Dąbrowskiego 36

[panna_weronika]

Witam - poszukuję informacji na temat kamienicy przy ul. Jarosława Dąbrowskiego (dawniej Szustra) 36. Jedyne, co udało się znaleźć, to wzmianka w "Kronice Warszawy" nr 3/1929. Tamże na stronie nr 24 w rubryce "Projekty robót budowlanych" pojawia się nieprecyzyjna i lakoniczna wzmianka: "..Kowalski, Majewski, Szustra 36, 37..". Te nazwiska to zapewne inwestorzy; nie udało mi się jednak ustalić, dla kogo powstała urokliwa kamienica. I według czyjego projektu?

[andrzej_b2]

Istotnie, trochę dziwna ta informacja w Kronice Warszawy 1929 nr 3, s. 24.
Jeśli wierzyć taryfie z 1930, to parzysta numeracja ul. Szustra rozpoczynała się w owym czasie dopiero od nr 40 (hip. 7758), zaś Kowalski i Majewski to zbyt popularne nazwiska, żeby jakąkolwiek teorię na tej podstawie budować. Kasprzycki powiada, że ten efektowny dom przy ul. Szustra 36 i kilka sąsiednich wzniósł wg własnych pomysłów Aleksander Gutt, przedsiębiorca budowlany (Korzenie Miasta s. 102, 104). Jeszcze w r. 1930 tenże Gutt swe interesy budowlane prowadził przy Koszykowej 20, zaś dwa lata później zmienił adres przedsiębiorstwa na Szustra 36. Stąd można wnioskować, że dom powstał nie później niż w 1932 r. na wydzielonej hip. 9193, tj. na parceli Szustra/Kazimierzowska.
Na parterze tego narożnego domu mieścił się skład win, wódek i towarów kolonialnych Stefana Księżopolskiego (po 1937 r. wł. Stanisławy Pudelewicz) oraz mydlarnia niejakiego Wacława Fiutkowskiego. Z bardziej znanych lokatorów kamienicy można by wymienic: ppłk. intendentury Antoniego Ogonowskiego – zastępcę kier. Centrali Zaopatrzenia Intend. i Pelagię Dyniewicz-Krukowską – artystkę malarkę (wystawiającą m.in. w Zachęcie). Poza tym mieszkanie swe miał tu sam własciciel.
www.warszawa1939.pl/referat_ulica.php?ulica=szustra

[panna_weronika]

Sprawa wyglada wiec tajemniczo - byc moze owego projektu nie zrealizowano, a zatwierdzono potem kolejny?? Wycinek z Kroniki: www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/44d0e75779cdebb9.html

[andrzej_b2]

>Sprawa wyglada wiec tajemniczo - byc moze owego projektu nie zrealizowano, a zatwierdzono potem kolejny?? >Wycinek z Kroniki: www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/44d0e75779cdebb9.html

Teoria o niezrealizowaniu zatwierdzonych projektów jest wielce prawdopodobna, szczególnie w kontekście wielkiego kryzysu światowego, który zaczął się w 1929 r. i ogarnął także Polskę. Charakteryzował się spadkiem produkcji, wielkim bezrobociem, utratą wartości pieniądza, krachem na giełdach i tp. W tej sytuacji inwestycje mogły być zbywane na różnym etapie zaawansowania projektu budowlanego, i podlegać przeróbkom pod gusty nowych inwestorów. Tak też mógł postąpić Aleksander Gutt.
Przegląd Spisu Właścicieli Domów Warszawy z 1939/40 r. wydaje się potwierdzać tę tezę. Spośród bowiem wszystkich nazwisk występujących w załączonym wycinku Kroniki Warszawy 1929 nr 3, tylko jedna osoba, Adolf Wandke, figuruje konsekwentnie jako właściciel domu przy Elekcyjnej 52. Po innych inwestorach nie ma śladu.