??? :(

[eunika23]

od dłuższego czasu mój pies boryka się z ciężką chorobą - nowotwór nosa. Jego
stan z dnia na dzień jest gorszy i niestety nie ma dla niego ratunku. Nie
wiem co robić... nie potrafię podjąć "męskiej" decyzji i ulżyć jego
cierpieniom... jednocześnie zdaję sobie sprawę, że odwrotu nie ma, że choroba
coraz bardziej będzie go osłabiać i niszczyć... nie chcę go męczyć i
jednocześnie nie chcę być dla niego 'katem'... ciężko jest mi się z nim
rozstać, bo w końcu to najlepszy, najwierniejszy przyjaciel...:((( czy
rozsądek powinien wziąć górę? ;(

[raszynstraszyn]

TAK rozsądek powinien wziąć górę

[kirke18]

Bardzo, bardzo Ci współczuję. Myślę, że to właśnie jest cena za miłość jaką
dają nam zwierzęta, pewne decyzje musimy podejmować w odpowiednim czasie, a
śmierć zawsze przychodzi nie w porę, jest niesprawiedliwa i wyrywa dziurę w
sercu. Trzymaj się i daj mu odejść, zrób to tak, aby jak najmniej cierpiał,
może w domu.

[default]

eunika23 napisała:

nie chcę go męczyć i
> jednocześnie nie chcę być dla niego 'katem'...

Właśnie odwlekając decyzję o uśpieniu jesteś dla niego katem.

[jerrykot1]

masz racje, default... podjęcie decyzji o uśpieniu w takiej sytuacji to nie
bycie katem , ale najblizszym przyjacielem.... jest to trudna decyzja, ale
jesli mamy świadomość, że nasz ukochany i wierny przyjaciel z godziny na
godzinę cierpi coraz bardziej, a my nie mamy woli, aby mu ulzyć, to chyba nie
kochamy dość mocno:-(

[eunika23]

dziękuję za odzew, sądziłam, że nikt nie zainteresuje się moim problemem, a
jednak... co do bycia 'katem'...może to mało trafne określenie, ale właśnie tak
w chwili obecnej się czuję .. ciężko jest mi się rozstać z moim czworonożnym
przyjacielem jeśli od 12 lat jest obecny w moim życiu, dodam że jego stan nie
jest jeszcze krytyczny- wychodzi na spacery (bardziej lub mniej chętniej, w
zależności od jego samopoczucia), je (i to z dużym apetytem :)...jedynie
krwotoki bardzo go osłabiają (niestety coraz częstsze..)dziś po raz pierwszy
od dłuższego czasu wyszedł bardzo ochoczo na długi wieczorny spacer - zaskoczył
mnie i to bardzo bo dawno nie był w tak dobrej formie, ale to pewnie tylko
przejściowe i ...:( co do miłości - jest bezgraniczna i stąd te rozterki...
dzięki za komentarz, pozdrawiam... .

[majenkir]

Jezeli pies cierpi i nie ma szans na wyzdrowienie to oczywiscie, ze powinnas go
uspic. Im szybciej, tym lepiej. Wezwij moze weta do domu, zeby oszczedzic
biedakowi stresu w lecznicy...

[eunika23]

Też brałam to już pod uwagę ... dzięki za odzew, pozdrawiam.

[sleepingbyday]

pod koniec stycznia pisałam to samo i byłam przed podjęciem takiej samej
decyzji... zawsze myślalam, że nigdy tego nie zrobię, bo nie chcę decydować za
kogoś. a jednak zrobiłam. wysiadły nerki, sunia na nic nie reagowała. wezwałam
weta do domu. i koniec. pomogła mi świadomość, że walczyć mogłyśmy tylko o
dni/godziny, za zbyt dużą cenę; no i jeszcze to, że unikając tej decyzji,
uspokajam swoje sumienie kosztem psa.
szkoda, że musimy o tym decydować, w cudownym położeniu są osoby, których
zwierzaki umierają we śnie, albo po prostu. jakiejkolwiek decyzji by się nie
podjęło, człowiek ma wyrzuty sumienia. wiem jedno - przed byłam bardziej
nieszczęśliwa, niż po, żegnając sie codziennie z psitą i zmieniając decyzję co
5 minut.
no i zaadoptowałam nową sunię. też umrze mi kiedyś na kolanach. smutek jest
ważną częścią życia i unikając go unikam też szczęścia. będę się żegnać i
ryczeć z powodu każdej śmierci, ale między nimi będą dłuugie lata radochy
dzięki towarzyszom-psom :-)

[eunika23]

wzruszył mnie Twój post ... ta decyzja jest okropnie trudna, ciągle
analizuję 'za' i ' przeciw'.. po mału popadam w jakąś obsesje- wszystko
ostatnio sprowadza się do jednego tematu :( masz rację 'smutek jest ważną
częścią naszego życia' tylko że ostatnio za dużo jest go w moim, ale może to
wszystko ma jakiś głębszy sens? Nie wiem czy mogę to uznać za jakikolwiek
mój 'postęp', ale zaczynam coraz bardziej oswajać się z tą decyzją.
Dzięki za słowa otuchy.. niech sunia chowa się w zdrowiu przez długie, długie
lata. Pozdrowienia- Eunika i kudłacz:)

[misia007]

Euniko, bardzo współczuję, trudne chwile przed Tobą ale wiekszość z nas przez to
przeszła albo tak będzie w przyszlośći.To cena jaką płacimy za uczucie jakim
darzymy nasze zwierzaki i musimy sie z tym pogodzic.Czasem musimy im pomóc
odejść bez bólu i cierpienia, bo w żaden inny sposób nie mozemy im ulzyć.Życzę
Tobie i pieskowi jeszcze wielu szczęśliwych chwil, bo nadzieja jest zawsze.

[eunika23]

'nadzieja jest zawsze' w tym przypadku raczej jej nie ma, bo o cud ciężko...
nie chcę się oszukiwać- wolę realnie patrzeć na problem.. mimo wszystko dzięki
misia za zainteresowanie.. pozdrawiam.

[mamonka01]

Decyzja którą musisz podjąć jest trudna. Jednakże to ona jest świadectwem twojej
miłości i szacunku do psa. W takiej sytuacji trzeba na bok odłożyć własne
uczucia, i podjąć trzeźwą, racjonalną decyzję. Twój przyjaciel nie ma już szansy
na wyzdrowienie,oszczędź mu bólu i cierpienia. Podaruj dobrą śmierć.

[eunika23]

doskonale zdaję sobie sprawę że dla mojego czworonoga nie ma ratunku- nowotwór
jest podstępną i okrutną chorobą, w szczególności nowotwór nosa dla psa :(
mamonka wielkie dzięki za odzew, pozdrawiam