I NAGRODA CHRISTIAN KEREZ, ARCHITEKT ETH/SIA, S...

[Gość: killkamill]

W Centrum Pompidou ekspozycja jest na 5 piętrze - czy jest przez to odcięta od
miasta?!

[Gość: Maciej]

Ale w Centrum Pompidou na parterze nie znajduja sie sklepy. Poza tym Centrum
Pompidou znajuje sie we Francji, kraju przyjazniejszym sztuce wspolczesnej niz
Polska.

Wazna wypowiedz czlonkini Rady Programowej Muzeum!

[Gość: Maciej]

Zamieszczam poniżej tekst Doroty Monkiewicz, członkini Rady Programowej MSN,
który - choć zamówiony - od dwóch dni nie może się przebić na
łamy "Rzeczypospolitej", blokowany zapewne przez Panią Jaruzelską-Kastory (tak
działa lobby designersko-architektoniczne):

"W czasach odległego dzieciństwa często zachodziłam do naszej osiedlowej
biblioteki publicznej przy ulicy 1 Sierpnia (bo przecież nie Powstania
Warszawskiego) w Warszawie. Był to, zbudowany w latach 70., przeszklony
modernistyczny pawilon, którego elewacje artykułowały ciężkie, poziome pasy
betonu, obrzuconego drobnymi kamyczkami. Na parterze znajdował się SAM
spożywczy, sklep Centrali Rybnej oraz pralnia ALBA, na piętrze udostępniany był
księgozbiór. Prowadziły tam proste betonowe schody z szerokimi, drewnianymi
poręczami. Takie pawilony handlowe z biblioteką publiczną na piętrze znajdują
się w wielu miejscach Warszawy, stanowiąc pamiątkę po prowadzonej przez ludowe
państwo polityce upowszechniania kultury.
Kiedy patrzę na projekt budynku Muzeum Sztuki Nowoczesnej Christiana Kereza – z
przestrzeniami ekspozycyjnymi ukrytymi na trzecim piętrze, jednym wejściem po
schodach, oraz komercyjnym parterem – to mam przed oczyma te wszystkie
biblioteki publiczne epoki edwardiańskiej, ale z jedna istotną różnicą –
Christian Kerez przekształcił te małe, modernistyczne pudełka w leżący blok
monstrualnych rozmiarów.
Nie wiem, dlaczego budynek nowego muzeum musi być wyrazem ciężkiej nostalgii za
minionymi czasy? Dlaczego nie możemy w Warszawie zbudować architektury
optymistycznej, kreującej wokół siebie przyjazną przestrzeń publiczną, w której
z chęcią odnajdzie się widz i przechodzień? Budynek Christiana Kereza jest w
tym samym stopniu architektoniczną rzeźbą, co stojący obok Pałac Kultury. Tak
socrealistyczne art deco, jak i minimalistyczny blok nie respektują
społecznego, demokratycznego wymiaru przestrzeni publicznej, której rozumienie
znacznie się pogłębiło od czasów modernistycznego projektu.
Jakie zatem miało by być to muzeum, które chcieliśmy i nadal chcemy dla
Warszawy zbudować? We wstępnej koncepcji Warszawskiego Muzeum Sztuki
Nowoczesnej, przyjętej przez Radę Programową Muzeum w dniu 28 sierpnia 2005
czytamy: „Symbolem Warszawy powinien stać się również budynek Muzeum Sztuki
Nowoczesnej, który – przez usytuowanie w najbliższym sąsiedztwie Pałacu
Kultury – podejmie dyskurs estetyczny i etyczny z przeszłością tego miejsca.
Jako nowa instytucja kultury pomoże ożywić relacje: artysta – jego dzieło –
społeczeństwo” i „stworzy warunki przeciwdziałające wykluczeniu”. Ten zapis ze
wstępnej koncepcji został przełożony na konkretne punkty programu funkcjonalno-
użytkowego muzeum w regulaminie konkursu architektonicznego. Należy do nich
postulat zaprojektowania hallu i forum o powierzchni ok. 5.500 m2, dostępnego
bezpośrednio z poziomu placu. Miejsce to określone w regulaminie konkursu, jako
strefa spotkań publicznych, powinno być skomunikowane z wielofunkcyjnym
audytorium, salą koncertowo-teatralną, a także centrum edukacji, w którym
istotnym novum jest przestrzeń warsztatowa, przeznaczona dla nieformalnych
grup, działających w ramach „sztuki ulicy” (community art project). „Od 800.000
do 1.000.000 gości rocznie będzie przechodzić przez hall, jako obszar łączący
zewnętrzny plac miejski z ogrodem oraz ekspozycjami, w tym 200 – 300 tysięcy
będzie uczestniczyć w akcjach informacyjnych i edukacyjnych” (z regulaminu
konkursu). Muzeum Kereza, którego wizytówką na poziomie wzroku przechodnia są
przestrzenie komercyjne (być może sklepy), muzeum, do którego trzeba się wspiąć
po schodach – tworzy zupełnie inną jakość. W naszych założeniach to właśnie
Forum zostało pomyślane jako witryna oferty artystycznej muzeum, oferta
rekreacji i spędzania czasu wolnego, skierowana bezpośrednio do przechodnia –
potencjalnego widza. Forum ma być częściowo strefą ekspozycji bezpłatnej, przed
właściwym wejściem na wystawy i daje także możliwość eksponowania obiektów
bardzo dużych rozmiarów, dostarczanych tam bezpośrednio z placu miejskiego.
Te i inne wpisane do programu funkcjonalno-użytkowego postulaty nie zostały w
projekcie Christiana Kereza zrealizowane. Nie da się szeroko otworzyć niskiej
przestrzeni parteru, wypełnionej gęsto podporami, ani wzdłuż, ani wzwyż. Z
powodu kształtu stropu-dachu ostatniego piętra, bardzo trudna do podzielenia
jest z kolei przestrzeń ekspozycyjna, w której w przyszłości powinno odbywać
się jednocześnie pięć do sześciu wystaw z niezależną komunikacją i miejscami
odpoczynku. Regulamin konkursu wskazywał na potrzebę przestrzeni
komplementarnych – zarówno otwartych, jak i zdefiniowanych zespołów galerii.
Założenia programu funkcjonalnego nie zostały sformułowane przypadkowo.
Uwzględniają różnorodne potrzeby programowe muzeum, powstającego w konkretnym
kontekście społecznym, geograficznym i historycznym. Pracował nad nimi zespół
doświadczonych polskich kuratorów. Były też konsultowane z architektami – w tym
również z Christiną Binswanger, późniejszą członkinią sądu konkursowego.
Pozostaje dla mnie zagadką, dlaczego część jury, która przeforsowała zwycięski
projekt, zignorowała te założenia.
Dorota Monkiewicz"

[boski_odys]

Gość portalu: Maciej napisał(a):

> Zamieszczam poniżej tekst Doroty Monkiewicz, członkini Rady Programowej MSN,
> który - choć zamówiony - od dwóch dni nie może się przebić na
> łamy "Rzeczypospolitej", blokowany zapewne przez Panią Jaruzelską-Kastory
> (tak działa lobby designersko-architektoniczne):

Ten tekst wydrukowała dzisiejsza "Rzepa"

Nie wiem czy był blokowany - jestm czytelnikiem, nie redaktorem tej gazety -
ale nie sądzę. Po prostu debatę na ten temat Rz zaczęła od tekstu arch.
Ingardena, zapewne też zamówionego.

rzeczpospolita.pl/dodatki/opinie_070302/opinie_a_3.html
Ktoś tu chyba winien zawstydzić się przedwczesnych oskarżeń.

Nota bene nie wiem jak z prawem do publikacji zamówionego i zapłaconego zapewne
tekstu.

[Gość: Maciej]

Tekst poszedł w Rzepie dopiero po specjalnych interwencjach. Być może
przyczyniło się do tego także wrzucenie go tu i tam "online" i obawa redakcji
gazety żeby w sprawie zatrzymania tekstu nie zrobiło się za dużo hałasu. Mam
też nadzieję, że uznajemy jeszcze prawa autora do własnego tekstu. Działałem za
zgodą autorki, która straciła już nadzieję na jego opublikowanie w prasie.

zachwyt!

[Gość: zachwycony!]

Projekt piękny, organizujący doskonale przestrzeń i w pełni harmonizujący z
ulicami i zielenią; jednocześnie ignorujący i subtelnie zaburzający, celowo, swą
bliskościa, psujący, "bezpieczństo" potworka rodem z Moskwy. Łechtający,
zapachem swej prostoty, nosy zamieszkałej, tam lub w okolicach, zakompleksionej
porozbiorowej, wychowanej na komunistycznych uniwersytetach warszawki. Nie
zostanie zrealizowany choć zachwyt geniuszem pozostanie!

[Gość: zbig]

Własnie wróciłem z wykładu Kereza w Muzeum Powstania.Jest to rzeczywiście
piękny i wyprzedzający epokę projekt. Żeby go zrozumieć i wyobrazić sobie tę
przestrzeń, należy zrobić pewien intelektualny wysiłek, o co w naszych dzikich
czasach coraz trudniej, niestety. Projekt jest otwarty, doslownie i w
przenośni,wszystkie zastrzeżenia sa jeszcze do przedyskutowania i mozliwe do
realizacji. Autor też jest otwarty, ale co z tego jeżeli RADA PROGRAMOWA się
obraziła i bojkotuje Kereza. Jezeli Pan Zielniewicz nie dorósł do swej roli, to
niech zrobi miejsce razem z całym towarzystwem wzajemnej adoracji ludziom z
otwartą głową i nie robi nam wstydu. Na trzeci konkurs raczej nie zgłosi się
juz żaden powazny architekt. Na litośc boską, przecież wygrał projekt wybrany
przez międzynarodowe jury, z wielkimi autorytetami, uszanujmy werdykt!
Jakie prawo ma bardzo lubiany Tarasewicz do oceny architektury? To tak, jakby
Kerez wypowiadał się na temat kur ozdobnych( z całym szacunkiem dla
Tarasewicza). Opamiętajcie się! Kerez trafnie podsumował całą afere: " Wy nie
chcecie budować, wy chcecie dyskutować"

[allgau]

do posta z tekstem p. Monkiewicz, mnie ten cały konkurs wyglada na sztukę dla
sztuki troche, wywalono juz na to 2 mln zł, ktoś zarobił, szacowni jurorzy,
dyr. Zielniewicz etc. i o to chyba chodziło, poza tym kryteria konkursowe były
cokolwiek nie bardzo, kol. Kerez zrozumiał je dosłownie, skoro to ma być wokół
owej rzekomej "agory" teatr połaczony z handlem (koles od Marcpola, działki
bezprawnei nie oddaje), dom towarowy "kuopców" nieopodal, no to on tez ubrał
muzeum w elementy supermarketu... a ja bym wolał dobra architekturę z kamieniem
i minimum szkła, rozmawiajaca z pałącem, bo go nie zburzymy i stoi, a moze
nawiazujaca do Warszawy, tej chocby z lat 30-ych, bo tu żadne słąwy nie
przyjdą, co ten konkurs chyba wyraxnie pokazał, ponieważ decydenci i architekci
Warszawy nie szanują... to nikt szanujący się tu z projektem nie przyjdzie
TM

Wygral najlepszy... Koniec gadania.

[Gość: Funky]

O kurcze, Neo-socrealizm!!!!

[matrek]

Jesli to bedzie wybudowane, to tragedia...

Zmarnowana szansa, jak zwykle w Polsce

[matrek]

Zbudowac muzeum sztuki nowowczesnej, w postaci budynku jako zywo nawizujacego do
socrealizmu czasow Gierka to juz przesada. Dlaczego tak z nami jest, ze jesli
Polacy maja wybor zrobic cos dobrze lub zle, to zawsze wybiora gorsze
rozwiazanie? Co nadaje sie bardziej do zrobienia charakterystycznego punktu
miasta niz Muzeum Sztuki Nowoczesnej? Jak mozna takie muzeum umiescic w budynku
nawiazujacym forma do Gierkowskich sklepow GS-u?!

Tragedia. Dlaczego budynek o takim przeznaczeniu nie moze byc sam w sobie
dzielem sztuki? Dlaczego takie budynki moga powstawac w paryzu, w Londynie i
innych miastach na swiecie, a w Polsce tylko wieczna szarzyzna i brak ambicji...
To bardzo przygnebiajace...