Jak dlugo Wasze psy sa same w domu?

[galgo]

Bardzo kochamy psy i chielibysmy miec jednego w domu, ale obawiamy
sie, ze moze lepiej im w schronisku bedzie - oboje pracujemy na
pelen etat, pies bylby sam w domu 5 dni w tygodniu przez minimum 9
godzin. Co o tym sadzicie? Jakie sa Wasze doswiadczenia?

[tenshii]

Według mnie pies nie jest dla Was.

[rianka]

Hmmm, najlepiej spytać pracowników ze schroniska jeśli chcecie
wziąść stamtąd psa. Być może mają psa, który jest przyzwyczajony do
pozostawania w domu. Moim zdaniem w schronisku mu lepiej nie jest,
mimo wszystko warto mieć na uwadze, że taki pies, jakby nie patrzeć
z lekko "spaczoną" psychiką, może nie poradzić sobie z długą
nieobecnością właściciela. On nie wie, że wychodzisz i wrócisz.
Wychodzisz - to znaczy, że znów go ktoś opuszcza, w psim mniemaniu
NA ZAWSZE. Pies jest istotą społeczną. Posiada umiejętność
nawiązywania silnej więzi, co powoduje, że odłączony od swojej
grupy, odczuwa silny niepokój i podejmuje wszelkie działania, aby ją
odnaleźć. Może to się skończyć podrapanymi drzwiami, zasikanym
dywanem, pogryzioną kanapą, poszarpanymi firankami i pretensjami
sąsiadów o wyjącego z rozpaczy psa.

[galgo]

Masz racje, psy ze schroniska zazwyczaj maja zlamana psychike i
najlepiej byloby oddac je w rece emeryta, ktory bedzie mogl sie nimi
zajac "na pelen etat".
Mam watpliwosci, bo nie chce krzywdzic psa, ale z drugiej strony
ciezko mi zaakceptowac fakt, ze pracujac "normalnie", wiekszosc
czesc mojego zycia spedze bez czworonoga...

[a.nancy]

gorzej niz w schronisku raczej mu nie bedzie
chyba wszystko zalezy od psa, moze da sie pogadac z obsluga schroniska i wybrac
jakies odpornego psychicznie :)

oczywiscie, ze waszej sytuacji daleko od idealu, ale trudno mi powiedziec komus
"nie masz szansy na psa, koniec i kropka". wiele zalezy od charakteru psa, od
ukladu miedzy psem a czlowiekiem. nasz pies jst sam codziennie 8 godzin, ale
(chociaz trudno w to uwierzyc) mam wrazenie, ze odpowiada mu ten uklad! (jak
wychodze pozniej niz zwykle, to patrzy na mnie z irytacja: kiedy wreszcie sobie
pojdziesz i dasz mi spac?) przyzwyczail sie, ze w tym czasie spi, i nawet w
weekendy pierwsza polowe dna zazwyczaj przesypia. i tak bylo od poczatku,
wzielismy go jak mial dwa miesiace, pierwszy tydzien ktores z nas przyjezdzalo
do niego w polowie dnia, ale nie bylo zadnej histerii, siusiania, jedzenia mebli
i innych atrakcji typowych dla teskniacego szczeniaka, wiec uznalismy, ze nie ma
sensu. inna sprawa, ze jak juz wracam do domu, to zawsze moze liczyc na dlugi
spacer i zabawe.

oczywiscie to nie jest regula, raczej wyjatek
ale wiekszosc ludzi pracuje "normalnie", czy wiec psy sa tylko dla emerytow?

[cilantre]

U nas piesek jest sam w domu od 2 do 5 godzin (dzieci maja różne
plany lekcji w szkole), przy czym po 5 godzinach widać, że jest
mocno stęskniony.Czasami zdarza się nam wyjść np. do znajomych bez
psa,wtedy on zostaje sam np. na 8 godzin.Po powrocie widać, że pies
bardzo się stęsknił, każdy z osobna musi się z nim "przywitać", a
mnie,czyli swej pani, nie spuszcza z oczu przez parę godzin.Aż mi go
szkoda.
Myślę, że rozumiesz, iż w Waszej sytuacji szkoda by było ,aby psiak
się tak męczył.Pies do życia potrzebuje ludzi.Gdy mam dzien wolny,
mój pies chodzi za mną krok w krok.Często mnie to denerwuje, albo
wręcz przeszkadza(gdy np. sprzątam),ale myślę sobie, że nie robiłby
tego, gdyby nie miał takiej potrzeby ...

[fedorczyk4]

Moja suka jest od poczatku, acz przy pomocy treserki, przyzwyczajona
do pozostawania w domu. Spokojnie czeka przez 8-9 godzin na moj
powrot. Oczywiscie rano ma dlugi spacer, po moim powrocie sredni i
trzeci wieczorny tez dluzszy. Jest "podrzutkiem" wyrwanym z
piekielka. I mysle ze pomimo ze jest ogromnym psem, ktory w zasadzie
powinien mieszkac w willi z ogrodem lub na wsi, to i tak jest jej
lepiej w centrum miasta z dwoma kotami, chomikiem i pracujaca
wlascicielka, niz na polmetrowym lancuchu przy misce zgnilych
ziemniakow.

[agni_me]

Dziewięć godzin samotności to sporo, ale może pomyślelibyście o towarzystwie dla
psa? Długie nieobecności właścicieli zwierzęta znoszą dobrze, gdy mają kogoś do
zabawy: innego psa lub kota. Poza tym naprawdę nie ma co porównywać nawet
dziewięciogodzinnej samotności z okropieństwem schroniska. Bez przesady.

Na waszym miejscu zdecydowałabym się na jakieś dwa małe psiaki, albo dorosłego
psa z domu tymczasowego, o którym wiadomo, że nie potrzeba mu wiele aktywności i
dobrze znosi wielogodzinną rozłąkę z właścicielami.

Ogromnie podobają mi się twoje wątpliwości, tylko dodam.

[blue.berry]

to ja tylko dodam ze mozna sie zastanowic ew. nad kims zaufanym kto
moglby wpadac w ciagu dnia i wyprowadzac psa na siusiu. czasem moze
byc to niepracujaca sasiadka albo jakis mlody czlowiek ktory
chcialby pare zloty dorobic.

ja osobiscie uwazam ze 9 i wiecej godzin to dlugo i za dlugo. ale
jesli mam to stawiac na jednej wadze z pobytem w schronisku to
schronisko zdecydowanie przegrywa.

[turbomini]

Zgadzam się z blueberry - zaufana osoba, która może w takiej sytuacji
wyprowadzić psa, to duża pomoc. Warto rozważyć. Jeśli nie masz nikogo takiego w
rodzinie, może spróbuj poszukać ogłoszeń lub sama takie dać. Na moim osiedlu
widuję osoby, które, jak mniemam, zajmują się wyprowadzaniem zwierzaków
"zawodowo" :).

Weżcie psa

[alina-puma]

ze schroniska.
Uratujecie go przed smutnym losem i zyskacie bezwarunkową miłość. Początkowa
adaptacja może wymagać od Was wzięcia urlopu albo zwrócenia się do kogoś o
pomoc. Kiedy pies się nauczy, że zawsze wracacie, będzie przesypiać ten czas.
Tęsknić przez kilka godzin dziennie czy tęsknić przez całe życie? Co byście
wybrali?
Kochający państwo czy schronisko - wybór jest chyba oczywisty!
Puma zostaje sam na 9 godzin, a jeśli nie wychodzę, i tak śpi:)
Co to za życie - bez psa??:)
Pozdrawiam serdecznie
Alina

[yuka66]

Pomysl o dwoch psach, nie bedzie im sie nudzic.

[goscweselny1]

Ze schroniska możesz wziąć też szczeniaka. Odpadnie problem "odstawienia od
grupy". Ja wzięłam właśnie szczeniaka, który był 3miesiące w schronisku.
Pracuję też po 8 godzin i pies spokojnie wytrzymuje, oczywiście po pracy- żaden
obiad- najpierw spacer.
9 godzin w domu, na swoim posłaniu, ze swoimi zabawkami, swoimi miskami i
domownikami którzy wracają jest pod każdym względem lepsze niż schronisko.

[galgo]

Ogromne dzieki wszystkim, ktorzy sie wypowiedzieli, przekonuje sie
coraz bardziej, ze taki psiak bedzie miec lepsze zycie w naszym caly
dzien pustym domu niz w przeludnionym ("przepsionym"?) schronisku.
No i kto wie, jak juz zapadnie decyzja, moze rzeczywiscie wezmiemy 2?
Pozdrawiam wszystkich psiarzy!

[rianka]

galgo napisała:


> No i kto wie, jak juz zapadnie decyzja, moze rzeczywiscie wezmiemy
2?

Fajnie by było :D

wtrace sie i ja

[rezurekcja]

i powiem, ze moj pies - dorosly, wziety z domu tymczasowego -
niejednokrotnie spedzal 9 godzin w domu sam, jedynie w towarzystwie
radia nastawionego na program z przewaga slowa.
Kiedy przychozde, najpierw lecimy na spacer, potem jemy. moj umie
czxekac, nie wyje, nie demoluje. Czasem zrobi recykling kosza na
smieci albo wyviagnie ciasto z piekarnika...

Recykling kosza!

[alina-puma]

...dobre:) Nadal się zdarza, choć już staruszek.
Jak był młodszy, miał kilka przytulanek, lubił tez gąbkę, nawet namydloną!
Na stres adaptacyjny można w pierwszym miesiącu zastosować DAP.
Pozdrawiamy wszystkich Psiarzy i Psy
A i P

[galgo]

A co to jest DAP?

[rianka]

www.google.com/search?hl=pl&rls=com.microsoft%3Aen-US&q=DAP+feromony&lr=lang_pl
:)

[alina-puma]

Przeklejam z innego wątku:
"Zobacz tu
animalia.pl/produkt,8467,D._A._P._Spray.html
Moja znajoma wyleczyła tym psa z ciężkiej depresji po śmierci współtowarzyszki.
Widziałam efekty."
Podobno są przeciwnicy stosowania tego (bo to hormon!) ale przecież nie chodzi o używanie feromonów przez cały czas, tylko w najtrudniejszym okresie.

[rezurekcja]

alina-puma napisała:

> Jak był młodszy, miał kilka przytulanek, lubił tez gąbkę, nawet
namydloną!

Moj woli mydlo. Ostatnio wynisol z lazienki dwie kostki.

> Na stres adaptacyjny można w pierwszym miesiącu zastosować DAP.

Ja mialam kilka dni urlopu, zeby pies mogl przywyknac do mnie i
nowych okolicznosci.
Galgo moze wziac urlop na zmiane z mezem.
Tyle, ze w okresie adaptacyjnym tez musi wychodzc i zostawiac psa
samego na dluzsza chwile.

Psa sposoby na nudę

[alina-puma]

> Moj woli mydlo. Ostatnio wynisol z lazienki dwie kostki.

Smakowało mu?:))
Rekord Pumy to było wyniesienie kilogramowej torebki cukru z otwartej szafki
kuchennej na kanapę w dalszym pokoju. Bez uszkodzenia. Nie zdążył jej jednak
otworzyć.
Zakopywanie jedzenia w pościeli, a nawet pod ścierką w kącie.
Recykling kosza i selekcja śmieci (czyżby dawał mi coś do zrozumienia?)ciągle
sie zdarzają. Najpiękniejsze jest wtedy poczucie winy (nie za duże)malujące się
na tym kudłatym pyszczku.
Myślę, ze warto psu kupić maskotki, pluszowy piesek sprawił Pumie niesamowita
radość. Pierwsze maskotki niszczył (zabijał i patroszył), potem tego zaniechał.
Niestety, teraz już go nie cieszą, psia starość bywa smutna...
A i P :)

[rezurekcja]

alina-puma napisała:

> > Moj woli mydlo. Ostatnio wynisol z lazienki dwie kostki.
>
> Smakowało mu?:))


Chyba tak. skoro nie poprzestal na jednej. Slady libacji znalazlam
na psim barlogu.

> Rekord Pumy to było wyniesienie kilogramowej torebki cukru z
otwartej szafki
> kuchennej na kanapę w dalszym pokoju. Bez uszkodzenia. Nie zdążył
jej jednak
> otworzyć.

Moj zdjal ze stolu 2 kilogramowe torebki maki. Niestety, pekly, maka
sie rozsypala. Musialam zrobic psu makaron.

> Zakopywanie jedzenia w pościeli, a nawet pod ścierką w kącie.

Moj od razu inwestuje w siebie.

> Myślę, ze warto psu kupić maskotki, pluszowy piesek sprawił Pumie
niesamowita
> radość.

O tym nie pomyslalam, moze dlatego, ze to dorosly pies. SZczeniaki
dostawaly maskotki do "opracowania".

[igge]

Ucieszyła mnie ta info o mydle :)))
Od roku łazienka nasza mnie wkurza bo każdy szampon, pumeks, gąbkę
muszę skrupulatnie zamykać do szafki po uzyciu a ja (jak każdy
chyba?) lubię mieć wszystko na wierzchu. Zawsze ktoś: dziecko,
babcia zapomni i kolejny pumeks starty na okruszki leży dwa pokoje
dalej. No i kwestia wanny. Ponad pół roku zawsze rano było w niej
kupsko jak wstawaliśmy. Teraz na szczęście od wakacji nie. Ale. Nie
tylko, że trzeba szorować ją kilka razy dziennie a nawet kilkanaście
a i tak rano a właściwie i zawsze w ciągu dnia jest brudna: cała w
śladach łapek, sierści itp Skubaniec nonstop ją sprawdza i włazi jak
tylko nikt nie widzi, czasami udaje mu się nawet wskoczyć
niepostrzeżenie w trakcie nalewania wody do kąpieli i wtedy masakra:
błoto ciągnące się strumieniem po całym domu, we wszystkich
pomieszczeniach. W czasie kąpieli wsadza uporczywie łapy i mam
stresa, że wskoczy jak kocica, która też jest fanem wanny. Czasami
przyłapujemy go jak leży sobie rozwalony w wannie albo wtulony w
wannę (i bezczelnie warczy jak nogą go przesuwam bo chcę się umyć!).
Co ciekawe jego siostra nie robi chyba tych numerów. Myślałam
najpierw, że szuka wody ale wodę lejemy wielokrotnie w ciągu dnia do
michy bo dużo piją, w misce pełno a on i tak do wanny. W końcu
trzeba będzie pomyśleć o klamkach obrotowych to może będzie można
coś przed nim zamknąć ale na razie kiszka.
A jeśli chodzi o pytanie głowne to my specjalnie nie zostawiamy psów
samych, raczej wozimy je wszędzie ze sobą, one i pod naszą czujną
opieką 5 metrów od nas potrafią znaleźć pół sekundy na kłapnięcie
szczęka i odcięcie internetu lub 2 minuty na szybki wypad do
sypialni i podarcie kołder w strzępy. Jak już nie da się inaczej,
oboje naraz musimy popracować poza domem, dziecko starsze w szkole,
zorganizowanie opieki do nich nie wchodzi w grę, znajomi absolutnie
nie chcą wpuścić szczeniaków za próg, ale to bardzo rzadko - wtedy
zostawiamy je i to dość brutalnie bo w kagańcach. Najczęściej są
przegryzione i do wymiany potem ale ze dwa razy zdarzyło się, że
nie. Nieobecność trwała raz godzinę a raz 8 godzin. Chyba ze stresu
nawet wtedy nie nasikały. Myślę, że z czasem, wybiegane solidnie
rano, mogłyby zostać około 8 godzin same ale nie wiem jak długo
dałyby radę i raczej po powrocie musiałabym ciągle się nimi
zajmować. Widać, że im starsze tym łatwiej się z nimi obchodzić i
pewne rzeczy ułatwiające nam zycie weszły juz im w krew. Bywają
nawet posłuszne, a nawet natychmiast posłuszne co w przypadku husky
uważam za duży sukces wychowawczy i niespodziankę. Mogłabym od
początku uczyć je zostawania w pustym domu ale wolę teraz powolutku
je z tym oswajać i może za rok się uda i kagańce nie będą potrzebne.
Na razie wolę je mieć cały czas na oku a one auto traktują jak drugi
dom i poznają nie tylko las i najbliższą okolicę ale także miasto,
sklepy, skwerki osiedlowe, drogę do moich przyjaciół, kafejki etc.
Szkoda, że nie do każdej pracy można je zabierać. W lipcu byliśmy z
nimi nad jeziorem i chociaż padaliśmy na twarz przez nie ze
zmęczenia (nie dały spać, cieczka, wycie, sprzątanie, odganianie
samców, okradanie całej okolicy etc) to i tak jakoś byliśmy
zadowoleni, że są z nami.

Wyjazd z psem

[alina-puma]

>i tak jakoś byliśmy
> zadowoleni, że są z nami.
Tez tak mam. Puma jeździ ze mną wszędzie i to lubi.

>bo każdy szampon, pumeks, gąbkę
> muszę skrupulatnie zamykać do szafki
Myślę, ze mój pies jadł gąbkę w okresie wyrzynania się zębów, może i Twoje?
Fajne łobuzy:)
A.

[galgo]

igge, jestem pod wrazeniem, ze macie tyle cierpliwosci oraz ochoty,
by wydawac tyle pieniedzy!
Kocham psy, ale Twoich lobuzow to bym chyba nie wytrzymala....

[alina-puma]

Może Młody ma ADHD, a siostra go naśladuje? Na szczęście z tego się powoli
wyrasta:))

[igge]

:)) sunia rzeczywiście o niebo mniej kłopotliwa i taka w sumie sama
słodycz a braciszek to niezłe ziółko ale jak rano otwierają sobie
klamkę w łazience i pędem do sypialni i budzą nas lizaniem po rękach
i wpychaniem pysków pod kołdrę to te mordy im sie dosłownie śmieją a
oczy robią takie jak na kreskówkach dla dzieci ogromne i niewinne,
baaaardzo dziecinnie niewinne ...i tak jakoś, nie wiem, im więcej
ktoś z najbliższych sprawia ci kłopotów, tym bardziej się do niego
przywiązujesz czy co ? Przecież one nie robią tego wszystkiego
specjalnie a my dość spontanicznie,naiwnie i idealistycznie
podeszliśmy do tematu wybrania pieska a teraz oboje należą do naszej
rodziny i ...co my właściwie możemy zrobić? Pewnie gdybym cofnęła
czas to może zamiast dać ponieść się emocjom, przy wyborze pieska -
kierowałabym się praktycznymi względami i wybrałabym najwyżej
jednego jak najmniejszego pieska, najlepiej odchowanego bo w domu
mamy dość pracy z córeczką, która wymaga rehabilitacji a i na
nadmiar funduszy także nie cierpię wręcz przeciwnie ciągle są
finansowe stresy. W naszym domu zawsze coś się działo i dzieje,
zawsze z różnych względów było mnóstwo dodatkowej pracy i kłopotów i
ten kolejny element nieprzewidywalności, które one wprowadziły jakoś
idealnie pasuje do stylu życia jaki zawsze prowadziliśmy. Naszą
naczelną zasadą było : "kochamy kłopoty" i one takie są. Lubimy je
to za mało powiedziane

[alina-puma]

>im więcej
> ktoś z najbliższych sprawia ci kłopotów, tym bardziej się do niego
> przywiązujesz czy co ?
Chyba tak. Pięknie piszesz o swoich psach:)
Mój był zawsze w gruncie rzeczy mało kłopotliwy, ale znam kilka historii psów wziętych ze schroniska, które w okresie adaptacji popełniały rożne szaleństwa, wobec których właściciele byli bezradni. Tłumaczyłam wtedy, ze albo pies bardzo chce pokazać, że się stara, albo jest niezwykle inteligentny i kreatywny - i to się ostatecznie sprawdziło, zwierzaki powoli wyrastają z niemądrych zachowań, natomiast stają się wspaniałymi partnerami do przygody i zabawy. I jaka to radość, ze kogoś takiego uratowało się od życia w klatce...
Myślę, ze masz naprawdę wspaniały dom.
Pozdrawiam najserdeczniej
Alina

[galgo]

Ja tez musze przyznac, ze masz piekne zycie - moze nielatwe, ale na
pewno niebanalne i co zdecydowanie przebija przez Twoj post - pelne
milosci. Gratulacje!

[basseciara]

Zdecydowanie lepszy dom niż schronisko!
Z tym że może być problem z wybraniem psa o właściwym charakterze,
który spokojnie zniesie dłuższy pobyt w domu. Ja właśnie dlatego
kupiłam basseta, chciałam mieć pluszową przytulankę o spokojnym
charakterze i sprawidziło się w 100 %, z tym że pierwsze półtora
roku to był Sajgon... W sensie niszczenia rzeczy i sikania. Teraz
nie ma żadnych problemów, jak sunia rano wkula się do łóżka, to nie
można jej stamtąd wykurzyć, zapomina o całym świecie, nie tylko o
potrzebach fizjologicznych. Siedzi grzecznie bite 8 godzin, bez
protestów i rozpaczania, ale ma kota do towarzystwa, a potem
obowiązkowy godzinny spacer z atrakcjami (wyjazd nad jezioro, morze,
do lasu, albo chociaż na pole). Do tego koniecznie zabawki i
włączone radio. Lubi się bawić pluszakami, piłkami, chociaż ma już 4
lata. I zawsze zostawiam jej smakołyki - wędzone uszy świńskie albo
nogi, ogony, czasem kość, denta-sticksy, żwacze. Za żwacza dałaby
się pokroić, nawet nie patrzy na nas, jak wychodzimy, kiedy go ma.
Jak nas nie ma, głównie śpi albo żuje i dręczy kota. A co do psot,
kosz na śmieci to był stały punkt programu, oprócz tego papier
toaletowy, gazety, książki, ale zaprzestała tego. Najbardziej dała
nam się we znaki roznosząc po domu kaszę w torebkach oraz konsumując
sypką kawę na jasnobeżowej kanapie (w międzyczasie poszła się
oczywiście napić, bo jej zaschło w gardle...) Nauczona
doświadczeniem zostawiam zwierzętom do dyspozycji korytarz, kuchnię
i jeden jeszcze nie urządzony pokój, żeby nie miały zbyt wiele pokus.

[galgo]

Drodzy forumowicze i forumowiczki, przedstawiam Wam Hectora:

fotoforum.gazeta.pl/3,0,1575326,2,1.html
Hector ma okolo 6 lat i pochodzi ze schroniska Scooby (link w
stopce).

Po dlugich dyskusjach i kilku miesiacach refleksji, zdecydowalismy,
ze pies jak najbardziej powinien z nami mieszkac. Nawet jesli nasza
sytuacja jest daleka od idealu (mysle, ze 9 godz. samotnosci od PN
do PT to bedzie smutna psia koniecznosc), doszlismy do wniosku, ze
chyba jednak lepiej u nas niz w schronisku.
Hector przyjedzie do nas w polowie stycznia, mamy nadzieje, ze on
tez tak uzna!

Bardzo serdecznie dziekujemy wszystkim za komentarze, ktore w duzej
mierze przyczynily sie do podjetej decyzji.

Trzymajcie kciuki!!
To be continued...

[j_adore]

Piękny Szczęściarz. Na pewno będzie dobrze.
Gratuluję, podziwiam i trzymam kciuki:)

[j_adore]

Jeszcze jedno: moja suńka jest nauczona sama zostawć w domu, ale na
szczęście nie ma takiej potrzeby.
Działa pomoc sąsiedzka:) Jeżeli jest sama, to najwyżej parę minut.

[fergie18]

mój pies od szczenięcia był przyzwyczajony do zostawania 8 godzin samemu, jak
ktoś z domowników miał w tygodniu wolne to patrzył na niego ze zdziwieniem hehe,
teraz niestety umarł tydzień temu, a ja zastanawiam się nad nowym psiakiem,
chciałabym jakiegoś pieska małej rasy np. chihuahua, teraz studiuję i piesek na
początku nie musiałby tak długo jak mój poprzedni pies zostawać sam, w obecnym
semestrze góra 7 godzin i to tylko raz w tygodniu tak jest, średnio 4 godziny
dziennie, chyba wezmę pieska na wakacje żeby go trochę pouczyć, ale teraz i tak
mam dużo czasu dlatego się zastanawiam czy nie wziąć nowego domownika już teraz

[storiaa]

Nasz pies 2 razy w tygodniu zostaje sam na 9 godzin, pozostałe 3 dni - 8 godzin.
Jest to suczka, nie zauważyłam, żeby jej źle było, wychodzimy na spacery, ma
gryzaki i jakoś to idzie. Tyle, że ona też czasem musi być wręcz wypychana na
dwór, nie jest typem biegacza, więc może dlatego wszystko przebiegło bezboleśnie.

[talareczka]

Większość posiadaczy psów pracuje w pełnym wymiarze godzin.
Moim zdaniem nie zawsze liczy się ilość czasu spędzonego razem z psem, ja
bardziej stawiam na jakość.

Przez wiele lat miałam jedną sukę, która zostawała sama w domu bez najmniejszych
problemów, teraz mam trzy i na początku był spory problem (bardzo płakały jak
wychodziliśmy), nawet stara sunia zaczęła tęsknić.
Dziś mają niespełna rok (starsza sunia ma 13 lat) i świetnie czują się same w
domu.

Fakt, niekiedy mamy problem z otwarciem drzwi, raz nawet musieliśmy przy użyciu
drabiny i wybiciu szyby dostać się do domu gdyż gadziny postanowiły
poprzymierzać nasze buciki i przewróciły szafę na buty, która zablokowała się na
tyle skutecznie aby nie można było otworzyć drzwi.
Jedno jest pewne, już nigdy nie będziemy mieć jednego psa,
zawsze przynajmniej dwa. Trio rozrabiaków (plus czwarty kot) jest genialne.

Kochajcie go pomimo wszystko, początki mogą być trudne ale cierpliwość
przyniesie wspaniałe efekty.

[anneczka78]

Dobrze, że zdecydowaliście się na Hektorka. Mój pies też siedzi sam ok. 9 godzin
pon-pt. Wynagradzamy mu to w weekendy, zwłaszcza w tym cieplejszym półroczu, bo
wtedy całą sobotę i niedzielę jesteśmy razem na wsi na świeżym powietrzu.
Czasami mam wrażenie, że on lubi te samotne dni, bo wtedy może się spokojnie
wyspać (mamy małe dziecko).

[stworzenje]

mam psa - ogara polskiego poza Wawą u mojej mamy w domku. wiem,że siedzi w domu
ok. 8 godzin. Latem i jak jest ciepło mama zostawia ją na podwórku, biega
sobie,ma budę żeby się w niej schronić. A trzymanie psa w bloku uważam,za
średnio fajny pomysł, jeśli kogoś długo nie ma. Moją sunię czasem przywożę do
Wawy jak mama wyjeżdża, ale pracuję w domu więc najwyżej sama siedzi 3 godziny
jak wyjdziemy po zakupy :-).

[laiczka9]

może to i średnio fajny pomysł,ale uważam że jeśli alternatywą jest
schronisko, to pomysł trzymania psa w bloku jest wręcz doskonały.
kiedy znaleźliśmy naszego gada, próbowaliśmy znaleźć mu dom. bo my
właśnie pracujemy po 8 godzin. ale nikt go nie chciał, miał do
wyboru - nasz dom i samotnośc w ciągu dnia albo schronisko.
zdecydowaliśmy za niego, został z nami, raczej nie narzeka. ma
długie spacery po południu i wieczorem i naprawdę nie wydaje mi się
aby działa mu się krzywda. a pogląd że psa powinni mieć tylko ludzie
którzy mogą mu poświecić cały dzień, jest... dziwny. albo głoszony
przez bogatych- niepracujących-najmądrzejszych. my musimy pracować-
między innymi na psa, żeby miał dobre żarcie, opiekę weterynaryjną,
fryzjera itp. i dlatego nasz pies jest "pokrzywdzony" bo siedzi w
domu na ciepłym kocyku, obok miska świeżej wody, na dywanie jego
zabawki- siedzi bidulek i czeka aż państwo wrócą z pracy.

[galgo]

Coz w naszym przypadku chodzi nie o blok, tylko o domek wolnostojacy
z ogrodkiem, ale jaki to ma wplyw na godziny samotnosci psa? Czy w
domu, czy w bloku, musi swoje odsiedziec. A ogrodek jest przydatny,
ale tylko pod nasza kontrola. Przeciez nie zostawimy biedaka ze
schroniska i po przejsciach samopas na zewnatrz. Najprawdopodobniej
byle halas, albo niepokojace dzwieki sprowokowalyby probe ucieczki...
Wlasciciele z blokow moga zapewnic swoim zwierzakom luksus
porownywalny do wlasnego ogrodka ofiarujac im wysokiej jakosci
spacery.

[stworzenje]

galgo napisała:

> Coz w naszym przypadku chodzi nie o blok, tylko o domek wolnostojacy
> z ogrodkiem, ale jaki to ma wplyw na godziny samotnosci psa?

pies w każdej chwili może się załatwić,a my nie mamy stresu, że może
przetrzymuje mocz/kał.


> Wlasciciele z blokow moga zapewnic swoim zwierzakom luksus
> porownywalny do wlasnego ogrodka ofiarujac im wysokiej jakosci
> spacery.

też spaceruję z nią, mimo,że żyje w domku.Ogólnie wydaje mi się, że psy takie
nieblokowe są lepiej zahartowane, nie gubią tak sierści.

[galgo]

Rozumiem kwestie z zalatwianiem sie, ale oznacza to, ze pies moze w
kazdej chwili wejsc i wyjsc z domu? Nawet jak nikogo nie ma? Jak to
rozwiazaliscie?

[deszcz.ryb]

Ja przypuszczam, że pies po prostu zostaje w ogrodzie, jak właściciele idą do pracy. Zupełnie jak nasz. Jedyny mankament takiego rozwiązania to ten, że nasza małpa uwielbia włazić w kwiatki i kopać, jak nikt nie patrzy. ;)

[stworzenje]

galgo napisała:

> Rozumiem kwestie z zalatwianiem sie, ale oznacza to, ze pies moze w
> kazdej chwili wejsc i wyjsc z domu? Nawet jak nikogo nie ma? Jak to
> rozwiazaliscie?
>

po prostu ma budę, w której się może schować :-).Ale zdaje się, że problem masz
tej natury, że pies się może bać. Proponowałabym stopniowo go przywyczajać do
takiej sytuacji :-).

[galgo]

Tak jest, u nas to moze byc glowny problem.
Poza tym sytuacja w ktorej pies jest pod nieobecnosc wlascicieli na
dworze, bez mozliwosci wejscia do domu (nawet z opcja budy) odpada w
naszym przypadku z prostego powodu: charty to typowe kanapowce i
zmarzluchy, ten pies sie nie nadaje na temperatury ponizej 15 C.
Nawet w domu na dywanie nie chca spac bo im zimno!

[focus35]

no wlasnie:) wybraliscie whippeta - moja ulubiona rase - uwazam ze
sa piekne, po prostu piekne - z gracja i takie podobno delikatesy,
tzn. wrazliwce:)))

najfajniej miec dwa tej rasy podobno - no i potrzebuja sporo
wybiegania, jak juz sie wroci z pracy...

w kazdym razie gratuluje wyboru - a schronisko sadze zawsze jest
wiekszym zlem dla psa niz wlasny dom z kochajaca rodzina!



galgo napisała:

> Tak jest, u nas to moze byc glowny problem.
> Poza tym sytuacja w ktorej pies jest pod nieobecnosc wlascicieli
na
> dworze, bez mozliwosci wejscia do domu (nawet z opcja budy) odpada
w
> naszym przypadku z prostego powodu: charty to typowe kanapowce i
> zmarzluchy, ten pies sie nie nadaje na temperatury ponizej 15 C.
> Nawet w domu na dywanie nie chca spac bo im zimno!

[igge]

Gratulacje !!!! Piesio cudny i będziecie z nim mieli mnóstwo pracy,
trosk i mnóstwo radości. Jestem pewna, że niezależnie od godzin
spędzonych samotnie Wasz dom to milion razy lepsze miejsce dla
Hectora niż schronisko. Pokocha Was i strasznie Was podziwiam za
wzięcie takiej odpowiedzialności i wybór trudniejszej miłości bo
wychowanie zwierzaka z psiego bidula to na pewno większe zadanie niż
zwykły kupiony szczeniaczek. Moi dwaj sąsiedzi mają klapki w
drzwiach wychodzących na ogródki, z tyłu domów i psy same wchodzą i
wychodzą kiedy chcą, nie ziębią domu, same nie marzną i odpada wtedy
kwestia długiego czekania na spacer (Sąsiad, samotny, jest szefem
agencji reklamowej i ma dłuuuugie godziny pracy, myślę, że sporo
dłuższe niż 9 godzin czasem). Tyle, że moje psy by zdemolowały dom,
zeżarły zawartość lodówki(to tylko kwestia czasu kiedy nauczą się ją
otwierać), rozkopały ogródek, powyrywały drzewka, zasikały naśmierć
iglaki, pokopały wielkie doły, zniszczyły meble ogrodowe sąsiadów i
ukradły i rozgryzły zawartość ich ogródków a potem szczęśliwe
zwiałyby do pobliskiego lasu poganiać ze sobą i powęszyć tropem
sarenek i dzików. Pewnie wróciłyby przed moim powrotem z pracy ale
nie wiem czy przeżyłabym kolejny stres z ich powodu. Jakoś mają
kolejne wyskoki niemal każdego dnia, dziś rano gwizdnął 3kilogramową
wielką pieczeń specjalnie przygotowaną na Sylwestra i mąż
wykrzykiwał w kuchni, że na psa nie nakrzyczy za karę ale i nie
pokocha go już także :))) Potem kosztowna wizyta u weta i
perspektywa opłacania leczenia sterydami i wielu badań w sytuacji
kiedy do marca nie mamy zleceń na pracę i małża nie stać na własne
przeciwalergiczne leki. Kanapa rozgryziona trwale. Więc chyba u nas
klapka odpada powinnam zacząć odkładać na coś w rodzaju więziennego
muru dookoła mojego szeregowca no i pożegnać się z marzeniami o
względnie ładnym ogródku bo przesadzanie roślin to ulubiona psia
zabawa, bokser sąsiadki też to robi. Aha, jeden sąsiad ma klapkę w
ścianie obok drzwi. Jeszcze raz serdecznie pozdrawiam Hectora i jego
rodzinę. Buziaki.