków, mówią gwarą śląską będącą zlepkiem składni i
słówłw niemieckich z polskimi ORAZ nowotworów tak gramatycznych jak i
językowych.

A o Kaszubach nie ma nawet co mówić. To PEŁNY, unikalny język!

slazacy, baskowie i kurdowie

[Gość: pewu]

bardzo dyskusyjna teza: czy region slaski mialby wieksze szanse
na samodzielne ekonomiczne utrzymanie sie niz regiony baskijski
czy kurdyjski. bardzo ryzykowne stwierdznie. baskonia to jednak
bardzo rozwiniety region, pod tym wzgledem w pierwszej trojce w
hiszpanii - obok katalonii i madrytu. ale nie ma tu co
porownywac krajowych rankingow, bo slask jako region gospodarczy
w polsce tez jest w czolowce. inne natomiast sa problemy -
powiedzialbym - innej skali. nacjonalizm to tylko jeden z
laczacych baskonie i slask pierwiastkow (choc teza o
nacjonalizmie slaskim tez jest dyskusyjna). nacjonalizmu i
odbrebnosci kraju baskijskiego nikt nie zanueguje, to po prostu
klasyczna mniejszosc etniczna o oddzielnym, okreslonym
terytorium, wlasnym jezyku i kulturze, wlasnych strukturach
organizacyjnych. a co maja z tego slazacy? moim zdaniem
porownania nie sa tu zbyt celowe.

[Gość: Ślóńzok]

Nie do końca się zgadazam. To prawda, że baskowie są bardziej
wyraziści niż Ślązacy, ale to wynika też z faktu, że Ślązacy
stanowią dziś mniejszość na swej ziemi, nie mamy autonomii
kulturalnej, ekonomicznej, nie wspominając już o politycznej.
Myślę, że gdyby 25 lat temu nie zaczęto uczyć w szkołach
baskijskich języka baskijskiego to przeciętny młody Bask
niewiele by wiedział o swojej odrębności.
Nie zmienai to faktu, że ak jak Baskowie nie są Hiszpanami, tak
my nie jesteśmy Polakami.

[Gość: zedor]

Nie ma co porownywac Slazakow i Baskow. Baskowie tak samo jak Kurdowie
stanowia odrebny narod z wiekowa przeszloscia, z wlasnym jezykiem, kultura i
poczuciem tozsamosci narodowej. A czy Slazacy mowia lub pisza w innym jezyku ?
Czy jest jakas literatura wydana w tym jezyku lub czy kiedykolwiek byla
wydawana ? Odpowiedz jest prosta - nie. Jezyk slaski calkowicie bazuje na
jezyku polskim z domieszkami regionalnej gwary i specyficznych slowotworow,
ktore utrzymaly sie w tamtych stronach. I tak jest w kazdym regionie Polski w
mniejszym czy wiekszym stopniu jak rowniez w innych krajach. Slask nie ma
zadnej historii jako samodzielny lub bardziej niezalezny region tak jak
Kurdowie czy Baskowie. I nigdy nie bedzie mial...

Zamiast pokrzykiwac haslami "my jestesmy Slazakami a nie Polakami" pokaz
jakies argumenty, ktore to potwierdzaja. Bo ja nie widze ich kompletnie.

[Gość: Ślóńzok]

A nie uczyles sie historii?
Bylismy czescia Polski po tym, jak najechal nas Mieszko I, do rokuu 1138
wzglednie 1202. w 1339 wasz krol kazimierz Wielkie zrekl sie po wsze czasy
prawa do naszej ziemi. Czesc Śląska znalazła się w polsce dopiero po tym jak
kilku rozbijaków wszczęło bratobójcze walki po przegranym przez Polskę
plebiscycie w 1921 roku.
To prawda, ze dzis nasz jezyk bardzo przypomina polszczyzne - ale to efekt
brytalnej polonizacji. Mowa naszych dziakow byla tak rozna, ze Polacy
przybywajacy na Śląsk po drugiej wojnie światowej nie mogli się z nimi
dogadać. Kodyfikacja ślśkiego powoli się zaczyna, a literature mamy swoja
wielojezyczna i to jest nasze bogactwo!

[Gość: zedor]

Wiesz różnica jest taka, że ja sie historii nauczyłem a nie
tylko uczyłem, bo z tego co piszesz to mylisz pewne fakty
historyczne. To troche żalosne, ze masz az tak mało do
powiedzenia na temat swojego regionu i jego historii, ale mimo
tego nauczasz innych.

Slask zostal przylaczony ok. 990 do państwa polskiego przez
Mieszka I, obejmował ziemie, które od 1000 pozostawały w
granicach nowo utworzonego biskupstwa wrocławskiego. Od XI w.
byl on regionem sporów i walk granicznych z Niemcami. Po 1138
zostal rozdrobniony w wyniku podziałów dzielnicowych, pozostal
pod panowaniem piastowskim.

Byli na Śląsku Morawianie, byli Czesi, wreszcie Ziemia ta
należała do wielkiego państwa Polan, kierowanego przez ród
Piastów. Mowa o jakims narodzie slaskim jest urojeniem,
poniewaz nigdy go nie bylo a nawet gdyby byly plemiona o
rodowodzie i tozsamosci slaskiej, to nie przetrwalyby 1000 lat
mixow i tego calego tygla - Polakow, Niemcow, Czechow i Wegrow !

Przyszedł czas, kiedy Slask zaczęto rozrywać na części. Nagle
na Śląsku było aż 15 księstewek, a później nawet więcej. Widząc
słabość zarządców tej Ziemi w latach 1335/39 r. z roszczeniami
znowu wrócili Czesi w osobie króla Jana Luksemburczyka. Po
wielu latach czeskich starań, w 1335 roku, Śląsk stał się
wreszcie częścią Czech, co zaakceptował zresztą polski król
Kazimierz Wielki. Królowie Czech rozpoczęli wtedy ściślejsze
wiązanie tej dzielnicy ze swym państwem. Ze zniemczonych już
wtedy Czech po Śląsku rozlała się fala Niemców. Zajmowali oni
najwyższe stanowiska państwowe i kościelne.
Taka "germanizacyjna" polityka dokuczliwa była nie tylko dla
mieszkańców Śląska, ale również dla samych Czechów.


Potem od 1526 r. na 200 lat jej właścicielami, dzięki dworskim
koligacjom, stali się Habsburgowie, wielcy spadkobiercy
cesarstwa Austro-Węgier.

Trzeba jednak przyznać, że pod koniec XIX wieku Śląsk rozwinął
się gospodarczo. Powstawały kopalnie, huty, kolej... a
niemiecka polityka gospodarcza święciła sukcesy. Nie miało to
jednak wpływu na sytuację narodową. Mieszkańcy Śląska pozostali
ducha polskiego. Kiedy po pierwszej wojnie światowej, w 1918
roku, Polska odzyskała niepodległość, poważna część
Górnoślązaków opowiedziała się za przyłączeniem Śląska do
Polski. Wyrazem tego były trzy kolejne powstania śląskie (1919-
1920-1921). Zaś w 1921 roku przeprowadzono na terenie Górnego
Śląska plebiscyt narodowy, w którym aż 40,4 % ludzi, po tylu
latach oderwania od Macierzy, opowiedziało się "za Polską". Po
tych burzliwych wydarzeniach ok. 30% Górnego Śląska przyłączono
do Polski.

W rezultacie plebiscytu i powstań śląskich ok. 30 % Górnego
Śląska wróciło w 1922 roku do Polski. (Pozostałe ziemie śląskie
pozostały poza granicami do 1945 roku).

Nie było to jakieś "państwo w państwie", ale region o daleko
posuniętej samorządności, którą dzisiaj ma większość regionów
Europy. Właśnie takie rozwiązania prawne, wraz z potencjałem
gospodarczym regionu i pracowitością Polakow, były przyczyną
dobrej kondycji województwa śląskiego w latach międzywojennych
i powojennych.
Ale nie ma co bredzić o jakimś narodzie a tym bardziej
powoływać sie na historie !!!

NIE MA JEZYKA SLASKIEGO !!!

[Gość: zedor]

Nie gadajcie głupot, bo nie macie żadnych argumentow na takie
bzdury !!! Jest to jeden z dialektów języka polskiego, którym
posługuje się część ludności Górnego Śląska, Śląska
Cieszyńskiego oraz zachodnich krańców Małopolski. Przez
wszystkich znawcow jezykowych i naukowców jest uznawany za
regionalną odmianę języka polskiego.

Jest to dialekt, ponieważ pochodzi od rdzennie polskiego języka
ze względu na fleksję, rdzenie tematyczne części wyrazów (w tym
wyrazów podstawowych typu zaimki) świadczą o języku pogranicza
co najwyżej polsko-czeskiego, liczne germanizmy w rdzeniach
tematycznych (przy zachowaniu polskich końcówek wyrazów)
świadczą o napływowości, a więc wtórności wpływu na dialekt
śląski ze strony języka niemieckiego. Brak wpływu niemieckiego
na fleksję, szczątkowy wpływ na składnię !!!

Gwara slaska nie stanowi dowodu na unikalny jezyk. Występuje w
niej wiele zapożyczeń ze słownictwa z języka czeskiego,
polskiego i niemieckiego, przeważa w niej jednak element
polski. I takie sa fakty !!!

[Gość: Ślóńzok]

1. Unia Języków Regionalnych i Mniejszościowych w Polsce jest
związkiem stowarzyszeń.

2. Unia Języków Regionalnych i Mniejszościowych w Posce zwana
dalej „Unią” posiada osobowość prawną.

3. Nazwa Związku i jego nazwa angielska - Polish Bureau for
Lesser-Used Languages oraz angielskojęzyczny skrót PolBLUL, są
prawnie zastrzeżone.


§ 2


Terenem działania Unii jest w szczególności obszar
Rzeczpospolitej Polski.
Siedzibą Unii jest Gdańsk.


§ 3

Chronionymi i promowanymi przez Unię językami regionalnymi i
mniejszościowymi są:

białoruski
czeski
hebrajski
jidysz
karaimski
kaszubski
litewski
łemkowski/rusiński
niemiecki
ormiański
romani
rosyjski
słowacki
śląski
ukraiński
wilamowicki

[Gość: Ślóńzok]

Śląsk jako całość należał w IX wieku do Rzeszy
Wielkomorawskiej, zaś po jej upadku w wieku X do Czech. W
latach 985-1108 miało miejsce pasmo wojen polsko-czeskich,
wskutek których różne jego części często zmieniały
przynależność państwową. Ostatecznie w roku 1108 niemal cały
Śląsk, z wyjątkiem zachodniej części ówczesnej Ziemi
Gołęszyckiej (dziś okolice Opavy, Krnova i Głubczyc) wcielono
do państwa Bolesława Krzywoustego. Jednak zaledwie 30 lat
później ów władca Królestwa Polskiego zmarł, co zapoczątkowało
rozpad tego państwa. Począwszy od roku 1202 datuje się okres
niepodległości Śląska zakończony uznaniem w XIV wieku przez
wszystkie 17 księstw śląskich (pierwsze 1327, ostatnie 1392)
zwierzchności króla Czech Jana Luksemburskiego, będącego
jednocześnie cesarzem Niemiec. Przynależność Śląska do Korony
Czeskiej, spowodowała powrót w jego granice Księstwa
Opawskiego, wcześniej przejściowo traktowanego jako część
Moraw. W XV wieku odpadły od Śląska Księstwa Oświęcimskie i
Zatorskie oraz Ziemie Siewierska i Czadecka.

Te wydarzenia trwale ustaliły historyczne granice Śląska, który
przez trzy stulecia jako całość był obok Czech, Moraw i Łużyc
(krótko również Brandenburgii i Górnego Palatynatu) krajem
składowym Korony Czeskiej, a ta z kolei jednym z państw Rzeszy
Niemieckiej.

W wieku XVIII najsilniejszymi państwami istniejącej już jedynie
formalnie Rzeszy Niemieckiej były Austria i Prusy. W latach
1740-1763 między tymi państwami doszło do trzech wojen
śląskich, w wyniku których Austria utraciła na rzecz Prus
zdecydowaną większość Śląska. Granice te ustalił już pokój
wrocławski z 11 czerwca 1742, a kolejne układy z Drezna (1745)
i Hubertsburgu (1763) tylko je potwierdzały. Podbite przez
Prusaków ziemie śląskie stały się jeszcze w roku 1741 kamerami
dominialno-wojennymi, które dopiero w 1808 roku utworzyły
jednolitą jednostkę administracyjną Prowincję Śląską (Provinz
Schlesien). Król pruski nie oddzielał ziem górnośląskich, gdyż
znalazły się one w jego państwie nie planowo (pierwotnie miała
je zając Saksonia, która później przeszła na stronę Austrii),
uznawał je w porównaniu z dolnośląskimi za mało atrakcyjne i
zamierzał wymienić z Austriakami za inne tereny. Ostatecznie
jednak do takiej wymiany nigdy nie doszło. Cesarzowa austriacka
również uporządkowała administracyjnie pozostałe w jej państwie
tereny śląskie. Południowy skrawek nysko-grodkowskiego Księstwa
Biskupiego oraz południowe części Księstw Karniowskiego i
Opawskiego z Karniowem (wówczas Jaegerndorf, dziś Krnov) i
Opawą (wówczas Troppau, dziś Opava), bez pozostałych w rękach
pruskich Głubczyc (wówczas Leobschuetz) i morawskiej enklawy
Kietrz (wówczas Katscher), złożyły się na nową jednostkę
administracyjną Śląsk Zachodni (Opawski). Drugą był utworzony z
ziem Księstwa Cieszyńskiego - Śląsk Wschodni (Cieszyński).
Obydwie jednostki współtworzyły autonomiczną prowincję - Śląsk
Austriacki ze stolicą w Opawie (Troppau, dziś Opava). W
oficjalnej austriackiej nomenklaturze Księstwo Dolnego i
Górnego Śląska. Jego godłem został dolnośląski czarny orzeł na
żółtym polu, chociaż tereny dolnośląskie stanowiły niewielki
odsetek jego obszaru. Jednak czarny orzeł był również godłem
Austrii, a żółto-czarne to barwy rodowe Habsburgów, więc orzeł
dolnośląski idealnie pasował do koncepcji Śląska Austriackiego.
Po wtóre orzeł dolnośląski był najczęściej traktowany jako
symbol całego Śląska, więc w tym przypadku również przypominał,
że Habsburgowie nie pogodzili się z utratą zdecydowanej
większości jego terytorium. Ułatwiał to jeszcze fakt, że
Księstwa Biskupie, Opawskie i Karniowskie w przeciwieństwie do
pozostałych ziem górnośląskich, nigdy nie były częścią Księstwa
Opolskiego, więc górnośląski orzeł nie zdążył być ich symbolem.
Pod panowaniem pruskim ten ostatni zmienił stylizację, w
miejsce szpon i ogona otrzymał ostrze kosy i górnicze pyrliki.
Ustalony wówczas sztuczny podział ziem śląskich jest aktualny
do dziś, stanowiąc na wysokości województwa opolskiego granicę
polsko-czeską. Ziemię raciborską, należącą wówczas do Prus oraz
Śląsk Cieszyński, który pozostał wtedy w granicach Austrii
pokrojono dopiero w roku 1920.

Do zakończenia I wojny światowej w roku 1918 utrzymał się
podział na Śląsk Pruski i Austriacki. Po upadku władających
przegranymi w tej wojnie monarchiami niemiecką i austro-
węgierską dynastii Hohenzollernów i Habsburgów powstały nowe
państwa Polska i Czechosłowacja, które zgłaszały roszczenia do
ziem śląskich, na których terenie od progu XX wieku działały
już ruchy narodowe: polski, czeski i niemiecki. Powstał wówczas
również śląski ruch narodowy, którego najsilniejszymi
organizacjami były: powstała jeszcze w roku 1909, 70-tysięczna
Śląska Partia Ludowa na Śląsku Cieszyńskim oraz Związek
Górnoślązaków (wg różnych szacunków 150 000 - 400 000 członków)
utworzony w roku 1919 na terenie pruskiego Górnego Śląska.
Czechosłowacja zajęła zbrojnie Śląsk Opawski, zaś alianci
dołożyli jej jeszcze południową część Ziemi Raciborskiej - tzw.
okręg hulczyński. Po zbrojnej aneksji Śląska Cieszyńskiego
przez armię czechosłowacką, wkroczyły na te tereny wojska
alianckie. Idea niepodległości została tam storpedowana przez
Francuzów, zaś o podziale miał zadecydować plebiscyt, do
którego nie palili się ani Polacy, ani Czesi. 28 lipca 1920
roku Rada Ambasadorów dokonała absurdalnego podziału tej ziemi.
Czechosłowacja otrzymała powiaty frydecki, frysztacki i
zachodnią część cieszyńskiego, w sumie 1280 kilometrów
kwadratowych zamieszkałych przez 295 200 mieszkańców, natomiast
wschodnią część powiatu cieszyńskiego oraz powiat bielski,
czyli 1002 kilometry kwadratowe z liczącą 139 600 ludnością
przeszły pod władanie Polski. Polska wnosiła również roszczenia
terytorialne do zamieszkałej przez Ślązaków, a znajdującej się
w granicach Słowacji - Ziemi Czadeckiej, którą w XV wieku
panujący wówczas w Słowacji, Węgrzy oderwali od Księstwa
Cieszyńskiego. Jednak te ambicje polskich polityków zostały
przez aliantów storpedowane. Trzeba w tym miejscu wyraźnie
podkreślić, że polscy działacze byli orędownikami bezsensownego
podziału Śląska Cieszyńskiego, jednak uważali oni, że należy im
się jego większa część, czyli cały powiat cieszyński wraz z
trzynieckimi hutami oraz część powiatu frysztackiego,
obejmującego Ostrawsko-Karwińskie Zagłębie Węglowe, czyli
Frysztat, Karwinę, Orłową i Bogumin, gdzie mieli poparcie
związków zawodowych i imigrantów z Galicji. Czechom chcieli
zostawić z niego jedynie Ostrawę Śląską, niegdyś Polską i
Hawirzów. Nie dążyli natomiast w ogóle do pozyskania powiatu
frydeckiego, mało atrakcyjnego pod względem przemysłowym,
którego ludność popierała Śląską Partię Ludową lub opcję
czeską. Na terenach pozyskanych przez Polskę, a więc będących w
jej granicach również dziś, poparcie dla polskości było mizerne
i ograniczało się do części katolików i całości tutejszego
kleru katolickiego, reprezentowanych przez Związek Katolików
Śląskich oraz pojedynczych duchownych ewangelicko-augsburskich.
Natomiast przeważająca większość mieszkańców powiatów
cieszyńskiego i bielskiego popierała Śląską Partię Ludową, zaś
mieszkańcy Bielska i okolic niemieckojęzyczny Związek Ślązaków
(Bund der Schlesier), współdziałający ze Śląską Partią Ludową
na rzecz niepodległości Śląska.

W pruskiej części Górnego Śląska o podziale pomiędzy Niemcami i
Polską zadecydował plebiscyt wygrany przez Niemcy w stosunku
60%-40% oraz trzy polskie powstania, zwane śląskimi. Wobec
roszczeń terytorialnych Polski i nieugiętej postawy jej
sojuszniczki Francji, tak samo jak w przypadku byłego Śląska
Austriackiego, nikt nie brał pod uwagę dążeń
niepodległościowych Górnoślązaków, gdyż nie mieli oni oparcia w
żadnym państwie i nie byli w stanie zbrojnie wywalczyć swych
słusznych praw. Ostatecznie decyzję w sprawi

[Gość: Ślóńzok]

Ostatecznie decyzję w sprawie podziału Prowincji Górnośląskiej
podjęła Rada Ligi Narodów, a zatwierdziła ją Rada Ambasadorów
20 października 1921 roku. Polska urwała dla siebie 29% terenów
plebiscytowych tj. 3214 kilometrów kwadratowych zamieszkałych
przez prawie milion mieszkańców (46% objętych plebiscytem).
Podział ten faworyzował dążenia polskich polityków do
zagarnięcia górnośląskiego przemysłu. Potwierdzają to
całkowicie następujące dane. W granicach Polski znalazło się
97% kopalń rud żelaza, 82% kopalń rud cynku, 76% kopalń węgla
kamiennego oraz 50% hut żelaza i koksowni. 20 czerwca 1922 roku
wojska polskie pod dowództwem generała Szeptyckiego
przekroczyły granice na moście nad rzeką Brynicą pomiędzy
Sosnowcem (województwo kieleckie), a Szopienicami (dziś
dzielnica Katowic) i zajęły powiat katowicki wraz z miastem
Kattowitz, odtąd Katowice, a następnie kolejne lubliniecki,
tarnogórski, królewsko-hucki, pszczyński, rybnicki i wschodni
skrawek raciborskiego. Pozostałe 71% terenu plebiscytowego
objęły oddziały Reichswehry. W granicach Niemiec znalazła się
grupa ludności polskiej i propolskiej, z której około 30
tysięcy wyemigrowało na tereny zajęte przez Polaków. Równolegle
w granicach RP pozostała część Ślązaków niemieckojęzycznych i
Niemców górnośląskich, spośród których około 90 tysięcy
przeniosło się na tereny, które pozostały w granicach Niemiec,
w tym również znaczna część górnośląskich Żydów. Tym oto
sposobem z pominięciem dążeń niepodległościowych narodu
śląskiego, przy pomocy mocarstw zachodnioeuropejskich doszło do
kolejnego po polsko-czeskim z XI wieku i austriacko-pruskim z
XVIII wieku, rozbioru Górnego Śląska - tym razem polsko-
niemiecko-czechosłowackiego.

Po II wojnie światowej Polska otrzymała od aliantów w zamian za
tereny utracone na rzecz Sowietów, niemal całą niemiecką część
Śląska. Z oddaniem Polsce niemal całego Śląska (z wyjątkiem
Śląska Opawskiego i Zaolzia, które tak jak przed wojną należały
do Czechosłowacji oraz okolic miast Görlitz i Zittau po
zachodniej stronie Nysy Łużyckiej, które pozostały w granicach
Niemiec) nie pogodziły sie władze w Pradze, mające roszczenia
do następujących powiatów: kłodzkiego, prudnickiego,
głubczyckiego, raciborskiego i kozielskiego. W czerwcu 1945
roku armia czechosłowacka podjęła akcję zbrojną w kierunku
Kłodzka i Raciborza. Rząd Czechosłowacji argumentował swe
poczynania faktem zamieszkiwania na ziemiach, do których rościł
pretensje, pewnej liczby Czechów (Kotlina Kłodzka) i Morawian
(powiaty głubczycki i raciborski) oraz nie występowaniem tam
poza okolicami Raciborza polskiej opcji narodowościowej. W
odwecie władze warszawskie skoncentrowały wojsko polskie w
rejonie Cieszyna, z zamiarem uderzenia na Zaolzie. Do otwartej
wojny polsko-czechosłowackiej nie doszło jedynie wskutek
zdecydowanej interwencji politycznej Moskwy. Władze w Pradze
zostały przez Stalina zmuszona do wycofania swej armii za
Opawicę. Ostatecznie konflikt ten zakończyły, odbyte pod silnym
naciskiem sowieckim, rozmowy pokojowe, które doprowadziły do
podpisania w roku 1947 polsko-czechosłowackiego układu o
przyjaźni i współpracy. Granica między tymi państwami pozostała
nie zmieniona.

Jeszcze jakieś wątpliwości panie nauczony? W przyjaźń polsko-
radziecką też naal pan wierzy? I w to, że w Katyniu mordowali
Niemcy?

Czysty belkot i wypelnianie prozni

[Gość: zedor]

Belkot panie cwierc inteligencie. Co tych chcesz niby pokazac
wklejajac wycinki z innych zrodel, ktore w zaden sposob nie
odnosza sie do tematu odrebnosci Slaska ?

I co do tego wszystkiego ma statut jakiejs Unii ? To jest dowod
na istnienie jezyka slaskiego ? Jezyk regionalny = dialekt i
kazdy sobie moze wpisac w swoim statucie rozne bzdury. A jak
powszechnie wiadomo nie brakuje w ostatnim czasie oszolomow ze
Slaska, ktorzy pozywaja Rzad Polski do roznych trybunalow w
Europie. Tylko, ze jakos tak sie sklada, ze Ci w Europie nie sa
tacy naiwni, zeby uznac odrebnosc i istnienie czegos takiego
jak "narod slaski. To sa czyste pomowienia tworzone przez
roznych oszolomow takiego pokroju jak ty. Zasypales ten watek
przeroznymi faktami historycznymi, ale co w zasadzie chcesz tym
wyrazic ? Przeczytales to wogole ? Robisz naprawde duzo
niepotrzebnego halasu i piany wokol tak jasnej sprawy.

I nie wiem kompletnie po co poruszasz temat Katynia. Co to ma
wspolnego ?

[Gość: zedor]

Chyba sie jasno wyrazilem:

"Jest to dialekt, ponieważ pochodzi od rdzennie polskiego
języka ze względu na fleksję, rdzenie tematyczne części wyrazów
(w tym wyrazów podstawowych typu zaimki) świadczą o języku
pogranicza co najwyżej polsko-czeskiego, liczne germanizmy w
rdzeniach tematycznych (przy zachowaniu polskich końcówek
wyrazów) swiadczą o napływowości, a więc wtórności wpływu na
dialekt śląski ze strony języka niemieckiego. Brak wpływu
niemieckiego na fleksję, szczątkowy wpływ na składnię !!!

Gwara slaska nie stanowi dowodu na unikalny jezyk. Występuje w
niej wiele zapożyczeń ze słownictwa z języka czeskiego,
polskiego i niemieckiego, przeważa w niej jednak element
polski. "


I takie sa fakty !!! I ustosunkuj sie do tego !!!

[Gość: wojtexkowron]

"Languige is a dialect with army and navy".
To czy jakas grupa dialektow tworzy odrebny jezyk czy nie to nie
tylko zagadnienie lingwistyczne ale przede wszystkim polityczne i
kulturalne.

[Gość: wojtexkowron]

Co to za jezyk wilamowicki?

INTERNET=POSTĘP.ALE W INTERNECIE-BEŁKOT...

[Gość: as31]

J.W.

do zedora

[Gość: Ślóńzok]

Wojtexkowron trafil sedno: jezyk to dialekt za ktorym stoi armia i flota. I
tyle. Nie ma w lingwistyce jasnej definicji pozwalajacej odroznic jezyk od
dialektu itd. Do niedawna uczeni utrzymywali, ze kaszubski jest dialektem
jezyka polskiego, dopiero od jakiegos czasu mowi sie, ze to jednak odrebny
jezyk.
Co ma Katyn do rzeczy? Ano to, że można się uczyć i niedouczyc, na co dowodem
jest twoj przypadek. A co do unii, PolBLUL jest poslka sekcja EBLUL (European
Bureau for Lesser Used Languages
www.eblul.org)
Polecam, na nauke nigdy za pozno.
A Śląsk i tak będzie wolny :-)))

język wilamowicki

[Gość: Ślóńzok]

Wilamowice to newielka miejscowość w zachodniej małopolsce, założona przez
osadników z Fryzji i Flandrii. Do dziś najstarsze pokolenie używa tam
specyficznego języka, coś w rodzaju mieszanki staroholenderskiego i
fryzyjskiego. Szacuje się, że dziś tym językiem posługuje się ok. 90 osób.
Co ciekawego, wilamowianie deklarują narodowość polską, choć podkreślają swe
niderlandzkie korzenie (z tego co wiem interesuje się nimi ambasada
holenderska). Podczas drugiej wojny światowej zostali przez władze niemieckie
uznani za czystych Germanów i automatycznie ostali bodjże drugą DVL

my i Baskowie

[Gość: tomeczek]

My Ślązacy już od dawna współpracujemy z Baskami:
www.rams.pl/ras/ras/pol/europa/03/10Bilbao.html
www.rams.pl/ras/ras/pol/aktualnosci/03/09Konferencja.html
www.rams.pl/ras/ras/pol/europa/02/0210WizytanaGornymSlasku.htm

[perlowy_joe]

Bo tak jak Baskowie jestesmy przywiazani do swojej tradycji i religii!

[Gość: elver.b]

up!