kurde jestem przerażony

[dyfre]

moją kobietą i tego jak jedzi co prawda są to początki ale ona nie
panuje nad autem nie mam pojęcia jak zdała prawko mam nadzieje ze to
przejściowe nie mówie że jest super driver ale jakieś tam pojecie mam
co prada ona nie jedziła od momętu zadania egzamin. a to juz 2 lata dziś
pierwsza jazda krótka ale martwie
sie jak ona da sobie rade może jazdy wykupic przed tym niech potrenuje

[abstrakt2003]

niech z 5 godzin ale u dobrego instruktora wykupi. jeśli od zdanego egzaminu
przez dwa lata to znaczy że teraz nieczego nie pamięta. Musi sobie wszystko
przypomnieć pod kontrolą instruktora.

[januszz4]

Nic dziwnego, skoro jej przez dwa lata nie dopuszczałeś do kierownicy. Myślę,
że opinia o kobietach jeżdżących gorzej od facetów bierze się z między innymi z
braku praktyki za kierownicą spowodowanym niechętnym udostępnianiem przez
małżonków samochodu, ale także one same nie palą się do prowadzenia auta. Muszą
po prostu tę barierę psychiczną przełamać.

[Gość: szara komórka]

Trudno żeby po 20 czy 30 godzinach przejechanych 2 lata temu jeździła jak
zawodowy kierowca.Niech sobie na początek wyjedzie pare razy wieczorkiem, jak
nie ma ruchu i zobaczy jak się będzie czuła.Jak będzie kiepsko, to się zapisze
na dodatkowe jazdy.Umiejętności w jeżdżeniu nabiera się jeżdżąc, innego wyjścia
nie ma.

[Gość: dyfre]

no niby tak ale to jest auto mojich rodziców a jak jej mówie że musi jazdy
wykupic to sie obraża a ja widze że nie onanie potrafi jedzić ruszanie na
skrzyżowaniu z większym gazem że ją wynosi na drugi pas że istnieją 2 biegi
bo za 100m cz 50 musi chamować i takie tam ale ona jest uparta jak osioł i
powiedziała ze na jadzy nie pujdzie samochód zamierzamy kupic w czerwcu
jakiegoś grata tak do 3-4 tys jak ja mam do niej dotrzeć ona twierdzi że
jak bedzie auto to sama siądzie i pojedzie nie no nie rozumiem kobiet ja
jak czegoś nie wiem to sie pytam kogos kto sie na tym zna

[Gość: se]

Nie kazdy jest stworzony do bycia kierowca, ale wielu obecnie dobrych kierowcow
tez na poczatku mialo problemy z ruszaniem ;-)
Rozumiem, na pozyczonym od rodzicow aucie nie bardzo, ale cwiczyc wlasnym-
czemu nie? Ale proponuje najpierw pojechac na jakis pusty, wiekszy plac
(parking) i pocwiczyc ruszanie z miejsca, ruszanie pod gorke, mieszanie w
skrzyni biegow przynajmniej do trojki ;-)

[Gość: szara komórka]

Jeśli jej aż tak idzie, to może niech poczeka aż kupicie swoje auto, bo jeszcze
będziesz z rodzicami problemy.
No i przemów jej do rozumu, żeby zaczęła ćwiczyć przy jak najmniejszym natężeniu
ruchu, bo po co ma się niepotrzebnie stresować, że zaraz cały ruch uliczny
zablokuje.Wszak wiadomo, że trochę techniki i człowiek się gubi ;-)

[Gość: ongrys]

> powiedziała ze na jadzy nie pujdzie samochód zamierzamy kupic w czerwcu
> jakiegoś grata tak do 3-4 tys

proponuję takie auto, żeby dali Ci AC, no i nie zapomnij o poduszce pow.
tfu, tfu

[stefan4]

dyfre:
> jak jej mówie że musi jazdy wykupic to sie obraża a ja widze że nie onanie
> potrafi jedzić

Jeśli Ty uważasz, że ona nie potrafi a ona uważa, że potrafi, to wyreżyseruj
taką sytuację, że ona BEZ TWOJEJ OBECNOŚCI powiezie kogoś, kto Ci potem opowie,
co sądzi o jej jeździe. Bo jest całkiem możliwe, że to Ty cierpisz na nerwową
ocenę sytuacji a ona sobie radzi. Że jeździ inaczej niż Ty, ale równie bezpiecznie.

Nerwowość faceta na punkcie właściwego sposobu poganiania samochoda bywa
przyczyną rozwodów.

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

moja małżonka brała mnóstwo dodatkowych jazd

[bonarossa]

mając już prawo jazdy .
Niestety jej średnia to 80 kilometrów - tyle średnio przejeżdżała bez wypadku.
Nowiutki maluch który podarowałem jej ongi czasu na dzień kobiet po 160
kilometrach czyli po drugim wypadku nadawał się do kasacji.
No cóż każda baba myśli przyrodzeniem.
Wiesz co Dyfre:!!!
Ty się nie przejmuj ty daj jej auto niech się zabije i będziesz do późnej
starości szczęśliwym człowiekiem

[iberia30]

zapomnial wol jak ........?

[Gość: majka]

witam

Spokojnie. Mój Mąż po kupnie samochodu mimo tego, że miałam prawo jazdy nie
pozwalał mi jezdzić. Moje prawo jazdy "pleśniało" w szafie 8 lat. Kiedy mój Mąż
został moim prywatnym taksówkarzem (pracuje i w soboty, i niedziele na uczelni)
w pewnym momencie dostał szału i zakupił mi mały, nie za drogi samochodzik. Po
podpisaniu umowy, wręczył mi dokumenty, kluczyki i...wsiadł do swojego
samochodu i odjechał. Nie wiem, jak dojechałam do domu owe 30 km, ale
przepraszam wszystkich ;-) Mój Mąż nie miał siły ze mną jezdzić, bo krzyczał i
się denerwował i.....ja nim się denerwowałam. Sama wieczorami wsiadałm do auta,
jak radzą Panowie wyzej i jedziłam. Na duzym parkingu ćiwczyłam i przypominiał
sobie manewry, aż do bólu. Nalepiłam zielony listek i jeżdzę. Samemu jest
najlepiej, bo człowiek uczy się na własnych błędach. Jeżdzę do wrzesnia i nie
jestem już zagrożeniem ;-) Myślę, że zakup jazd nie jest dobrym rozwiązaniem,
bo trzeba nauczyć się liczyć tylko na siebie,a nie na instruktora. Po drugie
nie nalezy uczyć sie i przypominac sobie sztuki jezdzenia na cudzym aucie.

Nie zgodzę się z tym, że kobiety są fatalnymi kierowcami. Nie sądzę, że będę
jeżdziła tak doskonale jak mój Mąż, ani tak dobrze, jak wielu Panów, ale to nie
znaczy, że nie potrafię zapanować nad samochodem, przewidzieć reakcji innych
uzytkowników, czy jechać dynamicznie (nauczyłam się min. że fatalanie jedzie
się za kimś, kto uzywa na zmianę hamulca i gazu bez potrzeby). Lubie jezdzic
samochodem, nie boję sie już w godzinach szczytu przemieszczać gdziekolwiek.

Zyczę Paniom wytrwałośći, a Panom cierpliwosci.

[orchid78]

Egzamin zdany za pierwszym razem. Samochodu - brak. Niedługo potem mój chłopak
kupił sobie auto. Przez dłuuugi czas nie zgadzał sie mnie puścić za kierownicę
(nie ma to jak wiara w umiejętności drugiej połówki, których nigdy nie
widział ;-P). W końcu się udało. Ja po przerwie podchodziłam do auta jak pies
do jeża. Odpalam, ruszam... No, może za dużo gazu. Może trochę za późno
zmieniam (jak na gust lubego) biegi - cóż, pierwszy raz prowadzę auto z
dieslem. I kłapanie: wolniej, patrz, uważaj (jakbym tego nie robiła). Skutek:
moje wieeelkie nerwy i zaczęłam rzeczywiście robić głupoty. W końcu nie
wytrzymałam i postawiłam ultimatum: albo sie zamyka, albo ja wysiadam. A w
ogóle to pownien mnie wspierać a nie przeszkadzać - no, lekka histeria. Ważne
że się uciszył :-D. I... nagle okazało się że umiem jeździć na poziomie nie
stwarzającym zagrożenia dla otoczenia, pasażerów i auta. Od tej pory zawsze gdy
razem gdzieś jechaliśmy to ja prowadziłam auto - ja ćwiczyłam, mój chłop mógł
piwko wypić. Pare miesięcy potem kupiłam własne auto, pierwsza samozielna
trasa - ok 60 km, w tym przez drogi Katowic, Gliwic itp. Stres ogromny. Za
każdym razem coraz mniejszy. Swoim autkiem jeżdżę 2 lata, prawko mam od trzech.
Nie wiem, czy jestem dobrym kierowcą, wiem ze koledzy nie maja oporów przed
pożyczaniem mi swoich samochodów, więc źle chyba nie jest ;-)

[orchid78]

Wniosek miał być taki: nic tak nie zniechęca jak ciągłe kłapanie i zrzędzenie
faceta obok, który OCZYWIŚCIE (we własnym mniemaniu) jest swietnym kierowcą...
Wiele osób które mogłyby byc naprawde niezłymi kierowcami po czymś takim daje
sobie spokój z myślami o jeździe. A kobiety szczególnie często w ten sposób
reagują, chyba juz taka nasza natura ;-)

[Gość: IRA]

Nie bądż taki przerażony! Ja w tej chwili to samo przerabiam.Ileeeś tam lat po
zrobieniu prawka nie kierowałam w ogóle. Kilka razy zaczynałam, niestety mój
luby-były instruktor nauki jazdy za każdym razem zniechęcił mnie. Znowu minęło
kilka lat i zaczął uczyć mnie od nowa, bo prawdę powiedziawszy wszystko
zapomniałam. Wkurzało mnie to. Mąz twierdził, że z jazdą, to jak z pacieżem,
jeśli się nauczy - to się już nie zapomina. Prawda niestety jest inna. Tym
razem jednak zawzięłam się-nie daję za wygraną. Chcę jeżdzić i koniec.Zwykle
krzyczy na mnie w aucie, nie potrafi nic przekazać na spokojnie.Ja się
denerwuję i niestety robię błędy. Wrzeszczy na mnie w samochodzie jak zrobię
coś nie tak. Jestem kierowcą nie niedzielnym lecz *świątecznym*, to jak mam się
nauczyć. Chwali mnie tylko wtedy, gdy wiozę Go,gdy jest po kieliszku, inaczej
*nigdy*. Nie dał mi nigdy siedzieć samej za kółkiem (stwarzam zagrożenie-Jego
zdaniem. Wiem, że nigdy nie będę takim kierowcą jak On, ale do cholery wiele
moich koleżanek jeżdzi -moim zdaniem, nie lepiej ode mnie i sobie radzą. Po
wczorajszej jeżdzie, znowu atmosfera napięta w domu, a mnie na myśl o jeżdzie z
nim skóra cierpnie. Pozdrawiam wszystkich początkujących kierowców.

[Gość: Agnieszka]

Jak nie będzie jeździć to się nie nauczy!
Mój chłop tak miał - samochód kupiliśmy po dwóch latach od zrobienia przez niego
prawka. Po przejechaniu 100 metrów do stacji beznynowej (samochód nowy) usiłował
zatankować benzynę zamiast ropy:) Dobrze, że z nim pojechałam:) Uczył się z
miesiąc, często ze mną jako dodatkową parą oczu (chociaż wybrakowaną - bo bez
prawka). Teraz śmiga bezwypadkowo już drugi rok. w międzyczasie ja też zrobiłam
prawko, początki były ciężkie, ale trzeba chłopu przyznać, że się nie bał - po
cichu powiem, że na naszych osiedlowych uliczkach jeździłam jeszcze w trakcie
kursu i to nawet po (na szczęcie nieudanej) próbie zaparkowania na latarni:)))
Trudno - nikt nie rodzi się z umiejętnością prowadzenia!

[agunek1]

A ja zaczęłam jeździć po 11 latach przerwy. Wystarczyło 5 godzina na "L" i
jeszcze jedna godzina z instruktorem, a dokładnie z instruktorką, moim autem.
Dzisiaj rano pojechałam do pracy z innym kierowcą, ale potem sama ruszyłam
przez miasto z dzieckiem (teściowa miała cykora). Bez nerwów, spokojnie
dojechałam, sama zaparkowałam. Moja instruktorka całkowicie mnie wyluzowała,
mnie nigdzie się nie spieszy, jak ktoś chce poszaleć to jego sprawa zawsze może
mnie wyminąć.