odbudowa "zabytków"

[gaja3]

Cały czas intryguje mnie sposób rozumowania ludzi żądających odbudowy
praktycznie wszystkiego, co uległo zburzeniu w Warszawie w 1939, 1944 i 1945-
1970 r. Kontynuując ich rozumowanie należałoby odbudować zachodnią pierzeję
ul. Marszałowskiej (ileż cennej secesji, fin de siecle'u i modernizmu), całe
getto warszawskie, zlikwidowac al. JP II (dawniej, i słusznie, zwaną trasą
NS, która znajdowała się już w planach prez. Starzyńskiego) itd., itp. Nie
można dać się zwariować.

Urodziłem się w Warszawie i cały czas (z krótkimi przerwami) mieszkanm w
naszym mieście. Dla mnie osobiście o wiele wiekszą wartość estetyczną,
historyczna i moralną mają szczątki kolumnady pałacu Saskiego z grobem
Nieznangeo Żołnierza, niż jakakolwiek rekonstrukacj tegoż pałacu. To jest
symbol barbarzyństwa kilku pokoleń Niemców i niech ich kłuje w oczy. Dla mnie
jest to symbol bohaterstwa warszawiaków i i niech takim pozostanie. Odbudowa
pałacyu Bruehla - jednego z większych polakożerców na dworze Augusta II i
III? Toż to woda na młyn tych wszystkich, którzy postulują
powrót "wypędzonych" nad Wisłę i Odrę. Odbudowa kamienic wzdłuż Królewskiej -
a co z "zielonymi płócami Warszawy"? Tak dużo mamy obecnie w centrum miasta
zieleni? Ludzie. walnijcie się w łepetyny albo podstawcie je pod końskie
kopyto. Przecież to czysta paranoja i schozofrenia. Przytoczę cytat (,oże nie
najlepiej zapamiętany) z Boy'a: "a pod gruszką sikał Kościuszko... Nie rusz
więc gruszki". Opamiętajmy się - pamiątki narodowe i kulturalne tak, ale
rozważmy, co ma większą wartość dla pokoleń - symbol bohaterstwa i
martrologii czy obcej dominacji. Rozumowanie "restauratorów" można
doprowadzić do żądania odbudowy cerkwi na pl. Saskim (nie wiem, dlaczego,
zwanym pl. Piłsudskiego, jeżeli kontynuować myśl tych ludzi).

[pkownacki]

wydaje mi sie ze przesadzasz w druga strone, sa miejsca, ktore mozna i wrecz
nalezy odbudowac, ale chyba mowienie przez Ciebie o walnieciu sie w lepetyne
chyba wyklucza wszelka dyskujse??

[bimbalimba]

mam podobne i niepodobne zdanie- palac bruehla to jedno z arcydziel polskiej
archiektury- powinien zostac WIERNIE odbudowany ... palac saski juz
niekoniecznie- GNZ wyglada teraz bardzo dramatycznie i stal sie jednym ze
stalych elementow warszawy ... kamienice przy krolewskiej potrzebne nie sa- nie
potrafie sie zgodzic na jakiekolwiek usczuplanie parku saskiego ...
architektura warszawska miala swoje dobre lata- najlepszy okres to chyba ten
tuz sprzed 1 wojny swiatowej- niestety teraz wiekszosci tych kamienic nie mozna
odbudowac w miejscach gdzie byly pierwotnie- mam troche szalony pomysl ale nie
do konca ;]- moznaby je odbudowac w zupelnie innym miejscu ktorejs z nowych
dzielnic /na bialolece np/- taka ulica bylaby i atrakcja turystyczna i lekcja
dla studentow architektury czy historii sztuki

[gaja3]

A może by wzorem, niepamiętam - Holandii czy Danii, odbudować historyczne jądro
Warszawy w miniaturze - taki park historyczny dla tych wszystkich, którzy marzą
o Warszawie z początku XX w. oraz jako miejsce nauki historii dla naszych
pociech, u których znajomość tego przedmiotu, delikatnie mówiąc, pozostawia
wiele do życzenia.
Ubilibyśmy dwa zające za jednym strzałem - i nowy park (może na Białołęce, może
w Wilanowie, może jeszcze w innym miejscu na obrzeżach Warszawy) i pamiątka
historii naszego miasta. A jakie pole do popisu dla modelarzy!!! (I stare
samochody, i tramwaje, autobusy, pociągi nie mówiąc o samych budynkach).

[erazm1]

Zapraszam do Berlina, tam tego typu dylemat rozstrzygnieto na korzyść
rekonstrukcji. Są krajobrazy Warszawy któe zasługują na odtworzenie i takim
miejscem jest Plac Piłsudskiego, Niemcy jednak zdecydowali juz o odbudowie
zamku królewskeigo i Bauakademie Schinkla w Berlinie, choc tam architekura
współczesna stoi na znacznie wyższym poziomie i stac ich na zapraszanie do
projektowania słąw światowych, a jednak krajobraz historyczny stał się
wartościa, któej współczesna architektura w istotnych miejscach miasta nie
zastąpi. Co od odbudowy kamienic w innych miejscach niż stały, tu mam neico
wątpliwości, chociaż taki pastisz na blokowisku typu Bródno czy Targówek byłby
nie alada atrakcja i ciekawą prowokacją artystyczna na miarę co najmniej Europy.

[bimbalimba]

erazm1 napisał:
> zastąpi. Co od odbudowy kamienic w innych miejscach niż stały, tu mam neico
> wątpliwości, chociaż taki pastisz na blokowisku typu Bródno czy Targówek
byłby
> nie alada atrakcja i ciekawą prowokacją artystyczna na miarę co najmniej
Europy
> .

czyz nie? taka ulica, plac stworzylaby automatycznie alternatywne centrum dla
drugiego brzegu wawy, a na pewno dla sypialni bialoleckiej

[pkownacki]

nie chce odbudowywania Palacu Saskiego bo to mija sie z celem, ale budowanie
takeigo parku jak w Holandii to mala porazka...i co bysmy im pokazali??W
holandii zabytkow jest tyle ze dla leniwych zrobili male kompendium:), ale u
nas jednak jest kilka zabytkow ktora mozna i powinno sie odbudowac albo
zabezpieczyc..
Ale coz akurat palac saski to raczej sprawa kasy i potencjalnych miejsc do
wynajecia w super lokalizacji.

[sluzewiaczek]

Uważam, że odbudowa wszystkiego, za wszelką cenę to rzeczywiście paranoja. Chcę
jednak zauważyć, że wiele miejsc, których zabudowie sprzeciwia się gaja3,
zostanie i tak zabudowanych, bo takie są niestety realia tego miasta( przykład:
Metropolitan przed Teatrem Wielkim- dobra architektura w tragicznym miejscu).
Względy ekonomiczne sprawiają, że zabudowa zachodniej pierzeji pl. Piłsudskiego
staje się coraz bardziej realna.
Czy zatem chcemy mieć tam kolejne szklane pudełka, psujące harmonię tego
miejsca? Osobiście tego nie chcę, i w pełni popieram odbudowę Pałacu Saskiego
oraz Bruhla, wraz z narożnikiem przy Królewskiej. Kwestia odbudowy północnego
ciągu ulicy Królewskiej nadaje się natomiast na oddzielny wątek...pozdrawiam.

[gaja3]

Chyba, niestety, masz rację - rządy pieniądza są brutalne i z tego względu też
liczę się z tym, że zacznie zmniejszać się powierzchnia warszawskich parków
powiększona po wojnie dzięki wyburzeniom (Saski, Krasińskich i inne). Tylko
patrzeć, jak powstanie znowu pl. Kercelego, pasaś Simonsa i wiele innych
obiektów przedwojennej Warszawy.
Co do zachowania oryginalności konstrukcji, kształtów i wyglądu pałaców Bruehla
i Saskiego - jestem jak najbardziej za. Żadnych szklanych pudełek od frontu i
na zapleczu (jak w największej atrapie Warszawy - pałacu Jabłonowskich na pl.
Teatralnym). Z takim stylem "odbudowy" należy bezwzględnie skończyć. Ale i na
to małe szanse, bo kto w wynajmie powierzchnię biurową w XVIII wiecznych
wnętrzach?

Tutejsza paranoja: duma z ruin, "kłuć w oczy"...

[fima]

gaja3 napisał:
>o wiele wiekszą wartość estetyczną, historyczna i moralną mają szczątki
>kolumnady pałacu Saskiego z grobem Nieznangeo Żołnierza, niż jakakolwiek
>rekonstrukacj tegoż pałacu. To jest symbol barbarzyństwa kilku pokoleń Niemców
>i niech ich kłuje w oczy.

[pokrent]

Kompletna paranoja! Ruiny mają kłuć w oczy.
To może jeszcze zniszczymy jakieś resztki po starej Warszawie (może hotel
Polonia) i zamienimy w trwałe ruiny. Niech kłują oczy.
Ja chcę żyć w mieście, które swą brzydotą nie zachęca do popełnienia
samobójstwa. Chcę żyć w normalnej przestrzeni miejskiej, a nie w jakimś
żałosnym skansenie martylorogii narodowej. Nie mam nic przeciwko odbudowie
pałaców Saskiego i Bruhla. Nie mam nic przeciwko odbudowie (nawet swobodnie
traktowanej) kamienic, pierzei ulicy np. Marszałkowskiej.
Miasto to żywy orgzanizm, nie pomnik. Tu się trudno żyje, a kłuć w oczy to może
brzydota tego miasta, a nie symbole barbarzyństwa.

[erazm1]

Wreszcie ktoś rozsądny!

Odbudować!!!

[pbd2]

Odbudować, co się da! Tak, obecny Grób Nieznanaego Żołnieża jest symbolem
niemieckiego barbarzyństwa, podobnie jak do dziś nie odbudowany Bank Polski.
Ale odbudowa tych budynków będzie symbolem naszego zwycięstwa po latach - i nad
barbarzyństwem niemieckim, i nad barbarzyństwem rosyjskim, które tu z winy
rozpętanej przez Niemców wojny przyszło, i nad późniejszą "łagodną" dyktaturą.
Jestem za odbudową Pałacu Saskiego, Pałacu Bruehla, Banku Polskiego (ale
wiernie, a nie tak dziwacznie, jak to ktoś próbuje robić), odtworzeniem fasad
Prudentialu i PAST - y (bo teraz są socrealistyczne), kawałek pierzei
Marszałkowskiej też by się dało, ale wschodniej (tam nie poszerzono ulicy).
Domy "Centrum" nie są zbyt urodziwe, szczególnie po ostatnich zmioanach, więc
może by tak tam kawałek? Oczywiście, wszystkiego odtworzyć się nie da, ale to,
co można, odtworzyć trzeba. Np. kamienica obok wspomnianej PAST - y: dlaczego
nowy właściciel nie odbudował brakujących pięter, dając tylko ich ślad na
ścianie sąsiedniego nowego wieżowca? Czy aby nie dlatego, że przeszkadzają okna
boczne PAST - y, których przed wojną nie było?

[erazm1]

Mniejszy budynek PAST-y będzie odbudowany, zostaną odtworzone dwie górne
kondygnacje tak jak przed wojną.

[pbd2]

No i całe szczęście! Tylko te przeróbki budynku wyższego...

[lmalczewski]

Pamiętajmy też o Pałacu Karasia przy pomniku Kopernika. Był też kiedyś pomysł w
GW żeby Marszałkowską zabudować domami, których fasady byłyby przykładami
najlepszych/najpiękniejszych fasad, które przestały istnieć w Warszawie przed
1950 rokiem. Może warto przypomnieć tę inicjatywę?

[kibort]

Ja chcę żyć w mieście, które swą brzydotą nie zachęca do popełnienia
> samobójstwa. Chcę żyć w normalnej przestrzeni miejskiej, a nie w jakimś
> żałosnym skansenie martylorogii narodowej

Drogi pokrentcie! Alez manią rekonstrukcji dążysz do tego, żeby żyć właśnie w
skansenie martyrologii. Fasady z prefabrykatów, tak jak sztucznie stworzone od
nowa "zabytki" to przecież istny Architekturkonzentrationlager. Nawet skansenem
zresztą stolicy nie można zwać, bo do skansenów przenosi się na ogół budynki
oryginalne.
Skoro miasto ma być żywe, niech buduje się według mód panujących obecnie.

[tomasz.urzykowski]

Rzeczywiście był taki pomysł i może warto do niego wrócić (choćby jako głos w
dyskusji o wyglądzie tego rejonu miasta). Na początku tego wątku padło
stwierdzenie, że są ludzie, którzy chcą odbudować wszystko, co zostało w
przeszłości zburzone. Przyznam się, że nie spotkałem się z takimi ludźmi. A
przywrócenie dawnego wyglądu zachodniej pierzei pl. Piłsudskiego, postulat
odbudowy pałacu Karasia i idea odtworzenia praskiej synagogi to przecież to
przecież zaledwie mały procent tego, co z różnych powodów utraciliśmy. Te
obiekty po prostu powinny być odtworzone, bo ich brakuje w pejzażu miasta. Nie
oznacza to jednak automatycznej odbudowy wszystkiego. Czekam na dobrą nową
architekturę.

[s101]

niezle argumenty, takie fachowe. palac taki lub taki powinien zostac odbudowany
bo go brakuje. inne budynki nie koniecznie bo ich nie brakuje... powiedzial
ekspert.

[gaja3]

Niezmiernie mnie cieszy żywy oddźwięk na poruszony przeze mnie temat. Chcę od
razu wyjaścić - nie jestem przeciwnikiem odbudowy wogóle, ale
odbudowywanie "zabytków" i zabytków powinno odbywać się sposób racjonalny,
inaczej można by żądać odbudowy średniowiecznego Paryża zburzonego przez
Hausmanna.
Za każdą ideą odbudowy coś się, z reguły, kryje. Popatrzmy na pałac
Jabłonowskich - dekoracja teatralna dla celów czysto komercyjnych. Jeżeli
przeanalizujemy odbudowe zachodniej pierzei pla. Saskiego (po jej odbudowie
należy placowi przywrócic jego pierwotną nazwę), to natychmiast zauwazymy, że
obecnym władzom Warszawy chodzi przezde wzystkim o odbudowę kamienic wzdłuż ul.
Królewskiej, z których można by było czerpać konkretne profity (ciekaw jestem,
komu one przypadną na własność, bo obawiam się, że nie miastu stołecznemu?).

Jestem jak najbardziej za odbudową synagogi przy ul. Jagiellońskiej )może przy
okazji należałoby zmienić nazwę drugiej ulicy z ks. Kłopotowskiego na
pierwotną?). Podobnie innych obiektów związanych z kulturą narodu, który
niegdyś stanowił ok. 40% mieszkańców naszego kreaju. Ale nie kosztem
współczesnej przestrzeni urbanisteycznej, a szczególnie terenów zielonych.
Zawsze byłem dumny z tego, że Warszawa jest tak zielona, szczególnie w centrum -
ewenement na skalę europejską! Dzisiaj te nasze "płuca" znikają w tempie
zastraszającym - popatrrzce na Muranów, gdzie powoli są zabudowywane
wszystkie "podwórka" - ile już straciliśmy i i ile stracimy w najbliższych
latach. Popatrzcie na statystyki wzrostu zachorowań alergicznych i dróg
oddechowych w centrum miasta - wynik likwidacji zieleni i natężenia ruchu
samochodowego (w normalnych warunkach przez skrzyżowanie Andersa - pl. Bankowy
przejeżdżają tramwaje 10 linii i autobusy ok. 15 linii nie licząc normalnego
ruchu (miejski plus tranzyt Białystok - Poznanń, Kraków, Katowice). A ile jest
zakusów o zabudowanie skwerku przed kinem Muranów? Taki piękny teren budowlany !

Świat się zmienia, nasze potrzeby i odczucia także. Bądźmy racjonalni w naszych
pomysłach i marzeniach. Odbudowa - tak! ale z uwzględnieniem dzisisjeszych
potrzeb i racjonalnie uzasadniona.

[roody102]

Jakoś nie miałem pretekstu, by się do tego wątku dopisać we właściwym czasie, a
teraz projekt remontu Krakowskiego Przedmieścia mi takowego dostarczył. Bo oto
pojawił się tam pomysł, by odbudować pałac Karasia i usadowić w nim PAN. I to
zachwiało nieco moim poglądem, bo po debacie o odbudowie placu Piłsudskiego ja
do odbudowywania zapał i sympatię straciłem. Ale po kolei.

Właściwie w Warszawie trudno się w ogóle o sens odbudowywania spierać. Ogromna
część tego miasta to mniej lub bardziej wierne rekonstrukcje zabudowy
przedwojennej i gdyby nie to, że się swego czasu udało te rekonstrukcje
postawić, dziś Warszawie zarzucić można by było jeszcze więcej, niż i tak się
zarzuca (brak wyraźnego centrum, brak starej zabudowy w typowo miejskiej skali
i na typowej, gęstej siatce wąskich uliczek, brak tego wszystkiego, co czyni
miasto miastem). Odbudowano i stało się dobrze – strach pomyśleć, co mogłoby
stać dziś na miejscu Starego Miasta; Żelazna Brama 2? Tak więc odbudowa może
mieć swój sens. Jednak nie zawsze i nie za wszelką cenę.

Zastanawiałem się nad porównaniem miejsca po jakimś zniszczonym budynku do rany
czy raczej do blizny. To złe porównanie, bo nie dopuszcza myślenia innego, niż
tylko kategoriami „zostawić jak jest” lub „odbudować wiernie”. Tak mogą – to
zrozumiałe i to należy uszanować – myśleć ci, którzy pamiętają utracony
oryginał. Im bardziej wartościowy, im większe emocje budzący, tym mocniej
będzie się mówiło o tym, że poza wierną odbudową nie ma innej możliwości.

Ale ja nie pamiętam, mam lat 25 i nie zgadzam się z tym, że są tylko dwie
możliwości. Po 60 latach działki, na których przed wojną stały budynki nie są
tylko bliznami. Są też – a może przede wszystkim – atrakcyjnymi działkami w
centrum dynamicznie rozwijającego się miasta. Proszę mnie źle nie zrozumieć,
nie chodzi mi o to, że można je dobrze sprzedać i pal sześć, co tam powstanie.
Absolutnie nie! Ale zdanie sobie sprawy z tego, że myślenie kategoriami blizn i
ran nie jest jedynym możliwym jest ważne.

Do myślenie dała mi rozmowa z kolegą, który do Warszawy sprowadził się kilka
lat temu. Okazało się, że dla niego dawny ratusz na placu Teatralnym jest
budynkiem oczywistym i obecnym „od zawsze”. Nie wiedział, że został odbudowany
całkiem przecież niedawno i mówił, jak zdziwił go wygląd tego miejsca na nie
tak starych zdjęciach. Państwo pewnie to miejsce pamiętają doskonale – to była
właśnie jedna z tych „ran” czy „blizn”. I oto zdecydowano się postawić tam
nieszczęsną rekonstrukcję. Nieszczęsną nie tylko dlatego, że tak naprawdę jest
ona tylko tekturową fasadą dawnego ratusza, niezbyt szczelnie skrywającą
nowoczesny biurowiec. Nieszczęsną także dlatego, że z całą mocą obnażającą
ogromną wadę odbudowy po tak wielu latach. Pozornie bowiem odbudowa jawi się
jako coś naturalnego, gdy w istocie jest bardzo mocną ingerencją w istniejącą
współcześnie przestrzeń miasta.

W przypadku ratusza cała sztuczność bierze się z tej fasadowości, ale obawiam
się, że kurczowe trzymanie się wyglądu oryginału wcale nie musi tego problemu
rozwiązać. Wróćmy na Krakowskie, do pałacu Karasia. Więc odbudowujemy, biorąc
lekcję z placu Teatralnego nie fasadowo, ale prawdziwie. Czyżby? Przecież aby
odbudować prawdziwie trzeba by zrezygnować z plastikowych okien, z podjazdu dla
niepełnosprawnych, z windy dla nich w środku być może też, ba, trzeba będzie
jednak wnętrze trochę przerobić, bo serwerownia, bo klimatyzacja, bo… Nie
mówiąc o detalach – przecież nie odtworzymy oryginalnej stolarki, żeliwnych
okuć i tak dalej. Trzeba będzie przyjąć setki takich kompromisów ze współczesną
rzeczywistością. Powiedzmy to sobie szczerze: nie da się odbudować budynku w
jego pierwotnej postaci (przy założeniu, że w ogóle da się ustalić, którą
postać chcemy odbudowywać, bo przecież same budynki też były nie jeden raz
przebudowywane i zmieniane, co się ujawniło w czasie debat o placu
Piłsudskiego). Dziś wierna odbudowa nie jest możliwa. Siłą rzeczy skazani
jesteśmy na mariaż nowego-starego z nowym-nowym. I to jest samo w sobie bardzo
ryzykowne.

Owszem, da się taki mariaż stworzyć z sukcesem, czego przykładem jest kamienica
Edipresse na Wiejskiej (tylko że tego akurat nie widać z zewnątrz) a nawet
niedaleki dom na rogu placu Trzech Krzyży i Mokotowskiej, ale tylko do
pierwotnej wysokości. Bo wyżej jest już dowód na to, jak łatwo jest takim
mariażem zniszczyć pierwotną substancję. Zresztą na tej samej Mokotowskiej, ale
przy placu Zbawiciela mamy drugi tego przykład.

Mieszanie starego z nowym – a tym będzie zawsze rekonstrukcja zniszczonych
budynków – jest więc ryzykowne. Szczególnie ryzykowne, gdy próbuje się udawać
oryginał, jak na placu Teatralnym. Budowanie bez udawania jest niemniej
ryzykowne, ale – jak pokazuje właśnie budynek Edipresse – jeśli robi się to z
pomysłem, można uzyskać nową jakość. I to jest ważna wskazówka dla tych, którzy
w Warszawie ponoszą odpowiedzialność za decyzję, co i w jakiej postaci
odbudowywać. Płyną z niej wskazówki zarówno w kierunku pałacu Karasia jak i
placu Piłsudskiego. Ten pierwszy powinien być odbudowany prawie tak, jak
Edipresse – trzeba stworzyć fasadę, która będzie się po prostu wpasowywać w
Krakowskie Przedmieście, a więc nawiązać do oryginału, ale nie udawać go. Z
tyłu ukryć – ale właśnie ukryć jak na Wiejskiej a nie zakryć tekturą jak na
placu Teatralnym – nowoczesny biurowiec. Pomysł, by mieścił się tam PAN jest
oczywiście dobry, wręcz naturalny.

Na placu Piłsudskiego będzie znacznie trudniej. Nie bardzo jest bowiem gdzie
ukryć nowoczesne zaplecze budynków (a takowe będzie niezbędne). Będą one
otwarte z każdej strony i to tworzy ogromne wyzywanie. Ale nie jedyne. Jest
także ogromne ryzyko, że odtworzony budynek swoją sztucznością będzie raził
bardziej nawet niż ratusz. Dlaczego? Bo jeśli dziś w tą – jakby nie patrzeć –
żywą tkankę miasta, wcale nie bliznę, wstawi się obiekt nawet najzgrabniej
wyjęty sprzed lat 60, to taki właśnie może być efekt. Trzeba sobie zdać sprawę
z tego, że odbudowa zaczęta od razu po wojnie jest przywracaniem porządku, ale
odbudowa wykonana teraz – z beztroskim pominięciem tego, co na placu zdarzyło
się przez te lata, nie jest zasadne – jest niezdrową ignorancją. A na placu
zdarzyło się dość sporo – Victoria i Metropolitan, czy się to komuś podoba, czy
nie, już tam są i nie można dziś udawać, że nie. „Odbudowa” to w tak zmienionej
przestrzeni złe słowo – raczej budowa. Budowa czegoś nowego, czegoś co
kształtem przypominać ma dawne, ale co korespondować musi z nowym. Ma plac
domykać a nie dobijać.

Dlatego byłem zwolennikiem wymownego eksperymentu formalnego ze szklaną
kolumnadą. Wydawał mi się odważny, nowoczesny i mówiący do przechodnia
wprost: „tak, to nowy budynek, nie udaje tego, czym nie jest tylko stara się w
tym miejscu być czymś nowym, czymś na miarę swoich czasów a nie tekturową
makietą czegoś z przeszłości”. Nowa jakość, która byłaby komunikatywna i
atrakcyjna. Kopia dawnej jakości będzie tak czy tak raziła sztucznością. Na
lata zostanie nam świadomość tego, że w tym miejscu postawiono replikę.
Oczywiście nie wszystkim – ci, którzy – jak mój kolega – przybędą do Warszawy
później uznają ten budynek za oczywisty. Oczywisty, banalny, nie wart większej
uwagi. Szkoda, że świadomością sztuczności obarczy się tych, którym wygląd
dzisiejszej Warszawy leży najbardziej na sercu.

Nie jestem więc przeciwnikiem odbudowywania, nawiązywania do dawnej świetności
Warszawy – jestem natomiast przeciwnikiem udawania, budowania makiet, które z
bliska obnażają swoją sztuczność i które nie mówią nic o naszych czasach, tylko
nieudolnie naśl

[roody102]

Obcięło końcówkę:

Nie jestem więc przeciwnikiem odbudowywania, nawiązywania do dawnej świetności
Warszawy – jestem natomiast przeciwnikiem udawania, budowania makiet, które z
bliska obnażają swoją sztuczność i które nie mówią nic o naszych czasach, tylko
nieudolnie naśladują czasy przeszłe. Warszawy nie da się odbudować – trzeba ją
budować. Nowoczesną, atrakcyjną, zrozumiałą dla nowych pokoleń – repliki
starych budynków są dla nich nieczytelne i przez to obojętne. A nowe, odważne
wizje mogą się nie podobać, ale przynajmniej pobudzają do myślenia i do
odczuwania miasta, jak choćby ów Metropolitan. I to jest wyzwanie. A dogmat –
bo w takiej postaci prezentował to ostatnio prezydent Kaczyński – wiernej
rekonstrukcji jest już dziś po prostu nieaktualny, co oczywiście nie oznacza,
że wszędzie należy pchać szkło i stal. Na przykład na Krakowskie Przedmieście
nie.

Brawo, Roody_102!

[faun]

Po tak pieknie przeprowadzonym wywodzie wypada tylko uscisnac dlon Przedmowcy!
Jak to dobrze, ze Forum sluzy jeszcze tak konstruktywnym i dojrzalym dyskusjom.
Przy okazji warto polecic Forumowiczom odwiedzenie sasiedniego watku o liscie
warszawskich zabytkow architektury XX wieku. Dziekuje, Roody - Twoja opinia
przyniosla mi wielka satysfakcje!

[roody102]

Bardzo mi miło, dzięki :)

do Roody'ego

[miszka44]

Od dziś zaczynam się uczyć pisać nogami - chcę wszystkimi kończynami podpisać
się pod Twoją opinią :-) Dziękuję.

Pzdr
M44

[rubeus]

Czy budynki przy żelaznej na przeciw mennicy spełniają twoje oczekiwania
co do 'uzupełnianej' zabudowy ?

[roody102]

Szczerze mówiąc nie miałem sprecyzowanych oczekiwań wobec tej okolicy.

[rubeus]

Moim zdaniem, frontony tych budynków przywodzą na myśl 'wielkomiejskie'
kamieniczki...

[roody102]

To chyba dobrze?

[kudelin]

Hahaha, nie rozsmieszajcie mnie, jak wogole mozna mowic ze warszawa ma czy
miala kiedykolwiek jakies zabytki chyba ze chodzi wam o te pseudo stare miasto
zbudowane po wojnie z naszej Dolnoslaskiej cegly.

z naszej?

[allgau]

Zdaje się że cegła była niemiecka...

[s101]

poza tym zajzyj do marcinkowskiego i zobaczysz ile ojektow poza starym miastem
i zamkiem krolewskim jast orginalnych.

[do102]

Odwal się od dolnośląskiej cegły. Nie my decydowaliśmy jak będzie się odbywała
akcja "cały buduje stolicę".

[do102]

Taka anegdotka.
W pociągu pewien pan przedstawił się jako członek Klubu Miłośników Warszawy
(czy jakoś tam). Bardzo był przejęty stanem urbanistycznym miasta, że takie
puste, nieodbudowane, "a gdzie jest centrum" - pytał. Chciał zrekonstruować
wszystko co się da. Okazało się, że w Warszawie mieszka pięć lat, a tak
naprawdę to jest Poznaniakiem.
Bardzo bym prosiła o wstrzemięźliwość w ocenach.
1. Wiedeńczycy pielgrzymują do nas żeby obejrzeć MDM.
2. W odbudowie Warszawy uczestniczyli architekci na miarę Pniewskiego.
3. Przyjezdna młodzież (co było opisywane w stołecznej) zachwycona jest
przestrzenią.
4. Moja ciocia z Łodzi zachwyca się niebem w Warszawie (u nich w ciasnych
ulicach niewidocznym...)
5. Każda roślina, która wyrosła na gruzach cieszyła oko, stąd nasze dotąd
upodobanie do samosiejek.
6. Architektura 3D jest tematem okolicznościowych żartów... (w sklepach na
Bielanach jak by się kto pytał)

[avatella]

Szukam ludzi, którzy brali udział w powojennej odbudowie Warszawy. Rzecz jasna,
przeciętny użytkownik forum urodził się nieco później, ale od czego
są "znajomości" i przekazywane z pokolenia na pokolenie legendy rodzinne?
Piszcie wszystko co wiecie, a jeśli znacie "kogoś kto zna kogoś"-proszę o
kontakt! Dni płyną, umierają bohaterowie...A moim zamiarem jest stworzenie
kroniki PRAWDZIWYCH ludzi, herosów zapomnianych przez historię. Efekty będzie
można wkrótce oglądać na stronie www.
Pozdrawiam-Stella M. Dynek

[tomasz.urzykowski]

Kilka lat temu Muzeum Historyczne m.st. Warszawy zorganizowało sesję poświęconą
odbudowie Starówki. Były też spotkania z osobami biorącymi udział w odbudowie.
Zbierano wspomnienia. Muzeum na pewno ma adresy i telefony tych osób i chętnie
się nimi podzieli. Pamiętam, że zajmował się tym pan wicedyrektor Andrzej
Sołtan. Proszę zadzwonić do niego - tel. [phone] (centrala) i prosić z
wicedyrektorem Sołtanem.

a katedra Św. Jana to nie atrapa???

[04toudi]

dziwi mnie oburzenie i zgorszenie na temat odbudoway dawnego Ratusza. Że to
gipsowa fasada, etc, etc. Przypominam, że katedra Św. Jana to obecnie żelbetowa
hala ładnie wypełniona cegłą. Przecież nikt wtedy nie bawił się w gotycką
odbudowę tego miejsca. A parę lat temu gdy na Kanoni odpadł tynk, to można było
zobaczyć wystające tam pustaki. Do przemyślenia. Pozdrawiam

[roody102]

Być może to kwestia tego, że katedrę odbudowano na długo przed moim urodzeniem,
a ratusz na moich oczach - wiem, że dla wielu jest on zupełnie naturalnym
widokiem, nie dalej jak dwa miesiące temu mój kolega, który mieszka w Warszawie
od kilku lat, zdziwił się, że on jest taki nowy. Ale może być też tak, że
wystarczy stanąć na pl. Teatralnym i popatrzeć na te stropy w połowie okna,
żeby zauważyć, że ktoś tu coś udaje. W katedrze, jeśli nawet udawano, to jednak
znacznie zgrabniej.

[hrabia_dewalgo]

Pozwole sobie dorzucic 3gr. do tej ciekawej dyskusji.

Jesli odbudowywac i rekonstruowac to robic to jak Niemcy w Dreznie z kosciolem
Frauenkirche- identyczne materialy, technologie murarskie, nie wspominajac juz
o integracji ruin i orginalnego "gruzu" w tkanke "nowego" kosciola. :-)

W innym wypadku nalezy chyba dazyc do tworzenia nowej, wspolczesnej
architektury chocby w najbardziej uswieconych miejscach i najcenniejszym
historycznym otoczeniu.
Ustrzeze to miasto od kiczu- budowanie atrap w Warszawie jest dosyc smieszne i
niezrozumiale dla wielu moich zagranicznych kolegow- architektow.

Wydaje mi sie, ze sklonnosc wladz miejskich do podejmowania decyzji o
rekonstrukcji bierze sie z przeswiadczenia o miernej jakosci wspolczesnych
realizacji. Przyzwyczailismy sie przez lata komuny, ze to co nowe to
ideologicznie zle i conajmniej marnej technicznie jakosci. Skolei stare mury
byly zawsze ostoja tego z czym komunisci wlaczyli: tradycja, kultura,
rzetelnosc, uczciwosc.

Moze wiec nadszedl czas na zmiany tych przyzwyczajen? Tym samym: kiedy miasto
bedzie w stanie zorganizowac choc jeden przyzwoity miedzynarodowy konkurs
architektoniczny zwlaszcza jesli chodzi o tak istotne dla tkanki miejskiej
budynki jak np. palace przy placu Pilsudskiego? Zamiast architektow o
architekturze decydowac beda jedynie politycy i deweloperzy! O tempora o
mores :-)

Wspolczesne realizacje znakomitych architektow sa czesto cenniejsze dla miast
niz 300 letnie zabytki, nie mowiac juz o banalnych rekonstrukcjach.

Warszawa sprzed 1939 juz nie istnieje- nie zyja jej mieszkancy, inne sa warunki
gospodarcze ksztaltujace architekture. Probuje sie wiec odtworzyc cos czego tak
naprawde niema. Dowodzi to tylko jednego: slabosci wspolczesnych, ktorzy nie sa
na tyle silni, aby stworzyc wlasna kulture, wlasny styl i wlasna architekture.
Siegaja za to do dorobku dziadkow, bo latwiej i bezpieczniej :-)
Moze warto wiec poczekac jeszcze z 10 lat i wtedy zabrac sie za pl.
Pilsudskiego? Nowe warszawskie elity beda mialy moze wlasne ambicje i wizje
miasta.

Uklony.

[roody102]

Bardzo mi się ten głos podoba - ja też uważam, że placem Piłsudskiego można po
prostu jeszcze poczekać, aż dojrzejemy do myślenia bardziej abstrakcyjnego,
perspektywicznego i też mi się wydaje, że odbudowywanie atrap to przejaw
myślenia wąskiego, zachowawczego, przejaw braku wizji i odwagi - nie
szaleńczej, ale elemntarnej.

[kocoor]

atrapa czego? czy zachwatowicz nasladowal tu idzkowskiego? nie. pierdyknal nowy
gmach na podstawie mozliwych wtedy do wykonania szczegolowych badan
archeologicznych. i postawil kosciol lepiej, niz to majstry janusza I drzewiej
zrobili. porownywanie ratusza do sw. jana powinno wzbudzic twoje wlasne
oburzenie i zgorszenie. katedra sw. jana nie jest zelbetowa hala, ladnie
wypelniona cegla. zelbetonowe sa wylacznie filary nawy glownej. po co? ano
dlatego, zeby uniesc w calosci konstrukcje stalowa hempla i nie obciazac scian.
a jak zapewne kolega doczytal w literaturze przedmiotu, polnocno-wschodni
fragment jest oryginalny. przetrwal detonacje dynamitu. reszta, szanowny kolego,
to cud robota murarska, jak bozia przykazala, z dokonalej cegly bydgoskiej
(nowej!), ktorej dla innych realizacji braklo. ale i sponsor byl inny. mozna sie
przyczepic do formy, w jakiej katedre odbudowano, zwlaszcza szczytu zachodniego,
ale reszta jest ok. jezeli nadal kolega ma watpliwosci, prosze siegnac do
archiwum potem do zdjec. a na poczatek prosze przeczytac taka zgrabna ksiazeczke
t. zagrodzkiego. i potem zabierac glos na forum.

[04toudi]

hehehehe, głos zgorszonego ;-) żelbetowe są filary i ściany. Sam gotyk to
fantazja odbudowujących i nic więcej (fasada to już totalna fantazja).
Idzikowski zrobił dokładną dokumentację zastanej budowli a jakoś nikt nie
pomyślał o odbudowie w tamtej, barokowej formie. To niech kolega się douczy,
chyba że kolega należy do sekty przewodników, którzy umówili się aby nie mówić
o sposobie rekonstrukcji katedry. Pozdrawiam