NBP

[Gość: Pi]

Co mogą Panowie napisac o ruinach Starego Narodowego Banku przy al.
Solidarnosci. Czemu zostal az tak zbuzony i czemu do tej pory jest w takim
oplakanym stanie?
Pozdrawiam
Pi

[grzchur]

Jak byla kiedys u Warszawie ciotka szwagra z Londynu i jechalem ja przez
Warszawe, zapytala sie, co to za ruiny, wiec odpowiedzialem jej, ze kiedys byla
tam Bank Polski i to w zasadzie ostatnie wojenne ruiny Warszawskie. Na to ona,
ze to super pomysl, zeby to tak zostawic, bo podobne ruiny zostaly zachowane w
Coventry.
Wiec pomyslalem sobie, ze warto byloby to zabezpieczyc, "odnowic" (w sumie
bzdura - odnowic ruiny, ale dlatego w cudzyslow wzialem) i postawic ladne
tabliczki, ze tu byl Bank i to jest slad wojny i zostawic

[Gość: RyszardM]

Gmach Banku Polskiego powstal w latach 1907-1911 w miejscu gdzie stala Mennica
Krolewska ufundowana przez Krola Stasia. Natomiast ulica Bielanska stanowila
granice obrony Starego Miasta w czasie Powstania. Tamtedy tez planowano dokonac
ewakuacji wojska i ludnosci cywilnej z oblezonej Starowki. O gmach Banku
toczyly sie bardzo zaciete walki - stad tez duzy stopien jego zniszczenie -
aczkolwiek nie mozna zapominac tez o tym ze calkiem niezle zachowana fasade od
strony obecnej trasy WZ po prostu rozebrano po wojnie.
A dlaczego ruiny sa do tej pory w takim oplakanym stanie? Nie wiem - faktem
jednak jest to, ze srodowiska Powstancze dlugo staraly sie o zbudowanie na
ruinach Banku Muzeum Powstania - potem pojawil sie projekt wybudowania na
ruinach jakiegos centrum businessowego w polaczeniu z Muzeum. Niestety caly
czas tocza sie jakies spory - nie wiem o co - wiec pewnie o pieniadze...

[Gość: fima]

Oczywiście to nie NBP. Chyba nawet nie Polski a Państwa. Gmach był autorstwa
rosyjskiego architekta Leontija Benois (vel Benoit) - tego od soboru na pl.
Saskim. Powstał na miejscu dawnej klasycystycznej mennicy, zdaje sie że Fontany.
Dużo o nim można pisać. Najlepsze co mogło spotkać tę ruinę to odbudowa na bank
z zachowaniem autentycznych fragmentów budynku a nawet elementami wystroju - do
dziś je widać na odsłonietych ścianach wielkiej hali operacyjnej.
Zachowało się skrzydło od strony pl. Teatralnego. Przez 55 lat trwało
nienaruszone z zamurowanymi otworami. Nikt tam nie wchodził do 2000 roku.
Wewnątrz przechowała się klatka schodowa z poręczą, dębowe drzwi wejściowe,
posadzki a nawet pisuary w WC!
Teren był długo niedostępny, bo zajęty przez jakieś służby mundurowe, którym
pewnie podobały się lochy bankowe i skarbce. Drzwi jakiegoś skarbca wisiały
jeszcze niedawno na wys. II p. prowadząc znikąd do nikąd.
Spółka, bodajże o nazwie Reduta, jest właścicielem tego terenu. Miała w
ocalałym skrzydle wybudować Muzeum Powstania. Zdążyła je tylko oszpecić
nadbudową o jedną kondygnację a muzeum nadal nie ma. Rozebrano natomiast
przyziemie całego banku, na którym mogła stanąć odtworzona jakoś budowla.
Przyziemie było z potężnych ciosów czerwonego piaskowca, chyba uznano je za
wart odzysku cenny surowiec.
Skandal żeby coś takiego stało w tej okolicy. Ile pieniędzy się wydaje na dużo
mniej potrzebne budowy i przebudowy. Prędzej tym się trzeba zająć niż np.
fundowaniem sobie nowego Dworca C. albo zabudową zielonego skweru koło Wizytek.

[jerzy.majewski]

Do historii dawnego rosyjskiego Banku Państwa a w latach międzywojennych Banku Polskiego mogę jeszcze
dodać, że znaczne partie fasady budynku od strony Bielańskiej stały jeszcze w latach 60-tych. Potem rozebrano
je do wysokości parteru, zachowując jedynie większy fragment ściany od narożnika Daniłowiczowskiej.
Podobno w latch 60 planowano wysadzenie ruin w powietrze. Ale budynek był tak solidnie zbudowany (m.in miał
ołowiowe stropy), że efekty saperskie nie wchodziły w rachubę.