Jakie badania robią w schroniskach przed adopcją?

[mysh84]

Zastanawiamy się z mężem nad adopcją kota. Co prawda mieszkamy na 8
piętrze, ale na wiosnę chcemy zabudować balkon. Jednak mnie co
innego spędza sen z powiek. Mianowicie staramy się o dziecko, a ja
nie mam przeciwciał toxoplazmozy. I stąd moje pytanie, czy jest w
Polsce jakieś schronisko, które przed wydaniem zwierzęcia nowemu
właścicielowi robi mu wszelkie badania dot. chorób zakaźnych
(również FIP, FIV itd) ?? Nie chcemy kota z hodowli, chcemy pomóc
jakiemuś biedakowi, jednak tym samym nie chciałabym zaszkodzić sobie
i ewentualnej ciąży. Czy znacie takie 'bezpieczne' miejsca, skąd
można bez obaw adoptować kociaka (niestety mąż upiera się przy małym
kotku, choć ja wolałabym dorosłego) ?

[a.nancy]

a jestes gotowas zaplacic za takie badania? bo jakby schronisko mialoby je robic
kazdemu kotu, to szybko by zbankrutowalo...
nie probowalam tego, ale moze mozna by sie dogadac - finansujesz badania, a oni
je organizuja.

[mysh84]

Rozumiem. Dzięki.

[paulina.galli]

Zadne schronisko (no chyba zadne) takich badan nie robi bo po prostu go na to
nie stac.
Ja wizelam mlodego kocurka ze schroniska i wydali mi go z ksiazeczka zdrowia,
zostal zaszczepiony na wscieklizna i panleukopemie (o ile dobrze pisze to slowo
i czegos nie pomerdalam w nazwie choroby - musialabym w domu sprawdzic) Za kota
zapalcilam 1 zł za reszte (szczepionki) 24 , razem 25 zł

Jesli chcesz kotka ze schroniska to wyjscia sa dwa : kontakt z wolontariuszkami
w schronisku - one znaja koty , wiedza czy kot sie dziwnie zachowuje , wiedza
ktore koty wlasnie dopiero co trafily ze schroniska np. z domów i raczej nie ma
szans zeby sie czyms zarazily .
Drugi sposob to zabranie kotka z tzw "domu tymczasowego" - czyli kota ktory
zostal jakis czas temu zabrany przez wolontariuszke ze schroniska - odchuchany,
odkarmiony (czesto tez zrobiono mu badania - ze wzgledu na inne koty jakie w
domu sa) i jest do oddania w dobre rece.
W ten sposob tez robisz dobry uczynek :) bo wolontariuszka na miejsce zabranego
kota moze wyciagnac ze schroniska kolejna kocia bide

ps. o toksoplazmozie poczytaj dokladnie. Zeby sie rarazic od kota to trzeba by
chyba trzymac kocie gowienko przez 3 dni w kuwecie a potem nie umyc rak i np.
zaczac przygotowywac jedzenie dla siebie. Zakladam - ze takich rzeczy robic nie
bedziesz. Najprawdopodobniej juz od wielu lat uodpornilas sie na toxo. - min
jedzac niedosmazone mieso (lub surowe-np. tatar) To glowny sposob zeby zlapac
toxo (i sie uodpornic)
Najlepiej wejdz na forum miau.pl i poczytaj watki o toksoplazmozie :)
pozdrawiam!

[paulina.galli]

Poczytaj :
forum.miau.pl/viewtopic.php?t=27018
CZESC VI (kocie zdrowie) PUNKT 22 (wszytko o toksoplazmozie)

[mist3]

zachęcam do wzięcia kota (a nawet dwóch) z domu tymczasowego. Praktycznie są tu
same plusy:
1. Kot jest zaszczepiony i odrobaczony
2. Kot jest zsocjalizowany - przygotowany do życia w domu (często do zycia z
innymi zwierzętami), do życia z człowiekiem
3. Ludzie z DT mogą ci bardzo dużo powiedzieć o kocie - jakie ma wymagania,
charakter, na co zwrócić uwagę i wiele wiele innych rzeczy
4. Dzięki wzięciu kota z DT sprawiasz, że dom ten otwiera się na kolejnego kota.
Doświadczeni ludzie biorą kolejnego kota ze schroniska i przygotowują do życia z
innymi ludźmi.
5. Jest tam bardziej indywidualne podejście do Ciebie i twoich potrzeb.

Mnóstwo DT (ze swojej okolicy i nie tylko - tworzy się łańcuch dobrej woli by
'dostarczyć' ci kota) znajdziesz na wspomnianym forum miau.pl:
forum.miau.pl/index.php?sid=71be7091736884ec40c1ac2903fc4801
Zanim weźmiesz kota poczytaj:
forum.miau.pl/viewtopic.php?t=27018
www.koty.civ.pl/dorosle/dorosle1.php
www.koty.civ.pl/rady/niezbed.shtml
kocia_stronka.republika.pl/kot-01.html
Co do toxo - jak słusznie wspomniano, istnieje większa szansa, że zaraziłaś się
pracując w ogródku, zjadając niedomyte owoce lub krojąc surowe mięso. O dziwo
spotkałam już kilku lekarzy, którzy właśnie w takiej kolejności umiejscawiają
źródło zakażenia i przestają demonizować biedne koty.

Azyl pod Psim Aniołem

[szopiczka]

w Azylu pod Psim Aniolem w Warszawie-Falenicy wiekszosc kotkow przeznaczonych do
adopcji ma zrobione badania na fiv fip i bialaczke,jesli kot wybrany do adopcji
jeszcze badan nie przeszedl nie ma problemu aby wykonac je na bierzaco

[mysiam1]

Najpierw do moich poprzedników:
- testów na FIP raczej nigdzie się nie robi, bo ani nie są
miarodajne, ani tanie. Robi się podwójny test - na białaczkę i na
FIV, ale żadna z tych chorób nie jest niebezpieczna dla ludzi, więc
dla autorki wątku nie ma akurat specjalnego znaczenia
- jeśli mysh84 pisze, że nie ma przeciwciał toxo, to znaczy, że nie
chorowała na nią - czyli się nie zaraziła ani w piaskownicy, ani w
ogródku, ani nigdzie indziej i w tym wypadku kot w domu MIMO
WSZYSTKO jakimś zagrożeniem PODCZAS CIĄŻY może być


Do Mysh84:
- tak, jak ktoś tu już napisał, zarażenia toksoplazmozą można
uniknąć utrzymując porządek w kociej kuwecie, używając rękawiczek,
ew. oddelegowując męża do sprzątania kociego wc i jego okolic
- trzeba też b.uważać na niedogotowane mięso, niedomyte warzywa itp.

JEDNAK: w Twoim przypadku zastanowiłabym się nad wzięciem kota,
ponieważ :
- może się zdarzyć, że dziecko będzie alergikiem i będziecie musieli
kotka oddać
- mówi się, że "kto ma koty, ten ma perskie dywany", a więc koniec z
czystą podłogą, a po niej przecież będzie się poruszać raczkujące,
pełzające, przewracające się dziecko
- kot, zwłaszcza młody, uwielbia polować (w końcu to drapieżnik) -
najlepszą zabawą jest więc zabawa w polowanie. Na przykład na
dziecięce stopki lub rączki. Może się skończyć niezłymi
zadrapaniami, Waszymi nerwami i frustracją kota
-

Dlatego wydaje mi się, że z adopcją kota lepiej poczekac, aż dziecko
będzie miało jakieś 4-5lat - wtedy taki mały koci łobuziak może
stanowić dla niego świetnego kompana ;-).

[barba50]

mysiam1 napisała:
JEDNAK: w Twoim przypadku zastanowiłabym się nad wzięciem kota,
ponieważ :
- może się zdarzyć, że dziecko będzie alergikiem i będziecie musieli
kotka oddać
- mówi się, że "kto ma koty, ten ma perskie dywany", a więc koniec z
czystą podłogą, a po niej przecież będzie się poruszać raczkujące,
pełzające, przewracające się dziecko
- kot, zwłaszcza młody, uwielbia polować (w końcu to drapieżnik) -
najlepszą zabawą jest więc zabawa w polowanie. Na przykład na
dziecięce stopki lub rączki. Może się skończyć niezłymi
zadrapaniami, Waszymi nerwami i frustracją kota
-

Dlatego wydaje mi się, że z adopcją kota lepiej poczekac, aż dziecko
będzie miało jakieś 4-5lat - wtedy taki mały koci łobuziak może
stanowić dla niego świetnego kompana ;-).

Wiesz Mysiam1 siwy włos stanął mi na głowie. Piszesz tak jakby dziecko przez
pierwsze 4-5 lat chować najlepiej w sterylnej szklanej klatce. Toż to herezja
jakaś jest! Uważasz że małe dziecko i kot wyklucza się wzajemnie? Serdecznie
współczuję.

[mysiam1]

Wiesz, barba50, mam i dzieci, i psy, i koty. I również parę siwych
włosów ;-). Jestem świadoma tego, że u coraz większej liczby dzieci
stwierdza się alergie pokarmowe w niemowlęctwie i że te alergie na
skutek tzw. marszu alergicznego mniej więcej w 4 roku życia dziecka
bardzo lubią się przekształcać w postać wziewną, czyli m.in. na
wszelkiego rodzaju roztocza, sierść, kurz itd. Stąd uważam, że
lepiej poczekać kilka lat z wzięciem zwierzaka, gdy będzie wiadomo,
że dziecko nie ma skłonności do alergii. Bo kotów do pilnego oddania
z powodu alergii domowników jest całe mnóstwo.

Nie uważam, że kot i małe dziecko WYKLUCZAJĄ SIĘ wzajemnie, ale
moim zdaniem pojawienie się pierwszego dziecka (niedoświadczeni i
często przeczuleni rodzice) i pojawienie się pierwszego zwierzaka
nie powinno się specjalnie zbiegać w czasie, bo atmosfera w domu
może się zrobić trochę zbyt nerwowa.


barba50 napisała:

>
> Wiesz Mysiam1 siwy włos stanął mi na głowie. Piszesz tak jakby
dziecko przez
> pierwsze 4-5 lat chować najlepiej w sterylnej szklanej klatce. Toż
to herezja
> jakaś jest! Uważasz że małe dziecko i kot wyklucza się wzajemnie?
Serdecznie
> współczuję.
>

[barba50]

No dobrze, każdy ma prawo mieć zdanie na jakiś temat. Ale nie wyrażałabym takich kategorycznych stwierdzeń, bo komuś można zrobić krzywdę, czy czegoś pozbawić. Ok - jest sporo ludzi z alergią, ale nie wiem czy wiesz, że niekoniecznie w przypadku alergii należy pozbywać się zwierzaka. To jest pójście po najmniejszej linii oporu. Z alergią można żyć, można również obcować ze zwierzętami. Wiem co mówię, bo w najbliższym kręgu znajomych mam co najmniej kilka takich przypadków. Łącznie ze znajomymi, gdzie alergię ma ich dziewięciolatek, a którzy mają cztery własne koty i bywają często domem tymczasowym dla kociaków w potrzebie. Jeśli taka potrzeba się zdarza robią testy na konkretnego kota i sprawdzają jak mały reaguje na tego osobnika. Rzadko jest tak, że nie mogą zwierzaka wziąć. Obowiązują też inne zasady - np. pokój w którym dziecko śpi jest niedostępny dla zwierząt.
Poza tym odwróćmy problem. Młodzi NIE decydują się na wzięcie kota, bo a nuż dziecko będzie miało alergię, czekają 4-5 lat, a wtedy okazuje się, że stracili szmat czasu, bo dziecko NIE jest alergikiem. Bo to takie działanie w myśl zasady, że należy wystrzegać się wszelkich zagrożeń, bo o zgrozo jakieś się rzeczywiście przydarzy.

[mysiam1]

Wiesz, przy całej mojej miłości do psów i kotów (a "siedzę" w tym
temacie od dobrych paru lat) staram się zachować odrobinę rozsądku.
Zwlekanie z decyzją o wzięciu zwierzaka nie pozbawi nikogo czegoś AŻ
tak niesamowicie ważnego, żeby nie można było z tym zaczekać. Tym
bardziej, jeśli ma się jakieś wątpliwości (skoro autorka wątku
bardzo boi się chorób, a co powiedzieć jeszcze o grzybicach,
świerzbach czy robakach ;-) ), które i w czasie ciąży, i po
urodzeniu dziecka będą prawdopodobnie jeszcze pogłębiane i przez
rodzicielską troskę, i przez nadopiekuńczość babć, cioć i sąsiadek.
Czy w takich warunkach kot, wyczuwający nastroje otoczenia, będzie
szczęśliwy - śmiem wątpić.
O alergiach akurat wiem całkiem sporo i o ile zdaję sobie sprawę
tego, że nie zawsze trzeba się pozbywać zwierzaka, to jednak presja
środowiska, rodziny, lekarzy jest taka, że jednak często się to
robi. Nie mówiąc już o tym, że widok własnego dziecka duszącego się,
z obrzękami i bąblami na twarzy nie należy do miłych, i żadna miłość
do kotów nie gra wtedy roli. A po co mamy za rok czytać tu
ogłoszenie, że z powodu alergii dziecka/zazdrości i agresji kota czy
innego powodu pilnie poszukiwany jest dom dla kotka?....


barba50 napisała:

> No dobrze, każdy ma prawo mieć zdanie na jakiś temat. Ale nie
wyrażałabym takic
> h kategorycznych stwierdzeń, bo komuś można zrobić krzywdę, czy
czegoś pozbawić
> . Ok - jest sporo ludzi z alergią, ale nie wiem czy wiesz, że
niekoniecznie w p
> rzypadku alergii należy pozbywać się zwierzaka. To jest pójście po
najmniejszej
> linii oporu. Z alergią można żyć, można również obcować ze
zwierzętami. Wiem c
> o mówię, bo w najbliższym kręgu znajomych mam co najmniej kilka
takich przypadk
> ów. Łącznie ze znajomymi, gdzie alergię ma ich dziewięciolatek, a
którzy mają c
> ztery własne koty i bywają często domem tymczasowym dla kociaków w
potrzebie. J
> eśli taka potrzeba się zdarza robią testy na konkretnego kota i
sprawdzają jak
> mały reaguje na tego osobnika. Rzadko jest tak, że nie mogą
zwierzaka wziąć. Ob
> owiązują też inne zasady - np. pokój w którym dziecko śpi jest
niedostępny dla
> zwierząt.
> Poza tym odwróćmy problem. Młodzi NIE decydują się na wzięcie
kota, bo a nuż dz
> iecko będzie miało alergię, czekają 4-5 lat, a wtedy okazuje się,
że stracili s
> zmat czasu, bo dziecko NIE jest alergikiem. Bo to takie działanie
w myśl zasady
> , że należy wystrzegać się wszelkich zagrożeń, bo o zgrozo jakieś
się rzeczywiś
> cie przydarzy.

[misia007]

Napiszę krótko siedzisz mysiam w tym temacie nie za mocno.Przebywanie noworodka
w towarzystwie futrzaków, może go uodpornić na alergie na
dobre(przeciwciała).Rzeczywiście nie za dobrze łapać się za dwie rzeczy na raz
ale jak zrozumiałam autorka dopiero planuje dziecko więc co najmniej przez 9
miesięcy kot byłby jedynakiem.Co do chorób to wiem z doświadczenia że większym
zagrożeniem są zakatarzone, zachrypnięte, ciocie, sąsiadki cmokające nad
łożeczkiem z zachwytu bo....kazdy gatunek ma swoje pasożyty.

[misia007]

Droga mysh, jeśli mogę doradzić jeśli kota pragniecie z mężem to go bierzcie.To
zmieni wasze życie całkowicie ale na lepsze.Nie bój się chorób, od tego są weci,
daj odpór głupcom, mówiacym, ze kot dziecko zadusi, zagryzie itp.Wychowałam
dwójkę zdrowych dzieci, teraz zajmuję się 7 miesięczną Natalką, wnuczką i z całą
odpowiedzialnością oświadczam, życie wśród zwierzaków jest ciekawsze, bogatsze,
lepsze.

[mysiam1]

Siedzę wystarczająco mocno, nie martw się - i praktycznie, i
teoretycznie. Kot jedynak przy dziecku to też średnio ciekawy temat -
parę wątków o zazdrosnych kotach już było.
Nie zamierzam się tu z nikim kłócić, ale uważam, że lepiej na
zwierzę parę lat poczekać, niż je zbyt pochopnie i zbyt wcześnie
brać. Do schronisk trafiają i koty, i psy, i świnki morskie oraz
inny drobiazg, "bo dziecko sie urodziło/jest uczulone/nie mamy już
miejsca/czasu/pieniędzy".

O toksoplazmozie wiem również wystarczająco dużo i to nie tylko z
forum miau. Jeśli mysh nie ma przeciwciał, to naprawdę lepiej, żeby
kota wzięła po urodzeniu dziecka. Za dużo może stracić i myślę, że w
takim kontekście z tęsknotą za posiadaniem kota można jednak jeszcze
trochę wytrzymać.

misia007 napisała:

> Napiszę krótko siedzisz mysiam w tym temacie nie za
mocno.Przebywanie noworodka
> w towarzystwie futrzaków, może go uodpornić na alergie na
> dobre(przeciwciała).Rzeczywiście nie za dobrze łapać się za dwie
rzeczy na raz
> ale jak zrozumiałam autorka dopiero planuje dziecko więc co
najmniej przez 9
> miesięcy kot byłby jedynakiem.Co do chorób to wiem z
doświadczenia że większym
> zagrożeniem są zakatarzone, zachrypnięte, ciocie, sąsiadki
cmokające nad
> łożeczkiem z zachwytu bo....kazdy gatunek ma swoje pasożyty.

[marzenia11]

Moja znajoma ma od pół roku kota i spodziewa się dziecka. I jakoś nie ma z tym związanych nadmiernych obaw. To się nie wyklucza, a uczulić się może każdy, w każdej chwili i na wszystko. Wiem coś na ten temat. Pozdrawiam

[deszcz.ryb]

Kota można mieć za rok, dwa lata czy dziesięć lat.

A taka postawa: "chcę, to będę mieć, pomimo wszystko" jest dziecinna. To bardzo dobrze świadczy o autorce wątku, że ma wątpliwości.

Marzeniu - niektórzy mają obawy, inni nie.

[marzenia11]

Napisałam to w odpowiedzi na post (sorry, zapomniałam nicka autora/rki) który ZDECYDOWANIE odradza wzięcie kota będąc w ciąży. Tak jak napisałaś, jedni się boją, inni nie. Pozdrawiam serdecznie