Dwór, ul. Grochowska 170

[zbyszek_33]

Pod dzisiejszym adresem ul. Grochowska 170 róg ul. Nasielskiej, do 1964 r.
istniał XIX wieczny murowany dwór właścicieli dóbr kamionkowskich. Jego foto
można ujrzeć na str.259 w "Warszawskiej Pragi dzieje dawne i nowsze".
Z kolei wg Polińskiego "Grochów Przedmurze Warszawy" właścicielami dworu oraz
parku z jeziorem i wyspą byli Myślińscy. Wg autora, wnieśli dużo dobrego dla
rozwoju Grochowa, poprzez m.in.:
- w latach 1916-1918, na wyspie, odbywały się konspiracyjne szkolenia
podoficerów P.O.W pod dowództwem Komendy Lokalnej nr 3,
- do 1916 r. w wynajętym lokalu w pałacyku, Towarzystwo Przyjaciół Grochowa
prowadziło prace oświatowo-kulturalne, teatr, odczyty.
Dlaczego, w taki razie, Jerzy Kasprzycki w swoich gawędach nie wspomniał
o tak zasłużonej polskiej rodzinie ?
Czyżby, w okresie publikacji wspomnień w latach 60-tych XX w. - byli
niewygodni klasowo dla "właścicieli PRL-u" ?
Pozdrowienia

[allgau]

Raczej niewygodni dla kariery Kasprzyckiego...

Zbyszek-33 to andrzej_b2?

[made.in.heaven]

Takie mam nieodparte wrażenie...Ten sam styl wypowiedzi, dyskusje w dużej
mierze tych dwóch panów...kwestie głównie grochowskie...

[zbyszek_33]

made.in.heaven napisał:

> Takie mam nieodparte wrażenie...Ten sam styl wypowiedzi, dyskusje w dużej
> mierze tych dwóch panów...kwestie głównie grochowskie...

Nie wiem co powiedzieć, ponieważ, aż ... mnie ... "z wrażenia ... zamurowało" !
W żadnym przypadku nie zasłużyłem sobie na takie pochlebstwo, iż mogę
być wzięty za Pana Andrzeja.
Ale z drugiej strony, jeżeli mamy podobne hobby, mieszka się w tej samej
dzielnicy.
Co do stylu wypowiedzi... no cóż, miły komplement.
W każdym razie dziękuję i zapraszam w imieniu swoim do wyrażania merytorycznych
wypowiedzi tzn. postów
Pozdrowienia

[andrzej_b2]

Miałem kiedyś kolegę szkolnego Adama Chrzanowskiego (autentycznego hrabiego),
który po wojnie mieszkał z rodzicami w owym baśniowym dworku przy Grochowskiej
170. Był on przedstawicielem rozgałęzionego ziemiańskiego rodu wywodzącego się
z Podlasia, który wydał wielu zasłużonych ludzi: wojskowych, obrońców ojczyzny i
działaczy państwowych Wg jego rodziców była to pamiątka po księciu prymasie
Poniatowskim, w której posiadanie weszli drogą spadków. W tym czasie dopiero na
fali dyskusji prasowych wykazano bezzasadność tej tezy. Przez. pewien czas na
pocz. XX w. dworek był w posiadaniu Jaegera, właściciela Fabryki Taśm Gumowych
Jaeger-Ziegler (Grochowska 274). O ocalenie dworku w pocz. lat 60—tych trwała
batalia prasowa, w której nawet sam uczestniczyłem, niestety bezskuteczna.
Ostatecznie był to jeden z wielu dworków, które w XIX w. powstały w tym rejonie.
To do nich zjeżdżali się w niedziele warszawianie na wyśmienite pulardy, świeże
mleko, śmietanę i in. wiejskie specjały. Przypuszczam, że właśnie dlatego
Kasprzycki nie wyróżnił tego obiektu, choć w III tomie na rys. 152 przedstawił
jego reprodukcję. Może szkoda tylko, że bez jednoznacznej identyfikacji.
Mnie dworek najbardziej kojarzy się z zabawami ludowymi, które przez wiele
powojennych lat Starostwo Praskie organizowało na wyspie.
Pozdrawiam :-)

[andrzej_b2]

Do wypowiedzi swej dodam jeszcze, że dworek ten został wybudowany w I poł. XIX
w., a w II poł. XIX w. należał do Mathiasa Bergsohna, przemysłowca i historyka
sztuki. W 20-leciu międzywojennym był w posiadaniu rodziny Myślińskich (to wg
Jana Bergera „Dzieje Grochowa do 1916”). Uszkodzony w czasie wojny, nie był
remontowany tak, że w 1959 r. zniszczenia osiągnęły około 35 %. W sezonie cały
teren był oazą zieleni, wiosną tonął w bzach. W związku z budową „Osiedla
Młodych” został rozebrany, sadzawkę zasypano a wzdłuż wschodniej ściany
nieistniejącego budynku poprowadzono ul. Wspólna Droga.

Przy okazji, czy coś więcej wiemy o Myślińskich i ich zasługach dla naszego
miasta poza tym, co podają Poliński i Berger, a także o samym dworku?
Pozdrawiam :-)


Ps. Dla tych, którzy jeszcze nie wiedzą, to interesują mnie wyłącznie
merytoryczne dyskusje, a na wszelkie zaczepki nie odpowiadam.

[zbyszek_33]

Na szczegółowej mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego wyd. w Warszawie w
1931 r., widać Dworek w otoczeniu sadu i łąk w obszarze dzisiejszych ulic:
Grochowska-Nasielska-Osowska-Garwolińska. Wyraźnie zaznaczono jeziorko z dwoma
wyspami (w tym jedną dużą) rozciagajace się w miejscu dzisiejszych ulic:
Wspólna Droga-Garwolińska, a więc odługości ok 250-300 mb.
Obszar posiadłości można porównać z stanem tego terenu na wiosnę 1945 wg
ortofotomapy:
mapa1945.um.warszawa.pl/mwf/Warszawa_ortofoto_1945_2005.mwf?StatusBar=Off&ToolBar=Off&LayersViewWidth=180&LAT=5790170.958321&LON=7506508.526
886&WIDTH=2255.551759&UNITS=ft&EXT=.MWF
Widać zachowany (tzn. wraz z dachem) dworek, w miejscu dziś stojącego 10-
piętrowego wieżowca pod adresem ul. Wspólna Droga 3 oraz pozostałość jeziorka w
postaci okrągłego stawu, w miejscu, gdzie dziś wznosi się 18-piętrowa wieża
mieszkalna pod adresem ul. Kordeckiego 56/58.
Mam nadzieję dotrzeć do dokumentacji dworu wykonanej przed jego rozbiórką, lecz
trochę to potrwa.
Pozdrowienia

[zbyszek_33]

Przepraszam, jeszcze raz wklejam
mapa1945.um.warszawa.pl/mwf/Warszawa_ortofoto_1945_2005.mwf?StatusBar=Off&ToolBar=Off&LayersViewWidth=180&LAT=5790252.741980&LON=7506541.325
412&WIDTH=4511.103995&UNITS=ft&EXT=.MWF

[zbyszek_33]

Najmocniej jeszcze raz przepraszam wszystkich zainteresowanych
już podaję właściwy link:

mapa1945.um.warszawa.pl/init.html
Pozdrowienia

Dworek Grochowski, ul. Grochowska 170

[zbyszek_33]

Proszę sobie wyobrazić, że dotarłem do oryginałów dokumentów świadczących
o chęci ocalenia Dworku przez ... władze Pragi Południe !
Otóż, w grudniu 1949 r. ówczesny Przewodniczący Dzielnicowej Rady Narodowej
(DRN) wystąpił z wnioskiem do Urzędu Kwaterunkowego w Warszawie, o ...
ulokowanie tutaj siedziby DRN. Motywował, że "obiekt zabytkowym nie jest, ale
jednym z najładniejszych budowli dawnych" oraz "że znajduje sie w ładnym
rozplanowaniu terenowym". Obiekt posiadał 20 izb, a DRN informował, że
zaplanował fundusze na jego remont w 1950 r. Jaka szkoda, że nie spełniło się
życzenie władzy terenowej. Można przypuszczać, że jeśli władza ulokowałaby się
w tak prestiżowym i dogodnym, komunikacyjnym miejscu, to i okolica nabrałaby
adekwatnego stylu i splendoru - stnowiąc dziś rzeczywiste centrum Grochowa.
Ale cóż już wtedy ta Wyższa Władza Centralna planowała posadowienie ... Pałacu
Kultury i Nauki w okolicy ronda Wiatraczna, a dokładnie w miejscu zaplecza
technicznego kolejki wąskotorowej - dziś Universamu Grochów, ul. Grochowska 207.
Stało się tak jak przypuszczałem, obiekt szlachecki, w dodatku o patriotycznym
rodowodzie P.O.W walki wyzwoleńczej spod jarzma rosyjskiego - nie miał racji
bytu w komunistycznej s t o l y c y.
Oddaję pokłon ówczesnym lokalnym Patriotom.

Pozdrowienia

[taurus234]

andrzej_b2 napisał:

>
> (...) Przy okazji, czy coś więcej wiemy o Myślińskich (...)
>
>
Witam Panów i szanownych czytelników,

Odpowiadam na post z kilkuletnim opóźnieniem, ale mam nadzieję, że podane niżej informacje okażą się przydatne.
Otóż po przedwczesnej śmierci matki w roku 1918 dwór odziedziczył syn Karol. Ożeniony z Marią z Czerniakowskich miał dwoje dzieci: Marka i Idę. Oboje było żołnierzami A.K i uczestniczyli w Powstaniu Warszawskim. Ida była wychowanką Gimnazjum im. Cecylii Plater-Zyberkówny w Warszawie. 17-letnią wówczas Idę Niemcy rozstrzelali 24 sierpnia 1944 roku na Targówku, na ulicy Odrowąża w pobliżu Cmentarza Żydowskiego. Jest pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera A 25, rząd 5, grób 29.
Natomiast Marek przeżył Powstanie. Walczył w zgrupowaniu "Radosław", batalion "Parasol" i w POS "Jerzyki". Jego szlak bojowy wiódł od Woli przez Stare Miasto, kanały, Żoliborz do Kampinosu. Zmarł w 2010 roku. Pochowany jest w grobie rodzinnym Myślińskich na Starych Powązkach, kwatera 45, rząd 4. Jak już Panowie wcześniej zauważyliście to patriotyczna polska rodzina.

Pozdrawiam,
Piotr Myśliński

[andrzej_b2]

Szkoda, że tak późno. Książka o Grochowie już wyszła w 2016 roku
Pozdrawiam AB

[taurus234]

Istotnie szkoda, że tak późno natrafiłem w sieci na rozmowę Panów o Grochowie, ale przynajmniej choć poszerzyłem wiedzę Panów i czytelników o krótkie biografie Idy i Marka Myślińskich.
Pozdrawiam PM

[taurus234]

Jeszcze informacja dla zainteresowanych. Ida Myślińska jest wymieniona w dwóch publikacjach: "Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939-1945. Poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej.", Warszawa 1988 i "Szkoła Żeńska Cecylii Plater-Zyberkówny. 1883-1944" praca zbiorowa. Warszawa, PIW 1987.
Pozdrawiam PM