nieufny pies

[magjug]

mam problem z moim psiakiem, zwierzątko jest duże, ma 1,5 roku, aktualnie w
trakcie szkolenia na posłuszeństwo. jest bardzo nieufny w stosunku do obcych
ludzi i psów, na szkoleniu ma ciagle założony kaganiec, zeby nikogo nie
ugryzł, w domu jak przychodzą goście to najpierw jest zamykany w pokoju i
potem wypuszczany w kagańcu. instruktor na szkoleniu już mi powiedział, że po
prostu pies przejął geny strachu po rodzicach i będą problemy, ale czy tak
juz będzie zawsze? dosc często przychodzą do mnie znajomi, niedługo ma się
wprowadzic mój chłopak i ta sytuacja zaczyna być trochę męcząca... wczesniej
jak mieszkałam u rodziców to przychodzili znajomi i jak był mniejszy to nie
było problemu, a teraz sytuacja jest gorsza. jest jakis sposób na zmianę tego?

[rezurekcja]

magjug napisała:

> mam problem z moim psiakiem,

zapraszam tez na forum Zwierzeta, tam udziela sie kolezanka Tessciowa, w realu
treserka psow, moze sie odezwie, moze inni sie podziela doswiadczeniem.

Geny strachu... osobiscie watpie.
A jak dlugo jest u was? W jakim wieku przyszedl? Czy byl taki nieufny od
poczatku? Z jakich warunkow go zwieliscie?

Nie zwracaj uwagi na niejakiego remislanca,kazde forum ma swojego dyzurnego
polglowka zwanewgo elegancko trollem.

[magjug]

dzięki, już tam wlazłam i napisałam o moim problemie, teraz czekam na odzew.
Piesio jest u nas jakies półtora roku, wziełam go jak miał miesiac. Zawsze był
taki bojaźlliwy, ale jak był mały, to bardziej kleił sie do ludzi i zwierzaków,
problem zaczął się jak juz zrobił się duży, tyle, ze mam wrażenie, że ciągle ma
umysł dziecka. to mieszaniec, tata bernardyn, mama owczarek niemiecki. mama
agresywna. tam, skad go wziełąm, pieski mieszkają w budzie, ale właściciele
widac, że dbają o psy.

[gagik.geworgian]

Witam.
Zanim się wypowiem , co myslę w związku z zachowaniem Twego psa, chciałbym
zapytać o kilka rzeczy.
Od kiedy pies jest u Was?
Od kiedy obserwujecie problemy z agresją?
W jakich sytaucjach pies jest agresywny i jak ta agresja się przejawia?
Czy pies jest agresywny bez wyjątku do wszsytkich psów i ludzi ?
Dlaczego zakładacie mu kaganiec podczas wziyt gości?
Czy gdyby nie miał kagańca chciałby gryźć gości?
Jak dokładnie pies się zachowuje, gdy zobaczy na spacerze innego psa lub
człowieka?
A jak Wy sie wtedy zachwujecie?
Czy zdarzyło się , żeby pies pogryzł psa lub człowieka, jeśli tak , to w jakiej
sytuacji?
Dlaczego zgłosiliście się z nim na szkolenie?
Czy w wyniku szkolenie widziecie jakieś pozytywne zmiany w zachowaniu psa?
I czy znaliście rodziców tego psa?
I czy Waszym zdaniem agresja wynika ze strachu, czy raczej z dominacji psa?
Czy uważacie, że pies ma skłonność do dominacji, czy zachowuje się w stosunku
do Was w sposób podporządkowany?
Czekam na odpowiedzi, a im więcej będę wiedział, tym lepiej uda mi się zroumieć
Waszego psa i może uda mi się coś dobrego doradzić.
Pozdrawiam seredecznie - Gagik

[magjug]

pies jest u nas od prawie półtora roku, wziełam go jak miał miesiąc. Agresywny
jest od mniej więcej września zeszłego roku. Jest agresywny gdy przychodza do
mnie znajomi, jak widzi obce psy, mija go ktoś obcy z bliska. Generalnie na
moim osedlu zachowuje się gorzej, bo czuje się tu pewniej, niż gdzieś indziej.
Ludzi próbuje ugryźć, ale to tak na zasadzie, że doskakuje i odskakuje. Na psy
reaguje gwałtowniej, wyrywa się do nich, szczeka.. Nie toleruje obcych,
zwłaszcza w mieszkaniu. Własnie dlatego zakłądam mu kaganiec jak przychodzą
goście, żeby nikogo nie ugryzł. Jak już siedzimy, on się oswoi z obecnościa
innych, to kaganiec mu zdejmujemy, ale to pod warunkiem, że nikt nie będzie
chodził po mieszkaniu. Wychodąc z nim na spacer zauważyłam, że widząć obcego
człowieka - jeśli jest to dziewczyna, kobieta to ignoruje, no chyba, że
przechodzi bardzo blisko, wtedy che obwąchać, ale na facetów, zwłaszcza w
kapturach - cały się spina, robi się czujniejszy i jak są blisko to próbuje cos
zrobić. Psy mogą być tylko daleko i to najlepiej małe. na balkonie szczeka na
wszystkie, które idą chodnikiem, nawet daleko. Juz nauczyłam sie, ze jak widzę
zagrozenie, to jesli to czlowiek, trzymam go króciutko na kolczatce, mówię, że
nie wolno, spokój, nic sę nie dzieje, nie krzycze. Na psy muszę bardziej uważac
i jak widzę, że nie ma szansy przejsc blisko, to wole isc w drugą stronę. Co do
ugryzienia człowieka, to tylko raz chapnął kolege w ucho, ale kolega przyznał,
ze to jego wina, bo sam go sprowokował. Na szkolenie z nim poszłam, zeby mu
pokazac, ze są inne pieski, ze moze z nimi biegac i one mu krzywdy nie zrobią.
Że są inni ludzie, ze będą go głaskac i też sie nic nie stanie. na razie jest
taki efekt, ze puszczam go między psy na przerwach, ale w kagańcu i po
pierwszym ataku na nie, jak juz pokażą mu, że nie wolno atakowac, to od razu
jest spokój. ale nie chce sie bawic z psami, nie umie tego. woli chodzić blisko
mnie. Znam rodziców psa, tata bernardyn, mama owczarek niemiecki. I mama taka
ostrzejsza. Moim zdaniem ta agresja wynika ze strachu, woli zaatakować niż
zostac zaatakowanym. Komend słucha, uczy się szybko, wie, czego mu nie wolno,
ale nie moge go oduczyc, ze nie wolno atakowac innych.

[gagik.geworgian]

Witam ponownie.
Ja napiszę co radziłbym w tej sytuacji zrobić, ale swoją droga polecam również
konsultację z behawiorystami, którz najlpiejwiedza , jak postepowac w przypadku
takich problemów.
Rzeczywiście życie z takim psem nie jest łatwe, a myslę, że bywa nawet bardzo
męczące.Barzdo mozliwe, że pies zachowuje się agresywnie, gdy czuje się
zagrożony, gdy czuje się niepewnie. Ale jednocześnie ma silnie rozwinięte
poczucie terytorializmu i jest na tyle odważny i pewny siebie, że jest gotowy
bronic go przed intruzami, a nawet ich atakować.
Zakładanie kagańca w domu jest rozwiązaniem doraźnym nie likwidującym właściwie
problemu i dość nieprzyjemnym zarówno dla psa jak i dla gości i domowników.
Dodatkowo psy zwykle źle się czują w kagańcu, a ponieważ w ten sposób są
częściowo zniewolone, więc tym bardziej mogą się czuć zagrożone i tym bardziej
agresywne. Myślę, że co do przyjmowania gości w domu, to warto raczej by
doprowadzić do takiej sytuacji, by kaganiec nie był konieczny, agoście , by
byli mile przez psa widziani.
W tym celu należy dogadać się z paroma osobami , które pies zna, ale traktuje
jak intruzów, by przynosili ze sobą smkaołyki dla psa (najlepiej samemu
zaopatrzyc wcześniej gości w takie smakołyki) i gdy tylko wejdą do domu powinni
przywitać się nie tylko z Wami, ale także z psem i dac psu smokołyk ,
jednocześnie łagodnie i radośnie się do niego zwracając. I potem co pewnien
czs, gdy pies będzie wpoblizu powinni ponownie dać smakołyk - zawsze zwracając
się do psa po imieniu i chwalć go. Osób takich powinno byc kilka i powinny
przychodzic różnie ubrane i o różnych porach.
Po pewnym czasie psu powinno sie psu wyrobić pozytywne skojarzenie :goście w
domu to dla mnie przyjemność i radość "
Z czasem warto powtórzyć takie postepowanie, ale zapraszając już do domu osoby
mniej znane psu lub wcale mu nieznane. Dobrze , żeby byli to także nieznani psu
mężczyźni. Myslę, że z czasem pies polubi wizyty gości, ale trzeba byc wobec
niego cierpliwym.Wiadomo, że taka zmana nie dokona się z dnia na dzień.
Co do zachowania się psa na spacerze, to tutaj dużo zależy od Twoejgo
zachowania. Psy reagują bardzo czule na nasze zachowanie i nawet jeśli nie
okazujesz po sobie zdenerwowania, to pies je na pewno wyczuje. Więc kiedy pies
widzi innego psa , czy zblizającego się człowieka juz się zaczyna denerować,
ale Ty również i dodatkowo przyciągasz psa do siebie. Takie zachownie , jak
Twój niepokój i ograniczanie psu ruchu nasilają tym barzdiej niepokój psa. Więc
paradoksalnie, chociaz chcesz psa uspokoić , tym bardziej on się może
denerwować.
Myślę, że na spacerach warto dać psu trochę więcej swobody, ale jednocześnie
warto wzmacniac pporzez nagradzanie psa, jego pozytywne zachowanie. Jeśli pies
zachowa sie po Twej mysli , bo powącha się grzecznie z innym psem lub spokojnie
zniesie obecność w pobliżu obcego człowieka, to trzeba natychmiast psa
pochwalić i go nagrodzić. Psy bardzo lubią być chwalone i nagradzane przez
swegfo opiekuna, więc starają sie na taką nagrodę zasłużyć. Warto poprosić
znajomych , by spotykali się z Tobą na spacerze i by dawali psu smakołyki
podbnie jak w domu, a jesli masz mozliwość warto kontaktowac psiaka z innym
psami i jeśli zachowa sie w stosunku do nich spokojnie - trzeba go nagrodzić.
Jeśli z przeciwka idzie pies lub człowiek to nigdy nie należy podciągać głowy
psa do góry , jak często czynią ludzie, ale właśnie dać mu swobodę, by mógł
głowę obnizyć, gdyż uniesiona głowa u psa oznacza postawę agresywną i wyzwala w
Twoim psie jak i u zbliżającego się psa agresję (obcy pies widzi postawę
agresywną i sam może reagowac agresywnie) , no a wtedy niewiele trzeba by
doszło do bójki. Pies widząc innego psa, według zasad dobrego wychowania
powinien albo głowę obniżyć albo obrócić ją w bok albo zacząć iść po łuku , ale
nie na wprost.
Tak więc podsumowując, nalezy wyzwalać i wzmacniać w psie pozytywne zachowania,
a wtedy stopniowo pies powinien poczuc się lepiej w towarzystwei innych ludzi i
psów, a zamiast niepokoju bedzie czuł spokój, a może radość w cih towarzsytwie,
ale to wymaga oczywiście czasu.
Polecam bardzo książkę "Sygnały uspokające " T. Rugaas , bo może Ci się
przydać , teraz gdy będziesz próbowała jeszcze lepiej zroumieć i wychować
swego psa .
A warto zajrzeć też tutaj:
www.weterynarz.med.pl/
www.psycholog.zoologia.pl/
Jeśli masz jakieś wątpliwości, czy pytania, to chętnie odpowiem.
POzdrawiam i życzę powodzenia - Gagik

[magjug]

Witam, dziękuję za wszelkie uwagi:) to naprawdę pomocne i zaczynam wprowadzać
je w życie:) i wiadomość z ostatniej chwili!! piesio ma na szkoleniu
przyjaciółkę i coraz lepiej się zachowuje:) ale to na szkoleniu, jest mniej
agresywny do piesków które tam chodzą, no chyba, że pokaże się jakis nowy
uczestnik, to musza wpierw polatać razem na przerwie i potem jest spokój. także
coraz lepiej zachowuje się w stosunku do właścicieli tych psów, gorzej z
instruktorami, jednego się boi, drugiego nie cierpi. to pewnie też z mojej
winy, przynajmiej w stosunku do tego drugiego, facet pali przy nim papierosy,
jakies takie cuchnace, a poza tym przydszedł raz na szkolenie nawalony, a
młody - biorąc przykąłd ze mnie - nie trawi ani pijanych, ani palaczy. no tego
neistety nie potrafię przezwyciężyć. I jescze jedno, w zeszłym tygodniu byli
koledzy u siostry, mały był najpierw zamknięty w pokoju, a potem panowie sami
go wypuścili bez kagańca, poszczekał na nich i potem był spokój, tyle, ze oni
mają niskie głosy i sie go nie boją. moja koleżanka, która jest bardzo częstym
gościem, ma bardzo wysoki głos, nieskoordynowane, gwałtowne ruchy (taki sposób
bycia) i boi się go, choc twierdzi że nie. no to mały daje jej popalić,
smakołyki owszem wiezmie od niej, ale chodzenie po mieszkaniu to tylko jak mały
ma kaganiec. A teraz wychodzenie na spacer - są efekty, przynajmniej na ludzi
reaguje znacznie spokojniej, choć ostatnio stał chłopak, dopóki nie założył
kaptura - mały go ignorował, potem już zaczął się do niego wyrywać. Ale chwalę
go za każdym razem jak zachowa się zgodnie z moimi oczekiwaniami. no na razie
naljepiej wychodzi mu to na szkoleniu. jeszcze boi się psów, ale zaczyna już
się z nimi dogadywać. na osiedlu jak jest na balkonie i widzi psa, to szceka,
ale juz sie nie jeży i zaczyna machac ogonem, to chyba dobry znak? aha, juz
wiem, że nie wolno podnosic głowy psa do góry, bo to zły nawyk, nie przyciagam
go też do siebie, bo i tak musi isc przy nodze, tyle, ze chwytam go krócej przy
karku za obroże, ale głowa dalej pozostaje na tym samym poziomie. Książke juz
kupiłam, przczytałam, tyle, ze na moim osiedlu sa generalnie bardzo młode psy,
a cos mi się wydaje, że młodemu dobrze zrpbiłby kontakt ze starszym psem,
wiedzącym jak nalezy się zachowac, zeby małego uspokoić....

wysokosc glosu

[rezurekcja]

Do wydawania polecen nalezy obnizyc glos.
Chwalimy sopranem.
Zauwazylam, ze jesli warkne niskim glosem na swojego owczarka, reaguje, przy
tym samym poleceniu wydanym zbyt wysoko - "nie slyszy".
Facetom jest latwiej osiagnac posluszenstwo u psa, wlasnie przez niski glos.

[magjug]

ja mam niski, ale przyjaciółka generalnie mówi bardzo głośno i bardzo wysokim
głosem, a zauważyłam, ze mały nawet jak słyszy piski w tv to sie denerwuje...

[summa]

ja polecam jeszcze ten blog - w starszych zapiskach (i zapiskach
szkoleniowych)jest sporo wiadomości o postępowaniu z agresywnym psem
gringo.blox.pl/html

[magjug]

dzięki:) przeczytałam:) i pewnie coś z tego wykorzystam...

jeszcze lektura, ktora mze sie przydac

[rezurekcja]

a ktora warto przeczytac, zeby wiecej o psie wiedziec:
Turid Rugaas - Sygnaly uspokajajace. JAk psy unikaja konfliktow.

NIewatpliwie sporo psich zachowan mozemy zastowac takze my.

[magjug]

mam! przeczytana:) tyle tylko, ze na moim osiedlu jest bardzo dużo młodych
piesków, generalnie same szczeniaki i mały chce nad nimi zapanować, a brakuje
własnie psów starszych, które potrafiłyby go uspokoić.... niemniej ejdnak
lektura sie przydała, zaczynam coraz lepiej rozumiec mojego pieska...

[beali]

Czy możesz napisać,jak reagowali ludzie na Twojego młodego,
jak był mały.Chodzi mi o znajomych przychodzących do domu,
ludzi np.w parku,gdzie bawił się szczeniaczek.Równiez jak
reagowały na niego psy i jak on na nie jako szczeniaczek.
Co do rowerzystów,o których napisałaś na drugim forum-
moja też nigdy nie reagowała na nich,to normalne,nie wszystkie
psy obszczekują rowerzystów.

[magjug]

no widzisz, a wszystkie psy z którymi miaąłm do tej pory do czynienia na
rowerzstów reagowały gorzej niż na listonoszy:) ale do neidawna mieszkałam na
wsi i tam to był normalny obrazek, że jade na rowerze, a goni mnie ujadający
pies... jak "mały" był faktycznie mały, to znajomi przychodzący czy to do mnie,
czy do rodziców sami się do niego rwali i on do nich też, po prostu sam sie
pchał na ręce, potem jak juz miał ponad pół roku to jakby zaczął mniej się
pchać, a wręcz uciekał do mnei na ręce... sam nigdy nie przebywał na ogrodzie
ze względu na to, ze zaraz za płotem jest szkoła, a gó..arze są okropni... psy
to różnie, jak już wyrósł, to kundle biegajace po drodze do lasu obchodziły go
z daleka, bo to wielkie zwierzątko, ale te za płotem strasznie ujadały i on
rwał się do nich tez z wielkim wrzaskiem. i jeszce jedno, rodzice mają westika,
nie dosc, ze to uparte, to jescze charakterne, na szkoleniu był bardziej
agresywny od dobermanów. no i jak się "mały" chciał z nim bawic, to ten go
gryzł, gonił go po ogrodzie, nie pozwalał zbliżyc sie do pana, jak go pan
głaskał... no, ale terier był pierwszy, teraz jest tak, ze jak przyjeżdżają z
nim do mnie, to moje "maleństwo" pokazuje mu miejsce w szeregu..... "mały" nie
reaguje juz na ludzi jak jest na balkonie, zaczyna nawet igornowac tych co idą
po chodniku, pod warunkiem, ze to nie jest bezposrednia bliskosc, ale to tylko
tak na osiedlu, jak ide z nim na szkolenie, to jest duzo grzeczniejszy... o ile
nie ma psów po jego stronie za płotem, wtedy jest jazda, choc coraz bardziej
nad nim panuje, ale to ciągle bardiej siłą niż perswazją.

[beali]

He,he,ja przeprowadziłam się z miasta na wieś
i coś niecoś wiem o psiątkach biegających za rowerem.
Moja psica tutaj pierwszy raz zobaczyła taki obrazek;-)
Zapytałam o reakcje ludzi i psiaka na nich,bo tak myślę,
że tego typu psy są pięknymi szczeniakmi,ludzi wyciagają ręce
i zabawa,potem to się z reguły kończy,a pies nie wie dlaczego.
U nas też tak było,wszyscy rzucali się na psa z pieszczotami,ona
zakodowała to i do dzisiejszego dnia nie można jej ignorować-
tzn.każdy znajomy,nowy gość musi przywitać się z psem.
W pewnien sposób od tego zależy jak bardzo przyjaźnie będzie traktowany i jak swobodnie będzie mógł się czuć w naszym domu,ogrodzie.
Zastanawiam się,dlaczego Twój pies tak nagle zaczął stronić od ludzi...
Czy mogło coś się wydarzyć,by stracił do nich zaufanie?
Psy zapamiętują różne rzeczy,nieznane dotąd,coś co je przestraszyło
i potem bardzo źle reagują-przykład:po przeprowadzeniu się do swojego
domu,mieliśmy sąsiada,psica dotąd kochająca wszystkich, nie zbliżała się do niego,szczekała brzydko,najwyraźniej bała się.Nie mogliśmy rozgryźć o co chodzi,tym bardziej,że w naszej obecności sąsiad był dla niej bardzo miły,gadał do niej,co ona uwielbia.Równocześnie zaczęła bardzo źle reagować na ludzi mających coś w ręce/kij,grabie,łopata/,tylko my mogliśmy mieć w rękach wszystko.
Przypadkowo zobaczyłam,że facet rzuca w jej kierunku butelkami plastikowymi-
wszystko stało się jasne,pies nie jest głupi i fałszywe zachwoania guzik go obchodzą,ona wiedziła jak jest naprawdę z gościem.Uraz do przedmiotów w ręce obcych ma do dziś.
Druga sprawa,to wyczuwanie lęku przez psy-moja przyjazna i czasem zbyt wylewna w tej przyjaźni psica,mając jakieś dwa lata,zaczęła wyczuwać lęk przed nią u ludzi/podziwiam,bo nawet jak ja jeszcze tego nie widzę,ona już czuje/ i wykorzystywać to do straszenia ich-straszy szczekaniem,postawą tylko tych bojących się.Problem jeśli mamy takiego gościa,pies,z którym należy się zapoznać i człowiek,który boi się.Przekonujemy wtedy gościa,żeby spróbował okiełznać strach choć trochę,wykazał odrobinę dobrej woli w stosunku do niej i poznał się z nią-szok,bo ona mimo iż czuje nadal lęk,rozpoznaje próbę pokonania go u człowieka i wychodzi mu naprzeciw tzn.kończy straszenie,wita się ostrożnie
i z reguły po chwili oboje nabierają do siebie takiego zaufania,które umożliwia im obojgu swobodne funkcjonowanie na naszym terenie.Wszystko zawsze pod naszym nadzorem i dlatego,że znamy jej reakcje bardzo dobrze.Nigdy więcej nie reaguje źle na tego człowieka,pod warunkiem,że za każdym razem zostanie zauważona,jako członek rodziny i przywitana choćby jednym słowem i głaskiem.
Stąd rady Pana doktora wydają mi się świetne,aby próbować przekonać psa,że gość,człowiek powinien być mile przyjęty,bo może coś miłego psa spotkać z jego strony,głaski,smakołyk itd.Podobnie próbowałabym prosząc znajomych o pomoc na ulicy,na dworze,przed blokiem,w parku.
Szkoda,że nie miał Twój pies możliwości socjalizowania się za młodu z innymi psami-to owocuje w przyszłości.Kontakty zza siatki są niestety niedobre,bo psiska z reguły czując się pewnie/siatka chroni i jedno i drugie/zachowują się agresywnie w stosunku do siebie.Kiedy spacerowałam jeszcze w Krakowie z psicą obok ogrodzeń,widziałam,ze ona zupełnie nie wie, jak reagować na psy rzucające się za siatką,szczekające na nią i usiłujące spowodować,by jakoś zareagowała,ona je olewała i olewa do dziś,choć nauczyła się ganiać z psem sąsiadów wzdłuż ogrodzenia i poszczekać sobie tak biegając.
Jeszcze o lęku /sorry,że chaotycznie,ale trochę się śpieszę teraz;-)/.
Napisałam jak reaguje psica na lęk u ludzi,jak na próby przezywciężenia go i chęć życia z nią w przyjaźni,teraz jej reakcja na kogoś kogo dobrze zna,uwielbia całą jego rodzinę z dziećmi włącznie,a on nadal boi sie,nie lubi jej i nie ma najmniejszej ochoty zaprzyjaźniać się z nią-mój sąsiad-zawsze troszkę go nastraszy,albo namolnie chce się witać poszczekując przy tym średnio ładnie,
zachowuje się,jakby chciała mu pokazać,że ona wie,że on boi się,nie lubi jej,ona nic mu nie zrobi,ale wie co w nim siedzi;-)To trwa odkąd tu mieszkamy i już nie zmieni się,on boi się i chce żeby tak było,ona wie o tym i bawi się jego kosztem nie zachowując się jednak jak w stosunku do obcych czujących lęk przed nią.
Opisuję to wszystko,bo może przyda się w zrozumieniu zachowań Twojego psa-wszystko zależy oczywiście od obserwacji swojego psa,pracy z nim najlepiej pod okiem fachowca-behawiorysty w Waszym przypadku.
Zmiana warunków życia także może mieć wpływ na jego zachowania,nasza po przeprowadzce również zmieniała się.
Choć mam psy od dziecka,to moja taka wielka,inteligentna i dominująca suka jest moją pierwszą i widzę,jak ważne jest wychowywanie jej,korygowanie zachowań od pierwszych miesięcy życia.Mieliśmy szczęście,bo miała świetnego weta,który ją prowadził i uwielbiał zarazem,on polecał nam lektury,czasem jak postepować z nią,doradzał.Widzę,że chcesz nad nim zapanować i pomóc mu,próbuj wszystkiego,uzbrój się w cierpliwość i nie zniechęcaj się-to może potrwać,ale warto.
My śmiejemy się,że poświęciliśmy psicy tyle czasu,co dziecku,ale jest psem w porządku/choć z wadami/ i nie raz byliśmy już z niej dumni.

[magjug]

nooo misio tez lubi pieszczoty.. pod warunkiem, ze sam chce tego chce, nie
można go np. pogłaskac, gdy jest zmeczony, ja to już wiem, siostra też, a mama
ciagle sie uczy... on nie chce i już, a ona z uporem prawie że maniaka próbuje
go pogłaskać, on warczy, ona krzyczy i tak w kółko... szczerze mówiąc nei mam
zielonego pojęcia co spowodowało, ze nagle tak zaczął się bać, nie biegal migdy
sam po ogrodzie, nochyba, że mama o czyms mi nie powiedziała. A co do strasznei
tych, co się go boją, to skubany dobrze wie, że moja przyjaciółka (podobno
wielki znawca i przyjaciel psów) boi się go, że reaguje gwałtownie, podnosi
ręce do góry, podskakuje... no i ma bardzo wysoki głos, a on nieznosi wysoki
dźwieków. Próbuję ją przekonać, żeby przestała się go bać, ale to jest
silniejsze od niej. Owszem, pogłaszcze go jak juz siedzi przy stole, jak juz
mało przestanie na nią szczekac, to i castko weźmie i patyczki swoje i ogólnie
jest cacy, juz sie do niej tuli ,ale nie wolno jej wstac bardzo gwałtownie, bo
wtedy skacze na nią. W sumei i tak najgorzej jest jak przychodzą goście, w
drzwiach to jest po prostu szał i amok, kiedys próbowałam przekonac go , ze
goście moga wejść, bo ja tego chce. To na szczęście miał kaganiec, bo
wystartował własnie do mojej przyjaciółki i tak jej dał cudownie łape, ze
rozwalił spodnie, siniak jak śliwa. no i oczywiście wielki jazgot... Generalnie
nie da sie za nic pogłaskac komus obcemu , od razu odskakuje i patrzy, czy moze
dziabnąć. instruktorzy na szkoleniu powiedizeli mi, ze (poneiwaz chodzi tam w
kagańcu) on nie próbuje wtedy mocno ugryźć, tylko raczej ukąsić, że to sygnał,
że on sobie nie życzy, że nie ufa ludziom...

[beali]

Twój psiak ma troszkę pokręcone w główce-nie jestem złośliwośliwa absolutnie i wyjaśniam o co mi chodzi;-)
Z jedej strony są wyraźne oznaki dominacyjne,z drugiej wykazuje lęk,strach,niepewność i jedno i drugie kończy się agresją u niego.Trzeba mu uprościć świat.
Jeśli wychowujesz psa,bierzesz pod uwagę całkokształt czyli całego psa.
Nie tylko pokonywanie jego nieufności,strachu,ale również korygujesz jego
dominacyjne zachowania.Moja też nie ma ochoty na pieszczoty jak śpi,jest zmęczona i ja szanuję to,ale ona ma robić to,co jej każę,bo toja jestem alfa-
zawsze i wszędzie musi mnie słuchać.Wykorzystuję czasem jej chęć spokoju świętego,którą akcentuje nawet warkiem i pokazuję jej,że ja chcę by do mnie przyszła,bo mam ochotę ją popieścić.Postępuję tak,nie po to by jej przerwać wypoczynek czy utrudnić życie,poza tym wcale mi się nie chce,ale by jej przypomieć,że jestem alfa i ona ma mi się podporządkować.Takie ćwiczenia,które można wykonywać na każdym kroku w domu,pomagają w przypominaniu psu jego miejsca w stadzie-ostatniego.
Jeśli nie będziesz alfa zawsze dla swojego psa,to w ogóle nie będziesz.Nie można pozwalać psu,aby wyszło na jego nigdy.Jeśli nie próbujecie pieszczot,bo psiak nie chce,to jest spokój,on zadowolony i Wy również,ale wystarczy,że Mama chce,pojawia się problem,który cały czas jest-pies Was dominuje w tym momencie.
To nie Mama powinna z nim ćwiczyć na początku,ale Ty czy siostra i musi odbywać się to w spokoju i do momentu wyegzekwowania od psa pożądanego zachowania.na koniec pies powinien być pochwalony i niech idzie sobie wypoczywać do nastepnego razu,kiedy znów będziesz miała ochotę go przywołać i popieścić.Zawsze czekam z odesłaniem mojej psicy do chwili,kiedy widzę po niej,że pieszczoty zaczynają jej sprawiać przyjemność-tak aby kojarzyła wysiłek przezwyciężenia się dobrze,była posłuszna,warto było,pani zadowolona i pies także.

[beali]

dlaczego bycie alfa jest tak ważne.Pies patrzy na alfę-przewonika,
liczy się z nim,alfa jest także ostoją i obroną,alfa wie najlepiej.
Pomaga to w sytuacjach stresowych psu,np.moja psica czasem czegoś boi sie,przestraszy,ale ona nie ma dylematu jak zachować się,czy bronić mnie,siebie,
czy może wiać,ona patrzy na mnie-dosłownie patrzy na moją twarz,zachowanie
i wystarczy,że poklepię ją po zadku,powiem spoko,spoko,nic się nie dzieje,albo nie wolno,chodź i pies się uspokaja przynajmniej trochę,wie,że może,bo alfa tak mówi i tak się zachowuje.
Oczywiście nie zawsze psica zachowuje się idealnie i tak jabym sobie tego życzyła,ale cały czas trzymam rekę na pulsie i równoczesnie wiem,że mam zywy organizm ze swoim włanym przeżywaniem,psychiką,uczuciami:-)

[magjug]

o miśka też uspokajam w sytuacjach stresowych, nie krzycze na niego, mówię
spokojnym głosem, że nic się nie dzieje, że wszystko w porządku.... nauczyłam
się tego podczas jazdy konnej:) ale faktycznie, mój też nie zawse zachowuje sie
idealnie, ale to w koncu nie ma być ideał:) wczoraj dostał pochwałę, bo
zingnorował faceta w kapturze, który biegł w naszą stronę:) i to ogromny
postęp!! oczywiście, został pochwalony:)

[mamonka01]

Coś mi się zdaje, że w waszym stadzie nie do końca ustanowione są prawa hierarchii.
Zainteresował mnie szczególnie fragment w którym piszesz o reagowaniu psa na
pieszczoty. W moim stadzie :) hierarchia została ustanowiona już dawno, i jej
przejawy są łatwe do zaobserwowania. Gdy mój ON-ek śpi lub wypoczywa wszyscy
poza najmłodszym synem mogą psa głaskać i miętosić, nawet wtedy gdy mu się to
nie podoba.Wtedy ciężko sobie wzdycha lub w ostateczności wstaje i odchodzi. Nie
daj Boże, aby najmłodszy syn(już solidne chłopisko)naruszał psie prawo do
wypoczynku. Jest jednoznacznie ostrzegany warknięciem lub nawet kłapnięciem
szczęki gdy młody w porę się nie wycofa.

[magjug]

to bardzo prawodpodobne, młody ciągle próbuje nas zdominować, choc nie ma na to
szans, ale ciagle próbuje swoich sił, ciekawe kiedy zrozumie, ze to ja jestem
najważniejsza... i siostra... rodzice czasem przyjeżdzaja i generalnie młody
wie co mu wolno a co nie, ale jakby wg neigo oni są nizej niż on u mnie w
mieszkaniu... próbuje to wyplenić, tylko, że odnosze wrażenie (i nie tylko ja),
że nie mają ani chęci, ani sposobu, żęby nie dac mu sie zdominować.... zresztą
to samo było jak jeszce mieszkałam z nimi, mama mogła mu poprawic koc na
legowisku, kiedy pies był na dworze, bo inaczej nie mogła podejść... ja tam sie
nie piernicze i potrafie mu przywalić, jesli mi nie chce na to pozwolić. i to
samo jest z głsaskaniem jak on śpi, choć gdzies czytałam, ze to raczej nie
wskazane, bo pies może zaatakowac, bo wyrwany ze snu nie będie od razu
kontaktował co sie faktycznie dzieje. poza tym uważam, ze jak ja spie, to nie
wolno mi przeszkadzac i ta sama zasada dotyczy wszsytkich w mieszkaniu, także
psa... a że ostatnimi czasy dzięki szkoleniu wracamy oboje do domu skonani, to
on idzie wypoczywac, a ja chwile później, jak juz cos porobie i oboje
odpoczywamy.... i nikt nikomu nie przeszkadza.

[beali]

Jestem pewna,że wychowywanie psa o trudnym charakterze
powinno odbywać się na zasadzie marchewki i kija-ale kijem
ma być odpowiednia korekta,a NIE bicie.Pies,który pozwala sobie
na takie zachowania jak Twój,mający zachwianą hierarchię może w końcu
odpowiedzieć na uderzenie zębami i wtedy z nim nie wygrasz,tym bardziej,
że ma gabaryty takie jak ma.
Bicie jest bólem,ból niemile widziany przez każde żywe stworzenie,
na razie pies bojąc się,podda się,ale z czasem może Ci odpowiedzieć.
Poza tym co się dziwisz,że źle reaguje na machanie rękami u innych ludzi,
skoro wie,jak takie machanie może się skończyć dla niego!!
Choć wspaniale jest kiedy psa traktuje się jako członka rodziny,
dając mu przysługujące jako członkowi prawa,nalezy jednak pamiętać,
że jest to zwierzę,które odbiera swiat po swojemu i tylko wtedy
będzie mieć ten świat poukładany,jesli my będziemy mówić do niego
językiem zrozumiałym dla niego.W wilczym stadzie to alfa narzuca
swoje prawa,a reszta chcąc nie chcą słucha.
Sposobów na pokazanie psu miejsca w stadzie jest mnóstwo,ale jest
to praca rozłożona w czasie i pilnowanie się na każdym kroku.
Rzadko kiedy hierarchia jest ustanowiona raz na zawsze,
psu trzeba przypominać i trzymać się zasad całe jego życie.
Tylko początki są trudne,potem wchodzi w krew i nawet się nie zastanawiamy,
jak zareagować w danej chwili.
Jest trudno,bo trzeba przestawić myślenie naszymi ludzkimi kategoriami
i zacząć mówić psim językiem.
Polecam książkę,która jak dla mnie jest podstawą -'Okiem psa' Johna Fishera.
Pies nigdy sam z siebie nie zrozumie,a raczej nie zgodzi się na najniższe miejsce w hierarchii stada,to Ty musisz mu to pokazywać w każdej sytuacji,
ale tak by pojął i na pewno nie biciem,to żadna metoda.
Przykładowo jesli chodzi o legowisko-pies nie ma prawa leżeć na naszych posłaniach,ale my mamy prawo leżeć na jego,więc należy przy psie siadać na jego legowisku,a on ma pokornie ustapić miejsca
Moja ma baranicę swoją ukochaną,ale jak powiem złaź,zejdzie i ja mogę tam usiąść.Mam starszą mamę,delikatną w stosunku do psa,która pojęcia nie ma jak zachowywywać się w stosunku do charakternej psicy,ale ustawiliśmy psa i wystarczy,że mama cichutko powie posuń się,zejdź ,puść babcię,odejdź,połóż się,czy jak ją wyprowadza chodź pomalutku i psica słucha.Mama nie mieszka z nami,a tylko przyjeżdża do nas.

[magjug]

może i masz racje, ale czasami naprawde puszczają mi nerwy i siła wyższa, ręka
sama leci... a co do reakcji na machanie rękai przez innych, gdyby tak
faktycznie było, to powinien na machanie tymi rekami siadac na swoim miejscu,
bo tak jest nauczony, a tego nie robi. No to jak to w końcu jest? inna rzecz -
legowisko. i siostra i ja mamy prawo i możemy bez przeszkód siadac na jego
miejscu i nic nam nie zrobi, awanturuje się tylko wtedy jak próbuje mu poprawic
koc. miske też moge mu zabrac bez przeszkód, nawet szybko sie nauczył, ze to
sie mu po prostu opłaca:)

[beali]

Nie wiesz naprawdę jak to jest? Pies ze skłonnością
do dominacji,z problemami socjalizacyjnymi,nad którym
próbujesz zapanować, jeszcze trochę się z Tobą liczy
i zniesie na razie podniesioną rękę u Ciebie,ale niby
dlaczego miałoby się mu to podobać u obcych? A co on,piesek
do bicia.Nie liczy się z nikim,chyba że z trenerem ze strachu
i ma siadać? Nie żartuj.
Napisałam Ci jak moja zareagowała na butelkę w rękach
sąsiada,zostało jej,choć facet już tu ze trzy lata nie mieszka.
Masz szansę na ułożenie go,poczytaj,wprowadzaj w życie,
skorzystaj z porad.Teraz już nie sądzę,by z psem było coś nie tak.
On był po prostu od małego źle prowadzony.Błąd za błędem i to
popełniane przez wszystkich.Bardzo dobrze,że chodzicie na szkolenie,
ten czas jest odpowiedni,by zacząć go wychowywać od nowa,co jest możliwe.
Dziwię się jednak,że w czasie rozmów treser nie zauwazył tego,a tylko
pierniczył za przeproszeniem o genach strachu-kiepski treser.

[magjug]

on nie ma siadac ze strachu, na szkoleniu uczymy psy, żeby siadały jak podnosi
się ręke, nie tak bardo wysoko, tylko na wysokość klatki piersiowej... to
zamiast komendy "siad". twierdzisz, ze od małego był źle prowdzony.. hmm, nie
wątpie, że nie ustrzegałm się od błędów, to było nieuniknione, ale powiem
Tobie, że z tych wszsytkich psów, które chodza na szkolenie, to własnie mój był
najlepiej prowadzony, komendy generalnie juz wszystkie z nim przerobiłam,
zdarza mu sie oczywiście olac mnie i to co mówie, ale coraz rzadziej. jako
jedyna, na 25 psow, nie musiałam uczyc go chodzenia przy nodze, komendy własnie
siad, zostań, do mnie.... w sumie to poszłam z nim na szkolenie, żęby zwalczył
tą nieufność do psów, obcych osób...

[beali]

Nie piszę do Ciebie,aby bezpodstawnie krytykować,
bo szkoda byłoby mi na to czasu.Nie chce też spierać
się z Tobą jak był prowadzony pies.Piszę,bo chcę podzielić
się doświadczeniem i pomóc.Zauważam jednak błędy i pokazuję
je,jako pomoc dla Ciebie.Nie jestem specjalistą,nie przeczytałam setek
książek,ale sama korzystałam z porad,uczyłam się wraz z moim psem.
Wszyscy popełniają błędy,ale jeśli zakładasz watek,chcesz pomocy,
to musisz choć miec chęć do zastanowienia się nad tym,co ludzie odpisują,
a ja mam wrażenie,że uraziłam Cię,pisząc,że pies był źle prowadzony.
Przykro mi,ale tak uważam.
Nie wątpię,że pracowałaś z psem i nauczył się reagowania na komendy.
To jedno i choć jest zasadniczą częścią wychowywania psa,to jednak
nie wszystko.Jestem przekonana,że masz inteligentnego psa,który
łatwo się uczy.Dla mojej psicy opanowanie komend typu siad,zostań
było pestką i jako szczeniak tzrymiesięczny je znała.
Jest jednak druga strona medalu,czyli dominacja i socjalizacja psa.
Z wykorzenianiem zachowań dominacyjnych było dużo trudniej,
temu jakoś pies nie dał sie tak łatwo poddać ,jak rozkazom typu siad.
Zresztą ja cały czas mam psa ze skłonnością do dominacji i cały czas
muszę o tym pamietac.
Opanowanie tych komend - posłuszeństwo wobec nas było jednak błogosławieństwem
i pomogło w całokształcie układnia psa.
Jest różnica także pomiędzy podniesioną ręka dla pokazania psu,
że chcesz aby usiadł,a podniesioną do bicia,czy wymachiwania bez
ładu i składu gałęziami.Pies nie jest głupi i założę się,że jesli chcesz by usiadł i dopiero masz zamiar podnieśc rękę,Twój pies już wie,czego może sie spodziewać.Tu chodzi o całe ciało,przekaz emocjonalny,wyraz twarzy-rzeczy,których my nawet nie zauważamy,a psy tak. Tak też mogę wnioskować/i mylic się
oczywiście również/,że reakcje na podniesione ręce u obcych,są wynikiem tego,że pies czasem dostaje Twoją ręką cięgi.
Pies lubi wiedzieć czego może się spodziewać,jeśli nie wie, czuje się niepewnie.

[magjug]

bez obaw, zastanawaim się nad tym co dostaję na moje pytanie:) i dopiero wtedy
odpisuję:) masz prawo do własnego zdania, jak każdy z nas. a co do małego...
jego dominacja, a własciwie chęć dominowania to ciągle teren walki.... to mój
pierwszy, taki naprawde własny pies, a te, które mieliśmy do tej pory
generalnie szybko załapywały hierarchię w rodzinie. tu sytuacja jest o tyle
trudniejsza, ze mieszka w bloku, mnóstwo nowych zapachów, obce osoby kręcące
się po klatce, a on traktuje cały blok jak swój teren... choć już wie, że nie
toleruję wyrywania się do ludzi.... ale ciągle jeszce próbuje. a klapsy dostaje
i dostawac będzie, wole ręką niż smyczą. nie bije go po pyszczydle, obcy nigdy
go nie uderzył....

[beali]

Niestety tak jest w stadzie Magjug.
Możecie psu pokazywać,że najmłodszy syn jest ponad nim.
Każdy wark na syna niech kończy się zdominowaniem psa
przez Was- niech stanie nad psem w szeregu tyle osób,ile akurat
jest w pomieszczeniu,najmłodszy między Wami,ręce za plecami,
zupełna cisza i wszyscy patrzycie na psi kark-nie w oczy!
Z synkiem powinien zawsze stać ktos dorosły-niekwestionowany alfa,
może stać cała rodzina i to nawet najlepiej.Stac tak do chwili,
gdy zauważycie,że piesek pokornieje,a potem bez słowa go opuścić
i ignorować przez jakiś czas,aby sobie przetrawił.
Trzeba przypominać przy każdej okazji.

[magjug]

no widzisz, to takie proste.... jest tylko jeden problem, moja mama nie ma
chęci na konsekwensje wobec psa, jej sie wydaje, ze jak czasem na niego ryknie
to to załatwia sprawe, a na szkoleniu nauczyłam sie, ze cała rodzina musi byc
konsekwentna w wychowaniu... a jej jak sie nie przypomni, to to olewa, a potem
zaskoczona, ze pies na nią skacze, bo chce dac buzi.... na mnie i siostre juz
nie próbuje, bo wie, ze nie wolno, a ona mu pozwala... i potem są jaja...

[magjug]

witam, mój nieufny piesek już po egzaminie, a na forum zwierzaki jego najnowsza
fotka:) forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=631&w=42637367