Kapryśny Pogorelić

[Gość: EJ]

Byłem oniemiały. Nie wiedziałem, co się dzieje i o co chodzi. Muzyk
toczyl rodzaj walki z orkiestrą, mieszał dźwięki, jakby gwałcił ten
utwór. Być może był pod wpływem jakiś środków, które pomieszały mu w
głowie. Wstałem jak i większość sali (moja żona nie wstała i nie
klaskała) ale to była jedna wielka porażka. Dodatkowo podczas owacji
na stojąco Pogorelic zmuszał się do uśmiechu i z tym dziwacznym
grymasem ukłonił się kilka razy. Mam wrażenie, że nadal ma jakiś
kłopot z sobą i podobnie, jak podczas koncertu w zeszłym roku, daje
się poznac jako wariat i dziwak.

[Gość: Helka]

Może i wariat. Ale jest w jego grze taki ładunek emocji, że
Pogorelic nadal fascynuje.
Natomiast w czasie koncertu zachowywał się skandalicznie i nie
wiadomo było czy bić brawo czy bez słowa wyjść.

[Gość: slowiczek]

Nie rozumiem dlaczego on sie tak sie zachowuje. Jakby chcial kogos
swoja grą upokorzyc, zemscic sie. A przeciez publicznosc zawsze go
kochala...Starałam sie zdystansowac do tej jego ostetnacyjnie
prokującej gry myślac, ze chce po prostu wyrazic w niej uczucia
jakie żywil od tych 26 lat. Aczkolwiek, sposob ich wyrazenia, przed
publicznoscia, ktora niewatpliwie zywi do niego ogromna sympatie
jest dla mnie nie do przetrawienia.
Jesli rzeczywiscie bedzie 26 pażdziernika(!?) pojde posluchac jego
Chopina. Jesli jednak tak zgwałci moj ukochany nokturn to normalnie
wyjde przed brawami.

Kapryśny Pogorelić

[lilakk]

Nie wiem czy to była kpina z Warszawiaków, czy on po prostu już nie umie grać?
Zdziwaczał kompletnie, czy chce się zemścić za Konkurs? Może był pijany albo
naćpany? Był to absolutnie największy skandal, w jakim uczestniczyłam podczas
jakiegokolwiek wydarzenia artystycznego. Mam nadzieję, że pieniądze z NIFC-u nie
będą wydawane na ludzi, którzy nie szanują słuchaczy i przede wszystkim Muzyki.

[Gość: Marcin]

Mnie było wstyd za niego. Chyba lepiej, że nie próbował się zmagać z Chopinem.

Kapryśny Pogorelić

[Gość: kaminka]

Żenada... nic dodać, nic ująć...

Kapryśny Pogorelić

[Gość: lalka]

Piszecie głupstwa. Był wspaniały, jedyne co mnie oburzyło to te
infantylne sobowtóry Chopina. To dopiero żenua. Na miejscu
Pogorelicia też bym nie zagrała Chopina w takiej oprawie.

Kapryśny Pogorelić

[Gość: pianistka]

Tak, Pogorelić jest wspaniały. Żaden pianista na świecie nie potrafi grać na fortepianie w sposób równie dramatyczny, włożyć w wykonanie tyle bólu, złości, szaleństwa, ironii i jednocześnie artystycznego wizjonerstwa, jakiejś nieodgadnionej tajemnicy sztuki muzycznej. Do diś czuję się wewnętrznie rozedrgana, rozbita emocjonalnie po jego występie. To było prawdziwe katharsis.
Dziwię się tylko, że ludzie przychodzą na jego koncerty po to, by słuchać swoich ulubionych kompozytorów. Przecież tu zupełnie nie chodzi o Rachmaninowa czy Chopina! Czy naprawdę pianistyka ma rację bytu jedynie w ramach konwencji historycznej i stylistycznej wiarygodności? Gdzie w tym wszystkim jest miejsce na współczesną wrażliwość i autentyczną reinterpretację przeszłości, nie mówiąc już o potrzebie powołania własnego, odrebnego świata artystycznego?

[Gość: pianista]

Zgadzam się z pianistką w 100 procentach.

[lilakk]

żeby wzbudzać prawdziwe emocje i tworzyć autentyczną artystyczną interpretację
muzyki trzeba najpierw umieć zagrać nuty. a elementarny szacunek dla kompozytora
wymaga odtworzenia tego co zapisał i dopiero na to nakładanie swojej
interpretacji. jak ktoś ma taką "niesamowitą" koncepcję i wenę to niech napiszę
swój utwór zamiast pastwić się nad czymś co jest wystarczająco piękne.

[Gość: Campa]

Czy w końcu wiadomo, gdzie leży przyczyna okrojenia recitalu w
ostatniej chwili do jednego utworu? Jakieś zawirowania organizacyjne
czy też kaprys IP?

[lilakk]

Kaprys. Jak cała reszta jego zachowania.

Kapryśny Pogorelić

[Gość: Natalia]

Dla mnie, pomimo wszystko, pozostanie wciąż niepodważalnym mistrzem. Jednym z
najbardziej niekonwencjonalnych pianistów jakich kiedykolwiek miałam okazję
usłyszeć. Wielbiąc Jego wszelkie interpretacje, biję pokłony. Pomimo wszystko..