Zaćma u suczki

[jowitak1]

Witam ,u mojej 9-letniej jamniczki wystąpiły początki zaćmy.W związku z tym
mam pytania-czy można spowolnić proces mętnienia soczewki,jak długo może to
trwać aż pies zupełnie oślepnie?I jak wygląda opieka nad niewidomym psem?(to
pytanie do ew. właścicieli ociemniałych psów)
dziękuję i pozdrawiam
Jowita

[anna.jozwik]

Wszystko zależy od tego, jaka przyczyna leży u podstaw tej zaćmy, bo przyczyn
może byc kilka. Moze wystąpic np w przypadku cukrzycy, rozmaitych chorób
zapalnych poszczególnych struktur galki ocznej lub wynikac po prostu ze
starosci, jako skutek przemian w soczewce oka.
Jest kilka preparatów, które spowalniają proces zmętnienia soczewki. Są to
róznego rodzaju kropelki, ktore regulanie codzinnie trzeba zakraplac psu do
oczu. Jest szansa, ze może pies bedzie jednak widział do końca swojego życia,
choc oczywiscie 100% gwarancji na to nie ma.

[jowitak1]

Witam ,gdzie ew. mogłabym się udać z pieskiem?W moim mieście raczej nie ma
szans na leczenie.Blisko mam do Warszawy,Lublina.

[anna.jozwik]

Mozesz udac sie z pieskiem np. do Kliniki Małych Zwierząt SGGW, czyli tu:
www.sggw.pias.pl/strony/oku.htm
Albo do dr Garncarza, który tez przyjmuje w Warszawie: www.garncarz.pl

[jottka]

wiesz co, może jednak się uda w porę podjąć leczenie, ale gdyby piesek
zaniewidział, to sie nie przejmuj tak bardzo - na swoim terenie, w znajomej
okolicy nie poznasz nawet, że on nie widzi:) mój pies nie widział przez ostatnie
kilka lat życia (też zaćma, stopniowo tracił wzrok), ale opieka nad nim nie
zmieniła się, tylko o tyle, o ile w ogóle to wynika ze starszego wieku zwierzaka.


trzeba bardzo uważać na początku, kiedy pies widzi coraz słabiej i przystosowuje
się do nowej sytuacji, tzn. ty musisz mieć oczy naokoło głowy - każdy nowy
element w otoczeniu trzeba psu zasygnalizować, pokazać, że on tam jest, żeby
sobie spokojnie obwąchał i zapamiętał. nie wolno przestawiać mebli, nie wolno
rzucać rzeczy byle jak, pies się zaczyna poruszać na pamięć albo widzi
przeszkodę w ostatniej chwili, więc trzeba mu oszczędzić raptownych i bolesnych
(nos!) zderzeń.


na spacery poza ścisłą okolicę domu trzeba wyprowadzać na krótkiej smyczy, iść
wolniej, bo pies wtedy zdaje się na ciebie, póki nie zorientuje się w nowym
terenie za pomocą innych zmysłów. mój pies umiał chodzić przy nodze, więc nie
było specjalnego problemu, szłam wolniej i mówiłam 'uważaj' - szybko sie
nauczył, że to znaczy, że należy zwolnić czy zatrzymać się i szukać przeszkody
do ominięcia czy pokonania (np. wchodzimy na schody, można leciutko pociągnąć
smyczą do góry, pies się b.szybko uczy współpracy z tobą). ale na 'normalnym'
szlaku codziennego spaceru biegał (dosłownie:) bez smyczy, wliczając w to liczne
schody, pagórki, latarnie itp. jeśli ktoś nie wiedział, że on nie widzi, to nie
miał szans zauważyć, póki nie podszedł blisko i nie przyjrzał się dokładnie.

no więc miejmy nadzieję, że uda się w porę zahamować chorobę, ale jakby co, to
jest to schorzenie, z którym możecie normalnie żyć